CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

"Hebben we popcorn in huis?", vroeg ik aan Lucy. Bier en Tequila waren er in ruime mate, maar als men een avondje televisie gaat kijken moeten de kaken wel kunnen malen. "Ja, we hebben nog twee pakken", antwoordde ze tot mijn opluchting. Toen ik met Luchiano (9) op bed lag te lezen vroeg Lucy of ze niet beter gevulde eieren kon maken. Ja, gevulde eieren zijn nog lekkerder dan popcorn.

Wat gingen wij eigenlijk kijken, wat was er te doen? Niets minder dan de Miss Universe verkiezing die dit jaar in Mexico plaatsvond. Natuurlijk betreft het een spektakel waarin commerciele en politieke belangen meer prioriteit hebben dan de schoonheid van de kandidates maar toch is het geen straf om een paar uur beeldschone vrouwen te bekijken.

Vitamine voor de ogen!

Het overgrote deel van de kandidates ziet men slechts gedurende een seconde of drie, de tijd waarin zij al lopende haar naam en het vertegenwoordigde land mag uitspreken. Dat was meteen alles wat wij van Naemi Monte uit Curacao hebben gezien. Ook mijn favorietes uit Italie en Panama overleefden de eerste schifting niet. En Nederland? Nederland deed niet eens mee, hadden ze nu echt Yolanthe niet kunnen sturen?

Van de laatste tien overgebleven vrouwen was er één kaal, hadden er twee blond en de overige zeven donker haar. Miss USA Rachel Smith zag er afgetraind uit, tegen het te dunne aan. Toen zij opkwam in haar galajurk stapte ze op de zoom en ging onderuit. Gelukkig herpakte zij zich snel, maar het leed was reeds geschied. Een Miss Universe hoort niet te vallen dat is algemeen bekend.

Miss USA werd vijfde, Korea vierde en Venezuela derde. Wie zou Miss Universe 2007 worden, Brazilie of Japan? Mijn voorkeur en ook die van Lucy ging uit naar Riyo Mori uit Japan. Een vrouw met alluren en klasse die tegelijkertijd speels en schalks uit de hoek kan komen, de droom van iedere man. Hoogste tijd om aan de spanning een einde te maken ook al staat de clou al in de titel. De Japanse Riyo Mori is gekroond tot Miss Universe 2007.

Wie wil met haar 's morgens een bordje gevulde eieren Sushi eten?

Posted by CasaSpider at 1:51 PM | Permalink | Comments (19)

Twee dames, dat belooft een foto-update maar eerst volgt een vergelijking. Wat zijn de verschillen en overeenkomsten tussen Emma en Yohanna?

Emma is al erg oud en sukkelt na haar heupoperatie een beetje met de gezondheid. Yohanna is in de kracht van haar leven en bijna vier maanden zwanger. Emma laat over zich lopen, iedere keer weer terwijl Yohanna goed van zich af kan bijten. Waar Yohanna's huid erg gevoelig is voor de zon kan Emma er urenlang in blijven liggen.

Maar er zijn ook overeenkomsten. Beide dames zijn erg populair en zien er puik uit. Als ze er een tijdje niet zijn worden ze door veel mensen gemist. Zowel Cubaanse Yohanna als Nederlandse Emma, na haar laatste operatie dan toch, zijn soepel in de heupen en bewegen graag.

Op 12 mei was er de feestelijke opening van de Koningin Emmabrug, in de volksmond Pontjesbrug genoemd, na een ongeveer negen maanden durende volledige restauratie. Bewegingsproblemen leidden ertoe dat de brug zaterdag 22 juli op non-actief werd gesteld.

Het duurde even voordat de financiering voor het herstel rond was, maar op 4 september werden de reparatiewerkzaamheden gestart. En sinds donderdagmiddag 28 september is de Koningin Emmabrug terug, bijna drie weken voor de komst van CasasPa naar Curacao.

Over de onderhoudshistorie van Yohanna is mij niets bekend. Donderdagmiddag stonden we even buiten te kletsen. Yohanna had haar fototoestel bij zich. Rechts van ons stond de zilvergrijze motorfiets van collega George Broos. Daar had zij haar oog op laten vallen. We maakten er een spontane fotosessie van, een sessie waar de beste George nog steeds geen weet van heeft.

• Yohanna op de zilvergrijze motorfiets van George Broos, vooraangezicht.
• Yohanna gezien vanaf de zijkant op de zilvergrijze motorfiets van George Broos.
• Yohanna tussen de grote UTS-antennes, geen idee waar zij tegen aanduwt.
• Yohanna bij een van de weinige planten die op het UTS-terrein te Vredenberg groeien.
• Yohanna en CasaSpider, poserend bij de grote UTS-antennes.

Voor de liefhebber van Papiamentstalige teksten staat hier het artikel uit de Vigilante van vrijdag over de terugkeer van de Koningin Emmabrug. Met een vergroting van de detailfoto's van het laatste onderhoud.

Posted by CasaSpider at 1:13 PM | Permalink | Comments (14)

Ongeveer zes maanden geleden plaatsten wij de tot dusverre laatste Chica de la Semana op lachicamerengue.com. Sindsdien had Lucy minder zin om haar ronde op het strand van Mambo Beach te maken. Ook lijken er minder dames voorhanden te zijn.

Soms krijgt men dingen echter gewoon in de schoot geworpen. Neem nu Sugey, een 24-jarige schoonheid uit Santo Domingo die gedurende een maand bij ons verblijft. Zij wil graag Chica de la Semana zijn en Lucy heeft dat verzoek met plezier ingewilligd.

Zondag was de dag van de fotosessies. Eerst bij ons thuis, waar Sugey zich in diverse rollen liet fotograferen. Onder anderen als dienstmeisje, een geheime fantasie van menige man. Het plan was om vervolgens naar de dierentuin te rijden, een plek met mooie achtergronden qua planten en dieren. Bovendien is het er rustig.

Dat laatste was van belang aangezien Sugey zich niet helemaal op haar gemak voelde in haar korte hotpants. Toen we bij de dierentuin aankwamen was het er tot onze verrassing allesbehalve rustig. Alle parkeerplaatsen waren bezet en er stond zelfs een rij voor de ingang. Dat betekende betalen!

Snel gingen wij er vandoor, eerst richting Seaquarium. Een mooie, rustige plek in gedachten hebbende stelde ik voor om naar Fort Nassau te rijden. Fort Nassau is een fort, dat is logisch, gelegen bovenop een hoge rots met een prachtig uitzicht op de Julianabrug en de haven. Het is gebouwd in 1797. Tegenwoordig is er een tamelijk duur restaurant in gevestigd.

Op twee of drie passerende werklieden na was er niemand. Luchiano (8) fietste rondjes, Sugey was het model, Lucy gaf de aanwijzingen en ik hanteerde de camera. De zon brandde. Modelfotografie is zwaar werk, zeker in deze omstandigheden. Al snel kregen we dorst.

We hadden water en Maltin Polar meegenomen. Luchiano, Lucy en ik lurkten aan onze drankjes. "Wil jij iets drinken?", vroeg ik aan Sugey. Voordat zij kon antwoorden zei Lucy al neen. "Ja maar tante, ik heb zo'n dorst...", sputterde Sugey. "Je houdt het maar vol, als we klaar zijn met de foto's mag je drinken", zei Lucy streng.

Zij was bang dat een paar slokken water het resultaat negatief zouden beïnvloeden. "Topmodellen krijgen soms dagenlang niets te eten en tijdens de sessies vallen zij regelmatig flauw. Zo is het leven van een model nu eenmaal.", lichtte Lucy haar besluit toe. Sugey schikte zich in haar lot.

Het moet gezegd, het resultaat mag er wezen. Sugey is een prachtige Chica de la Semana. Voor fanmail is er een speciaal email-adres gecreëerd: Sugey.

De baby heeft besloten een mei-kind te zijn.

Posted by CasaSpider at 9:56 AM | Permalink | Comments (20)

Van een aantal mensen is mij bekend dat zij op dinsdag verlangend uitzien naar de nieuwe Chica de la Semana. Bijna nog meer dan ik naar een glas trappistenbier op zaterdagmiddag. Sommigen vinden het vast niet erg dat Katherine de kroon nog een week mag dragen.

Wat ik niet erg vind is dat vroeger een muzieknummer met gemak een kwartier kon duren. Neem nu bijvoorbeeld Get Ready van Rare Earth in zijn full version van 20:06 minuten.

Rare Earth, een band die van alle CasaLog-lezers waarschijnlijk alleen nog bij gerontorocker Eric bekend is. In combinatie met Tequila is Get Ready trouwens prima weblogmuziek.

Lucy liep tevergeefs haar rondes, het was ook heel rustig op het strand. Toen zij zich ging omkleden voor het Happy Hour schoot ik daarom maar een paar foto's van Luchiano (7) die druk in de weer was met zijn handdoek.

Soms denkt hij dat hij Batman is, andere keren dat hij kan vliegen. Als zevenjarige kan dat nog, op mijn leeftijd wordt men ervoor opgesloten. Even later kwam Lucy terug, klaar voor het Happy Hour van Wet&Wild.

Het was gezellig daar. Ino en Bente, neen, neen, nog steeds geen link, moesten lang nadenken en veel overleggen voordat zij de einduitslag van de quiz bekend maakten. Barbara, een verrassend kwieke Roland en Kyra arriveerden, gevolgd door Peter en Loes met hun kinderschare. Roland gaat hard vooruit, want hij dronk alweer drie Polartjes.

Toen was het tijd om langs de Chinees te gaan.

