Main

May 3, 2007

Kinderen zitten graag in een kofferbak

Elke dag als ik van mijn werk thuiskom begroet Diana (11 maanden) me enthousiast, tenminste als ze wakker is. Ze kruipt met hoge snelheid naar buiten terwijl ik de Samsonite en mijn laptop uit de kofferbak van de auto haal.

Dat naar buiten kruipen is grappig om te zien en dat komt zo. Een gedeelte van onze woonkamer ligt hoger dan de rest. Hiervoor dienen twee treden beklommen te worden. Aanvankelijk waren we bang dat Diana daar vanaf zou vallen en terecht want dat is ook gebeurd. Voordeel van een valpartij is dat de baby wel respect krijgt voor de twee treden en er voortaan keurig voor stopte.

03.05.2007: Luchiano (9) en Diana (11 maanden) zitten voor hun lol in de kofferbak van de donkerblauwe Toyota. Klik voor groter.De twee treden beklimmen leerde Diana zichzelf al vrij snel aan, er vanaf komen bleek een stuk moeilijker. Hiervoor moet zij zich namelijk omdraaien en eerst met haar benen naar beneden gaan. Dit hebben wij haar inmiddels geleerd. Het gaat wat moeizaam, maar met een beetje goede wil kan Diana het nu.

Het grappige is dat bij iedere verhoging ook al bedraagt deze slechts een centimeter zij nu de tactiek van eerst voorzichtig met haar voeten voelen hanteert. Dit gebeurt bijvoorbeeld bij de badkamer en bij de voordeur.

Het kost haar ongeveer een minuut om naar buiten te kruipen vanwege het tastende beentje. Ja, eigenlijk moet men erbij geweest zijn. Binnenkort wellicht een nieuwe CasaMovie.

Als de prinses eindelijk buiten is til ik haar op en loop een rondje door de tuin. Haar even laten voelen aan de naaldboom, het tonen van onze gasflessen en uiteindelijk zet ik haar op de kofferbak van de donkerblauwe Toyota. Donderdag stond de kofferbak nog open en zette ik Diana er even in, eens kijken hoe ze dat vond.

Wel, ze was niet meer uit de kofferbak weg te slaan. Uiteindelijk moest Luchiano (9) erbij komen zitten. Vooral als hij vanaf de achterbank door de achterruit de kofferbak inkeek moest zijn zusje hard lachen. In haar hand heeft zij overigens een Yu-Gi-Oh kaart maar echt relevant is dat gegeven ook weer niet.

April 26, 2007

Waarheen met de kippenbotjes

We hebben afscheid genomen van de honden. Directe aanleiding was de plotselinge vakantie in verband met het overlijden van mijn moeder, maar de situatie was al langer moeilijk. In de betrekkelijk kleine ruimte waarin Spider en Scooby Doo leefden wemelt het van de karpatten ofwel teken in het Nederlands. Sinds haar zwangerschap van Diana (11 maanden) is Lucy als de dood voor deze beesten, dat ze bij Diana in haar oren kruipen.

Afgelopen dinsdag zat de prinses aan haar oor te trekken en na inspectie bleek wel degelijk een teek zich erin te hebben vastgebeten. Gelukkig in het buitenste gedeelte van de oorschelp. Lucy verwijderde het ongedierte en maakte Diana's oor met alcohol schoon. Woensdag moesten we naar het consultatieburo en daar lieten we haar oren goed nakijken. Het zag er allemaal goed uit. "Ze heeft wel veel kleine haartjes in haar oren", zei de dokter maar dat is geen bezwaar om later Miss Universe te kunnen worden.

En dan te bedenken dat de honden al sinds zaterdag 31 maart weg zijn. Het asiel kwam ze tegen betaling van 60 Antilliaanse guldens ophalen. Duizenden teken zitten echter nog gewoon in de tuin, geduldig wachtend op bloeddonoren. De kleintjes kruipen het huis in, regelmatig komen we er een paar tegen op de tegelvloer. Er zit niets anders op dan de tuin door een Pest Control bedrijf met gif te laten onderspuiten.

Voor later volgen nu de maten en gewichten van Diana zoals vastgesteld bij het consultatieburo. Haar gewicht is ten opzichte van woensdag 14 februari toegenomen van 8230 naar 8700 gram en haar lengte van 73 naar 76 centimeter. Het is geen dikkertje, volgens de arts mag zij inmiddels twee kilo meer wegen. Als toegift ontving Diana haar vierde vaccinatie en was daar de hele dag beroerd van.

Als iets of iemand wegvalt in de dagelijkse routine is dat even wennen. Vandaag aten we kip. Toen ik de borden terug naar de keuken bracht twijfelde ik even. O neen, de kippenbotjes hoeven niet meer naar de honden. Ik schoof ze in de afvalemmer.

March 27, 2007

Een groot stapje voor Diana

27.03.2007: Diana doet het duwen van de koelbox afgelopen zondag nog eens dunnetjes over. Klik voor groter.Het zijn roerige tijden maar wat doe je eraan. Zondag deed Diana (10 maanden) iets leuks. Wij hebben een kleine koelbox waar Luchiano (9) zijn GameBoy-spullen in bewaart. Het is een echt klein koelboxje met ruimte voor ongeveer acht blikjes bier. Diana duwde deze koelbox kruipend of halflopend vooruit over de plavuizen.

Ik zat achter mijn computer en zag haar de koelbox in mijn richting duwen. Toen ze bij mijn stoel arriveerde parkeerde ze de koelbox, zelden is in een verhaal zo vaak het woord koelbox gebruikt ja misschien in de folder van een fabrikant van koelboxen, tegen de tafelpoot. Dat laatste kan meer geluk dan wijsheid zijn geweest.

Tot mijn verbazing pakte Diana nu de tafelrand vast, zette een voet op de koelbox en wilde erop gaan staan om zo beter uitzicht te hebben over de tafel. Normaliter gaat ze namelijk tegen mijn stoel aan staan en wacht dan net zolang tot ik haar optil.

Haar doel is de computermuis die van onderen een rood licht laat schijnen. Diana is dol op die muis en ook op de laptop die ze onverhoeds met twee handen aanvalt. En nu heeft zij een hulpmiddel ontdekt om er zelf bij te kunnen. Wellicht een klein stapje voor de mensheid maar een grote voor haar.

Tot slot een foto van een badderende Diana voordat we zaterdag naar Pleincafé Wilhelmina gingen. Zomaar.

March 5, 2007

Diana en het slaapkamergordijn

Diana heeft vandaag de eerbiedwaardige leeftijd van tien maanden (304 dagen) bereikt. Zondag was het derhalve tijd om een statusoverzicht te maken. Toevallig vond net op die dag een kleine doorbraak plaats. Diana zat in haar ledikant en ik ging naast haar op bed liggen. Als zij dat ziet wil ze meteen uit haar ledikant. Ik vond dat ze dan eerst "papa" moest zeggen. "Papa", zei Diana.

04.03.2007: Diana is 303 dagen oud en kijkt blij door het slaapkamerraam naar buiten. Klik voor groter.Nou ja, het kon ook "Baba" zijn geweest, de klank zat ergens tussen een b en een p in. Maar ze probeerde me bewust na te praten. Op bed gaat Diana al snel op onderzoek uit. Ze wil naar buiten kijken en kruipt richting het raam. Daar hangen gordijnen voor.

Voorzichtig gaat ze op haar knieeën voor het raam zitten, tilt met één hand langzaam (het gaat gewoon niet sneller) het gordijn op en probeert het achter haar hoofd te draperen zodat ze er als het ware onder zit. Dit om straks gemakkelijker door het raam te kunnen kijken. En warempel, het lukt haar.

Nu gaat ze staan en slaat van blijdschap met haar hand tegen het raam. Eindelijk kan ze naar buiten kijken. Luchiano (9) is inmiddels omgelopen en kijkt van buitenaf naar binnen. Als ik even later hetzelfde doe is Diana nog steeds zeer in haar nopjes.

Zijn er dan geen verbeterpunten? Jazeker wel. Diana loopt nog steeds niet en het lijkt erop dat ze daar ook niet veel zin in heeft. Als wij tegenwoordig stapjes met haar proberen te maken zakt ze zo snel mogelijk door haar hoeven om te gaan zitten. Vooralsnog ziet zij de voordelen van lopen ten opzichte van kruipen nog niet zo. Hetgeen niet verwonderlijk is want zelden kon een baby zo hard kruipen. Ja, misschien Arnoud Okken vroeger.

Een tweede verbeterpunt is het eetgedrag. Het kost met name Lucy veel moeite om haar de fruit- en groetenhapjes te laten eten. En wat de ene dag nog lekker is wordt op de volgende geweigerd. Ik dacht dat eten niet erger kon dan met Luchiano, Happy Meals uitgezonderd.

February 25, 2007

Schrijf jij maar over Jan Bols

Zaterdagochtend tijdens de karateles leerde Luchiano (9) een nieuwe techniek, kette gyakuzuki. Het is een speciale stand waarbij de karateka in een diepe zit van links naar rechts en vice versa steeds één voetstap naar voren schuift. Iedere keer staan de tenen van de achterste voet op een lijn met de hiel van de voorste. Het lijkt een beetje op lange afstanden schaatsen. Er hoort ook een stoottechniek bij maar die is nu even irrelevant.

Thialf Heerenveen 23.01.1971: Jan Bols wisselt verkeerd op de 5000 meter en wordt gediskwalificeerd.Dagelijks schrijft Luchiano op zijn Latios weblog en dat doet hij verrassend goed. Vooral in het weekend ontbreekt soms de inspiraratie. Als ik hem vraag of hij al een verhaaltje heeft antwoordt hij vanuit zijn televisiestoel met verveelde stem van niet en of ik misschien iets weet.

De kunst van dagelijks webloggen is het uitvergroten van kleine dingen. De techniek van associaties maakt huis-, tuin- en keukenverhaaltjes net iets interessanter. Regelmatig lopen Luchiano en ik samen met Diana (9 maanden) door de kamer. We zingen dan eerst Heb je wel gehoord van de zeven de zeven en vervolgen met de meezinger Heya Jan Bols, heya Jan Bols, heya heya heya Jan Bols.

"Weet jij eigenlijk wel wie Jan Bols is?", vroeg ik vanmiddag aan Luchiano. Neen, die kende hij niet. Jan Bols was een uitstekend schaatser in de tijd van Ard Schenk en Kees Verkerk. In het jaar 1971 werd hij Nederlands kampioen en was kanshebber voor het Europees kampioenschap. Op de 5000 meter wisselde Jan Bols echter verkeerd en ondanks dat hij daardoor een extra buitenbocht reed werd hij gediskwalificeerd.

"Kijk jongen, als je dat nu allemaal combineert... de kette gyakuzuki van de karateles, het heya Jan Bols zingen voor Diana en de achtergrondinformatie over de befaamde schaatser... dan heb je een interessant verhaal." Luchiano ging met enige tegenzin achter de computer zitten. "Ik ga niet schrijven over Jan Boring", zei hij recalcitrant. Een paar minuten later was hij klaar met een ietwat overdreven verhaal over Diana. Overdreven omdat zij helemaal geen koorts had en zondagmiddag juist in een uitstekende bui verkeerde, maar affijn.

"Schrijf jij maar over Jan Bols", besloot de jonge Mulisch.

February 20, 2007

Diana slaagt voor eerste examen

Dinsdagmorgen om 09:10 werden wij met Diana (9 maanden) verwacht bij het Departamentu Salú Hubenil aan de Van Leeuwenhoekstraat 15. In dit gezondheidscentrum voor kinderen moest zij een gehoortest ondergaan. "Een niet dadelijk opvallend verlies aan gehoorscherpte kan een belemmering betekenen voor de ontwikkeling van een kind", aldus het begeleidende schrijven.

Het gebouw bevindt zich naast El Seńorial. Aan de naam El Seńorial hebben Lucy en ik goede herinneringen. Het is ons vaste hotel in Santo Domingo. In El Seńorial op Curacao kan men beter niet te vroeg terechtkomen, dat is namelijk een uitvaartcentrum.

Op dinsdag 20 februari 2007 om 09:10 had Diana (9 maanden) haar eerste examen, een gehoortest bij het Departamentu Salú Hubenil aan de Van Leeuwenhoekstraat 15. Klik voor groter.Het Departamentu Salú Hubenil is gevestigd in een mooi authentiek gebouw dat enigszins aan een museum doet denken. Jammer genoeg is er behoorlijk wat achterstallig onderhoud. We gingen naar binnen en een paar tellen later sloot de zware deur met een enorme knal. Een leuke binnenkomer voor een gehoortest.

