CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Zo hoor je er nooit iets van en zo is het Raamsdonksveer hier en Raamsdonksveer daar. Vorige week zaterdag speelden we uit in Raamsdonksveer tegen Veerse Boys C2, vandaag komt Good Luck C2 uit Raamsdonksveer op bezoek en morgen speelt Rijen 1 thuis tegen Veerse Boys 1, ook weer uit Raamsdonksveer. Laten we niet op de zaken vooruitlopen, maar hopelijk doen onze senioren het zondag beter dan de C4 vandaag.

Als we richting sportpark Vijf Eiken rijden, lijkt het een droge middag te blijven. De paraplu's laten we derhalve in de auto achter. Aangezien de kunstgrasvelden bezet zijn, mogen wij op het knollenveld. Het concept rijtjesfoto dreigt aan kracht te verliezen, of we gaan een nieuwe impressionistische fase in van chaos en wanorde. Misschien dat over 5000 jaar onderzoekers van een andere planeet juist deze opstelling fascinerend vinden. Wij maken dat niet meer mee.

De wedstrijd tussen Rijen C4 en Good Luck C2 begint werkelijk spectakulair. In de eerste minuut breekt Luchiano (013) op links door en passed de bal op het juiste moment naar de vrijstaande Abdullah. In zijn tweede poging scoort Abdullah en staan wij met 1-0 voor. Een voorsprong waar we helaas niet bijster lang van kunnen genieten, want na zes minuten leidt Good Luck alweer met 1-2.

Onze gelegenheidskeeper van de week is Daan. Zoals bekend hebben wij een chronisch keepersprobleem en moeten de jongens al dan niet vrijwillig rouleren. Daan heeft zichzelf aangeboden, maar heeft de pech net tegen deze sterke tegenstander aan de beurt te zijn. Als scheidsrechter Marco voor de rust fluit, staat het niet minder dan 1-8! Dat hebben we niet eerder meegemaakt en extrapolerend hangt er een 2-16 in de lucht.

Haast nog erger dan de ontluisterende tussenstand is de opkomende regen. Het is koud, nat en we staan ook nog eens achter. Leuk is anders, dan maar een alternatieve rijtjesfoto. In de tweede helft regent het lekker verder en treedt Rijen C4 aan met vijf wissels. Ook Good Luck heeft gewisseld en dat heeft tot gevolg dat de tweede helft een ander beeld oplevert. Rijen is iets sterker en we komen terug tot 3-8. Dan wordt Rik in het strafschopgebied onderuitgehaald, hetgeen een rode kaart en een penalty tot gevolg heeft. De penalty wordt keurig benut door Ömer Kanbur.

Tijdens mijn rondje met de camera loop ik de grensrechter van Good Luck tegen het lijf. "Dat wordt zeker weer een heel verslag", zegt hij. "Ja, maar voor ons niet zo positief", antwoord ik. "Ik heb ze allemaal gelezen", zegt de grensrechter.

Aha, die ene lezer is hij dus! "Is die ene man er vandaag bij, waarmee jullie altijd verliezen als hij erbij is?", vraagt hij. "Oh Bülent, nee die is er niet vandaag. Voortaan mag hij gewoon weer komen, het maakt toch niet uit", zeg ik. Een foto van de Raamsdonksveerse grensrechter mag niet ontbreken.

Ondertussen vermaken de vijf wissels van de tweede helft zich prima. De wedstrijd eindigt in een 4-9 overwinning voor Good Luck. Daan heeft het goed gedaan, mede dankzij de aanwijzingen van zijn vader Raymond. Ondanks dat ze natgeregend zijn mogen de jongens gaan douchen. Volgende week kunnen ze niet verliezen, want dan is het Carnaval en wordt er niet gespeeld.

Een paar extra foto's, voor de sfeer:

• Abdullah en Cihat zetten druk op het doel van Good Luck.
  
• Ömer K. en Jaap achtervolgen in de stromende regen een lange speler.
  
• Nogmaals Ömer K. in volle vaart.
  
• Paraplu's in alle kleuren en maten langs het veld.

Diana (4) zal het een biet zijn, zij vermaakt zich eigenlijk altijd wel.

Scoreverloop Rijen C4 - Good Luck C2 4-9:

01 1-0 Abdullah
03 1-1
06 1-2
16 1-3
22 1-4 Eigen doelpunt Hasan Ali
23 1-5
26 1-6
29 1-7
35 1-8
45 2-8 Eigen doelpunt Good Luck
51 3-8 Mike
56 4-8 Ömer Kanbur, penalty
63 4-9

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

Posted by CasaSpider at 8:12 PM | Permalink | Comments (4)

In de DBA-kamer van Brabant Water te Bolduque bevindt zich een glazen snoeppot. Meestal staat die er slechts voor de sier. Zo nu en dan gooit collega-DBA Judith er iets in en soms ik. Een gevulde snoeppot fungeert in een willekeurige kamer als een trekpleister.

Als er snoep in onze snoeppot zit, is dat meestal drop. Deze keer kiest Judith voor de dropveter-variant. Het blijkt een gouden greep. Dropveters eten is leuk. Zeker als men eerst het puntje ervan in de mond steekt en dan langzaam de hele veter naar binnen slobbert. Okay, het heeft een bepaald Debiteuren-Crediteuren gehalte maar daarom is het nog niet minder leuk.

Het bezoekersaantal van de DBA-kamer is in de twee dagen met de dropvetersnoeppot niet significant verhoogd. De lapse-time ofwel doorlooptijd dat bezoekers blijven plakken daarentegen wel. Het is opvallend hoe collega's telkens met iets nieuws op de proppen komen en dan snaaks van de gelegenheid gebruik maken om wederom een of zelfs twee dropveters tegelijk uit de snoeppot te vissen. Nog even en de dropvetersnoeppot ontwikkelt zich tot een sociaal bedevaartsoord.

Een probleem van geheel andere aard is dat een dropveter tamelijk veel lijkt op het snoer van mijn telefoonoplader.

Posted by CasaSpider at 6:13 AM | Permalink | Comments (5)

Neen, Luchiano (013) voelt zich echt niet prettig als hij met zijn ouders over voortplanting moet praten. "En met de biologielerares zeker wel", sputter ik tegen. "Ja, op school over voortplanting praten is vet. Thuis is het voor schut." Aldus Luchiano.

Op het werk ontvang ik een SMS: "Ik heb een 9.3 voor bio!!!!!"
Thuis geeft hij extra commentaar: "Ik had het hoogste punt van alle tweede klassen, TL en HAVO. Mijn naam werd overal genoemd."

