« Erkennen zorgt voor hoofdbrekens | Main | Aandacht voor zwangere vrouwen »

Op stap met klas 3

In het kader van de aardrijkskundeles organiseerde de Marnix-school voor alle drie haar derde klassen een speurtocht door Punda en Otrabanda. Er waren zes begeleidende ouders nodig en Luchiano (8) vond het erg leuk als ik meeging. Op de dag dat hij een tien voor zijn spreekbeurt over dinosaurussen behaalde zegde ik toe.

Op woensdagmorgen reden wij beiden met een gevulde rugzak naar de Marnix-school. Om half acht vond een briefing plaats voor de begeleiders. Sommige vragen van de speurtocht werden toegelicht en de plaats waar we ons om half twaalf voor de terugreis moesten verzamelen werd bepaald.

Om een uur of acht vertrokken twee afgeladen bussen naar Punda. Meteen na aankomst begonnen de ongeveer 20 groepen aan hun speurtocht. Onze groep bestond uit Luchiano, Matthew, Shuk-Man en Jeanette. De stad was witgekleurd door de Marnix schooluniformen.

De vragenlijst bestond uit drie pagina's: 1, 2 en 3. Het waren geen eenvoudige vragen. "Door wie werd de Stadspoort gegeven?" Elke week gaan wij naar Pleincafé Wilhelmina, maar de daar vlakbij gelegen stadspoort had ik nog nooit gezien. Ook het standbeeld van Koningin Wilhelmina zit niet diep in mijn geheugen. Bij het beroemde parfumhuis Penha werden we erg goed geholpen door Jackeline. Zij vertelde dat het gebouw dateert uit 1708 en gaf ons twee gratis monsters mee.

The Sharks, Luchiano, Matthew, Shuk-Man en Jeanette. Klik voor groter/sluiten.We maakten de oversteek met de veerpont naar Otrabanda. De vaartijd bedroeg 2 minuten 44 seconden en 18 honderdste. Op het Brionplein was ons team eerst van mening dat het standbeeld aldaar Simon Bolivar voorstelde. Toch een beetje vreemd, Simon Bolivar op het Brionplein. Toen de jongelui het standbeeld aan een nader onderzoek onderwierpen bleek het wel degelijk Luis Brion te zijn.

Via de markt liepen we naar bioscoop The Movies. Gevraagd werd welke kinderfilms er nu draaien. Over de Wilhelminabrug liepen we terug, richting de Venezolaanse barkjes waar groente en fruit wordt verkocht.

Op de Plaza Jojo Corea rustten we even uit. Op de hoek bevindt zich een grote drugstore waar Luchiano wel eens een rubberen balletje aan een koordje koopt. Hij wilde er graag een hebben en dus gaf ik hem een gulden. Even later kwam hij blij met een rode bal uit de winkel. Nu wilden de andere kinderen natuurlijk ook zo'n bal. Ze vonden het geweldig.

Matthew stelde voor om een naam voor ons team te verzinnen. Dat vond ik een goed idee, want dat had ik ook al bedacht. Vanaf dat moment noemden we ons The Sharks. Alleen de vragen over de Synagoge stonden nog open. Bij de ingang stond een bewaker. Die dag had hij al een aantal groepen van de Marnix-school binnen zien komen. Voor we iets konden vragen gaf hij de drie antwoorden al. Dat was fijn, want nu konden we meteen door naar McDonalds.

Bij McDonalds bestelde ik cheeseburgers, patat en cola voor iedereen. Kinderen houden nu eenmaal niet van groente. Zelfs het schijfje augurk in de cheeseburger werd er door alle Sharks vakkundig uitgepeuterd. Het was een rustpunt en dat was nodig ook. De continue aandacht voor vier kinderen die telkens zonder te kijken een straat dreigen over te steken is op den duur slopend. Hoewel ik mij niet mag beklagen, de groep gedroeg zich voorbeeldig.

Tijdens het verorberen van de cheeseburgers waren ze er trots op alle vragen zo snel beantwoord te hebben. Ze vonden het een heerlijk dagje. Nu kunnen kinderen wel een beetje overdrijven. Op een bepaald moment zeiden ze namelijk: "This is the best day of my life!"

Met de bus werden we teruggebracht naar de Marnix-school waar we keurig om kwart over twaalf arriveerden. Alle kinderen, juffrouws en moeders (ik was de enige vader) waren enthousiast over het uitje. De kinderen hebben helemaal geluk, want ze zijn donderdag en vrijdag vrij. De juffrouws krijgen bijscholing. Juffrouw Margriet: "Ja, en dat duurt van acht uur 's morgens tot vier uur 's middags!"

