CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Er is veel te doen over internet en privacy de laatste tijd. Igor Delissen kan erover meepraten. Hij zette een toneelstuk in scene waarbij de invalide Eindhovense stadsprediker Arnol Kox door Igor en een maat met spuitbussen werd ondergespoten. Arnol Kox zat in het complot maar bij het uiteindelijke resultaat dat op YouTube verscheen werd de indruk gewekt dat de overval echt was.

GeenStijl pikte het op en het gevolg was een enorme lijst (463, still counting) van reacties waarvan de meeste zeer negatief of zelfs bedreigend waren voor Igor Delissen. Die het allemaal zo niet had bedoeld. Via zijn eigen website en Hyves waren persoonsgegevens niet moeilijk op te sporen.

Als webmaster van de lachicamerengue website is mij een aantal malen door geportretteerde dames en heren gevraagd om hun foto's van de site af te halen. Een meisje dat bijvoorbeeld op de HEAO zit komt erachter dat klasgenoten en anderen haar bikinifoto's via Google terug hebben gevonden. Dat vindt niet iedereen leuk. In een dergelijk geval worden de foto's zo snel mogelijk van de site verwijderd. Een probleem is de Google Cache waarin de betreffende pagina nog lange tijd beschikbaar kan zijn.

"Het College bescherming persoonsgegevens (CBP) ziet er op grond van de Wet bescherming persoonsgegevens als onafhankelijke toezichthouder op toe dat persoonsgegevens zorgvuldig worden gebruikt en beveiligd én dat de privacy van burgers ook in de toekomst gewaarborgd blijft. Zonodig treedt het CBP handhavend op." (Bron)

Valt onder de privacy van burgers ook het plaatsen van foto's? Feestjes en andere evenementen leg ik graag vast en maak daar online albums van. De meeste mensen vinden het leuk om zichzelf terug te zien. Moet ik straks aan iedere geportretteerde persoon vooraf toestemming vragen alvorens een foto te mogen plaatsen? Waar ligt de grens tussen vrije nieuwsgaring en inbreuk op de privacy van een individu?

Op de CBP-website myprivacy.nl vindt men informatie over deze materie en tevens de procedure om een klacht in te dienen over een organisatie die onzorgvuldig omgaat met persoonsgegevens.

Diana (1) heeft vooralsnog weinig inspraak met betrekking tot foto's die van haar worden gepubliceerd. Het is echter moeilijk voor te stellen dat zij later problemen krijgt met haar keuze voor een six-pack Leffe Dubbel als stoeltje. Luchiano (9) is zelfs onherkenbaar.

Posted by CasaSpider at 11:14 AM | Permalink | Comments (16)

Op de dag dat prinses Máxima 36 jaar is geworden. Felicidades mi Amor!

"Eigenlijk heb ik alleen maar moeite om tot handelen over te gaan. Maar sommige mensen zouden dit uit kunnen leggen als luiheid."

"De SP is tegen sociale woningbouw als er groen voor moet worden opgeofferd, en ongetwijfeld tegen het aanleggen van groen als er sociale woningbouw voor moet worden opgeofferd. Kortom: met de SP staat alles stil."

Posted by CasaSpider at 10:58 AM | Permalink | Comments (11)

De Dutch Bloggies verkiezingen zijn in volle gang en deze week is het de beurt aan de categorie Best Geschreven Weblog. Het CasaLog is één van de elf genomineerden en ja ik weet dat ik beloofd heb niet meer om stemmen te leuren. Helaas moet het toch gebeuren en dat heeft een reden.

Na zorgvuldig onderzoek ben ik tot de conclusie gekomen dat het werkelijk best geschreven weblog dat van Marten Hoepla is. Jammer genoeg voor Marten geldt dit voor het jaar 2005, zijn topjaar. Een van mijn favoriete posts is Abricoteren: bedrijf 1 van 5. Maar ja, abricoteren deed hij in 2005 en aangezien de verkiezingen gaan over het afgelopen jaar valt Marten dus af.

Maar er is een alternatief. Luchiano (9) had zondagavond zichtbaar plezier bij het maken van het dagelijkse verhaal voor zijn Latios weblog. Uiteindelijk moest ik hem een klein beetje helpen om met behulp van Microsoft Image Composer 1.5 (!) enige effecten toe te voegen. De regie was hierbij helemaal in handen van de kleine man.

Bij het lezen en zien van het resultaat getiteld De wereld in karton dacht ik meteen en direct: "Luchiano is de nieuwe Marten Hoepla!"

Aangezien Luchiano niet meedoet aan de verkiezingen ligt het voor de hand de stem uit te brengen op dat andere weblog binnen hetzelde domein. En dan komt men uit bij het CasaLog. Dat is logisch. Een mooi overzicht van de genomineerden inclusief hun laatste entries vindt men bij originalsignal.nl.

Verder is het wachten op de jaarlijkse uitreiking van de LogSpiders® die traditioneel gelijktijdig plaatsvindt met de Dutch Bloggies. Twee genomineerden zitten reeds in mijn hoofd, een man en een vrouw. De criteria zijn helder, alleen met een goede motivatie kan daarvan afgeweken worden.

Stemt allen CasaSpider, ja ook gij Brillie en Renesmurf!
Voor Luchiano aka de nieuwe Marten Hoepla.

Posted by CasaSpider at 12:00 PM | Permalink | Comments (25)

Laatst ging er een stokje rond of beter gezegd werden mensen getagged. Daar doe ik uit principe bijna nooit aan mee, kan dat überhaupt uit principe bijna nooit? Het laatste stokje was iets van: "Vertel vijf dingen over jezelf die bijna niemand weet."

Daar moest ik aan denken toen ik op een ochtend mijn brood aan het klaarmaken bereiden was. Bruin brood, Blue Band halvarine, een groot aantal plakjes kaas en daar mayonaise bovenop.

Het is altijd een heel gesmeer en geklieder om de kaas netjes met mayonaise te bestrijken. Ik vroeg mij af waarom ik de mayonaise op de kaas smeer en niet op het lege sneetje brood dat daar opgeklapt moet worden. Ja zelfs kan men mayonaise op beide sneetjes brood smeren nog voor deze met kaas te beleggen.

