CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Bij het gokken op sportuitslagen laat ik mijn favorieten altijd verliezen. Een soort van bijgeloof met als positief side-effect dat als mijn favoriet onverhoopt toch wint er tenminste de blijdschap van de overwinning is.

Als ik vroeger dacht "oh, dat tentamen wordt een makkie" dan verknalde ik het. Dacht ik "oh, dat haal ik nooit" dan haalde ik het. Tot op zekere hoogte tenminste. Het lijkt wel of alles altijd andersom gaat.

Woensdagmorgen waren Lucy en ik om iets voor half acht voor de derde keer in dit prille jaar present bij de afdeling Immigratie op het postkantoor te Punda. De deuren waren nog dicht. Wij gingen buiten in de rij staan, ongeveer als vierde van degenen die een verblijfsvergunning kwamen ophalen.

Om kwart over acht waren we al aan de beurt. Ik schoof het bewijs van aanvraag onder het raampje door. De immigratie-beambte tikte wat in op haar computer, stond op en slofte naar de stapel met vergunningen. Lucy en ik keken elkaar aan. Natuurlijk lag hij er wederom niet bij. Maandagmiddag had zij tenslotte nog gebeld.

De vrouw maakte een paar copieën. "Dat doet ze iedere keer", zei Lucy. Ik kon het me niet herinneren. Met de copieën in haar hand kwam ze terug. Ze zei iets door het gaatje in de glazen ruit, iets dat ik niet kon verstaan. Ik stond al klaar om te vragen hoe het in hemelsnaam mogelijk was dat die verblijfsvergunning nog steeds niet klaar lag. Maar Lucy zou het woord doen hadden wij afgesproken.

"Het bewijs van verzekering", herhaalde de vrouw. Bewijs van verzekering? Maar dan moest de vergunning klaar zijn. Snel frommelde ik het bewijs dat Luchiano (8) tegen ziektekosten is verzekerd uit mijn tas. "Twee pasfoto's", vervolgde de vrouw. Ook die hadden we bij ons.

Even later zag ik haar twee stempels op het formulier zetten waarna zij het aan ons overhandigde. Van buiten oogde ik cool als immer, van binnen voelde het alsof ik zojuist de winnende treffer in de Kuip had gescoord. CasasPa had het goed voorspeld: "Jouw voorspellingen komen wel vaker niet uit. Ik denk positief: morgen krijgt Luchiano zijn verblijfsvergunning."

Luchiano is legaal op Curacao tot 21 augustus 2006.

Alle posts over dit onderwerp staan in de categorie Verblijfsvergunning Luchiano.

Posted by CasaSpider at 1:23 PM | Permalink | Comments (23)

Weinig dingen in het leven zijn irritanter dan het gevoel van machteloosheid dat ontstaat als andere mensen hun werk niet goed doen en men ook nog eens aardig en beleefd moet blijven. Omdat er anders nog meer zand in de raderen gestrooid wordt.

Jos van Vliet kan erover meepraten, hij probeert al maanden zijn geld van een Dexia-rekening af te halen. Steeds heeft Dexia een andere smoes om aan dat verzoek geen gehoor te geven. De zaak is aardig geëscaleerd sinds Jos ten einde raad een Dexia-medewerker voor de grootste boerenlul die hij ooit heeft gesproken uitmaakte.

Dat laatste is natuurlijk niet echt slim. De reactie is wel te begrijpen, maar is toch niet slim. Morgen moeten Lucy en ik voor de derde keer naar de afdeling Immigratie op het postkantoor te Punda voor Luchiano's (8) verblijfsvergunning.

De eerste keer was op 18 januari, toen er een foutje gemaakt bleek te zijn. De vergunning was wel klaar maar had als einddatum augustus 2005 in plaats van 2006.

De tweede keer was op 1 februari. Van tevoren had Immigratie gezegd dat het herstellen van het foutje één week in beslag zou nemen, daarom kwamen wij twee weken later. Helaas lag de verblijfsvergunning nog steeds niet klaar. Ik vroeg toen om een telefoonnummer zodat wij niet voor niets langs hoefden te komen.