De onderzoeksmethode die voor de gehoortest wordt gebrukt is de Ewing screening. Onwillekeurig denk ik terug aan mijn studententijd in het begin van de jaren '80. De tv-serie Dallas was hot en bij de naam Ewing komen herinneringen boven aan Sue-Ellen die getrouwd was met JR. Laatstgenoemde had (heeft) echter meer problemen met zijn lever dan met zijn gehoor. Ofwel luisterde hij nooit naar goede raad.

We waren aan de beurt. Met Diana op mijn arm liepen we naar beneden. In een klein kamertje wachtten twee dames ons op. Aan Luchiano (9) vroeg een van de vrouwen of hij Papiaments begrijpt. En vervolgens of hij heel stil wilde zijn of liever nog buiten wilde wachten. Maar ook buiten moest hij heel stil zijn. Luchiano ging naar buiten.

Lucy nam achterin de kamer plaats op een stoel en ook zij moest heel stil zijn. Diana zat op mijn schoot. De ene dame bewoog gelijk een illusioniste drie gekleurde bekertjes in ovalen voor haar gezicht. Diana volgde haar bewegingen nauwgezet. Ik ook. Tegelijkertijd maakte de andere dame achter ons heel zachte geluidjes met achtereenvolgens een soort bel, een soort getik op een blokje (wat het precies was kon ik niet zo goed horen) en spraak. Zowel links als rechts.

Diana draaide steeds op het juiste moment haar hoofd naar achteren en nog naar de goede kant ook. Aan het einde van de test complimenteerden de dames haar. Voor alle onderdelen scoorde zij '++'. In de carnavalstijd is dat opmerkelijk, veel kinderen hebben dan last van tijdelijke doofheid.

Als Diana in het vervolg niet naar ons luistert ligt het in ieder geval niet aan haar gehoor.

February 18, 2007

Photo-shoot op Mambo Beach

Zondag 18 februari 2007 was de dag van de Gran Marcha, de grote carnavalsoptocht in Otrabanda. Wij gingen niet maar bleven wel thuis. Over een paar maanden als Diana (9 maanden) ouder dan een jaar is beginnen we met een oppas.

Wat dat betreft heeft collega Nathaniel het een stuk gemakkelijker, zowel zijn ouders als die van zijn vrouw vechten bij wijze van spreken om op te mogen passen.

18.02.2007 dag van de Gran Marcha, Diana kijkt ietwat nurks op Mambo Beach. Klik voor groter.Wij gingen traditioneel naar Mambo Beach waar het opvallend rustig was. Pas later bij Wet & Wild werd het wat drukker, mensen die naar carnaval waren geweest kwamen binnendruppelen.

Diana houdt absoluut niet van zand. Lucy zette haar neer op het strand en zij trok direct haar voetjes hoog op om geen enkele zandkorrel te hoeven voelen.

Na een tijdje ging het iets beter maar nog steeds niet van harte. Een photo-shoot in zesvoud.

  • Diana en Lucy vredig op het strand liggend.
  • Is dit een eigenwijze blik of is dit geen eigenwijze blik?
  • Diana reikt naar het lege ijsbekertje.
  • Diana kijkt ietwat nurks.
  • Lucy, verdere woorden overbodig.
  • Lucy onderneemt een nieuwe poging om Diana's voeten met het zand te laten kennismaken.

Maandag is heel Curacao vrij. Ooit heeft men besloten Tweede Pinksterdag als vrije dag in te ruilen voor carnavalsmaandag. Wat is een zondag toch veel fijner in de wetenschap dat men de volgende dag vrij is.

February 14, 2007

Baas boven baas

13.02.2007: Lucy verslaat CasaSpider overtuigend met klaverjassen op de dag van hun 8-jarig huwelijk. Klik voor groter.Dinsdagmiddag haalde ik onder anderen garnalen welke 's avonds door Lucy werden bereid. Voor de afwisseling aten we buiten, ter ere van ons achtjarige huwelijk. Buiten eten doen we niet vaak en dat is eigenlijk wel een beetje vreemd ja misschien zelfs raar. Immers, het is lekker zitten in de buitenlucht en gezinstechnisch ook beter.

Desondanks eten we vanavond hoogstwaarschijnlijk weer binnen.

Later op de avond gingen Lucy en ik klaverjassen, ook buiten. Met een glaasje koude witte wijn. Lucy haalde alles uit de kast om te winnen en tegen alles, maar dan ook echt alles uit de kast ben ik niet opgewassen. Zij won en wilde als overwinningspremie een foto. Bij deze, Lucy mi ganadora.

Woensdagmorgen moest Diana (9 maanden) naar het consultatieburo. Wij besloten met haar mee te gaan, immers we waren erg benieuwd naar haar gewicht en andere ontwikkelingen.

Op 20 december woog zij 7580 gram en dat was nu 8230. Nog steeds iets onder het gemiddelde maar wel de lijn volgend.

Terwijl Diana in de weegschaal lag begon zij ineens te plassen, het was behoorlijk veel. Toch werd het gewicht niet minder, hoe kan dat? Ze is inmiddels 73 centimter lang en ligt voor het overige prima op schema. Op 20 februari krijgt zij een officiële gehoortest. Wat zegt u? Een gehoortest.

Woensdag Valentijnsdag. Via een tip van Cockie stuurde ik Lucy deze Valentijnskaart. Het was inderdaad too good to be true, want hij is niet aangekomen. Tot slot een bonusfoto van Luchiano (9) en Diana samen in bad.

February 8, 2007

El Sapo El Sapo (35)

1.

Woensdagmorgen om 09:52 belde een zekere mevrouw Maduro me op het werk. Het duurde een paar seconden voor het kwartje viel, maar zij is de moeder van lezeres Donna die laatst het huis van haar tante Mireya herkende. Donna zei vervolgens tegen haar moeder die op Cuaracao vakantie viert dat ze die CasaSpider maar eens moest bellen om hem de groeten te doen.

Zo gemakkelijk is het niet mijn telefoonnummer bij UTS te achterhalen, hulde dus voor mevrouw Maduro. Wellicht komen we elkaar nog eens tegen bij Pleincafé Wilhelmina. Donna, je moeder heeft haar missie met verve volbracht.

2.

Op diezelfde woensdagmorgen luisterde ik toevallig even naar Dolfijn FM. Om 10:53 klonk er een bekende stem, het was meester Peter van de Marnix-school. Hij had klas 4B opgegeven voor een Dolphin Encounter, zeg maar zwemmen met dolfijnen. En nu waren ze live op de radio. Slechts één leerling kon de prijs winnen en via het lot was Meredith de gelukkige. Een oorverdovend gekrijs barstte los.

Toen ik Luchiano (9) van school ging ophalen kwam de moeder van Nathan naast me zitten. We moesten even wachten, de jongens hadden weer eens straf wegens propjes gooien. Ik vertelde haar over de Dolphin Encounter. "Een van die jongens had dat moeten winnen", aldus Nathans moeder, "dat is therapie voor hun."

Maar ja, willen wij dan getraumatiseerde dolfijnen?

3.


07.02.2007: Diana (9 maanden) met de gitaar, foto Luchiano (9). Klik voor groter.

(Klik voor groter)


Luchiano schreef woensdag ook over de Dolphin Encounter maar niet over zijn straf. Daarentegen heeft hij wel een mooie foto van Diana (9 maanden) gemaakt met de gitaar. Die steel ik even.

O ja, donderdagmorgen om 09:50 is Anthony Godett vrijgelaten uit de Bon Futuro gevangenis.

January 29, 2007

Uitvinder van een woord

Niet veel mensen weten het maar CasaSpider is uitvinder van een woord. Niet gewoon een woord van een paar letters, neen mijn woord behoort met zijn 28 letters tot de langere woorden die de Nederlandse taal rijk is. Het is nog juist geldig als kolomnaam in een Oracle tabel.

Het woord waar het over gaat is nummerplaatbelastingaddendum (Google) en zag het levenslicht op 7 juli 2005 dezelfde dag dat de ouderwetse sticker als bewijs van betaling van de motorrijtuigenbelasting op Curacao werd ingewisseld voor een metalen plaatje bevestigd aan de nummerplaat.

Nummerplaatbelastingaddendum Curacao, eerste helft 2007: Luchiano (9) en Diana (8) maanden poseren met het nieuwe gele en het oude rode exemplaar. Klik voor groter.Motorrijtuigenbelasting kan op Curacao in één of twee keer betaald worden. Lease-maatschappijen kiezen meestal voor gespreide betaling. Deze dient te worden voldaan per 1 januari en 1 juli. Men krijgt er een nummerplaatbelastingaddendum voor terug. Het eerste addendum werd aan de achterkant van de auto bevestigd.

Dit bracht echter zoveel voordelen met zich mee zoals dat er twee agenten nodig zijn om te controleren of het juiste addendum op de auto zit, één die de achterkant van de auto bekijkt en in geval van overtreding snel de ander die een paar honderd meter verderop staat met de portofoon hiervan op de hoogte stelt, dat volgende edities op de voorste nummerplaat gespijkerd werden.

Voor de volledigheid volgt hier het kleurenschema van alle nummerplaatbelastingaddendums die tot op heden gebruikt zijn:

  • Tweede helft 2005: zwart
  • Eerste helft 2006: oker
  • Tweede helft 2006: rood
  • Eerste helft 2007: geel
  • Tweede helft 2007: grijs

In juli 2006 heb ik helaas geen foto gemaakt van het toen rode nummerplaatbelastingaddendum. Afgelopen vrijdag klonk een medewerker van Star Lease het nieuwe gele addendum vast aan de voorste nummerplaat van de Toyota.

Inmiddels is het een traditie dat Luchiano (9) en tegenwoordig ook Diana (8 maanden) op de addendum-foto staan, voor deze gelegenheid samen met het vorig jaar vergeten rode exemplaar. Op deze wijze kan men de groei en ontwikking van zijn kinderen goed volgen. Luchiano probeert Diana op fysieke wijze duidelijk te maken wat de bedoeling is. Ze blijft er bij lachen.

Tot slot een close-up van mijn nummerplaat en een quiz-vraag: Wat worden de twee kleuren van de nummerplaatbelastingaddendums in 2008?

January 14, 2007

Vrijheid in de omgekeerde dierentuin (1)

Over het begrip vrijheid kan men diverse bomen opzetten. Een van mijn stokpaardjes wat dat betreft is Cuba, een land dat door velen als onvrij wordt beschouwd maar waar de mensen per saldo niet eens zo slecht af zijn. Van mijn Cubaanse collega Yohanna kreeg ik vrijdag een t-shirt met een leuke tekst erop. Misschien komt daar nog wel eens een foto van.

Vrijheid is geen absoluut begrip. Zonder dat zij het in de gaten heeft toont onze prinses Diana (8 maanden) dit aan op onderstaande situatieschets. Okay, de schets op zich is niet erg verhelderend en behoeft enige toelichting maar dat is de schuld van mijn ouders. Immers, die hebben mij bij geboorte te weinig tekentalent meegegeven.

Een favoriete positie van Diana is staande tegen de spijlen van haar wieg aan de bovenkant ervan sabbelen of kauwen. Dit kan zij doen vanuit twee posities, staande in de wieg of buiten de wieg op het grote bed dat er tegenaan staat. Diana beschouwt de wieg als een soort gevangenis wat ook wel logisch is met aan vier kanten tralies spijlen. Als we haar erin proberen te zetten begint het gekrijs vaak op het moment dat haar tenen de matras raken.


Diana bewijst dat vrijheid tussen de oren zit, zonder dat zij daar weet van heeft overigens.


Bij sabbelen of kauwen op de bovenkant van spijlen aan de lange zijde van de wieg maakt het objectief gezien niets uit of de sabbelaar zich aan de ene of aan de andere kant van de spijlen bevindt. Diana houdt deze positie gemakkelijk een half uur vol. Op haar leeftijd denkt zij nog niet van: "Hmm... op dit exacte tijdstip maakt mijn positie wellicht niet uit, maar over 28 minuten wil ik nog dit en dat buiten de wieg doen derhalve is het veiliger om mij reeds nu aan gene kant van de spijlen te bevinden."

Neen, dit soort gedachten zit nog niet tussen haar oren.

In een dierentuin geldt hetzelfde. Puur omdat het logistiek gemakkelijker is zitten de dieren in kooien en lopen de mensen ertussendoor. Feitelijk maakt het niet uit wie er in de kooi zit, het cruciale punt is dat er een afscheiding (tralies) is tussen de dieren en de mensen.

Kijk maar naar duikers die ergens bij Madagascar graag een Witte Haai in zijn natuurlijke omgeving willen zien. De duiker daalt af in een getraliede kooi en de Witte Haai zwemt er in alle vrijheid rondjes omheen. Een soort omgekeerde dierentuin (mensentuin?).

Nog een uitsmijter. Als men een ballon opblaast tot in het oneindige bevindt men zich uiteindelijk in diezelfde ballon.