Dit is ten eerste een stuk gemakkelijker dan de gladde kaas te besmeren en ten tweede kan de mayonaise op de sneetjes veel beter gedoseerd worden. Weinigen zullen dit van mij weten. Voor sommigen betekent het wellicht een keerpunt in hun leven met betrekking tot het besmeren van boterhammen met kaas en mayonaise.

Posted by CasaSpider at 1:47 PM | Permalink | Comments (29)

Toen wij destijds RealWrite™ onze dingen deden was de wereld zoals Luchiano (9) zo mooi uitdrukt nog black and white. Kleurentelevisie bestond pas een paar jaar en zelfs kleurenfoto's waren bijzonder. Wij schrijven 1971 en het gaat over de zesde klas van de Sint Janschool te Valkenswaard.

Eind september schreef ik de post Herinneringen uit een ver verleden over deze episode van ruim 35 jaar geleden. Regelmatig komt er tegenwoordig een email binnen met een foto, reacties, een nieuwtje of het levensloopverhaal van een oud-klasgenoot. Deze informatiestroom wordt gecoördineerd door Ine van den Dungen.

Zowel de hoeveelheid emails als de mailinglist namen dermate in omvang toe dat ik zondagmorgen toen Lucy in Punda kleding aan het kopen was dacht: "Waarom bouwen we niet een website voor de Sint Janschool jaargang 1971?"

Na een paar uurtjes van ultieme creativiteit copy/paste was het klaar. We proudly present: http://sintjan.casaspider.com. Misschien niet bijster interessant voor het grote publiek, maar wel voor eenieder die omstreeks de periode 1965-1971 de Sint Janschool te Valkenswaard heeft bezocht.

Het verleden is een stukje dichterbij gekomen.

Het is helemaal niet vreemd en zelfs niet raar dat ik het adres van de Sint Jan website ken. Toch is er een url waar zelfs CasaSpider geen weet van heeft. Het gaat om de website van Anthony Godett waarop hij zich als politieke gevangene presenteert. Dat was de quizvraag van de week, gesteld aan het eind van de post Een goede opinie, een goede website.

Ondanks het inschakelen van diverse contacten heb ik de website nog niet in mijn browser gehad. Wel stond er maandag in de Extra dat hij uit de lucht was, volgens Anthony Godett het werk van het Recherche Samenwerkings Team (RST) in Nederland.

De toekomst lijkt een eindje verder weg.

Posted by CasaSpider at 8:56 PM | Permalink | Comments (12)

Mijn lagere schooltijd heb ik doorgebracht op de Sint Janschool aan de Ch. Ruys de Beerenbrouckstraat 39 te Valkenswaard. Het was een mooie tijd waarvan nog veel herinneringen zijn blijven hangen. Per 1 januari 2005 is de school overigens een kinderdagverblijf geworden, kinderopvang De Horizon.

Kort geleden kwam er een email binnen van Ine Schutte. Op de Sint Jan heette zij nog Ineke van den Dungen, maar namen kunnen veranderen. Immers, op de lagere school heette ik ook geen CasaSpider.

Zo nu en dan spreekt Ine wel eens een oud-klasgenoot van de Sint Jan en het idee van een reunie werd geopperd. Een reunie over drie jaar aangezien wij dan allemaal 32 worden. Okay, hexadecimaal dan toch.

Bovenstaande foto zat als attachment bij Ines mail. Het is frappant hoeveel namen en gezichten me zijn bijgebleven uit dit verre verleden. CasaSpider is niet moeilijk te ontdekken op de foto, hij was al een nerd voordat het woord was uitgevonden.

Zo hield ik een ranglijst bij van alle meisjes in de klas die per dag punten konden verdienen door aantrekkelijk te zijn. Ingrid Govers zat naast mij en nu is het zo dat als men meer met iemand omgaat men die persoon ook al snel leuker gaat vinden. Dat is een automatisch en menselijk proces. Ingrid Govers steeg dan ook met stip op mijn lijst.

Toen ik haar dit mededeelde slaakte zij echter een kreet van ontzetting. Zou Ingrid dat nog weten?

Posted by CasaSpider at 12:56 PM | Permalink | Comments (26)

Visueel mensen herkennen is niet mijn sterkste eigenschap. Het gaat nog niet zover dat ik 's morgens bij het in de spiegel kijken denk wat doet die knappe kerel in mijn badkamer, maar als we ergens rondlopen gebeurt het regelmatig dat Lucy mij wijst op collega's en bekenden die straal door mij voorbij worden gelopen.

Tussen de middag deden Luchiano (8) en ik boodschappen bij Mangusa te Rio Canario. De jongen die bij de kassa onze boodschappen in plastic zakken stopte groette mij vriendelijk. Hij leek een beetje op een andere jonge jongen die een keer brutaal was geweest tegen Lucy. Bij het inpakken van een 30-kilo zak hondenvoer vroeg hij of dat voor haar was.

Duideijk een geval van een rotjongen.

We liepen gezamelijk naar de auto. Daar aangekomen deed de jongen wederom erg vriendelijk, maar ik had geen idee waar ik hem van moest kennen. "Ik werkte bij de Agency in Pietermaai waar jullie elke maand komen", zei hij. O ja, het Dominicaanse kantoortje waar je relatief goedkoop geld en poststukken naar Santo Domingo kunt sturen.

CasaSpider: "Aha, ja nu weet ik het weer, de zoon van de eigenaar. Maar werk je nu hier?"
Jongen: "Ja, ik heb iets slechts gedaan en voor straf moet ik van mijn vader een tijdje hier werken."
CasaSpider: "Ja, je kunt maar beter goede dingen doen."
Jongen: "Ja, maar je weet hoe dat gaat... je bent jong en dan doe je wel eens domme dingen."
CasaSpider: "Sure. En hoe lang moet je dit werk nu doen?"
Jongen: "Dat beslist hij."

Ik gaf hem een gulden extra en wenste de jongen succes.

Donderdag was de dag dat de permanente verblijfsvergunningen, de zogeheten Toelating van Rechtswege, voor Lucy en Luchiano gereed waren. Bij het ophalen van de vergunningen is een bewijs van ziektekostenverzekering vereist. Dit bewijs had ik ruim een week geleden aangevraagd.

