« WK2006 15/31 Vrijdag 23 juni 2006 | Main | Kut van de klotenbok »

WK2006 16/31 Zaterdag 24 juni 2006

Achtste finale #01: Duitsland-Zweden 2-0

Zaterdagmorgen, de zestiende dag van het WK2006. Om tien uur zat ik er helemaal klaar voor. De eerste achtste finalewedstrijd stond op het punt van beginnen, maar hij begon niet. Na wat speurwerk blijken de ochtendwedstrijden tegenwoordig om elf uur te beginnen.

Het is wel zaak om de televisie op tijd in te schakelen, want voor men het weet heeft het reeds doelpunten geregend. Zweden bevond zich nog in een soort van Trinidad & Tobago atmosphere en wilde rustig warmdraaien. Een Duitse witte tornado stormde over de onthutste Ikea-leveranciers heen.

Binnen 12 minuten zorgde Lukas Podolski op aangeven van Klose hoogstpersoonlijk voor 2-0. Zoals de Argentijnse aanvaller Batistuta vroeger Batigol werd genoemd voorspelde ik een kop met Pogolski van de tenminste qua kopteksten toch inventieve Bildzeitung. Het mocht niet zo zijn. Het Poldi-Goldi-Gala dat nu uit de bus kwam rollen klinkt mij tamelijk mietjesachtig in de oren.

Dat laatste past wel goed bij de minder geslaagde actie van Podolski waarbij hij de scheidsrechter goedkeurend op de rug klopt als deze Lucic met een tweede gele kaart het veld uit stuurt. Een scheidsrechter die dat uit het veld sturen doet met een even sadistisch lachje als Jack Nicholson in The Shining. Vreemde gozer.

Wat is de Allianz Arena in München trouwens een prachtig stadion. Op dit moment ken ik geen mooier. Vooral vanuit het perspectief van de spelers met de blik naar de hoeken van het stadion, bijzonder indrukwekkend.
Foto's: 1, 2, 3.

Wat viel verder op?

Ten eerste dat het duidelijk niet de dag van de Zweden was. Eerst met 2-0 achter, vervolgens met tien man verder en tenslotte vroeg in de tweede helft een penalty verknallen (Larsson). Ja, dan weet men direct dat het er niet inzit die dag.

Ten tweede dat de Duitsers enorm goed schieten. Het aantal schoten op doel was bijzonder hoog. Frings en Ballack zijn de onbetwiste scherpschutters, maar ook Klose en Podolski kunnen er wat van. Het doet mij denken aan de Sovjet-Unie in 1986.

Luchiano in Landhuis Pannekoek, de tweede dag

Luchiano en Eduard zijn aan het kaarten (Yu-Gi-Oh!) in Landhuis Pannekoek, 23-25 juni 2006. Klik voor groter/sluiten.Meteen na afloop van de match reed ik naar Landhuis Pannekoek om met eigen ogen te zien hoe het Luchiano (8) verging. Als ouder is men toch ietwat bezorgd. Bij het Landhuis kwam ik al vlug Anthony tegen. "We hebben de eerste dag overleefd", zei hij. Dat klonk hoopgevend.

Ik slenterde naar het tot dojo omgebouwde gebouwtje. Diverse kinderen waren er aan het voetballen. Plotseling hoorde ik Luchiano: "Papa!" Blij kwam hij aanrennen en even later gingen we naar het slaapvertrek.

Daar zat hij boven op bed met Eduard Yu-Gi-Oh! te spelen. Aan alles kon ik merken dat Luchiano het erg goed naar zijn zin had.

Hij vertelde dat ze 's morgen om half zes met een bel wakker waren gemaakt en meteen rondjes rondom het Landhuis moesten lopen, ook bergop.

Om een uur of elf begon de karate-training die ongeveer anderhalf uur duurde. Hij vond het allemaal prachtig. Ook dat de meisjes 's nachts langs waren geweest en de jongens nat hadden gegooid. Ja, zelfs dat enkele dekselse teenagers tandpasta op zijn gezicht hadden gesmeerd.

Een dolle boel, daar in Landhuis Pannekoek. We maakten een paar foto's:

Toen ik aan Luchiano vroeg of hij even met zijn moeder wilde telefoneren antwoordde hij bevestigend. Het eerste dat hij tegen haar zei: "Hoe is het met Diana?" Dat was erg leuk om te horen.

We kletsten nog wat, maar Luchiano wilde eigenlijk alweer doorgaan met het Yu-Gi-Oh spel. Ik vond het al lang best en nam na een minuut of 20 afscheid. Opgelucht dat hij het kamp niet alleen overleeft maar zich zelfs goed vermaakt reed ik het hele eind weer terug. Ruim op tijd voor de volgende match.

