CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Op dit moment wordt er volop gedemonstreerd tegen het kabinetsbeleid. Het Museumplein in Amsterdam staat helemaal vol. Naar schatting zijn er 200.000 demonstranten, een aantal dat door de politie niet wordt ontkend. Ook al is het moeilijk een nauwkeurige schatting te doen bij dergelijke aantallen.

Zelf ben ik geen demonstratietype, mijn politieke voorkeur is liberaal/conservatief met een sociale basis. Wat er echter de afgelopen jaren in Nederland gebeurt kan ik met geen mogelijkheid anders betitelen dan als afbraak. In een bijzonder hoog tempo worden rechten en voorzieningen afgebroken die in vele jaren tijd zijn opgebouwd. Ja helaas, afbreken gaat sneller dan opbouwen.

Het zijn vooral de personen die het doen, waar ik zo'n moeite mee heb. Balkenende vind ik daarvan nog de sympatiekste. De Geus, Zalm, Donner en de in deze context onbetwiste leidster Rita Verdonk vertegenwoordigen voor mij Het Kwade in een slechte Science Fiction film. Deze demonstratie kan mijn goedkeuring wel wegdragen!

Gisteren keek ik naar het cabaret van Jekkers & Koos en ik heb ervan genoten. Harry Jekkers heb ik ooit eens live op Curacao gezien, in het Sentro Pro Arte. In Jekkers & Koos werd het verhaal achter de liedjes belicht en dat was uitermate interessant.

Zo gingen ze terug in de tijd, naar 30 april 1980. De kroning van Koningin Beatrix. Het is gebruikelijk dat gevangenen bij het aantreden van een nieuw staatshoofd om gratie kunnen vragen. Dat deden de Utrechtse gevangenen ook, maar Beatrix gaf niet thuis. Harry en Koos voeren daarom in een rubberbootje door de gracht naar het Wolvenplein en schilderden daar de leus In naam van Oranje, doe open die poort! op de gevangenismuur. Bij het terugvaren bleek het rubberbootje lek te zijn en werden de twee helden door de politie ingerekend. Ze mochten de nacht in een cel doorbrengen.

Ik herinner me dat nog vaag, in die tijd woonde ik in Utrecht op de Willem Schuylenburglaan 68 in een tien-eenheid. Twee linkse eenheidsgenoten waren op de dag van de kroning naar Amsterdam getrokken om te demonsteren. Het ging er daar hard aan toe. Toen ze 's avonds thuiskwamen was de vrouwelijke helft nog steeds woedend op de ME. Volgens haar joeg de ME vredelievende demonstranten expres doodlopende steegjes in, om er vervolgens lustig met de wapenstok overheen te gaan. Toen de beelden op het journaal getoond werden, gooide zij een borstel hard tegen de televisie aan. Gelukkig bleef hij heel.

Een jaar later, op 21 november 1981, nam ik deel aan mijn enige demonstratie. De eerste demonstratie tegen de kruisraketten. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik die kruisraketten wel zag zitten. Maar datzelfde gold voor een dagje Amsterdam. We logeerden bij Herman en Marita aan de Prins Hendrikkade. De opkomst was enorm, ik meen dat er zo'n 400.000 mensen op de been waren. Het was ook voor het eerst dat ik de wave meemaakte, wat best indrukwekkend is als die in lange straten door zoveel mensen wordt uitgevoerd.

Ongeveer in die tijd speelde Harry Jekkers met het Klein Orkest bij studentenverening/jongerencentrum SSR. Mijn huisgenote Lidwien (niet Lidy!) was helemaal wild van hem en hun hit Laat mij maar alleen.

De tweede anti-kruisraket demonstratie op 23 oktober 1983 in Den Haag trok nog meer mensen dan de eerste, ik ben daar echter niet bij geweest. Nadien is de demonstratiebereidheid in rap tempo afgenomen. "Alles gaat in golfbewegingen", zeg ik vaak en dat geldt ook voor demonstraties. Kennelijk is de tijd nu weer rijp, mensen hebben hun buik vol van deze regering.

Een mooi toeval dat de herinnering aan de demonstraties in de tachtiger jaren door Harry Jekkers werd teruggebracht, één dag voor de eerste grote Nederlandse demonstratie in deze eeuw.