Dan heeft mijn overhoorpressie toch gewerkt, ook al wordt dit in alle toonaarden ontkend door de jonge Voortplantingsmeister.

Posted by CasaSpider at 6:26 AM | Permalink | Comments (9)

"En van waar deze nostalgie?", vraagt mijn lieftallige zus Pascale naar aanleiding van de post over Gerard Need. Een legitieme vraag en het antwoord luidt: "Associaties". Collega Roland Leenders is op bezoek in de DBA-kamer bij Brabant Water. Het gesprek komt op fietsen, Roland's grote hobby, en over dingen niet willen vertellen. Het moment voor mij om mijn dinsdagse geheime missie naar dansschool Gerard Need onder de aandacht te brengen.

"Gerard Need? Kwam jij daar ook?", vraagt Roland verbaasd. Wat blijkt, Roland heeft jarenlang gedanst bij Gerard Need. Weliswaar meer in de Mauritsstraat, maar toch. "Bijna al mijn vriendinnen heb ik via de dansschool gekregen", meldt Roland. Was hij soms die populaire jongen met de vetkuif? We hebben het over het jaartal.

"Ik zat daar in 1976 of 1977", zeg ik.
"Oh, maar toen zat ik daar al lang. Ik ben ouwer als gij (*)", zegt Roland.
"Ja, dat is wel duidelijk", zeg ik.
"Zo, ik ben er weer eens vandoor", zegt Roland.

Wederom is iemands zwakke punt ontbloot.
Maar vandaar dus, Pascale.

(*) ABN: "Ik ben ouder dan jij"

Posted by CasaSpider at 6:18 AM | Permalink | Comments (5)

Het exacte jaartal is mij ontschoten, maar waarschijnlijk speelt dit verhaal zich af in 1976 en anders in 1977. Destijds was ik een fanatiek tafeltennisser bij TTV Geenhoven in Valkenswaard. In het gebouwtje waar wij tafeltennisten werden op zondag danslessen gehouden. Mijn ouders, vooral mijn moeder, vonden dat ik moest leren dansen. Ergens leek mij dat ook wel handig, maar het moest wel incognito. Daarom viel het tafeltennisgebouw af.

Waarheen dan? Eindhoven leek voldoende ver weg en als men Eindhoven zei en dansen dan impliceerde dat meteen Dansschool Gerard Need. Ik ging naar het gebouw aan de Biesterdwarsweg. Op dinsdagmiddag fietste ik na school naar Eindhoven voor de lessen. "Eej, waar ga jij naartoe?", vroegen mijn vrienden toen ik rechts in plaats van linksaf sloeg. "Euhm, ik moet even een paar dingen doen", antwoordde ik dan of iets in die trant. Voor geen goud onthulde ik mijn geheim en Secret Story bestond nog niet.

De meeste mensen kwamen in groepjes naar dansles, maar ik zat daar in mijn eentje aan een tafeltje met een glaasje cola voor me. Dat had ook zijn voordelen, immers zo kon ik de leuke dames goed bespieden. Er waren trouwens meer jongens alleen, zij waren speciaal gevraagd vanwege het vrouwenoverschot. Zo was er een jongen met een vetkuif. Jammer genoeg was die een stuk vlotter dan ik en na twee lessen had hij al verkering met het knapste meisje, een blondine.

Zover is het bij mij niet gekomen, maar toch vond ik de lessen absoluut niet onplezierig. Een drietal meisjes kan ik mij nog goed voor de geest halen. Ondanks mijn niet imponerende danskwaliteiten werd ik het jaar daarop gevraagd om gratis mee te doen. Vanwege het vrouwenoverschot.

Posted by CasaSpider at 6:16 AM | Permalink | Comments (7)

Wat zullen we eens gaan doen op zondagmiddag? Ik weet het wel, vv Rijen speelt uit tegen Waspik. Het blijft een geweldige naam. Nu nog de rest van het gezin overtuigen. Luchiano (013) is een hopeloze zaak, die heeft nooit ergens zin in. Lucy zegt meteen ja als ze de naam Waspik hoort, lava-guebo in het Spaans. Diana (4) is ook gemakkelijk over te halen, zij is dol op de frietjes die in voetbalkantines worden gebakken.

We arriveren tijdens de rust, de stand is 0-1 in het voordeel van Rijen. Als we de kantine binnen stappen, zien we meteen teamleider Marco Fischer van de C4 met zijn zoon Wesley. Diana is dol op Wesley, haar dag kan niet meer stuk. De mannen betreden het veld en wij nemen plaats op de tribune.

Waspik-Rijen is een fel duel, soms zelfs ronduit onvriendelijk. De scheidsrechter is geen thuisfluiter en stuurt al vrij snel een Waspik-speler van het veld af. Rijen voetbalt verzorgder en wint uiteindelijk verdiend met 0-2. Als toetje volgen hier een paar foto's van de titanenstrijd:

• Rijen aanvaller Freek kopt de bal door
• Wat staat die Waspik-man vrij!
• Rijen scoort de bevrijdende 0-2
• Het scorebord registreert de goal in de 82e minuut
• Keeper Ömer grijpt de bal en juwelier Het Anker krijgt gratis reclame
• Na afloop van een toch onvriendelijke wedstrijd is iedereen weer sportief

We naderen Rijen en Lucy vindt dat we de auto moeten wassen. Hij staat meestal onder een boom geparkeerd en ik weet niet wat het is maar een aantal vogels vindt het nodig om hem elke nacht helemaal onder te schijten. Bij het benzinestation van Rijen-sponsor Van Dorst koop ik een kaartje voor de wasstraat. Of het echt een wasstraat is durf ik niet te zeggen. De auto staat stil en de rollers gaan er overheen, dat idee.

Voor het zover is moeten we even in de rij staan, meer mensen wassen op zondag hun auto. Het is de eerste keer dat wij de Ford Focus wassen en ik vraag mij af of de antenne van het dak af kan. We krijgen hem er niet afgedraaid. "Wat doen we, blijven we in de auto zitten of gaan we eruit tijdens het wassen?", vraag ik. De meesten willen in de auto blijven, maar ik zeg dat ik wel buiten wacht. Dan besluiten de anderen ook uit te stappen.

Ik rij de auto de wasstraat in en stop op het aangegeven moment. Het kaartje ligt op mijn stoel en ik doe nog één poging om de antenne eraf te schroeven. Tevergeefs. Dan maar niet. Ik wil het kaartje pakken om het in de automaat te steken. Waar is dat kaartje gebleven? Foetsie! Verwilderd kijk ik om mij heen, maar het onding is nergens te bekennen.