December 26, 2006

Charisteas laat Diana huilen

Om half acht zit ik voorzien van een mok koffie voor de buis. ESPN zendt Feyenoord-PSV live uit. Naast mij kijken Lucy en Diana, deze keer niet in Feyenoord-pyjama. Tijd voor RealWrite™.

Angelos Charisteas scoort de 1-1 tegen PSV.De eerste twintig minuten is Feyenoord sterker, tot het moment dat Cocu doelman Timmer met een licht afzwaaiend afstandschot er wel heel slecht uit laat zien. Hierna neemt PSV het heft in handen maar CasaSpider wanhoopt niet. Immers, voor Feyenoord excusez le mot schijt PSV in de broek.

Ongeveer in de 38e minuut krijgt Feyenoord een vrije trap. Van rechts krult de bal links het strafschopgebied in waar Angelos Charisteas heel knap voor zijn man komt en hem in het doel kopt. CasaSpider juicht uit volle borst, hij heeft altijd al van tzatziki gehouden. Het is de eerste goal in elf wedstrijden die PSV tegen krijgt.

Als ik uitgejuicht ben hoor ik nog steeds lawaai. Naast mij is Diana (7 maanden) oorverdovend aan het huilen, ze is kennelijk nogal geschrokken van Charisteas. In de pauze kalmeert zij een beetje. Voor de zekerheid neemt Lucy haar mee naar de slaapkamer.

In de tweede helft is Feyenoord gevaarlijker. Vooral Royston Drenthe is goed in vorm en troeft opponent Ibrahim Afellay een paar keer knap af. Na 70 minuten is de koek echter op, de krachten vloeien weg uit de Rotterdamse benen. PSV lijkt genoegen te nemen met een gelijkspel en dringt niet echt aan.

Een mooi begin van Tweede Kerstdag zo'n voetbalwedstrijd.

December 24, 2006

Synchronisatie over 8000 kilometer

Zojuist las ik bij Diamond Piet dat hij via internet bij Langs de Lijn semi-live meemaakte dat Ajax in luttele minuten een 0-2 voorsprong tegen Vitesse kwijtraakte. Dat is grappig, want precies hetzelfde gebeurde hier ook. Beiden wachten we nu op het onvermijdelijke Amsterdamse geluk in de 93e minuut.

Snel posten dus.

Vrijdag hebben wij de kerstboodschappen gedaan bij Centrum Piscadera. Diana (7 maanden) was er ook bij. Ik deed de kofferbak open en wilde de kinderwagen eruit halen. Maar de kofferbak was leeg. Een vloek ontsnapte aan mijn lippen, niet echt conform de kerstgedachte.

Lucy zag het minder somber in. "We zetten haar gewoon in het winkelwagentje", zei ze. Volgens mij was Diana daar nog te klein voor, de praktijk bewees het tegendeel. Ze paste prima en gedroeg zich gedurende het halve uur boodschappen doen voorbeeldig.

09:20 Vitesse scoort de 3-2!

Snel posten dus. Nog twee minuten te gaan in de Gelredome.

Update 09:25

Vitesse-Ajax 4-2

December 20, 2006

Hutspot

Is het nu stampot of stamppot? Analoog aan de agenten die een in de Ch. Ruys de Beerenbrouckstraat gevonden lijk alvorens het proces-verbaal op te maken eerst tien meter verderop de Kerkweg insleepten is de titel van vandaag hutspot.

Het is de tijd van het Nationaal Dictee. Om hem te pesten gaf ik Luchiano (9) opdracht mee te doen. Hij had daar absoluut geen goesting in. "Okay, vijf zinnen dan." Ik heb het maar niet nagekeken.

Het is met mevrouw de Gier, de niet-deelnemende Postcode Loterij verliezer uit Heusden, en een in ruil voor 100 euro hondenpoep etende HAVO-scholier uit Assen een tumultueuze week qua vreemde gebeurtenissen. Geen vreemder wezen dan de mens.

Maandagavond in Nederland en via BVN dinsdag op Curacao presenteren Matthijs van Nieuwkerk en Wilfried de Jong het uitstekende programma Holland Sport. Ronald Koeman was te gast en behalve zeer ontspannen was hij erg openhartig. Hem werd gevraagd te reageren op de gepikeerde reactie van Marco van Basten op neerbuigende opmerkingen van conflictmodelaanhanger Louis van Gaal richting de bondscoach.

Matthijs van Nieuwkerk: "Ben jij Louis van Gaal beu?"
Ronald Koeman: "Ja, ik ben hem eigenlijk wel beu."

Een van de hoogtepunten van het programma is wanneer Matthijs van Nieuwkerk een nieuw artefact in het Holland Sport museum plaatst. Hij heeft er altijd een mooi verhaal bij, gisteren over de Senegalese dammer Baba Sy die posthuum de wereldtitel van het jaar 1962 toegewezen kreeg omdat de Russen hem destijds uit angst een visum weigerden.

Woensdagmorgen werd Diana (7 maanden) bij het Consultatieburo verwacht. Bij de laatste controle op 22 november was haar gewicht iets gedaald ten opzichte van de peiling op 11 oktober: 7160 ten opzichte van 7200 gram. Hiermee kwam zij onder de gemiddelde lijn terecht.

Gelukkig is Diana weer iets aangekomen, zij weegt nu 7580 gram. Nog steeds onder het gemiddelde, maar met een opgaande lijn. De winter nadert, we zullen haar eens een bord hutspot voorzetten.

December 19, 2006

CasaMovie: Crawling & Standing

Regelmatig maken wij korte filmpjes van Diana (7 maanden). Probleem van filmpjes maken is dat het ruwe materiaal snel bewerkt moet worden. Het lijkt wel verse groente. Doet men dit niet dan staat de harddisk binnen de kortste keren vol met ongesorteerd en daardoor onbruikbaar materiaal.

Diana bevindt zich in een interessante fase. Behalve zitten kan zij nu ook staan, tenminste als ze zich vasthoudt, en kruipen. Dat maakt de zaak een stuk dynamischer en vereist ook aanmerkelijk meer aandacht.




In de movie met de toepasselijke titel Crawling & Standing, alhoewel zoveel wordt er niet in gestaan, komen fragmenten voor van 6 november (badje, 185 dagen), 18 november (wieg, 197 dagen), 26 november (kruipen zonder vooruit te komen, 205 dagen), 11 december (staan, 220 dagen) en 12 december (effectief kruipen, 221 dagen).

Zoals gebruikelijk bij dit type CasaMovies is het Family-Alert gehalte hoog.

Besides Crawling & Standing there are a lot more CasaMovies to be watched in Google Video.
You can also explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

December 16, 2006

El Sapo El Sapo (33)

1.

Wim Jans (uit Belgie) komt spare-ribs eten, Duvel drinken en domino spelen. Klik voor groter.Vrijdagavond kwam mijn Belgische collega-DBA Wim Jans spare-ribs met knoflooksaus bij ons eten. Een van mijn absoluut favoriete gerechten, kwam dat even goed uit.

Diana (7 maanden) at met ons mee. Ook zij is dol op spare-ribs, met een beetje fantasie lijken de botten op het hout van haar wieg. Waarover later meer.

Voordat we overschakelden op de Polar waren er een paar ijskoude Duvels. In totaal gingen er genoeg calorieën doorheen om een dozijn dokwerkers voor een dag van energie te voorzien.

Daarom moest er na het eten gesport worden, domino. Het voordeel van dominostenen boven kaarten is dat ze niet wegwaaien en tegen nattigheid kunnen. Nadeel is dat het schudden, hetgeen gebeurt door met twee handen de stenen over de tafel te bewegen, veel lawaai maakt. Diana werd er iedere keer wakker van.

2.

De overblijfselen van haar wieg na Diana's beveraanval. Klik voor groter.In de vorige El Sapo stond dat Diana een bever is, wat ontbrak waren de foto's. Dat is bij deze goedgemaakt.

Speciaal voor de foto zette ik haar op de juiste plaats in de wieg waar zij direct begon te knagen. Don't try this at home!

Het is niet zo dat Diana verder geen eten van ons krijgt, neen na een paar happen hout is zij gewoon in haar nopjes.

De zijkant van de wieg doet inmiddels enigszins denken aan de muur van een gevangenis waarop de gevangene streepjes zet om bij te houden wanneer hij eruit mag.

3.

De verloedering slaat toe, Talpa op Curacao. Klik voor groter.We hebben Talpa. Nou ja, op kanaal 20 van TDS zijn diverse Talpa-programma's te bekijken.

Zaterdagmorgen keek Lucy naar Deal or NO Deal met Beau van Erven-Dorens. Meteen daarna kwam Linda de Mol met een soortgelijke koffertjes-show.

Op zondag 17 december gaat het echte programma van start. In de Extra stond dat er extra voor betaald moet worden. Voor de gewone programma's 12 gulden (€ 5.25) en voor de sport met De Wedstrijden 20 gulden (€ 8.70) per maand.

Daar beginnen wij dus niet aan. Helemaal nu niet, immers de Eredivisie gaat vanaf morgen de winterpauze in.

December 12, 2006

El Sapo El Sapo (32)

1.

Maandag kreeg Luchiano (9) zijn Kerstrapport (1, 2). De rest van klas 4B kreeg het vrijdag al, maar toen had hij 39.4. Meneer is zelf tamelijk content over zijn prestaties en eerlijk gezegd ik ook. Het meest trots is hij op de 6.5 voor schrijven. Voor dit vak heeft Luchiano namelijk nog nooit een voldoende op zijn rapport gehad. Een memory-stick lijkt hem wel een aardig kado voor deze welhaast buitenaardse prestatie.

Dinsdag om 17:30 heb ik een afspraak met meester Peter om de voortgang te bespreken.

2.

Diana (7 maanden) is een bever. Haar favoriete tijdverdrijf is om rechtop in haar wieg tegen de korte voorkant aan te staan om daar met haar twee ondertanden het hout af te schrapen. De wieg weegt nog maar een fractie van toen we hem kochten.

Wellicht komt dit gedrag later nog van pas als de kozijnen eens geschilderd moeten worden.

3.

Maandagochtend hield de IT-afdeling van UTS haar eindejaarsvergadering in het TeleMuseum te Punda. De chef was tevreden over de geleverde prestaties, dat vergadert een stukje relaxter. Er waren hapjes en een glas cola. Als klap op de vuurpijl stond er een grote tas met kado's op tafel.

"Vorig jaar kregen jullie allemaal een stenen huisje", sprak de chef. "De bario (wijk, red.) is nu klaar. Dit jaar krijgen jullie iets om het huis wat gezelliger te maken."

Benieuwd maakte ik mijn pakketje open. Het overtrof mijn stoutste verwachtingen.

December 4, 2006

Baby Bootstrap

Het opstarten van een computer noemt men met een Engelse vakterm booten. Probleem hiervan is dat als de powerbutton wordt ingedrukt nog geen regel programmacode is geladen. Net als Baron von Münchhausen die zichzelf aan de lederen riempjes van zijn laarzen uit het moeras trok is een computer in staat om het Operating System te laden met behulp van zichzelf. (Bron: Wikipedia).

Als een baby geboren wordt is het een hulpeloos wezentje dat niet veel meer kan dan de borst van de moeder zoeken. En dan te bedenken dat dit wezentje op de geboortedag reeds negen maanden oud is. Zo ging het ook met Diana (6 maanden). De eerste weken lag zij op haar rug en kon niet veel.

Een volwassene die op lang zijn rug ligt merkt dat zijn spieren en ledematen snel strammer worden. Een baby daarentegen beweegt ongemerkt veel en traint daarmee zijn lichaam. Gelijk een soort bootstrap wordt het eerst zo machteloze mensje sterker en kan het steeds meer. Een wonderlijk proces.

Diana's bootproces zit in een versnelling. Op het grote bed kruipt ze over alles en iedereen heen, ze gaat zelfstandig zitten en laat zich soms juist weer vallen. Zondagmorgen zat ze in haar wieg. Ik tikte op de rand van het houten hekwerkje. Op die rand sabbelt ze graag, maar dan moet ze wel staan.

Diana begon meteen te lachen, liet zich gecontroleerd naar voren vallen en pakte de spijlen van de wieg beet. In een mum van tijd stond ze rechtop en begon op de rand te sabbelen. Natuurlijk doet ze dit soort dingen nooit voor de camera. Vandaag ondernemen we een nieuwe poging.

Morgen op Sinterklaasavond wordt Diana zeven maanden. Wanneer is een mens eigenlijk geboot?

November 24, 2006

Diana was ziek

Donderdagmorgen om een uur of elf belde Lucy. Diana (6 maanden) had twee keer overgegeven en ze had last van haar buik. Ze wilde niets eten of drinken. We overlegden wat te doen. Voor de zekerheid maakte Lucy een afspraak bij onze kinderarts, Sonja Faries.