Posted by CasaSpider at 6:43 AM | Permalink | Comments (16)

Vandaag is het tijd voor de vierde chica van het groepje Dominicaanse dames met de leuke fantasieën. Haar naam is Katherine. Ook zij houdt van relatief kleine ruimtes als het gaat om haar favoriete fantasie. Katherine droomt ervan om de liefde te bedrijven op een jacht, midden op de oceaan, bij volle maan.

Ahuuuuuuuuuuoeoeoeoew!!!

Tot zover CasaSpiders weerwolf imitatie. Onze honden Spider en Scooby Doo maken dit geluid tegenwoordig ook bijna iedere nacht, vraag mij niet waarom.

Op lachicamerengue.com staan de foto's van de nieuwe Chica de la Semana, Katherine. Op de vraag wat voor haar de perfecte man is antwoordde zij dat deze niet bestaat.

Hmm...

Afgelopen zondag verplaatsten wij ons als gebruikelijk om half vijf van Kontiki naar Mambo Beach. Wij installeerden ons op onze bedjes en Lucy zag onmiddellijk een mooie Nederlandse jongedame die circa twee meter westelijk van ons lag. Alles aan haar klopte.

"Ik heb een website...", zo oefende Lucy haar openingszin met mij. Even later had zij voldoende moed verzameld en sprak het meisje aan.

Tot mijn verbazing stond zij al binnen tien seconden met de blonde dame naast mijn bedje. Dat was snel!

"We gaan twaalf foto's maken", zei Lucy tegen haar. "Twaalf?", vroeg de blondine verbaasd. Ik trok mijn wenkbrauw wenkbrauw (dank je, Cockie) op, wist ook niet dat ik dat kon. Immers, zoveel is twaalf nu ook weer niet. "Kom, we gaan", sprak Lucy kordaat. "Oh!", maar ik dacht dat ik een foto van jullie moest maken!"

Een misverstand. De blonde jongedame vleide zich weer op haar bedje en wij namen een Amstel.

Posted by CasaSpider at 6:40 AM | Permalink | Comments (11)

Zes weken lang kon Lucy geen enkele kandidate vinden voor de rubriek Chica de la Semana op onze lachicamerengue.com website. Een kleine ramp.

Op het strand van Mambo bevindt zich niet ver van onze vaste standplaats bijna iedere zondagmiddag een groepje Dominicaanse jongedames met een paar kleine kinderen.

Van dit groepje had Lucy al eens foto's gemaakt van Ingrid en Miove, de dame die het graag eens zou doen in een duikboot met koers richting de Atlantische Oceaan. Maar dan niet helemaal tot Madeira.

De andere dames in het groepje zijn Katherine en Alexandra. Met beiden heeft Lucy zondag een fotosessie gehouden en Alexandra is deze week als eerste aan de beurt om Chica de la Semana te zijn.

Wat is Alexandra's geheime fantasie? Zij wil graag de liefde bedrijven in een vliegtuig vol met passagiers. Niet geheel duidelijk is mij waar in het vliegtuig precies de liefde bedreven moet worden. In het kleine toilet wellicht? Met als extra spanning dat door het grote aantal passagiers iets vaker iemand probeert binnen te komen.

Waar komt de fascinatie van vrouwen voor seks in kleine ruimtes toch vandaan. Duikboten, vliegtuigtoiletten, een ruimtecapsule op weg naar de maan (Ingrid). Een belangrijk kenmerk van een fantasie is dat zij zich afspeelt in iemands hoofd, ook een kleine ruimte trouwens. Voor veel fantasieën geldt dat zij bij daadwerkelijk in de praktijk brengen nogal kunnen tegenvallen.

Toch kijk ik in een vliegtuig vol passagiers voortaan eens goed om mij heen.

Posted by CasaSpider at 12:25 PM | Permalink | Comments (10)

Toen ik laatst vreesde in herhaling te vallen maakten de dames Willisha en Cyberjunk mij erop attent dat dat helemaal niet zo is. Immers, nieuwe lezers hebben de oude verhalen nooit gelezen en oude lezers zijn ze grotendeels vergeten.

Maar als ik nu schrijf dat wij zondagmiddag naar het strand van Kontiki en Mambo Beach zijn geweest, is dat dan echt compleet nieuw? Dacht het niet hè!

Op een strandbedje genoot ik van mijn welverdiende rust. Het zwemmen met Luchiano (7) zat er al op. De rust werd verstoord door een aankondiging die over het strand schalde.

"Attentie, attentie! Over vijf minuten begint de bikini-show alhier bij Kontiki Beach."

Waarvoor komt iemand zijn bed uit, wat zijn de drijfveren van een mens? De aankondiging van een bikini-show doet in ieder geval wonderen. Kwiek stapte ik van mijn bedje af en graaide naar de camera.

Even later stond ik in een uitstekende positie aan het eind van de pasarela. Grote genade, het Nederlandse woord daarvoor is me ontschoten, ik lijk Sylvia Kristel wel. In het Engels is het catwalk.

De modellen liepen af en aan en poseerden regelmatig precies voor mijn neus. Kennelijk verkeerden zij in de veronderstelling met een professionele fotograaf van doen te hebben. Mij kwam het wel goed uit in ieder geval.

Klik op de foto of hier voor de volledige serie van 23 foto's. Overigens is er ook filmmateriaal van de bikini-show, voor het geval er behoefte is aan een Gran Premiere...

Na al deze voorbijtrekkende schoonheden was de behoefte aan een nieuwe Chica de la Semana voor lachicamerengue.com iets kleiner. Zo had Lucy ook eens een vrije zondagmiddag.

Posted by CasaSpider at 6:22 AM | Permalink | Comments (27)

Nadat Lucy op zondag 19 juni haar foto-sessie met Miove had beëindigd maakte zij nog een rondje over het strand. En warempel vond zij een tweede kandidate. Soms zit het mee!

Met een donkere schone verscheen Lucy aan mijn strandbedje. Gek is dat, bij donkere dames op Curacao ga ik er automatisch vanuit dat zij Spaans spreken. Dat was nu niet het geval.

Gladys is een echte Hollandse vrouw uit de mooiste stad van Nederland, tegenwoordig alom 010 genoemd. Aan mij de taak om de bedoeling van lachicamerengue.com en de Chica de la Semana uit te leggen. Getuige het feit dat zij even later met Lucy op pad ging is dat gelukt.

Na het maken van de foto's hielp ik Gladys een beetje met het invullen van de vragen. Zij moest erg lang nadenken over haar lievelingsdier. "Ja, vroeger was het een paard... maar nu?" Behulpzaam noemde ik allerlei dieren op: "Een leeuw, een tijger, een kangoeroe..."

"Een kangoeroe, haha!", lachtte Gladys. Wat zij niet wist is dat de kangoeroe mijn favoriete dier is. Ik heb er maar niets van gezegd. "Nou, doe dan toch maar het paard."

Foto's van Gladys en haar antwoorden op de vragen zijn te vinden bij La Chica de la Semana.

Posted by CasaSpider at 12:45 PM | Permalink | Comments (12)

Voor de tweede opeenvolgende zondag namen we de nieuwe camera mee naar het strand. De zon was fel, toch waren er niet zo heel erg veel mensen. Ik voorzag een zwarte dag qua Chica de la Semana.

Gelukkig was het zondag Vaderdag, alle vaders op aarde alsnog mijn hartelijke felicitaties. Lucy vond dat ze vanwege Vaderdag extra haar best moest doen om een meisje te vinden. En haar best deed ze.

Ik wees een mooi meisje met een oranje/rode bikini aan. Het was een Nederlands meisje en ze was in een groepje, meestal voldoende aanleiding voor Lucy om haar links te laten liggen. Ditmaal liep ze er direct op af, helaas tevergeefs.

Schuin achter mij zat een jongedame in witte bikini op een houten tafel. "Wat vind je van dat meisje hier schuin achter mij?" Lucy kende haar wel, het was een Dominicaans meisje in een groepje waarvan een andere dame al eens Chica de la Semana was geweest. Het meisje heette Miove, wat een sensuele naam, en wilde wel poseren. Ze moest zich alleen nog even opmaken.

In de tussentijd kwamen er twee meisjes aanlopen waarvan er een wel zeer aantrekkelijk was. Lucy was echter op Miove aan het wachten en liet de nieuwe dus gaan. De meisjes van Mioves groepje bemoeiden zich nogal met de plaatsen en de posities die voor de foto's ingenomen dienden te worden.

De resultaten zijn te bezichtigen op lachicamerengue.com onder La Chica de la Semana. Een groter exemplaar van de afgebeelde foto is beschikbaar: 800x600.

Na de fotosessie vult het model altijd een formulier met een paar vragen in. "Wat is je favoriete fantasie?" is een van die vragen. Tot mijn verbazing hebben sommige mensen helemaal geen fantasie, maar Miove wel. Zij wil de liefde bedrijven in een duikboot die richting de Atlantische Oceaan koerst.

Richting de Atlantische Oceaan koerst, hoe kom je erop!

Posted by CasaSpider at 6:47 AM | Permalink | Comments (19)

Het was heet en ietwat benauwd op Mambo Beach afgelopen zondag. Zwetend in de zon liggen, dat is weer eens wat anders. Lucy had al tevergeefs haar rondjes gelopen om een Chica de la Semana te vinden voor lachicamerengue.com.

We lagen op onze bedjes met een blikje Amstel in de hand. Ik scande de omgeving en lette tegelijk op Luchiano (7) die in zee aan het spelen was. Een lange, ietwat magere man met grijs haar bewoog zich in mijn richting. Nu ben ik heel slecht in mensen herkennen, maar vreemd genoeg wist ik in dit geval meteen wie het was.

Vreemd genoeg, want ik had de man nog nooit van mijn leven gezien. Het was collega-weblogger Robert Noordberger van Robertopcuracao. Even later bleken we al heel wat van elkaar te weten. Iets dat in deze wereld steeds normaler wordt maar tegelijkertijd ook een beetje vreemd blijft.