Dan gebeurt het, de deur van de wasstraat gaat automatisch dicht. Lucy kijkt licht paniekerig toe en stuurt Luchiano naar het kantoor om mij te laten redden. Koortsachtig inspecteer ik keer op keer mijn zakken. Waar kan zo'n kaartje zich nu verstoppen? Het is een raar gezicht, een hevig gesticulerende en vloekende CasaSpider in een afgesloten wasstraat. Inmiddels is de situatie op de lachstuipen van Lucy en Luchiano gaan werken.

Plotseling schiet me iets te binnen. Kort voordat we naar Rijen reden lag Lucy's telefoon op de grond voor Diana die op de achterbank zit. Hoe kwam die telefoon daar? Er zit een spleet in de stoel waardoor voorwerpen achterin terecht kunnen komen. En jawel, dat is ook met het wasstraatkaartje gebeurd, het ligt op de grond voor Luchiano's plek. Ik steek hem in de automaat en haast mij terug naar de bestuurdersplaats. Uit ervaring weet ik dat het apparaat al heel snel begint te spuiten.

We maken een paar foto's van elkaar en zo gaat een enerverend avontuur ten einde. Jammer is alleen dat de enige vrije parkeerplek weer precies onder die boom is.

Posted by CasaSpider at 6:42 AM | Permalink | Comments (5)

Luchiano (013) heeft maandag een biologietoets. Het onderwerp is voortplanting en SOA's, vet-coole shizzle. Als hij een uurtje gestudeerd heeft, is hij alweer beneden. Hij houdt er niet van als ik hem overhoor, om een of andere reden stel ik altijd precies die vragen waar hij geen antwoord op weet.

CasaSpider: "Ken je het helemaal?"
Luchiano: "Ik geloof het wel."
Luchiano: "Maar je gaat me niet overhoren!"
CasaSpider: "Jawel, pak je boek maar eens."
Luchiano: "Nee, ik ga niet met jou over voortplanting praten."
Luchiano: "Daar voel ik mij niet prettig bij."

Posted by CasaSpider at 12:51 PM | Permalink | Comments (5)

Zaterdag speelt Rijen C4 uit tegen Veerse Boys C2 uit Raamsdonksveer. Raamsdonksveer ligt tegen het legendarische knooppunt Hooipolder aan. Toen ik net bij Brabant Water gedetacheerd was, reed ik elke dag van Den Bosch over de A59 naar Hooipolder toe. De door Hendrik Sangster ontworpen watertoren uit 1925 fungeerde als een baken. Als het gevaarte in mijn gezichtsveld opdoemde kreeg ik altijd kippenvel, in het begin dan toch.

We rijden in colonne vanaf sportpark Vijf Eiken naar Raamsdonksveer en omdat mijn TomTom aanstaat, mag ik voorop. Helaas brengt het vermaledijde apparaat ons naar de hockeyvelden. Is er wellicht sprake van magnetisme tussen dameshockey en de CasaCamera? Het leuke is dat iedereen me achterna is gereden. Met zijn allen vervolgen we de route naar de voetbalvelden die aan de andere kant van de weg liggen.

Als we voor de kantine van Veerse Boys staan, zegt Meram: "Sjonge, die auto van jou gaat wel hard. Ik kon het nauwelijks bijhouden!" Jan van Hees beaamt dat, ook hij kon maar net aantikken. Er zit dus wel pit in de oude Focus. Ineens word ik op de schouder getikt. Het is Peter Bothof, een collega van Brabant Water. Zijn zoon speelt bij Veerse Boys, welk een toeval. Jammer genoeg niet bij de C2.

Dan zien we Veerse Boys C2 zich warmlopen op veld B. Die jongens zijn best groot. "Wat zijn ze groot", zegt een Rijen supporter. "Eén heeft er al een baard!", roept een ander ontzet uit. Door blessures zijn Ömer Celik en Hasan Ali een tijdje niet van de partij geweest. Het gekke is dat als Bülent, de vader van Hasan Ali, er niet bij is, wij best vaak winnen. Aangezien wij niet in bijgeloof (willen) geloven, geven we Bülent het voordeel van de twijfel.

Rijen C4 komt het veld op en de jongens hebben schik, ja dan nog wel. Als ik met de camera het veld oploop weten de toeschouwers al hoe laat het is: "Tijd voor de rijtjesfoto?" Ja, het is tijd voor de rijtjesfoto.

Het is koud en de wedstrijd is net begonnen. Ondanks het lengteverschil gaat het aanvankelijk gelijk op. Toch opent Veerse Boys de score. Kort daarna krijgt Rijen een penalty die door Mike prima wordt verzilverd. Zie ook de gif-animatie.

Behalve koud is het een beetje nevelig, dat leidt tot mooie lichteffecten. In de laatste minuut voor rust neemt de tegenstander een corner. Onze keeper tegen wil en dank Ivar werkt de bal ongelukkig in eigen doel. Met een 2-1 achterstand gaan de jongens naar de thee.

Wij zijn ook wel toe aan koffie. Raymond bestelt geroutineerd bij de blonde barvrouw. Vooral mijn handen willen opgewarmd worden. In de tweede helft is Veerse Boys sterker, het lengte- en krachtsverschil missen hun uitwerking niet en de keeper van Veerse Boys krijgt minder te doen.

Sommige Rijenaren lijken zelfs een beetje bang in de duels, zeker tegen de Baardman. Voor we het beseffen is het 4-1. Gelukkig kan Cihat nog iets terugdoen, maar verder dan 4-2 en een vrije trap met een grappig Veerse Boys-muurtje komen we niet.

Volgende keer laten we Bülent voor de zekerheid toch maar weer thuis.

Scoreverloop Veerse Boys C2 - Rijen C4 4-2:

10 1-0
17 1-1 Mike (penalty)
35 2-1 Ivar (eigen doelpunt)
42 3-1
47 4-1
48 4-2 Cihat

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

Posted by CasaSpider at 9:24 PM | Permalink | Comments (3)

Zo ben je een gedetacheerde ICT-er met lease-auto, zo ontwikkel je je tot een Openbaar Vervoertijger die alleen nog maar over Sprinters en NS-claims praat. Maar het kan altijd erger. De korte ritjes (1.9 kilometer) naar en van station Gilze-Rijen maken de Ford Focus bepaald niet zuinig. De één op acht is niet haalbaar en bovendien zijn korte ritjes sowieso niet goed voor een auto.

