Afscheid van Sugey
Vroeg in de ochtend van dinsdag 20 juni 2006 was Sugey druk in de weer met ramen lappen. Haar koffers, tassen en andere spullen waren allemaal ingepakt. De auto zat bomvol, er was geen plaats voor Lucy en Diana. Echt handig is een uitstapje naar het vliegveld ook niet voor een baby, daarom bleven zij thuis.
Om kwart over tien namen Lucy en Sugey in de keuken kort afscheid van elkaar. Daarna gingen we op pad, uiteraard met Luchiano (8). In de auto moest Sugey al snel huilen, ik probeerde haar te troosten.
Bij Hato International Airport aangekomen bleek mijn vrees voor een lange rij Dominicanen bij de Aeropostal incheck-balie ongegrond. We waren de enigen. De dingen zijn wel veranderd. We moesten eerst langs een grote tafel met security-officers. Alle spullen moesten op de tafel, als eerste de stereo-set die Sugey van ons heeft gekregen.
Thuis had ze er zorgvuldig een papier met haar naam en adresgegevens opgeplakt. De security-officer pakte een mes en sneed de doos over de naad open, dwars door het adres-etiket. Ik keek de man aan om te zien met wat voor soort lomperik we hier te maken hadden. Gelukkig greep zijn collega in en trok het etiket voorzichtig los. Na onderzoek van de doos kon het etiket er weer praktisch ongeschonden op.
"Die doos moet wel gesealed worden, zo accepteren ze hem niet", zei een van de security-mensen. Vlakbij de MCB-Bank staat een seal-apparaat. Met de stereo-set liep ik erheen. De vrouw die het apparaat bedient zei dat het 15 Antilliaanse guldens kostte, ongeveer € 6,50.
Terwijl zij bezig was de doos grondig in te sealen kwam Luchiano aanlopen met de haardroger. Ook deze diende gesealed te worden. Inmiddels was ik gezellig met de dame aan het kletsen, in het Papiaments. Dat heeft wel geholpen om voor het tweede object een betere prijs te kunnen bedingen, namelijk 5 gulden.
In de tussentijd was Sugey nog steeds aan het inchecken. Met name het overgewicht, van de bagage wel te verstaan, was een probleem. Uiteindelijk kwamen we er met 126 gulden ofwel € 56 vanaf voor ongeveer 50 kilo extra.
We waren klaar en wilden wat gaan eten en drinken. Vreemd genoeg was hiertoe geen enkele mogelijkheid. Geen idee of dit te maken heeft met de opening van de nieuwe luchthaven die een van deze weken moet gaan plaatsvinden. Er was een standje waar empañada's verkocht werden. We kochten een empañada en een flesje cola.
Daar stonden we dan. Er waren namelijk ook geen stoelen. We besloten dat het beter was om Sugey alvast door de douane te laten gaan. In de wachtruimte zijn in ieder geval zitplaatsen beschikbaar. We naderden de grijze schuifdeur waar iedereen nog één keer zwaait.
Het was tijd om afscheid te nemen. Eerst door Luchiano, die wederom niet wilde kussen. Met een snelle beweging nam Sugey hem te pakken. Luchiano bezwoer me die foto niet te plaatsen, maar ik doe het toch. Het was mijn beurt en het was vreemd om afscheid van Sugey te nemen.
Gedurende de twee maanden dat zij intensief bij ons heeft gewoond heb ik mij geen moment aan haar geërgerd, integendeel. Het was bijzonder gezellig met Sugey erbij. Ze pakte haar handbagage, liep naar de grijze schuifdeur en keek nog één keer om.
Engeland en Zweden zijn met hun tweede helft bezig, maar vandaag boeit het voetbal me niet zo. Om 16:28 ging de telefoon. Het was Sugey, ze is goed aangekomen in Santo Domingo en ook nog eens met al haar spullen. Dat is goed nieuws. Als ze zometeen thuis is horen we de rest.
Het is stil in huis met vier in plaats van vijf mensen.
Comments
Daar gaat ze, de schoonheid van de stad... snotter. Sorry. Ik moet dan altijd huilen.
Posted by: Brillie | June 20, 2006 6:56 PM
`De laatste twee maanden hebben je leven wel een andere draai gegeven. Vader geworden, druk huishouden, een fijne nicht over de vloer, en nu dan afscheid nemen. Da's even wennen. Veel sterkte ook voor Lucy. CasasPa
Posted by: CasasPa | June 20, 2006 7:34 PM
Het zal voor Sugey ook wel even wennen zijn. Maar jullie redden het allemaal wel. Sterkte!
NB. Hato wordt er niet gezelliger op :-(
Posted by: Piet | June 20, 2006 7:55 PM
@Brillie: Wij huilen met jou mee!
@CasasPa: Veel veranderingen, maar het voordeel is dat ze niet compleet onverwacht kwamen. Maar het blijft inderdaad wennen...
Thanx!
@Piet: Zeker is het ook voor haar wennen. Maar ze klonk vrolijk door de telefoon, heeft veel familieleden blij kunnen maken met kleding en andere zaken. En last but not least zag ze haar twee kinderen weer.
Ik hoop dat de situatie op Hato een overgangssituatie is, totdat de nieuwe airport wordt geopend...