Toen ik met Luchiano (9) thuiskwam van school had Lucy Diana in haar armen. Ik nam haar over en schrok. Ze was als een pudding in mijn armen en had helemaal geen kracht. Ook reageerde ze niet of nauwelijks op mijn woorden en liedjes. Na een paar rondjes lopen kwam er gelukkig weer een beetje leven in.

Om twee uur gingen we met zijn allen naar de dokter. Het is daar altijd bijzonder druk en een uur wachten is niets, helemaal als men zonder afspraak binnenkomt. Dokter Faries onderzocht Diana goed en vermoedt dat ze een kleine infectie in haar maag heeft. Ze schreef een recept voor en gaf ons ook een formulier voor een bloedonderzoek (ijzergehalte) mee.

Aangezien Diana iets aan het opknappen was besloten we even te wachten met de medicijnen. Ze vroeg ook weer om de borst en dronk een redelijke hoeveelheid melk. Inmiddels lijkt het ergste leed geleden. Als dit het was hebben we ons in feite druk gemaakt om niets.

Maar leuk is het niet, een baby die ziek is.

November 22, 2006

El Sapo El Sapo (31)

1.

Om tien over negen werden wij met Diana (6 maanden) bij het consultatieburo verwacht. Eerst wordt zij gewogen en gemeten. Het wegen leverde een kleine domper op. Woog zij op 11 oktober nog 7.2 kilo, nu was dat 7 kilo en 160 gram. Inmiddels zit Diana onder de gemiddelde lijn voor wat betreft gewicht.

De reden is waarschijnlijk dat zij alleen moedermelk krijgt. Weliswaar aangevuld met fruit- en groentenhapjes, maar kunstmatige melk weigert zij. Daar moet nu wel verandering in komen. Voor het overige ontwikkelt Diana zich goed, communicatief en motorisch scoort zij uitstekend.

Toen we terug naar huis reden hebben we bij de botika (apotheek/drogist) meteen een blik Nutrilon-2 gekocht. Tussen de middag bereidde Lucy een fles van 120 cc. Ik gaf Diana de fles en zij dronk de helft op.

2.

Over de verkiezingsconference van Freek de Jonge hoor ik veelal positieve berichten. Maar ik vond hem om te huilen. Geen schim van de man die hij vroeger was. Luchiano (9) baalde ook van Freek want hij wilde een van zijn gewelddadige tekenfilmseries zien. Van de conference begreep hij logischerwijs helemaal niets.

Wel vroeg hij mij: "Papa, is dat de oude Paul de Leeuw?"

Stemmen op Curacao is overigens een feest. Dit kan men doen bij de Nederlandse Vertegenwoordiging alwaar koffie en gebak klaar staan voor het stemvee. Helaas heb ik nagelaten mij te registreren. Ook zonder mijn stem is de SP de derde partij van Nederland geworden. Proficiat met 24 (?) zetels, Jan.

3.

's Morgens vroeg om 06:04 AM loopt de wekker af voor Luchiano en mij. Op woensdag heeft hij gym en dat vereist een speciaal t-shirt.

Luchiano: "Papa, kun je mijn gym t-shirt boven uit de kast pakken?"
CasaSpider, ietwat pissig: "Is goed, maar waarom doe je dat niet 's avonds?"
De nieuwe Paul de Leeuw: "Ja wat denk je, dat ik er 's avonds wel bij kan?"

Doek.

November 19, 2006

Liefde op het eerste gezicht

Liefde op het eerste gezicht, bestaat dat? Vermoedelijk wel, zelf heb ik veel mannen hebben het met Katja Schuurman. De laatste tijd zijn er heel wat (semi-)politieseries op televisie te zien. Spangen, die serie over dat advokatenburo, de Belgische politieman Witse en Flikken.

Deze laatste serie is zich tot iets heel moois aan het ontwikkelen. Aanvankelijk was de rol van Britt Michiels (Andrea Croonenberghs) te groot, zo groot dat ik me eraan begon te irriteren. En dat is een criterium.

Een keurig gekamde Diana toen zij 194 dagen oud was, op 15.11.2006. Klik voor groter.Inmiddels heeft Flikken een welhaast perfecte balans gevonden. Zowel wat betreft de personages als de mix van lijnen die doorlopen uit eerdere uitzendingen met die uit de actuele aflevering.

Met Diana (6 maanden) was het van mijn kant liefde op het eerste gezicht. Met de wijze waarop onze prinses zich ontwikkelt mogen wij in onze handen knijpen. Zondagmiddag moest ik een paar uurtjes op haar passen, samen met Luchiano (9) en de GameBoy. Deze keer wilde Diana niet slapen en na een tijdje werd ze wat huilerig.

De oplossing daarvoor is met haar rondlopen, maar daar wordt men zo moe van. Dus gingen we even op bed liggen. Diana was ontevreden en begon wederom te huilen.

Ik pakte mijn cellular (mobieltje) en liet haar alle ringtones horen, een schot in de roos. Als een bezetene probeerde ze de telefoon uit mijn handen te pakken en bij iedere nieuwe ringtone luisterde ze gespannen om daarna haar oordeel te geven.

Zaterdag was ze ook erg grappig. In de supermarkt hadden we kip met rijst van Gerber gekocht. Tot dan waren groene bonen haar lievelingshapje, maar inmiddels is dat dus kip met rijst van Gerber. Als ze blij is maakt Diana een leuk geluid, ze ademt dan snel en hard in en uit door haar neus terwijl ze af en toe iiiiieeeeee piept.

Typisch iets waar men bij moet zijn geweest. Vandaag stond de camera klaar op het statief voor een ander rijsthapje. Maar helaas, dat viel in minder goede aarde. Flikken is afgelopen en ons kipgerecht bijna klaar.

En Sinterklaas is op Curacao.

November 6, 2006

Diana zes maanden oud

We zijn bij aanbeland bij een nieuwe mijlpaal. Op zondag 5 november 2006 heeft Diana de respectabele leeftijd van een half jaar, zes maanden ofwel 184 dagen bereikt. Gefeliciteerd, mijn kleine prinses.

Een maand geleden schreef ik dat zij dol is op zitten en dat is alleen maar erger geworden. Inmiddels hoeven we (bijna) niet meer bezorgd te zijn voor omvallen. Op bed doet ze dat (omvallen) soms expres. Echt kruipen kan ze nog niet, maar met een combinatie van draaien, omrollen en door middel van haar kont in de lucht steken komt ze overal waar ze wil.

Het aantal geluiden dat Diana voortbrengt alsmede het volume waarop neemt gestaag toe. Soms ligt zij tevreden baby-geluiden te maken, maar ze is op haar leukst als ze zit en met gebalde vuisten een krassende kraai dan wel een bronstige baviaan nadoet. Meestal gooi ik er dan ook een paar fantasiegeluiden op hoog volume tegenaan wat zij wel geinig lijkt te vinden.

Vrijdagavond om 19:20 viel ineens het licht uit. Waarom dat eigenlijk altijd ineens moet gebeuren is mij niet duidelijk, handig is het in ieder geval niet. Lucy en Luchiano (9) vloekten, zij waren juist op de tekenfilmserie Avatar aan het wachten. Ik was herstellende van een griepje en vond het een mooie gelegenheid om op bed te gaan liggen.


05.11.2006: Diana bereikt de leeftijd van een half jaar, zes maanden ofwel 184 dagen. Klik voor groter/sluiten.

(Klik voor groter)


Luchiano lag naast me in het donker en we kletsten wat. Het was warm zonder ventilator. Ik rekende op zes uur zonder stroom, tot ongeveer twee uur in de ochtend. Maar even onverwachts als hij verdween was de stroom daar ineens weer. De lichten floepten aan, wat een opluchting. Luchiano was zelfs dolblij. Een goed moment om te beseffen hoe weinig waardering wij in de regel hebben voor dingen die wij als vanzelfsprekend zien.

Een baby van 184 dagen oud heeft daar nog geen last van. Iedere keer als er voor haar een bekend gezicht opduikt kijkt zij verrast en begint te lachen. Iedere keer even blij als de vorige keer of zelfs blijer. Tja, ik wil Diana's plezier niet bij voorbaat bederven, maar eens zal ook zij de beschikbaarheid van electriciteit als vanzelfsprekend beschouwen.

Dat hoop ik tenminste wel.

De tijd gaat geruisloos voorbij. Gedurende de eerste maanden huilde Diana regelmatig. De laatste tijd, ik kan niet precies aanwijzen wanneer, gebeurt dat veel minder. Zij kan zichzelf tegenwoordig goed bezighouden. Vooral het in buikligging op haar onderarm sabbelen is een populaire activiteit. Waarschijnlijk een signaal dat er tanden aan zitten te komen.

Voor later heb ik de hierboven afgebeelde foto-collage gemaakt, zo kan Diana haar ontwikkeling per maand volgen. De achtergrond is een reliëfafbeelding van waarschijnlijk de eerste foto die ik van Lucy en Diana na de geboorte heb genomen. Zondagmiddag hebben we in de tuin de officiele zes maanden-foto geschoten. Bijna letterlijk gezien het pistool in Luchiano's hand.

Zoals zij daar in haar stoel zit met die vlaggetjes zie ik Prinses Diana nog wel eens als premier van het nieuwe land Curacao.

October 27, 2006

Nathan en Chris komen op bezoek

Vrijdag 27.10.2006: Nathan en Chris zijn bij Luchiano op bezoek. Diana speelt al leuk mee. Klik voor groter/sluiten.De jongens keken er lang naar uit. Chris (9) en Nathan (9) wilden wel eens samen bij Luchiano (9) op bezoek komen. Met drie gameboys is men nog sterker.

Vrijdag was het zover. Nathan nam ik mee van school en Chris werd om een uur of twee door zijn moeder gebracht. Eigenlijk zou zijn broertje Emiel (6) ook van de partij zijn, maar hij had straf.

Chris bracht zijn wireless link mee om twee gameboys met elkaar te kunnen laten communiceren. Nathan en Luchiano waren uitzinnig toen bleek dat zij inderdaad Pokemons konden ruilen via deze link. Hoe krijgt men drie jongens stil, het antwoord luidt met drie gameboys.

Dat was wel anders toen ik thuiskwam van mijn werk. Op mijn bed werd een kussengevecht gehouden. Het ging er tamelijk wild aan toe. Lang kon ik daar niet van genieten want CasasPa en Truus stonden te wachten bij Carvahome. Vandaag leverden zij hun Suzuki Ignis in. De laatste dagen van de vakantie fungeert CasaSpider als chauffeur.

Ik bracht hun naar het Plaza Hotel, de gasten wilden vrijdagavond samen uit eten. Zo hebben wij ook een avondje vrij. Het dominoën dan wel boerenbridgen halen we zaterdag wel in.

Diana (5 maanden) wilde met de jongens meespelen. Zij is sterke armspieren aan het ontwikkelen, heel vaak steunt zij namelijk op beide armen in een soort van gorilla-houding. Gelukkig kijkt ze er wel lief bij.

October 24, 2006

Verjaardagen

Deze dagen staan in het teken van verjaardagen. De allerbelangrijkste verjaardag voor ons is die van Luchiano. Vanaf vandaag staat er een heel jaar lang Luchiano (9). Op de laatste dag van zijn achtste levensjaar was hij ineens in een beschouwelijke bui getuige zijn post Het leven van acht jaar.

Jeanelle, meester Peter en Luchiano die op dinsdag 24 oktober negen jaar is geworden. Klik voor groter/sluiten.Dinsdagmorgen vertrokken we met een grote doos waar niet minder dan 50 zakjes chips, dorito's en andere zoute lekkernijen in zaten alsmede 45 pakjes vruchtensap naar school. Spullen om uit te delen. Ook de juffrouwen van de bovenbouw en zijn favoriete juffrouwen van vroeger worden niet overgeslagen. In ruil geven zij potloden, gummetjes en andere snuisterijen.

CasasPa en Truus gingen om twaalf uur mee naar de Marnix-school om Luchiano op te halen. Tevens maakten zij kennis met meester Peter uit Spijk (Spiek). De middag werd doorgebracht met het maken van heel veel huiswerk en de laatste loodjes van de boekbespreking die hij woensdag moet doen. Een echte verjaardagsmiddag.

Maandagavond gebeurde er iets spannends. Lucy en ik waren uitgenodigd voor een diner in het Astrolab Observatory visrestaurant, onderdeel van Jacob Gelt Dekkers befaamde project Kura Hulanda. Het was de eerste keer sinds de geboorte van Diana dat wij samen alleen weggingen, met achterlating van Diana (5 maanden).