Het moet dan maar, CasaSpider gaat overstag en we kopen een fiets. Na op internet enkele mooie aanbiedingen te hebben gezien, kies ik uiteindelijk op grond van negatieve verhalen in diverse fora voor zekerheid en bestel een Van Speijk Berkel stadsfiets bij Wehkamp. Ooit sprak Jan van Speijk toen hij bij Antwerpen door woedende arbeiders werd belaagd de woorden: "...en een infame Brabander worden? Dan liever de lucht in". (Wikipedia)

Nu heb ik niets tegen Brabant, maar fietsen... neen, daar is een mens toch niet voor gemaakt? Woensdag arriveert de fiets. Lucy monteert hem, een kwestie van de trappers en het stuur bevestigen.

Als ik thuiskom loop ik meteen door naar de achtertuin en wil de fiets verplaatsen. Potverdorie, de voorrem zit strak op het wiel. Tijd om even aan wat bouten en schroeven te draaien. Had ik dat maar nooit gedaan!

Even later hangt de voorrem er tamelijk lusteloos bij. Ik heb al helemaal geen zin meer in die fiets en bedenk hoe ik hem terug kan sturen. Het doet me terugdenken aan "Het Kastje", ook van Wehkamp, dat ik begin jaren '90 eens in elkaar wilde zetten.

Donderdag rijd ik daarom gewoon met de auto naar het station. Lucy zegt dat zij de fiets wel in orde maakt. Tot mijn verbazing staat de fiets 's avonds daadwerkelijk in de tuin te blinken. De remmen werken uit de kunst. Ja, wij zijn best een goed team.

Vrijdagochtend is het grote moment. Voor de zekerheid vertrek ik iets eerder dan gebruikelijk, om 06:40 AM. Behoedzaam spring ik op de fiets en ga steeds harder. Opschakelen van één via twee naar drie gaat als een zonnetje. Terwijl de snelheid stijgt is er geen kraakje of rammeltje te horen, alleen het zoeven van de banden. Het is koud en ik heb geen handschoenen aan. "Pas op, CasaSpider. Niet zelden komt men na één kilometer de Man met de Hamer tegen", spreek ik mijzelf toe.

Op het tandvlees leg ik de laatste tweehonderd meter af. Velen zullen zeggen: "Het is niet verstandig om meteen al 1.9 kilometer af te leggen, zonder pauzes". Maar ja, zo ben ik. Een bijtertje.

Hé, wat is dat nu? Bij de voorlaatste bocht blijkt het stuur los te zitten! Met kunst en vliegwerk weet ik het vehikel veilig bij de stalling te krijgen. Op het station heb ik sinds een week de beschikking over een heuse fietskluis waar ik nu voor het eerst gebruik van maak. Het werkt als een tiet.

Als ik koud op het werk ben, belt Lucy die vraagt hoe de fietsreis is verlopen. Ik vertel haar over het stuur. "Oh, bel me maar als je bijna weer in Rijen bent. Dan kom ik wel met wat gereedschap." Dat is nog eens aardig.

Het vastdraaien en -schroeven van dingen is een van de weinige klussen waar ik goed in ben. Samen fietsen we door de kou naar huis. Zowel de fiets als zijn berijder hebben zich kranig geweerd. Ook voel ik me fitter, mannelijker en vitaler. Graaaaaauuuwww!

Luchiano (013) en Diana (4) azen al twee dagen op de doos waar de fiets mee geleverd is. Die kinderen zijn gek op karton. Vier jaar geleden schreef Luchiano er een mooi verhaal over. Nu de Van Speijk Berkel definitief is goedgekeurd mogen ze de doos hebben. Waar normaliter lange tanden en eetproblemen de avondmaaltijd domineren, hebben ze nu in een wip hun bordje leeg. Luchiano begint zelfstandig aan de afwas, ook dat is niet eerder vertoond. Even later mogen ze in de kartonnen doos.

Iedereen blij.

Posted by CasaSpider at 8:09 PM | Permalink | Comments (12)

Naar school gaan in de 21e eeuw is heel andere koek dan in de vorige. Of het betere koek is, daarover zijn de meningen verdeeld, maar andere is het zeker. Diana (4) is vier jaar oud en zit in de Giraffenklas bij juffrouw Monique. Groep 1 of in 20e eeuw terminologie het eerste jaar kleuteronderwijs.

Donderdagavond is er tussen 17:00 en 18:30 een presentatie van iedere klas op de KBS Sint Jozef in het kader van de projectweek: 'Op reis naar...'. De Giraffenklas heeft voor China gekozen, best een eind weg. De kinderen hebben allerlei Chinese dingen verzameld en in de klas tentoongesteld. Lang niet alle dingen komen echt uit China, gezien de Mie van Albert Heijn.

De Pandaberen zijn goed vertegenwoordigd en ze hangen gebroederlijk naast de Afrikaanse giraffen op het raam. Trots wijst Diana aan welke Panda van haar is. Hij hangt naast het takenbord, daar is mooi op te zien wie er allemaal in de Giraffenklas zitten.

We bekijken Diana's tekenboek en dan is het alweer tijd om naar Albert Heijn te gaan, maar niet zonder afscheid te nemen van juf Monique.

Over een jaar of twintig zit projectmatig werken er bij iedereen standaard in.
Wat deed ik eigenlijk op de kleuterschool?

Posted by CasaSpider at 6:09 AM | Permalink | Comments (4)

Ruim anderhalve maand reis ik nu per Openbaar Vervoer naar mijn werk. En daarna ook weer naar huis. Met de Sprinter van de NS. Er is veel kritiek op de Sprinter, maar an sich is het een heel prettige trein. Laatst was er even geen Sprinter voorhanden en moesten we het doen met zo'n oude trein. Net of je terug in de tijd reist naar de 18e eeuw.

Als semi-ervaren forens valt mij het geluid op van de moderne trein, of liever gezegd het ontbreken daarvan. Ik weet niet of Guus Meeuwis nog vaak in een trein zat toen hij Kedeng-Kedeng (lyrics) componeerde. Het geluid van de railovergangen hoor je nauwelijks meer, je moet je er echt heel goed op concentreren.

Onderweg van Rijen naar 's-Hertogenbosch passeert de trein een aantal spoorwegovergangen. "Wat mis ik toch?", zeg ik tegen mijzelf. Dan weet ik het. Het is dat typerende geluid van die bellen bij de overgang, iets van boooiiing-boooiing-boing-bing-bng-bng. Iedereen probeert nu dit geluid na te doen, een grappig idee. We hebben het over het Dopplereffect (Wikipedia).

