CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

1.

Donderdag was ik voor de tweede opeenvolgende middag vrij en wederom voor Luchiano (10). We gingen naar het Amphia ziekenhuis in Oosterhout voor nieuw gips.

Luchiano werd direct geholpen, dat is mooi. Nog mooier was dat hij zelf de kleur van het gips mocht uitkiezen. Nu is blauw zijn lievelingskleur maar hij dacht dat dat wat donker uit zou vallen. Daarom koos hij voor groen. Niet alleen vrouwenlogica is moeilijk te doorgronden.

Dokter Vos kwam even langs om te kijken hoe het ervoor stond met de duim. Hij doet al bijna geen pijn meer en aangezien het een mooie breuk is verwacht zij geen problemen. Het groene gips hoeft er ook slechts twee weken omheen te zitten.

2.

Onder normale omstandigheden was Luchiano's duim zeker en vast een journaal-item geweest. Nu werd hij enigszins overschaduwd door de film van Geert Wilders: Fitna The Movie. Het duurde even voor hij gedownload was maar tegen tien uur konden Lucy en ik hem bekijken.

Wat moet men erover zeggen. Qua film is Fitna niet echt sterk. Over ieder land en iedere religie kan men 15 minuten ellendige zaken aan elkaar knippen en plakken. Zet er een dreigend muziekje met donder en bliksem achter en het resultaat is hetzelfde. En dan is daar de pijnlijke verwisseling van Mohammed B. met rapper Salah Edin.

Vanuit mijn lagere schooltijd herinner ik me de uitleg over het ontstaan en verloop van de Tweede Wereldoorlog. Nederland kon zich nauwelijks verdedigen omdat men na WO-I dacht dat zoiets nooit meer zou gebeuren. Een goed uitgerust leger was derhalve niet nodig.

"Stom, maar daar trappen we natuurlijk niet nog een keer in", dacht ik bij mijzelf. Men moet leren van de geschiedenis. Maar ook geldt dat de geschiedenis zich herhaalt, alleen wel in steeds andere gedaante. De moeilijkheid is om deze gedaante te herkennen. Als Geert Wilders de gedaante al herkend heeft is het de vraag of hij de juiste methode hanteert om de wereld daarop te attenderen.

3.

Vrolijker nieuws dat ook overschaduwd is: het voetbalteam van de Nederlandse Antillen onder leiding van bondscoach Leen Looyen heeft de eerste horde op weg naar kwalificatie voor het Wereldkampioenschap 2010 in Zuid-Afrika genomen. Nicaragua werd woensdagavond in het Ergilio Hato stadion verslagen met 2-0. Eerder was de uitwedstrijd al met 0-1 winnend afgesloten. De volgende tegenstander in de reeks van nog minimaal 18 (!) wedstrijden is Haiti. (Bron: Amigoe & Mirror)

Curacao weblogger numero uno Dick Drayer heeft een geweldige nieuwe baan en mocht samen met Maya van der Werve de wedstrijd live voor de radio verslaan. Hij deed het met verve.

Posted by CasaSpider at 7:46 PM | Permalink | Comments (14)

In het rijtje Nederlandse schaatslegendes mag Bart Veldkamp niet ontbreken. In 1990 werd hij Europees kampioen en derde bij het wereldkampioenschap. In 1992 won Veldkamp goud op de 10 kilometer bij de Olympische Winterspelen in Albertville. Zijn tijd: 14.12,12.

De specialist op de 5 en de 10 kilometer was een emotioneel mens, vooral als het even niet liep. Zat hij echter lekker in zijn vel dan was dat ook duidelijk zichtbaar. Dan hupte Bart Veldkamp de bochten door daarbij flink aan snelheid winnend. Deze bijzondere beweging van zijn heup en benen ging later door het leven als het Hupje van Veldkamp.

Elke morgen neem ik bij de Druppel niet de lift maar wel de trap om op mijn werkplek te geraken. Deze bevindt zich op de vijfde verdieping. Elke trap heeft 18 treden, in totaal gaat het om een klim van 90. Nog geen Alpe d'Huez maar toch. Aanvankelijk verliep de beklimming ietwat moeizaam, slepend. Extreme Sports zit tussen de oren, sommigen zeggen zelfs dat alles tussen de oren zit maar dat vind ik overdreven.

De eerste trap is een makkie, ook de tweede etage wordt zonder problemen genomen. De Man met de Hamer komt men op de derde verdieping tegen, aan het begin van de trap naar de vierde. Op zomaar een dag gebeurt het. Met Bart Veldkamp in gedachten draai ik met mijn heupen, span eerst de linker dan de rechter bilspier extra aan en wip als het ware naar boven. Gelukkig liep er niemand achter mij!

Op weg naar de laatste trap, die naar de finish op de vijfde verdieping, is het niet eenvoudig de neiging te bedwingen om pootje-over te gaan. Eén hand op de rug en die met mijn laptoptas soepel zwaaiend. Daar begint de eindsprint waarbij soms zelfs twee treden tegelijk worden gewipt. De beloning is het uitzicht op de binnenplaats en de grote 5. Nog even uithijgen om extra cool en zogenaamd fit de werkruimte te betreden.

Ergens is de afwezigheid van publiek toch jammer, anders was wellicht een nieuw fenomeen geboren: Casa's wipje.
P.S. Weet iemand een naaimachine te koop voor weinig?

Posted by CasaSpider at 7:02 PM | Permalink | Comments (8)

Het is alweer twee dagen geleden maar toch nog even over het voetbal. Het positieve nieuws is dat het Nederlands Elftal alleen maar beter kan worden na de 2-1 nederlaag in en tegen Wit Rusland. Hoeveel betaalt de KNVB (of iemand anders) eigenlijk maandelijks om Nederland in de top-10 van de FIFA/Coca-Cola World Ranking te houden?

Engeland-Kroatie (2-3) was een heel ander verhaal, wat een geweldige wedstrijd. Overigens vooral van de kant van de Kroaten die op eerdergenoemde ranglijst om onverklaarbare redenen onder Nederland staan.

In mijn eentje naar een voetbalwedstrijd kijkend zap ik regelmatig weg. Sterker nog, Lucy mocht tijdens Wit Rusland-Nederland gewoon 20 minuten naar Lingo kijken. Van Engeland-Kroatie was iedere minuut de moeite waard.

Engeland-coach Steve McClaren, is dat niet een beetje teveel van het goede die dubbele C, is ontslagen. Tijdens de wedstrijd voelde hij de bui kennelijk al hangen gezien het reclamebord waar hij toevallig langs loopt.

Over toevalligheden gesproken, als Rusland niet een benauwde 0-1 overwinning op het nietige Andorra had behaald was Engeland alsnog naar het EK-2008 gegaan en had Steve McClaren nog een baan. Tegen Guus Geluk is echter geen kruid gewassen.

Heerlijk toch dat voetbal, net zo heerlijk als de dag van gisteren. Wat een prachtweer was het in Rijen, het zonnetje scheen en wij liepen over de markt. Het was markt. "Is er hier ook een visstand?", vroeg ik aan een willekeurige marktkoopman. "Dat weet ik niet", antwoordde de marktkoopman. Diverse lieden bemoeiden zich ermee en zeiden dat de viswinkel even verderop van uitstekende kwaliteit is.

Op het gevaar af dat deze mensen toevallig familie of vrienden van de eigenaar van de viswinkel zijn gingen we er toch naar toe. We kochten een bak kibbeling met ravigottesaus. Diana (1) kreeg een visje van de visboer. Het woord visje kan ze heel goed zeggen. Waarom? Dat komt later wel eens aan bod.

Teruglopend naar de parkeerplaats op het dak van de Albert Heijn haalde Lucy alvast een stuk kibbeling uit de zak. Sjonge, sjonge wat was die lekker met de ravigottesaus.

Het deed me aan Curacao denken. Daar kochten we af en toe onder de brug in Otrabanda stukjes kip (pida di galinja) die we al in de auto opaten. Als we de kip tot thuis bewaarden was hij minder lekker dan in de auto, heel gek.

"Volgens mij is het net als met de kip op Curacao", zei ik tegen Lucy. "Ja, laten we hem hier maar opeten", antwoordde zij. Staande in het zonnetje tegenover het Wilhelminaplein (!) met uitzicht op de markt verorberden wij de kibbeling met ravigottesaus.

's Middags leidde Lucy me naar een nieuwe ervaring, dat heeft zij al vaker gedaan. Deze keer ging de reis naar de dichtbij ons huis gelegen Zwarte Dijk 60 waar de GardenMaster Rijen is gevestigd. CasaSpider naar een tuincentrum, het moet niet gekker worden.

Lucy laadde het winkelwagentje vol met viooltjes en wat andere planten. Bij de sectie Tuinkabouters kon ze de verleiding haast niet weerstaan. Gelukkig zijn de paddestoelbewoners tamelijk aan de prijs zodat ze mochten blijven staan.

