« January 2009 | Main | March 2009 »

February 27, 2009

Een visum voor Sugey (7)

Een samenvatting tot dusverre. Lucy's nicht Sugey woont in Santo Domingo en wil in juli 2008 naar ons in Nederland op vakantie. Dominicanen zijn visumplichtig en een Visum Kort Verblijf krijgt men niet zomaar. In de eerste aflevering leest men over de procedure bij de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo. De tweede post is een terugblik naar begin 2006 toen Sugey met enige moeite een visum kreeg voor Curacao om Lucy bij te staan bij de bevalling van Diana (2). Dit is dankzij een invoelende medewerkster van de Ambassade gelukt. Het feit dat Sugey keurig op tijd is teruggekeerd naar Santo Domingo achten wij een sterk punt om het visum voor een vakantie in Nederland te honoreren. In deel drie van deze soap wordt het visum door de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo afgewezen en mogen wij in beroep bij de IND in Nederland. In de vierde post stuur ik eind augustus 2008 een vragenlijst van 16 pagina's naar de IND op met diverse andere formulieren. Begin oktober wordt het beroep door de IND afgewezen. De in onze ogen positieve historie van Sugey wordt negatief uitgelegd: "Betrokkene heeft de verzorging en opvoeding van haar kinderen eerder voor een langere periode aan derden overgelaten." We mogen in beroep bij de Vreemdelingenkamer van de rechtbank te 's-Gravenhage. Naar de rechter om iemand op vakantie te laten komen. Het is inmiddels november 2008 en in de vijfde post wordt beschreven hoe formulieren, bezwaarschriften en machtigingen de beroepszaak bij de rechtbank voorbereiden. In episode zes wordt een brief van de rechtbank begin januari door mij abusievelijk geÔnterpreteerd als een uitspraak, het betreft echter slechts het verweerschrift van de Minister van Buitenlandse Zaken. Ik bel de rechtbank en maak een afspraak voor de zitting. Deze is op donderdag 26 februari 2009. Lees nu deel 7 van deze vervolgserie.

Zittingszaal Acht

Carnaval is net voorbij en ineens is het donderdag 26 februari 2009, de dag dat CasaSpider om 12:00 uur een afspraak heeft in het Paleis van Justitie aan de Leeghwaterlaan 8 te 's-Hertogenbosch. Aldaar wordt het beroep behandeld tegen de afwijzing van het visum voor Sugey om naar Nederland op vakantie te komen. Het Paleis van Justitie bevindt zich op ongeveer 300 meter afstand van Brabant Water, ik besluit de auto in parkeergarage Paleiskwartier te laten staan. De wandeling naar de rechtbank voert langs het gebouw van de IND, de instantie die het beroep heeft verworpen.

Het Paleis van Justitie komt men niet zomaar binnen, de beveiliging lijkt op die van een luchthaven. Eerst is daar een sluis met een scanapparaat waar mijn tas, portemonnee en sleutels doorheen gaan. Zelf moet ik door een poortje en word gefouilleerd, nou ja niet lijfelijk maar met een handscanner. De ritsen van mijn leren jas protesteren. Eenmaal binnen meld ik mij bij de receptie en krijg te horen dat het beroep behandeld wordt in Zittingszaal Acht.

Ik neem plaats in de wachtruimte en probeer wat te internetten op mijn mobieltje. Er verschijnt een melding met iets van invalid package waardoor het onmogelijk is om snel nog wat juridische tips bij elkaar te googlen. Nergens hangt een bordje dat men geen foto's mag maken, hier een uniek (?) inkijkje. Om 12:15 gaat de deur van Zittingszaal Acht open en komen er heel wat personen naar buiten. Voor mijn ogen bespreken twee juristen de zojuist behandelde zaak, het gaat over Georgiers en Armeniers en de speciale circulaire die daarover is verschenen. Als verder iedereen weg is blijft een van de twee mannen over. Hij blijkt de advocaat van de tegenpartij, in mijn geval de Minister van Buitenlandse Zaken. Op een stoel zit een jongedame die kennelijk bij de advocaat hoort. Hij raadt haar aan om deze visumzaak ook bij te wonen. De jongedame geeft aan nog veel te doen te hebben maar gaat toch met ons mee naar binnen.

Ik ben benieuwd hoe een Zittingszaal eruit ziet en hoe alles gaat verlopen. Het valt me niets tegen, sterker nog het lijkt net echt. Aan een grote tafel zitten drie in toga gehulde personen. Voor mij links zit de vrouwelijke rechter mr. H. Benek die de twee mannen naast haar voorstelt als een rechter in opleiding die de zaak gaat leiden en voor mij op de rechtsbuitenpositie de griffier. Zelf zit ik links in de zaal achter een tafel met een glaasje water en aan de rechterkant bevindt zich de advocaat van de verweerder. Achter hem zit de jongedame, zij is ons enige publiek.

De rechter in opleiding geeft mij als eerste de gelegenheid mijn zaak te verduidelijken. Ik vraag hem hoeveel tijd hiervoor staat en hij antwoordt dat de tijd in principe niet is gelimiteerd maar dat ik mij wel zoveel mogelijk bij de juridische aspecten moet houden. Ik verklaar dat wat mij in de hele visumprocedure vooral steekt is dat wat ik op schrift aan argumenten oplever door de verweerder telkens heel simpel gecounterd wordt met de standaardfrase dat de sociale en economische binding van Sugey met haar moederland niet voldoende is aangetoond en dat daardoor de vrees bestaat dat zij na het verstrijken van het visum illegaal in Nederland blijft.