Robert vertrok richting Lions Dive hotel waar het Tros-familiespektakel Te land, ter zee en in de lucht plaatsvond. Volgens mij met tobbedansen maar dat boeit niet zo.

Wij maakten ons gereed voor nog een uur Happy Hour bij Wet&Wild. We stonden er nog maar net toen een meisje met lang bruin haar en een jongen vlak langs ons naar zee liepen. Even later kwamen ze terug. Lucy vroeg het meisje of ze Chica de la Semana wilde zijn en dat wilde ze.

Zo stond ik daar in mijn eentje op het Happy Hour. Luchiano was druk bezig met een surfplank in zee en Lucy was dus foto's aan het maken. De overige mensen van onze club lieten het afweten of ze waren met zijn allen naar het tobbedansen aan het kijken. Het was allemaal de moeite waard, want de op de valreep gevonden Curacaose Claudia N. mag er zijn.

Klik op de foto om naar de Chica de la Semana pagina te gaan voor meer foto's van Claudia. Persoonlijk ben ik wel gecharmeerd van witte bikini's. Maar wat is eigenlijk de mooiste kleur voor een bikini?

Posted by CasaSpider at 1:08 PM | Permalink | Comments (13)

Bijna schreef ik onze Zuiderburen maar dat zijn de Venezolanen en ik bedoel de Belgen. De Belgen hebben een fanatieke voorliefde om voor elk vreemd woord een Nederlands woord te gebruiken dan wel te verzinnen.

De Zuid-Afrikanen kunnen er ook wat van. Toevallig stuitte ik op Die Burger waarin een artikel staat over de kansen van Miss Universe 2005 Zuid-Afrika, Claudia Henkel. Claudia behoorde niet tot onze favorieten maar deed het in de polls kennelijk niet slecht.

Mej. SA is wedders se keuse om met kroon weg te stap

Dit blyk dat Claudia Henkel, Mej. Suid-Afrika, 'n gunsteling is om môre-aand die Mej. Heelal-kroon te verower.

(...)

Volgens Carreira het Henkel 'n ongelooflike "verhoogteenwoordigheid" en "ster-kwaliteit". Henkel is luidens berigte 'n gunstelingkeuse van die beroepswedders. Haar kanse was gister 14/1 en 16/1, en haar grootste kompetisie kom in die vorm van Mej. Kanada, Natalie Glebova, wie se kanse op 7/1 en 10/1 geskat word.

Mejuffrouw Heelal, hoe komt men erop. Claudia Henkel eindigde op de 11-de tot en met 15-de positie. De kansen van Mej. Kanada werden aanzienlijk accurater geskat.

Posted by CasaSpider at 1:10 PM | Permalink | Comments (6)

De Miss Universe verkiezing 2005 hield ons al een aantal weken bezig. Het verzamelen van foto's en informatie van de kandidates voor lachicamerengue.com is een time-consuming proces, maar gelukkig niet vervelend om te doen.

De verkiezing werd gehouden in Bangkok, Thailand. Het was vooralsnog niet geheel duidelijk wanneer. Op sommige plaatsen stond 30 mei, op andere 31 mei. Om commerciele redenen is ervoor gekozen om de uitzending op prime-time te laten plaatsvinden in onze time-zone. Onze time-zone is Caracas/La Paz, maar ook New York ligt op deze lijn.

Gevolg hiervan was dat het circus in Thailand op 31 mei om acht uur 's morgens plaatsvond. Dat staat gelijk aan 30 mei negen uur 's avonds op Curacao. Ach, er zijn ergere dingen om mee wakker te worden.

Natalie Glebova uit Canada was de eerste dame op onze Miss Universo 2005 pagina. Onmiddellijk zag ik haar schoonheid en gaf haar drie sterren. Eerlijk gezegd vond ik Monica Spear uit Venezuela nòg een heel klein tikkeltje mooier, maar zij overschreed de tijd bij het beantwoorden van de vragen. Een vijfde plaats viel Monica ten deel.

Onze lokale favorieten waren Rychacviana Coffie (Curacao) en Renata Soñé (Dominicaanse Republiek). Rychacviana werd helaas in de voorrondes uitgeschakeld, Renata haalde de finale en werd uiteindelijk derde.

Beide dames hebben echter fouten gemaakt. Renata droeg de verkeerde jurk, dat zagen Lucy en ik direct. Hoe mooi zij ook is, naast de oogverblindende witte jurk van Natalie Glebova stak zij flets af.

Bij Rychacviana Coffie ging het mis in de promotie. Er waren geen foto's en er was geen verhaal. Ik ben er 100% van overtuigd dat met het op de juiste wijze onder de aandacht brengen van foto's en verhalen Rychacviana aanzienlijk veel meer kans had gehad om bij de laatste 15 te komen. Lachicamerengue heeft zelfs geheel belangeloos hulp aangeboden, hier werd helaas niet op gereageerd.

Niet getreurd, want ik kan mij goed vinden in de uitverkiezing van Natalie Glebova. Alle 15 finalistes, aangevuld met een groot aantal schoonheden, zijn te vinden op onze Miss Universo 2005 pagina.

Posted by CasaSpider at 6:32 AM | Permalink | Comments (6)

Het is heel vreemd, maar Nederlanders zijn niet dol op Miss Universe verkiezingen. Curacaoenaars daarentegen zien het evenement als een spannende voetbalwedstrijd. Als onze kandidate Rychacviana 'Vantje' Coffie straks in bikini voorbij komt lopen wordt er geschreeuwd en gegild.

Stelling: Alleen volkomen natuurlijke vrouwen zonder siliconen en andere hulpmiddelen mogen meedoen aan de Miss Universe verkiezing.

Om twee redenen ben ik het niet met deze stelling eens.

1. Het gebruik van siliconen in met name de borstpartij zou gelijkenis vertonen met het gebruik van doping door bijvoorbeeld wielrenners. Over smaak valt te twisten, maar een feit is dat veel mensen (mannen en vrouwen) iets grotere borsten aantrekkelijker vinden dan heel kleine exemplaren. Als nu alleen vrouwen zonder siliconen aan de Miss Universe verkiezing mee mogen doen ontstaat de vreemde situatie dat zij geen doping mogen gebruiken, terwijl er op straat volop gebruik van wordt gemaakt. De kans neemt hierdoor toe dat een gewone vrouw er mooier uitziet dan de Miss Universe. Dat is even gek als dat Lance Armstrong op de Alpe d'Huez plotseling voorbij wordt gereden door een kantoormannetje dat toevallig stijf staat van de doping.

2. De Miss Universe is niet absoluut de mooiste vrouw op aarde. Zij is de winnares van een verzameling vrouwen die zich in de deelnemende landen ooit voor een dergelijke verkiezing hebben ingeschreven. Met grote waarschijnlijkheid bestaat er een relatie tussen het zichzelf verfraaien van vrouwen door middel van diverse correcties alsmede het gebruik van siliconen en de wil om Miss Universe te worden. Als men nu al deze goedwillende dames uitsluit van de verkiezing wordt de verzameling kandidates aanzienlijk kleiner. Daaruit volgt automatisch dat de kans dat daadwerkelijk de mooiste vrouw ter wereld wint eveneens drastisch afneemt.

Een vrouw die Miss Universe wil worden dient voorafgaand aan de dag van de verkiezing, dit jaar 31 mei 2005, zichzelf in de picture te spelen. De wereld moet haar reeds kennen en (een beetje) van haar houden. Tot mijn verbazing besteden slechts weinig kandidates hier voldoende aandacht aan.

Dat geldt ook voor Miss Universe Curacao 2005, Rychacviana 'Vantje' Coffie. Zij heeft zeker potentie en deze uit Suffisant afkomstige schone lijkt me nog sympathiek ook. Alle kleine beetjes helpen, zo dus ook onze aan Rychacviana gewijde pagina op lachicamerengue.com.

CasaSpider en La Chica Merengue wensen onze Miss Curacao met of zonder siliconen heel veel succes op 31 mei in Thailand.

Posted by CasaSpider at 12:33 PM | Permalink | Comments (6)

Wederom had Lucy zondagmiddag geen succes met het vinden van een Chica de la Semana. Desondanks gingen de Happy Hours op Mambo en Wet&Wild gewoon door, gelukkig maar. We dronken wat bier, kletsen wat, hielden Luchiano in de gaten en keken naar passerende mensen.

Er liep een oogverblindende vrouw in een strak rood pakje langs. Al mijn quarks, gluonen en wat dies meer zij kleefden aan haar lichaam als... ja als wat eigenlijk. "Ih... ih... is dat niks als Chica de la Semana?", vroeg ik aan Lucy. "Ja, dat zou je wel willen, dat is de Miss Universe Curacao van vorig jaar!"

Het kostte me een paar minuten voor ik op haar naam kwam. Angeline da Silva de Goës zong het even later in mijn hoofd en andere lichaamsdelen. Lucy moest naar het toilet. Prompt verscheen Angeline voor de tweede maal om vlak bij ons op een tafel te gaan zitten. Zij had een cameraploeg om zich heen, waarschijnlijk voor haar programma Caribe Awe dat iedere dinsdag om negen uur op TV-11 (Dies-Un) wordt uitgezonden.

"Waar blijft Lucy toch?", spookte het door mijn hoofd. De aanblik van Angeline deed de verlegen persoon die ik in wezen ben smelten. Ik moest met haar op de foto. Gelukkig kwam Lucy er al snel aan.

Samen liepen we naar Angeline die druk in gespek was. Op het juiste moment raakte ik haar schouder en sprak haar in mijn beste Papiaments aan. Ze moest er in ieder geval om lachen. Wie raadt wat mijn openingszin was verdient een fles Duvel.