We schakelen over in RealWrite™ modus. Lucy heeft zojuist authorisatie gegeven om een paar foto's van onze nieuwe aanwinsten te maken. Een dergelijke kans mag men niet voorbij laten gaan. Echt indrukwekkend zien de plantjes er nog niet uit. Volgens Lucy moeten er daarom een paar bijgekocht worden.

Gaat het niet altijd zo? Men begint met schoonmaken en al doende ziet men pas hoeveel meer dingen vies zijn. Het is maar een voorbeeld. Hoogste tijd om eens te gaan douchen.

Update 23.11.2007 / 19:02

Deze dag staat in het teken van tuinieren, van Lucy's kant dan toch tenminste. "Kom we maken een foto van ons bij mama's nieuwe planten", stelde ik aan Luchiano (10) voor toen hij net van school thuis kwam. Onze jongeman is de laatste dagen ietwat recalcitrant. De liefde voor planten is aan zijn gezicht af te lezen.

Tot overmaat van ramp gingen we nogmaals naar tuincentrum GardenMaster. Lucy wilde extra bloemen en een zak potaarde. Bijkomend voordeel was dat we de tuinkabouters vast konden leggen. Aan Luchiano vroeg ik of hij wilde dat we een kerstboom namen. "Ja graag. Daar wil ik graag voor zorgen. Zorgen dat hij weg gaat."

Om hoe laat begint de puberteit?

Posted by CasaSpider at 11:56 AM | Permalink | Comments (16)

Vorige week was niet geweldig voor Luchiano (9) met twee blessures en bijbehorende doktersbezoeken. Deze week is het een ander verhaal.

Woensdag 24 oktober was meneer jarig en bereikte de respectabele leeftijd van tien jaar. Een van de voordelen van in Nederland jarig zijn is dat er familie in de buurt woont, althans de familie van mijn kant. Alle drie zussen kwamen langs. Margriet en Pascale uit Borkel en Monica uit Utrecht.

Ook de respectievelijke mannen en kinderen waren present, behalve zwager Wiro van Margriet die in Portugal de voortgang van hun huis in aanbouw aan het bekijken is. Luchiano vond het prachtig, zoveel aandacht. Met zijn neven Ruben (14) en Marnix (11) kan hij het uitstekend vinden en zij bleven een nachtje logeren.

Tijd voor een aantal foto's:

• Van Lucy en mij kreeg Luchiano een paar skeelers (of zijn het skates?).
• Opa en oma hadden veel kado's voor de jarige, waaronder beschermmateriaal voor tijdens het skeeleren.
• Oma Truus snijdt de verjaardagstaart aan.
• In de namiddag kwam Pascale met zoon Tom (2) het feest opluisteren.
• Op de bank van links naar rechts: Luchiano met weggedraaide oogbollen, zus Pascale, haar zoon Tom en neef Marnix.
• Marnix is erg zorgzaam voor Diana (1), Luchiano houdt zijn nieuwe PSV-voetbal stevig vast.
• Luchiano met zijn PSV-etui, Pascale (ook een PSV-fan) kijkt half bewonderend toe.
• Wat zit hier nu weer in lijken Luchiano en Diana te denken.
• Een spel! Het Huis Anubis ziet er mooi uit maar eerlijk gezegd was ik blij toen het afgelopen was.
• Zus Margriet en neef Ruben met engelachtige blikken.
• CasaSpider bedreigt Diana met een zoen.
• Vaste prik tegenwoordig aan tafel: Hap, hap, hap. Dat zal lekker smaken. Of zoiets.

De skeelers zijn een groot succes. CasasPa nam Luchiano en Marnix een aantal malen mee naar het Eurocircuit waar een wielerbaan van precies anderhalve kilometer is aangelegd, een perfect rondje om te skaten (skeeleren?). Woensdag deed Luchiano er 9:47 minuten over en zaterdag 8:46.

Donderdag waren de neven er nog steeds en was het tijd voor een uitstapje op uitnodiging van CasasPa naar Montana Snowcenter bij de Kempervennen. De eerste keer dat Luchiano op ski's stond. Ruben en Marnix zijn ervaren en mochten vrij skien, Luchiano ging de beginnersklas in.

Boven vanuit het restaurant konden wij zien hoe hij het er vanaf bracht. Zoals gebruikelijk met vallen en opstaan. Aan het eind ging het een stuk beter dan aan het begin en is dat niet precies het idee van les krijgen?

"En, hoe vond je het?", vroeg ik nieuwsgierig. "Niks aan, ik ga nooit meer skien!", was het voor mij verrassende antwoord. "Maar de sneeuw dan, vond je die niet leuk?" "Neen, dat was geen sneeuw, dat was ijs."

Maar wij vonden het wel leuk en dat is natuurlijk het belangrijkste.

"Skeeleren is iets anders dan skaten. Het verschil is het aantal wieltjes en het doel. Skeelers hebben 5 wieltjes en skates 3 of 4. Met skaten gaat het om de bochtjes en kunstjes. Bij skeeleren gaat het om de snelheid en om het verbeteren van de conditie. Dit is nodig om goed voorbereid te zijn op het schaatsseizoen en/of mee te doen met skeelerwedstrijden." (Bron)

Posted by CasaSpider at 5:03 PM | Permalink | Comments (11)

Zaterdag heeft neef Ruben, zoon van mijn zus Monica en haar man Peter, de respectabele leeftijd van 14 jaar bereikt. Gefeliciteerd Ruben. Qua lengte hoeft hij niet meer te groeien, immers hij is groter dan CasaSpider.

Het feestje was in Utrecht, de stad waar ik van 1977 tot 1995 heb gewoond. Okay, de eerste twee jaren eigenlijk in Zeist, maar ik studeerde in Utrecht. Vanaf de Veemarkt reden we de Kardinaal de Jongweg op en na een paar rotondes doemden de flats van de Van Liefland- en Willem Schuylenburglaan op, het studentencomplex in Tuindorp waar ik begin tachtiger jaren vooral buiten de studie het een en ander heb opgestoken.

We waren de eersten. Al snel volgden mijn andere zussen en meer genodigden. Ruben wilde absoluut niet gekust worden hetgeen sommige vrouwen ietwat onzeker maakt. Het was voor zus Margriet in ieder geval een opluchting dat hij ook Lucy's zoenen had geweigerd.

De gezellige middag liep ongemerkt over in de avond. Lucy wilde een shoarmatent opzoeken maar toen Monica zei dat we mosselen gingen eten was zij snel overgehaald en verdween met mijn zus in de keuken.

Ondertussen was het Nederlands Elftal in Roemenie begonnen aan de kwalificatiewedstrijd voor het EK-2008. Deze keer liet de mazzel bondscoach Van Basten in de steek en verloren we met 1-0.

De patat ging er bij de kinderen soepeler in dan de mosselen. Sommige dingen moet men zogenaamd leren eten. Waarom eigenlijk? Tegen negen uur stapten wij in de donkerzwarte Volkswagen Jetta om ruim een uur later in Dommelen aan te komen. Bijna precies de speelduur van de door mij vervaardigde CD met favoriete mp3's.

Het zonnetje schijnt op deze zondagmiddag. Zojuist is de Marathon van Eindhoven afgelopen waar CasasPa veel werk voor heeft verzet. Winnaar Philip Singoei, natuurlijk uit Kenia, verbeterde zijn eigen parcoursrecord tot 2 uur 7 minuten en 55 seconden. Om dat te vieren gaan wij straks of naar Venbergen of naar de Markt in Valkenswaard en drinken een glas Trappist op deze prachtige overwinning en daarna nog een tweede op de tweede dag van Rubens 14e levensjaar.

Posted by CasaSpider at 2:41 PM | Permalink | Comments (7)

1.

Zondag hadden we wat tijd over en wilden we eens wat anders doen. De laatste weken dagen op Curacao vliegen om en er zijn nog zoveel indrukken die ingeprent moeten worden. We gingen naar Boca Sami, een samentrekking van San Michiel. Boca Sami is een klein pittoresk vissersdorpje en tevens bakermat van Frente Obrero, vrijwel iedereen met de naam Constancia komt er vandaan. Ook Ergilio Hato (1, 2, 3), de beste keeper van Curacao ooit, heeft hier lange tijd gewoond.

We keken wat rond en dronken een Amstel bij duikschool Wedervoort. Luchiano (9) zwom wat in het heldere water en Diana (1) bleef rondlopen. En ik er achteraan, hier peinzend in de verte. Sinds ze zo bewegelijk en mobiel is komen Lucy en ik niet echt aan relaxen meer toe. Hopelijk is dat over een jaar of drie, vier anders. Luchiano kwam uit het water en bestelde een cola. "Sjezus, wat is dit boring", zei hij. Een gedwongen foto met een vissersboot maakte het slechts erger.

Tijd om op te stappen.

2.