Zonder baby op stap gaan doet men alleen als men ervan overtuigd is dat zij in goede handen achterblijft. Dat is bij CasasPa en Truus zeker het geval en zij vonden het ook geen enkel probleem om een avondje voor oppas te spelen. Zo konden wij aanwezig zijn bij het diner in het Astrolab dat gehouden werd ter ere van het 14-jarig bestaan van SQL Integrator.

Kees Barneveld en Andre Fruitman vieren de verjaardagen van resp. Kees en SQL Integrator (14). Klik voor groter/sluiten.General Manager Andre Fruitman gelooft in cyclussen van zeven jaren, het was daarom een speciaal feest. Ook de directeuren van de vestigingen in Brazilie en de USA waren van de partij. Helaas moest Tom Molenwijk, directeur van de vestiging Nederland, verstek laten gaan.

Kees Barneveld is directeur van de Curacaose vestiging. Interessant voor mensen die iets met toeval hebben is dat Kees ten eerste net als SQL Integrator op 23 oktober verjaart en ten tweede dat hij maandag precies zeven jaar directeur is. Wij hebben overigens geen idee wat dit voor de toekomst betekent.

Het diner was zeer geslaagd. Lucy is dol op visgerechten en kwam ruimschoots aan haar trekken. Zelfs de mosselen vond zij erg lekker. Toen ik mijn fotoronde maakte greep Andre Fruitman zijn kans en vermaakte zich met Lucy. Geef hem eens ongelijk.

Live muziek was er in de vorm van een Antilliaanse Frank Sinatra/Barry White imitator die ook nog eens saxofoon speelt. Vaak kan men een dergelijke muzikant een half uur lang goed verdragen. Daarna begint het te irriteren en snakt men naar een cd. In dit geval was dat niet zo, de man entertainde goed en had het ook zelf prima naar zijn zin. Helemaal met The Man from Barber, Richel Albertoe.

Drie foto's tussendoor:

  • Kees en Moraima (van Dik!), wat heeft zij toch in haar haar?
  • Ryan en Manja, een modelpaar.
  • Bente lijkt verrast over de door de Astrolab-zanger opgewekte zangkwaliteiten bij Ino.

Bij ons aan tafel zaten (onder anderen) Rob Kabel en Bente. Terwijl Bente over een weelderige haardos met mooie lange staart beschikt is Rob nagenoeg kaal. Een combinatie waar men iets mee kan.

Om een uur of twaalf zochten we de auto op en reden naar huis. We waren benieuwd hoe het met Diana was. Zij bleek bij Truus op schoot te zitten en keek samen met haar televisie. Om half elf was zij wakker geworden. Het oppassen is uitstekend verlopen, extra jammer dat CasasPa en Truus volgende week dinsdag terugkeren naar Nederland.

Tot slot: Luchiano, Kees en SQL Integrator... gefeliciteerd met jullie verjaardagen!

October 22, 2006

Een narcistisch stukje

We waren naar goed Curacaos gebruik iets te laat bij Pleincafé Wilhelmina, CasasPa en Truus zaten al aan de grote tafel achter een flesje Amstel Bright. Niet lang daarna stonden er vier borden met eten en een flesje Duvel bij. De winkels waren dicht wegens Antillendag. Hierdoor ontbrak het aan winkelend publiek om door de terrasbezoekers bekeken te worden.

Daarom amuseerden we ons met Diana (5 maanden). CasasPa had de fotografenrol en geheel toevallig sta ik er een aantal malen op. Gelukkig wel samen met Diana. Een impressie van Diana en de Duvel.

  • Zo gauw zij een Duvelglas ontwaart duikt Diana erop af.
  • Voorlopig vindt zij de koude buitenkant van het glas nog lekkerder dan de inhoud.
  • Het glas is leeg, tijd om even recht in de camera te kijken.

CasasPa en Truus is het bezoek aan Pleincafé op de zaterdag namiddag goed bevallen. Omdat Diana toch wat onrustig werd besloten we de koffie bij ons thuis te drinken. Na wat schrijven en uitrusten was het tijd om te boerenbridgen. Deze keer ging de overwinning geheel terecht naar Lucy.

Pleincafe Wilhelmina 22.10.2006: Het glas is leeg, tijd om even recht in de camera te kijken. Klik voor groter/sluiten.Kan het nog narcistischer? Jazeker!

Vrijdagavond fotografeerde CasasPa Diana en mij op bed. We hadden net het wonderschone lied Hopla, hopla Reiter tweemaal uitgevoerd. Volgens de lyrics is het overigens niet hopla maar hoppa. Persoonlijk geef ik toch de voorkeur aan hopla.

Hoe dan ook, bij het lied zit het kind op de knieën van de artiest die vaak de ouder is. Deze beweegt zijn knieën omhoog en omlaag, een beetje alsof het kind op een paard zit.

Beter kan ik het niet uitleggen. Hoogtepunt is de laatste zin: "fällt er in den Sumpf, macht der Reiter plumps". Op dat moment laat men het kind namelijk (niet te hard!) tussen de knieën zakken.

Dat heeft Diana heel goed in de gaten. Gedurende de gehele song luistert zij ietwat verveeld. Bij de laatste zin kijkt zij mij vol verwachting aan en na het in de Sumpf vallen lacht zij voluit.

Zondagmorgen om half zeven begonnen drie voetbalwedstrijden tegelijkertijd. Op ESPN verwachtte ik Feyenoord-Ajax maar gelukkig koos men voor AZ-PSV. Anders had ik na een kwartier al niet meer hoeven kijken. AZ-PSV was een leuke wedstrijd waarin AZ vrij kansloos met 1-3 verloor.

Nog leuker was het korte gesprek na afloop tussen Andy Houtkamp en Louis van Gaal waarin laatstgenoemde verdrietiger was over het commentaar van Andy (AZ verloor kansloos) dan over de nederlaag. Zo kennen wij Louis weer.

Diana vond het allemaal best. Daarom mag zij in dit narcistische stukje toch één keer meer op de foto dan Narcissus zelf.

October 19, 2006

CasasPa en Truus delen kadootjes uit

Woensdagavond kwamen CasasPa en Truus bij ons eten. Lucy had twee kippen alsmede een appeltaart in de oven bereid. Jammer genoeg was ik vergeten dat Truus vegetarisch is. Ze mag wel vis eten en snel maakte Lucy wat tonijnsalade klaar.

Na het eten haalde Truus een grote zak tevoorschijn, het leek wel de zak van Sinterklaas. Er kwam een grote stroom kado's uit, de meeste natuurlijk voor Diana (5 maanden). Haar gardarobe is voor het komende jaar wel op peil. Mooi is ook het gouden armbandje met Diana erop gegraveerd, een kado van mijn drie zussen. Allemaal hartelijk bedankt!

Diana (5 maanden) zit trots op tafel tussen de vele kado's in. Klik voor groter/sluiten.De appeltaart was volgens Lucy mislukt, maar wij vonden hem allemaal lekker. Beter vochtig en een beetje ingezakt dan hoog en droog. Neen, met deze slagzin wint men inderdaad niet snel een prijsvraag.

We gingen dominoën en Luchiano (8) moest naar bed. Vanuit de slaapkamer hield hij het spelverloop in de gaten. CasasPa blijkt erg goed te zijn in dominoën, hij won de eerste drie partijen en vond dat nog normaal ook. Toen vroeg Diana om aandacht en verdween Lucy naar haar slaapkamer.

"Met zijn drieën kun je ook dominoën", zei ik tegen CasasPa en Truus. Vanuit de andere slaapkamer vroeg Luchiano of hij in mocht vallen. Vooruit dan maar. "I'm on your tail", voegde hij CasasPa toe na zijn eerste overwinning en "I'm on your back" na de derde.

Behalve dat moesten wij ook nog de hele tijd aanhoren dat Luchiano The Prankster is. Uiteindelijk hebben we hem maar naar bed gestuurd. CasasPa en Truus waren ook tamelijk moe van een nacht nauwelijks slapen en het dominoën. Niet veel later verdwenen zij in hun kobaltblauwe Suzuki Ignis richting het Plaza hotel.

Donderdagavond gaan we boerenbridgen, de Beerenburg staat al koud.

October 11, 2006

Drie gemeenten en de derde vaccinatie

Vandaag woensdag 11 oktober 2006 hebben de drie kleine eilanden Bonaire, Sint Eustatius en Saba samen met Nederland een handtekening gezet onder de slotverklaring over hun toekomstige staatkundige positie. De drie eilanden worden een soort van Nederlandse Gemeenten, conform de wens in hun respectievelijke referendums.

Concreet verandert er vooralsnog weinig. De inwoners krijgen stemrecht voor de Tweede Kamer en misschien ook nog voor de Eerste. Voor het overige is er vooral financieel toezicht vanuit Nederland. Zo hebben de eilanden geen leenbevoegdheid.

Over belangrijke zaken als uitkeringsnivo, munteenheid, de positie van het Papiamento (Bonaire) dan wel Engels (Saba en Statia) en welke Belastingdienst de heffingen gaat innen zijn geen beslissingen genomen. Wel is bekend dat het uitkeringsnivo niet gelijk aan dat van Nederland zal zijn maar dat is logisch.

In totaal wonen op de drie genoemde eilanden ongeveer 17.000 mensen, dat moet toch te managen zijn. Anderszijds ben ik benieuwd naar de aanzuigende werking in de regio nu men direct onderdeel van Nederland wordt. Voor men het weet wonen er 80.000 mensen afkomstig uit Haiti, de Dominicaanse Republiek, Colombia en Venezuela op Bonaire. Wel, dan komt er tenminste een beetje leven in de brouwerij.

Diana (5 maanden) heeft niet over gebrek aan leven in de brouwerij te klagen. Vandaag had zij een uitstapje naar het consultatieburo. Behalve de normale controles van gewicht (7.2 kilo) en lengte (67 centimeter!) kreeg zij ook haar derde vaccinatie. Vanaf welke leeftijd gaan baby's eigenlijk dingen beseffen?

Vooralsnog herkent Diana niets van de plaats waar men haar beentjes met naalden doorboort. Pas op het moment dat Lucy haar stevig vast moet houden en de zuster er met de injectiespuit aankomt begint zij te huilen. Luchiano (8) is nerveuzer, hij verlaat de kamer een aantal keren. Tegen de verpleegster beweert hij een fobie te hebben.

In minder dan 50 minuten is de hele klus geklaard hetgeen aanzienlijk sneller is dan de staatkundige besprekingen binnen ons Koninkrijk. O ja, het is maar goed dat ik vandaag geen zin had in een RealWrite™ uitzending Nederland-Albanie.

October 8, 2006

El Sapo El Sapo (30)

1.

Wie weet waar Eindhoven ligt? Voor veel Nederlanders een eenvoudig te beantwoorden vraag. Na de Marathon van Eindhoven die zondag 8 oktober werd gelopen luidt het antwoord echter: "Bij Nairobi linksaf".

Het spektakel met in totaal meer dan 13.000 deelnemers werd gewonnen door Philip Singoei uit Kenia in een nieuw parcours-record van 2:08:18 uur. Onder de eerste 20 lopers bevonden zich niet minder dan 16 Kenianen. Die mensen moeten wel erg goed kunnen hardlopen.

Beste Nederlander was Jeroen van Damme. Hij eindigde als 16e in een tegenvallende 2:19:44. Wellicht schrijft CasasPa maandag op zijn weblog een inhoudelijk verslag uit eerste hand over dit Nederlandse sportevenement.

2.

De zondagmiddag brachten wij traditioneel door op Mambo Beach. Deze keer kregen wij gezelschap van mijn Cubaanse collega Yohanna en haar dochter Anna-Maria. De tijd vloog om waardoor wij het tweede Happy Hour aan ons voorbij lieten gaan.

Een impressie in zeven foto's.

  • Groepsportret met van links naar rechts Luchiano, Lucy met Diana (5 maanden) en Yohanna met Anna-Maria.
  • Anna-Maria, ook wel Anita bonita genoemd, vermaakt zich in zee met haar drijfobject.
  • Diana heeft al gezwommen en rust hier samen met Lucy uit op een strandbedje.
  • Luchiano (8), Yohanna en Anna-Maria met op de achtergrond zeilschip de Insulinde.
  • Luchiano doet een canonball. De Insulinde maakt veel water maar blijft uiteindelijk net drijven.
  • De twee jonge dames hebben een onderonsje. Links Anna-Maria en rechts Diana.
  • Anna-Maria gebruikt haar groene emmertje als hoofddeksel. Een idee voor Beatrix?

Tegen zeven uur ploegden we de twee kinderwagens door het rulle zand richting uitgang. De kip met bruine bonen is reeds verorberd en nu kijken we met één oog naar de uitslagen van de vekiezingen in Belgie. Het ziet ernaar uit dat het Vlaams Belang niet meer de grootste partij in Antwerpen is.

3.