Na een paar foto's (klik op de foto voor groter) genomen te hebben namen we afscheid. Angeline da Silva de Goës, sympathiek en bloedstollend mooi. Een gevaarlijke combinatie...

Terug in ons groepje vroeg Ino wie dat wel was. Ik vertelde het hem, waarop Ino mij verraste door te zeggen dat hij haar helemaal niks vond, qua schoonheid dan. Nu zijn er ongetwijfeld ook mensen die zeggen dat de nieuwe BMW M5 een rammelbak is, maar toch stond ik even perplex. En dan ben ik notabene degene met tweemaal min zes!

In de auto op weg naar huis bleek Luchiano (7) de wijste te zijn: "Papa, jij snapt de mannen niet. Als iemand zegt dat hij haar helemaal niets vindt, dan is hij juist verliefd op haar."

Toevallig is de maand mei de maand van de Miss Universe verkiezing. Op maandag 30 mei wordt in Bangkok de nieuwe Miss Universe 2005 gekozen. Sinds vorig jaar besteedt lachicamerengue.com veel aandacht aan deze verkiezing. De afgelopen dagen heb ik diverse uren doorgebracht met het verzamelen van informatie.

Op dit moment zijn op de Miss Universo 2005 pagina al 12 landen vertegenwoordigd. Onze favorieten tot dusverre zijn Natalie Glebova uit Canada en de Noorse Helene Traasavik. De Curacaose Rychacviana Coffie is een hele mooie dame, maar ik vrees dat zij de voorronden niet overleeft.

De binnenkant van mijn hoofd is voorlopig helemaal rood gekleurd: Angeline da Silva de Goës.

Posted by CasaSpider at 6:26 AM | Permalink | Comments (21)

Afgelopen zondag had Lucy na drie weken weer eens beet voor lachicamerengue.com. Ana Erika zat samen met haar man een meter of vijf voor ons en zij was ons onmiddellijk opgevallen. Helaas (voor ons) was zij nogal innig met haar man.

Net voor het begin van tweede Happy Hour trok Lucy de stoute schoenen aan. Enigszins tot haar verbazing reageerde Ana Erika positief op Lucy's verzoek om een foto-serie van haar te maken. Deze week draagt zij de titel Chica de la Semana. Voor de duidelijkheid, het was niet tot Ana Erika's verbazing.

Een moeilijke taal dat Nederlands. Laatst hoorde ik op de radio een zin die ongeveer zo ging: "De sporter mocht van de dokter met het gekneusde gewricht niet aan de wedstrijd meedoen". Ook hierbij vroeg ik mij af hoe een vertaalprogramma dit aan moest pakken.

Toen de familie Cuppen op vrijdag 29 april het ziekenhuis binnenstormde was het voor de dokter in ieder geval niet moeilijk te bepalen wie er hoognodig moest bevallen.

Zelden heb ik zo'n dikke buik gezien als die van Loes. Er zat dan ook een tweeling in. Nu niet meer, Rayan en Kishan zijn op die vrijdag voorspoedig en gezond ter wereld gekomen.

Trotse vader Peter en zoon Arwin van twee jaar oud hebben wij zondag bij Wet&Wild gefeliciteerd. Vanaf deze plaats gaan onze felicitaties naar de vrouw die de immense buik negen maanden heeft moeten dragen: Loes, gefeliciteerd!

Op de vrije maandag, compensatie voor de Dag van de Arbeid, gingen Luchiano (7) en ik 's middags samen naar het strand. We hebben veel gezwommen. Op een bepaald moment stonden we vlakbij de kust wat in zee te spelen. Een iets oudere man was al een tijdje naar mij aan het kijken.

Ineens sprak hij: "Uhm... hallo, mag ik iets vragen?" Inmiddels heb ik dit al vaker meegemaakt, dan word ik herkend als CasaSpider. Beroemdheid in spé zeg maar. "Ja hoor, vraagt u maar", antwoordde ik minzaam. "Heet u Kruisinga?", vroeg de man tot mijn ontsteltenis. "Neen!", zei ik. "Lijkt uw naam er helemaal niet op?", vervolgde de man. "Neen!"

Later bedacht ik dat hij me misschien had aangezien voor judoka Mark Huizinga (gouden plak in Sidney), dat had zomaar gekund. Verder zat het ook niet mee, want van mooie Ana Erika hebben we geen spoor gezien. Gelukkig scheen de zon wel.

Posted by CasaSpider at 6:31 AM | Permalink | Comments (25)

Uit Colombia komen veel dingen met een C. Neem bijvoorbeeld cocaine, coffie en chicas.

We stonden al een tijdje droog op lachicamerengue.com. Iedere zondagmiddag liep Lucy haar rondjes, maar het aanbod hield niet over.

Afgelopen zondag was de laatste hele vakantiedag van Piet en Verina. Tijdens het Happy Hour lagen we wat op onze strandbedjes te kletsen. Luchiano (7) deed kunstjes (op zijn hoofd staan) en Lucy liep haar ronde.

Normaliter zie ik de Chica de la Semana altijd wel en wissel een paar woorden. Deze keer is zij mij geheel ontgaan. Na het bekijken van de foto's heb ik de indruk toch iets gemist te hebben.

Ze heet Sheila, komt uit Colombia en haar fantasie is om een keer uit een vliegtuig te springen, met parachute wel te verstaan.

Wat zal haar haar mooi wapperen in de lucht!

Posted by CasaSpider at 6:27 AM | Permalink | Comments (12)

Laatst correspondeerde ik wat heen en weer met GJ van Camarados. De Don Juan uit het Noorden kent een zekere Miriam die bij hotel Van der Valk Curacao werkt. Binnenkort wil Miriam's vriendin Leoni naar Curacao komen om haar te bezoeken. GJ vroeg of ik misschien tijdelijke woonruimte voor haar wist.

Helaas kon ik hem niet helpen. Weliswaar hebben wij op zich een kamer over, maar het is om moverende redenen toch niet zo'n geweldig idee om daar een jonge dame in te herbergen. Dat begreep GJ ook en tegelijkertijd corrigeerde hij zijn eerdere bewering dat Miriam een baan bij Van der Valk heeft.

GJ: "Ze werkt in een of ander tentje op een plein (duidelijk als ik ben)..

Een tentje op een plein, dat kan eigenlijk alleen maar Pleincafé Wilhelmina zijn. Daar komen wij bijna elke zaterdag, maar helaas ben ik niet zo goed in het herkennen van mensen.

Daarom liet ik Lucy de meegeleverde foto van Miriam zien en ja hoor, zij wist meteen wie het was.

Zaterdagmiddag wachtte ik op Studio Sport, dat begint hier om vijf uur. Om 15:37 (21:37 Nederlandse tijd) overleed echter de Paus. Alle televisie-uitzendingen werden onderbroken. "Daar gaat mijn sport!", was mijn eerste gedachte. En ik had net zo'n zin in Heerenveen-Ajax (2-1). Een wedstrijd waarbij GJ op de tribune in de skybox zat. Hoe toevallig.

Om iets voor zessen arriveerden we bij Pleincafé Wilhelmina. Piet en Verina zaten er al en even later voegde Wim Jans zich bij ons. Kort daarna maakte ik kennis met Miriam. "Ik wil jou de groeten van iemand doen", zei ik tegen haar. "O ja, van wie dan?", vroeg zij verbaasd met onmiskenbare Groningse tongval.

GJ, ik kan je bij deze melden dat Miriam blij was met je groeten. Klik hier voor een groter exemplaar (800x600).

Posted by CasaSpider at 10:03 AM | Permalink | Comments (20)

Het was druk op de stranden met Eerste Paasdag. Er viel veel te genieten, dan heb ik mijn zonnebril (op sterkte!) namelijk veel langer op dan normaal.

Deze dames had ik al een paar keer individueel langs zien komen. Bij het Happy Hour op Wet&Wild stonden ze ineens op een rijtje. Lucy kijkt met een professioneler oog dan ik: "Geef me de camera, snel!"

Vier vrolijke gezichten, dat is nog eens Curacao Promotion!

Posted by CasaSpider at 1:21 PM | Permalink | Comments (15)

Nederlanders die net op Curacao zijn, horen vaak het verschil niet tussen Papiamentu en Spaans. Waarschijnlijk gold dat destijds ook voor mij. Ik weet nog goed hoe ik voor het eerst naar het Papiamentstalige nieuws keek en twee woorden kon verstaan: "eigenlijk" en "rijbewijs".

Inmiddels kan ik mij er geen goede voorstelling meer van maken dat iemand dingen niet kan begrijpen in het Papiamentu. Zo gaan die dingen.

Regelmatig keek ik naar Spaanstalige soaps. Een Antilliaanse collega wist mij te vertellen dat er heel veel verschil is tussen het Spaans uit bijvoorbeeld Mexico en het Spaans uit Venezuela. Voor mij was het een pot nat.

Nu hoor ook ik het verschil tussen Spaans uit Spanje, Venezuela, Argentinie, Mexico en de Dominicaanse Republiek. Het is (uiteraard) precies hetzelfde als met Brabants, Drents, Achterhoeks en Haags. Men moet het een paar keer gehoord hebben.

Het is mij eerlijk gezegd niet bekend of men met het blote oog kan herkennen of een vrouw uit Drente komt of uit Limburg. Zo ver liggen die provincies ook niet van elkaar af natuurlijk. Voor het geoefende oog is het daarentegen niet moeilijk om te zien of een dame uit Colombia, Venezuela of de Dominicaanse Republiek komt. Men moet het een paar keer gezien hebben.

