CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

De post Hoezo Arrogantie eindigt met de zin: "Ank, you've got mail!" Ank is hier Ank Bijleveld-Schouten, staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Zij is lid van het CDA.

Na wat heen en weer gemail, Binnenlandse Zaken mag niet op links klikken in verband met virussen, bereikte de tekst van bovengenoemde post op 6 mei het ministerie. Op woensdag 7 mei kreeg ik antwoord van de heer J.H. Gerritsen, de plaatsvervangend directeur Koninkrijksrelaties. Dat luidt als volgt.

Uit uw e-mail van 6 mei jl. blijkt duidelijk uw grote betrokkenheid bij het eiland Curacao. U probeert mee te denken en oplossingen te vinden. Dit waardeer ik zeer.

U geeft aan, dat Nederland en Curacao in een slecht huwelijk zitten, willen scheiden en dat Nederland daarbij eenzijdig beslissingen neemt (o.a. over verlaten streefdatum 15 december 2008). U stelt voor middels internationale arbitrage het scheidingsproces voort te zetten.

Omdat een groot deel van de bevolking van Curacao heeft aangegeven niet zelfstandig te willen worden, hebben wij het hier strikt genomen niet over een echte scheiding, maar meer over hoe wij het huishouden gezamenlijk met goede afspraken voort kunnen zetten. Daarbij is mijn streven van het begin af aan en nog steeds, dit gezamenlijk te doen.
Er is soms spraakverwarring of verschil van intepretatie, maar in mijn beleving is er op dit moment geen dusdanig onoverkomelijk probleem, dat internationale arbitrage noodzakelijk is.

Nederland heeft niet eenzijdig besloten dat de streefdatum 15 december 2008, niet kon worden gehaald. Dit blijkt feitelijk uit de voortgangsrapportages, die ik regelmatig aan de Tweede Kamer stuur. De afspraak is, gezamenlijk een nieuwe realistische planning te maken. Daar zijn we nu druk mee bezig.

DE STAATSSECRETARIS VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIES,
voor deze,
de plv. directeur Koninkrijksrelaties,

dhr. J.H. Gerritsen

Op zondagmiddag 11 mei 2008 schreef ik in de brandende hitte mijn antwoord aan de heer Gerritsen. Dat luidt als volgt.

Geachte heer Gerritsen,

Ja, onterecht dat weten u en ik. Maar dat is in deze niet van belang. Derhalve blijf ik pleiten voor een eerste aanzet tot internationale arbitrage. Dat Nederland er in ieder geval over nadenkt hoe deze ingericht kan worden. Het mes snijdt aan twee kanten, immers ook intern in de Tweede Kamer zijn er bewegingen die contraproductief werken ten aanzien van het ontbinden van de Nederlandse Antillen. Dat geldt niet alleen voor de PVV maar ook voor de SP, gezien een ingezonden brief (mirror) van de heer Ronald van Raak in de Amigoe.

Nu maar afwachten wat men daar in Den Haag van vindt. Stay tuned!

Posted by CasaSpider at 9:00 AM | Permalink | Comments (1)

Bovenstaande is de titel van een ingezonden brief (mirror) geschreven door Mario Kleinmoedig in de Amigoe van 24 april 2008. Mario Kleinmoedig heeft mij ooit eens de beginselen van het Papiaments bijgebracht op de Universiteit van de Nederlandse Antillen (UNA): kana, bula, bai. Belangrijker is dat Kleinmoedig het tot tweede man heeft geschopt bij de nationalistische politieke partij Pueblo Soberano, achter partijleider Helmin Wiels. Het CasaLog berichtte trouwens al eerder over Mario Kleinmoedig.

Pueblo Soberano is een tamelijk extreme partij op Curacao en heeft behoorlijk veel invloed. De partij is in die zin extreem dat men vindt dat Curacao een onafhankelijke staat buiten het Koninkrijk moet worden. Bij het Referendum over de staatkundige toekomst van Curacao koos 68% voor optie A (autonomie binnen het Koninkrijk) en slechts 5% voor optie B (onafhankelijkheid).

In januari 2006 werkte Maarten Schakel voor Dolfijn FM en interviewde de belangrijkste lijsttrekkers of hun afgevaardigde voorafgaand aan de Statenverkiezingen van vrijdag 27 januari 2006. Ook Helmin Wiels kwam aan de beurt, het is een interessant gesprek geworden. De volgende passage gaat over hoe Wiels, in januari 2006, de verhouding met Nederland over twee jaar ziet. Dat is dus precies nu, de periode waarin gewerkt wordt aan de autonomie van het land Curacao:

Schakel: "Hoe ziet u over twee jaar de verhouding tussen Curacao en Nederland dan?"
Wiels: "Ongelukkig."
Schakel: "Als het aan u ligt politiek gezien?"
Wiels: "Ja, ongelukkig. Het wordt hard onderhandelen en het zal niet gemakkelijk worden. Want we zijn naief op het eiland, onze politieke leiders zijn te naief om te beseffen dat Nederland het niet gemakkelijk zal maken. Gedurende de volgende twee jaar zullen we het merken."

Daar heeft Helmin Wiels gelijk in gekregen maar daar heeft men nu ook weer geen glazen bol voor nodig. De coalitie op Curacao bestaande uit PAR, PNP en FOL doet hard zijn best om met hun Nederlandse counterparts de ontmanteling van de Nederlandse Antillen en daarmee de autonomie voor Curacao voor elkaar te krijgen.

De streefdatum is 15 december 2008 of beter gezegd dat was de streefdatum. Staatssecretaris Ank Bijleveld heeft namelijk eenzijdig besloten dat deze datum niet haalbaar is. Een wellicht realistisch standpunt maar niet handig om unilateraal zo te brengen.

Het was koren op de molen van de oppositie die zichzelf de Aliansa Patriotiko noemt. Belangrijkste deelnemers van de Aliansa zijn de MAN van Charles Cooper, de LNPA van Nelson Pierre en Pueblo Soberano van Helmin Wiels. Er is hun veel aan gelegen om de samenwerking tussen Nederland en Curacao te ondermijnen, men vindt de weg die de coalitie is ingeslagen duidelijk de verkeerde. De onafhankelijkheid van Curacao wordt verkwanseld voor een luttel bedrag aan euro's, zo luidt hun stelling.

Standpunten kunnen uit elkaar groeien, in ieder geval de mensen die de betreffende standpunten aanhangen. Het grappige is dat hoe verder de standpunten zich van elkaar verwijderen ze uiteindelijk weer dicht bij elkaar komen. Zowel de extreme PVV in Nederland als het extreme Pueblo Soberano op Curacao zien het eiland het liefst zo snel mogelijk onafhankelijk. Ze zijn aartsvijanden die het helemaal met elkaar eens zijn. Als dat niet verwarrend is. Zie de schets Circle of Extremes by CasaSpider.

Nederland en Curacao hebben een slecht huwelijk. Beide partijen willen wel uit elkaar maar hebben moeite om de juiste weg te vinden. Bijkomend probleem is de grote verdeeldheid op het eiland zelf, ik heb vele malen en nog lang ook nagedacht hoe hieruit te komen.

De simpelste oplossingen zijn niet zelden tevens de beste. Mario Kleinmoedig geeft het aan in zijn ingezonden brief: "Wat wij op Curaçao nodig hebben is internationale arbitrage bij de onderhandelingen met Nederland. Ook dan zal er geen 'gelijkheid' zijn, maar misschien op zijn minst 'gelijkwaardigheid'. Tot nu toe bepaalt Nederland eenzijdig de spelregels en slaat ons dan daarmee om de oren."

Als Ank Bijleveld slim is slaat zij deze weg in. Alleen zo kan niemand van de Curacaose bevolking later kan zeggen dat men er door Nederland ingeluisd is. Ank, you've got mail!

Posted by CasaSpider at 3:31 PM | Permalink | Comments (16)

1.

Donderdag was ik voor de tweede opeenvolgende middag vrij en wederom voor Luchiano (10). We gingen naar het Amphia ziekenhuis in Oosterhout voor nieuw gips.

Luchiano werd direct geholpen, dat is mooi. Nog mooier was dat hij zelf de kleur van het gips mocht uitkiezen. Nu is blauw zijn lievelingskleur maar hij dacht dat dat wat donker uit zou vallen. Daarom koos hij voor groen. Niet alleen vrouwenlogica is moeilijk te doorgronden.

Dokter Vos kwam even langs om te kijken hoe het ervoor stond met de duim. Hij doet al bijna geen pijn meer en aangezien het een mooie breuk is verwacht zij geen problemen. Het groene gips hoeft er ook slechts twee weken omheen te zitten.

2.

Onder normale omstandigheden was Luchiano's duim zeker en vast een journaal-item geweest. Nu werd hij enigszins overschaduwd door de film van Geert Wilders: Fitna The Movie. Het duurde even voor hij gedownload was maar tegen tien uur konden Lucy en ik hem bekijken.

Wat moet men erover zeggen. Qua film is Fitna niet echt sterk. Over ieder land en iedere religie kan men 15 minuten ellendige zaken aan elkaar knippen en plakken. Zet er een dreigend muziekje met donder en bliksem achter en het resultaat is hetzelfde. En dan is daar de pijnlijke verwisseling van Mohammed B. met rapper Salah Edin.

Vanuit mijn lagere schooltijd herinner ik me de uitleg over het ontstaan en verloop van de Tweede Wereldoorlog. Nederland kon zich nauwelijks verdedigen omdat men na WO-I dacht dat zoiets nooit meer zou gebeuren. Een goed uitgerust leger was derhalve niet nodig.

"Stom, maar daar trappen we natuurlijk niet nog een keer in", dacht ik bij mijzelf. Men moet leren van de geschiedenis. Maar ook geldt dat de geschiedenis zich herhaalt, alleen wel in steeds andere gedaante. De moeilijkheid is om deze gedaante te herkennen. Als Geert Wilders de gedaante al herkend heeft is het de vraag of hij de juiste methode hanteert om de wereld daarop te attenderen.

3.

Vrolijker nieuws dat ook overschaduwd is: het voetbalteam van de Nederlandse Antillen onder leiding van bondscoach Leen Looyen heeft de eerste horde op weg naar kwalificatie voor het Wereldkampioenschap 2010 in Zuid-Afrika genomen. Nicaragua werd woensdagavond in het Ergilio Hato stadion verslagen met 2-0. Eerder was de uitwedstrijd al met 0-1 winnend afgesloten. De volgende tegenstander in de reeks van nog minimaal 18 (!) wedstrijden is Haiti. (Bron: Amigoe & Mirror)

Curacao weblogger numero uno Dick Drayer heeft een geweldige nieuwe baan en mocht samen met Maya van der Werve de wedstrijd live voor de radio verslaan. Hij deed het met verve.

Posted by CasaSpider at 7:46 PM | Permalink | Comments (14)

Op Curacao gooit men afval ongesorteerd in een grote kliko. Wij propten op donderdagochtend meestal nog twee of drie extra vuilniszakken in die van de buurvrouwen. Zij hadden daar overigens geen problemen mee.