26.02.2009: CasaSpider in het Paleis van Justitie te Den Bosch waar in Zittingszaal Acht het beroep tegen het afwijzen van het visum voor Sugey dient. Klik voor groter."Ik heb een jaar Rechten gestudeerd, maar op een dergelijke manier kan ik ook een verweerschrift in elkaar draaien", zeg ik. Dan begin ik aan een tamelijk lang verhaal dat begint in februari 1999 als Lucy en ik in Santo Domingo trouwen, gevolgd door hoe wij samen op Curacao zijn gaan wonen met Luchiano (11), dat wij regelmatig naar Santo Domingo op vakantie gingen maar in al die jaren nooit iemand hebben uitgenodigd. Dat Lucy in 2005 zwanger werd van Diana (2), dat zij met klem aangaf hulp van Sugey nodig te hebben in de tijd rondom de bevalling, over de perikelen om het visum voor Sugey te regelen...

De rechter in opleiding onderbreekt mij. "Dat verhaal van Curacao is ons bekend, kunt u zich beperken tot de visumaanvraag in Nederland?", vraagt hij vriendelijk. "Daar kom ik zo op", antwoord ik, "maar het is essentieel dat ik onze situatie en die van onze familie zo goed mogelijk schilder." Ik ga verder over onze emigratie naar Nederland in september 2007 en vertel dat Lucy het niet gemakkelijk heeft in Rijen. Curacao ademt een Latijns-Amerikaanse sfeer en met Papiaments en Spaans kan men er heel gemakkelijk uit de voeten. Spaanstalige televisiekanalen zijn er te over en het is veel eenvoudiger om met busjes overal te komen.

Dan over de familieverhoudingen. Ik vertel dat Lucy een bijzondere positie inneemt, binnen haar familie is zij onmiskenbaar de baas. Ook heeft zij altijd de zorg gehad over en de opvoeding verzorgd van de drie kinderen van haar oudste zus: Sugey, Jonathan en Monchi. In dat licht bezien is het niet vreemd dat Sugey gehoor geeft aan het verzoek van haar tante om te komen helpen bij de bevalling van Diana op Curacao, zelfs als zij daardoor haar twee kinderen een tijdje niet ziet. Overigens is er uitstekend voor die kinderen gezorgd door hun (jonge) tantes en oma. Sugey zelf vond het heerlijk om twee maanden op Curacao te zijn, nooit eerder was zij buiten de landsgrenzen van de Dominicaanse Republiek geweest, nooit eerder had zij gevlogen. Een typisch voorbeeld van een win/win-situatie.

Nu wij in Nederland wonen wil Sugey het kikkerland graag leren kennen en bovendien heeft zij een speciale band met Diana. Voor Lucy is het goed om een vertrouwd iemand om zich heen te hebben met wie ze relaxed over alles kan praten en waardoor de dagen minder lang lijken. Vandaar onze tweede uitnodiging in tien jaar, gericht aan de persoon die al eerder is uitgenodigd en keurig op tijd is teruggekeerd naar Santo Domingo.

Vrezend voor een latertje lijken de magistraten enigszins opgelucht als ik aangeef klaar te zijn met mijn verhaal. Verder ben ik erg blij met het glas water dat voor mij op tafel staat. De beurt is aan de tegenpartij die van start gaat met het aanhalen van een groot aantal wetsartikelen. Het is overigens geen onaardige man, die tegenpartij, en hij geeft aan zonder meer te geloven wat ik zojuist over de familie heb gezegd. Toch blijft hij hameren op de geringe sociale en economische binding van Sugey met het moederland.

Dan zegt hij iets verrassends: "En als zij al wordt toegelaten en zij krijgt een visum dan dient Rafaela (de officiŽle naam van Sugey) aan te tonen over voldoende middelen voor het verblijf in Nederland te beschikken. Want in de stukken zie ik nergens dat de heer Spider een garantverklaring heeft ondertekend!"

In eerste instantie schrik ik en denk: "Waarom hebben ze dat dan niet eerder gezegd?" Ik word zelfs een beetje boos. Maar al snel weet ik zeker wel degelijk een dergelijke garantverklaring te hebben ondertekend, immers deze is onderdeel van de "Vragenlijst [1] visum kort verblijf" van de IND. Snel blader ik door mijn papieren en vind tot mijn opluchting het betreffende papier. Ook aan de tafel met de magistraten wordt gebladerd, er is wat consternatie. Dan grijpt rechter Benek in: "Misschien wilt u beiden even naar voren komen om de papieren te overleggen?"

Zowel de advocaat als ik geven gehoor aan het verzoek. Inmiddels heeft de griffier een ander formulier tevoorschijn getoverd, het betreft een door mij ondertekende garantverklaring met stempel van de gemeente Rijen. Zelf laat ik de ondertekende garantverklaring uit de vragenlijst zien. De advocaat zoekt wat maar vindt niet en stamelt dat er wellicht sprake is van een vergissing.

We gaan weer zitten. Rechter Benek kijkt mij aan en glimlacht, het voelt of ik een doelpunt heb gemaakt. Ik ben blij met deze rechter die tegelijkertijd sympathie en autoriteit uitstraalt. Zij is een van de betere rechters die ik ken, okay eigenlijk ken ik verder alleen de Rijdende Rechter maar toch.