Overigens kan men zich nog aardig vergissen. Neem nu Lucy. In de Dominicaanse Republiek (waar zij vandaan komt) geloven ze haar tegenwoordig nooit als zij zegt dat ze in Santo Domingo geboren is. Men gokt regelmatig op de Verenigde Staten en ook wel Haiti. Lucy is namelijk iets donkerder dan de gemiddelde Dominicaanse.

Bij Ingrid wisten we het meteen. Zij komt onherroepelijk uit de Dominicaanse Republiek. En dat is ook zo. Ingrid is 21 jaar geleden in Santo Domingo geboren. Deze week is zij de terechte Chica de la Semana op lachicamerengue.com.

Posted by CasaSpider at 8:51 PM | Permalink | Comments (23)

Vraag: "Wat is de overeenkomst tussen de Chica de la Semana en de antwoorden op de vragen die ik her en der heb gesteld aangaande het Referendum dat op 8 april op Curacao plaatsvindt?"

Antwoord: "Dat beiden nogal lang op zich hebben laten wachten, maar inmiddels wel binnen zijn."

Vorige week donderdag ontving ik een mail namens de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties. Zie punt 3 van El Sapo (10). Kern van de brief was dat men niet op de zaak (het Referendum) vooruit wil lopen om het verloop niet te beïnvloeden. Niet onlogisch, maar wel voorspelbaar.

Maandag werd ik gebeld door de heer Keursly Concincion, tweede secretaris van de Referendumcommissie Curacao. We hebben ongeveer een kwartier gesproken over mijn vragen en het was een plezierig gesprek.

De heer Concincion is eveneens bang om de bevolking te beïnvloeden en wil alleen objectieve informatie verstrekken. Een begrijpelijk maar niet opwindend standpunt.

Al pratend kwamen we tot de conclusie dat het wellicht meer de taak van de lokale politieke partijen is om het volk te informeren over verdergaande consequenties van de diverse opties. Zoals wanneer men bijvoorbeeld als werkloze conreet zijn uitkering van 600 Euro kan ophalen. Of juist niet.

De heer Concincion was het eens met mijn standpunt over de positie van het Papiamentu. Het Papiamentu krijgt als wordt gekozen voor Optie D waarschijnlijk dezelfde status als het Fries in Nederland.

Veel verandert er volgens hem in dat geval niet, want het Nederlands is nu ook al de officiële taal op de Nederlandse Antillen. Hierover verschillen wij duidelijk van mening. In mijn ogen is het Papiamentu het Nederlands op Curacao in rap tempo aan het verdringen.

Dat vindt ook John Leerdam, lid van de Tweede Kamer voor de PvdA. Dinsdag ontving ik per mail zijn antwoord. Over de positie van het Papiamentu zegt John Leerdam: "Voor de taal Papiaments hoeven er in dat geval volgens mij geen consequenties te zijn. Het komt natuurlijk wel vaker voor dat er in één land meerdere talen worden gesproken." Dat staat haaks op de opvatting van Keursly Concincion.

Zelf neig ik er inmiddels naar om voor Optie D (integratie met Nederland) te stemmen. Juist omdat dit de meest interessante optie is en dan met name hoe Nederland hier op reageert. Ja, ik heb wel een idee. Als men al instemt met integratie geschiedt dit met zoveel voorbehouden en moeten er voordien zoveel rapporten door Curacao opgeleverd worden, dat er effectief de komende vijf à tien jaar echt niets verandert.

Datzelfde geldt overigens ook als Curacao kiest voor de Status Aparte. Nederland komt alleen snel in beweging als hier onverhoopt voor onafhankelijkheid wordt gekozen, zoveel is wel zeker.

Na vele weken schoot Lucy zondagmiddag eindelijk weer eens raak voor lachicamerengue.com. Model van de week is Curacaose Monique geworden. Het is erg jammer dat wij haar niet hebben gevraagd voor welke optie zij gaat stemmen. Monique is ook meer het type vrouw waar anderen op stemmen, ik wel tenminste. Monique, optie E?

Posted by CasaSpider at 12:42 PM | Permalink | Comments (19)

Zondagmiddag was het bijzonder druk op Mambo Beach. Er stonden wat extra tentjes opgesteld en er weerklonk harde muziek. Gezellig! Vraag mij niet wat voor muziek het was. House, trance, het zou allemaal zomaar kunnen. Achter de draaitafels stond DJ Roog, echte naam Rogier van Bueren. Het zal dus wel Hardsoul zijn geweest.

Wij bekeken de zaak vanaf onze bedjes vlakbij de zee. Het was bijna Happy Hour en eigenlijk had ik nog wat met Luchiano (7) willen zwemmen. Ik deed mijn sportbroek naar beneden en stond vervolgens in mijn onderbroek in plaats van mijn zwembroek. Snel trok ik mijn broek weer omhoog. Dit soort geintjes overkomt me gemiddeld één keer per jaar.

Toen ik bier ging halen zag ik DJ Roog (foto) in actie. Het is een aanstekelijke vent die het publiek goed weet op te zwepen. Neen, de DJ-anno-2005 is toch niet alleen maar een plaatjesdraaier.

Het is natuurlijk geen muziek wat ze draaien, die moderne DJ's, maar meer een soort hypnotiserende dreun om fabrieksarbeiders tot hogere productie op te jagen.

Nog veel beter dan met house-muziek en DJ Roog (biografie) kan dit doel naar mijn mening bereikt worden door het inzetten van Adinda Wiener als een soort van cheerleader.

Op zijn minst de motivatie van de mannelijke werknemers zou hierdoor een flinke impuls krijgen. Ik heb een klein gedichtje gemaakt om het idee weer te geven:

Adinda hier, Adinda daar
En mijn project is weer klaar

Niet eerder was ik zo creatief, met dank aan Adinda. Lucy ontmoette Adinda overigens niet op de middag van DJ Roog, maar een week eerder. Boeien! (Ben je daar nou niet te oud voor, CasaSpider? Neen, daar ben ik niet te oud voor)

Op lachicamerengue.com kan men onder Chica Semana meer materiaal vinden over mooie Adinda. Voor de agenda van DJ Roog wordt beleefd verwezen naar diens eigen website.

Posted by CasaSpider at 6:35 AM | Permalink | Comments (13)

"Wat ben je rood!", zei Ilienne maandagochtend op het werk. Het klonk me als muziek in de oren, de zondagen worden langzaam maar zeker weer heet als vanouds.

Burn! Baby! Burn!

De jongedame die Lucy zondagmiddag op Mambo Beach wist te verleiden om Chica de la Semana te worden is van bijzondere klasse. Tot zover het goede nieuws. Het 'slechte' nieuws is dat mooie Adinda pas volgende week alhier te bewonderen is.

Het is echter geenszins behelpen met Cristina Ruiz, een 36-jarige dame uit Cali, Colombia. Zij is zeer welbespraakt. Begint Cristina eenmaal te praten, is ze haast niet meer te stoppen. Mensen die geïnteresseerd zijn in een zeewaardig Yacht en bijbehorend onderhoud moeten zeker contact opnemen met Cristina bij Opus Marina Piscadera Bay, tel. 599-9-5112879.

Over spreken gesproken en dan specifiek in relatie tot relaties. Als twee (of meer) mensen elkaar lange tijd kennen sluipen er al snel bepaalde standaardzinnetjes in de onderlinge conversaties. Bij mij gebeurt dit tenminste altijd, vooral in standaardsituaties.

Heel vaak weet ik inmiddels precies wat Lucy in een bepaalde situatie gaat zeggen. Ik irriteer me daar helemaal niet aan, neen zelfs integendeel! Ik vind het juist grappig. Met toestemming van Lucy publiceer ik hier de top-3 van door haar gebezigde standaardzinnen.

Op nummer drie: El piso esta mojado! (De vloer is nat!)
Wanneer gebruikt: Als ik de keuken of de badkamer inloop en er ligt water op de tegels. Nu ben ik in de negen jaar dat ik in dit huis woon nog nooit gevallen, maar Lucy waarschuwt mij toch altijd even.

Op nummer twee: Un parte si, un parte no! (Voor een deel wel, voor een deel niet!)
Wanneer gebruikt: Met name als we op zaterdag of zondag koffie hebben gedronken. Ik lust dan minimaal nog een tweede mok. Als ik obligaat aan Lucy vraag of zij ook nog een mok wil volgt standaardantwoord nummer twee. Zij heeft dan wel zin, maar weet dat zij nerveus wordt van koffie. Soms wil ik na standaardantwoord nummer twee nog wel eens als volgt uit de hoek komen: "Welk deel wil wel, boven of onder?"

Op nummer één: Porque te levantaste tan temprano? (Waarom ben je zo vroeg opgestaan?)
Wanneer gebruikt: 's Morgens, 's middags en 's avonds als ik even op bed heb liggen uitrusten.
Om een of andere reden vindt Lucy het belangrijk dat ik goed en vooral veel uitrust. Als ik mij na het uitrusten lekker fit voel en de woonkamer binnenkom volgt steevast standaardzin nummer één. Inmiddels klinkt deze zin nog veel vaker, want nu gebruik ik hem ook bij Lucy.

Op lachicamerengue.com onder Chica Semana zijn meer foto's en tekst van en over Cristina Ruiz te vinden. Helaas staat er niets over Cristina's standaardzinnen. "Blijf met je vieze handen van mijn Yacht af!", zou er zomaar een kunnen zijn.

Posted by CasaSpider at 6:31 AM | Permalink | Comments (22)

Zaterdag en maandag regende het, zondagmiddag was het daarentegen stralend weer. Toen ik nog in Nederland woonde was het vaak, naar mijn idee tenminste, net andersom. Redelijk weer doordeweeks en in het weekend begon het te miezeren.