Achtste finale #02: Argentinie-Mexico 1-1 (2-1 na verlenging)

Die match ging tussen Argentinie en Mexico. In de groepswedstrijden heeft Argentinie van alle landen de sterkste indruk gemaakt. Mexico kwalificeerde zich enigszins gelukkig omdat Angola geen korte metten met Iran wist te maken.

Het begin van de wedstrijd was sensationeel en wervelend. Na 9 (!) minuten stond het al 1-1. Alle tot nu toe in de officiële speeltijd gescoorde doelpunten van de achtste finales zijn in het eerste kwartier gevallen. Laat Marco van Basten dit zijn selectie goed inprenten voor de wedstrijd van zondag tegen Portugal.

De eerste helft bleef van uitstekend nivo. In de tweede zakte het tempo en bleek het steeds moeilijker voor de Argentijnen om openingen te vinden, ook toen de geniale Messi het veld in kwam. Langzaam maar zeker werd Mexico zelfs iets brutaler. Met 1-1 eindigde de wedstrijd.

In het begin van de verlenging was Mexico wederom sterker, maar nu scoorde Maxi Rodríguez met een werkelijk schitterend doelpunt de 2-1 voor Argentinie. Voor wie het doelpunt niet heeft gezien, het leek een beetje op de goal die Van Basten maakte in de finale van het Europees Kampioenschap 1988 tegen de Sovjet-Unie. Een beetje.

Na het laatste fluitsignaal waren de Argentijnen opgelucht. Het was bepaald geen overtuigende performance. Maar wat een kwartfinale staat er nu reeds op het programma met Duitsland-Argentinie.

Tot slot de voetbalpoule. Deze keer geen grote verrassingen, de meeste mensen hebben Duitsland en Argentinie wel door laten gaan. Hier het eerste en hier het tweede rijtje. In het algemeen klassement staan we op een 32e plaats, op pagina twee dus.

Comments

Tussen het voetbal door zit wel een logje verscholen, maar het is wel een hele lap zo.

nah en ik maar denken dat ik geen gelijkspel mocht geven....... tsssssssssssssssk........ik had 2-1 voorspeld....echt niet aardig......

Luchiano heeft het erg naar zijn zin, dat zie je zo aan de foto's :-)

Mooi dat Luchiano zich goed vermaakt. Toen ik jong was zochten de jongens 's nachts de meisjes op. De tijden veranderen!

@Renesmurf: Ik ga er vanuit dat je de lap woord voor woord hebt gelezen... ;-)
@Paola: In ieder geval weet je nu dat het wel kan... maar het is inderdaad sneu voor jou. We hebben Luchiano net opgehaald (net voordat Nederland-Portugal begint) en hij wilde bijna niet weg. Nou ja zeg!
@Piet: Er zijn twee redenen voor. Ten eerste zijn het oudere meisjes, van zo'n jaar of 13, 14, 15. En ten tweede is er op Curacao een groot vrouwenoverschot.
(Deze info s.v.p. wel geheim houden!)

Tuurlijk.

Vroeger waren er geen mobieltjes om mams op te bellen. We hadden slechts morse. ;)

Kijk, dat is nu een tuturutuboom, die met de prachtige rode bloemen. Nu nog de trommelstokboom. :)

Foutje, ik bedoelde Flamboyantboom he he. Sorrieieieieie :)

Dat verhaal van tandpasta op gezicht ken ik al te goed ! Ik was ook 2x de l*l in het verleden. Toch moet ik ook zeggen dat ik het daar behoorlijk naar mijn zin had. Goede oude tijden. Geen zorg aan je hoofd, alleen maar genieten *zucht*...

@Renesmurf: Dan is het goed...
@Brillie: De tijden veranderen en het lijkt wel steeds sneller te gaan!
@Boutie: Haha, je vergist je wel keer op keer met je tuturutuboom. Maar er komt een moment dat hij op de foto komt, jouw tuturutuboom... :-)
@Piet2: Luchiano ging er heel relaxed mee om, hij ziet er de grap wel van in. De volgende keer is hij degene die de tandpasta smeert... :-)
En je hebt gelijk, een zorgeloze tijd als je jong bent...

Al die tijd had ik de Flamboyantboom in gedachte. De tuturutuboom is niet eens zo mooi als de flamboyant!
De flamboyant heeft namelijk ook van die lange bonen. Je kunt prachtige kettingen maken van de zaden.
De trommelstokboom is ook een prachtige boom, vooral wanneer het in bloei staat. Heeft gele bloemen. He he, hoop dat ik de bonenbomen niet door elkaar gehaald heb alweer.:)
In mijn jongere jaren heb ik ook gelogeerd op landhuis panneNkoek.