Een van de vreemdste dingen die ik de laatste dagen gehoord heb is toch wel de eis die aan topturner Yuri van Gelder is gesteld. Hij mocht alleen naar de Olympische Spelen van 2008 te Beijing als hij bij het WK in Stuttgart wereldkampioen op het onderdeel Ringen werd. Wereldkampioen! Yuri van Gelder won de zilveren medaille maar verloor zijn ticket naar Beijing. Wat wil ik graag de man, het kan geen vrouw zijn, interviewen die deze eis heeft verzonnen. Dat moet iemand zijn die nog een appeltje met Yuri te schillen heeft, bijvoorbeeld omdat die honderd jaar geleden op de peuterschool ooit een vriendinnetje voor zijn neus heeft weggekaapt.

En wat als alle landen de eis hanteerden dat per onderdeel slechts de wereldkampioen van het jaar voorafgaand aan de Olympische Spelen mag deelnemen aan deze Spelen? De winnaar van de gouden medaille staat dan in ieder geval vast.

3.

Sommige mensen vragen zich af of wij eigenlijk wel bezig zijn met onze aanstaande emigratie naar Nederland. Jazeker! Maandag moesten we met zijn allen naar Kranshi, het Gemeentehuis, om ons uit te schrijven. De dame in het zwart is overigens Jackeline. We hadden de nummers 597 en 598 maar toen we ons bij loket 10 vervoegden kregen we te horen dat we bij loket 12 moesten zijn. Ook goed.

De man bij loket 12 vroeg waar we naar toe gingen. "Valkenswaard", antwoordde ik. "Valkenswaard?", zei de man. "Valkenswaard", zei ik. In een boek waarin kennelijk alle Nederlandse gemeenten staan sloeg de man de bladzijde met de "V" open en zocht naar Valkenswaard. Uiteindelijk hief hij de handen op en zei in lichaamstaal duidelijk dat Valkenswaard dus gewoon niet bestaat, had hij het niet gezegd? Op zijn kop lezend zag ik dat de man in een totaal fout rijtje bezig was bijvoorbeeld dat van Vught en begon op een ander te wijzen. Uiteindelijk blijkt Valkenswaard gelukkig niet van de aardbodem verdwenen te zijn.

Na overhandiging van vier paspoorten, twee sedula's (ID-kaarten) en de twee vellen met moeizaam verkregen stempels verdween de man een tijdje uit zicht. Hij keerde terug met een aantal formulieren die ik allemaal moest ondertekenen. Vier bleven over voor mijzelf en ik controleerde ze nauwkeurig. Dat was maar goed ook want er zaten twee uitschrijvingsformulieren voor mij bij en nul voor Lucy.

Toen ik de ambtenaar hierop wees verdween de man enigszins nors terug naar zijn geheime locatie maar enige minuten later had ik ook Lucy's uitschrijvingsbewijs in handen. "Nu moet ik nog naar Immigratie, tog?", vroeg ik overbodigerwijs. Immers ik ken de procedure uit mijn hoofd. De man schudde wat met zijn hoofd en zei iets van dat de stempels voldoende waren.

De nieuwste procedure is nog niet helemaal doorgedrongen in Kranshi, desondanks ga ik morgen naar Imigrashon. Als we nog aan doelpunten deden was het nu 6-3 voor de Spiders. O ja, de verhuisdozen van Caribbean Moving Services zijn ook binnen. Het inpakken kan beginnen.

Posted by CasaSpider at 9:24 PM | Permalink | Comments (35)

Zaterdag stond een upgrade op de planning van één van de twee Oracle installaties op een testserver naar RDBMS-versie 9.2.0.6. Na de software-upgrade moesten vier databases gepatched worden naar de nieuwe versie. Wat is DBA toch een prachtberoep. Sommigen scheren in een F16 met Mach-2 een paar meter boven een zoutvlakte en anderen drukken op wat knoppen om van 9.2.0.5 naar 9.2.0.6 te gaan.

Ik zou het wel weten!

"Wat zal ik eens aantrekken?", dacht ik bij mijzelf. Niet onbelangrijk, wat men aantrekt voor een upgrade. Ik ben een winnaar en sinds jaar en dag is AC Milan mijn club nummer één.

Ja, eigenlijk Feyenoord maar die zien we niet zo vaak in actie op Europees nivo. De liefde dateert uit de tijd van Prati, Schnellinger en de weergaloze Gianni Rivera maar dat is een ander verhaal.

Ik trok mijn AC Milan shirt aan. Het sloot als een tweede huid om mijn lichaam.

Vrijdagavond won AC Milan in Monaco de strijd om de Supercup tegen Sevilla met 3-1. Het was een wedstrijd die overheerst werd door de dood van de 22-jarige Sevilla-speler Antonio Puerta op dinsdag 28 augustus.

Toen Renato na een kwartier de score opende voor Sevilla vierden de spelers de goal op ingetogen wijze, allen met de blik en de wijsvinger naar de hemel gericht.

De upgrade verliep zonder noemenswaardige problemen. Zonder naar de hemel te hoeven kijken hebben we afscheid genomen van RDBMS-versie 9.2.0.5.

Posted by CasaSpider at 3:55 PM | Permalink | Comments (18)

Zaterdag speelden Curacao en Tokyo Kitasuna de finale van het International Championship te Williamsport, Pennsylvania. De winnaar speelt zondag de World Series Championship Game tegen de United States champion. Interessant, nietwaar? In de groepswedstrijden vaagden de Japanners Curacao nog met 10-3 van de mat. Zo eenvoudig ging het deze keer niet.

In de eerste helft van de zesde en laatste inning nam Curacao een 4-3 voorsprong door een klap in het verre veld van Ulrick Carmelia. Bijna liep er nog een Curacaoenaar binnen maar deze werd op de thuisplaat uitgetikt. In de gelijkmakende slagbeurt ging het echter volledig mis. Binnen no-time stonden er drie Japanners op de honken met slechts één man uit.

"Hoe gaat die arme pitcher dit nog rechtbreien", vroeg ik mijzelf af. Niet dus. Met een homerun beslechtte Ryo Kanekubo het pleit en schonk Tokyo Kitasuna de zege met 7-4. (Gamestory: Life Is Grand For Kanekubo, Japan) Een geflatteerde uitslag, maar het sprookje is uit.

Dat zondag de Consolation Game om de derde plaats met 1-0 verloren ging tegen Texas is slechts interessant voor de statistieken. Over een uur begint de finale maar die laten wij mooi aan ons voorbij gaan.

Ander onderwerp. Luchiano (9) gaf mij een leuke muziektip. Eres para mi van Julieta Venegas, een aanstekelijk nummer dat zomaar zomerhit zou kunnen worden als het tenminste zomer was. Uiteraard is de clip op YouTube te bezichtigen.

Het refrein gaat als volgt:

eres para mi, me lo ha dicho el viento,
eres para mi, lo oigo todo el tiempo,
eres para mi

Vrij vertaald:

je bent voor mij, dat heeft me de wind gezegd,
je bent voor mij, dat hoor ik de hele tijd,
je bent voor mij

Tsja, als de wind het zegt moet het wel waar zijn. Of men wordt opgenomen in een open inrichting, dat kan natuurlijk ook.

Posted by CasaSpider at 4:05 PM | Permalink | Comments (20)

Luchiano (9) in de auto van school naar huis: "Ik weet niet meer hoe ik een staartdeling moet maken." "Hmm... dat moeten we dan maar eens gaan oefenen vandaag", bromde ik terug. Het was even stil. "Maar ik kan wel heel grappige golfjes met mijn wenkbrauwen maken. Dat kan verder niemand in de klas. En ook met de oren bewegen kan verder niemand", vervolgde Luchiano enthousiast.

Ik vroeg mij af of men voor deze twee vaardigheden een punt op het rapport krijgt maar deed er verder het zwijgen toe.

"Hiiiieeeeeee!!!", klonk het plotseling vanuit de hal van het UTS-gebouw te Vredenberg. Het leek wel of een dozijn wilde muizen zich tussen de benen van de aanwezige dames had gemengd. Maar het waren vreugdekreten. Het Curacaose jeugd-honkbalteam is zojuist op wonderbaarlijke wijze aan uitschakeling ontsnapt in de 2007 Little League World Series.

Halve finale International Championship, Willemstad Curacao versus Maracaibo Venezuela. Het scorebord geeft 1-1 aan na de reguliere speeltijd van 6 innings. In de verlengende zevende inning neemt Venezuela met 2-1 de leiding.

In de gelijkmakende slagbeurt heeft Curacao twee man op de honken met twee uit. Alles hangt af van Deion Rosalia die al twee slag aan de broek heeft en één wijd. Maar het ongelofelijke gebeurt. Deion Rosalia grijpt de laatste strohalm, jaagt de bal over de hekken en bepaalt met een geweldige homerun de eindstand op 4-2 voor Curacao. (Gamestory: Deion is Prime Time)

Welk een barbaars scenario voor de verliezende partij. De Venezolaanse honkballers zitten huilend op de grond. Een sneu gezicht maar wij gaan naar de finale van het International Championship. De winnaar daarvan treedt in de World Series Championship Game aan tegen de winnaar van de United States Championship. Hiiiieeeeeee!!!