Ook een ander punt waar de verweerder moeilijk over deed wordt onder de tafel geschoven. Het betreft het niet aangetoond zijn van de familierelatie tussen Lucy en Sugey. Hiervan zitten echter documenten in het dossier en verder heeft mijn betoog eventuele twijfels hieromtrent wel weggenomen. Er is nog enige discussie over het begrip Gevaar voor de Openbare Orde. In mijn perceptie betreft dit het gevaar dat een illegaal in Nederland verblijvend persoon om in zijn levensonderhoud te voorzien haast gedwongen is criminele activiteiten te ontplooien. Rechter Benek legt uit dat de advocaat het illegaal zijn an sich als een gevaar voor de Openbare Orde beschouwt.

De rechter in opleiding weet genoeg en geeft zowel mij als de advocaat de gelegenheid om nog iets te vragen of ter tafel te brengen. Hier hebben wij beiden geen behoefte aan. Rechter Benek neemt het woord: "Dan is de zitting bij deze gesloten. De uitspraak vindt plaats op donderdag 9 april 2009. Indien deze later plaatsvindt ontvangt u daarvan bericht. Indien de uitspraak vervroegd wordt is het de vraag aan u of u daarvan op de hoogte gesteld wilt worden. Wilt u dat?"

Ik vind het een beetje vreemde vraag. "Neen, ik kan er dan toch niets meer aan doen. Dus dat is niet nodig". Daarmee is het afgelopen, in totaal duurde de zitting ongeveer 40 minuten. Bij het naar buiten gaan geeft de advocaat van de verweerder me een hand. "Ik hoop dat u ze voldoende gevoerd heeft", zegt hij en wenst me succes. Buiten heb ik een positief gevoel over het gebeuren. Dat komt met name door rechter H. Benek die weliswaar op de achtergrond bleef maar wel de regie strak in handen hield. Het feit dat men mij verder geen lastige vragen stelde geeft me op zijn minst het idee dat mijn verhaal goed is ontvangen. Maar laten we niet op de zaken vooruitlopen en eerst de uitslag op 9 april afwachten.

's Avonds belde Lucy Sugey en zij is erg blij dat er in ieder geval weer hoop gloort aan de horizon.

(Wordt vervolgd)

Alle posts over de aanvraag van een Visum Kort Verblijf voor Sugey zijn gebundeld in de categorie Visum Sugey 2008.

February 25, 2009

Carnaval en het Creationisme van het Cruidvat

Er is het een en ander te doen rondom het Creationisme, een term waar velen tot voor kort niet eerder van gehoord hadden. "Evolutie of Schepping", luidt de vraag, niet toevallig in een tijd waarin zelfs Andries Knevel het licht heeft gezien. Het in cellofaan verpakte reclamepakket dat wekelijks bij ons in de brievenbus valt bevat deze keer derhalve de creatonisme-folder uit Urk.

Eerlijk gezegd was de folder mij absoluut niet opgevallen, ware het niet dat een aantal weblogs de actie Terug naar je maker is gestart. Doel van de actie is dat iedereen die de folder ontvangt hier een gat in knipt om hem onbruikbaar te maken en vervolgens ongefrankeerd terugstuurt, naar de maker. Hij heet Kees van Helden.

CasaSpider doet daar niet aan mee. Immers, van al het reclamemateriaal dat bij ons binnenkomt is deze folder een van de interessantere. Het is fascinerend om de gedachtengang en argumentatietechniek proberen te doorgronden van mensen die een andere mening zijn toegedaan.

De folder begint met het hoofdstuk Onze gedachten bepalen wat we zien (pagina 2). "Zal een kleuter van vier jaar een boek zonder plaatjes mooi vinden? Nee, uiteraard niet, want die kleuter kan niet lezen." Deze open deur leidt tot iets om over na te denken: "Wie zal in een bos meer zien: een boswachter of een kind dat altijd in de stad gewoond heeft?"

25.02.2009: Ook qua Carnaval is Rijen geen Curacao, dit is alles wat we ervan hebben meegemaakt. Klik voor groter.Ik zeg altijd wees voorzichtig met het gebruiken van analogieŽn en ook met deze kan de schrijver zich nog wel eens in de eigen voet schieten, wie is hier de boswachter. Het doet me denken aan uitspraken van het Orakel van Delphi. Genoeg hierover, meer informatie is te vinden op www.creatie.info.

Luchiano (11) is de gehele week vrij wegens Carnaval en ik maandag en dinsdag. Gelukkig staat tegenover al deze vrijheid niet de verplichting actief deel te nemen aan het volksfeest. Ons enige contact vindt dinsdag plaats als we de gevulde pamperzakken van Diana (2) naar de pamperverzamelcontainers naast de Boerenbond brengen.

Over bont gesproken is het wel bijzonder dat Gerard Joling uitgerekend min of meer door Georgina Verbaan tot Domste Bontje van 2008 is uitgeroepen. Bij de Boerenbond aan de Mary Zeldenrustlaan 20 te Rijen Wringersgat staat een aantal praalwagens klaar voor de optocht van die middag. Bij het Wilhelminaplein lukt het om Diana samen met zo'n praalwagen op de foto te zetten.

We zijn op weg naar Tilburg waar we onder andere het Kruidvat met een bezoek vereren. Wat zijn er trouwens ontzettend veel Kruidvatten (vaten?) in Tilburg. We tellen er zo vier. Lucy zoekt een shampoo en conditioner uit van het merk Gliss, alle Aussagen ohne Gewšhr. Op het rek staat een bordje geprikt met de tekst dat men twee Gliss-produkten uit mag zoeken voor vijf euro.