Omdat het bewijs nog niet in mijn postvakje bij SQL Integrator lag reed ik naar onze broker Interassure. Bij binnenkomst werd ik door een enthousiaste medewerker begroet. We gaven elkaar een hand. "Ivan Jonker", zei de enthousiaste man. Ivan Jonker, natuurlijk. Dat is dé sportman van Curacao op het gebied van de triatlon. Sinds jaar en dag wint Ivan Jonker. In 2004 staat hij zelfs met Lucy en Luchiano op de foto. Maar ik had hem niet herkend.

Tussen het bellen en regelen door praatten we wat over zijn sport. Bij de laatste Run-Bike-Run op Playa Kanoa is Ivan eindelijk weer eens verslagen door een fanatieke marinier. Het scheelde 20 sekonden.

Na heel wat heen en weer gebel bleek het bewijs van ziektekostenverzekering klaar te liggen op het hoofdkantoor dat toevallig gelegen is aan het Wilhelminaplein. Dat had ik snel gevonden en even later werd mij het document op vriendelijke wijze overhandigd.

Voor de vergunning was het echter al te laat, dat staat nu voor maandag op de planning.

Posted by CasaSpider at 9:20 PM | Permalink | Comments (22)

Na al het voetbalgeweld is het nu tijd voor iets simpels, een paar optische geintjes. Welke twee woorden zijn in onderstaande figuur te ontdekken?

Het leuke is dat de hersenen zich snel aanpassen. Heeft men één raadsel gezien dan zijn de volgende een stuk gemakkelijker. Voor de liefhebber nog een paar plaatjes:

Tot slot een mooie site over Optical Illusions & Visual Phenomena.

Posted by CasaSpider at 12:09 PM | Permalink | Comments (29)

Het is donderdagavond, Witte Donderdag om precies te zijn, en het regent. "De hemel huilt", zei ik tegen niemand in het bijzonder, "vanwege het Laatste Avondmaal".

Door het long weekend verkeren veel mensen vandaag in de veronderstelling dat het vrijdag is. Plotseling realiseerde ik me dat het vandaag niet vrijdag maar donderdag is en corrigeerde snel: "O neen, het is Witte Donderdag dus niet het Laatste Avondmaal."

Maar wat gebeurde er dan op Witte Donderdag? Zowel Lucy als Luchiano (8) stellen dat het Laatste Avondmaal juist op Witte Donderdag plaatsvond. "Ja papa, want anders zou Stille Zaterdag op zondag vallen", beweerde de kleine man eigenwijs. Ja zeg, wie is er hier jarenlang misdienaar en acoliet geweest?

Google geeft het antwoord:

"Witte Donderdag is de donderdag voor Pasen. Herdacht wordt het Laatste Avondmaal, dat Jezus aan de vooravond van zijn kruisdood met zijn leerlingen heeft gevierd. Tijdens het Laatste Avondmaal heeft Jezus de Eucharistie en het Priesterschap ingesteld." (Bron)

"Aha, nu geloof je ons wel?", zei Lucy quasi beledigd. Gelukkig vinden wij allebei Thomas nog niet zo'n domme apostel. Qua bijbelkennis komt mij in ons gezin slechts de bronzen medaille toe.

Posted by CasaSpider at 8:08 PM | Permalink | Comments (14)

Wij schrijven zaterdag 18 maart 2006 ongeveer 19:58:23. Even terug naar vanmorgen. Luchiano (8) had karateles en hij krijgt er steeds meer plezier in. Toen de kinderen klaar waren zei leraar Anthony tegen mij: "Die Luchiano kan trappen zeg!" Dat was mij nog niet eens opgevallen.

Aan Lucy vroeg ik wat het plan voor vandaag was. "Hetzelfde als altijd", antwoordde zij. Dat betekent een beetje rommelen, een beetje uitrusten en dan naar Pleincafé Wilhelmina. Maar er was ook de halve finale baseball tussen de Dominicaanse Republiek en Cuba voor de World Baseball Classic.

"We kunnen ook even naar Strada gaan en witte wijn, garnalen en sla kopen. En daarna lekker baseball kijken.", stelde ik voor. Strada is een nieuwe winkel, een soort groothandel aan de Caracasbaaiweg. Lucy stemde in, ook al interesseerde het baseball haar voor geen cent.

Om iets over vieren waren we terug en ging de televisie aan. In de eerste innings werd er niet gescored en at ik een salade. Toe kwamen de garnalen, een stuk of elf jumbo-shrimps vergezeld van een glas ijskoude witte wijn. Grauwwww. DomRep was iets sterker dan Cuba maar kon desondanks niet tot scoren komen.

In the bottom of the sixth was het eindelijk zover, Santo Domingo liep de 0-1 binnen. Ik juichte en was in extase. Helaas was de extase van korte duur, want de zevende inning was de inning van Cuba. Zij kwamen op een 3-1 voorsprong en dat had zelfs nog meer kunnen zijn.

In een van de vele pauzes checkte ik een paar weblogs. Gewoontegetrouw kwam ik uit bij Las Cosas Como Son van Henk. Wat schetste mijn verbazing dat zijn laatste post over het CasaLog gaat. Ik blijk een prijs gewonnen te hebben. De prijs is een Muts, dat is wel een beetje jammer maar mag de pret niet drukken.

Henks motivatie: "… zijn onderwerpen verrassen telkens … zijn stukjes overstijgen altijd het gewone … ze zijn persoonlijk … vaak heel informatief … hij heeft een mening … is heel onderhoudend … behandelt een breed scala aan onderwerpen … regelmatig met een knipoog dus niet al te serieus … en zijn log heeft tweerichting verkeer … het enige minpuntje … hij wil nog weleens doordraven over de politiek op Curacao … zijn dwangneurose … maar dat is hem bij deze vergeven …"

Ik kan mij er helemaal in vinden. Henk, van harte bedankt.

Brillies Weblintjes, Henks Mutsen en mijn eigen LogSpiders, eigenlijk zijn het allemaal spin-offs van de Dutch Bloggies. Die wij nooit kunnen winnen. Verbal Jam is ermee begonnen, met die spin-offs. Uit onvrede met de selectieprocedure voor de Dutch Bloggies introduceerde hij in 2003 de Verbal Jam Award (hier en hier). Inmiddels heeft VJ zijn eigen Dutch Bloggie en speelt hij een divisie hoger.