Dat is nu wel even anders. De pampers van Diana (1) gaan in de gratis door de gemeente Rijen verstrekte luierzakken die ik eens per week in de luiercontainer bij de Boerenbond deponeer. Ook wekelijks gaan er kratten en flessen met statiegeld terug naar Albert Heijn en zonder naar de glasbak waar we ze gesorteerd op de kleuren groen, bruin en wit in keilen.

Kort na Nieuwjaar is dat nog niet zo eenvoudig.

Waarom wij ons zo snel hebben aangepast is logisch. Het niet innen van statiegeld kost geld en als we de pampers en de wijnflessen in onze grijze kliko stoppen redden we het niet tot de tweede donderdag. De groene en de grijze containers worden namelijk om de week opgehaald.

Veranderen en aanpassen gaat niet altijd zo snel, ook niet als niet aanpassen financiële consequenties heeft. Kijk maar naar het roken, alhoewel het in deze tijd wel erg dom is om daar nog mee te beginnen.

Hoe zit het met dieren? Circussen met wilde dieren zijn niet in iedere gemeente welkom en een week of wat geleden nam Job Lijfering (55) als laatste Nederlandse tijgerdompteur afscheid.

Bij de Curacaose Dolphin Academy vond een incident plaats. Een oververmoeide gestresste tuimelaar raakte tijdens een sessie Zwemmen met dolfijnen uit koers en landde na een mislukte sprong over een stokje met zijn volle 300 kilo op drie toeristen. Piet en Emmie hebben in augustus 2007 dus geluk gehad!

Beveiligingsmensen zorgden ervoor dat film- en fotomateriaal van de toeschouwers werd vernietigd maar zoals het altijd gaat in dit soort gevallen glipte er toch een filmpje tussendoor en kwam terecht op GeenStijl. De maakster van het filmpje was vanmorgen op de radio en zij vertelde dat de drie slachtoffers het incident nu ontkennen. Waarschijnlijk hebben zij zwijggeld ontvangen.

Als er ergens iets met dieren gebeurt draaien 148 hoofden in de Tweede Kamer zich naar Marianne Thieme. En jawel: "Op termijn is het onhoudbaar en ethisch niet meer verantwoord grote zoogdieren in gevangenschap te houden."

Betekent dit dat het huwelijk op de schop gaat?

Onderschat overigens de invloed van Marianne Thieme op met name mannen (ku kwa kabes bo ta pensa?) niet, wat dat betreft was Brigitte Bardot beter 20 jaar eerder begonnen met haar dierenrechtenactiviteiten.

Zoals gezegd kunnen veranderingen soms snel gaan. Moeten dierentuinen en/of dolfinaria op termijn uit Nederland verdwijnen?

Posted by CasaSpider at 8:24 PM | Permalink | Comments (11)

Voormalig inspecteur van politie Hero Brinkman is geboren op 29 december 1964 te Almelo (Wikipedia). Hij veroorzaakte opschudding met zijn opmerkingen dat de Nederlandse Antillen en Aruba grotendeels een corrupt boevennest zijn. Wat hem betreft zet Nederland de eilanden op marktplaats.nl en verkoopt ze aan de hoogste bieder.

Reageerder Bout stuurde een link naar een interview met Brinkman op YouTube. In dat interview valt een aantal zaken op. Zo spreekt Hero Brinkman consequent over Antillianen, zie deze passage (01:28): "U heeft straks als Antilliaan niet meer alles te vertellen over uw begroting en uw eigen veiligheid."

Het klinkt Nederlanders misschien wat muggenzifterig in de oren maar de Antilliaan bestaat niet. De hele kwestie richting autonomie voor Sint Maarten en Curacao is juist begonnen om de Nederlandse Antillen te onmantelen. De Nederlandse Antillen zijn een kunstmatig land waarin grote verdeeldheid heerst tussen de eilanden. Zie het dossier Referendum Curacao.

Ik schrijf dit zo op omdat ik het idee heb dat Hero Brinkman heel weinig weet over de Nederlandse Antillen en Aruba. In zijn optiek moeten de eilanden maar heel snel autonoom worden. In dat geval scheldt Nederland de schuld van 2.2 miljard euro kwijt en vervolgens ligt alle, met name financiële verantwoordelijkheid bij de autonome eilanden. In het YouTube interview zegt hij het als volgt (00:58):

"Voor wat mij betreft mag u uw eigen eiland houden, u mag het hebben zoals het is, u heeft totaal wat ons betreft geen schulden aan Nederland. Echter, dat betekent wel dat de schulden die er zijn, dat u die zelf op moet hoesten. Dus u zult zelf via uw eigen bevolking, via de belastingen die eigen schuld moeten ophoesten."

Een wel erg simpele manier om toekomstige landen naar hun onafhankelijkheid te begeleiden. Overigens is het ophoesten van schulden nieuw voor mij.

Afgelopen donderdag liepen op Sint Maarten de lokale politici van de National Alliance weg tijdens een gezamenlijke vergadering van de Eilandsraad van Sint Maarten en Nederlandse parlementariërs. Zij wilden eerst excuses van Brinkman met betrekking tot zijn opmerkingen over het corrpute boevennest en het aanbieden van de eilanden op marktplaats.nl.

In plaats van excuses doet Brinkman er nog een schepje bovenop: "Het is natuurlijk heel erg triest dat in een democratie, al is het een jonge democratie, mensen je de rug toekeren zodra ze een mening horen die hen niet welgevallig is. (...) Van mij weglopen vind ik hooghartig en onbetamelijk. Dat geeft maar weer eens aan dat ik gelijk heb, namelijk dat de politici hier grotendeels incompetente mensen zijn met lange tenen."

Ja, dat is gemakkelijk scoren iemand van lange tenen beschuldigen. Waar Hero Brinkman geen enkel inlevingsgevoel heeft met betrekking tot de Antilliaanse problematiek worstelen de eilanden enorm met het dilemma van trots en geld. Voor hoeveel geld verkwanselt men zijn trots? Trots is mooi maar dat geldt ook voor de toekomst van de kinderen. Zonder geld is die er nauwelijks.

Over lange tenen gesproken. Geert Wilders, partijgenoot van Hero Brinkman, reageerde als door een wesp gestoken toen Koningin Beatrix in een toespraak opriep tot tolerantie. Oproepen tot tolerantie klinkt mij minder beledigend in de oren dan een corrupt boevennest en toch blijkt ook de PVV over lange tenen te beschikken.

Binnen zijn wereldbeeld bedoelt Hero Brinkman het allemaal vast wel goed, ook met deze opmerking in het eerder aangehaalde interview (00:18): "Dat ik er in ieder geval van overtuigd ben dat de Nederlandse belastingbetaler wel waar voor zijn geld krijgt".

Het is de vraag of dat geldt voor het reisje van Hero Brinkman naar de Nederlandse Antillen en tevens voor zijn salaris dat tenslotte ook door de Nederlandse belastingbetaler wordt betaald. Hero Brinkman is geboren in Almelo en de wijzen kwamen uit het oosten.

Helaas betekent dat nog niet dat alles wat uit het oosten komt ook wijs is.

Posted by CasaSpider at 11:16 AM | Permalink | Comments (38)

Overal zijn andere dingen belangrijk. Zo maakt Brabant zich druk om het provinciale volkslied. Het lied Brabant van Guus Meeuwis leek een goede kandidaat, maar kenner Stroomopwaarts wist al dat het hem niet ging worden: "Denkt u werkelijk dat zij (Hanja Maij-Weggen, red.) haar volk zo liefheeft dat zij uit volle borst gaat zingen: Ik mis zelfs het zeiken op alles om niets?"

In Amsterdam willen ze eindelijk wel weer eens Champions League spelen. Helaas zijn het niet alleen de Italianen waarvan men niet kan winnen maar wel verliezen, inmiddels geldt dit ook voor Pragenezen voetbalclubs uit Praag. De wedstrijden gespeeld op 1 en 8 maart 1967 tegen Dukla Praag herinner ik mij nog tamelijk goed, JC was er zelf bij. Deze keer zorgde Slavia voor de verrassing.

En dan Curacao. Slechts weinigen zijn echt en direct betrokken maar toch is er iets belangrijks gebeurd voor de staatkundige toekomst van het eiland. Vertegenwoordigers van Nederland en Curacao hebben op dinsdag 28 augustus 2007 het zogenaamde Overgangsakkoord getekend. In dit akkoord is vastgelegd hoe de overgangsperiode tot 15 december 2008 eruit gaat zien, de datum dat Curacao de status van een autonoom land binnen het Koninkrijk krijgt.

Concreet neemt Nederland bijna 4 miljard gulden over van de Curacaose schuld, trekt het 60.5 miljoen gulden uit voor het Sociaal Economisch Initiatief (SEI) en komt er 2.1 miljoen gulden beschikbaar voor het oplossen van urgente problemen. Om misverstanden en wantrouwen uit de weg te ruimen wordt een en ander vastgelegd in een Algemene Maatregel van Rijksbestuur.

Vriend en vijand op Curacao moet toegeven dat hiermee een uitstekend resultaat is binnengehaald. Lionel Capriles, ex-directeur van de Maduro & Curiels Bank, meent dat dit wellicht komt omdat Nederland beseft dat het iets goed te maken heeft. In de jaren 2000 tot 2002 heeft men de toenmalige minister-president Miguel Pourier (PAR) flink gepiepeld.

De toenmalige PAR-PNP-MAN coalitie nam een aantal onpopulaire maatregelen zoals het fors snijden in het overheidsapparaat om tegemoet te komen aan wensen van het IMF. Men was heel dichtbij de goedkeuring van deze instantie maar op het laatste moment trok Nederland in de persoon van staatssecretaris Gijs de Vries (VVD) de poot terug. Bij de verkiezingen in 2002 kreeg men de kous op de kop en won Frente Obrero (FOL) van Anthony Godett met overmacht.

Nederland zag al snel in dat men van de regen in de drup was geraakt. Op Curacao verdween het vertrouwen in de Koninkrijkspartner volledig. Zelfs nu nog worden Nederlandse politici als verraders beschouwd door de gebeurtenissen van toen. Daarom waren velen sceptisch ten aanzien van de Slotverklaring waarin Nederland zich bereid verklaarde om de schuldenlast grotendeels over te nemen. Jaja en wat kopen wij voor bereidheid? Wellicht is dat een van de redenen waarom de afspraken uit het zojuist getekende overgangsakkoord in een Algemene Maatregel van Rijksbestuur worden gegoten.

Het piepelen van Pourier en het vervolgens aantreden van de FOL-regering vormden een dieptepunt in de politieke verhouding met Nederland. Hoe paradoxaal maar waarschijnlijk was het op dat moment precies nodig. Zoals Lionel Capriles stelt dat de huidige bereidwilligheid is gegroeid uit zaden geplant in die tijd.

Haha, heet van de naald. Op dit moment wordt het Overgangsakkoord besproken in het gebouw van de Eilandsraad, gevestigd aan de Ansinghstraat nummer 1. Daar is de stroom uitgevallen. De oppositie spreekt over een boycot van de regering om informatie over het akkoord te verstrekken.