Voor mij zou dat juist een kort dagje zijn. De schooltijden op Curacao zijn echter van 07:15 tot 12:15. Van de andere kant, na vier uur slechts vier kinderen in de gaten te hoeven houden was ik bekaf. Onderwijzers hebben die lange vakanties echt nodig, zoveel is wel duidelijk.

Maandag weten we hoe The Sharks het hebben gedaan qua speurtocht. De serie met 26 foto's staat online onder Marnix klas 3 naar Punda.

Comments

Ik begon me al ernstig zorgen te maken: geen Casalogje op 8 maart?

Maar dit stukje verklaart alles, en dat is mooi.

(ik ben ooit eens door het uitzendbureau naar een kinderdagverblijf gestuurd, omdat de helft van de leidsters met griep in bed lag. ben nog nooit zo moe geweest!)

Kijk, met die witte achtergrond kan ik het gewoon weer lezen! Joechei!

Maarre...waarom heb ik nog steeds geen LogSpider? ;-)

Geweldig, al die blije koppies! En gelukkig maar dat er niemand zeeziek is geworden :).

Nou, dat was inderdaad leuk om te lezen. Ik denk dat the Sharks zich zo voorbeeldig gedroegen omdat ze werden begeleid door een papa, dat zal inderdaad niet zo vaak voorkomen. Dat was natuurlijk zo verbazingwekkend dat ze niet stout durfden te zijn. En ja, als Luch dat zo leuk vond dat jij meeging, dan was hij natuurlijk dubbel schattig, anders doe je het nooit meer natuurlijk...;-) Maar zulke speurtochten zijn hartstikke leuk hoor. En wou Luch in bijzijn van zijn klasgenoten wel eten?

Mooi werk Casa! Dat zijn nou dingen die kinderen hun leven lang niet vergeten. Ook leuke foto's.
PS Is Jeanette het vriendinnetje van Luciano? :)

Oh heerlijk om al die foto's te zien. ZO te zien zijn er een heleboel dingen hetzelfde gebleven. Sinds wanneer is de fontijn bij het postkantoor bedekt met hekwerk?
Trouwens er was vorig jaar heel gedoe over die balletjes hier in Nederland. Bleek dat een jongetje per ongeluk zichzelf bijna had gewurgd met die waterjojo. Dat ding sloeg om zijn nek ofzo.
Hmmmmmm heerlijk die Mac! Goedzo geen augurk op cheeseburgers, ik haal ze ook altijd uit hahahahahhaa.

"This is the best day of my life!"

Ik denk dat jij het goed gedaan hebt Casa (en ze wilden vast nog een MacFlurry..) ;-)

Een leuke manier om je eigen woonplaats beter leren kennen.

@Lijn: Een dag zonder CasaLog mag inderdaad niet vaak voorkomen. Dan voel ik me als een hardloper die een dagje heeft overgeslagen. Na een halve dag met kinderen op stap voel je je daarentegen als een hardloper die zojuist de marathon heeft gelopen...
@Eric: Ik snap er niets van, heb zelfs mijn Opera net ge-upgrade maar ik zie nog steeds die donkere achtergrond. Zat je misschien toevallig in IE? De enige reden dat jij (nog) geen Logspider hebt is dat mijn voorkeur (voor de LogSpiders) uitgaat naar weblogs met persoonlijke verhalen. Maar ik hou je in de gaten... ;-)
@Ricky: Curacaoenaars beschikken over zeebenen, dat blijkt. Overigens is het wel degelijk mogelijk om zelfs op de pontonbrug (die nu in restauratie is) zeeziek te worden!
(Zeker als men wat gedronken heeft)
@Cyberjunk: Wat misschien ook geholpen heeft is dat de juffrouws van tevoren hebben gezegd heel streng te zijn voor kinderen die niet naar hun begeleider luisteren. Dat is ze vantevoren goed ingepeperd... :-)
(Vrouwen kunnen trouwens strenger zijn dan mannen)
@Tashita: Geen idee wanneer dat hekwerk eroverheen is gelegd. Zou het tegen de duiven zijn? Een jaar of twee geleden verkochten ze dezelfde balletjes die dan ook nog eens licht gaven als ze ergens tegenaan stuiterden. Waarschijnlijk zat er toen een giftige vloeistof in en die dingen lekken nogal snel. Inderdaad uitkijken dus...
@Cockie: Als ze niet hoeven te rekenen of taal te doen is een dag in de ogen van deze kinderen al snel een superdag... ;-)
Na de patat zaten ze gelukkig helemaal vol. Wijselijk had ik ze namelijk eerst hun brood laten opeten voordat we naar McDonalds gingen...
@Hans: Zeg dat wel. Ik heb er een hoop van geleerd. En de kinderen dus ook... :-)