Curacao is groener dan ooit. Zelfs in onze geasfalteerde tuin beginnen allerlei groene dingen (planten?) te groeien. Het ziet er fris uit! Toch heb ik liever een verdorde tuin, dan weet men tenminste dat de zon schijnt.

Jegens groene dingen (planten?) ben ik altijd zeer achterdochtig. Eens gingen we op vakantie naar Playa del Carmen in Mexico. Een groepje vrienden vanuit Nederland, ik vanuit Curacao.

We hadden afgesproken op het vliegveld van Cancun. Tijdens de rit van Cancun naar Playa del Carmen zag ik verdacht veel groen langs de weg. "Hier kon het wel eens vaak regenen", dacht ik bij mijzelf.

En zo was het ook. Zelf was ik in die tijd poepie-bruin van de Curacaose stranden. Bij het ontbijt in het appartementencomplex van Playa del Carmen vroeg een aantal gasten zich verbaasd af hoe ik als enige in ons groepje Nederlanders zo bruin was geworden in de Mexicaanse regenbuien.

Zondagmiddag brandde de zon als vanouds boven Kontiki en Mambo Beach. Voor lachicamerengue.com heeft Lucy twee Chica's gevonden Twee lichtpuntjes in een keer! Chica de la Semana (Meisje van de Week) is deze week Colombiaanse Laura.

Binnenkort starten de nominaties voor de Chica del Año 2005 verkiezing. Over nominaties gesproken -weergaloos bruggetje- op 15 januari is de sluitingsdatum van de nominatieronde voor de Dutch Bloggies 2005! De Bloggies zijn volgens Retecool niet de neefjes van de Tokkies.

Met copy/paste is het bijzonder eenvoudig om http://blog.lachicamerengue.com/weblog/ in alle categorieën te nomineren.

Mede namens Laura bedankt!

Posted by CasaSpider at 6:11 AM | Permalink | Comments (15)

Zondag zaten en lagen we thuis bij te komen van het BitTorrent Kerstdiner. Daaroverheen kwam de Tsunami-ramp in Zuidoost-Azië. Toch moesten we naar het strand. Ja, dat moest.

Waar ik vroeger om een uur of één, uiterlijk half twee op mijn bedje bruin lag te bakken is dit tijdstip langzaam maar zeker aan het verschuiven. Het wordt steeds later. Een vertrektijd van drie uur is tegenwoordig al normaal en zelfs dat haalden we nu niet.

Dan maar wachten tot half vijf om direct naar Mambo Beach te gaan en Kontiki over te slaan. Wel jammer van ons abonnement. Luchiano (7) en ik vermaakten ons een half uurtje in zee. Lucy ging op zoek naar een Chica de la Semana, we stonden al een week droog. Zelfs uit Cuba regende het klachten!

Lucy liep zich een ongeluk, van Mambo naar Kontiki en helemaal terug naar het Sequarium. Allemaal vergeefs. Ik had de moed al opgegeven en lag op mijn bedje te genieten van een biertje toen daar plots een slanke, knappe jongedame voor me stond. "Carina, mucho gusto!", zei ze. Lucy bevond zich voor de duidelijkheid overigens op slechts een halve meter afstand.

Ze gingen foto's maken en dus dronk ik Lucy's biertje ook maar op. Het weekje wachten is door Carina ruimschoots gecompenseerd. Op lachicamerengue.com vindt u tien foto's van deze Venezolaanse schone onder Chica Semana. Bekijk ook eens de Chica Archivos, een ongeëvenaard overzicht van meer dan 100 door Lucy gefotografeerde Chicas. Uniek!

Het was tijd om te verkassen naar het aanpalende Wet&Wild voor het tweede Happy Hour. De dag na een feest laten veel mensen het vaak afweten. Zo niet Ino en Bente, dat zijn echte hardcore Happy Hour bezoekers. Even later voegde Natascha zich bij ons.

Het was mijn beurt om bier te halen en Luchiano ging met me mee. Hij had net een zakje chips gegeten, dat koopt hij altijd zelf bij de toiletjuffrouw. Inderdaad een vreemde combinatie.

We liepen naar de bar waar Faye bedient. "Papa, het kriebelt in mijn keel", zei Luchiano. Hij hoestte wat. Faye keek mij aan en ik gaf mijn bestelling op. Terwijl zij bezig was de drankjes bij elkaar te zoeken zei Luchiano opeens: "Papa, ik denk dat ik moet overgeven!"

Snel zochten we een palmboompje op en daar kwam het er al uit. Arme jongen. Toen Luchiano klaar was met overgeven was de bestelling zojuist gearriveerd, dat kwam wel goed uit. Voor ons was het tijd om te gaan, het jong voelde zich nog steeds niet helemaal lekker. In de auto wist hij vreemd genoeg wel uit te brengen dat hij naar McDonalds wilde voor zijn wekelijkse Happy Meal.

Luchiano kreeg zijn Happy Meal en voelde zich diezelfde avond gelukkig alweer een stuk beter. Dat heb ik zelf ook, iedere keer als ik naar de foto's van Carina kijk.

Posted by CasaSpider at 6:29 AM | Permalink | Comments (21)

Snel even een associatiespelletje. Ik zeg: Katja Schuurman! Ik ben benieuwd wat anderen dan zeggen, maar ik antwoord luid en duidelijk met verleiding. Vannacht ben ik door Katja verleid. Jammer genoeg was het slechts een droom.

De herinnering aan de droom is vaag. Ik was op weg naar het vliegveld (Schiphol?) en zat plotseling bij Katja in de kamer. Ze was bijzonder aardig en kwam steeds dichter bij mij zitten.

Vanaf een afstandje zag ik mij mezelf uitsloven en grappig (proberen te) doen. Nu zat Katja heel dicht bij me. Ik begon het warm te krijgen. Die krullen, die ogen, die mond en die lippen...

In de beginjaren negentig heb ik (wie anders) Katja Schuurman ontdekt. Zij speelde toen een bescheiden rol in Uit de school geklapt. Veel herinner ik me niet van die serie, maar één ding is mij bijgebleven. Katja was op bezoek bij de zoon of dochter van de hoofdrolspeler en zij moest deze man proberen te verleiden.

Nooit heb ik dat zo goed door iemand zien doen als Katja dat deed. De mannelijke hoofdrolspeler moet van die scene nog weken van slag zijn geweest.

Was ik Adam en Katja Eva dan was de mensheid al veel eerder uit het Paradijs gekukeld. Al had ze mij een worm in plaats van een appel aangeboden, ik had hem met smaak verorberd.

Vanmorgen werd ik bijzonder vrolijk wakker. Ik denk dat ik vannacht maar weer eens richting vliegveld (Schiphol?) ga...

Posted by CasaSpider at 6:13 AM | Permalink | Comments (30)

Zondag was wederom geen geweldige dag qua klimaat, maar het was tenminste overwegend droog. Zelf was ik net herstellende van mijn griepje.

Lucy zag een stelletje in het water spartelen en vroeg hun als Pareja de la Semana voor lachicamerengue.com.

Onze taakverdeling is klip en klaar. Lucy selecteert en praat met de mensen en maakt de foto's. Ik zet het materiaal op de website en maak eventueel een cd.

Het aanspreken van Nederlanders gaat Lucy echter nog steeds niet gemakkelijk af. Regelmatig probeert ze mij voor haar karretje te spannen potentiele kandidaten aan te spreken. Dat weiger ik altijd, straks moet ik alles nog doen.

Ik zag Lucy op de mannelijke helft van het stel aflopen. Ze zei twee woorden, draaide zich om en wees naar mij. Even later kwam het stel op mij aflopen en mocht ik de hele uitleg verzorgen.

Ik vond het wel een aardig compromis. Ooit dachten we Luchiano (7) te kunnen inzetten voor de aquisitie, maar die hoop hebben we snel laten varen.

Het stel bleek uiteindelijk geen echt stel te zijn. De echte vriendin van Arjen Kühne komt over een week of twee aan op het eiland. Lucy maakte foto's van hem als Salsa Man! Deze zijn binnenkort te bezichtigen. Als Chef Web gaf ik er namelijk de voorkeur aan om de foto's van Amy van Scheppingen eerst te plaatsen.

Deze sympathieke dame uit Zeist heeft er een lange fotosessie met Lucy op zitten. Het begon zelfs al donker te worden! In de winter gebeurt dat hier al om ongeveer half zeven.

De foto's zijn goed gelukt op één klein dingetje na. Door het gebruik van de flits in het donker heeft Amy op bijna alle foto's rode ogen gekregen. Eeuwig zonde!

Neem als voorbeeld de foto met de mooie lucht. Klik erop en men ziet de 800x600 versie waarop de rode ogen helaas ook een stuk duidelijker te zien zijn.

Update 12.06.2007

De foto's van Amy van Scheppingen zijn op haar verzoek van deze site verwijderd.

Posted by CasaSpider at 6:35 AM | Permalink | Comments (18)

Was vorige week Dokter Christien Chica de la Semana, deze week is het de beurt aan haar vriendin Fleur. Fleur is net als Christien vijfdejaars studente Medicijnen. Haar favoriete dier is de koalabeer. Aparte keuze!

Het verhaal (Spaans en Engels) en de foto's van Fleur staan op lachicamerengue.com onder Chica Semana.

Lucy vond het wel weer eens tijd worden voor een Salsa Man. Ik van de ene kant ook, de dames willen tenslotte ook wat leuks zien, maar van de andere kant heb ik het er niet zo op. Foto's van mannen in zwembroeken. Desalniettemin staat vandaag Anthony echter als Salsa Man! te pronken.

Voordat het zover was gebeurde er nog iets grappigs. Nou ja, grappigs. Zondag was het bewolkt, winderig en zelfs regenachtig. Echt veel mensen waren er niet op Mambo Beach. Wij installeerden ons op onze bedjes en ik haalde blikjes Amstel bier. Nippend aan het blikje speurde ik het strand af naar potentiele Chica's, maar de spoeling was bijzonder dun.