Posted by CasaSpider at 8:42 PM | Permalink | Comments (11)

Dinsdag lag ik voor het laatst op de nieuwe stretcher. Voor het laatst in beide betekenissen van het woord. Om de uiteinden te verstellen dient men deze eerst naar binnen te klappen, vervolgens helemaal uit te strekken en tenslotte in de gewenste stand te zetten. Een mysterieus mechanisme zorgt ervoor dat deze positie gehandhaafd blijft.

Tenminste dat is de bedoeling. Terwijl CasaSpider lekker uitgerekt van een behagelijk zonnetje lag te genieten voelde hij het uiteinde met zijn hoofd erop ineens naar beneden zakken. Een naar gevoel te vergelijken met het onbewust missen van een traptrede maar dan met het hoofd. Exit stretcher.

Of men dit nu een geval van goedkoop is duurkoop kan noemen? Duur was de stretcher niet, er was domweg geen keus. Ja, een nog goedkopere met plastic bandjes in plaats van stof. Die had het waarschijnlijk nog geen half uur met mij uitgehouden. De tip om in plaats van een stretcher een luchtbed te kopen is achteraf geen slechte.

La Curacao is een typisch Hindoe-warenhuis waar men artikelen van uiteenlopende soort tamelijk goedkoop kan krijgen. Voor degenen die nog goedkoper uit willen zijn is er Dovester, in Salinja toevallig naast La Curacao gelegen. Wij waren er toevallig en verbaasden ons over de koopjes. Een natscheerapparaat met vijf mesjes voor 2.75 Antilliaanse guldens (€ 1.10) of een zak ballonnen voor 1 gulden (€ 0.40). Dat konden we niet laten liggen.

Thuis probeerde Lucy een mesje op het scheerapparaat te zetten. Het wiebelde wat maar paste niet. Voor straf in de prullenbak. Bij het opblazen van de ballonnen explodeerde de helft meteen. Het rubber was oud en versleten. Ach, we hadden een paar ballonnen. Men koopt echter beter geen condooms bij Dovester.

Wat een geneuzel. Dat is het mooie van een weblog, men bepaalt zelf wat men erop zet. Geldt dat ook voor een politiek weblog als dat van Jan Marijnissen? Sinds de grote winst bij de laatste verkiezingen zijn er her en der in het land behoorlijk wat incidenten geweest met SP-ers. Nooit was daarover ook maar een letter te lezen op het weblog van Jan Marijnissen.

Nu is er de kwestie met Eerste Kamerlid Düzgün Yildirim. Een artikel hierover in het SP-partijblad Tribune kwam hoofdredacteur Elma Verhey op een schorsing te staan. Het democratisch gehalte van de SP is in het geding. En waar schrijft Jan Marijnissen over? Dat men de Tour de France via Google Maps kan volgen.

Nova confronteerde Marijnissen met bovenstaande. Deze bagatelliseerde de kwestie enigszins maar had ook inhoudelijke argumenten waarom er volgens hem niets mis is met het democratisch gehalte van de SP.

Of men het met die argumenten eens is of niet, ze horen wel degelijk thuis op janmarijnissen.nl.

Posted by CasaSpider at 5:31 PM | Permalink | Comments (19)

Per 1 juli 2007 is het de bedoeling dat Bonaire net als Saba en Sint Eustatius de status van Nederlandse gemeente krijgen. Als Nederlandse gemeente valt men volledig onder de Nederlandse rechtspraak met alle voor- en nadelen.

De politiek leider van de Partido Pro Desaroyo Boneiru (PRO) Benito Dirksz ziet de bui al hangen, onder andere met betrekking tot het homohuwelijk. Hij vindt dat Ramonsito Booi van regeringspartij UPB een uitzonderingspositie moet eisen waardoor het homohuwelijk op Bonaire niet mogelijk is.

Waar gaat het nu precies om want dat is mij niet volledig duidelijk. Gaat het erom dat het homohuwelijk al dan niet als rechtsgeldig moet worden gezien op Bonaire of gaat het erom dat homohuwelijken op Bonaire voltrokken moeten kunnen worden?

Indien het puur om de rechtsgeldigheid van het homohuwelijk gaat is er reeds een precedent uit januari 2005 na te lezen in het artikel Homohuwelijk in de Cariben, een interessante post (haha) niet in het minst door de vele reacties. In het kort weigerde de Arubaanse overheid een in Nederland gesloten homohuwelijk in te schrijven bij de Burgerlijke Stand.

De rechter oordeelde in deze zaak ten gunste van de homoseksuele betrokkenen. Volgens Artikel 40 van Het Statuut dient iedere officiële akte van een land binnen ons Koninkrijk door ieder ander land binnen datzelfde Koninkrijk geaccepteerd te worden. Met andere woorden wat de status van Bonaire ook is, zolang het flamingo-eiland deel uitmaakt van het Koninkrijk dient men het homohuwelijk als zijnde legaal te accepteren.

Moet het verplicht mogelijk zijn om op Bonaire een homohuwelijk te laten voltrekken? Het lijkt mij sterk dat eerder genoemd artikel 40 van Het Statuut hier niet op van toepassing is. Het antwoord is dus ja. Tot zover de theorie. In de praktijk is zelfs in het liberale en vooruitstrevende Nederland echter sprake van zogenaamde weigerambtenaren, is dat eigenlijk geen pleonasme?

Als weigerambtenaren in Nederland worden geaccepteerd dient dit ook voor Bonaire te gelden. En wat als alle aanwezige ambtenaren weigeren? In het moderne Frankrijk heeft het Hof van Cassatie in Parijs precies vandaag geoordeeld dat het huwelijk onder de huidige wet alleen een verbintenis tussen man en vrouw kan zijn. Daarmee is het in 2004 in Bègles gesloten huwelijk tussen Bertrand Charpentier (33) en Stéphane Chapin (36) ongeldig verklaard.

Dit om aan te geven dat het homohuwelijk niet zo geaccepteerd is als bijvoorbeeld vrouwenkiesrecht.

In reacties op de door Benito Dirksz veroorzaakte discussie zegt een aantal Nederlanders dat de status van Nederlandse gemeente geen à la carte maaltijd is waarbij men zelf kan kiezen wat men wel en niet op zijn bordje wil. Neen, het is alles of niets.

Dat is nog maar de vraag. Immers, op 1 juli 2007 verandert er feitelijk bijna niets voor de inwoners van Bonaire, Saba en Sint Eustatius. Het minimumloon blijft hetzelfde, de uitkeringen blijven hetzelfde en men betaalt niet met de euro maar met de Antilliaanse gulden. Voordat de eilanden daadwerkelijk Nederlandse gemeenten zijn als Groningen of Zeist vloeit er nog heel wat water door de Rijn.

Mijn voorstel is dat er een faseringsplan komt waarin wordt aangegeven waar men per onderdeel op welk moment wil zijn. Onderdelen van de wetgeving zoals bijvoorbeeld het homohuwelijk dienen in deze fasering opgenomen te worden. Rome en Parijs zijn tenslotte ook niet op één dag gebouwd.

Posted by CasaSpider at 1:54 PM | Permalink | Comments (10)

Er gebeurt veel in Nederland hetgeen op zich niet vreemd is met net een nieuw kabinet in de steigers. Drie dingen springen het meest in het oog, hier komen ze in (niet geheel) willekeurige volgorde.

• Met stip op één de Croissantenkwestie. Twee agenten sommeren een vrouw die in de Amsterdamse metro een croissantje eet mee naar buiten te komen en slingeren haar op de bon. 50 Euro. GeenStijl ziet als een van de weinigen de ernst van de zaak in: "Zelfs een klein kind weet namelijk dat croissants kruimen bij het het leven."
• We vervolgen met de kwestie Bram Moszkowicz, een achternaam die ik nooit in één keer goed schrijf. Goed aangeschreven staat de advocatuur sowieso niet als beroepsgroep en de Moszkowiczen dragen daar aardig aan bij. Op 12 mei 2006 schreef ik in De twee karaffen over de integriteit van Bram Moszkowicz. Inmiddels is bekendgemaakt dat Moszkowicz de verdediging van Willem Holleeder neerlegt. Waarschijnlijk neemt Gerard Spong deze taak over. Spong heeft geen banden met wijlen Willem Endstra maar voor de rest is het lood om oud ijzer.
• Last but not least de dubbele nationaliteitenkwestie. De beoogde PvdA-staatssecretarissen Ahmed Aboutaleb en Nebahat Albayrak bezitten behalve de Nederlandse ook respectievelijk de Marokkaanse en de Turkse nationaliteit. Volgens PVV-leider Geert Wilders is dit onacceptabel, immers door het feit dat men ook over een ander paspoort dan het Nederlandse beschikt kan men in bepaalde gevallen nooit 100% de belangen van Nederland behartigen. Deze kwestie breidt zich als een sneeuwbal uit en heeft nu het koningshuis bereikt. Prinses Máxima moet volgens sommigen met Rita Verdonk op kop afstand doen van haar Argentijnse paspoort. Complicerende factor is dat Argentinie het Argentijnse staatsburgers niet toestaat om hun nationaliteit op te geven. Ditzelfde geldt overigens ook voor Marokko.

Croissants eten we eigenlijk nooit, van advokaat hou ik niet maar we hebben in ons gezin van vier personen wel zes paspoorten. Daarom de mening van CasaSpider over de dubbele nationaliteitenkwestie.

Allereerst dit. Indien er wettelijk niets op tegen is dat een staatssecretaris twee paspoorten heeft moet men daar ook niet over zeuren. Datzelfde geldt voor het Argentijnse paspoort van prinses Máxima.

Als ik het voor het zeggen had en er moest een nieuwe wet gemaakt worden met betrekking tot dit issue, wel in dat geval pleit ik ervoor om de aanvrager bij het verkrijgen van de Nederlandse nationaliteit de oorspronkelijke verplicht op te laten geven. Als iemand Nederlander wil worden moet dat niet alleen uit praktische overwegingen zijn, neen men moet daar bewust voor kiezen en de consequenties aanvaarden.

In het geval bepaalde landen als Marokko en Argentinie niet toestaan dat hun burgers de nationaliteit opgeven dient er druk op de betreffende regeringen te worden uitgeoefend. Als de Europese Unie als een geheel optreedt en nationalisatieverzoeken afwijst op deze grond kiest men hoogstwaarschijnlijk snel eieren voor zijn geld.

En wat betreft ons gezin. Indien er geen druk is gaan wij natuurlijk geen moeite doen en kosten maken om de Dominicaanse nationaliteit van Lucy en Luchiano (9) op te laten heffen.

Posted by CasaSpider at 2:03 PM | Permalink | Comments (26)

1.

Om tien over negen werden wij met Diana (6 maanden) bij het consultatieburo verwacht. Eerst wordt zij gewogen en gemeten. Het wegen leverde een kleine domper op. Woog zij op 11 oktober nog 7.2 kilo, nu was dat 7 kilo en 160 gram. Inmiddels zit Diana onder de gemiddelde lijn voor wat betreft gewicht.

De reden is waarschijnlijk dat zij alleen moedermelk krijgt. Weliswaar aangevuld met fruit- en groentenhapjes, maar kunstmatige melk weigert zij. Daar moet nu wel verandering in komen. Voor het overige ontwikkelt Diana zich goed, communicatief en motorisch scoort zij uitstekend.