@Casa: ik kan me inderdaad voorstellen hoe moe je was!
Maar... als het om persoonlijke verhalen gaat, waarom heb *ik* dan nog steeds geen LogSpider?
:)

leuk bij de kinderen op stap zie nu ook nog dingen die ik nog niet kende van 4 keer een bezoek aan curacao
bedankt

Het ziet naar een erg geslaagde dag uit ... perfect ... zelfs de timing ... "De vaartijd bedroeg 2 minuten 44 seconden en 18 honderdste." ... ;-)

Kinderen opsluiten in een klaslokaal is dan ook veel minder vermoeiend, en minder gedoe.
Scholen mogen graag sollen met kinderen, en ze vinden het nog leuk ook!

Wie vinden dat sollen leuk, vinden kinderen het leuk om mee gesold te worden? Of vinden de scholen het leuk om te sollen? Zulke speurtochten lijken mij voor kinderen heerlijk. Als je dat sollen noemt, dan denk ik dat de kids daarvoor tekenen, beste Renesmurf.

@Lijn: Als de tijd van de LogSpiders aanbreekt denk ik zeker altijd even aan jou. De voornaamste reden dat je er nog geen hebt is dat je niet zo vaak schrijft. Maar troost je, zelf heb ik er ook nog nooit een gewonnen... ;-)
@Carla: Graag gedaan. Als je weer een keer hier bent kun je de vragenlijst uitprinten en de speurtocht zelf doen... :-)
@Henk: De nakijkende juffrouws zullen ook wel raar opkijken. Maar ik ben nu eenmaal een tijdmens!
@Renesmurf: Gezien de mogelijkheden die de school heeft doet de Marnix het dan helemaal niet slecht...
@Cyberjunk: Ik vermoed dat Renesmurf bedoelt dat scholen zich er vaak gemakkelijk vanaf maken. Door de kinderen in de klas te houden, dat is namelijk het gemakkelijkste. Ik hoor het wel van Renesmurf als dat niet zo is...

He, wat heerlijk al die foto's van Punda en Otrobanda! Nog een paar weken.....

Leuk is dat he, om met zo'n groepje kinderen op stap te gaan. Met de klas van mijn dochter ging ik ook altijd graag mee op excursie. Al was het maar naar het park - om - de hoek. Hun kijk op de wereld is altijd zo verfrissend.

Na deze proef met vier kinderen is het voor jou straks met twee kids een uitje. Je bent geslaagd. CasasPa

Hmm, geen idee Casa, de achtergrond is bij mij ook weer donker. :-(

En wat die LogSpider betreft: ik blijf neuzelen over van alles en nog wat, maar persoonlijks maak ik weinig mee dat logbaar is... ;-)

@Roos: Klopt en hun enthousiasme is aanstekelijk. Bovendien zijn kinderen een dankbaar onderwerp voor een fotoreportage...
@CasasPa: Verschil is alleen dat deze kinderen (minus Luchiano dan) na vier uren weer terug naar school werden gebracht...
@Eric: Ik moet het toch een keer grondig uitzoeken. En wat jouw persoonlijke belevenissen betreft, ik geloof er niks van. Je wilt er gewoon niet over schrijven... :-)

"Vandaag ging ik naar Atlas. Hij had voor het eerst zijn neusriem om, en dat was geen succes. Terwijl normaal gesproken paarden zonder neusriem juist extra lastig worden, doet Atlas dat juist mét. Ik denk dat hij nog moet wennen."

Oeps, verkeerde log.

Maar zonder gekheid: liever geen stukje dan zo'n stukje :)

@Lijn: Ach, dat is altijd nog beter dan dat je zogenaamd Atlas zelf zijn verhaal laat doen:

"Hinnik. Vandaag kwam ze met iets nieuws, een leren riempje door mijn neus. Hinnik. Ik ben wel een volbloed Arabier ja, ontembaar. Zadels hou ik ook niet van. Hinnik. Ik geloof dat ik een beetje verkouden word."

Dat is veel erger!

paool loopt danig achter met al haar verjaargedoe *uitgeblust* maar goed, ik vind dat je het heel goed gedaan hebt...ik heb ooit op drie kleine kinderen gepast... gesloopt was ik :-)