De achtste en negende inning gingen tamelijk geruisloos voorbij. De stand wijzigde niet meer en derhalve bereikte het sterke Cubaanse collectief verdiend de finale van de World Baseball Classic. De Dominicaanse Republiek verloor, maar dat is geen schande tegen de huidige Wereld en Olympisch kampioen (statistics).

De LCCS-Muts is een aardige pleister op de wonde.

Posted by CasaSpider at 8:48 PM | Permalink | Comments (15)

Sneller dan -ik had- verwacht presenteer ik met gepaste trots het CasaLog v2. We gaan even met zevenmijlslaarzen door de historie.

Op 17 mei 1998 schreef ik op willemstad.net de eerste aflevering van het CasaNews. Vanaf 20 augustus 1998 verscheen het CasaNews op nijhuis.net. Zo nu en dan lees ik nog wel eens wat in de CasaNews History. En ja, de sportieveling die op de voorpagina zo druk aan het springen is dat ben ik.

Ergens begin 2002 las ik per toeval het artikel De hunkering naar knus van Nico Dijkshoorn waarin hij de draak steekt met diverse webloggers. Uit mijn hoofd weet ik dat Puck met haar stukjes over supermarkten en GeenHeld erin voorkomen. Het was tamelijk humoristisch en ik begon een aantal weblogs te lezen. Door de mogelijkheid van reacties was het allemaal net iets dynamischer dan mijn eigen website. Op zondag 17 maart 2002 schreef ik mijn eerste post op een Blogger account.

In die tijd had Blogger nog geen eigen comment-systeem. Hiervoor moest ik uitwijken naar Yaccs. Op zich naar volle tevredenheid, maar regelmatig was het systeem overbelast. In de zomer van 2003 zag lachicamerengue.com het levenslicht, voor de chica's die Lucy op het strand van Mambo Beach fotografeert. In augustus van dat jaar liet Yaccs het gedurende lange tijd afweten. In allerijl installeerde ik Movable Type en opende een schaduwlog.

De bezoekers waren een stuk enthousiaster over het schaduwlog dan over het blogspotgeval. Daarom werd het schaduwlog geruisloos voortgezet als CasaLog op lachicamerengue.com. Met uitzondering van bijna de hele maand maart 2004 toen de beschikbare bandbreedte binnen een paar dagen op was. Niet door het weblog maar door de populariteit van de chica's. Die heb ik toen maar naar nijhuis.net verhuisd en zelf viel ik voor de rest van de maand terug op Blogger.

Vanaf april 2004 heb ik geen noemenswaardige problemen ondervonden met betrekking tot webloggen, maar toch ging het jeuken. Wegens kostenbesparing wordt er binnenkort het een en ander verschoven qua hosting en een van de gevolgen daarvan is dat het domein casaspider.com het licht zag.

Afgelopen vrijdag registreerde ik het domein en huurde serverruimte. Zaterdag werd Movable Type 3.2 geïnstalleerd en met style-sheets gestoeid. Zondag konden de grootste stukken van het CasaLog geïmporteerd worden in zijn opvolger: CasaLog v2. GJ van Camarados ontdekte de nieuwe site als eerste en reageerde: "Ziet er zeer goed uit! Ben helemaal content met deze reactie tool, dat is stukken aangenamer reageren :)"

Nu is het zaak om bookmarks, blogrolling-entries etc. aan te passen. Wat ook niet vergeten mag worden zijn de Dutch Bloggies 2006. Het schijnt dat er een aantal nominaties verdwenen zijn gedurende de eerste dagen dat er genomineerd kon worden.

Een mooie gelegenheid om dit te controleren en meteen het oude lachicamerengue-adres te vervangen door http://live.casaspider.com.

Allen hartelijk bedankt hiervoor, ja ook jij Renesmurf!

Posted by CasaSpider at 8:44 PM | Permalink | Comments (55)

Deze week verhuist een van de trouwste reageerders van dit weblog, Cyberjunk. Het is weliswaar tijdelijk maar brengt toch een hoop rompslomp met zich mee.

Een mooie gelegenheid om het CasaLog ook eens te verhuizen. Naar een nieuw domein met een nieuwe versie van Movable Type. Het werd ook wel eens tijd.

Het werk is in volle gang, de planning is om alles voor het einde van deze week af te ronden. Automatiseerders weten dat het oude systeem op een bepaald moment bevroren wordt. Anders moet men twee systemen bijhouden. Deze Freeze-Phase is nu aangebroken.

Zondagavond stonden we op het Happy Hour van Wet&Wild een meter of tien verwijderd van ons nachtegaaltje, Gerard Joling. Wellicht is hij ook (tijdelijk) verhuisd?

Cyberjunk, Gerard en het CasaLog... succes met de verhuizing!

Posted by CasaSpider at 7:08 AM | Permalink | Comments (14)

Xaviera volgt een studie journalistiek bij Inholland Select Studies. Organisatorisch loopt het allemaal niet op rolletjes bij Inholland, maar het voordeel is dat het collegegeld 4500 Euro per jaar bedraagt in plaats van 1500. Vanuit de studenten klinken regelmatig kritische geluiden, hier een voorbeeld daarvan.

Door Xaviera worden lesstof en beoordeling als vaag ervaren. Er zijn wel regels, maar niemand weet exact wat ze zijn. Zij gaat op zoek naar de statuten en komt uiteindelijk terecht bij opleidingsmanager Koos Verkerk met wie zij een afspraak maakt. Een afspraak die in haar woorden meer van een audiëntie weg heeft.

Het wordt een bijzondere ontmoeting, het woord gesprek is in deze niet echt adequaat. Het is zeer aan te raden om Xaviera's verslag van de ontmoeting helemaal te lezen, het is de reincarnatie van Jiskefet, geplaatst op woensdag 23 november: Met mijn voet tussen de deur.

Samenvattend vindt de heer Verkerk dat Xaviera eerst maar eens netjes moet gaan zitten. Zij kan haar benen echter niet onder de tafel krijgen en zit daardoor ietwat scheef. Dat is niet goed.

Tot tweemaal toe sommeert Verkerk haar om fatsoenlijk te gaan zitten. Dan beschouwt hij het gesprek als beëindigd en probeert haar de kamer uit te duwen. Om dit te voorkomen zet Xaviera haar voet tussen de deur. Uiteindelijk wordt zij er toch uitgeduwd, waarna Koos Verkerk de deur voor haar neus dicht slaat.