Toen we terug naar huis reden hebben we bij de botika (apotheek/drogist) meteen een blik Nutrilon-2 gekocht. Tussen de middag bereidde Lucy een fles van 120 cc. Ik gaf Diana de fles en zij dronk de helft op.

2.

Over de verkiezingsconference van Freek de Jonge hoor ik veelal positieve berichten. Maar ik vond hem om te huilen. Geen schim van de man die hij vroeger was. Luchiano (9) baalde ook van Freek want hij wilde een van zijn gewelddadige tekenfilmseries zien. Van de conference begreep hij logischerwijs helemaal niets.

Wel vroeg hij mij: "Papa, is dat de oude Paul de Leeuw?"

Stemmen op Curacao is overigens een feest. Dit kan men doen bij de Nederlandse Vertegenwoordiging alwaar koffie en gebak klaar staan voor het stemvee. Helaas heb ik nagelaten mij te registreren. Ook zonder mijn stem is de SP de derde partij van Nederland geworden. Proficiat met 24 (?) zetels, Jan.

3.

's Morgens vroeg om 06:04 AM loopt de wekker af voor Luchiano en mij. Op woensdag heeft hij gym en dat vereist een speciaal t-shirt.

Luchiano: "Papa, kun je mijn gym t-shirt boven uit de kast pakken?"
CasaSpider, ietwat pissig: "Is goed, maar waarom doe je dat niet 's avonds?"
De nieuwe Paul de Leeuw: "Ja wat denk je, dat ik er 's avonds wel bij kan?"

Doek.

Posted by CasaSpider at 6:01 PM | Permalink | Comments (17)

Nederland is in a state of shock omdat officieren van de Militaire Inlichtingen en Veiligheidsdienst (MIVD) in de Zuid-Iraakse provincie Al Muthanna in oktober 2003 15 gevangenen hebben onderworpen aan ongebruikelijke verhoormethoden. Er wordt gesproken over marteling.

Gevangenen kregen een skibril op, werden natgespoten met water en blootgesteld aan harde geluiden.

Minister Henk Kamp (VVD) van Defensie verklaart dat de Koninklijke Marechaussee de zaak onderzocht heeft. De conclusie van dit onderzoek was dat er geen strafbare feiten zijn gepleegd. Toen ik die woorden op het journaal hoorde dacht ik: "Nou, die maakt zich er wel gemakkelijk vanaf. De Koninklijke Marechaussee lijkt mij niet de aangewezen instantie om deze kwestie te behandelen."

Dat vindt het Openbaar Ministerie kennelijk ook. Over vijf dagen zijn er verkiezingen. Waarom komen de martelingsberichten nu naar buiten? De rechtse partijen bagatelliseren de gebeurtenissen, de linkse spreken er schande van.

Wouter Bos: "Een minister die dit stil heeft gehouden is geen knip voor de neus waard." Maar is een politicus die omwille van twee mogelijke zetels geleverd door Turkse stemmers een theoretische discussie over het woord genocide begint dat wel? Politici, het is allemaal één pot nat.

Gevangenen kregen een skibril op, werden natgespoten met water en blootgesteld aan harde geluiden. Maar hoe staat het met de behandeling van Nederlandse gevangenen in buitenlandse gevangenissen? Als men het genoegen heeft om opgesloten te zijn in La Victoria te Santo Domingo krijgt men geen eten en heeft men geen slaapplaats. Deze zaken moet men kopen van medecriminelen die de baas spelen.

Of wat te denken van Machiel Kuijt en Rien Parlevliet die reeds jaren in de hel die Bangkok heet hun levensdagen slijten? Zij worden waarschijnlijk niet meer warm of koud van een skibril, een hard geluid of een waterslang.

Nederlandse militairen en met name hun leidinggevenden dienen heel goed te weten wat wel en niet kan in de omgang met krijgsgevangenen, laat daar geen misverstand over bestaan. Als variant op een wijsheid van het Goede Doel is beschaving slechts een pakketje schroot met een dun laagje chroom. Dat laagje gaat er heel snel vanaf in een oorlogsgebied, vandaar dat keiharde regels nodig zijn.

Men dient iedere zaak echter altijd in perspectief te blijven zien. Dat geldt zeker voor politici in de laatste dagen voor de verkiezingen.

Posted by CasaSpider at 11:42 AM | Permalink | Comments (15)

Iets triggerde mij om de 30 stellingen op de website van www.stemwijzer.nl eens in te vullen. Omdat ik er nadien een post aan wilde wijden moest ik zelfs een tweede keer aan de bak. Het vreemde is nu dat ondanks dat ik bij mijn weten precies dezelfde antwoorden heb gegeven er toch een wezenlijk andere utslag uitrolde.

De twee uitslagen volgen later, eerst onthullen wij de trigger. Het is een artikel in de Amigoe getiteld Criminele Antillianen moeten terug. De link is Ohne Gewähr omdat de Amigoe de meest link-onvriendelijke online-krant is die ik ken. Morgen kan deze link alweer dood zijn.

Het artikel gaat over stelling #20: "Criminele Antillianen moeten terug naar de Antillen en daar de gevangenis in." Niet minder dan 78% van de deelnemers is het eens met deze stelling. Slechts 17% waaronder tweemaal CasaSpider is het ermee oneens en 4% weet het niet. De eerste vraag is waar het laatste procent is gebleven.

Er is slechts één stelling met een nog uitgesprokenere uitslag en dat is stelling #17: "Euthanasie moet mogelijk blijven." Maarliefst 90% van de deelnemers staat hier achter.

Het is moeilijk en gevaarlijk conclusies te verbinden aan de voorlopige uitslag met betrekking tot stelling #20. Hoeveel van de 78% tegenstemmers kennen een Antilliaan? Mijn eerste indruk is dat het een uiting is van het toenemende individualisme wat feitelijk een eufemisme is voor egoïsme onder de Nederlandse bevolking.

Had men het woord Antillianen vervangen door Marokkanen was de uitslag niet wezenlijk anders geweest. Men vergeet gemakshalve dat het om mensen gaat met een Nederlands paspoort.

's Middags gaf de website mij het advies om CDA te stemmen, met de SP op een goede tweede plaats. 's Avonds is het CDA plotseling gezakt naar de vijfde plaats en staat Jan Marijnissen op nummer één. En dat is conform mijn eigen gedachte, alhoewel ik vandaag in meerdere opzichten aangenaam ben verrast door Mariko Peters.

Concluderend werkt www.stemwijzer.nl 's avonds nauwkeuriger dan 's middags. Houdt daar rekening mee.

Posted by CasaSpider at 12:12 AM | Permalink | Comments (35)

Op donderdagavond 2 november 2006 Nederlandse tijd werd een historisch accoord getekend door de drie partijen Nederland, Sint Maarten en Curacao. Laatstgenoemde twee eilanden krijgen een autonome status binnen het Koninkrijk. Download hier de slotverklaring in pdf-formaat.

Er is hard onderhandeld, vooral over het op het laatste nippertje door minister van Justitie Ernst Hirsch-Ballin ingebrachte voorstel dat Justitie net als Defensie en Buitenlandse Zaken onder één Koninkrijksminister dient te vallen. Dit voorstel was onacceptabel voor de eilanden.

Er is een compomis gevonden in de vorm dat de Nederlandse minister van Justitie in een extreme situatie onder voorwaarden als in Het Statuut beschreven kan ingrijpen als de minister van bijvoorbeeld Curacao zijn werk niet goed doet. Tevens wordt er een soort van Super Procureur-Generaal aangesteld voor de twee nieuwe landen alsmede de drie nieuwe Nederlandse gemeenten. In ruil hiervoor krijgen zowel Curacao als Sint Maarten een eigen Openbaar Ministerie en een eigen Politiekorps. Dat is meer dan waarop de eilanden vooraf hadden kunnen hopen.

Naar aanleiding van de post Bestuurlijk Overleg in Den Haag vroeg Lennart of dit een goede deal is voor Curacao. Ik ben van mening dat Curacao en ook Sint Maarten er vrijwel het maximale uit hebben gesleept. Van tevoren was duidelijk dat Nederland na kwijtschelden van het grootste gedeelte van de staatsschuld meer controle eist om nieuwe schulden te voorkomen.

Ook een nieuwe nationale munt en een eigen Centrale Bank voor de twee eilanden is op dit moment niet gewenst, alleen al vanwege de hoge kosten die dat met zich meebrengt. Het is wel een bijzondere situatie dat straks twee nieuwe landen (Curacao en Sint Maarten) en drie nieuwe Nederlandse gemeenten (Bonaire, Saba en Sint Eustatius) de munteenheid delen van de oude, niet meer bestaande Nederlandse Antillen. Dit is echter een kwestie die in een latere fase aangepakt kan worden.

Belangrijk is het punt van Justitie. Ik vind dat men enorm goed heeft gelaveerd en tot een voor alle partijen bevredigend compromis is gekomen. Sommige Curacaoenaars als Josephine Bakhuis-Trinidad (Papiamentstalig artikel) vinden het wellicht te weinig, anderen waaronder ikzelf zijn niet ongelukkig met het feit dat er, in een extreme situatie, uiteindelijk toch ingegrepen kan worden door Nederland.

Ook internationaal wordt hier ongetwijfeld positiever tegen aangekeken dan dat de eilanden volledige en onbeperkte zeggenschap hebben over een ook internationaal belangrijk onderwerp als Justitie. Ik ben, vreemd genoeg, niet bij de onderhandelingen aanwezig geweest maar hoor geluiden dat met name ex-premier van de Nederlandse Antillen Suzy Camelia-Römer een grote rol heeft gespeeld in het tot stand komen van het compromis op dit terrein. Dat is een compliment waard.

Samenvattend ben ik verrast door de daadkracht van de betrokken partijen, niet in het minst van de Nederlandse. Het is moeilijk in te schatten wat het aandeel van Atzo Nicolaï hierin is geweest. Heeft hij geoogst wat zijn D66-voorgangers Thom de Graaf en Alexander Pechtold hebben gezaaid of had Curacao zich anders nog steeds in een soort van Limbo bevonden? We zullen het nooit weten.

Hoe nu verder? Als de Curacaose delegatie terug is op het eiland dient zij uitleg te geven en verantwoording af te leggen aan de Eilandsraad over het gesloten accoord. Hierna wordt een nieuw Referendum gehouden waarin de bevolking zich over het accoord dient uit te spreken.

Ik stem voor het accoord. Als men realistisch is is er geen andere keuze. Een "neen" betekent dat Curacao jaren terug wordt geworpen in haar pogingen om uiteindelijk te komen tot onafhankelijkheid. Want zoveel is wel duidelijk, heel veel Curacaoenaars zien wat nu bereikt is en waarschijnlijk op 1 juli 2007 geëffectueerd wordt als een stap in de richting van eerst meer autonomie en vervolgens onafhankelijkheid.

Tot slot drie pagina's uit de Papiamentstalige ochtendkrant Extra:

• De voorpagina van de Extra op vrijdag 3 november 2006.
• Het accoord tussen Nederland, Curacao en Sint Maarten, deel 1.
• Het accoord tussen Nederland, Curacao en Sint Maarten, deel 2.

Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.

Posted by CasaSpider at 1:42 PM | Permalink | Comments (18)

Een grote delegatie uit Curacao en een uit Sint Maarten zijn in Nederland om zogenaamd Bestuurlijk Overleg te hebben met een Nederlandse delegatie onder leiding van minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties Atzo Nicolaï. Het overleg gaat over de ontmanteling van de Nederlandse Antillen en de nieuwe staatkundige positie van Curacao en Sint Maarten.

Op woensdag 11 oktober tekenden de K3, de kleine drie eilanden Bonaire, Saba en Sint Eustatius, een slotverklaring waarin zij aangeven een soort van Nederlandse gemeenten te worden. Nu is het de beurt aan de G2, de grote twee eilanden Sint Maarten en Curacao.

Bij het Referendum over de staatkundige toekomst op Curacao van 8 april 2005 heeft een meerderheid (68%) gekozen voor Optie A, Status Aparte ofwel autonomie binnen het Koninkrijk. Alle grote politieke partijen steunden deze optie. De vraag is alleen hoe deze optie ingevuld moet worden. Daar liet niemand zich over uit.

Dat veranderde na de uitslag van het Referendum. Er werd gerept over een Status Aparte model Aruba Plus. Aruba heeft haar Status Aparte in 1986 gekregen. Curacao en Sint Maarten wilden op 1 juli 2007 een minimaal gelijke Status Aparte als Aruba heeft.

Al snel werd duidelijk dat Nederland hier niet aan meewerkt. Zo is het vooralsnog uitgesloten dat beide (ei)landen een eigen Centrale Bank en een eigen munteenheid krijgen. Verschil van mening bestaat er over het Openbaar Ministerie en het Politiekorps.

Een passage uit de Brief aan de Tweede Kamer over de staatkundige vernieuwingen op de Nederlandse Antillen van Atzo Nicolaï:

"Afspraken zijn nodig op het gebied van rechtszekerheid en deugdelijkheid van bestuur. Bij de bestuurlijke schaalverkleining door het uiteenvallen van het Land Nederlandse Antillen moeten er betere garanties zijn voor een duurzame borging van rechtszekerheid en deugdelijkheid van bestuur. Met name door het wegvallen van een bestuurslaag is een versterkte positie van het Koninkrijk noodzakelijk."

Nederland vindt de (ei)landen te klein om deze belangrijke zaken zelf te regelen. Openbaar Ministerie en Politiekorps moeten gedeeld worden tussen Curacao en Sint Maarten. Daar bovenop wil Nederland dat dit Openbaar Ministerie feitelijk valt onder de minister van Justitie van het Koninkrijk, lees Nederland.

De grote troefkaart van minister Nicolaï is het voor 85% kwijtschelden van de staatsschuld van de Nederlandse Antillen. In totaal bedraagt deze schuld 5 miljard Antilliaanse guldens, het equivalent van 2.24 miljard euro.

Premier Emily de Jongh-Elhage vindt dit een royaal gebaar dat Curacao niet mag afwijzen. Politieke partijen als Frente Obrero (FOL) en Forsa Korsou zijn van mening dat Curacao haar kans op werkelijke autonomie nu verkwanselt voor een paar zilverlingen.

Een punt dat weinig belicht wordt is de verhouding tussen Curacao en Sint Maarten. Beide landen hebben eufemistisch gezegd een hekel aan elkaar. Men is elkaar liever kwijt dan rijk en dat is een van de overwegingen geweest voor beide eilanden om voor autonomie en daarmee opheffing van de Nederlandse Antillen te kiezen.

Ironisch genoeg zitten de twee grootste vijanden binnen de Nederlandse Antillen straks aan elkaar vast op belangrijke punten. Sint Maarten heeft duidelijk haast en is hierin tot dusverre redelijk meegegaan omdat men de nieuwe structuur er zo snel mogelijk door wil drukken.

Volgens bronnen heeft Wouter Bos aangegeven dat hij autonomie voor een klein eiland als Sint Maarten (33.000 inwoners) niet ziet zitten. Na 22 november kan Bos wel eens virteel minister-president zijn. Wellicht dat men zich daarom coöperatief opstelt, zelfs als dit betekent dat men de komende jaren aan Curacao vastzit.

Het Bestuurlijk Overleg had reeds afgerond moeten zijn, maar het is nog niet eens begonnen. Door veranderingen van gemaakte afspraken en nieuwe eisen van Nederlandse kant is men blijven steken in vooroverleg. Vooroverleg dat zeer lang duurt, er wordt gesproken over marathonsessies.

De Curacaose delegatie kan maar beter met een goed resultaat naar huis komen. Op het eiland is veel kritiek op de grootte van de delegatie en de daaraan verbonden kosten. Deze zijn geraamd op 128.000 Antilliaanse guldens ofwel ruim 57.000 euro.

Een fors bedrag dat echter gezien het doel van de missie in het niet valt bijj het één uur durende feestje ter gelegenheid van de introductie van het nieuwe beeldmerk van de stad Den Haag. Dat feestje kost namelijk 190.000 euro.

Alle posts met als onderwerp de Slotverklaring zijn te vinden in het dossier Slotakkoord 02.11.2006.

Posted by CasaSpider at 1:49 PM | Permalink | Comments (9)

"Het ei van Columbus", noemde reageerder Hans het. Om het vertrouwen in stemcomputers of beter in mensen te vergroten dient deze apparaten onmiddellijk na het uitbrengen van een stem hier een printje van te maken. De stemmer controleert of wat op papier staat overeenkomt met wat hij gestemd heeft en deponeert de print in een ton.

Na afloop van de verkiezingen wordt steekproefsgewijs bekeken of de computeruitslag klopt met de papiertjes. Het voordeel is dat de uitslag direct na het sluiten van de stembussen beschikbaar is. Bovendien is een eventuele hertelling nauwkeuriger aangezien in de tijd van het potlood zowel de eerste telling als de hertelling door mensen geschiedden.

Dat is in een notendop wat in mijn eerste post over stemcomputers staat.

Een van de eigenschappen die een programmeur dient te hebben is het kunnen vinden van fouten in zijn eigen programma's. Dat lijkt gemakkelijker dan het is. Op dit moment ben ik Luchiano (8) aan het trainen eigen fouten in zijn huiswerk en op zijn weblog te vinden en te verbeteren. Hij heeft een groot vertrouwen in zijn onfeilbaarheid. En dat in een tijd waarin zelfs de Paus sorry zegt.

Tevergeefs probeerde ik een fraude-scenario te verzinnen. Bij programmeren is het van belang uit te gaan van de gebruiker. Op cursussen wordt men hierin onderwezen. Zo moet een programma idiot-proof zijn. Een voorbeeld hiervan is dat een gebruiker met beide handen zoveel mogelijk toetsen tegelijk indrukt.

Als hoogste nivo van gebruikersbestendigheid geldt student-proof. Hiermee wordt een begaafde persoon bedoeld die zijn intelligentie op destructieve wijze inzet. Denk hierbij aan hoe tegenstanders van James Bond dat doen.

Bij een verkiezing kan men erop wachten dat iemand valselijk beweert dat zijn uitgebrachte stem niet overeenkomt met de print. Sommigen doen dit om te zieken, een ander heeft wellicht net ruzie gehad met zijn chef. De vraag is hoe men met een dergelijke aangifte moet omgaan.

Stemmen geschiedt anoniem. Degene die beweert iets anders gestemd te hebben dan wat op het printje staat hoeft niet te zeggen waarop hij dan wel heeft gestemd. In feite is het laten zien van het printje al een overtreding van het recht op geheimhouding. Immers, degene die het printje leest weet waar betrokkene kennelijk niet op heeft gestemd.

Voordeel is dat men met het doen van valse aangifte alleen zijn eigen partij kan benadelen. Landelijk dient men de aangiftes alsmede de aangever te registreren. Dat laatste kan van pas komen bij latere verkiezingen.

Concluderend lijkt de procedure met het printje onverlet de beste oplossing te zijn.

Posted by CasaSpider at 8:58 PM | Permalink | Comments (13)

Vanmorgen heb ik een software-update (3.33, mandatory) gedaan van Movable Type, een update die in eerste instantie fout leek te gaan. Sinds ik niet meer aan wedstrijdsport doe is mijn bijgeloof vrijwel verdwenen, zo zijn Lucy en ik op dertien februari met elkaar getrouwd. Maar als software vreemd doet en het is toevallig vrijdag de dertiende slaat de twijfel toch toe.

Software, twijfel en de verkiezingen voor de Tweede Kamer komen eraan.

Er is een beweging in Nederland opgestaan die van mening is dat stemcomputers niet te vertrouwen zijn. Op Curacao stemmen wij al sinds tijden electronisch, tenminste toch in de bokshal van Marie Pampoen.

Nooit heb ik het idee gehad dat er fraude wordt gepleegd met de stemcomputers. Van de andere kant, waarom worden lottotrekkingen nog steeds verricht met ballen die uit een ouderwetse koffiemolen in een modern jasje worden geblazen?

Op 10 juni 2004 betoogde ik tegen een Venezolaanse collega dat "wij het wel vertrouwen". Het was twee maanden voor het belangrijke Referéndum Revocatorio in Venezuela waarbij de bevolking zich voor of tegen president Hugo Chávez kon uitspreken. De oppositie vertrouwde de stemcomputers in het geheel niet, de fabrikant had volgens hun banden met de regering.

Maar in Nederland? Uiteraard dienen stemcomputers beveiligd te zijn. Het verhaal van de 8000 identieke sleutels en het zonder bewaking opslaan van de apparaten komt zeer laks over. Toch kan ik mij niet voorstellen dat er een organisatie is die daadwerkelijk een poging doet om landelijk de stemcomputers te herprogrammeren.

Een eenvoudige oplossing is deze. Laat de stemcomputer na het uitbrengen van iedere stem een printje maken. Degene die zijn stem heeft uitgebracht controleert het printje en deponeert dit in een stembus. Na de verkiezingen worden steekproefsgewijs controletellingen verricht.

Waarom doen we dat eigenlijk niet zo?

Posted by CasaSpider at 8:22 PM | Permalink | Comments (13)

Vandaag woensdag 11 oktober 2006 hebben de drie kleine eilanden Bonaire, Sint Eustatius en Saba samen met Nederland een handtekening gezet onder de slotverklaring over hun toekomstige staatkundige positie. De drie eilanden worden een soort van Nederlandse Gemeenten, conform de wens in hun respectievelijke referendums.

Concreet verandert er vooralsnog weinig. De inwoners krijgen stemrecht voor de Tweede Kamer en misschien ook nog voor de Eerste. Voor het overige is er vooral financieel toezicht vanuit Nederland. Zo hebben de eilanden geen leenbevoegdheid.

Over belangrijke zaken als uitkeringsnivo, munteenheid, de positie van het Papiamento (Bonaire) dan wel Engels (Saba en Statia) en welke Belastingdienst de heffingen gaat innen zijn geen beslissingen genomen. Wel is bekend dat het uitkeringsnivo niet gelijk aan dat van Nederland zal zijn maar dat is logisch.