Bij de kassa zie ik de caissiere echter twee maal een bedrag van ruim boven de vier euro aanslaan. "Euhm mevrouw, die kosten samen vijf euro hoor", sputter ik. "Neen, er geldt een korting van vijf procent op deze produkten", antwoordt de jongedame. Mensen zijn een verzameling quarks en hun gedrag wordt bepaald door chemische processen. Dat weet ik zeker want het begint aardig te borrelen in mijn bloed. "Hou ze dan maar", zeg ik kortaf.

Na het betalen loop ik nogmaals naar het betreffende rek. Er staat heel duidelijk dat men twee Gliss-produkten mag uitkiezen voor vijf euro. Ik pak een fles shampoo en een fles conditioner, ruk het voordeelplaatje van het rek af en been naar de caissiere. "Kijk, hier staat het!", roep ik. De vrouw bestudeert het plaatje, haalt de flessen die ze onder de desk heeft weggezet tevoorschijn en maakt de rekening op. "Dat is Ä 9,50", zegt ze een beetje pinnig. "Wat? Maar ik hoef er maar twee hoor", antwoord ik. "Ja maar, u zet er net twee flessen bij!" "Ja maar, ik wist niet dat u die andere weer tevoorschijn ging halen. Van begin af aan wil ik er maar twee!"

Zuchtend draait de caissiere de transactie terug en ze neemt daar de tijd voor, waarschijnlijk in de hoop dat de allengs langer wordende rij haar woede op mij richt. Neen, tussen de caissiere en mij komt het nooit meer goed. "Dat is dan Ä 4,75", zegt ze. Zwijgend maar ook een beetje verbaasd betaal ik. De aanbieding was toch twee produkten voor vijf euro? Het zijn 25 eurocenten om te koesteren.

Ach, waar maakt men zich druk over. Het punt is dat als men iets aanbiedt men dit ook na moet komen. Ik bedoel, met al dat Creationisme gaat het toch echt de verkeerde kant op met de evolutie.

February 22, 2009

Palm boven Veldkamp

Bijna een jaar geleden schreef ik met gepaste trots over mijn sportieve inborst bij Brabant Water, toen nog onder codenaam Den Druppel. Iedere dag nam ik niet de lift maar wel de trap naar mijn werkplek op de vijfde verdieping, een tocht van 90 treden. Om het tempo hoog te houden, niet te verzuren en een gevoel van snelheid te creŽren was het hupje van Bart Veldkamp mijn voorbeeld.

Op het toilet thuis lees ik het eerste nummer in 2009 van ons personeelsblad met de geniale titel Wat'er leeft. Helemaal niet gek verzonnen voor een waterleidingbedrijf, toch? Een artikel getiteld Stairway to... trekt direkt mijn aandacht. Het gaat over ICT-medewerker Ron Palm.

Vroeger, toen de DBA's in de pauze nog naar de kantine gingen, kwamen we Ron vaak tegen in het trappenhuis. Sinds 15 november 2005 loopt hij elke dag negen (9!) keer van beneden naar de achtste verdieping. Wij noemen hem derhalve Intercity. Karel Schollen, de schrijver van het artikel in de Wat'er leeft, berekent dat Ron inmiddels meer dan een miljoen treden heeft beklommen in het trapportaal van Brabant Water te 's-Hertogenbosch.

22.02.2009: Sinds jaar en dag rent Ron Palm bij Brabant Water negen maal per dag van de begane grond naar de achtste verdieping. Klik voor groter.Dat is niet onopgemerkt gebleven. Op de zesde verdieping zijn de vaak knappe dames van Communicatie gehuisvest. Een van hen zit in het Management Team (MT) en heeft de kwestie ter sprake gebracht. Ron liep aanvankelijk namelijk in de blokuren en dat zijn de uren dat men geacht wordt te werken.

Inmiddels heeft hij zijn loopschema daarom verplaatst naar het pauzeblok. Bij wijze van grap heeft men hem tevens een rekening van Ä 519.75 gepresenteerd voor het overbelasten en de slijtage van het tapijt. Als speciale service hier het artikel, pagina 1 en pagina 2.

Er is het een en ander veranderd bij Brabant Water. Zo is in maart 2008 de actie Bravo van start gegaan, een actie die medewerkers aanspoort tot een gezondere levensstijl. Een onderdeel daarvan is om vaker de trap te nemen. Een andere verandering betreft onze verhuizing van de vijfde naar de tweede verdieping.

Dit betekent helemaal niet dat ik minder ben gaan (trap)lopen, integendeel. Samen met collega-DBA Stefan lopen wij in navolging van de onnavolgbare Ron Palm dagelijks twee keer naar de achtste verdieping, twee keer achter elkaar wel te verstaan. Het gekke is dat ik voorheen, op weg naar de vijfde verdieping, al op de derde de man met de hamer tegenkwam. Daar kan ik nu slechts hartelijk om lachen Haha ha.

Het is wederom een bewijs voor belang van het verleggen van de horizon: als men van A naar B rijdt lijkt B vaak een heel eind. Rijdt men echter op zekere dag via B door naar het veel verder gelegen C dan is B slechts een peulenschil. Enfin, tot op heden is onze dagelijkse exercitie in het trappenhuis slechts de postdame opgevallen. De leuke dames van Communicatie op de zesde weten nog van niets.