Posted by CasaSpider at 6:31 PM | Permalink | Comments (15)

Curacao is een prepaid-maatschappij. De Curacaoenaar houdt niet van rekeningen betalen, ja wie eigenlijk wel? Aqualectra, het water- en electriciteitsbedrijf, en telecom company UTS hebben hier veelvuldig mee te maken. Gevolg is dat het niet gemakkelijk is om aan een postpaid telefoonaansluiting te komen. Hele volksstammen bellen derhalve prepaid en dat is wel zo gemakkelijk.

Water en electriciteit is een ander verhaal. Het verbruik wordt op Curacao maandelijks gemeten dan wel geschat. Het te betalen bedrag is dus iedere maand anders. Op de vervaldatum van de te betalen rekening stromen de betaalkantoren vol met mensen die op het allerlaatste moment hun schuld voldoen.

Doet men het te laat dan wordt men afgesloten van electra. Voorheen was het van overheidswege verboden het water af te sluiten en men kan wel raden wat er dan gebeurde. Inmiddels is dit niet meer zo.

Een aantal jaren geleden introduceerde Aqualectra het prepaid-concept voor electriciteit en men noemde het Pagatinu. Dit betekent zoveel als Kijk uit of Denk na. Misschien is het Engelse Pay attention adequater. Ongeveer 19.000 huishoudens maken gebruik van dit systeem.

Er wordt een kastje in huis geïnstalleerd en als men daar een kaartje voor koopt krijgt men stroom voor dat bedrag. Een enorme vereenvoudiging van het hele billing-process van Aqualectra. Voordeel voor de gebruikers is dat men veel beter ziet waar het geld blijft, het effect van een lamp die men uitdoet is direct zichtbaar.

Afgelopen vrijdag ging het mis met het Pagatinu systeem. De stroom viel uit (sic!) en daarna is het systeem niet meer goed opgekomen. Als noodmaatregel kunnen klanten nu stroom kopen in de betaalkantoren van Aqualectra. Dinsdagavond liep het storm in Otrabanda, het enige kantoor dat 's avonds open was. Sommige mensen stonden tot vijf uren in de rij.

De problemen zijn nog steeds niet opgelost, onder andere omdat geen lokale expertise aanwezig is. Ook een fail-over systeem ontbreekt. Soms is rond beter, soms vierkant en hetzelfde geldt voor prepaid en postpaid.

Is er nog iets positiefs te melden? Jazeker. Het betreft de 2007 Little League World Series die van 17 tot 26 augustus te Williamsport, Pennsylvania gehouden worden. Acht Amerikaanse teams strijden met acht teams uit de rest van de wereld om het wereldkampioenschap honkbal voor de jeugd.

In de Caribbean regio is het team van Pabao Little League Willemstad sinds jaar en dag heer en meester. Ook bij de World Series staat het Curacaose team zijn mannetje. In 2004 werden we wereldkampioen door California met 5-2 te verslaan. In 2005 was er de zinderende finale tegen Hawaii die uiteindelijk met 7-6 verloren ging.

Dit jaar werd Curacao in de eerste groepswedstrijd met 3-10 de oren gewassen door Tokyo Kitasuna uit Japan. Vroegtijdige uitschakeling dreigde. Een moeizame 2-0 overwinning tegen Dhahran uit Saudi-Arabie hield de hoop levend. De beslissing viel vandaag, woensdag in het laatste groepsduel tegen White Rock-South Surrey uit Canada. Onze jongens verzaakten niet en wonnen met 6-2.

In de kwartfinales wacht waarschijnlijk het team van La Victoria uit Maracaibo, Venezuela. Dat speelde in dezelfde pool als Windmills Apeldoorn, de eerste vertegenwoordiger uit Nederland in de Little League World Series. Na drie zware nederlagen mogen de Apeldoorners alweer naar huis. Of ze blijven nog even om te kijken hoe het echt moet.

Tot slot een controlevraag. Wie weet er nog wat Pagatinu betekent?

Posted by CasaSpider at 8:28 PM | Permalink | Comments (23)

Veel Nederlanders hebben waarschijnlijk nog nooit van Churandy Martina gehoord. Maar wie weet bijvoorbeeld bij welk team Andruw Jones, de best verdienende sportman van ons Koninkrijk, al meer dan tien jaar excelleert?

Terug naar Churandy Martina. Deze op 3 juli 1984 geboren Curacaoenaar heeft dinsdagavond voor een grote prestatie gezorgd door in Rio de Janeiro bij de Panamerikaanse Spelen de 100 meter te winnen in 10.15 seconden. Goud voor de Nederlandse Antillen en niet alleen Diana (1) is goed ter been in de maand juli.

Tweede werd Darvis Doc Patton uit de Verenigde Staten in 10.17. Bij de halve finales op maandag was Martina al veruit de snelste met een fabelachtige 10.06. Vermoedelijk met iets teveel rugwind.

Officieel is Churandy Martina Nederlands recordhouder (mirror) op de 100 meter sprint met 10.10 gelopen op 11 juli 2006 te Lausanne. Niet iedereen (mirror) is het hier overigens mee eens aangezien Martina niet voor Nederland maar voor de Nederlandse Antillen uitkomt. Theoretisch kan dit tot de vreemde situatie leiden dat het Nederlands record straks sneller is dan het Europese.

Op Curacao is men enorm trots op de prestatie van vandaag. Het was een lang item op het achtuurjournaal waar zelfs minister-president Emily de Jongh-Elhage het woord voerde. Zij komt uit een echte sportfamilie, is oud-bowling kampioene en voelt zich derhalve erg betrokken bij alles wat met sport te maken heeft. Een beetje de Antilliaanse Erica Terpstra zeg maar.

Vandaag is ook bekend gemaakt dat Alexander Vinokourov na zijn winnende tijdrit op doping is betrapt. Rasmussen was al verdacht en ook de nummer twee in het Algemeen Klassement Alberto Contador wordt nu in verband gebracht met dopingdokter Eufemiano Fuentes.

In 2008 vinden de Olympische Spelen in Beijing plaats. CasaSpider durft de stelling aan dat iedere man die daar de 100 meter in 9.95 of minder loopt weleens gepakt heeft. Ongeacht wat Churandy Martina in Beijing loopt gaan mijn felicitaties naar deze snelle Yu'i Kòrsou.

Posted by CasaSpider at 9:44 PM | Permalink | Comments (19)

Ieder mens wordt op zijn tijd geconfronteerd met moeilijke vragen. Ja, ook CasaSpider. Soms geldt komt tijd komt raad. Luchiano (9) wordt vooral 's nachts geteisterd door moeilijke vragen. Wie er eentje kan beantwoorden is meteen zijn favoriet.

Een interessante moeilijke vraag is wat te denken van de actie van de zes voetballers die na de gewonnen finale tegen Servie met de Surinaamse vlag over het veld renden? Het betreft het Europees Kampioenschap voor onder 21 jaar dat in Nederland is gehouden. Een paar gedachtenstreepjes:

• Foppe de Haan vond het niet nodig: "Deze prestatie hebben we met het Nederlands elftal geleverd. Ze moeten maar een andere keer met die vlaggen gaan zwaaien."
  
• Volgens Royston Drenthe was het niet de bedoeling om te provoceren: "Wij zijn trots om voor Nederland uit te komen. Dat hebben we op het veld wel laten zien, dacht ik. De Surinaamse vlaggen hebben we zonder na te denken aangepakt."
  
• Halbe Zijlstra (VVD): "Een toonbeeld van geslaagde integratie. Die jongens hebben nog warme gevoelens voor Suriname, maar ze hebben gekozen om voor Nederland uit te komen. Niemand verwacht dat ze hun eigen identiteit meteen verliezen. Er zijn ook Nederlanders in Michigan die wel eens een klompendans doen."
  
• CasaSpider: "Het is logischer dat een vertegenwoordiging van een kleine groep binnen een grote groep bij een behaald succes zijn roots wil benadrukken dan andersom."

Een zekere mate van zich miskend voelen kan ook meespelen. Zo bestaat het Nederlandse honkbalteam voor het grootste gedeelte uit mannen met Antilliaanse roots. Waar Antillianen door veel Nederlanders normaliter worden gezien als bolletjesslikkers en criminelen worden de honkballers bij successen plotseling wel als echte Hollanders geclaimd.

Twee zaken die wellicht niet helemaal te vergelijken zijn, maar wel moeilijke vragen. Degenen met een wijs antwoord schaar ik zeker onder mijn favorieten.

Posted by CasaSpider at 2:08 PM | Permalink | Comments (32)

Het is jaren en nog eens jaren geleden dat er zo'n verfrissend voetballend Oranje op de mat stond. Ondanks de slechte weersomstandigheden maakten Servie en Nederland, beiden onder 21, er een prachtige pot van. Ja, ook Servie want als een paar ballen net iets anders vallen heb je een compleet andere wedstrijd.