Een mooi verhaal, maar het gaat nog verder.

Vanuit de journalistiek opleiding worden de studenten gestimuleerd (verplicht?) om een weblog op de Volkskrantsite bij te houden. Volkskrantredacteurs en -journalisten houden deze weblogs in de gaten en het is de bedoeling dat zij opbouwende kritiek leveren.

Voor Xaviera is het dubbel werk, zij heeft immers al een weblog. Derhalve plaatst zij op maandag 28 november de post Met mijn voet tussen de deur op haar Volkskrant weblog.

Dankzij reageerder DefJam gaat de discussie aldaar een andere kant op. Koos Verkerk heeft een gereformeerde achtergrond en heeft dus een andere houding tegenover minirokjes. Meer mensen beginnen naar Xaviera's kleding te vragen. Zij geeft aan tijdens het gesprek een lange spijkerbroek te hebben gedragen.

Op woensdag 30 november verschijnt in een ander Volkskrant weblog van de hand van Wouter Engel een stuk dat er qua layout uitziet als een krantenartikel. De titel is insinuerend: "Mediastudente brengt coördinator in verlegenheid".

Wouter Engel heeft uit Xaviera's post de reacties van eerdergenoemde DefJam gepikt. Dat ziet er als volgt uit:

"Deze studente wist dondersgoed waar ze mee bezig was. Want de opleidingscoördinator is namelijk nogal bijbelvast. Dan weet je dus dat hij het niet op prijs stelt wanneer je als een soort van stoeipoes op afspraken verschijnt. Aldus DefJam, een student journalistiek van Inholland."

Degene die dit artikel leest zonder kennis van het voorafgaande denkt al snel dat Xaviera van achteren Hollander heet. Zelf doet zij er nogal luchtig over, maar deze sluipende verschuiving van slachtoffer naar dader doet toch enigszins aan de verhalen van Franz Kafka denken.

Het lijkt mij een mooi onderwerp voor een talkshow.

Posted by CasaSpider at 12:48 PM | Permalink | Comments (43)

Sneeuw op Curacao wordt meestal met iets anders geassocieerd dan met ski's en sneeuwpoppen. De afgelopen tijd heeft het erg veel geregend. "Nog even en het gaat hier nog sneeuwen ook!", was een gedachte die in een semi-depressieve bui wel eens naar boven kwam.

Zo erg is het gelukkig niet.

Vrijdag hoorden en lazen we over de hevige storm en de sneeuw in grote delen van Nederland. Op diverse weblogs verschenen foto's, als een soort bewijs dat er echt sneeuw ligt. Vreemd genoeg schijnt het in het noorden van het land relatief mooi weer te zijn. De rayonhoofden hoeven voorlopig hun bed niet uit.

CasaLog lezer Hans uit Apeldoorn, tevens deelnemer aan de Webloggers voetbalpoule, stuurde me vandaag een aantal sneeuwfoto's. Het zijn geslaagde foto's waarvan ik er graag twee plaats. Waarschijnlijk zijn het de eerste sneeuwfoto's uit Curacao überhaupt.

Het wachten is nu op foto's van de eerste CasaSneeuwpop.

Posted by CasaSpider at 9:23 PM | Permalink | Comments (25)

Op het moment dat een bedrijf of organisatie een dienst, product of service wereldwijd in de markt wil zetten is het extra belangrijk om aandacht aan de naam te besteden. Immers, wat in de ene taal goed klinkt en een passende betekenis heeft kan in een andere onsmakelijk, lachwekkend of zelfs beledigend zijn.

Toen ik een aantal Curacaose mannelijke collega's eens attendeerde op het bestaan van Flickr begonnen zij allemaal zenuwachtig te lachen. Veel animo om de betreffende url in te tikken was er niet.

In Nederland was de Fiat Croma (1985-1994) geen groot succes. Koot & Bie maakten er eens een leuke scetch over. Koot vond de Fiat Croma maar niets, want als hij door een plas reed waar een voetganger vlakbij stond spatte hij niet. De Croma komt overigens weer terug. Bestaat die bakboter trouwens nog?

Vrijdagochtend bezocht ik een Oracle 10g seminar. Er werd gesproken over Service-Oriented Architecture hetgeen men heeft afgekort tot SOA. Volgens een bepaald rapport vormen de Oracle tools het meest productieve SOA ontwikkelings platform.

Reden genoeg voor de Rutger Stichting om geen Oracle te gebruiken lijkt mij. Waarom hebben die eigenlijk geen officiele website?

Posted by CasaSpider at 4:12 PM | Permalink | Comments (18)

"Danki Dios ta Djabierne!" zeggen wij op de dag dat het weekend voor de deur staat. "Thank God it's Friday" betekent dit vrij vertaald.

Niet zelden wordt er op vrijdagavond een voetbalwedstrijd gespeeld in de Eredivisie. Vanavond is het niet anders, RBC Roosendaal treedt aan in een heuse derby tegen RKC Waalwijk.

Nog maarliefst acht mensen moeten hun uitslagen nog voorspellen in www.voetbalpoules.nl. Onder hen CasasPa, Dutch Angel en Paola. Vergeet het niet mensen, denk aan ons team de Webloggers!

Zo heet ons team namelijk, de Webloggers. Ronald van Lulderij schreef kort geleden eens over Frappr. Frappr is een soort Geo-Community Tool, dat zijn mijn woorden.

Gebaseerd op Google Maps kan iedereen per community aangeven waar hij woont en tevens een boodschap achterlaten. Communities kan men zelf creëren en mogen overal op gebaseerd zijn. Zo heb ik de Frappr Webloggers in het leven geroepen, een community voor Nederlandstalige webloggers en -niet te vergeten- hun lezers.

De bedoeling is dat zoveel mogelijk mensen zich met een leuke boodschap bekend maken in Frappr Webloggers. De bloggers kunnen er vanzelfsprekend meteen hun url spammen.

Nog even over namen. Na het tweemaal gebruiken van de naam Webloggers voor zowel de voetbalpoule als voor Frappr behoort deze naam juridisch gezien wel aan mij toe. Daarom is hij vanaf nu geregistreerd en beschermd: Webloggers ©®™.