In totaal wonen op de drie genoemde eilanden ongeveer 17.000 mensen, dat moet toch te managen zijn. Anderszijds ben ik benieuwd naar de aanzuigende werking in de regio nu men direct onderdeel van Nederland wordt. Voor men het weet wonen er 80.000 mensen afkomstig uit Haiti, de Dominicaanse Republiek, Colombia en Venezuela op Bonaire. Wel, dan komt er tenminste een beetje leven in de brouwerij.

Diana (5 maanden) heeft niet over gebrek aan leven in de brouwerij te klagen. Vandaag had zij een uitstapje naar het consultatieburo. Behalve de normale controles van gewicht (7.2 kilo) en lengte (67 centimeter!) kreeg zij ook haar derde vaccinatie. Vanaf welke leeftijd gaan baby's eigenlijk dingen beseffen?

Vooralsnog herkent Diana niets van de plaats waar men haar beentjes met naalden doorboort. Pas op het moment dat Lucy haar stevig vast moet houden en de zuster er met de injectiespuit aankomt begint zij te huilen. Luchiano (8) is nerveuzer, hij verlaat de kamer een aantal keren. Tegen de verpleegster beweert hij een fobie te hebben.

In minder dan 50 minuten is de hele klus geklaard hetgeen aanzienlijk sneller is dan de staatkundige besprekingen binnen ons Koninkrijk. O ja, het is maar goed dat ik vandaag geen zin had in een RealWrite™ uitzending Nederland-Albanie.

Posted by CasaSpider at 7:48 PM | Permalink | Comments (14)

Al geruime tijd ben ik geabonneerd op de columns van Rita Verdonk. Woensdagmorgen ontving ik de volgende mail.

Beste abonnee,

'Kinderen moeten in alle vrijheid buiten met hun vriendjes kunnen spelen. Iedereen met gezond verstand vindt dat, ik ook', schrijf ik in mijn nieuwste column. Ik hoop dat de ouders zich verantwoordelijk gedragen en met hun kinderen terugkeren, want dan zit er binnenkort geen kind meer in de cel.

Lees mijn nieuwste column hierover.

Met vriendelijke groeten,

Rita Verdonk
Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie

Mijn eerste gedachte was: "Een typische Rita Verdonk brief". Waarbij het woord typisch staat voor koud en rationeel. Kind in de cel? Ouders terug naar eigen land. Probleem opgelost. Zelfs van een parkeerwachter wordt meer inlevingsvermogen en flexibiliteit verwacht.

Op dit moment speelt de zaak van de achtjarige Hui. Zijn moeder is achtenhalf jaar geleden als minderjarige asielzoekster hoogzwanger vanuit China naar Nederland gekomen. Hui is in Nederland geboren maar beschikt evenals zijn moeder niet over de vereiste papieren.

In 2006 zaten de uitgeproceerde moeder en zoon in het vertrekcentrum Vught. De moeder kon (wilde?) haar terugkeer naar China niet regelen. Op dinsdag 19 september 2006 werd Hui derhalve overgebracht naar het detentiecentrum Zeist. Een achtjarig kind zit in de gevangenis (Bron: www.geenkindindecel.nl).

Aan ieder verhaal zitten twee kanten. In de column van Rita Verdonk waarnaar zij in haar korte mail verwijst licht zij de zaak toe vanuit haar gezichtspunt. Hieronder twee alinea's uit deze column.

Maar als die ouders hun verantwoordelijkheid niet nemen, dan wordt het moeilijk. Als ze willen kunnen ze hun kroost onderbrengen bij familie, vrienden of voogd. Die keus wordt hen expliciet voorgelegd. En bij gezinnen met twee ouders wordt één van de ouders in bewaring gezet. De andere ouder kan dan met de kinderen ergens anders wonen. Daarvoor hebben we nu een aparte opvangvoorziening.

Moeilijker wordt het echt als alleenstaande ouders niet meewerken aan de terugkeer en per se hun kinderen bij zich willen houden. Voor hen blijft er niets anders over dan vreemdelingenbewaring. Want het alternatief is een illegaal bestaan. Dat is geen leven voor ouders met kinderen en dat tolereren we ook niet in Nederland.

Kennelijk zijn er mogelijkheden voor de moeder van Hui om haar zoon elders onder te brengen. Als dat waar is dan is er sprake van dubbele chantage. Enerzijds chanteert Rita Verdonk de moeder. Immers, door Hui vast te zetten legt zij een zware druk op haar om toch maar eieren voor haar geld te kiezen.

Anderzijds chanteert de moeder met haar kind de Nederlandse staat. Een kind in een cel roept gevoelens van verontwaardiging op en zorgt voor extra aandacht, aandacht die misschien uiteindelijk leidt tot een legale status in Nederland.

Een ingewikkelde kwestie waarin één ding vast staat. Hui heeft hier niet om gevraagd, hij is letterlijk het kind van de rekening. Wie is in staat de rol van koning Salomon te spelen in deze tragedie?

Posted by CasaSpider at 12:44 PM | Permalink | Comments (18)

Uit de CasaLog archieven blijkt dat ik slechts twee maanden geleden nog een boek heb gelezen en vandaag is het wederom raak. CasaSpider lijkt wel een bibliofiel.

Het boek dat we nu uit de bibliotheek hebben gehaald heet Het huwelijk. Van overspel tot zorgverplichting. (ISBN 90-617-225-8) en is geschreven door oud-politica Andrée van Es (Wikipedia / foto), geboren te Den Haag op 26 januari 1953. In haar PSP-tijd was zij een van de pitspoezen van de Tweede Kamer, iets wat men vreemd genoeg veel minder snel over een man schrijft.

Het aardige van haar uit 1998 daterende boekje is dat het dun is, in een uurtje heeft men het uit. Er staan vele grappige feiten in, zoals dat tot 1956 gehuwde vrouwen juridisch handelingsonbekwaam waren. Een voorzet voor open doel.

Andrée van Es schrijft over het huwelijk, over scheiden en over de verplichtingen die aan een huwelijk vastzitten. Diverse vormen van huwelijk en motieven worden in hun tijdsbeeld belicht, zoals bijvoorbeeld het verstandshuwelijk.

"Motieven van minder liefdevolle aard zijn geoorloofd". Neem het voorbeeld van een weduwe van 94 en haar verzorger van 36 die met elkaar trouwen terwijl het er dik bovenop ligt dat de erfenis zijn doel is. In 1998 was reeds sprake van een duidelijke omslag jegens het naturaliseren van vreemdelingen.

Van Es redeneert hierop verder: "Vanuit het oogpunt van rechtsgelijkheid is niet goed in te zien waarom ieder verstandshuwelijk recht van bestaan heeft, behalve dat ene verstandshuwelijk, dat als doel heeft voor een van de echtelieden toelating tot een land te krijgen."

Logisch redenerend heeft zij een punt. Gevoelsmatig ligt een schijnhuwelijk voor mij dichter bij draagmoederschap dan bij het voorbeeld van de rijke oude weduwe. Wetgeving is een tamelijk continu en ad-hoc proces om mazen in her en der scheurende netten te dichten. En in de praktijk zijn er nu eenmaal meer buitenlanders die geïnteresseerd zijn in een schijnhuwelijk met een Nederlandse staatsburger dan rijke oude weduwen.

In het hoofdstuk over gearrangeerde huwelijken wordt kroonprins Willem-Alexander aangehaald als laatste persoon die nog onderworpen lijkt aan de riten van dit type huwelijk. Bekend is dat koningin Beatrix zich actief bemoeit met de dames waarop Willem-Alexander zijn oog laat liet vallen.

In 1998 was echter nog niet bekend dat de Argentijnse Máxima vier jaar later zijn wettige echtgenote werd. Extra grappig is dat niemand minder dan Andrée van Es in 2001 de taak kreeg om prinses Máxima te helpen bij het inburgeren.

Dat laatste is in ieder geval uitstekend gelukt.

Posted by CasaSpider at 4:17 PM | Permalink | Comments (13)

Vandaag donderdag 24 augustus 2006 is het feest want het is Naturalisatiedag. Deze dag is een initiatief van minister Rita Verdonk en vond in 2005 voor het eerst plaats. Gekozen is voor 24 augustus omdat op deze dag in 1815 de eerste grondwet werd ingevoerd in het Koninkrijk der Nederlanden.

Het is een feestdag voor immigranten aan wie het Nederlandse staatsburgerschap is verleend. Alle Nederlandse gemeentes hebben de plicht op deze dag een ceremonie te organiseren waarbij de nieuwe Nederlanders officieel hun Nederlandse paspoort krijgen.

Vanaf volgend jaar is Naturalisatiedag geen vrijblijvend nummer. De nieuwe Nederlanders moeten hierbij aanwezig zijn. De vraag is wat te doen met mensen die precies op 25 augustus in aanmerking komen voor het Nederlanderschap. Moeten zij een jaar wachten op hun paspoort? Of iemand die op Naturalisatiedag om een of andere reden verhinderd is?

Het idee van Naturalisatiedag is niet slecht. Een feestelijke ceremonie kan het Nederlandergevoel versterken. In de Verenigde Staten kent men Citizenship Day op 17 september, de datum waarop in 1787 de eerste constitutie werd getekend.

De wijze waarop Rita Verdonk Naturalisatiedag heeft gepresenteerd stuit echter op weerstand bij veel nieuwe Nederlanders en hun (Nederlandse) partners. De woorden plicht, niet vrijblijvend en moeten komen net iets te vaak voor om het woord feestelijk nog geloofwaardig te laten zijn.

Uit eigen ervaring weet ik hoeveel stress, gevoelens van overgeleverd zijn aan de Goden, tijd, relatiespanningen, geld en onverwachte tegenvallers men moet doorstaan om uiteindelijk zijn partner de Nederlandse nationaliteit te kunnen laten krijgen. Na zeven jaar huwelijk had Lucy nog steeds een visum nodig om in Nederland op vakantie te kunnen komen.

Op het forum van buitenlandsepartner.nl verwoordt Birima het als volgt, haar partner is afkomstig uit Gambia:

"De eerste associatie die bij mij opkomt is 'Pay Back Day'. Na een voor velen onder ons lang gevecht tegen de bureaucratische terreur dat men immigratiebeleid noemt, met een sterk ontregelend effect op de persoonlijke levenssfeer zit ik persoonlijk niet te wachten op een betuttelend 'welkom' van een afgezant van Verdonk c.s. Sterker nog, het zogenaamde 'strenge maar rechtvaardige beleid' is er direct verantwoordelijk voor dat mijn partner veel moeizamer en later inburgert dan noodzakelijk was geweest. Op enig inzicht in het door de feestjesbouwers veroorzaakte leed voor hen die de eindstreep (het Nederlanderschap) ondanks alles toch halen, kan ik ze niet betrappen. Hartelijke groeten, Birima."

In de Kennisgeving van Naturalisatie van Lucy en Luchiano staat de volgende zin: "Het is mogelijk dat u (en mogelijk ook het kind) voor een ceremonie wordt uitgenodigd om te vieren dat aan het kind de Nederlandse nationaliteit is verleend." Toevallig heb ik vandaag wel een receptie, maar niet ter gelegenheid van de Nederlandse nationaliteit van Lucy en Luchiano.