Maar een Nederlands Elftal dat ook na een voorsprong doorgaat met voor de aanval kiezen is echt een verademing. Na de 3-0 overklaste Oranje de Serven maar maakte het niet helemaal af zoals ook de Engelse commentator was opgevallen: "They just aren't able to jam the final nails into the coffin."

Als je de EK-finale van 2006 in Portugal tegen de Oekraine met 3-0 wint...
Als je de EK-finale van 2007 in Nederland tegen Servie met 4-1 wint...

De kracht van dit jonge elftal is het collectief en de balans. Juist voor deze twee elementen is de coach (en zijn assistenten) van groot belang. Daarom mag de no-nonsense man uit Friesland wel even op een voetstuk worden geplaatst. Foppe de Haan, gefeliciteerd!

Hoe nu verder? Heel eenvoudig. Marco van Basten gaat met zijn oudjes het veteranencircuit in en het nieuwe Oranje neemt met Foppe de zaak over. Thuiswedstrijden worden uitsluitend in Heerenveen en Groningen gespeeld.

Da's logisch.

Posted by CasaSpider at 4:56 PM | Permalink | Comments (15)

Woensdagmorgen reed ik naar de Taams Kliniek om nieuwe foto's te laten maken. Dokter Maarten Taams wilde graag zien of zijn uiterst pijnlijke correctie resultaat heeft gehad. Een dagje ziekenhuis is toch vooral wachten:

• 09:00 - 09:45 Wachten.
• 09:45 - 09:48 Twee Röntgenfoto's laten maken.
• 09:48 - 10:30 Wachten op de resultaten.
• 10:30 - 10:32 Met de resultaten naar de afdeling van Maarten Taams.
• 10:32 - 11:45 Wachten op de dokter.
• 11:45 - 11:50 Dokter is tevreden over de foto's en wil daarom de gehele arm immobiliseren lees in het gips zetten. Daarvoor moest ik 's middags terugkomen.

's Middags was het wachten aanmerkelijk plezieriger want Luchiano (9) ging mee. Bij de Röntgenafdeling maakte hij koffie voor mij en thee voor zichzelf. Terwijl hij daarmee bezig was klonk er gejuich op een televisie achter mijn rug. In de 89e minuut scoorde Daniel de Ridder Maceo Rigters de 1-1 voor Nederland onder 21 tegen hun leeftijdsgenoten uit Engeland.

Ik verhuisde onze spullen naar een plek met goed uitzicht op de televisie en maakte me op voor de verlenging. Op die manier is een half uurtje wachten goed te doorstaan, ja zelfs een plezier.

Na nauwelijks vijf minuten was ik echter al aan de beurt en begaf me met lichte tegenzin naar de behandelkamer. Het extra stuk gips voor mijn bovenarm werd eenvoudig aan het al bestaande gips vastgeplakt.

"Sjezus, dat is zwaar", constateerde ik bij het van het bed afstappen. "Ja maar u bent ook een sterke kerel", vergoeilijkte de dokter. Okay, geen 20 en geen toptennisser maar wel een sterke vent. We zullen het ermee moeten doen. "Komt u over twee weken maar terug of als u het niet meer uithoudt. Maar minimaal tien dagen."

Dat voorspelt niet veel goeds.

Het bandje van de mitella sneed in mijn nek, zo krijgt men van de ene kwaal vanzelf weer andere. Mijn linkervoet doet ook al pijn door de vreemde bewegingen. Niet zeuren, Casa. Thuis bleek de tweede helft van de verlenging nog niet afgelopen te zijn. Het bleef 1-1 en een zinderende penalty shootout ging van start.

Vraag me niet waarom, maar ik had er vertrouwen in. Zelfs toen we met nog twee strafschoppen te gaan er eentje achter stonden. Uiteindelijk won Nederland na niet minder dan 32 strafschoppen met 13-12. Slechts drie penalties missen van de zestien is een prestatie. "We hebben hier veel op geoefend", aldus coach Foppe de Haan.

Is het geluk?
Is het toeval?

Feit is dat Foppe de Haan al Europees kampioen is met dit elftal en nu wederom in de finale staat, deze keer tegen Servie. Buiten dat heeft hij notoire Angstgegner Portugal in een direct duel verslagen en vandaag dus het machtige Engeland met strafschoppen. Petje af voor Foppe de Haan.

Posted by CasaSpider at 5:41 PM | Permalink | Comments (19)

In de auto op weg naar Albert Heijn gaf Radio Hoyer de tussenstand door van de wedstrijd Nederland-Belgie bij het EK onder 21. Een vreselijke naam, geef mij dan maar het Duitse U-21. Het was 2-1 voor Nederland terwijl Portugal met 4-0 voorstond tegen Israel.

"Kom op, Foppe", ging het door mijn hoofd, "je bent het toch niet vergeten? Laat die Belgen een keer scoren, please." En zo geschiedde. Door de 2-2 gaan Nederland en Belgie door naar de halve finales en mag Portugal terug naar Portugal.

Zaterdagavond stond er een film op het programma maar eerst gooide ik een volle vuilniszak buiten in de kliko. Het had geregend en er lagen wat druppeltjes op de porche. Plotseling vloog mijn standbeen onder me vandaan en smakte ik tegen de stenen vloer. "Val altijd op je onderarm en nooit op je pols", zeg ik altijd tegen Luchiano (9).

Deze tegenstander had echter ik niet aan zien komen en ik viel hard op mijn linker pols. Ja, gelukkig de linker. Het werd een zware nacht en hij is tamelijk opgezwollen. Verbazingwekkend hoe men zijn linkerpols nodig heeft bij iets simpels als het snuiten van de neus. Zelfs typen doet pijn. De meeste ongelukken gebeuren inderdaad thuis.

Maar Luchiano's vaderdagkado is wel klaar.

Posted by CasaSpider at 10:28 AM | Permalink | Comments (19)

Neen, dit gaat niet over geweren, dan had er wel process gestaan. Fenerbahçe kwam op bezoek in Alkmaar. De heenwedstrijd was in 3-3 geëindigd en dus had AZ aan een 0-0 gelijkspel voldoende om de laatste 16 van de UEFA-Cup te bereiken. Na 34 minuten stond het echter 0-2 in het voordeel van de Turken.

Een week of wat geleden zag ik Louis van Gaal in een interview. AZ had zojuist in Eindhoven PSV verslagen en was duidelijk als beste uit de winterstop gekomen. De interviewer vroeg hoe dat kwam. Het enige juiste antwoord luidt: "Pure mazzel."

Van Gaal begon echter een ingewikkeld verhaal over geen wedstrijden in het buitenland gespeeld hebben, gewoon door blijven trainen bla bla ja dat is de filosofie, neen... een visie.

Puke, puke. De radioverslaggevers verbaasden zich over de opstelling van AZ. Never change a winning team, maar Van Gaal had AZ tegen Fenerbahçe op essentiele plaatsen gewijzigd. Waarom? Na de 0-2 door Alex schoot het woord visie door mijn hoofd en ik grinnikte.

Wat is dat toch een merkwaardig proces, om iemand iets wel of juist niet te gunnen. Soms wil men iemand best iets gunnen, maar doet die ander er (waarschijnlijk) onbewust alles aan om dat gungevoel te sabotteren saboteren. Louis van Gaal is daar een exponent van. Vooral Ron Jans moet wel een heel groot mens zijn om Van Gaal nog ooit iets te gunnen.

Affijn, in de tweede helft tapte AZ uit een geheel ander vaatje en toen Martens in de 64e minuut de Anschlusstreffer maakte begonnen het stadion en ik er weer in te geloven. AZ is een leuke ploeg en ik gunde hen de volgende ronde volop. Drie minuten voor tijd scoorde Opdam de bevrijdende gelijkmaker.

Na afloop van de wedstrijd werd Van Gaal wederom geïnterviewd en deze keer toonde hij zijn menselijke gezicht. Geen visie en andere grootspraak, neen de eerste helft was ronduit slecht. Pas in de tweede begon hij er zelf weer in te geloven. Bovendien prees hij Demy de Zeeuw uitbundig, die had een wereldwedstrijd gespeeld.

Na die paar minuten spreektijd gunde ik Louis van Gaal zowaar het succes van die avond. Hoe zit dat toch in elkaar, dat gun-proces?

Posted by CasaSpider at 9:38 PM | Permalink | Comments (11)

We moesten eens wat meer bewegen en neen, dat heeft niets met het nieuwe jaar te maken. "Je hebt twee opties", zei Lucy, "ofwel kopen we een home-trainer ofwel gaan we drie keer per week lopen." Nu heb ik een broertje dood aan lopen, immers de rechter voet is door God geschapen om gas te geven. Dat is algemeen bekend.

Zaterdag gingen we naar De Jongh Sporthuis, the place to be als het om sportartikelen gaat. Veel keus was er echter niet op home-trainergebied. Van Ino & Bente hoorden we dat ze bij Coshel, een soort van dumpzaak op Zeelandia, goed ogende en toch goedkope fitness-apparatuur verkopen.