Als men het niet verwacht dan gebeurt het vaak. Ineens ontwaarde ik op grote afstand een groep van zeker tien leuke jongedames, volgens mij was het een dans- of modellengroep. Ze zagen er in ieder geval zeer appetijtelijk uit. Langzaam bewogen ze zich in mijn richting. "Het zal toch niet!", hoopte ik in stilte.

En ja hoor, even later streken de dames op zo'n tien meter van mijn stoel op het strand neer. Mijn ogen kregen vitamine en ik ging er eens goed voor zitten. Maar hoe gaat het in dat soort gevallen, het geluk mag nooit te lang duren zo lijkt het wel.

Het begon te druppelen. Het begon te regenen. Ik bleef stoïcijns liggen, maar de dames slaakten een paar gilletjes en namen de benen. Geluk en pech liggen vaak dicht bij elkaar.

Vanwege de regen en de kou, het zal net 28 graden geweest zijn, besloten we het tweede Happy Hour te laten voor wat het was.

Posted by CasaSpider at 6:05 AM | Permalink | Comments (18)

Deze week was het hommeles op Mambo Beach qua fotogenieke Chica's. Tweemaal is Lucy vergeefs het hele strand afgelopen. Best vreemd, want het was voor het eerst sinds tijden mooi weer.

Vandaag is het trouwens weertechnisch helemaal mis. Na met de witte Peugeot 206 Diesel door een aantal vaargeulen te zijn gereden, bereikte ik de arme krantenverkoopster. Ik zag nog net hoe een auto van de andere kant een flinke plens water over haar uitspreidde, kocht een krant en maakte rechtsomkeert. Luchiano (7) had een vrije dag verdiend.

O ja, de witte Peugeot 206 Diesel heeft dan wel geen moon-/sunroof, maar wat ik vanmorgen ontdekte is een hendel aan het stuur waarmee ik de radio/cd-speler kan bedienen. Dat geeft een gevoel van luxe in mijn Dorpsstraattractor. Mooi is ook het langzaam opgloeiende lampje in het dak als de sleutel uit het contact wordt gehaald.

We dwalen af.

Niet afgelopen zondag, maar de zondag daarvoor ging het een stuk beter met lachicamerengue.com. Na het gebruikelijke biertje te hebben gedronken stapte Lucy op een Nederlandse blondine af. Het bleek Christien uit Alkmaar te zijn. Maar dat wisten we toen nog niet.

Haar vriendin Fleur kwam voor de zekerheid met haar mee. Ook Fleur mocht er zijn en daarom vroeg Lucy ook aan haar of zij Chica de la Semana wilde worden. Fleur had geen bezwaar en is volgende week te bewonderen.

Beide dames zijn lang, slank en blond. Wat voor beroep zouden zij hebben? Men denkt in een dergelijk geval al snel aan stewardess of verpleegster. Warm! Beiden zijn vijfde-jaars studenten medicijnen. Stel nu dat zij later huisarts worden, mijn fantasie slaat direct helemaal op hol!

Mijn huisarts is dokter Harry Janssen. Een hele aardige man die nog bij Diverse Sauzen heeft gedrumd. Wie kent niet de hit Chillen op de Antillen? Maar hij is wat gezet en kalend. Neen, dan is Christien toch meer mijn type. Er zit duidelijk toekomst in de beroepsgroep.

Op lachicamerengue.com vindt u onder Chica Semana de fotoserie van dokter Christien.

Posted by CasaSpider at 6:16 AM | Permalink | Comments (9)

Luchiano's zevende verjaardag op zondag stond in het teken van kado's. Op sportief gebied was er het kado van Ajax en PSV, het kado van Feyenoord en het kado van de Boston Red Sox. Er waren de normale verjaardagskado's en er was een kadootje in de vorm van een nieuwe Chica de la Semana.

We lagen met ons bezoek uit Nederland (Luc en Pascale) op het strand van Mambo, samen met Benno en Noelle. Lucy was actief op zoek naar een Chica.

Het zag er even somber uit, maar uiteindelijk kon zij toch toeslaan. Jammer genoeg heb ik Dora Patricia niet live gezien, ik was te druk met Luchiano denk ik. Of met de Polar, dat kan ook.

Wie kent niet de hit van Manu Chao, Me Gustas Tu (Que hora son mi corazón)?
Het gaat over allerlei dingen waar de zanger van houdt. Deze twee zinnen vind ik het grappigst:

Me gusta marihuana, me gustas tu.
Me gusta Colombiana, me gustas tu.

Oke, de AKO-prijs zal Manu Chao er nooit mee winnen, maar het klinkt leuk. Dora Patricia komt uit Colombia. Men hoeft niet goed Spaans te kunnen om te begrijpen dat Me gusta Colombiana betekent dat Manu Chao op Colombiaanse dames valt. Niet geheel onbegrijpelijk, het betreft hier toch zeker wel een Habseligkeit!

Wie meer wil weten over Dora Patricia, bijvoorbeeld dat haar lievelingskleur blauw is en haar favoriete dier de hond, surft naar lachiamerengue.com en kiest voor Chica de la Semana.

Posted by CasaSpider at 6:40 AM | Permalink | Comments (9)

Wanneer is iemand een ideale fan? Een moeilijke vraag waar men boeken over vol kan schrijven. De relatie fan/fan-object lijkt in veel opzichten op een huwelijk. De fan kiest zijn object op basis van uiteenlopende motieven. Als ik mij hier even beperk tot het object sportclub dan kan dat zijn geboorteplaats, invloed van ouders en vrienden of omdat de betreffende club de beste is.

Zo kom ik uit Rotterdam, is mijn vader Feyenoord-supporter en is Feyenoord (soms) de beste. Logisch dat ik Feyenoord-fan ben. Luchiano (6) zag laatst een shirtje in mijn klerenkast hangen en vroeg wat voor shirtje dat was. Ik antwoordde hem dat het een shirtje van AC Milan betrof. Na Feyenoord is AC Milan namelijk mijn favoriete voetbalclub.

We praatten wat over clubliefde en met name over het feit dat een goede fan nooit van club wisselt, ook niet in slechte tijden. Luchiano stelde een heleboel vragen over de kracht van diverse clubs. Uiteindelijk zei hij: "Ik denk dat ik toch maar fan word van AC Milan." Na Macedonie-Nederland wellicht geen slechte optie. Alhoewel... Italie heeft zaterdag nog met 1-0 van Slovenie verloren.

Gisteren was ik uitermate ontstemd over mijn fan-object Atlanta Braves. De Braves speelden de beslissende vijfde wedstrijd in de Division Series tegen de Houston Astros. In Atlanta nog wel. Mijn gedeelte van de deal heb ik volbracht: diverse biertjes en een buis Pringles zijn er doorheen gegaan.

De Braves lieten het echter flink afweten. In plaats van op zijn minst voor een spannende wedstrijd te zorgen lieten zij zich als makke schapen met 3-12 wegvagen. Een blamage!

Ik was zó kwaad dat ik mijn fan-maatschap tijdelijk heb opgezegd. Inmiddels ben ik weer bij zinnen en blijf de Atlanta Braves toch maar trouw. Het is net als een huwelijk. Men mag best eens goed kwaad zijn op zijn partner, maar dient vervolgens wel bij zinnen te komen!

Zondagmiddag op Mambo Beach sprak Lucy de dame aan die hier op de foto prijkt. Zij heet Valerie en is geboren in Rotterdam. Geen wonder dat ik op slag fan van dit object was! Valerie kende de lachicamerengue website niet, maar haar vrienden volgens ons wel. Na het beantwoorden van de vragenlijst kwam zij vragen of het "die site is waar je kunt stemmen op het leukste meisje".

Ik vertelde haar over de Chica del Año verkiezing. Valerie was meteen enthousiast: "O wat leuk! En kun je daar ook nog iets mee winnen?" "Ja, een etentje met mij!", kon ik nog net uitbrengen voordat Lucy me hard op mijn rug sloeg. Lucy was tijdelijk even geen fan van mij, maar kon er toch om lachen.

Wie wordt vanavond mijn fan-object, de Boston Red Sox of de New York Yankees? Ik laat het afhangen van het moment, de gebeurtenissen en het publiek. Het zou nog wel eens vechten kunnen worden!

Posted by CasaSpider at 6:56 AM | Permalink | Comments (18)

Een echte lezer ben ik niet. De oorzaak hiervan is hoogstwaarschijnlijk luiheid. Als ik een (goed) boek in handen heb vind ik lezen namelijk erg leuk. Het eraan beginnen is het moeilijkst. Bij wijze van test noem ik hier live een aantal boeken die op een of andere wijze indruk op mij hebben gemaakt. Hier komen ze, in volstrekt willekeurige volgorde:

• Johann Wolfgang von Goethe, Die Leiden des jungen Werther
  
• Ernest Hemingway, The old man and the sea
  
• James Redfield, De Celestijnse Belofte
  
• Anais Nin, Delta of Venus
  
• Franz Kafka, Die Verwandlung
  
• Christiane F, Wir Kinder vom Bahnhof Zoo

Als ik het zo opschrijf is het nog een hele lijst! Hoe kwam ik hier nu bij? Heel eenvoudig, in mijn hoofd zat De Zee. Onmiddellijk dacht ik (associatie!) aan het boek van Hemingway, The old man and the sea. Eén van de weinige boeken van mijn eindexamenlijst Engels die ik daadwerkelijk en met plezier heb gelezen.