Wij zijn er nog niet uit of dat positief is of juist niet.

February 20, 2009

Sokken aantrekken

Staand of zittend urineren levert soms leuke discussies op. Als men aan 100 vrouwen vraagt waarom zij wel eens een dag man willen zijn luidt het antwoord vrijwel nooit gebruik maken van de grotere hersencapaciteit maar staand plassen.

Iets wat zowel mannen en vrouwen even goed kunnen is hun sokken aan doen. Of is het sokken aandoen? Net als urineren kan men het aantrekken van sokken staand of zittend doen. CasaSpider is een Staande Sokken Aantrekker (SSA). Een SSA is een mens in de kracht van zijn leven, hij heeft controle en dwingt respect af, zelfs zonder dat buitenstaanders daadwerkelijk zien hoe hij zijn sokken aantrekt.

Een ander verhaal is de Zittende Sokken Aantrekker (ZSA) die in meerdere subgroepen verdeeld is. Zo kan men een ZSA zijn uit luiheid, een verschijnsel dat men vaak bij jongeren ziet. Oudere mensen ontwikkelen zich uit onmacht tot ZSA, zij kunnen simpelweg niet meer op een been staan.

De SSA is van nature een avonturier, een thrill-seeker en iemand die ervan houdt op het randje te balanceren. Iedere SSA kent de momenten dat hij, meestal op zijn slechtere been staande, het evenwicht dreigt te verliezen. Een genante vertoning voor de SSA die bij eventuele toeschouwers tot misplaatste vrolijkheid leidt. Vaak betreft het hier ZSA's.

Met zijn 6e Dan mag CasaSpider zich inmiddels een SSA-Authoriteit (SSAA) noemen. Hier een tip om bovengenoemde situatie te voorkomen. Alles draait om balans en controle. Een fout die veel SSA's maken is dat zij de sok in de hand houden, een been optillen en dat dan als het ware in de sok laten vallen. Als dit lukt is er niets aan de hand.

Het gevaar is echter dat een teen of zelfs de zool precies op de rand van de sok terechtkomt waardoor de voet niet naar binnen kan glijden. De reeds ingezette neerwaartse beweging kan haast niet meer gecorrigeerd worden. Gebeurt dit regelmatig dan moet men zichzelf in de spiegel aankijken en toegeven tot een ZSA verworden te zijn.

Hoe moet het dan wel? De sleutel is controle. Eerst haalt men diep adem, neemt de sok in de hand en ademt uit. Vervolgens tilt men het doelbeen langzaam op totdat de knie een hoek van 90 graden maakt. Zo blijft men een aantal seconden staan, in volledige balans. Pas dan beweegt men de sok richting voet. Let wel, niet snel maar juist zo langzaam als men kan. Als de sok aan de voet zit keert men wederom langzaam en met controle terug naar de basispositie.

Ik voel een nieuwe fitness-rage aankomen, nu nog even nadenken over de naam. Sok-Chi of Tae-Sok klinken allebei niet slecht.

February 19, 2009

Klik, klik, klak

Ongeveer de helft van de spelers van Rijen D4 is van Turkse afkomst. Veelal zijn hun vaders aanwezig bij de training op dinsdag- en donderdagavond. Nederlandse ouders laten hun kinderen liever zelf naar het sportpark fietsen, dit zonder te generaliseren noch enig waardeoordeel uit te spreken.

Geen van de Turken komt uit Istanbul en in de nationale voetbalcompetitie zijn ze voor Trabzonspor (2e) en Kayserispor (7e). De drie grote clubs Galatasaray, Fenerbahce en Besiktas zijn niet populair, immers zij komen uit Istanbul. De stad waar het grote geld zit, een soort van Amsterdam dus.

De gesprekken met de Turkse vaders doen me terugdenken aan mijn studententijd. Uiteenlopende onderwerpen komen ter sprake, er is alleen geen drank bij en het duurt wat minder lang. We hebben het over polariteiten en over branden in de hel. Binnenkort meer over het Ottomaanse Rijk. Interessante shizzle.

Vijf minuten voor het einde van de training strompelt Luchiano (11) in mijn richting. Hij heeft hoofdpijn, kramp in zijn been en is misselijk. Met een "Donderdag praten we verder", neem ik afscheid van mijn gesprekspartners en loop met Luchiano naar de auto. Thuis aangekomen vergaat hij van de pijn en moet ik hem naar binnen dragen. We geven hem een paracetamol tegen de hoofdpijn en ik draag hem naar boven. Zijn gewicht valt me 100% mee, hij is een stuk lichter dan een fust bier.

16.02.2009: Geoffrey en Stefan voor het grote planningbord van De Migratie bij Brabant Water. Klik voor groter.Afgelopen weekend hebben we bij Brabant Water de OTA- (Ontwikkeling, Test, Acceptatie) en Cursus-omgevingen gemigreerd naar nieuwe servers en geŁpgrade onderliggende software. Om half twee 's nachts kwam ik thuis en zaterdagochtend om half zeven ging de wekker alweer. Rijen D4 speelde uit tegen JEKA D9 in Breda en om half acht moesten we verzamelen in de kantine van Rijen.

Om kwart over acht hoorden we in de kantine van JEKA dat de wedstrijd was afgelast. Ach, we waren maar alvast ons bed uit. Luchiano en ik gingen boodschappen doen bij Albert Heijn. Qua voetbal waren de voetbalplaatjes het hoogtepunt van het weekend. Meteen na de boodschappen vertrok ik naar Den Bosch om nog een paar uur te werken.