Inmiddels heeft Lucy dat nummer reeds een aantal keren gebeld. Uiteindelijk zonder resultaat, maar toch gaan we morgen persoonlijk langs. Er moet nu echt iets gebeuren. Probleem is dat de IND, de Immigratie- en Naturaliatiedienst in Nederland, een copie van Luchiano's verblijfsvergunning nodig heeft om zijn naturalisatie-aanvraag te kunnen behandelen.

De kans dat de vergunning morgen klaar ligt acht ik maximaal drie procent. Bij het afbijten van mijn tong denk ik woensdagochtend zeker even aan Jos van Vliet. Om daarna de acties die misschien wel tot een positief resultaat kunnen leiden eens rustig op een rijtje te zetten.

Alle posts over dit onderwerp staan in de categorie Verblijfsvergunning Luchiano.

Posted by CasaSpider at 1:38 PM | Permalink | Comments (18)

Om deze post goed te kunnen begrijpen is het belangrijk eerst Even stoom afblazen gelezen te hebben. Er was een foutje gemaakt met de verblijfsvergunning van Luchiano (8) en of wij een week later maar terug wilden komen.

Voor de zekerheid gingen we niet één week maar twee weken later. Om iets over half acht arriveerden Lucy en ik bij het Postkantoor, afdeling Immigratie. Tot mijn verbazing was het minder druk dan twee weken geleden. Er staat een rijtje van ongeveer 14 stoelen en daar was nog plaats.

We hadden twee kranten bij ons, een Vigilante en een Extra, om de wachttijd door te komen. Officieel gaat het loket om acht uur open maar vandaag was dat iets later, kwart over acht.

Om tien voor negen waren wij aan de beurt. Ik overhandigde de aanvraag voor Luchiano's vergunning. De vrouwelijke beambte toetste wat dingen in op de computer en liep naar de kast met vergunningen. Van tevoren had ik tegen Lucy gezegd dat ik ons 20% kans gaf.

We zagen de dame weglopen van de kast met vergunningen, maar wel zonder vergunning. Bij het loket aangekomen deelde ze mede dat de vergunning al wel door de Gezaghebber was getekend maar nog niet op de betreffende lokatie was gearriveerd. Of we vrijdag terug wilden komen.

Ik had al besloten dat kwaad worden geen zin heeft en antwoordde dat ik dan wel vrijdag over twee weken terug zou komen. "Of beter nog, kunt u mij bellen als de vergunning aangekomen is?" Tot mijn verbazing honoreerde de dame mijn verzoek. Het is altijd afwachten of ze inderdaad bellen, maar het wekte in ieder geval de schijn. Voor de zekerheid vroeg ik haar telefoonnummer.

Nog steeds geen vergunning voor Luchiano dus. En het mooie, nou ja mooie, is dat deze vergunning al in augustus van dit jaar verloopt.

We zijn maar verse vis en garnalen gaan kopen bij de Venezolaanse barkjes.

Posted by CasaSpider at 1:10 PM | Permalink | Comments (18)

Vandaag woensdag heb ik een dagje vrij. Niet echt vrij, want er dienen enige administratieve zaken afgehandeld te worden. Belangrijkste is het ophalen van Luchiano's verblijfsvergunning die verlengd is.

Op 25 juli 2005 hebben we deze verlenging aangevraagd. Lucy heeft al enige jaren een verblijfsvergunning die aan de mijne is gekoppeld. Dat is mooi, want de mijne is onbeperkt. Alleen voor Luchiano (8) moeten we elke twee jaar weer door de ambtelijke molen.

Om iets voor half acht arriveerden we bij de afdeling Immigratie in het postkantoor te Punda. Immigratie was nog niet open maar toch stond er al een flinke rij. Ruim de helft werd verwezen naar het loket om vergunningen aan te vragen, de overigen naar het loket om vergunningen op te halen.

Om half negen waren we aan de beurt. Ik overhandigde de beambte het bewijs van de aanvraag en zij liep naar de stapel met vergunningen. Er werd wat gebladerd en tot mijn ontzetting zag ik dat ze niet met een vergunning terugkwam. "De vergunning is al vervallen", deelde de beambte mij doodleuk mee.