Dinsdag na het werk reden we er met een volle auto naar toe. Lucy zag direct allerlei leuke dingen zoals een luxe mixer, draagbare telefoons en andere snuisterijen. Maar we kwamen voor een home-trainer. Er stond een mooie blauwe glimmende fiets, meer een model om mee te spinnen dan te home-trainen. Voor de gein ging ik er eens op zitten en dat viel mij niets tegen. Het ding voelde massief en stabiel aan.

Een voordeel van De Jongh Sporthuis is dat men de artikelen thuis bezorgt en in elkaar zet. Dat doet Coshel niet, maar de Venezolaanse of Colombiaanse verkoper beweerde bij hoog en bij laag dat het een fluitje van een cent was. Nou, dan kent hij CasaSpider nog niet.

Lucy voerde de prijsonderhandelingen en bedong 15% korting. De verkoper frotte het apparaat met de nodige moeite in de Toyota. Lucy moest voorin zitten met Diana en voorzichtig reden we terug naar huis. Na het eten begon zij met het in elkaar zetten. Zo nu en dan mocht ik een bout aandraaien of een zwaar ding tillen. Een grappig moment was toen Lucy vroeg waar de rem was.

Was ik vooraf sceptisch, tijdens de constructiewerkzaamheden kwam daar enthousiasme voor in de plaats. Alle onderdelen zaten in de doos, inclusief gereedschap. En alle onderdelen pasten naadloos en klikten in één keer vast. Wehkamp, neem daar eens een voorbeeld aan.

Woensdagavond begon ik aan mijn eerste spinning-sessie. Een half uur leek mij wel een mooie start. Na twee minuten werd het halve uur bijgesteld tot 20 minuten en een minuut later tot 10. Nog minder zou een regelrechte blamage betekenen. Bekaf finishte ik, de benen begonnen al aardig te verzuren. Dat krijgt men met topsport.

Luchiano (9) is gek met de fiets en heeft zijn verhaal ook klaar. Het is wat filosofischer dan het mijne met een mooie gedachtensprong van de home-trainer naar het helpen van mensen in het algemeen.

Posted by CasaSpider at 9:06 PM | Permalink | Comments (23)

De Nationale Postcode Loterij heeft een brief ontvangen, nou ja een brief meer een dagvaarding. Hij is afkomstig van een bijzonder grappige vrouw uit de Hoogstraat van het Brabantse Heusden.

De vrouw klaagt de Postcode Loterij aan omdat zij psychische schade ondervindt vanwege het feit dat een stuk of acht van haar postcode-genoten een paar miljoen euro hebben gewonnen.

In eerste instantie moest ik lachen om de aanklacht van de bijzonder grappige vrouw uit Heusden die zich een slechte verliezer toont en denkt dat Nederland in de Verenigde Staten ligt.

Toch heeft zij een punt. Het concept van de Postcode Loterij is namelijk niet helemaal fris. Doordat iedereen met dezelfde postcode wint maakt deze loterij de mensen die niet spelen tot een soort van outcasts in hun directe leefomgeving.

Het is namelijk helemaal niet leuk als al je buren ineens miljonair zijn en jij niet. Dit dient gecompenseerd te worden. Jammer genoeg worden postcodes op Curacao niet gebruikt, ook al bestaan ze officieel wel.

Tussendoor heb ik even naar De Wedstrijden gekeken. Voor het eerst en tot mijn verbazing viel het helemaal niet tegen.

Luchiano (9) heeft het 449-pagina's dikke boek De brief voor de koning van Tonke Dragt uit. Dat is erg knap want het is geen eenvoudig boek. Behalve de dikte speelt het in de Middeleeuwen, een tijdperk waarin termen gebezigd werden als maliënkolder. Het boek is echter dermate meeslepend dat we avond aan avond een aantal pagina's lazen.

Zondagmorgen las Luchiano de laatste bladzijdes alleen, hij kon domweg niet wachten. Op de foto heeft hij mijn bril op, immers iemand die leest en een bril op heeft die oogt serieuzer. De foto zonder bril vindt hij zelf drie keer niks, ja zelfs rust er eigenlijk een embargo op. Het boek is overigens een verjaardagskado van CasasPa en Truus.

Posted by CasaSpider at 6:04 PM | Permalink | Comments (27)

Vanaf 20 oktober 2006 was het boek Dubbelspel van Frank Martinus Arion gratis in de meeste bibliotheken van Nederland te verkrijgen. In totaal ging het om 700.000 boeken met als doel het lezen te bevorderen. Op 17 november vindt in de bibliotheken een slotbijeenkomst plaats.

Aldus het lezenswaardige stuk Oude boeken (2) op Sargasso. Na de inleiding volgt een samenvatting van het boek en wordt ook de dubbele betekenis van de titel uitgelegd.

In Dubbelspel neemt het dominospel een prominente plaats in. Nu is de dominosport in Nederland niet bijzonder populair en wordt zelfs als tijdverdrijf voor kleine kinderen gezien, maar in het Caribisch gebied beoefent men domino op een soortgelijke wijze als klaverjassen in Nederland.

Het voordeel boven kaarten is dat de stenen buiten niet wegwaaien en het niet erg is als ze een beetje nat worden van het condens dat de drankjes op tafel achterlaten.

Bij iedere beurt dient een steen te worden aangelegd met hetzelfde getal erop als aan één van de twee uiteinden ligt. Degene die het eerst zijn laatste steen aanlegt wint de partij.

Het komt niet vaak voor, maar als deze persoon zijn laatste steen aan beide uiteinden kan aanleggen is er sprake van dubbelspel. Visualiserend: aan de ene kant ligt een drie, aan de andere een vijf en de speler die aan de beurt is heeft de steen met drie en vijf in zijn hand.

Van Lucy leerde ik op zijn Dominicaans dominoën. Uiteraard kent men daar ook het concept dubbelspel. De eerste keer was ik verrast toen zij de zijkant van haar laatste steen bij beide uiteinden hard op tafel sloeg en luid Capicúa! riep. Uitgesproken als Kappie Koewa. Dat klinkt toch een stuk beter dan het ietwat suffe dubbelspel.

Capicúa betekent getalspalindroom, is dat überhaupt een bestaand woord? Voorbeelden van een getalspalindroom zijn 212 en 7.540.550.457. Het woord komt uit het Catalaanse cap i cua wat in gewoon Spaans staat voor cabeza y cola en in het Nederlands voor kop en staart. Deze informatie is te vinden in de Spaanse Wikipedia.

Posted by CasaSpider at 8:46 PM | Permalink | Comments (29)

Zondagmiddag om vier uur reden wij naar Mambo Beach, precies op het moment dat bij het aanpalende Kontiki Beach de BDO Off Road Triathlon van start ging met het onderdeel 750 meter zwemmen.

Onze strandstoelen stonden bij Mambo en CasasPa en ik liepen door naar Kontiki om foto's te maken. Het zwemmen hadden we dus gemist, nou toch niet helemaal. Toen iedereen al lang en breed op de fiets zat werd ineens omgeroepen dat er nog een zwemmer aankwam, onder begeleiding van een duiker.

Onwillekeurig dacht ik aan onze direkteur Kees Barneveld die traditioneel altijd als een van de laatsten uit het water komt. Maar neen, het was de nummer 44. Niet geheel toevallig wel een SQL Integrator collega, Frank Hogenes is de naam.

Bij het fietsen zag ik Roland Becht langskomen en even later ook Wim Jans. Dat is een verhaal apart, want deze Belgische DBA is pas donderdag op Curacao gearriveerd. Hij heeft de zaterdag doorgebracht met leren mountain-biken en deed zondag al mee met de triathlon. Zijn eindtijd was ongeveer 2 uur en 10 minuten. Langs het parcours stonden veel dames hun idolen in aanbidding te bekijken.

De strijd om de eerste plaats gaat bij triathlons op Curacao tegenwoordig tussen Ivan Jonker en Jean-Paul Driessen. Zondag won J.P. in de uitstekende tijd van 1 uur 17 minuten en 5 seconden. Alles ohne gewähr. Ongeveer drie minuten later kwam Ivan Jonker als tweede binnen. Toen repte ik mij snel naar Lucy, immers het leven bestaat voor een deel uit het voorkomen van problemen.

Liggend dronken we een biertje en keken (onder anderen) naar Diana (5 maanden). Al vrij snel was het tijd om te verkassen naar het Happy Hour van Wet&Wild. Tussen 18:15 en 18:30 gaat daar de zon onder. Het ideale Kodak-moment voor een familieportret. Ook CasasPa en Truus profiteerden van de romantische scene waarin alleen de plastic tas een beetje uit de toon valt.

Even later werd ik op de schouder getikt. "Je weet het niet meer, hè?" Koortsachtig dacht ik na, de man kwam mij namelijk zeker bekend voor. Even later voegde een blondine met krullen zich aan zijn zij. Toen wist ik het weer, Arno en Ilse. In de jaren '96/'97 woonden zij op Curacao. Ilse heeft zelfs nog eens bij mij thuis gekookt voor een man of twaalf.