De migratie is redelijk goed verlopen. De testcoŲrdinator vroeg zich af hoe wij de data uit de databases hadden overgezet. De volgorde van gegevens in bepaalde schermen was namelijk gewijzigd. Dat kan. Met de taal SQL (Structured Query Language) moet men expliciet aangeven of en waarop gesorteerd moet worden.

"Is het wel een nadeel dat de volgorde in de schermen is veranderd", vraag ik aan de testcoŲrdinator. "Nou, het levert een risico op want de gebruikers doen van klik, klik, klak. Zonder te kijken." "Wel de ideale kans om eens uit die sleur te geraken", antwoord ik. Een typisch geval van perceptie.

Woensdagmorgen ben ik met Luchiano op pad naar het Amphia ziekenhuis in Breda, voor zijn ogen. We hebben een afspraak met orthopist Patricia Neomagus, het blijft een geweldige naam. Op 15 oktober 2008 waren we er ook al en toen kreeg Luchiano huiswerk mee van Patricia. Elke dag moest hij een wit papier met een zwarte lijn met puntjes tegen zijn neus aanhouden en proberen de puntjes van beneden naar boven niet dubbel te zien. Of zoiets.

"En, heb je goed geoefend?", vraagt Patricia. "Ja, ik heb erg goed geoefend", liegt zegt Luchiano. Ik kuch driemaal opvallend. Na enige testjes met een lamp glimlacht Patricia. "Ik geloof dat je vader meer gelijk heeft dan jij." Enfin, er is desondanks enige vooruitgang geboekt en vervolgonderzoeken hebben geen zin. "Als Luchiano last blijft houden van hoofdpijn moet er naar iets anders gezocht worden dan zijn ogen", zegt ze. Daar kan ik mij in vinden.

Op het werk klinkt BlÝf op de radio met Liefs uit Londen. In onze kamer zijn de meningen verdeeld. Stefan (Heinkenszand, Zeeland), Judith en Geoffrey vinden het goed te pruimen. Nieuwkomer Jan de Bever en CasaSpider begrijpen hier drie keer niks van. Qua teksten... BlÝf of De Dijk?

February 10, 2009

Het mannetje van de garage

Het display van de donkerzwarte Volkswagen Jetta waarschuwt iedere keer bij het starten dat er een servicebeurt aan zit te komen. Nog 1600 kilometer of 220 dagen, nog 1500 kilometer, nog 1400 etc. Ik maak een afspraak met een 123-Garage voor dinsdag, vandaag dus.

Om tien over negen gaat de telefoon. Het is Marina van de receptie bij Brabant Water. "Er staat een meneer voor u bij de balie die uw auto komt halen." Ik spoed mij naar beneden en zie een man op leeftijd. Zijn Nissan Micra automaat staat voor de deur geparkeerd en samen rijden wij naar parkeergarage Paleiskwartier.

Ik heb een maandabonnement voor Paleiskwartier en beschik over een pasje. Het systeem is zo intelligent dat het weet dat mijn auto reeds binnen staat. De bedoeling is dat de monteur mijn auto meeneemt en de zijne in de garage parkeert. Eerst moet de mijne eruit, daarna kan de zijne erin.

Om iets na tweeŽn gaat mijn mobieltje over, het is de monteur. "Ik heb uw auto bij me." Snel schiet ik mijn jas aan en loop naar beneden. Inmiddels is het noodweer, het sneeuwt en waait hard. Mijn auto ziet er keurig uit en ik neem plaats achter het stuur om de monteur naar de parkeergarage te vergezellen. "Voor liggen er twee nieuwe banden op en het spiegeltje is gerepareerd", zegt de man.

Ik heb alleen oog voor het dashboard waar een groot oranje symbool mij tegemoet schijnt. "Daar brandt een waarschuwingslicht", zeg ik tegen de monteur. "Het is koud, dat geeft niks", antwoordt de man. Helemaal vertrouwen doe ik het niet maar wat moet men verder?

Samen lopen we naar de Nissan Micra. De oude monteur loopt tamelijk krom maar sjongesjonge wat gaat hij hard! "Wat loopt u hard, meneer", zeg ik. "Ja, ik kan er niets aan doen", antwoordt de man, "dat zit in mijn motoriek. Een collega van mij had hetzelfde en die hebben ze van achter over zijn rug opengesneden om een zenuw om te leggen." We halen de Nissan Micra uit de parkeergarage en rijden de mijne erin.

Koortsig overleg ik in mijn eentje wat het waarschuwingslampje toch kan zijn. In eerste instantie denk ik aan de ESP. Zou die nu continu aan het werk zijn? Dat is vast niet goed. Terug op kantoor vertel ik het voorval aan mijn collega's. "Ik zou straks eerst maar eens kijken of de wielen wel goed vastzitten", zegt er eentje. Het zit me niet helemaal lekker.

Mijn mobieltje gaat over. Het is de baas van de monteur. "U heeft een waarschuwingslampje dat brandt hoorde ik van de monteur. Ja, die is een beetje nerveus. Maar waarschijnlijk is het het bandenspanningslampje." Hij legt mij uit dat ik een bepaalde knop een paar seconden ingedrukt moet houden, om het systeem te resetten. "Ik ga het zo proberen", antwoord ik en wil ophangen. "Wacht, er is nog iets... de auto gaat er verder niet slecht van rijden maar de monteur is nog iets vergeten, namelijk de plastic afdekplaat van de motor." Hij belooft mij zo snel mogelijk te komen.