Op zondagmorgen nam ik met Luchiano wat theorie door met betrekking tot pixels en bytes van images. Het kon hem nauwelijks boeien en hij deed net of hij in slaap viel. Het was de voorbereiding op een praktijkles om plaatjes in zijn Latios weblog op te kunnen nemen.

Toch is er iets van de saaie theorie blijven hangen, want Luchiano heeft geheel zelfstandig twee foto's als popup in zijn laatste post opgenomen. De volgende stappen zijn embedded images en het gebruik van thumbnails. Vakantie is iets heel moois, maar er moet wel gewerkt worden.

October 6, 2006

De kinderen, een status update

Gisteren werd Diana vijf maanden, vandaag is zij alweer 154 dagen. Vooral als zij in haar kinderstoel zit lijkt het al een echt dametje in plaats van een baby. Lucy maakt tegenwoordig met de blender zelf groentehapjes en stopt die in de Olvarit-potjes. Een etiket erop en we kunnen ze verkopen.

Diana is dol op zitten. Ook als zij in de Evenflow-Hummer ligt gaat ze regelmatig rechtop zitten. Het wachten is op het moment dat ze over de rand kruipt.

Diana eet Lucy's zelfgemaakte groentehapje in haar nieuwe kinderstoel. Klik voor groter/sluiten.Luchiano (8) had vandaag zijn laatste schooldag voor de herfstvakantie. Er stond nog wel een toets op het programma, over het menselijk lichaam.

Hij moet nu weten waar de schedel zit en de bovenkaak, de ellepijp, het heiligbeen, de lendewervels, de voetwortelbeentjes en de vingerkootjes zich bevinden.

"Alle vingers hebben drie kootjes", orakelde hij in de auto. "Behalve de duim, die heeft er twee."
- "Heel goed", antwoordde ik. "Weet je waarom jullie meester dat zo goed weet van die kootjes?"
"Neen?"
- "Nou, hij heet meester Peter van Kooten."
"Haha, dat ga ik aan mijn vrienden vertellen."

De humor ligt op straat meneer.

Om kwart over twaalf haalde ik Luchiano op. Hij had zijn eerste tussenrapport in zijn hand. Het is een goed rapport, wat mij betreft zijn lezen en rekenen de belangrijkste vakken. Gevolgd door Nederlandse Taal. "Waarom heb je maar een voldoende voor Nederlands?", vroeg ik hem. "Oh, omdat ik altijd Engels praat in de klas."

Dat verklaart een hoop. Thuis verbaasde Lucy zich erover dat Luchiano nu een voldoende voor Godsdienst heeft waar hij vroeger altijd een goed scoorde. Gezien het veelvuldig gebruik van bold en HOOFDLETTERS is Luchiano trouwens wel aan vakantie toe.

October 1, 2006

Een kinderstoel voor Diana

Diana is vandaag 149 dagen oud en wordt over vier dagen alweer vijf maanden. Zit er nog een beetje vooruitgang in het project? Jazeker! Per week reageert zij alerter en begrijpender op ons. Liedjes herkent ze, bij de eerste tonen van Slaap kindje slaap begint ze al te glimlachen.

Lucy geeft Diana nog steeds de borst, maar zo nu en dan krijgt ze kunstmatige melk om haar alvast te laten wennen. Ook de Olvarit fruit- en groentenhapjes (vanaf 4 maanden) gaan erin als koek. Op het grote bed legt de kleine prinses hele afstanden af. Ze is dol op omrollen en beseft ook dat ze op die manier ergens kan komen.

Diana's kinderstoel 30.09.2006: Alsof ze er al maanden in zit, in haar nieuwe kinderstoel. Klik voor groter/sluiten.Door haar kont omhoog te steken en zich dan weer te laten vallen kan ze van richting veranderen. Een eerste aanzet tot (achteruit)kruipen lijkt in de maak.

Dan het zitten. Regelmatig laten we Diana even zitten waarbij ze uiteraard nog wordt vastgehouden. Toch kan ze de zithouding al een minuutje helemaal los volhouden. Daarom moest er volgens Lucy snel een kinderstoel komen. Zaterdagmiddag gingen we op pad.

Via Highlights Salinja en Highlights Santa Maria kwamen we terecht bij LA Curacao aan de Jan Noorduynweg. Let wel, dit is geen overtreding van de boycot van 15 juli, immers wij boycotten alleen het filiaal van LA Curacao te Salinja.

De kinderstoeltjes bij LA Curacao stonden Lucy wel aan. Een bepaald model sprong eruit, er stond er een in het blauw en een in creme. "Welke zullen we nemen?", vroeg Lucy. "Mij maakt het niet uit, ik vind die creme wel mooi", antwoordde ik. "We nemen de blauwe", was het logische vervolg.

Inmiddels was ik hard toe aan een slok koude Duvel. Drie winkels in en uit met Diana in de EvenFlow reiswieg aan mijn arm begon zijn tol te eisen. Heel vreemd, maar als men een bepaalde inspanning heeft verricht smaakt de beloning nog lekkerder dan anders. Is dat een calvinistisch trekje van Nederlanders dat we alvorens te genieten eerst moeten lijden of is het iets algemeen menselijks?

Hoe dan ook, zowel de Duvel als het dagmenu (karbonade, patat, salade) smaakten voortreffelijk en maakten zelfs mijn smadelijke domino-nederlaag van 7-3 tegen Lucy goed. Thuis spoelde ik de videoband van Mooi! Weer de Leeuw terug. Het was de aflevering met de treinen en deze was heel wat minder sprankelend dan die van vorige week, met de cavia's en het breien. Volgende week beter.

Lucy en Luchiano (8) doken meteen op de kinderstoel en zetten hem in elkaar. "Diana is er nu al helemaal gek op", zei Lucy enthousiast. "Maar ze hebben ons wel de creme-kleurige meegegeven. Maar die vind ik eigenlijk toch mooier." Ik deed er het zwijgen toe.

Tot slot de eerste foto's van Diana in haar nieuwe kinderstoel.

  • Alsof ze er al maanden in zit, in haar nieuwe kinderstoel.
  • Om de ruimte op te vullen stoppen we er voorlopig een handdoek in.
  • Diana kan nu zittend spelen, alles ziet er meteen anders uit.

September 21, 2006

Liefe kinderen 2: Donkey Diana

Een snelle CasaMovie tussendoor, de beelden zijn van zondag 17 september 2006. Diana (4 maanden) wordt steeds meer een echt mensje. Niet dat ze eerst geen mens was, maar er is wel degelijk verschil te zien. Met name in het reageren op de omgeving. Als ik een maand geleden 'Diana' riep terwijl ze bij Lucy was, reageerde ze pas als ze mij daadwerkelijk zag. Tegenwoordig draait haar hoofd alle kanten uit waar maar een geluid vandaan komt.

Van de rug naar de buik omrollen gebeurt in luttele tellen. Een eerste aanzet tot kruipen is er ook al, Diana beweegt haar kont omhoog en spartelt met haar benen. De energie wordt echter nog niet effectief omgezet in een voorwaartse beweging. Veel baby's schijnen overigens te beginnen met achteruitkruipen.




Diana's of liever gezegd Lucy's grootste probleem is dat de prinses nauwelijks slaapt. En dat terwijl er geen erwt onder de matras ligt. Ook heeft ze een beetje last van haar mond, misschien dat er al tandjes op doorbreken staan? Ze zuigt regelmatig hard op haar onderarmen.

Voor de zekerheid hebben we een middeltje gekocht: Baby Orajel Teething Pain Medicine. Van mijn Cubaanse collega Yohanna had ik al gehoord dat dat bijzonder heftig spul is. Zij smeerde eens één druppeltje op haar tong en die was direct een aantal minuten niet meer te gebruiken. Dat zei ik tegen Lucy die het vervolgens ook meteen uitprobeerde, met exact hetzelfde effect. Geweldig!

Nog even over de film, hij is voorbij voor men het in de gaten heeft. De doorlooptijd van 55 seconden is inclusief razendsnelle aftiteling. Wel zijn wij benieuwd naar de betekenis van de geluiden die Diana uitstoot.

Deze CasaMovie is reeds in Google Video te aanschouwen, klik op de Play-button om de film te starten. Explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

September 15, 2006

El Sapo El Sapo (29)

1.

Aan het begin van deze week begon de adapter van mijn laptop vreemd te doen. Aangezien de interne batterij geen capaciteit meer heeft ging de computer na drie seconden geen stroom te hebben ontvangen direct op zwart.

Het probleem zat hem in het snoertje van de adapter naar de laptop. Door dit snoertje in een specifieke positie te buigen deed hij het weer een tijdje. Donderdagavond lukte zelfs dat niet meer. Hoe ik het snoertje ook bewoog, het oranje lampje op de laptop ging niet meer aan. En zonder laptop voelt een moderne man zich domweg impotent.

Aangezien er geen adequate Compaq-adapter op het eiland te verkrijgen is moest er een universele adapter komen. Met de laptop onder mijn arm ging ik naar Dynaf Caribbean. Dat adres was me door collega Monte, ook wel Montemán genaamd, aangeraden.

Dynaf Caribbean bevindt zich tegenover de ingang van Centrum Supermarkt.
CasaSpider: "Aha, dus in de Mahaai Minimall?"
Montemán: "Ja, in de Mahaai Minimall."

Daar aangekomen zag ik echter geen Dynaf. De eigenaar van een van de winkels aldaar moest even nadenken. Uiteindelijk leidde hij mij naar een klein winkeltje dat nog gesloten was. Het was tien voor negen en ik besloot in de auto op de eigenaar te wachten.

Om twee minuten over negen was er nog niets gebeurd. Op de winkeldeur stond het telefoonnummer van de eigenaar. Ik belde hem op en vroeg of hij nog van plan was die kant op te komen. Maar hij zat bij een klant en dat duurde tot half elf. En wat ik van hem wilde? Neen, adapters verkocht hij niet.

Ik belde Montemán en vroeg hem waar dat Dynaf nu toch zat. Er ontspon zich een moeizame discussie. Ik legde mijn geografische positie uit en Montemán herkende dat zo te horen precies.
Montemán: "Ja, nu moet je naar boven."
CasaSpider: "Naar boven? Ik zie daar alleen woningen."

Via een trap bij de dierenwinkel kan men een gallerij met woningen bereiken. Geen spoor van een winkel aldaar.
Montemán: "Neen, niet met de trap."
CasaSpider: "Ja, maar hoe kom ik dan boven?"

Uiteindelijk bedoelde Montemán dat ik verder de straat in moest lopen, in het Papiaments p'ariba. En inderdaad, dertig meter verderop bevindt zich het pand van Dynaf Caribbean. De mensen daar hebben mij uitstekend geholpen. Ondanks dat de Compaq-specificaties op alle fronten afwijken van wat de unviversele adapter aankan werkt hij perfect.

Het is ook een beauty om te zien. Voor een adapter dan toch.

2.

Kets (gymschoenen) en djoki (onderbroek) van Tarzan vormen de overblijfselen van zijn avontuur met Jane en SpidermanEen bericht op de voorpagina van de Vigilante trok onmiddellijk mijn aandacht: "Spiderman a bula spanta Tarzan i Jane den akshon". In het Nederlands: "Spiderman laat Tarzan en Jane schrikken tijdens de daad".

Een man komt thuis en hoort geluiden in de slaapkamer. Direct verdenkt hij zijn vrouw ervan met een andere man aan het rommelen te zijn.

De man wil de twee lovers op heterdaad betrappen en bedenkt een geniaal plan. Hij verandert zichzelf in Spiderman, klimt met een schep in zijn hand het dak op en berekent waar de slaapkamer zich ongeveer bevindt.

Daar maakt hij een zinkplaat los en springt vervolgens als een echte Spiderman bovenop Jane en Tarzan die net in volle actie zijn. Tarzan en Jane vluchten naakt de straat op, waarbij Spiderman Tarzan met zijn schep probeert te slaan. Tarzan weet ondanks een gebrek aan lianen te ontsnappen en Spiderman koelt zijn woede met de schep op diens auto.

Even later weet de politie de drie betrokkenen in de kladden te grijpen. Jane legt uit dat zij geen relatie meer met Spiderman heeft, maar deze beweert eergisteren nog intiem met haar te zijn geweest. Hier staat het originele artikel in het Papiaments.

Een mooi thema voor een kaskraker.

3.

Als uitsmijter een foto van Diana die vrijdag 133 dagen oud is. Gemakshalve ronden wij dit af op vier maanden. Zij ligt hier vredig op het grote bed waar zij vanmorgen van afgekukeld is, gelukkig zonder enig letsel. Diana beweegt inmiddels volop en rolt vooral veel om. Op deze wijze legt zij in korte tijd grote afstanden af.

Oppassen geblazen dus.