In de moderne trein is het Dopplereffect niet of nauwelijks meer waar te nemen! Hele generaties groeien op zonder een ervaring met het Dopplereffect. Hoe leggen leraren Natuurkunde dit tegenwoordig uit? Na het lezen van de complete Kedeng-Kedeng songtekst weet ik het zeker. Guus Meeuwis heeft al 25 jaar geen trein meer van binnen gezien. Bekijk het derde couplet maar eens:

De trein raast alsmaar verder van station naar station. Ik kom op plaatsen waar ik nooit ben geweest. Er rammelt plots een kar, roept een juffrouw "koffie, thee". Ik heb wel dorst, toch zeg ik nee. Want de trein vermindert vaart terwijl mijn hart steeds sneller gaat. Kijk uit het raam om te zien of zij daar staat.

Een juffrouw die met een kar door de trein loopt en "koffie, thee" roept.
Haha!
Je kan niet eens meer naar de plee.
Maar het Dopplereffect doet Guus vast en zeker beter na dan ik.
Misschien een tip voor een nieuwe hit?

Posted by CasaSpider at 6:02 AM | Permalink | Comments (4)

Bestaat er een objectieve werkelijkheid? Het is zomaar een vraag die me te binnen schiet. Gezien het aantal reality-programma's op televisie is men geneigd te zeggen van ja, de werkelijkheid bestaat. Maar is het niet zo dat ieder levend wezen zijn eigen perceptie heeft van de werkelijkheid? Met andere woorden dat niemand in staat is de kale, objectieve werkelijkheid waar te nemen?

Neem de Mona Lisa. Dit schilderij is kostbaar en veel mensen vinden het mooi. Misschien vinden veel mensen het een mooi schilderij, juist omdat het beroemd is en kostbaar. Er zijn ook vast mensen die beweren dat het een prutsschilderij is, al was het maar om tegendraads te zijn.

Het proces hoe een grote groep mensen aankijkt tegen de werkelijkheid vertoont verwantschap met Fuzzy Logic. Wat is Fuzzy Logic? Een eenvoudig voorbeeld is dit: Men tekent op een vel papier van een bepaalde grootte een afbeelding van het land Noorwegen, compleet met inhammen, fjorden en wat dies meer zij. Vervolgens berekent men de oppervlakte van het getekende land.

Dit kan op conventionele wijze, door de tekening op te delen in rechthoeken, driehoeken en andere vormen waarvan men de oppervlakte kan uitrekenen. Met Fuzzy Logic bombardeert men het papier willekeurig met een vastgesteld aantal puntjes en telt hoeveel puntjes binnen en hoeveel buiten het getekende land vallen. Hoe meer puntjes men gebruikt, hoe nauwkeuriger de meting.

Afgelopen zondag zijn wij naar de voetbalwedstrijd vv Rijen tegen Sarto geweest. Ik was een beetje druk met de camera en de kinderen en zag een aanval van Rijen. Tot mijn vreugde ging de bal het doel in, iedereen schreeuwde het uit. We wonnen met 2-1.

De volgende dag checkte ik de uitslagen en tot mijn niet geringe verbazing stond daar dat de wedstrijd in 1-1 was geëindigd. Bij het bekijken van de foto die ik net na het vermeende doelpunt maakte, valt mij op dat de keeper de bal achter het doel vandaan haalt. Zit er een gat in het net of is de bal net naast gegaan?

Een paar mensen uit mijn gezin denken dat de bal in het doel is beland, de overige toeschouwers van niet. Volgens de regels van Fuzzy Logic is het waarschijnlijk dat niet wij maar zij op dat moment een betere of meer gemeenschappelijke perceptie hadden van de kale, objectieve waarheid.

Maar 100% zeker is dat niet.

Posted by CasaSpider at 6:14 AM | Permalink | Comments (3)

Op zondag 13 februari 2011 is ons bier op. Het is geen ramp, immers we zagen het aankomen. Bovendien is er een voor de hand liggende oplossing in de vorm van een ritje naar de Biergrens in Baarle-Nassau. In die heerlijke winkel laten we ons verleiden tot een kratje met diverse soorten Petrus-bier, waaronder de Gouden Tripel. We krijgen er twee gratis glazen bij.

Het is een beetje een bijzondere dag en we besluiten een fles Cognac te kopen. Welke moet het worden: Joseph Guy, Rémy Martin of Martell? Net als we gekozen hebben voor Rémy Martin, maakt Lucy een switch: "Nee, doe toch maar die fles Chivas Regal whiskey. Die kost nog minder ook."

Aldus geschiedt. In de auto op weg naar huis zegt Lucy: "Hé, dat is toevallig. Die fles Chivas Regal is twaalf jaar oud."

Meteen als we thuis zijn, gaan we ook weer weg. Het eerste van vv Rijen speelt tegen het sterke Sarto en we kunnen de tweede helft nog mooi meepikken. Rijen speelt niet slecht en komt verdiend op een 2-1 voorsprong die ze tot het eind vast weten te houden. Heel Rijen is blij en wij rijden door naar de Chinese Muur.

Thuis maakt Luchiano (013) een foto van Lucy en mij, met de fles Chivas Regal van twaalf jaar oud in onze handen. Jammer genoeg is dat op de foto niet goed te zien. Diana (4) daarentegen vliegt op topsnelheid de bocht door langs de koelkast en duikt prominent aan onze zijde op. Ach, laat haar maar.

Op zaterdag 13 februari 1999 zijn Lucy en CasaSpider in Santo Domingo getrouwd. Vandaag is dat precies twaalf jaar geleden.

Rectificatie

Er is een issue met betrekking tot de kale, objectieve werkelijkheid en de perceptie van die werkelijkheid door sommige mensen, in het bijzonder door CasaSpider. Volgens de meer gemeenschappelijke perceptie is de wedstrijd Rijen-Sarto niet geëindigd in 2-1, maar in 1-1. Zie hier een toelichting.

Posted by CasaSpider at 9:05 PM | Permalink | Comments (8)

Hoe heet een hooggelegen zandrug temidden van veen- of kleigebieden? Als je dat nog geeneens weet, het is een donk. Waarom worden veel rivieren de Aa genoemd? Geen idee. De mensen die op een plek in de buurt van Rijen op een donk woonden bij een riviertje de Aa, noemden hun dorpje Donken aan de Aa. Ofwel DonkAa. Later groeide DonkAa uit tot Dongen en het riviertje werd de Donge. Jaja, en Sinterklaas bestaat. Voor het eerst twijfel ik aan Wikipedia.

Hoe dan ook, na de ontluisterende afgang van vrijdagavond tegen onze eigen C5 treedt Rijen C4 zaterdagochtend aan tegen Dongen C6. Zit er wel voldoende karakter in de jongens? De wedstrijd begint tien minuten later omdat de scheidsrechter niet komt opdagen. Dat geeft mij mooi tijd voor een tweetal rijtjesfoto's: een algemene en een Turks getinte. O ja, Luchiano (013) heeft twee extra supporters in de personen van Lucy en Diana (4) die moedig het regenachtige weer trotseren.