In 1997 (of 1996?) kregen Arno en Ilse een dochter en niet lang daarna keerden zij terug naar Nederland. "Waar is jullie kleine?", vroeg ik. "Daar staat de lange" of iets in die zin antwoordde Arno. Kleine meisjes worden groot, dat belooft nog wat voor Diana.

Thuis maakte Lucy snel een grote pan spaghetti met salade en we sloten de avond af met een partij boerenbridge. De hele dag had Truus al lopen roepen dat zij die avond het boerenbridgen wel even ging winnen. Ja, ja, bluf. Wel, Truus kan goed bluffen want ze won overtuigend. Zelfs een zogenaamd spontaan glas Beerenburg kon haar niet van haar stuk brengen.

Al met al een zeer sportieve zondag.

Posted by CasaSpider at 7:27 PM | Permalink | Comments (14)

1.

Wie weet waar Eindhoven ligt? Voor veel Nederlanders een eenvoudig te beantwoorden vraag. Na de Marathon van Eindhoven die zondag 8 oktober werd gelopen luidt het antwoord echter: "Bij Nairobi linksaf".

Het spektakel met in totaal meer dan 13.000 deelnemers werd gewonnen door Philip Singoei uit Kenia in een nieuw parcours-record van 2:08:18 uur. Onder de eerste 20 lopers bevonden zich niet minder dan 16 Kenianen. Die mensen moeten wel erg goed kunnen hardlopen.

Beste Nederlander was Jeroen van Damme. Hij eindigde als 16e in een tegenvallende 2:19:44. Wellicht schrijft CasasPa maandag op zijn weblog een inhoudelijk verslag uit eerste hand over dit Nederlandse sportevenement.

2.

De zondagmiddag brachten wij traditioneel door op Mambo Beach. Deze keer kregen wij gezelschap van mijn Cubaanse collega Yohanna en haar dochter Anna-Maria. De tijd vloog om waardoor wij het tweede Happy Hour aan ons voorbij lieten gaan.

Een impressie in zeven foto's.

• Groepsportret met van links naar rechts Luchiano, Lucy met Diana (5 maanden) en Yohanna met Anna-Maria.
• Anna-Maria, ook wel Anita bonita genoemd, vermaakt zich in zee met haar drijfobject.
• Diana heeft al gezwommen en rust hier samen met Lucy uit op een strandbedje.
• Luchiano (8), Yohanna en Anna-Maria met op de achtergrond zeilschip de Insulinde.
• Luchiano doet een canonball. De Insulinde maakt veel water maar blijft uiteindelijk net drijven.
• De twee jonge dames hebben een onderonsje. Links Anna-Maria en rechts Diana.
• Anna-Maria gebruikt haar groene emmertje als hoofddeksel. Een idee voor Beatrix?

Tegen zeven uur ploegden we de twee kinderwagens door het rulle zand richting uitgang. De kip met bruine bonen is reeds verorberd en nu kijken we met één oog naar de uitslagen van de vekiezingen in Belgie. Het ziet ernaar uit dat het Vlaams Belang niet meer de grootste partij in Antwerpen is.

3.

Op zondagmorgen nam ik met Luchiano wat theorie door met betrekking tot pixels en bytes van images. Het kon hem nauwelijks boeien en hij deed net of hij in slaap viel. Het was de voorbereiding op een praktijkles om plaatjes in zijn Latios weblog op te kunnen nemen.

Toch is er iets van de saaie theorie blijven hangen, want Luchiano heeft geheel zelfstandig twee foto's als popup in zijn laatste post opgenomen. De volgende stappen zijn embedded images en het gebruik van thumbnails. Vakantie is iets heel moois, maar er moet wel gewerkt worden.

Posted by CasaSpider at 9:40 PM | Permalink | Comments (15)

14:17 Na elf minuten staan we al met 1-0 achter in en tegen Bulgarije. Het is een tijdje geleden, maar hier wederom een aflevering in RealWrite™, CasaSpiders concept om live verslag te doen van dingen. Wij vrezen vooral Martin Petrov, speler van Atletico Madrid, die het openingsdoelpunt heeft gescored. Nederland staat behoorlijk onder druk en Ryan Babel vervangt de geblesseerde Dirk Kuyt.

Het belooft een lastige, lange avond te worden.

Gisterenavond werd aan Tom Egberts gevraagd of dit wellicht een sleutelduel is. "Ja", zei Tom, "als Nederland namelijk wint van Bulgarije en een paar dagen later van Albanie dan kunnen we al serieus aan het EK-2008 gaan denken."

Na een onverdiende overwinning op Luxemburg of all countries en een moeizame zege op Wit Rusland lijkt Bulgarije voorlopig een maatje te groot. Maar de bal is rond, zojuist een redelijke kans voor Robben.

14:23 Over precies 20 uur 35 minuten en 34.1 seconden begint de Marathon van Eindhoven. Ook daar zullen de Nederlanders geen potten breken, maar bij een marathon is dat geaccepteerd. Volg vooral ook het weblog van CasasPa over de achtergronden van dit belangrijke Nederlandse sportevenement.

14:29 Jack van Gelder: "Het is een leuke, levendige wedstrijd. Okay, Nederland staat achter maar het is een leuke wedstrijd."

14:41 Jack van Gelder: "Drukt Nederland Bulgarije terug of laat Bulgarije zich terugvallen? Ik gok een beetje op het laatste. Ook al lijkt het niet helemaal vrijwillig."
Bas Ticheler: "Ik begrijp er geen snars meer van, Jack."
Jack van Gelder: "Je moet eens wat vaker met Cruijff gaan praten."

14:44 Bas Ticheler: "Dit is de fase, dit is de fase dat je moet profiteren."
Jack van Gelder: "Als jij dat zegt, dit is de fase."

Bas Ticheler kijkt alsof Van Gelder voorafgaand aan het verslag een fles Oude Klare soldaat heeft gemaakt en Jack begint zich af te vragen of Bas voor het eerst een voetbalwedstrijd ziet. Erg grappig om naar te luisteren.

14:51 Rust. Bulgarije-Nederland 1-0. Doelpuntenmaker Martin Petrov na 11 minuten.

In de rust krijgen we het commentaar van deskundige Hans Kraaij Senior. Deze man kan ongelofelijke wartaal uitslaan, maar concludeert terecht dat Nederland gewoon geen groots team heeft. Vandaag tegen Bulgarije wordt er naar vermogen gepresteerd, ongeacht of men nu wint of verliest. Het is een stuk beter dan tegen Luxemburg.

15:09 De tweede helft is begonnen en Babel scoort onmiddellijk een buitenspeldoelpunt. Dat doelpunt wordt dus afgekeurd en het blijft 1-0. Geen wissels aan zowel Bulgaarse als Nederlandse kant.

De Bulgaren hebben in het kader van psychologische oorlogsvoering het veld fysiek vier meter smaller gemaakt om het de gevreesde Nederlandse buitenspelers moeilijker te maken. Voorts is het veld moeilijk bespeelbaar door de aanhoudende regenval. Doorgaans een voordeel voor het verdedigende team, maar daar horen we vandaag niemand over.

15:21 Bas Ticheler: "Zoals altijd laat Jack nu het laatste stukje van zijn sigaar vallen. Zonder dat daar gewonden bij vallen. Zo laat je overal je sporen na."

15:25 Van Gelder/Ticheler: Jaaaa!!! Het is 1-1. Van Persie met zijn hoofd. Van Persie met zijn zesde goal voor Oranje. Het geluk dat men wilde, het geluk dat men vindt. Van Persie. Het is 1-1 bij Bulgarije-Nederland. Toch weer hij. Robin van Persie, 1-1.

15:26 Jack van Gelder: Het publiek gaat ook morren. Dat herken je ook in dit soort landen, dat het publiek snel gaat morren als het tegenzit."

15:27 Bas Ticheler: "We zijn het eindelijk weer eens. Dat werd tijd, want de kwalificatie duurt nog zo lang."
15:27 Jack van Gelder: "Grinnik, grinnik."
15:27 Inmiddels wordt de tweede goal van Van Persie onterecht afgekeurd.

15:28 Jack van Gelder: "Als jij het had over een fase die er niet kwam in de eerste helft..."
15:28 Bas Ticheler: "Heb jij het nu over een fase die er niet is geweest..."

Hij gaat weer lekker!

15:35 Van Persie krijgt een elleboogstoot van verdediger Topuzakov, een overtreding die niet wordt gezien door de scheidsrechter. Bas Ticheler: "Nu is het afwachten, Van Persie heeft nog wel eens kortsluiting in zijn hoofd. Hopen dat hij geen gekke dingen doet." Van Gelder: "Neen, doet hij niet. Doet hij niet."

15:42 Jack van Gelder: "Ooohhh, Babel krijgt hem net niet mee. Maar Nederland is veel dichter bij een treffer dan Bulgarije. Misschien nu al. Corner en een volgende corner." Bas Ticheler: "Kom op maar met die goal, omhaal! Omhaal van Ooijer, dat doet hij nooit hoor!"