September 13, 2006

CasaMovie: Two Faces

Vandaag woensdag is Diana 131 dagen oud. Waar blijft de tijd. Voor een fanatiek party-fotograaf heb ik eigenlijk veel te weinig foto- en filmmateriaal van haar. Gelukkig halen Lucy en Luchiano (8) 's middags de camera regelmatig te voorschijn. Het filmmateriaal van de maanden juli, augustus en september 2006 is nu gebundeld tot een middellange CasaMovie met de titel Two Faces.

De hoofdrol in deze movie wordt vertolkt door prinses Diana, maar ook de muziek verdient speciale aandacht. Gekozen is voor het salsa-nummer Amor y Control (lyrics) van Rubén Blades (Wikipedia). De naam van deze interessante en veelzijdige uit Panama afkomstige man mag zowel op zijn Spaans als op zijn Engels uitgesproken worden.


12.09.2006 CasaMovie: Two Faces


In Amor y Control ziet een man een gezin langskomen. De zoon heeft problemen veroorzaakt en de vader schreeuwt tegen hem. De vader zegt dat ondanks dat de jongen fout is geweest het gezin de plicht heeft hem te helpen.

"Sólo quien tiene hijos entiende que el deber de un padre no acaba jamás."

Alleen hij die kinderen heeft begrijpt dat de verantwoordelijkheid van een vader nooit ophoudt. Familie is familie. Two Faces is dan ook een echte familiefilm. CasaSpider goes The Waltons. Maar dan wel met een scherp randje.

Download Two Faces (Right mouseclick, Save Target As...) for free!
Size: 14,863,320 bytes.
Duration: 4.53 minutes.

Uiteraard is deze CasaMovie binnenkort ook in Google Video te aanschouwen.

Explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

September 10, 2006

Diana 80 Hex

Zondag 10 september is automatiseringstechnisch een interessante dag in het leven van Diana (4 maanden). Vandaag is zij namelijk 128 dagen oud. Het getal 128 is voor computers een lekker getal, het is namelijk een macht van twee. Twee tot de zevende om precies te zijn.

Machten van twee leveren in het binaire stelsel mooie afgeronde getallen op:

  • 2=10
  • 4=100
  • 8=1000
  • 16=10000
  • 32=100000
  • 64=1000000
  • 128=10000000

Decimaal tellen is voor computers heel gek. Omdat binaire getallen al snel uit heel veel cijfers bestaan en daardoor niet gemakkelijk leesbaar zijn wijkt men in Nerd-World al snel uit naar octaal (8-tallig) of hexadecimaal (16-tallig).


Diana is 108 dagen oud op 21 augustus 2006. Klik voor groter/sluiten.Diana is 108 dagen oud op 21 augustus 2006. Klik voor groter/sluiten.Diana is 108 dagen oud op 21 augustus 2006. Klik voor groter/sluiten.

(Klik op een thumbnail voor vergroting)


Iedereen is nu ontzettend, nou ontzettend, benieuwd hoe oud Diana octaal dan wel hexadecimaal is. Eerst een paar foto's.

  • Diana slaapt soms in een vreemde, ja zelfs haast beangstigende positie.
  • Op haar 128e levensdag eet Diana een aardappel(?) hapje en zit daarbij op een stoeltje.
  • Speciaal voor de foto kijkt de zittende Diana op haar 128e levensdag even in de camera.

Dit ter compensatie voor de minder cijfermatigen. Het is tijd voor de oplossing van de mini-quiz. Octaal is Diana vandaag 200 geworden en hexadecimaal 80.

Een goede tip voor mensen die een probleem hebben met hun leeftijd is te kiezen voor een hexadecimale representatie. Dat scheelt een slok op de borrel. In andere situaties is binair weer beter. Zo heeft Feyenoord vandaag zijn eerste overwinning van dit seizoen geboekt. Uit tegen Sparta werd het maarliefst honderd tegen één.

September 3, 2006

El Sapo El Sapo (28)

1.

We gaan terug in de tijd naar vrijdag 3 september 1999. 's Middags had ik met een goede reden vrij genomen. Immers, mijn wettelijke echtgenote stond op het punt op Curacao te arriveren. Lucy en ik zijn op zaterdag 13 februari 1999 in Santo Domingo getrouwd, maar het duurde nog even voordat haar vergunning om naar Curacao op vakantie te kunnen komen rond was.

Feitelijk hadden we zelfs geluk dat de vergunning überhaupt werd verleend vanwege de grote kans dat Lucy zou proberen te blijven. Vóór het huwelijk hadden we al iets moeten regelen met betrekking tot haar verblijf op Curacao, maar dat is er door alle stress bij ingeschoten. Hoe dan ook, op vrijdagmiddag 3 september 1999 waren we samen. Luchiano (8) bleef nog even achter bij zijn oma, hij was op dat moment bijna 2 jaar oud.

Zeven jaar is een hele tijd. Iedere relatie gaat door bepaalde fases heen en het getal zeven speelt daarbij een belangrijke rol. Veel relaties stranden precies na zeven jaar. De koek is op.

Een relatie beginnen is relatief gemakkelijk. De indivduele ontwikkeling van de beide partners gaat echter gewoon door. Het is een hele kunst om dat pad gedurende jaren zo synchroon te laten verlopen dat de aantrekkingskracht blijft bestaan. De natuur kan hierbij een handje helpen met het onderdeel kinderen. Kinderen scheppen ontegenzeggelijk een band tussen de ouders, maar als men alleen bij elkaar blijft vanwege de kinderen doet men uiteindelijk iedereen tekort.

In het geval van Lucy ben ik zeker niet vanwege de kinderen bij haar gebleven. Lucy is de vrouw van mijn leven, dat heeft ze me immers vaak genoeg gezegd. De moraal van dit belerende stukje is dat men nooit achterover kan leunen. De toekomst zal het uitwijzen: Que será, será!

2.

Volgende week zaterdag is er geen karateles. Op die dag worden er namelijk wedstrijden gehouden. Sensei Ivonne vroeg wie daar aan mee willen doen. Tot mijn verbazing stak Luchiano onmiddellijk zijn vinger op. Ook later toen de namen genoteerd werden was hij van de partij.

Na afloop van de les vroeg ik aan Ivonne hoe en wat. Zij antwoordde dat ze me belt voordat de definitieve lijst wordt opgestuurd. "Sommige kinderen bedenken zich namelijk."

In de auto praatten Luchiano en ik over de wedstrijden. Ik vertelde hem dat het er in een wedstrijd een stuk harder aan toe gaat dan op de club. De jonge Bruce Lee was niet erg onder de indruk: "I say bring it on!"

3.

Voordat we naar Pleincafé Wilhelmina gingen moesten we nog wat door de winkelstraten van Punda slenteren. Lucy paste een leuk jurkje dat ik een tikkeltje te sexy vond, wat kunnen mannen toch veranderen in zeven jaar. Ze koos een ander, iets geslotener exemplaar. "Ja, die staat je goed", zei ik enthousiast.

Bij het pashokje kletste Lucy met de verkoopster en riep tegen mij: "Ik neem ze allebei!" Dat moest dan maar. De verkoopster zei tegen Lucy dat ze maar geluk had met zo'n man. "Pff, dat is eenmalig. Hij koopt bijna nooit iets voor me."

Bij Pleincafé zaten Ino & Bente al aan de grote tafel, daar pasten wij gemakkelijk bij. Luchiano verveelde zich, hij had zijn GameBoy in de auto laten liggen en wij hadden geen zin om die te halen. Bovendien was het wel eens goed voor hem om iets anders te doen dan GameBoyen.

Bijvoorbeeld foto's maken:

  • Van een lachende prinses Diana in de Evenflow-Hummer.
  • Van CasaSpider en Ino aan de grote tafel van Pleincafé Wilhelmina met een glas Duvel.
  • Van Lucy met Diana zittend op dezelfde grote tafel.

August 30, 2006

BVN-tv en Diana's tweede vaccinatie

Sommige lezers raken erg in de war als de gebeurtenissen niet chronologisch worden beschreven. Als speciale service deze keer geen literair maar een chronologisch artikel.

Dinsdagavond waren er op BVN een paar leuke programma's. Eigenlijk is Hoe? Zo! niet echt een leuk programma. Hoe dat komt daar kan ik de vinger niet op leggen.

In de twaalfde aflevering waren Jan Marijnissen (weblog) en de zangeres Sita te gast. Sita presenteert zichzelf expres als het prototype dom blondje, ja ze koketteert er zelfs mee. In de opgave Luisterdenken komt een rekensom in beeld en moeten de deelnemers tegelijkertijd naar een verhaaltje luisteren. Dat valt niet mee.

Jan Marijnissen weet net als ik het correcte antwoord op de rekensom (90), maar kan weinig van het verhaaltje reproduceren. Sita waagt zich niet eens aan de som.

Sita: "Ik ben niet zo goed in rekenen."
Presentator Bart Peeters: "Oh, dan heb je zeker goed naar het verhaaltje geluisterd?"
Sita: "Neen, daar kon ik ook al niets van volgen."

De vraag luidt: Waarom kun je geen antwoord geven op de vragen over het verhaaltje dat je tijdens de rekensom te zien kreeg? Het correcte antwoord is dat beide opgaven nieuw voor je waren.

oensdag 30.08.2006: Diana (117 dagen) krijgt haar tweede vaccinatie. Klik voor groter/sluiten.Bij een eerste rijles heeft men al zijn aandacht nodig voor koppeling, gaspedaal, stuur en niet te vergeten het verkeer. Is men een geroutineerd chauffeur kan men tijdens het rijden gesprekken voeren en eten tegelijkertijd.

Het was de laatste vraag van het spel en op de valreep ging Jan Marijnissen Sita voorbij. Wat betekent het voor de toekomst dat de lijsttrekker van een van Nederlands vooraanstaande politieke partijen op het nippertje een dom blondje verslaat?

Na Hoe? Zo! wilden we eigenlijk naar bed. Maar toen kwam All Stars, een van de beste Nederlandse comedy-series die ik ooit gezien heb. Ook al betreft het een herhaling.

Woensdag om half elf werden we bij het Consultatieburo verwacht voor de tweede vaccinatie van Diana (3 maanden). Het betreft de DKT2 + Hib2 + TOPV2, pittige kost dus.

Het prikken was het derde onderdeel. Eerst werd Diana gewogen hetgeen resulteerde in 6.9 kilo. Een gewichtstoename van 600 gram in 27 dagen, er zijn maanden dat ik minder aankom. De lengte wordt tegenwoordig eens per twee keer gemeten en dat was niet vandaag. Onderdeel twee is de check-up door de dokter. De sympathieke vrouw van Charles Cooper was terug van vakantie en constateerde dat Diana goed gezond is.

Het prikken was snel achter de rug. De verpleegster werkte het gehele ritueel in ongeveer 51 seconden af inclusief het tabletje (?) tegen Polio. Drie stills uit de movie:

  • Eerst het tabletje, of waren het druppels?
  • De injectienaald wordt ingebracht in deze keer het linkerbeen van Diana.
  • Heel even blijft de naald met losse handen in haar been zitten.

Thuis deed Lucy Diana meteen in bad. 's Middags en 's avonds had zij een beetje pijn en gaven we haar wat paracetamol voor baby's. Donderdag zien we wel hoe de kleine prinses wakker wordt op haar 118e levensdag.

August 28, 2006

Mannen zijn aanstellers

Ik schreef: "Luchiano (8) en ik zitten in de lappenmand." Dat was een beetje overdreven. Zaterdagmiddag waren wij allebei weer helemaal de oude en hebben als vanouds bij Pleincafé Wilhelmina gezeten.

Omdat we honger hadden bestelden we er twee dagmenu's. Deze keer was het spare-ribs met patat en salade. Bijzonder lekker maar spare-ribs zijn gemaakt van varkensvlees. Dat schijnt niet goed te zijn voor zuigelingen en dat bleek te kloppen.

Qua mimiek, geluiden en bewegingen doen Diana (3 maanden) ons vaak denken aan een Sumo-worstelaar. Toen ik haar zaterdagavond op mijn benen heen en weer wiegde was dat helemaal het geval. Waarschijnlijk door de spare-ribs had zij flinke buikpijn. Met al haar kracht bracht ze deze naar boven en steunde slechts op haar schouders en voeten.

Een perfecte brug als ze er niet zo bij huilde.

Uiteindelijk was ze zo moe dat ik haar lopend in slaap kon zingen met de welbekende rock-song Slaap kindje slaap. Ook zondag was een zware dag voor Diana. Tot overmaat van ramp was de Ovol op, een goedje dat buikkramp bij baby's verzacht.

We besloten toch naar het strand te gaan. Het zwemmen ging goed, daarna begon het gehuil weer. Uiteindelijk kreeg Lucy haar kalm. Thuis van hetzelfde laken een pak. Luchiano vond het eng, dat gehuil. Hij was zelfs een beetje bang en zei: "Ik hoop dat ze het overleeft."