Frappr heette in het begin Frapper, maar met een knipoog naar Flickr heeft men er Frappr van gemaakt. Bij het intikken van de url maak ik echter nog regelmatig fouten. Dan is het weer Frapper, dan weer Flappr of Flapper. Maar het is dus Frappr.

Tijd om op zoek te gaan naar een derde community voor Webloggers ©®™.

Posted by CasaSpider at 7:02 AM | Permalink | Comments (26)

Het is ongelofelijk maar Van Dale kent het woord opvoedingsverantwoordelijkheid niet. En dat terwijl ik er in zeer korte tijd tweemaal mee geconfronteerd ben. Loop ik nu zover voor of Van Dale zover achter?

In de Vigilante stond een bericht over een Boneiriaanse moeder die haar kinderen bolita's (bolletjes) naar Nederland liet smokkelen. "Die mag van mij minstens zes jaar de cel in", was mijn eerste gedachte. Maar ik ken haar verhaal niet.

Het verhaal van April Gaede, een moeder uit de Verenigde Staten, ken ik ook niet. Deze vrouw heeft haar nu 13-jaar oude tweelingdochters Lynx en Lamb op zeer bijzondere wijze opgevoed. De meisjes zingen in Prussian Blue, een popgroep met een tamelijk nazistische uitstraling.

Met opgetrokken wenkbrauwen heb ik 16 minuten en 33 seconden gekeken naar een ABC documentaire. In een interview babbelden Lynx en Lamb frank en vrij over de teksten die zij ten gehore brengen. Zo staat de 8 in 88 voor de achtste letter van het alfabet, de H. Het getal 88 dient derhalve gelezen te worden als HH, Heil Hitler.

Het woord mud (modder) in de liederen verwijst naar a non-white, aldus een van de meisjes. Het aantal van zes miljoen Joden die in de Tweede Wereldoorlog zijn vermoord is schromelijk overdreven: "I hardly believe there were that many Jews alive at that time".

Een interessante discussie is altijd of gedrag wordt bepaald door de genen of door opvoeding. Naar mijn mening grotendeels door het laatste. Het woord opvoedingsverantwoordelijkheid hoort derhalve wel degelijk in Van Dale opgenomen te worden.

Posted by CasaSpider at 6:53 AM | Permalink | Comments (22)

Het is een oud verhaal dat het waard is om steeds opnieuw verteld te worden. In 1989 werd het computerspel Zero Wing uitgebracht in een Engelse vertaling. De vertaler beheerste het Engels echter niet tot in perfectie en dat leverde een aantal kromme zinnen op in de dialogen.

Captain: What happen?
Mechanic: Somebody set up us the bomb.
Operator: We get signal.
Captain: What!
Operator: Main screen turn on.
Captain: It's You!!
Cats: How are you gentlemen!!
Cats: All your base are belong to us.
Cats: You are on the way to destruction.
Captain: What you say!!
Cats: You have no chance to survive make your time.
Cats: Ha Ha Ha Ha ....
Captain: Take off every 'Zig'!!
Operator: You know what you doing.
Captain: Move 'Zig'.
Captain: For great justice.

De zin die er uitsprong is All your base are belong to us. Overal op het internet dook hij op en werd te pas en te onpas gebruikt. Spoedig ontstonden vele variaties en parodieën. Een van de betere is de Zero Wing Rhapsody, naar het nummer van Queen.

• Originele movie met aan het eind een aantal variaties.
• Zero Wing Rhapsody.

Het All Your Base Are Belong To Us (AYB) verhaal schoot mij te binnen naar aanleiding van een paar Engelstalige emails met een Braziliaanse consultant. Ik had informatie nodig omtrent een aantal achtergrondprocessen die al dan niet moesten draaien nadat de database was opgestart.

CasaSpider: "Both processes are running now."
CasaSpider: "Is this enough or do we have other things to do?"
Hierop kwam een mail terug van de Braziliaanse consultant:
Braziliaanse consultant: "This would have to decide."

Kan zomaar een klassieker worden, This Would Have To Decide. Luchiano (7) vindt het allemaal prachtig. De hele morgen is hij de AYB-movies aan het bekijken. We gaan nu even naar meta-nivo, want zelf maakt hij inmiddels ook deel uit van de cult. Tegen Lucy zei Luchiano namelijk: "Y ahora el movie que me gusta lo más". (En nu de movie die ik het de leukste vind)

"Lo más" betekent letterlijk uit het Nederlands vertaald "het meeste", maar in goed Spaans zegt men in dit geval niet "lo más" maar slechts "más". Met een beetje pech (of geluk) wordt deze zin door een Spaanstalige site opgepikt en over het internet verspreid. Dingen kunnen snel gaan.

For great justice.

Posted by CasaSpider at 1:08 PM | Permalink | Comments (9)

Het compleet papierloze kantoor zal er niet gauw komen. Qua hulpmiddelen zijn er evenwel enige veranderingen te bespeuren. Zo had ik laatst een liniaal nodig. Een vreemd woord eigenlijk waarvan ik altijd denk dat het geschreven wordt als lineaal, maar het is toch echt liniaal.

Een liniaal heeft drie functies. Men kan er (a) rechte lijnen mee trekken, (b) voorwerpen mee meten, (c) corrigerende tikken mee uitdelen.

Ik had hem nodig voor functie (b), om de lengte van iets te bepalen. Concreet gezegd, het had met mijn mannelijkheidspercentage te maken. Vraag maar aan Lijn.

Niemand heeft tegenwoordig nog een liniaal in zijn la liggen, het is gewoon ongelofelijk.

Gelukkig hebben we tegenwoordig internet. Heel even dacht ik iets giniaals te hebben bedacht, namelijk een online liniaal. Printable ruler geeft echter about 195.000 resultaten. Kennelijk zijn anderen me net voor geweest.

De eerste de beste website bood precies wat ik nodig had. Na het uitprinten van de liniaal was de meting in een vloek en een zucht verricht.

Als men het helemaal mooi wil doen knipt men de liniaal uit en plakt hem op een stuk hard karton of hout. Maar wat te doen als men geen schaar heeft. Ik krijg ineens een geweldig idee... een online schaar die men uit kan knippen.

