Ko
Als ik vrijdagmiddag ons huis binnenstap wacht me een verrassing. We hebben een logé die volkomen onverwachts een week bij ons blijft. Het is een vriendje van Diana (4) en gelukkig heb je weinig met hem te stellen. Eten en drinken doet hij nauwelijks, echt de ideale logé. Hij heet Ko.
Ko v2.0 komt met een volle koffer en een boek. Hij is gestuurd door de KBS Sint Jozef, de Giraffenklas van juf Monique om precies te zijn. Alle kinderen krijgen Ko een weekje thuis. De bedoeling is dat ze dingen met Ko ondernemen en daar door middel van een verhaal en foto's verslag van doen. Ja, dan valt Ko bij CasaSpider natuurlijk met zijn neus in de boter. Ik kan me bijna niet bedwingen hem CasaKo te noemen, what-the-heck ik doe het gewoon!
Vrijdag snuffelen we wat aan elkaar en trekken de dames hem steeds andere kleren aan. Ko treft het, want we eten patat met spinazie en kipnuggets. Na het eten spelen Diana en Ko een tijdje Super Smash Bros Brawl op de Nintendo Wii. Kennelijk heeft Ko dat bij andere gastouders ook gedaan want hij is er best goed in. Die CasaKo is me er eentje. Zeg dat wel, want hij is de eerste man buiten het gezin met wie Diana 's nachts het bed deelt.
Zaterdag hebben we een leerzaam uitje voor Ko, we gaan naar de bibliotheek. Deze is gevestigd in Cultureel Centrum de Boodschap. Diana leest hem voor op de boekenstoel. Daarna doen we zaken, immers we willen een pasje laten maken voor Diana. Bij de Klantenservice vragen we na hoe dat moet en niet veel later heeft ze het kleinood in handen.
Als we de bibliotheek uit lopen vraagt Diana ineens: "Hé, waar is Ko?" Gelukkig heeft Lucy hem onder haar jas. Bijna waren we de beste pop op de tweede dag al kwijtgeraakt en hadden we in het boek kunnen schrijven: "Dit zijn de laatste foto's van Ko".
's Middags gaan we naar Oosterhout, winkelcentrum Arendshof. Zijn wij net een beetje aan Ko gewend, blijken sommige dames toch raar op te kijken bij de aanblik van de Extraterrestrial. Wij hebben alle gène achter ons gelaten, kuieren met een geel popje door winkelcentra en schromen niet daar nog foto's van te maken ook. Graag mag ik mensen op de korrel nemen die over hun kat schrijven als ware het een mens en kijk nu eens. How low can you go?
In de winkels blijken CasaKo en CasaSpider een gemeenschappelijke interesse te hebben: vrouwen. In de V&D zijn we niet bij de paspoppen weg te slaan. Ko heeft vooral oog voor de billen van de donkerharige, zelf ga ik voor de blonde. Is er dan helemaal niets negatiefs over Ko te melden? Jazeker wel, die eeuwige glimlach op zijn gezicht. Om een of andere reden doet die mij steeds aan Sieneke denken.
Sha-la-li.
Wat zullen we morgen eens met Ko uit gaan spoken?