Al snel is duidelijk dat de teams aan elkaar gewaagd zijn. Rijen C4 heeft een groot keepersprobleem, we hebben geen vaste keeper en niemand heeft daar trek in. Deze keer offert Mike van Hees zich op, gelukkig kan hij ook aardig voetballen. In de eerste helft loopt Dongen uit naar een 2-0 voorsprong. Toch hebben wij hoop voor de tweede helft, met de twee sterke invallers Cihat en Jaap.

Al snel in de tweede helft valt echter de 3-0 voor Dongen. Rijen lijkt rijp voor een slachtpartij. Maar dan gebeurt het ongelofelijke, de jongens rechten de ruggen en strijden voor iedere meter. Dat is lang geleden, maar daarom niet minder leuk om te zien. De strijdlust van de jongens slaat over op de Rijen-supporters langs de kant en we moedigen ze flink aan. Waarschijnlijk op een manier die volgens de trainerscursus niet helemaal verantwoord is, maar dat mag de pret niet drukken.

De ingevallen Jaap soleert links langs de zijlijn richting het doel en besluit zijn actie met een prachtig doelpunt: 3-1. We leven weer. Ik sta naast de ouders van Jaap en moet hun helaas teleurstellen, de actie staat niet op de foto. Dat wordt even later een running-gag, ik slaag erin om zowat alle belangrijke momenten te missen. Veel aanvallen stuiten op de lange keeper van Dongen die ook nog eens ver uit kan trappen.

Dan scoren Ömer Kanbur en Cihat kort na elkaar en staat het ineens 3-3! Wat een feest en we ruiken dat er meer in zit. Op het veld gaat het er steeds harder aan toe, ja soms zelfs een tikkeltje onsportief. Een aantal spelers van beide teams kent elkaar van het Cambreur College in Dongen, over en weer wordt er wat gesard. Dat leidt tot felle duels.

Tien minuten voor tijd krijgt Dongen een vrije trap. Tot ontzetting van heel Rijen gaat die bal er zomaar in, hoe is het mogelijk. Het is feitelijk het enige wapenfeit van Dongen in de tweede helft. Dit kan niet waar zijn en mag niet gebeuren. Trainer Ton brengt Abdullah wederom in, het is een noodgreep die gelukkig goed uitpakt. Nadat Luchiano een enorme kans mist, scoort Abdullah in de laatste minuut de verdiende gelijkmaker. Geel-groen gaat uit zijn dak en even later fluit de invalscheidsrechter voor het laatst.

Wat een wedstrijd en wat een karakter van onze jongens. Complimenten aan Rijen C4. In de prachtige kantine van Dongen (hoofdklasse B) eten we erwtensoep en patat. Luchiano kan haast niet meer lopen, een teken dat hij zich helemaal gegeven heeft. Tevreden rijden we Donken aan de Aa uit en zetten koers naar het verrukkelijke Rijen.

Scoreverloop Dongen C6 - Rijen C4 4-4:

09 1-0
32 2-0
38 3-0
46 3-1 Jaap
53 3-2 Ömer Kanbur
55 3-3 Cihat
60 4-3
70 4-4 Abdullah

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

Posted by CasaSpider at 8:37 PM | Permalink | Comments (2)

Subtitel: Rijen C4 - Rijen C5 2-8 (vriendschappelijk)

Er is een trainingscursus die bij vv Rijen gehouden wordt. Vrijdagavond is de negende en voorlaatste les. De oefenmeesters in potentie moeten de praktijk in en met wie kan men dat beter doen dan met Rijen C4? Een grotere uitdaging is haast niet te bedenken.

Voor de jongens is de avond opgedeeld in een voorbespreking, warming-up, de wedstrijd en een nabespreking. De wedstrijd is tegen de C5 en gedurende de eerste minuten gaat het niet eens zo slecht. Al vrij snel krijgt Luchiano (013) de bal aan de rand van de zestien meter (on)gelukkig op zijn schoen en tot ieders verbazing zeilt de boogbal het vijandelijke doel in.

We staan met 1-0 voor, maar die vreugde is van korte duur. Aangezien aanval en middenveld maar wat meesjokken, wordt onze verdediging volledig overlopen. Laten we er niet al te veel woorden aan vuil maken, maar met de 2-8 nederlaag mogen we nog in onze handen knijpen.

Het interessantste moment vindt buiten het veld plaats. Een meisje en twee jongens van een jaar of 14, 15 komen aanlopen. Ze zijn in gesprek en de ene jongen zegt: "Ik voel me kut als mensen boven mijn ogen kijken."

Mike's moeder Astrid en ik kijken elkaar aan. Zoiets hebben we niet eerder gehoord. Onmiddellijk leg ik de uitspraak vast in mijn telefoon. Sommige dingen mogen niet verloren gaan.

Posted by CasaSpider at 10:40 PM | Permalink | Comments (4)

Iedereen weet wat er over mannen en hun speeltjes wordt gezegd, een man blijft altijd kind alleen het speelgoed wordt duurder. Nou, als ik Luchiano (013) over smartphones, X-boxen en wat dies meer zij hoor, waag ik die stelling toch te betwijfelen.

Zojuist ruim een uur bezig geweest met de nieuwe camera, een Panasonic Lumix DMC-FZ38. Belangrijkste onderwerp was de functie gezichtsherkenning. Diana (4) mocht eerst, daarna Luchiano. De idee achter gezichtsherkenning is dat als een van beiden ergens in een compositie opduikt, de camera meteen weet wie het is. Bij het afspelen van de foto's laat hij zelfs de leeftijd in jaren, maanden en dagen zien. Het is gewoon heerlijk voor een DBA.

Bij het maken van de foto kan er slechts één gezicht herkend worden. Wat nu als ik een foto maak van Diana en Luchiano samen? Hiervoor dient men bij het invoeren van de gezichten een prioriteit mee te geven. Bij wijze van test zet ik Luchiano op 1 en Diana op 2. Maar daar is mevrouw het niet mee eens, zij wil op 1.

Dat doen we dan maar, immers Diana heeft goed meegeholpen bij de afwas. Enthousiast poetst ze de grote opscheplepel glimmend en roept uit: "Kijk papa, hij is weer zo schoon als nieuw!"