Posted by CasaSpider at 6:22 AM | Permalink | Comments (26)

Schrijven doen wij van links naar rechts en van boven naar beneden. Okay, in China doen ze het anders maar met die paar honderd man houden we nu even geen rekening.

Jaren geleden toen de internetverbindingen overal ter wereld schrikbarend langzaam waren bestonden er ook al internetverslaafden. Minder in aantal dan nu, maar eigenlijk waren zij de echte nerds.

Ik las eens een verhaal over zo'n nerd die op vakantie was in India. Hij bezocht de Taj Mahal met een kartonnetje voor zijn ogen. Heel langzaam schoof hij het kartonnetje naar beneden. Lijntje na lijntje werd het beeld van de prachtige tempel opgebouwd. Zo leek het precies op het downloaden van de foto via internet.

In mijn belevingswereld gaat downloaden altijd van boven naar beneden. Tot mijn verbazing staan er soms echter plaatjes op een website die van beneden naar boven opgebouwd worden! Een voorbeeld hiervan is de foto van Jacq in Lief Dagboek.

Hoe kan zoiets eigenlijk?

Posted by CasaSpider at 6:56 AM | Permalink | Comments (19)

's Morgens gingen we naar de bibliotheek waarvan Luchiano (7) op 28 mei lid is geworden. De website van de bibliotheek biedt de mogelijkheid om in te loggen en vervolgens te zien welke boeken men geleend heeft en wanneer ze moeten worden teruggebracht. Tevens kan men de uitleenperiode verlengen en nieuwe boeken reserveren. Een prachtig systeem, maar men moet wel kunnen inloggen.

Hiervoor heeft men een code nodig die men bij de bibliotheek kan verkrijgen. Dat stond ook vermeld op een bordje bij de uitleenbalie. Aan een van de medewerksters vroeg ik om onze code. "Wilt u hier internetten?", luidde de wedervraag. "Neen, ik wil thuis internetten en daar inloggen op de bibliotheek website."

Er kwam een andere dame bij en in mijn beste Papiaments probeerde ik uit te leggen wat ik wilde. Al snel begreep ik dat de dames geen notie hadden van de door mij gewenste functionaliteit op de website. Toch bleven alle partijen vriendelijk. De dames haalden er een derde dame bij, de expert. Dat wist ik, want zij riep meteen al: "1234". Dat was de code.

Samen met de expert bekeken we de website en vonden de pagina. Zij tikte de barcode van Luchiano's pasje in en vervolgens de code, 1234. And we were in! Gelukkig kan men zijn code na het inloggen wijzigen, anders kan de hele wereld zien welke boeken Luchiano leent. Boeien! Het is overigens moeilijker Luchiano's barcode te raden (een cijfer of 15) dan zijn pincode.

Voor vaderdag krijg ik een nieuwe camera, dat is nog eens goed nieuws. De oude Sony DSC-S75 is nu precies vier jaar oud en aan vervanging toe. We hebben er zo'n 16.000 foto's mee gemaakt. Met de Sony ben ik bijzonder tevreden. Hij is simpel in gebruik, heeft een groot percentage geslaagde foto's ook in het donker en kan heel goed filmpjes maken.

Daarom wilde ik weer een Sony, ditmaal de V3. Helaas vonden we hem niet meteen. Bij Omni bood men mij een Nikon 8400 aan. Thuisgekomen zocht ik de test van deze camera op internet en zag dat hij movies maakt in Quicktime formaat. Daar hou ik niet van. Bovendien heeft de Nikon problemen met scherpstellen in het donker.

's Middags ondernamen we een nieuwe poging en we slaagden bij Freeport. De batterij van de V3 staat nu te laden. Met een beetje geluk kunnen we het apparaat straks uitproberen bij Pleincafé Wilhelmina.

Posted by CasaSpider at 5:45 PM | Permalink | Comments (12)

Op Koninginnedag stuurde ik een paar foto's in naar het Algemeen Dagblad. Bij grote evenementen vraagt deze krant om foto's uit de hele wereld. Een paar dagen later kreeg ik een aardig mailtje van het AD waarin stond dat mijn foto De Koning van Punda was uitgekozen om in de papieren edite te worden afgedrukt.

Tevens stond erin dat een exemplaar van de krant alsmede een kleine attentie onderweg waren (was?) naar Curacao. Dat is altijd leuk om te lezen. Ik had het adres van mijn werkgever SQL Integrator opgegeven en lichtte onverwijld Office Manager Manja in. Zij beloofde mij te bellen als het pakketje arriveerde.

Met mijn jeugdige uitstraling kan ik nog zo in een Boys Band, ware het niet dat ik niet kan zingen. Jarenlang ben ik 29 gebleven, aanvankelijk met groot succes.

Het aantal gelovigen nam de laatste tijd echter flink af. Het is eigenlijk ook zo kinderachtig hè, liegen over je leeftijd. Dat moet maar eens afgelopen zijn. Op woensdag 18 mei ben ik dus 37 jaar geworden, zo dat lucht op!

Intermezzo

Op het journaal zag ik zojuist een verongelijkte Gerrit Zalm over het feit dat mensen hem niet vertrouwen met betrekking tot de Euro. "Onverkwikkelijk", noemt Zalm dat. Op het moment dat ik de minkukel in beeld zie ballen mijn handen zich onwillekeurig tot vuisten.

Gezellig, zo'n intermezzo. Op mijn verjaardag ging 's morgens de telefoon. Neen, het was niet Gerrit Zalm om zijn excuses aan te bieden. Met zoetgevooisde stem deelde Manja mij mede dat het pakketje uit Nederland was aangekomen. Dat is nog eens timing van het AD.

Met Luchiano (7) reed ik in de namiddag naar SQL Integrator. In de auto wilde hij het pakket al openmaken. Op de terugweg, na een interessant bezoek aan Centrum supermarkt te Mahaai liet ik hem begaan. Het pakket bevatte het Algemeen Dagblad van maandag 2 mei, het AD Tijdsdocument Oh, my God! over de aanval op het WTC, en het boekje Het Rotterdam van Arnon Grunsberg van Arnon Grunsberg.