"Vervallen?", riep ik met schrille stem. "Hoe kan dat nou weer, we hebben hem eind juli 2005 pas aangevraagd!"
"Ik denk dat er een foutje is gemaakt", zei de vrouw. "Er staat geldig tot augustus 2005 en dat moet zijn 2006 denk ik."

CasaSpider: "2006? Toch minimaal 2007 zult u bedoelen!"
Vrouw: "Neen, de vergunning is maar voor één jaar."
CasaSpider: "Dat is toch wel de limit. Mijn vrouw heeft er een voor onbeperkte tijd en mijn zoon krijgt hem steeds voor twee jaar."
Vrouw: "De Gezaghebber heeft het veranderd. Voortaan worden alleen vergunningen voor één jaar afgegeven."

Over een week mogen we terugkomen, weer in de rij gaan staan en dan hopen dat alles in orde is. Vervolgens kunnen we meteen door naar het Hoofd van Politie om de zojuist verkregen vergunning direct te laten verlengen.

Als legale buitenlander heeft men gewoon geen tijd meer om te werken.

Posted by CasaSpider at 10:19 AM | Permalink | Comments (19)

Brujeria is iets van alle tijden en alle plaatsen. Het woord komt van het Spaanse bruja dat heks betekent. Brujeria is dus iets als hekserij. In de Cariben wordt het alom bedreven. Lucy kent het uit de Dominicaanse Republiek, de echte grootmeesters van dit metier komen uit Haiti.

Maandagmorgen ondernamen wij een tweede poging om de papieren in te leveren voor de verlenging van Luchiano's verblijfsvergunning. Vrijdag was het kantoor namelijk gesloten. Nu was het daarentegen al akelig druk om vijf voor acht. Wij hadden nummer Rood-24, maar met het casino had dit niets van doen.

Om tien uur waren we eindelijk aan de beurt en dat was maar goed ook, Luchiano (7) begon al flink ongedurig te worden. Alle bescheiden die op een formulier waren aangekruist hadden we bij ons, alsmede een plakzegel van vijf gulden. Toch ontbrak er nog een formulier volgens de ambtenares, om het dossier helemaal compleet te maken. Ik hield mijn hart vast, maar gelukkig kon de aanvraag alsnog door.

Mijn paspoort verloopt over twee dagen. 's Middags had ik een afspraak om een nieuwe aan te vragen. Om 13:25 meldde ik mij bij Kranshi waar ik volgnummer 210 kreeg. Er waren twee mensen voor mij. Om 13:33 was ik aan de beurt en om 13:40 stond ik weer buiten. Op 8 augustus wordt het nieuwe paspoort uitgereikt, het lijkt wel een diploma. Waarvoor hulde. Zo kan het dus ook.

In de Vigilante stond een mooi artikel over een Curacaose man die een relatie kreeg met een Dominicaanse bareigenares. De man werd steeds verliefder op deze vrouw, hetgeen zijn relatie thuis niet ten goede kwam. Bovendien gaf hij veel geld uit aan de Dominicaanse schone. Uiteindelijk verliet zijn vrouw hem.

De dingen gingen slechter voor de man. Op een middag liep hij de bar in en zijn oog viel op een fles. "Wat een vreemde fles", dacht hij bij zichzelf. De man opende de fles en zag tot zijn verbazing dat er een onderbroek in zat. Sterker nog, het was zijn eigen onderbroek. Toen hij de onderbroek openvouwde lagen er kruiden en spijkers in het kruis.

"Brujeria!", ging het door hem heen. De Dominicaanse vrouw had hem met hekserij in zijn macht gekregen. Nu was hij zijn geld en zijn vrouw kwijt en dat kwam door die heks. In de Vigilante stond dit verhaal pagina-groot, om andere onschuldige mannen te waarschuwen voor dit type bruja.

We moeten toch eens nagaan of een beetje brujeria de verblijfsvergunningen en Nederlandse paspoorten voor Lucy en Luchiano wellicht kan bespoedigen. De vraag is alleen hoe we aan al die ambtenarenonderbroeken moeten komen.

Posted by CasaSpider at 1:56 PM | Permalink | Comments (20)