Posted by CasaSpider at 9:17 PM | Permalink | Comments (5)

Wanneer ben ik fanatiek begonnen met fotograferen? Dat moet ergens begin jaren '80 zijn geweest. De Minolta X700 die ik toen kocht heb ik nog steeds, maar gebruik hem nooit meer. In 1998 woonde ik al bijna drie jaar op Curacao toen mij gevraagd werd een opdracht te doen in Zwitserland. Dat is een hele mooie tijd geworden. Van Curacao vloog ik naar Nederland waar ik bij logeerde bij Diamond Piet in Utrecht Overvecht. In die tijd had ik net mijn eigen domein nijhuis.net en schreef al verhalen op de voorloper van het CasaLog. Ja, dat was nog eens lachen en soms is daar weer die heimwee naar de Jumping Spider.

Als je naar Zwitserland gaat dan wil je foto's maken. In 1998 bestonden er al digitale camera's, maar ze hadden slechts een klein marktaandeel. In Rotterdam kocht ik een Ricoh RDC-300Z en Piet was de eerste die ermee op de foto werd gezet. Op mijn tochtjes in Zwitserland kreeg ik veel positief commentaar op de camera en ik was ermee in mijn nopjes, immers de foto's stonden in een oogwenk op de site.

Terug op Curacao begon de Ricoh na verloop van tijd te haperen. Net voor onze vakantie naar de Dominicaanse Republiek in 2001 kochten we een vervanger, de state-of-the-art Sony DSC-S75 met niet minder dan 3 megapixels. Een heerlijke camera die ons in de wereld van de MPEG-filmpjes bracht.

In 2005 werd het tijd voor iets nieuws en wederom viel de keuze op Sony, deze keer de DSC-V3. Ook een geweldige camera met als enige nadeel dat het lensdopje vervangen was door electronisch gestuurde lamellen. Al vrij snel begaf een lamel het waardoor de cameralens altijd voor de helft onbedekt was. Annoying. Pas echt vervelend werd het tijdens de voetbalderby Gilze-Rijen, toen de zoomfunctie gebreken vertoonde. Vanaf dat moment kon ik slechts tot twee keer inzoomen.

Dinsdag 8 februari gaat de boeken in als de dag waarop Casa's vierde digitale camera arriveert. Het is een Panasonic FZ38 en het allermooiste aan deze camera is juist het zoomen, niet minder dan 18 keer! Okay, onzichtbaar worden lukt me vooralsnog niet, maar dit is toch een redelijk alternatief voor mijn snode plannen. Hoe dan ook is het een impuls om te fotograferen en aan de hand van een foto komen de verhalen vanzelf. Diana (4) poseert met plezier, een typisch gevalletje win/win.

CasasPa is bezig om juist het verleden te doen herleven, hij scant zijn oude negatieven in. Regelmatig krijgen mijn drie zussen en ik een mail met een of meerdere foto's. Wij moeten dan raden wie erop staan en wanneer en waar het was. Best leuk, immers wat te denken van bijvoorbeeld deze foto van een jeugdige CasaSpider met Lee Towers-bril, waarschijnlijk uit 1979?

Overview van de CasaCamera's

• 20.08.1998 Ricoh RDC-300Z (mirror) (640x480, 350 kilopixel, 3xzoom)
  
• 06.07.2001 Sony DSC-S75 (mirror) (2048x1536, 3 megapixel, 3xzoom)
  
• 11.06.2005 Sony DSC-V3 (mirror) (3072x2304, 7.2 megapixel, 4xzoom)
  
• 08.02.2011 Panasonic Lumix DMC-FZ38 (mirror) (4000x3000, 12 megapixel, 18xzoom)

What's next, een inventarisatie van mijn auto's?

Posted by CasaSpider at 10:04 PM | Permalink | Comments (9)

We moeten tegen Irene'58 C2 uit Den Hout (website). Ik moet eerlijk bekennen geen idee te hebben waar Den Hout ligt. Gelukkig hebben we Wikipedia waarin staat dat Den Hout onderdeel is van de gemeente Oosterhout. Wikipedia beschrijft onbedoeld grappig de tegenwoordige situatie van het 1199 (stand 2006) inwoners tellende dorp:

Momenteel wordt er door de Gemeente Oosterhout grootschalig uitgebreid, met als gevolg dat Den Hout aan de oostelijke kant wordt omtrokken door nieuwbouw (Vrachelen Fase 4/5). Ondanks de grote demonstraties ("Den Hout, tot hier en niet verder!") in de jaren '90 gaan deze projecten toch door, en ligt de kern van Den Hout (met de kerk als middelpunt gerekend) over een aantal jaar nog slechts 1 km van de nieuwbouwprojecten. (Bron)

Vrachelen Fase 4/5, je zult er maar door omtrokken worden. Tot hier en niet verder, ik ben het helemaal met de Den Houtenaren die met Carnaval Kluivenduikers genoemd worden eens! Rijen C4 doet de warming-up op gebruikelijk chaotische wijze, maar als de wedstrijd begint zitten de jongens er ongekend fel op. Het kan ook zijn dat Irene'58 de ellende met Vrachelen Fase 4/5 nog met zich meedraagt, maar al in de tweede minuut ontfutselt Luchiano (013) de bal aan het enige meisje op het veld, een meisje dat overigens tamelijk lang is, en via-via komt de bal terecht bij Abdullah die secuur uithaalt. We staan met 1-0 voor, een ongekende weelde die alleen de heel trouwe supporters zich kunnen heugen. Rijen C4 lijkt in meerdere opzichten op Feyenoord.

Maar het wordt nog mooier. Na een goal van Cihat scoort Luchiano twee keer achter elkaar, ook dat is lang geleden. 's Avonds maakt hij meteen misbruik van de situatie en bedingt dat hij per goal een dag niet hoeft af te drogen. Mijn: "Is goed, maar als je op school een onvoldoende haalt komt er een afdroogbeurt bij", valt niet in goede aarde.

De rust gaat na onder andere deze goal van Mike in met 7-2. Net als we naar de kantine lopen komen Lucy en Diana (4) eraan op de fiets. Pech voor Lucy, want in de tweede helft staat Luchiano ernaast. Diana zal het allemaal worst zijn, zij heeft in Wesley een nieuw vriendje gevonden waar ze de rest van de dag vol van is.

Op het veld wordt het in de tweede helft allemaal wat onvriendelijker. Eerst moet Cihat, die een vrije trap op de lat doet belanden, voor vijf minuten naar de kant en even later mag de nummer drie van Irene'58 na achtereenvolgens een overtreding, een gele kaart, een brutale mond en een rode kaart definitief vertrekken. Ook daarna moet de jeugdige scheidsrechter alle zeilen bijzetten om de zaak in de hand te houden. Uiteindelijk wordt het 8-3 voor Rijen C4. Tevreden gaan we naar huis en zetten van blijdschap de friteuse aan. Wie meer informatie wil over Vrachelen 4/5, en dat zijn er vast velen, wordt verwezen naar deze site.