15:45 Jack van Gelder over een slechte actie van de Bulgaarse keeper Ivankov: "Je krijgt van die momenten dat het een vliegenmepper is en geen keeper. En dit was er zo een." Even later laat de keeper een inzet van Sneijder los. "Zie je wel, daar heb je er weer zo een."

15:47: Jack van Gelder: "Nederland moet oppassen, de vierde corner van Bulgarije in de tweede helft." Van der Sar behoedt Nederland met een fantastische reflex voor een nieuwe achterstand. In de counter passed Robben verkeerd en brengt daarmee een mooie kans om zeep.

15:48 Jack van Gelder: "Schiet! Schiet! Haal uit! Durf te falen!"

15:54 Nederland komt niet veel meer aan de bal. Drie minuten blessuretijd. Schaars komt erin voor Wesley Sneijder. Van Gelder: "Snap ik niet, misschien heeft Sneijder ergens last van. Maar ik snap het niet."
15:54 Bas Ticheler: "Ik snap het ook niet, maar als je in het hoofd van Van Basten kruipt denk je dat 1-1 beter is dan met 2-1 verliezen."

15:56 Jack van Gelder: "Het is afgelopen. Ik heb genoten van een leuke wedstrijd. 1-1 is gewoon een goed resultaat voor het Nederlands Elftal."

Hans Kraaij is het daar in de nabespreking mee eens, vond dat Nederland iets te weinig heeft gekregen. Zoals gezegd gaat zondag om elf uur de Marathon van Eindhoven van start. Ik zal daar niet bij zijn, niet fysiek maar ook niet op andere wijze. Immers, elf uur in Nederland is vijf uur op Curacao en dat is me iets te gortig. De winnaar wordt om iets over enen verwacht.

Gaat dat allen zien en beleven! Tot zover deze CasaSpider RealWrite™ aflevering.

Posted by CasaSpider at 2:53 PM | Permalink | Comments (21)

Vrijdag 22 september was de dag dat Curacao op vele plaatsen haar Siman di Kultura vierde. Siman betekent week, di van en Kultura cultuur. De Week van de Cultuur.

De klassen van de Marnix-school zijn al een hele tijd bezig om iets in te studeren. Een dans, een lied, een toneelstuk of iets anders dat in het teken staat van de Curacaose kultuur en is geïnspireerd op Seu, het Oogstfeest dat uitgesproken wordt als cee-oe.

Klas 4B waar Luchiano (8) in zit wordt aangevoerd door Meester Peter (website). Meester Peter is bovengemiddeld muzikaal. Hij laat de kinderen veel zingen en het zijn niet de gemakkelijkste liederen. Voor het optreden van 4B op de dag van Siman di Kultura had hij gekozen voor een ritmisch nummer zonder zang.

Even ervoor was daar het dansoptreden van klas 6B en dat was aangenaam om naar te kijken. Moeilijk om overheen te komen dus. En dat lukte dan ook niet echt. Meester Peter speelde vol verve de rol van dirigent voor het podium. Gestoken in zijn Seu-outfit ("heb er eigenlijk geen zin want het is zo heet") probeerde hij met wisselend succes het ritme erin te houden.

De kinderen moesten klappen op de maat van sinasappel, sinasappel... sap, iets dat in de klas waarschijnlijk beter uit de verf komt dan buiten in de zon met veel herrie eromheen. Sommige kinderen bespeelden slaginstrumenten, dat zag er leuk uit. Luchiano had zijn gitaar meegenomen. Hij playbackte er op los, want echt spelen kan hij nog niet.

Over de zon gesproken, het was werkelijk bloedheet. Aan de ene kant van het schoolplein werden zelfgemaakte typisch Curacaose hapjes verkocht en aan de andere kant stond het podium. De ouders waren vanaf tien uur welkom en de opkomst was groot. De succesvolste uitvoeringen waren dansen gebaseerd op de Tambu met zijn Afrikaanse ritme, afkomstig uit de slaventijd.

Foto's zeggen meer dan woorden, daarom hier een impressie in vogelvlucht:

• Klas 4B op het podium, Luchiano hanteert de gitaar.
• Zowel de zon als het dirigeren van 4B laten meester Peter zweten.
• Het schoolhoofd Elizabeth Taylor (ja echt!) in haar Seu-jurk.
• Klas 5B koos voor een Tambu welke uitstekend door de jonge dames werd vertolkt.
• Gezellige drukte op het schoolplein van de Marnix-school.
• Luchiano in cool dude pose.

De complete serie van 20 foto's is te bekijken in het album Marnix 22.09.2006 Siman di Kultura.

PKF Junior Championships

Van donderdag 21 tot en met zaterdag 23 september werden de Panamerican Karate Federation (PKF) Junior Championships in het WTC te Curacao gehouden. Luchiano liep in de openingsparade mee voor Mexico. Maar we hebben toen geen wedstrijd gezien.

Zaterdagavond waren de laatste finales. Wij gingen er met ons hele gezin naar toe, al om half zeven betraden wij de grote hal terwijl de wedstrijden pas om zeven uur begonnen. Voordeel was dat wij op de beste tribune konden gaan zitten. Daar was toen nog plaats, maar al snel liep de grote hal vol.

Lucy en ik zaten ingeklemd tussen het team van Martinique, maar daar hadden we geen last van. Luchiano zocht zijn eigen weg en had al snel wat vriendjes van Karate-Do Curacao gevonden. Zij mochten binnen de linten vlakbij de tatami op de grond zitten. Het was Diana's (4 maanden) eerste bezoek aan een karatetoernooi. In het begin moest ze even wennen en gaf Lucy haar de borst. Vervolgens gedroeg ze zich voorbeeldig, zonder nog een kik te geven.

De meisjes begonnen. In een van de finales stond een meisje uit de Dominicaanse Republiek tegenover de Mexicaanse Lorena Mendoza. Toevallig bevond het Dominicaanse team zich op de tribune direct rechts naast ons. Lucy moest regelmatig lachen om de aanmoedigingen die daar vandaan kwamen. Na een verbeten duel zegevierde de Dominicaanse en een enorm tumult brak los.

Het was de eerste en enige gouden medaiile voor de Dominicaase Republiek en dat werd gevierd. Toen het meisje naar haar tribune liep nam ik mijn kans waar en vroeg haar om een foto. Breed lachend poseerde ze, alleen weet ik nog steeds haar naam niet. De gouden Dominicaanse is inmiddels geïdentificeerd als Karina Díaz.

Op geen enkele website, noch van de Curacaose Karate Bond, noch van de PKF staan uitslagen. Dat is een minpuntje. De quizvraag van deze week luidt dan ook: "Hoe heet de winnares van de gouden medaille uit de Dominicaanse Republiek?" Inmiddels is deze vraag door CasaSpider zelf beantwoord.

Kijken naar karatewedstrijden heeft een hoge amusementswaarde. De wedstrijden duren slechts twee minuten en daarin gebeurt een hoop. Ook door de jeugd wordt stevig gevochten. Diverse malen vallen er harde klappen, ook op het hoofd. Weliswaar wordt op essentiële plaatsen gebruik gemaakt van protectie, maar men draagt bijvoorbeeld geen helm.

Zeker een keer of vijf moest de arbiter checken of een aangeslagen strijder nog verder kon. Op een bepaald moment kon Lucy het niet meer aanzien: "Ik wil weg". Bovendien ziet ze het niet meer zitten dat Luchiano ooit aan een dergelijk toernooi meedoet. De toekomst zal het uitwijzen.

Een hoogtepunt voor Curacao was de finale tussen de Antilliaan Jairzinho Fraites en zijn Amerikaanse opponent Jonathan Mehrian. Aanvankelijk leek de Amerikaan sterker, maar Fraites scoorde op de beslissende momenten. Jonathan Mehrian viel steeds onbesuisder aan en liep daardoor juist tegen meer klappen op. De grote USA-delegatie moedigde hem uit volle borst aan met het welbekende "U-S-A, U-S-A" maar werd direct overstemd door het uit alle kelen komende "Cu-ra-cao! Cu-ra-cao!"

De overwinning van Jairzinho Fraites was een schitterend moment en de ontlading groot. Hier een impressie in drie foto's van zijn match. De foto's zijn stills van filmbeelden in nightshot-mode. Met andere woorden de kwaliteit is niet best. Maar het is wel het eerste authentieke materiaal van Fraites' gouden finale op het web.

• Jairzinho Fraites scoort als een van de weinigen ook met zijn been.
• Deze keer is Fraites zijn Amerikaanse opponent te snel af met de vuist.
• De overwinning is behaald. Jairzinho Fraites wint goud voor de Nederlandse Antillen.

Tijdens de pauze van omstreeks negen uur vond Lucy het welletjes, met name voor Diana. Het bijwonen van deze (jeugd!)finales was zeer de moeite waard. En we waren op tijd thuis voor Chocolate con Pimienta.

Posted by CasaSpider at 1:09 PM | Permalink | Comments (13)