Posted by: CasaSpider | June 20, 2006 9:37 PM
Gelukkig, ze is veilig thuis, dat is toch altijd even afwachten met een vliegtuig. En ik weet zeker dat jullie er ook weer aan wennen om met jullie eigen gezin te zijn. Ik snap dat je de foto van Luch toch wilde plaatsen, maar ik vind eigenlijk dat je er rekening mee had moeten houden dat hij dat niet wilde. Ik word zelf altijd pislink als men met foto's van mij doet wat men wil, ook als ik dat niet wilde. Of als men spontaan foto's van mij maakte terwijl ik dat niet wilde. Als een foto op internet komt waarvan ik dat niet wil, dan voel ik mij heel erg genomen en zeker niet gerespecteerd. Nogmaals, ik kan me voorstellen dat jij die foto wilde plaatsen, maar in deze zou zelfs een kind van 8 serieus genomen moeten worden. Tenminste, zo denk ik daar over.
Posted by: Cyberjunk | June 21, 2006 2:59 AM
Een ouderwets spreekwoord luidt: "Aan alles komt een einde, dat is het goede van het kwade, en het kwade van het goede."
In dit geval is het laatste gedeelte van toepassing :-(
Posted by: Willisha | June 21, 2006 4:27 AM
Dat lijkt me ook wennen vooral als je 2 maanden gewend bent met een persoon extra in huis dan is het in huis zo stil nu ze weg is. Maar dat gemis gaat gauw over want het zal ook wel lekker zijn om nu met z'n vieren te zijn en je zal je handen ook vol hebben zodra "la bella donna" strax gaat kruipen en brabbelen....:-)
Posted by: Donna | June 21, 2006 7:41 AM
Het was mij ook een genoegen om 2 maanden met Lucy (digitaal) door te brengen...
Waarom nemen vrouwen altijd zoveel bagage mee? En dan geef je haar ook nog een stereo-set! :)
Posted by: GJ | June 21, 2006 8:36 AM
Ik lees niets over "huilen"...
Ik huil tranen-met-tuiten als ik afscheid moet nemen bij de grijze schuifdeur.
Ik geef het gewoon toe hoor!!!
Posted by: Cerito | June 21, 2006 9:20 AM
2 maanden je eigen kinderen niet zien? Is dat niet wat lang...
BTW een errug leuke en lekkere meid verder:-)
Posted by: Lennart | June 21, 2006 10:42 AM
Daar gaat ze, twee maanden gingen snel voorbij !
Dat gedoe op Hato is ook altijd hetzelfde, ik hoop dat het allemaal wat soepeler wordt met die nieuwe terminal. Alleen wel jammer dat er "slurfen" komen. Ik vond het juist lekker om uit de vliegtuig te stappen en naar de arrivals te lopen. Voel je meteen de noordoostpasaat met de hitte :p
Posted by: Piet2 | June 21, 2006 10:47 AM
@Cyberjunk: Het is altijd afwachten met een vliegtuig, vooral of de bagage ook allemaal aankomt. Uiteraard moet Luchiano serieus genomen worden, maar soms moet ik hem over bepaalde grenzen heen helpen... ;-)
@Willisha: Zo is het, maar wij kijken gewoon terug op een bijzonder leuke tijd...
@Donna: We hebben het inderdaad druk genoeg, maar het is toch even wennen...
@GJ: Ik denk dat je niet Lucy maar Sugey bedoelt... ;-)
Over vrouwen en bagage kan men een boek schrijven!
@Cerito: We hebben het droog gehouden, er was gewoon te weinig publiek... ;-)
@Lennart: Twee maanden je kinderen niet zien is erg lang, maar soms breekt nood wetten. Met je laatste zin ben ik het 100% eens...
@Piet2: Time flies! Tot op heden ken ik niemand die enthousiast is over de slurven. Die golf van hitte is inderdaad hetgene de meeste mensen juist leuk vinden. We wachten met spanning de opening af...
Posted by: CasaSpider | June 21, 2006 3:24 PM
Zo.
Posted by: Pascal | June 21, 2006 4:30 PM
Ik wil ook nooit kussen.
Dat kussen slaat nergens op, het is niet fijn en het maakt het er niks anders van.
Posted by: Renesmurf | June 21, 2006 6:07 PM
Wel een grote handbagage zeg.
Posted by: Boutie | June 22, 2006 3:35 AM
Ik denk dat Diana een paar dagen eraan moet wennen. Ze weet gewoon niet beter dan dat ze 2 'moeders' heeft. Ineens hoort ze Sugey's stem niet meer en ziet ze haar ook niet meer.
Posted by: Boutie | June 22, 2006 3:42 AM
Heeft Sugey kinderen? Hoeveel als ik vragen mag? Sorry, reageer eerst en ga daarna pas de reacties van anderen lezen. Vandaar deze post.
Posted by: Boutie | June 22, 2006 3:47 AM
@Pascal: Het is wat...
@Renesmurf: Kussen is toch echt een toonbeeld van een 'win-win' situatie. Probeer het eens met een smurfin!
@Boutie: Gerelateerd aan de echte bagage valt de handbagage nog erg mee. Dat Diana een nachtje echt moest wennen is zeker, de eerste nacht huilde ze veel meer dan normaal. Sugey heeft 2 kinderen, de oudste is 7. Maar daar ben je inmiddels dus al achter... ;-)
Posted by: CasaSpider | June 22, 2006 8:38 AM
ach ze is naar huis...dat zal zeker wennen zijn.... volgens mij is ze heel lief!
Posted by: paola | June 24, 2006 6:55 AM