Waar de oude man een buitengewoon grote vis ving, zijn wij (eigenlijk vooral Lucy) altijd op zoek naar een nieuwe Chica de la Semana. De jacht verloopt de laatste weken niet zo voorspoedig. Gelukkig wist Lucy zondag de mooie Stefany aan de haak te slaan.

In tegenstelling tot de oude man zijn wij er wel in geslaagd onze buit veilig de haven binnen te loodsen. Inmiddels staat Stefany op lachicamerengue.com te pronken.

Wat een beeldspraak! Is dit nu kitsch of literatuur?

Stefany gaf als fantasie op dat zij graag nog eens de liefde wil bedrijven in het toilet van een vliegtuig. Zelf heb ik al genoeg moeite om in mijn eentje een dergelijk toilet binnen te dringen! Gelukkig is Stefany bijzonder rank.

Lucy had nog meer succes, zij vond ook een Pareja de la Semana met de welluidende namen Alexander en Melisa. Terwijl de wereld van al dit moois geniet denk ik alvast na over het volgende boek dat ik ga lezen.

De Hondenkoning wellicht?

Posted by CasaSpider at 6:02 PM | Permalink | Comments (11)

Het is een spannende dag vandaag. Het is iets over zevenen en ik heb net een Vigilante gehaald voor Lucy. Luchiano (6) is thuis, zojuist hoorden we dat alle scholen dicht zijn. Het was dan ook onwerkelijk rustig op straat. Mijn Dominicaanse krantenverkoopster Grecia was bezorgd, zij heeft al eens een orkaan meegemaakt in de Dominicaanse Republiek.

Ivan schijnt in kracht toe te nemen. Op dit moment is het al een orkaan van categorie 4, hij schijnt zich te ontwikkelen tot 5 wat meteen de hoogste categorie is. Gisterenavond keek ik naar het Nederlandse journaal op BVN. Het weerbericht sla ik meestal over, behalve als Erwin Kroll halfdronken lijkt. De nieuwe weerman ken ik niet, heet hij Marco Verhoef?

Geruime tijd wordt niet alleen het weer in Nederland en Europa behandeld, maar komt de hele wereld aan de beurt. Ik vind dat volslagen onzin. Ten eerste wie interesseert het nu of er in Madagascar een bui valt en ten tweede is de informatie dermate globaal en vrijwel iedere dag hetzelfde dat men er concreet niets aan heeft.

Dat bleek gisteren weer. Zowaar noemde Marco Vehoef de orkaan Ivan (dat was al heel wat), maar de Benedenwindse Eilanden hoefden zich geen zorgen te maken: "Een verdwaalde regenbui misschien, maar voor de rest zonnig. 34 Graden" Kom jij hier straks maar eens aan het strand liggen, Marco Verhoef!

Vroeger kregen orkanen altijd vrouwennamen. Ik vond dat stukken beter. Zeg nu zelf, het is toch veel aangenamer om een Raisa over je heen te krijgen dan Ivan? Raisa is Chica de la Semana deze week en te vinden op lachicamerengue.com. Het zal mij benieuwen hoe de Curacaose stranden er morgen bij liggen en of er op korte termijn nieuwe Chica-foto's te maken zijn.

Nu nog een beetje werken en dan is het wachten op de dingen die gaan komen. Vanaf 15:00 lokale tijd (21:00 in Nederland) zou het gaan onweren en stormen, om 20:00 lokale tijd (04:00 morgenvroeg in Nederland) vindt de climax plaats.

Niet dat ik verwacht het loodje te leggen, maar toch wil ik de reageerders alvast bedanken voor de gegeven mentale steun.

Posted by CasaSpider at 7:11 AM | Permalink | Comments (10)

Op zondag 22 augustus nam Lucy foto's van twee frisse Friese blondines voor lachicamerengue.com. Wendy en Audrey. Wendy was Chica de la Semana op 25 augustus en nu is Audrey aan de beurt.

Haar favoriete kleur is roze, het is dus niet toevallig dat zij een roze bikini aanheeft. Wel jammer dat het roze petje op geen enkele van de foto's af werd gezet. Ik ken wel een aantal liefhebbers van lange blonde haren. Goedenmorgen, Bas!

Even een flauw grapje ertussendoor. "Waarom opent een blondine het melkpak al in de supermarkt? Op het pak staat: Hier openen!"

Ik weet zeker dat Audrey (en ook Wendy) nog nooit een melkpak in de supermarkt heeft geopend. In Belgie staat op het melkpak overigens: "Thuis openen!"

Audrey is geboren in Drachten, Friesland. In mijn beleving is Drachten een (veel) grotere plaats dan Bakkeveen, waar Chica Wendy vandaan komt. Op het internet timmert Bakkeveen-online echter veel harder aan de weg met een uitgebreide eigen site. Drachten moet het doen met een verwijzing van plaats.nl (town=665), waar onder anderen te lezen staat dat het domein drachten.be nog vrij is. Interessant!

Ik zie een analogie met het melkpak.

Posted by CasaSpider at 6:30 AM | Permalink | Comments (9)

Mambo Beach, zondag omstreeks vijf uur 's middags. Luchiano en ik zwommen wat in zee en Lucy liep haar rondjes, speurend naar een Chica voor lachicamerengue.com. De tijd begon te dringen en het gekke is dat ik dan volop leuke kandidates begin te spotten. Dat doe ik vanuit zee, de afstand tot het object is redelijk groot. Zeker voor iemand met tweemaal min zes. Overigens heb ik wel altijd mijn zonnebril met geslepen glazen op in zee.

Lucy zag er geen één. Dat is niet helemaal waar, ze zag er wel een paar maar dat waren Nederlandse meisjes. Voordat ze die in haar semi-Nederlands durft aan te spreken heeft ze minimaal twee biertjes nodig. Wat dat betreft lijken wij wel op elkaar want ik heb precies hetzelfde als ik Bachata of Merengue moet dansen. Salsa doe ik pas na een kratje.

Ik had twee blondines in het vizier, een met een rode bikini en een met een rose. Het Happy Hour was begonnen. Ik liep naar de bar en bestelde bier. Op mijn linkerarm voelde ik lange blonde haren kriebelen. Automatisch draaide mijn hoofd naar links en daar stond het meisje met de rode bikini. Dat kon geen toeval zijn! (Het was natuurlijk puur toeval, maar dit klinkt beter)

Lucy en ik nipten aan onze blikjes. We zagen het rode en het rose meisje teruglopen naar hun plaats. Lucy had inmiddels voldoende moed verzameld en liep er naartoe. Even later kwam ze met beide meisjes terug, een moeder in hun kielzog. Ik mocht uitleggen wat de bedoeling was. De fotosessie kon beginnen.

Het meisje met de rode bikini heet Wendy en ze komt uit Bakkeveen, Friesland. Dat klinkt iets anders dan Cartagena, Colombia, maar mooie dames worden in alle plaatsen geboren. Klik op Wendy's foto om naar La Chica de la Semana te gaan. Bekijk ook de pagina Chica Archivos, waar alle door Lucy gefotografeerde dames op één pagina bijelkaar staan!

Posted by CasaSpider at 6:05 AM | Permalink | Comments (12)

Veel mensen hebben een bepaalde vorm van een getallentick, ik ook. Als ik een getal of een datum hoor probeer ik meteen een relatie te leggen met andere getallen en datums. Dat is helemaal niet vreemd!

Vandaag is het 17 augustus. Op 16 augustus was Elvis 27 jaar dood en op 15 augustus vierde Laura haar verjaardag. Laura, who the... Laura is de nieuwste Chica de la Semana. Aan de foto hiernaast is duidelijk te zien dat ze er stukken beter uitziet dan Elvis 27 jaar geleden. En 28 jaar geleden, en...

Laura is werkzaam als compliance employee at a trust company. Wie weet wat het is mag het zeggen. Op lachicamerengue.com is alle informatie (en meer foto's) te vinden omtrent deze Alkmaarse schone. Klik op Chica Semana.

Morgen is het 18 augustus. Op 18 augustus 1986 begon ik mijn automatiseringscarrière met een COBOL-opleiding bij Bull in Amersfoort. Laura was toen zeven.

Posted by CasaSpider at 4:47 PM | Permalink | Comments (10)

Toeval en Kansberekening zijn twee van mijn stokpaardjes. Alles wordt in de praktijk bepaald door het Toeval, maar men kan zijn kansen wel degelijk vergroten dan wel verkleinen. Het Succespercentage wordt vervolgens bepaald door de Kansberekening.

Vandaag echter geen zware kost, het is hoogste tijd voor een Chica! Dat vond Lucy vorige week zondag ook. In de week voor haar vakantie kon ze er geen vinden en op de eerste zondag erna ook al niet. De lachicamerengue website heeft hierdoor twee maanden drooggestaan!

Afgelopen zondag liep Lucy van Kontiki naar Mambo Beach. Zij kwam een man tegen die wel als Salsa Man wilde poseren. Stiekem vond ik dat jammer, doe mij maar een Chica, maar ja... de dames willen ook wat. Lucy haalde het SalsaMan-formulier op en ging met de camera op pad.

Vijf minuten later kwam Luchiano naar mijn strandbedje gerend. "Geef mij een formulier voor de Chica de Semana!", riep hij. Ik gaf hem het formulier en even later kwam Lucy eraan. "Verdomme! Die SalsaMan was al aangekleed, hij ging net weg! Gelukkig vond ik toen dit meisje."

Dat meisje was Gianni, koosnaam Gigi. Ik heb die hele SalsaMan niet gezien, maar Gigi is beter. Dat zag ik zo. Toch toevallig dat de SalsaMan op het laatste moment afhaakte. Gigi zelf vond het ook heel toevallig. Zij had net met haar moeder zitten kletsen dat ze zo graag wilde dat er eens iemand foto's van haar nam. Op dat moment verscheen Lucy als een soort Aar