Op dat moment sta ik toevallig bij de ontwikkelaars. Zij maken zich vrolijk. "Vraag ook of hij meteen het stuur meeneemt. En de stoelen, haha." Niet veel later staat de monteur weer beneden bij de receptie. Zo zie je elkaar nooit en zo loop je de deur bij elkaar plat. Voor de derde maal maken wij de gang naar Paleiskwartier. Snel bevestigt de man de afdekplaat op de motor en reset het bandenspanningslampje.

Het mannetje van de garage stuift weg in zijn Nissan Micra automaat, op weg naar Wijk en Aalburg en nog een lokatie.

February 8, 2009

Voetbal slaat de klok

In een weekend dat eigenlijk toch in het teken staat van Sven Kramer en het WK Allround in Hamar wordt er natuurlijk ook gevoetbald. Alhoewel, zo natuurlijk is dat niet. Immers, tot nu toe waren alle geplande wedstrijden in 2009 afgelast en datzelfde gold ook voor het merendeel van de trainingen.

Zaterdag moeten de D4-pupillen van vv Rijen naar het verre Wernhout. Gelukkig begint de wedstrijd pas om elf uur, dat betekent om kwart voor tien verzamelen in de kantine van Rijen. Vantevoren check ik zowel teletekstpagina 603 als de website van Rijen om te zien of de wedstrijd is afgelast. Negative.

07.02.2009: Rijen D4 gaat met 3-2 ten onder in en tegen Wernhout D4, hier Furkan in gevecht om de bal. Klik voor groter.Op sportpark Vijf Eiken is het rustig, dat komt doordat alle thuiswedstrijden van Rijen wel zijn afgelast. In de kantine zit alleen de D4 met ouders. Voor tien uur zijn we compleet en beginnen met een auto of zes aan de reis naar Wernhout dat tegen Zundert aan ligt. Aanvankelijk rijd ik achter coach Yusuf aan maar die neemt steeds een andere route dan mijn TomTom adviseert en niemand wil ruzie met zijn TomTom.

Op de provinciale weg richting Zundert gebeurt er iets geks. We rijden 82 echte kilometers per uur (bijna 90 op de teller) en plotseling zie ik een flitspaal aan de linkerkant van de weg flitsen. Kun je eigenlijk van voren geflitst worden? Of is de foto wellicht van een te snel rijdende tegenligger genomen, die is mij in ieder geval niet opgevallen. Voor de zekerheid laten we vervolgens de snelheid naar 75 km/h zakken.

Het sportpark in Wernhout is snel gevonden en om iets over elven begint de wedstrijd. Na de desastreuze najaarscompetitie waarin we laatste werden met een doelsaldo van 9 voor en 79 tegen spelen we nu in de derde klasse 317. De jongens van Wernhout zijn inderdaad ongeveer even groot als die van ons, een hele opluchting. Maar ze zijn fel, feller dan die van ons.

Al snel ontspint zich een spannende wedstrijd. Eerst drukt Wernhout, dan komt Rijen opzetten. Inmiddels is ook CasasPa gearriveerd die voor het eerst een wedstrijd van zijn kleinzoon Luchiano (11) komt bekijken. Iedereen leeft mee en hoopt stiekem op een overwinning voor onze D4, tenminste de Rijenaren dan toch. Helaas wordt het 1-0 voor Wernhout. Onze jongens geven niet op en niet veel later scoort Floris met een schitterend afstandsschot de gelijkmaker.

07.02.2009: Rijen D4-trainers Yusuf en Marco met links daarachter een glimp van CasasPa. Klik voor groter.De vreugde is van korte duur want wederom komt Wernhout op een voorsprong. Luchiano speelt een redelijke wedstrijd en valt vooral op door zijn talent om anderen onverhoeds de bal af te pakken. Wat dat betreft lijkt hij meer op Willy van de Kerkhof dan op Afellay. We gaan rusten. CasasPa en ik nemen een kopje koffie in de kantine.

Na rust dringt Rijen aan en komt via een goal van Abdoullah verdiend op 2-2. Het kan alle kanten op gaan. De spanning heeft ook zijn weerslag op scheids- en grensrechters. Er wordt wel bijzonder snel voor buitenspel gevlagd en de scheidsrechter neemt een paar beslissingen in het voordeel van Wernhout. Een belangrijk onderdeel van het voetbalspel is echter dat men deze beslissingen zonder morren accepteert.

Dan slaat het noodlot toe. Een hoge bal van de zijkant belandt net voor de doellijn van Rijen en daar staat Sylke die de bal op ongelukkige wijze in eigen doel werkt. 3-2 voor Wernhout, een stand die tot aan het laatste fluitsignaal op het fraaie scorebord blijft staan.

Terwijl de jongens douchen nemen wij maar weer een kopje Wernhout-koffie. Ondanks de nederlaag smaakt hij best. Aanstaande zaterdag moeten we naar Breda waar JEKA D9 op ons wacht. Die wedstrijd begint al om kwart voor negen, dat betekent om half acht (!) verzamelen bij vv Rijen. De kans op een afgelasting is klein want JEKA beschikt over kunstgras.