O ja, er zat ook nog een soort halsband met sleutelhanger aan. Die mocht Luchiano hebben. Even later kwam hij naar me toe. "En dan zeggen ze dat ik nooit geluk heb...", zei hij. "Wat voor geluk heb je dan?", vroeg ik hem. Hij wees op een AD-penning die hij al aan de sleutelhanger had bevestigd. Met gewijde stem las hij wat er op de penning stond: "Algemeen Dagblad".

Woensdag hadden we allebei geluk.

Posted by CasaSpider at 6:52 AM | Permalink | Comments (24)

Stukjes schrijven doe ik voornamelijk voor mijn eigen plezier. Niet voor geld of roem. Tot mijn niet geringe verbazing blijkt het CasaLog vandaag toch in de prijzen te zijn gevallen!

Het log van Brillie bezoek ik dagelijks. Maart is de tijd waarin hij zijn zogenaamde Weblintjes uitreikt. En nu heb ik er ook één. Omdat Brillie mijn email-adres (nog) niet had, heb ik het lintje (nog) niet van hemzelf ontvangen. Tot die tijd leen ik het lintje van Renesmurf, ook een van de gelukkigen dit jaar.

Dit is Brillie's motivatie:

Het achtste lintje is voor Cassa. Curacao is een mooi eiland, iets minder mooi dan St. Maarten, volgens Brillie dan, maar het geeft wel aanleiding tot mooie verhalen. En prachtige foto's van de stranden, met alle bij behorende mensen. Daarnaast zijn de kleine mini films een hype aan het worden. Het gezin van Cassa is daarin vaak het onderwerp van vermaak. Maar ook zijn log heeft diepgang. En laat zien dat het soms helemaal niet eenvoudig is Nederlanders te willen zijn. Het lezen van de dagelijkse verhalen zijn de moeite meer dan waard.

Uhm... Brillie... eigenlijk heet ik Casa en geen Cassa. Maar alleen een kniesoor zeurt daarover na het ontvangen van zo'n mooie trofee. Thanx, Brillie!

Posted by CasaSpider at 8:39 PM | Permalink | Comments (12)

De rondetijd voor een rondje weblogs is vandaag aanzienlijk bekort door de actie Webloggers voor Azië. De natuurramp veroorzaakt door de Tweede Kerstdag Tsunami is dermate groot van omvang dat speciale acties zeker gerechtvaardigd zijn.

Meer dan 150.000 mensen hebben de ramp niet overleefd, velen zijn nog vermist. Hoe moet men zich voelen, als in één keer alles maar dan ook alles uit iemands leven wordt weggerukt. Vrouw, kinderen, huis. Alles!

Ik verbaas mij daarom over de schijnbare rust die de mensen in de getroffen gebieden uitstralen. Waarschijnlijk vinden bij dergelijk onvoorstelbaar leed bepaalde chemische processen plaats in het menselijk lichaam die voor een soort van verdoving zorgen. Anders wordt men gewoon gek.

Er was een man die met vrouw en dochter in Quatar woont. Hij is evenals zijn vrouw afkomstig uit Atjeh en wilde in januari teruggaan naar zijn geboortestreek om te kijken of ze daar een bestaan konden opbouwen.

Hij vond dat zijn vrouw wel een maandje extra vakantie had verdiend. Daarom ging zij met hun dochter vooruit. De man is ze nu aan het zoeken, met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid tevergeefs.

Een econoom sprak van een paradoxale situatie. Voor de economie kan de Tsunami op termijn een enorme boost betekenen. Er gaat ontzettend veel gebouwd en geïnvesteerd worden in de rampgebieden. Bovendien zijn de belangrijke industrieën niet geraakt, maar vooral de arme gebieden.

Dat is het grootste onrecht van een dergelijke ramp, de armen krijgen alles op hun dak.

Ja, ook bemiddelde mensen hebben schade. Ik zag een Nederlander die al tien jaar in Thailand woont. Zijn hotel of restaurant is zwaar beschadigd maar daar tilt de man niet zo aan: "Dat wordt betaald door de verzekering. De arme mensen hier, die hebben geen verzekering. Die zijn echt alles kwijt." Deze Nederlander zet zich nu in om de mensen om hem heen te helpen.

En over het straatarme Somalië hoort men (wederom) bijna niets.

Het trieste toppunt in al deze ellende is toch wel dat het Indonesische leger onverdroten door blijft gaan met haar jacht op rebellen in Atjeh in plaats van concrete hulp te bieden en te helpen bij de enorme logistieke problemen om de noodhulp op de goede plaats te krijgen. De Amerikaanse legerbases in de buurt bieden hier uitkomst, over paradoxen gesproken.

En wat te denken van het doorverkopen tegen woekerprijzen van voedsel, dekens en andere hulpgoederen door louche handelaren, of beter gezegd criminelen. Ellende trekt ellende aan, dat is maar weer eens bewezen.

Ik hoop dat er heel veel geld wordt opgehaald voor Azië en Afrika (Tanzania, Somalië) en tevens dat het geld zoveel mogelijk terecht komt bij de armen die zoveel verloren hebben op Tweede Kerstdag.

Posted by CasaSpider at 6:46 AM | Permalink | Comments (19)

Zondagmiddag 26 december begon het nieuws bij mij door te dringen. Het nieuws over de ramp in Zuidoost-Azië. Een onderzeese aardbeving leidde tot enorme vloedgolven in Indonesie, Thailand, Sri Lanka, India, ja zelfs tot aan de kust van Oost-Afrika. Tsunami heet het natuurverschijnsel.

Het dodental is opgelopen tot boven de 15.000. Toen ik de cijfers hoorde drong het nog niet echt tot mij door. Bij het bekijken van het beeldverslag liepen de rillingen over mijn rug. Onvoorstelbare ellende...

De natuur geeft, de natuur neemt, maar was op tweede Kerstdag de grootste veelvraat van ons allemaal.

Update 29.12.2004 / 06:30

• Mpeg van iemand die er middenin staat (Windows Media Player, 11.7 Mb)
• Land in Zicht (Reisverslag van Thomas Siffer en familie die zich met hun schip in Thailand bevonden ten tijde van de ramp. Door een inzamelingsactie willen zij de lokale bevolking in Nai Harn helpen. Indrukwekkend! Zie ook op Hello Again, hier en hier)

Posted by CasaSpider at 6:55 AM | Permalink | Comments (9)