Onze Nederlandse paspoorten zijn binnen. De laatste stap in het proces is het uitschrijven bij Immigratie. De huidige verblijfsvergunningen dienen omgezet te worden in een Toelating van Rechtswege. Woensdagmiddag om twee uur vervoegden Luchiano en ik ons bij Immigratie in het Postkantoor te Punda. Ik dacht dat het tonen van de paspoorten, de Kennisgeving van Naturalisatie en de oude vergunningen wel voldoende was.

Maar dat is niet zo. Ik kreeg een aantal formulieren mee die ingevuld moeten worden, waaronder een werkgeversverklaring. Dit dient allemaal ingeleverd te worden samen met copieen van de paspoorten en de oude vergunningen. Vandaag op Naturalisatiedag ondernemen we een nieuwe poging.

Het feestgevoel is er nog niet echt.

Posted by CasaSpider at 7:21 AM | Permalink | Comments (19)

Met Raalte (Wikipedia), de hoofdstad van Salland, heb ik een bepaalde band. Mijn vader CasasPa is er geboren en veel familie woont er nog steeds. Ze proat'n deur uk 'n leuk toaltie, helaas is mijn dialect niet zo best. Wellicht dat Paool er meer van kan maken.

Tweemaal liep dezelfde Bas Rikhof uit Raalte stage bij onze vestiging van SQL-Integrator. Zoals alle Raaltenaren is hij fan van Roda Raalte. Ben benieuwd of hij het CasaLog nog wel eens bezoekt.

Fleur Woudstra is een Gronings gemeenteraadslid van de eenmansfractie Een Fleurige Stad. Een citaat op GeenStijl:

"Op de website van omroep OOG heb ik lovende kritieken over mezelf geschreven. Tja, ik ben nu eenmaal een fantastisch mens dat op kritisch feministisch geschoeide leest door het leven stapt. Echter, ik werd betrapt door een journalist die achter mijn ip-nummer kwam. Ik zat namelijk vanuit huis deze commentaartjes te tikken onder een valse naam. Natuurlijk, ik hield een kulverhaal over spoofen. Want net toen ik me geen raad meer wist en wilde bekennen, zei de internettende buurman dat 'spoofen' bestaat." (Bron)

Wat is spoofen? Spoof is de eigenschap dat computervirussen het adres van de afzender vervalsen (Wikipedia). Volgens dezelfde bron kan men behalve een email-adres ook een ip-adres spoofen. Hierdoor kan men handelingen plegen als ware het vanaf de computer van degene die men spooft.

De kans dat Fleur Woudstra de lovende kritieken zelf heeft ingetikt is enorm veel groter dan dat zij op dit moment door de bliksem wordt getroffen en de kans dat dat laatste gebeurt is weer vele malen groter dan dat zij gespoofed is.

Alex Bolhuis is burgemeester van Raalte, maar nog steeds woonachtig in Epe. Een burgemeester moet in de plaats wonen waarvan hij burgemeester is. Hiervoor heeft Bolhuis tot 16 september 2006 de tijd. Op het forum van roalte.net verscheen een aantal berichten waarin onder meer gepleit wordt voor de aanschaf van een ambtswoning voor de burgemeester.

De berichten zijn geschreven door Lex, Peter, Emma en Frank. Het ip-adres van de computer waarvan deze berichten afkomstig zijn is in alle gevallen hetzelfde: de computer op het huisadres van Alex Bolhuis.

Net als Fleur Woudstra ontkent Alex Bolhuis de berichten zelf geschreven te hebben. Ook hij is gespoofed. Uiteraard gelooft niemand dat en de burgemeester zelf eigenlijk ook niet.

Afgelopen zaterdag meldde Bolhuis dat hij weet wie de dader is, zijn vrouw en hij hebben er niets mee van doen. Hij wil niet zeggen wie het is, wel dat er maatregelen genomen zijn om herhaling te voorkomen. Beschuldigt hij hiermee indirect zijn kinderen?

Het is niet de eerste keer dat Alex Bolhuis in opspraak is geraakt. In Apeldoorn herinneren veel mensen zich de toenmalige CDA-wethouder nog goed vanwege de Reesink-affaire. Het bedrijf Reesink uit Zutphen wilde naar Apeldoorn verhuizen en Bolhuis voerde namens de gemeente de onderhandelingen.

Deze onderhandelingen startten in 1996 en leidden uiteindelijk tot diverse rechtzaken waarin Reesink door de rechter volledig in het gelijk is gesteld. De vraag is hoeveel schadevergoeding de gemeente Apeldoorn aan Reesink moet betalen. Reesink eist 45 miljoen Euro, de zaak loopt nog steeds.

Op 18 augustus schrijft Alex Bolhuis op zijn weblog een post met de titel Het spektakel kan weer beginnen. Maar of hij daarbij de nu ontstane commotie voor ogen had?

De Stentor heeft over deze kwestie een dossier Bolhuis aangelegd.

Posted by CasaSpider at 12:27 PM | Permalink | Comments (16)

Terwijl Nederland ontwaakt na de dag van de val van het Kabinet Balkenende-2 pakt het WK2006 in Duitsland de draad op met de kwartfinales.

Die val is overigens een mooi voorbeeld van de chaostheorie. Kees Driehuis vervult de rol van de vlinder in China met het Zembla programma over Ayaan Hirsi-Ali. D66 moest deze keer het dreigen met een kabinetscrisis echt waarmaken, anders was het laatste restje geloofwaardigheid door de gootsteen gegaan. En daar doorheen speelt Ayaans paspoort. Het zijn interessante processen en krachten die het eindresultaat bepalen.

De vraag is hoe het nu verder gaat, zeker vanuit het standpunt van de Nederlandse Antillen. Immers, hier is een proces gaande dat moet leiden tot nieuwe verhoudingen van de eilanden binnen het Koninkrijk. In concreto hebben Curacao en Sint Maarten per referendum gekozen voor autonomie.

Onze minister van Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties, Alexander Pechtold, heeft zijn functie neergelegd. Het is nauwelijks voorstelbaar dat het wijzigen van staatkundige verhoudingen door een demissionair kabinet kan worden afgehandeld. Betekent dit dat Curacao en de andere eilanden moeten wachten tot na de verkiezingen en kabinetsformatie in Nederland? En wat als gekozen wordt voor een zogenaamd rompkabinet?

We gaan maar snel voetballen.

Kwartfinale #01: Duitsland-Argentinie 1-1 (Duitsland wint na strafschoppen, 4-2)

Ondanks een vrije ochtend arriveerde ik toch net te laat voor het beginsignaal. Om tien uur gingen Luchiano (8) en ik namelijk nog wat dingen doen. Het was overal enorm druk. Bij de benzinepomp, bij de bank, bij Mangusa, bij Goisco en tussendoor werd ik diverse keren vanuit het werk gebeld.

"Wat doen al die luie varkens toch op straat, laat ze gaan werken", mopperde ik tegen mijzelf. Dat vond Luchiano ook. "Maar wat doen wij zelf dan hier?", vroeg ik hem. "Dat is anders, wij hebben een baby. Ik denk niet dat al die mensen ook een baby hebben." Tevreden met het nieuw gevonden argument reden wij vrolijk verder.

De wedstrijd. Mooi was het allemaal niet, maar ik heb genoten van de vechtlust. De spelers gaven elkaar domweg geen tijd voor een mooie actie. Toen Argentinie in de 49e minuut via Ayala op voorsprong kwam dacht ik dat het gebeurd was. Ja, ondanks de faam van de Duitsers dat zij nooit opgeven.

Duitsland viel ook wel aan, maar echte kansen ontstonden niet. Aan de andere kant kregen de Argentijnen meer ruimte. Toen maakte de Argentijnse coach José Pekerman een grote fout. Niet alleen Dick Advocaat wisselt wel eens ongelukkig. Het niet inbrengen van aankomende superster Messi maar wel van Julio Ricardo Cruz kan niet anders dan een grote blunder genoemd worden. Zeker achteraf, haha.

Juist de balvaardige en snelle Messi had Duitsland de genadeklap kunnen toebrengen. Cruz deed heus zijn best, maar kon niet voorkomen dat kort nadat hij het veld betrad Miroslav Klose op een puike manier de 1-1 inkopte.

Lucy was voor Duitsland, ik wist het nog steeds niet. Tot het moment dat de ellendige Michael Ballack zich in het strafschopgebied liet vallen en net deed of hij hard in het gezicht was geraakt. Wat absoluut niet het geval was. Kort daarvoor kreeg Maxi Rodríguez nog een gele kaart voor een vermeende Schwalbe, hij struikelde echt. Ballack kreeg hem niet en in ruil daarvoor was ik voor Argentinie.

Het gele kaartenbeleid begrijp ik sowieso niet meer. Voor heel gewone overtredingen wordt regelmatig een kaart uit de zak getoverd. Ook de spelers weten niet meer waar ze aan toe zijn.

In de verlenging werd niet gescoord en de partijen maakten zich op voor de penalties. Het is en blijft een loterij. Vooral toen Ballack achter de bal stond praatte ik mijzelf moed in: "Vaak zijn het de beste spelers die missen". Zelfs dat pleziertje was mij niet gegund, de ellendeling joeg de bal hard in de touwen. Grote held aan Duitse kant was echter keeper Jens Lehmann, vanaf nu Unsere Hand Gottes genoemd.

Daarmee zijn beide gekwalificeerde landen uit de zogenaamde Poule des Doods nu reeds uitgeschakeld. Was dat wellicht de ware voorspellende betekenis van die naam? Na afloop van Duitsland-Argentinie vond er nog een tweede ronde plaats in de vorm van een ordinaire knokpartij. Zie foto#1 en foto#2.

Kwartfinale #02: Italie-Oekraine 3-0

Op het moment dat ik er in ongeveer de 15e minuut van de tweede helft inviel stond Italie met 1-0 (Zambrotta, 6) voor. Het was echter Oekraine dat een enorme tweevoudige kans kreeg. Geen van de twee schoten trof doel en even later maakte sluipmoordenaar Italie er 2-0 van.

Vervolgens kopte Oekraine op de deklat. Wederom waren het echter de Italianen die toesloegen. Met 3-0 was de match definitief beslist. De eerste halve finale is bekend: Duitsland-Italie.

In de Webloggers poule klimmen de deelnemers die Duitsland en Italie in de halve finales hebben gestaag naar boven. Hier het eerste en hier het tweede rijtje. In het algemeen klassement van de subpoules staan de Webloggers op een 37e plaats, nog steeds op pagina twee.

Posted by CasaSpider at 9:37 PM | Permalink | Comments (16)

Het was een interessante Nova-uitzending met een item over de kwestie Holleeder-Endstra-Moszkowicz en een over Ayaan Hirsi Ali. De begrippen waarheidsvinding en oprechtheid vormden voor mij de link tussen beide thema's.

Liegen lijkt een vrij absoluut en objectief iets. Om de ernst van een leugen te kunnen beoordelen dient een aantal factoren in acht te worden genomen. Factoren als motief en doel van de leugen en niet te vergeten of anderen er direct of indirect door benadeeld worden en zo ja in welke mate. Deze factoren kunnen worden samengevat als de Context van de Leugen.