In Hamar hebben de Noren Sven Kramer getergd door onnodig lang te doen over een ijsreparatie. Hiermee willen ze hem uit zijn concentratie halen. Later die middag haalt Kramer zijn gram met een formidabele 6.09.75 op de vijf kilometer. De sportieve en enige correcte manier om onsportief gedrag af te straffen.

February 6, 2009

Kinderen op foto's

Kinderen zijn van nature fotogeniek. Of ze zijn fotogeniek omdat ze natuurlijk zijn, dat kan ook. Menigeen raakt vertederd bij het zien van een kind op een foto. De ouders die de verrukte blikken van de beschouwer zien denken dan niet zelden: "Hmm, hij moest eens weten hoe dat jong ook kan zijn." Soms wil je ze gewoon achter het behang plakken.

Luchiano (11) is klaar met zijn CITO-toets. Volgens hem is het allemaal prima verlopen. Jaja, eerst zien dan geloven, gemakkelijk is het overigens niet. Hier een voorbeeld van de taaltoets. Mochten de cijfers tegenvallen wordt het tijd om de electrische ramen linksachter in de Jetta uit te testen. Zojuist kwam hij binnenstormen: "Papa, ik heb net Pocognoli van AZ geruild en heb nu heel AZ compleet!" Jammer dat de Albert Heijn voetbalplaatjes geen onderdeel uitmaken van het CITO-onderzoek.

We kregen bericht van Peuterspeelzaal 't Hummeltje. Met ingang van maandag 2 maart gaat Diana (2) daar twee ochtenden per week naar toe. Vanmiddag zijn we de speelplaats bij het schooltje even gaan checken. Het ziet er prima uit! Er is volop gelegenheid tot hinkelen en het chroom van de glijbaan straalt je tegemoet.

February 4, 2009

Een oplossing vanuit de lappenmand

Ja, CasaSpider zit in de lappenmand. Hoesten, hoofdpijn, algemene zwakte... eens kijken wat Feyenoord ervan bakt vanavond. Sparta staat toch beter aangeschreven dan Heracles. Er komt niet veel uit mijn handen, het leven bestaat uit wat eten, wat televisie kijken, een beetje met Diana (2) spelen en vooral slapen.

O ja, en Luchiano (11) overstimuleren op dag twee van de CITO-toets. Tenminste zo noemt hij onze wijze van stimulatie. Het gekke is dat ik dat nog wel ken vanuit mijn eigen schooljeugd en dus weet dat het niet werkt. Maar wat dan wel?

04.02.2009: Diana (2) speelt Putt Putt, nu ook weer met geluid. Klik voor groter.Diana's favoriete spel op de computer is Putt Putt, een geinig pratend auto'tje dat de speler door een avontuur moet leiden. Best een ingewikkeld spel, Luchiano begon er op zijn vierde aan en samen hebben we er een hele tijd over gedaan voordat we het uitgespeeld hadden.

Diana rijdt als Putt Putt doodgemoedereerd door de bossen en andere locaties, vindt de dingen die gevonden moeten worden en gebruikt ze ook op de juiste plaats. Dat is knap en helemaal als het geluid niet werkt. Lucy bezwoer mij dat het geluid het ooit heeft gedaan, maar ik kreeg het sinds maanden niet aan de praat.

Als men ziek is heeft men wat meer tijd voor dit soort klusjes. Eerst downloadde ik een andere versie van Putt Putt, helaas met hetzelfde resultaat. Op diverse fora las ik over geluidsproblemen met Windows Vista. Het ging niet speciaal over Putt Putt, maar een persoon gaf de volgende tip:

  • Ga naar Start, tik onderin (bij zoeken): mmsys.cpl en sluit af met Enter (afbeelding 1).
  • Een window over de geluidskaart opent zich. Klik op de geactiveerde geluidskaart (afbeelding 2).
  • Klik op Eigenschappen (afbeelding 3).
  • Klik op de tab Verbeteringen (afbeelding 4).
  • Klik op het vinkje bij Alle geluidseffecten uitschakelen (afbeelding 5).
  • Klik op OK en het window sluit zich (afbeelding 6).

Diana is druk aan het Putt Putt-en. Drie keer raden of we nu na al die tijd eindelijk weer geluid hebben.

February 1, 2009

Speeksel

Vrijdag heeft Luchiano (11) zijn werkstuk over speeksel/spijsvertering ingeleverd bij juf Wendy. Aanvankelijk ging het alleen over speeksel, maar later heeft hij het uitgebreid tot spijsvertering. Tot en met de endeldarm: "In de endeldarm wacht de poep tot de sluitspier van de anus opengaat." Speeksel is nu een bonusstukje. Ach, zoals de jonge filosoof zelf zegt in zijn post voatbal plaatjes: "Alles heeft een goede reden ook al heeft de ander een slechtere reden dan een ander."

Toevallig staat in de laatste aflevering van de National Geographic Junior een artikel over speeksel. Een onderdeel daarvan is het zoenen. Kijk, dat is nu een interessant en leuk aspect van speeksel. Luchiano's werkstuk dat hij later in een spreekbeurt moet presenteren is eerlijk gezegd een beetje droog, zeker als het over speeksel gaat.

"Kijk jongen, als je nou eens een hoofdstukje over kussen in je spreekbeurt stopt...", probeer ik. Als door een wesp gestoken reageert Luchiano. "Sjieeezzz! Dat is niet leuk voor de jongens hoor. Die lachen me allemaal uit, neen dat doe ik niet!"