Scoreverloop Rijen C4 - Irene'58 C2 8-3:

02 1-0 Abdullah
10 2-0 Cihat
11 3-0 Luchiano
15 3-1
18 4-1 Luchiano
22 5-1 Cihat
26 6-1 Mike
29 7-1 Mike
33 7-2
43 8-2 Ömer Kanbur
59 8-3

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

Posted by CasaSpider at 9:29 PM | Permalink | Comments (7)

Regelmatig komen mensen een praatje maken in de DBA-kamer bij Brabant Water. Gezellig! Maar ja, soms moet er ook gewerkt worden en hoe laat men het bezoek in zo'n geval op beleefde wijze afscheid nemen? Simpelweg zwijgen volstaat lang niet in alle gevallen, immers de ander kan het opvatten als een teken dat hij (m/v) er juist een schepje bovenop moet doen, qua woord voeren. Neen, de aanval is de beste verdediging. Ga op zoek naar het zwakke punt.

Met collega Ben de J. uit V. kan ik het goed vinden. Geheel toevallig kom ik achter zijn zwakke punt. Ben heeft namelijk twee volwassen zonen die nog thuis wonen. Iedere keer als ik het gesprek op zijn zoons breng, duurt het maximaal twintig seconden en weg is Ben. Handig om te weten, zo'n zwak punt. Jammer genoeg dreigt een van de twee jongens binnenkort het ouderlijk huis te verlaten. Dat is eerder ook al eens bijna gebeurd, maar toen ze het potentiële appartement bekeken zei Ben's vrouw tot diens ontzetting: "Hmmm, het is wel een beetje klein, hè?" Ben: "Nee joh, dat valt best mee!" Het kwaad was echter al geschied en het appartement ging niet door.

Wat te denken van collega Jac G. uit R.? Met hem kun je het over alles hebben: vrouwen, bier, voetbal, auto's, in- of uitwonende zoons, houten vloeren, je kunt het zo gek niet verzinnen. Tijdens een van onze gesprekken komt ineens ter sprake wat belangrijker is, dit of dat. "Ja Jac", begin ik, 'dat is de grote vraag. Wat is er belangrijk in het leven?" Jac beweegt zich langzaam in de richting van de deur, draait zich nog een keer om en zegt: "Ja, wat is er belangrijk in het leven? Nou, ik ben er weer eens vandoor!"

Ha, die zijn zwakke punt heb ik ook te pakken. Vanavond had ik het met Luchiano (013) over zijn zwakke punt, ben even kwijt welke het was. Ja, het zijn er zoveel. Diana (4) komt meteen achter mij aan: "Papa, ik heb geen zwakke punten. Ik heb een tien!"

Posted by CasaSpider at 8:11 PM | Permalink | Comments (6)

Voetbalalert! Alhoewel, het gaat ook over handel, gunnen, slavernij en geknakte ego's. Als je het zo vertelt zit er een heuse soap in. Over wie hebben we het? Over Bas Dost, geboren te Deventer op 31 mei 1989. In het seizoen 2009/2010 maakt hij indruk bij Heracles en scoort 14 goals in de Eredivisie. Op dat moment toont Ajax al interesse in Dost, maar daar blijft het bij. Heerenveen is doortastender en bindt de jonge spits voor een bedrag van 3.1 miljoen euro voor een periode van vijf jaar aan zich.

Vreemd genoeg kiest trainer Ron Jans er al snel voor om Dost niet als basisspeler te gebruiken, ondanks dat hij met acht goals de clubtopscorer is. De teleurstelling van Dost is logisch. Dan verkoopt Ajax eind januari 2011 zijn sterspeler Luis Suárez voor 26.5 miljoen euro aan Liverpool. De transferperiode loopt af op 31 januari, ergo als Ajax een nieuwe spits wil aantrekken moet men snel handelen. De vraagprijs van Heerenveen voor Bas Dost loopt van 7 miljoen omlaag naar ongeveer 5 miljoen en het aanbod van Ajax omhoog van 3.1 naar 4.5 miljoen euro. Dichter komen de clubs niet bij elkaar.

Tussendoor is er een individuele actie van Bas Dost zelf die met zijn advocaat Cor Hellingman een arbitragezaak aanspant bij de KNVB om zijn contract te mogen ontbinden voor een bedrag gelijk aan de aankoopsom van 3.1 miljoen euro. Deze eis wordt door de KNVB afgewezen. Cor Hellingman spreekt van mensenhandel. Overigens is Ajax niet blij met de actie van Dost, deze heeft geen positieve invloed op een mogelijke transfer gehad.

Zoals te doen gebruikelijk is de sportwereld verdeeld in twee kampen. Het ene kamp zegt dat Ajax gewoon moet betalen, immers men heeft zelf net de hoofdprijs geïncasseerd voor Suárez. Het andere kamp vindt het vreemd dat een speler van 3.1 miljoen die een half jaar niet in de basis staat ineens het dubbele waard moet zijn. En dan is er het mensenhandelaspect.

Om met dat laatste te beginnen, iedereen die een contract tekent en zeker een langlopend contract, dient daar vooraf goed over na te denken. Voetbalclubs sluiten juist langlopende contracten af om meer zekerheid te hebben en bij een tussentijdse verkoop een hogere afkoopsom te kunnen claimen. Dat is evident.

Over de afkoopsom in het geval Bas Dost. Is vijf miljoen euro een exorbitant hoog bedrag? Ik vind van niet. Immers, Ajax heeft Suárez laten gaan en is daar dik voor betaald. Iedereen weet dat de club zich direkt wil versterken en iedereen weet dat er geld is. Met nog twee dagen te gaan voor het aflopen van de transfertermijn is de tijd krap. Geheel volgens de Wet van Vraag en Aanbod drijft dit de prijs van kandidaten (Mertens, 7 miljoen euro) op. Het is derhalve wel heel kort door de bocht om nagenoeg eenzelfde prijs te eisen als Heerenveen voor Dost aan Heracles heeft betaald. Daar komt nog bij dat Heerenveen een concurrent sterker maakt.

Misschien had Heerenveen Dost voor 4 miljoen euro wel aan Feyenoord gegund, maar helaas hebben wij niet zoveel geld. Mijn advies aan Bas Dost: "Recht de rug en knok je in de basis." Alhoewel, dan wordt hij nog meer waard en vergroot daarmee de kans zijn gehele contract in Heerenveen te moeten uitzitten.

Posted by CasaSpider at 6:34 AM | Permalink | Comments (5)