Paul Witteman was onder de indruk van het boek De Endstra-tapes, waarin de op 17 mei 2004 geliquideerde Willem Endstra openhartig spreekt met rechercheurs van de Criminele Inlichtingeneenheid (CIE) van de Amsterdamse politie. In het boek geeft Endstra aan te vrezen voor zijn leven.

Bram Moszkowicz is advocaat van Willem Holleeder. Hij doet er alles aan om Holleeder af te schilderen als een volkomen onschuldige man die ten onrechte van diverse zware delicten wordt beschuldigd. Het valt bepaald niet mee om de geroutineerde advocaat van repliek te dienen, maar Paul Witteman was goed op dreef.

Zo was Bram Moszkowicz enige tijd geleden laaiend over het feit dat door het Openbaar Ministerie naar buiten werd gebracht dat Holleeder ook hem in zijn greep had. "Het is levensgevaarlijk om dit soort informatie te laten lekken." Witteman vroeg diverse malen volledig terecht waarom dat toch levensgevaarlijk was als Holleeder inderdaad zo onschuldig is als de advocaat doet voorkomen.

Met wat retoriek redde Moszkowicz zich uit de situatie. Het is bijzonder moeilijk om hem verbaal klem te zetten, laat staan op een te bewijzen leugen te betrappen. En toch vertoont mijn lichaam allergische reacties op het moment dat Bram het woord waarheidsvinding in zijn mond neemt. Bijzonder pijnlijk was ook de wijze waarop Moszkowicz zijn nota bene ex-client Endstra nu het hem uitkomt in een zwart daglicht probeert te plaatsen.

Taida Pasic en zoals dankzij Zembla laatst is uitgekomen Ayaan Hirsi Ali hebben op bepaalde momenten de waarheid enigszins verdraaid, okay ze hebben gelogen. De Context van de Leugen analyserend is hier echter wel enig begrip voor op te brengen. Ayaan Hirsi Ali was 22 toen zij aangaf rechtstreeks uit Somalie te komen terwijl zij al tien jaar lang met een vluchtelingenstatus in Kenia verbleef. Het woord Gelukzoekster valt al snel.

De mens is in staat om altijd zijn keuze te rechtvaardigen, zelfs in een identieke situatie waarin hij op verschillende tijdsmomenten een omgekeerde rol speelt. Daarover schreef ik op 30.09.2005 de post Zelfrechtvaardiging.

Belangrijker nog dan het woord leugen vind ik het woord oprechtheid. Stel dat op een tafel twee kristallen karaffen staan, één voor het portret van Bram Moszkowicz en één voor het portret van Ayaan Hirsi Ali. Op de tafel liggen precies honderd witte kralen. De opdracht is de kralen te verdelen over beide karaffen op basis van het woord oprechtheid. Alle kralen moeten gebruikt worden.

Hoe dienen de witte kralen over de twee kristallen karaffen verdeeld te worden?

Posted by CasaSpider at 6:52 PM | Permalink | Comments (14)

In Venezuela waar sinds het tijdperk Hugo Chávez politiek op het scherpst van de snede wordt bedreven is men bij verkiezingen bevreesd voor fraude. Zowel Chavista's als tegenstanders, al dan niet gesteund door de USA, grijpen iedere mogelijkheid aan om de ander van malversaties te beschuldigen.

In de post Stemmen als het ertoe doet van 10 juni 2004 schreef ik het volgende naar aanleiding van een gesprek met enige Venezolaanse consultants:

"We hadden het ook over verkiezingen in Nederland. Hoe men daar het stemmen met de computer controleert op fraude. "Ach", zei ik, "dat gebeurt eigenlijk nauwelijks. We vertrouwen het wel". In Venezuela gaat straks voor het eerst gestemd worden met Touch-screens. De oppositie is bevreesd voor fraude, aangezien het bedrijf dat het systeem implementeert banden zou hebben met de regering."

Om het verloop van de verkiezingen te controleren werden in Venezuela waarnemers ingezet, die in de sfeer van wantrouwen op hun beurt ook weer gewantrouwd werden.

In Nederland zijn tot op heden geen onafhankelijke waarnemers nodig bij verkiezingen. Nu doet zich het vreemde feit voor dat binnen één politieke partij door één van de kandidaten voor het lijstrekkerschap om een waarnemer is gevraagd die toezicht houdt op de gang van zaken bij het stemmen.

Nota bene bij de misschien wel hechtste partij van Nederland, de VVD. "Vertrouwen is goed, controle is beter", aldus Rita Verdonk.

In wat voor gezin is deze arme vrouw opgegroeid, denken sommigen nu. Bij het trekken van de lootjes voor de Sinterklaassurprises in huize Verdonk waren ongetwijfeld minimaal twee waarnemers aanwezig. Vertrouwen tussen ouders, broers en zussen is leuk en aardig maar zonder waarnemers koopt men daar weinig voor.

Zo gek is die gedachte niet. Immers het huwelijk symboliseert vertrouwen in geïnstitutionaliseerde vorm. En toch zijn bij de voltrekking ervan meer waarnemers getuigen dan huwelijkspartners aanwezig.

Rita heeft gelijk: Vertrouwen is goed, controle is beter!

Posted by CasaSpider at 7:24 AM | Permalink | Comments (11)

1.

Op zondag 26 maart zijn de nieuwe Statenleden en het kabinet De Jongh-Elhage beëdigd door gouverneur Frits Goedgedrag. Dat is snel, want op vrijdag 27 januari heb ik mijn stem uitgebracht. In de tussentijd moest er een coalitie op Landsnivo worden gevormd en bij voorkeur een die mogelijkheden bood tot synchronisatie op Eilandsnivo. Voorwaar geen gemakkelijke taak.

Er speelden kwesties met betrekking tot het aantal Staatssecretarissen dat van twee uitgebreid werd tot vijf en de verhoging van de salarissen in de Staten van 9000 naar 13000 Antilliaanse guldens per maand. In ruil voor deze verhoging werd de riante pensioenregeling voor nieuwe leden wat minder riant.

Hoe dan ook, het is een prestatie dat de Landsregering er nu is. Dat moest ook wel, veel mensen gaan er immers nog steeds van uit dat op 1 juli 2007 de Nederlandse Antillen ophouden te bestaan. Na de eenzijdige afgelasting door minister Alexander Pechtold van de Ronde Tafel Conferentie (RTC) die op 28 maart van start had moeten gaan mag er wel hier en daar een belletje gaan rinkelen.

Voor de volledigheid volgt hier de opstelling van de nieuwe regering:

• Premier: Emily de Jongh-Elhage (PAR, Curacao)
  
• Vice-premier en minister van Financiën: Ersilia de Lannooy (PNP, Curacao)
  
• Minister van Binnenlandse en Constitutionele Zaken: Roland Duncan (NA, Sint Maarten)
  
• Minister van Justitie: David Dick (PAR, Curacao)
  
• Minister van Volksgezondheid: Sandra Smith (MAN, Curacao)
  
• Minister van Onderwijs en Cultuur: Omayra Leeflang (PAR, Curacao)
  
• Minister van Economische Zaken: Burney El Hage (UPB, Bonaire)
  
• Minister van Verkeer en Vervoer: Kenneth Gijsbertha (MAN, Curacao)
  
• Staatssecretaris van Financiën: Alex Rosaria (PNP, Curacao)
  
• Staatssecretaris van Volksgezondheid: Rodolphe Samuel (NA, Sint Maarten)
  
• Staatssecretaris belast met het Solidariteitsfonds: Shamara Nicholson (WIPM, Saba)
  
• Staatssecretaris van Justitie: Ernie Simmons (DP, Sint Eustatius)
  
• Staatssecretaris van Binnenlandse en Constitutionele Zaken: Hubert Martis (UPB, Bonaire)
  
• Gevolmachtigde Minister: Paul Comenencia (PAR, Curacao)
  
• Waarnemend Gevolmachtigde Minister: Mavis Brooks-Salmon (NA, Sint Maarten)

2.

Maandagmiddag om 13:00 uur hadden we onze zevende afspraak bij gynaecoloog dr. A.J. Henriquez. Tenminste als ik goed heb geteld. Eerst haalden we Luchiano (8) van school. Hij had hoofdpijn en zijn been deed weer eens zeer na het zwemmen, waardoor hij erg moeizaam liep. Om de tijd tot 13:00 te doden deden we boodschappen bij Mangusa.

Bij Emma Care moesten we bijna een uur wachten. Dat uur was dr. Henriquez 's morgens kwijtgeraakt vanwege een spoedoproep. We kwamen snel ter zake, het was tijd om een echo te maken. Toen dr. Henriquez gel op Lucy's buik smeerde vroeg Luchiano, die hier voor het eerst bij aanwezig was, aan mij: "Waarom smeert de dokter die gel erop?" De dokter antwoordde voordat ik dat kon doen: "Dan kunnen we beter zien wat erin zit."

"Misschien kan de dokter ook wat gel op jouw hoofd smeren", zei ik tegen Luchiano, "dan kunnen we zien of daar ook iets in zit." De maten van de foetus zijn in orde, evenals de ligging. Veel is er op de echo-foto's niet te zien. Voor de ware liefhebber is er hier een van het hoofd en hier een van het hoofd met een stukje van de wervelkolom. Op 13 april worden we wederom verwacht.

3.

Op donderdag 23 maart waren Lucy en ik enigszins uit het veld geslagen doordat de visumaanvraag van Lucy's nicht Sugey, spreek uit Soehei, afgewezen dreigde te worden. In mijn ogen was dit dermate onrechtvaardig dat ik tegen beter weten in direct een email naar de Nederlandse Ambassade te Santo Domingo stuurde. Tegen beter weten in omdat dergelijke algemene mailboxen meestal door niemand worden uitgelezen.

Tot mijn verrassing ontving ik op maandagmiddag van een medewerkster visumzaken een concreet antwoord. De belangrijkste reden om negatief te beschikken was dat Sugey in een profiel past van personen met een verhoogd risico om illegaal op Curacao te blijven. Een jonge vrouw met weinig geld en twee kinderen heeft volgens het profiel minder banden met haar moederland dan iemand die bijvoorbeeld in het laatste jaar van haar studie zit.

Een tweede punt was het feit dat Sugey op 20 april naar Curacao komt en op 5 mei alweer teruggaat naar Santo Domingo terwijl de baby is uitgerekend op 3 mei. Dit vond de medewerkster een merkwaardige planning.

Per ommegaande beantwoordde ik haar mail en zette mijn punten uiteen. Dat Lucy in haar situatie heel veel behoefte heeft aan een familielid, dat wij al zeven jaar samen op Curacao wonen en nog nooit iemand hebben uitgenodigd, waardoor wij toch bepaald niet in een profiel vallen van mensen die illegalen naar Curacao proberen te halen.

Over de merkwaardige planning schreef ik het volgende: "Om te voorkomen dat Sugey pas na de bevalling zou arriveren, een bevalling eind april behoort immers ook tot de mogelijkheden, hebben wij besloten om in te zetten op een vertrekdatum van 20 april. Voor mij als