Met een slaolie-massage op haar buik wist Lucy Diana om een uur of negen te laten slapen. Inmiddels lijken de spare-ribs uit haar systeem verdwenen te zijn.

In alle consternatie vergeet men haast dat er ook nog gevoetbald is. Het seizoen 2006/2007 belooft een heel naar seizoen te worden. Daarom concentreren we ons op de voetbalpoule.

De Webloggers staan in het subpoule-klassement op een verdienstelijke 30e plaats uit 594 poules. De ranglijst per 27 augustus wordt aangevoerd door niemand minder dan Diamond Piet. Geldt hier nu de eerste klap is een daalder waard of het eerste gewin is kattengespin?

Deelnemers aan de Webloggers subpoule, denk eraan dat de Extra Voorspellingen voor 1 september ingevuld dienen te zijn.

August 26, 2006

El Sapo El Sapo (27)

1.

Luchiano (8) en ik zitten in de lappenmand. Niet heel diep in de lappenmand want we komen er regelmatig uit. Ik heb een grieperig gevoel en Luchiano blesseerde zich zaterdagochtend tijdens de karateles. Hij kreeg ineens heftige steken rechts in zijn zij.

De steken bemoeilijkten het ademhalen. De diagnose van dokter Spider luidt een verrekte spier. Juist tijdens deze les deed Luchiano namelijk bijzonder zijn best om zijn heup goed in te draaien. Waarschijnlijk iets te enthousiast. Na drie kwartier waren we weer thuis. GameBoy spelen gaat zonder problemen.

2.

Op maandag 21 augustus was Diana 108 dagen oud. Lucy en Luchiano maakten foto's van onze prinses. Houd er wel rekening mee dat zij vandaag al 113 dagen oud is en daarmee 1.04% ouder dan tijdens de photoshoot.


Diana is 108 dagen oud op 21 augustus 2006. Klik voor groter/sluiten.Diana is 108 dagen oud op 21 augustus 2006. Klik voor groter/sluiten.Diana is 108 dagen oud op 21 augustus 2006. Klik voor groter/sluiten.Diana is 108 dagen oud op 21 augustus 2006. Klik voor groter/sluiten.Diana is 108 dagen oud op 21 augustus 2006. Klik voor groter/sluiten.

(Klik op een thumbnail voor vergroting)


3.

Voordat we zaterdagmorgen naar de karateles gingen had Luchiano jeuk op zijn rug. "Kun je me even krabben, papa?", vroeg hij. Ik krabde. "Neen, hoger." Ik krabde hoger. "Iets naar links". Ik krabde iets naar links. "Neen, andere kant." Ik krabde aan de andere kant. "Pfff, ja zo is het goed."

Luchiano besloot met een mooie filosofische spreuk: "Papa, er is geen leven zonder je ooit te krabben."

En zo is het maar net.

August 21, 2006

Scream 4

Diana doet Scream na op zondag 20 augustus 2006 te Mambo Beach. Klik voor groter/sluiten.Diana (3 maanden) wordt steeds grappiger. Sinds twee weken kan ze haar tong uitsteken en afgelopen vrijdag zei ze voor het eerst bewust 'AAA'. Volgens Lucy was de kleine prinses daar zo blij mee dat ze het bijna een uur volhield, dat 'AAA' zeggen.

Soms lijkt het net of je een gesprek met haar hebt. Diana vormt haar mondje en lippen in allerlei bochten en kronkels en probeert met veel inzet klanken uit te stoten. Behalve 'AAA' is het nog niet zoveel, we zijn nu bezig met 'OOO'. Als dat lukt is hallo zeggen een kwestie van dagen.

Ja, dat is nog eens andere koek dan voetballen.

Zondag hebben we voor de zoveelste keer in zee gezwommen. Bij het in het water zakken huilde Diana even. Het water was koud voor 27 graden, maar al snel was ze gewend en deden we onze zwemoefeningen. Ook het afdouchen nadien liet ze gelaten over zich heenkomen, verse moedermelk was haar beloning.

Gewoontegetrouw schoot ik een paar foto's. Pas bij het ontwikkelen viel mij op dat Diana op een foto druk aan het gapen is. Mijn eerste associatie: Scream 1, 2 en 3.

Ter vergelijking hier de close-up's van het originele Scream masker en Diana's editie van Scream 4. Hoe oud was Linda Blair eigenlijk toen ze haar carriere begon?

August 17, 2006

Twee paspoorten zijn binnen

Op donderdag 3 augustus leverden we met succes alle bescheiden in om een Nederlands paspoort te laten maken voor zowel Luchiano (8) als Diana (3 maanden). Lucy moest nieuwe pasfoto's laten maken en dus even geduld hebben.

Luchiano (8) en Diana (3 maanden) zijn blij met hun Nederlandse paspoort. Klik voor groter/sluiten.De termijn voor het in handen krijgen van het paspoort is twee weken. Donderdagmiddag reden Luchiano en ik naar Kranshi, onze Burgerlijke Stand.

Luchiano haat Kranshi omdat we daar al regelmatig een aantal uren hebben zitten wachten. Hij moest mee van mij omdat hem misschien gevraagd zou worden zijn handtekening te zetten.

Het afhalen van een paspoort gaat in de regel snel. Toch moesten we ook nu tamelijk lang wachten omdat de dienstdoende beambtes kennelijk nog met lunchpauze waren. Ik keek wat rond en Luchiano speelde Power Rangers op de GameBoy.

Ons nummer 332 verscheen op het scorebord en we liepen naar loket 8. "En nu maar hopen dat de pasfoto's door de Fotomatrix 2006 zijn gekomen", ging het door mij heen. De ambtenares haalde twee plastic mapjes en al snel zag ik in elk van hen een paspoort met rode kaft.

Voor de ontvangst van Diana's paspoort mocht ik tekenen, maar Luchiano diende inderdaad zelf zijn handtekening te zetten als ontvangstbevestiging. Goed dat ik hem had meegenomen. Helemaal bevatten dat hij nu twee nationaliteiten heeft doet Luchiano nog niet.

's Avonds maakten we een paar foto's van de feestvarkens:

  • Luchiano en Diana op bed met hun Nederlandse paspoorten.
  • Diana gaat er even voor zitten, met 104 dagen een Nederlands paspoort... ga er maar aanstaan.

Donderdag 17 augustus 2006 gaat in de boeken als de dag dat Luchiano officieel Nederlander is en ook nog eens met mijn achternaam. Het is helaas ook de dag dat Dirk Kuyt officieel in dienst is getreden van de FC Liverpool en daardoor afscheid heeft genomen van Feyenoord.

De transfersom bedraagt 18 miljoen euro en Kuyt gaat 1.7 miljoen euro netto per jaar verdienen. Een salaris een DBA waardig.

August 13, 2006

El Sapo El Sapo (26)

1. Luchiano's Photoshoot

Na wat strubbelingen in de namiddag met betrekking tot een bungee-jump poging zonder koord van Diana (3 maanden) besloten we toch naar Pleincafé Wilhelmina te gaan. Luchiano (8) vertrok meteen naar de in het Wilhelminapark gelegen speeltuin en wij bestelden twee Dagmenu's. Peppersteak met patat en salade.

Voor en na het eten speelden we domino en zoals bijna altijd eindigde de strijd in een gelijkspel. Luchiano was alweer terug en ik gaf hem de fotocamera. Tijd voor zijn derde Photoshoot. Daar gaan we:

  • Van links naar rechts Duvel, CasaSpider, domino, Lucy en Diana.
  • Prinses Diana met een muis waarvan ons de naam niet te binnen wil schieten.
  • Tafel met Barbara, Bente, Kyra, Ino, Natascha en cowboy Roland.
  • Rayan en Kishan, de 1-jarige tweeling van Peter en Loes.
  • Kyra met een rietje.
  • Een echte art-foto met links de eigenaar van Pleincafé Wilhelmina.
  • Fotograaf Luchiano en zijn assistent Arwin (4).
  • Twee occurrences van het altijd vrolijke Pleincafé personeel.
  • Deze Pleincafé medewerker droomt van een carriere als Robbie Williams.

2. De eerste honderd dagen

In de rechtermarge van het CasaLog onder het kopje Diana laat een script zien hoeveel dagen onze prinses oud is. Vandaag zondag 13 augustus 2006 staat de teller op 100.

Als in de politiek of het bedrijfsleven een nieuw team het voor het zeggen krijgt wordt na honderd dagen de balans opgemaakt. Na honderd dagen heeft men een redelijke indicatie welke kant het opgaat en of men op de goede weg zit.

Diana ontwikkelt zich goed, huilt en zeurt op haar tijd, maar is tot nu toe toch vooral een gemakkelijke baby. Op Happy Hours en bij Pleincafé Wilhelmina slaapt zij meestal vredig en anders kijkt ze een beetje rond.

Dit kan te maken hebben met het veelvuldig beluisteren van haar favoriete muziek, de reggaeton-cd Más Flow II van Luny Tunes (Wikipedia). Deze cd heeft Diamond Piet tijdens zijn cursus op Curacao gekocht en wij mochten er een veiligheidscopie van trekken. Nummer 11 (Te He Querido, Te He Llorado (with Ivy Queen)) is onze favoriet. Nogmaals bedankt Piet, mede namens Diana.

Sinds een paar dagen pakt de kleine prinses dingen bewust vast en als ze op haar buik ligt probeert ze soms om te rollen. Volgens Lucy heeft ze dat al een paar keer gedaan, maar we hebben dit verschijnsel nog niet met eigen ogen waargenomen.

Het leeuwendeel van de verzorging wordt door Lucy op zich genomen. Met name de borstvoeding is zwaar aangezien Diana veel en vaak vraagt. Luchiano en ik kunnen hier niet bij helpen. Wel zijn wij goed om haar in slaap te wiegen en aan het lachen te maken. Dat is ook belangrijk.

Op grond van de eerste honderd dagen hebben wij vertrouwen in de toekomst. Vandaag is Fidel Castro 80 jaar geworden. Op die leeftijd ligt het grootste gedeelte van iemands toekomst reeds achter hem. Evengoed gefeliciteerd, Fidel!

Diana (100 dagen) in de door Luchiano (8) in elkaar gezette Graco box op zondag 13 augustus 2006. Klik voor groter/sluiten.

(klik voor groter)

3. RTFM

Na de onder punt één genoemde strubbelingen is het niet verstandig om Diana in haar reiswieg te laten zitten. Nu hebben wij een tijdje geleden een zogenaamde Graco travel cot Pack'n-Play Express Navy gekocht. Zeg maar een opvouwbare box annex bed.

Vanmorgen haalde Lucy het ding tevoorschijn en wilde het in elkaar zetten. Dit is moeilijk uit te leggen. Aan de bovenkant zitten vier metalen buizen die in opgevouwen toestand geknikt zijn. Ze moeten met een ruk omhoog worden getild en vergrendelen zich dan automatisch. Ik zei al dat dit moeilijk uit te leggen is.

Diana lag op mijn benen en Lucy was met de box in de weer. "Zal ik even helpen?", bood ik aan. "Neen, alsjeblieft niet!" Na zoveel jaren kent Lucy mij. Het lukte haar niet om ook maar één buis recht te krijgen. Ze schoten steeds terug. Toen Diana sliep was het mijn beurt. Plotseling zat er een buis aan de korte kant van de box goed. Jammer genoeg wist ik niet hoe mij dit gelukt was. De andere drie buizen zagen er treurig geknikt uit.

Luchiano kwam zijn bed uit. Hij overzag de situatie en zei: "Oh, maar jullie zijn iets vergeten."
- "Haha, net of het jou wel lukt", schamperde ik.
Luchiano: "Ja, kijk maar."

Hij trok aan een lus in het midden van de bodem waardoor er spanning op de buizen kwam. In een oogwenk waren ze vergrendeld. "Ja maar, ja maar... hoe... hoe weet jij dat?", stamelde ik.
Luchiano: "Gewoon, dat heb ik in de manual gelezen."
CasaSpider: "Wilt u een kopje koffie, Genius?"

Het is maar goed dat Luchiano geen professionele IT-er is. Hierdoor heeft hij geen last van het RTFM-syndroom (Wikipedia).

4. Meta

Uitleg over de naam El Sapo is te vinden in de eerste editie. Alle El Sapo posts zijn gebundeld in de category El Sapo.

August 7, 2006

De bal kwam van rechts

Zaterdag 5 augustus is Diana de 3-maanden grens gepasseerd. Een moment om even bij stil te staan. Inmiddels stoomt zij op naar de 100 dagen, een mijlpaal die zij aanstaande zondag hoopt te bereiken gelijktijdig met de 80e verjaardag van Fidel Castro.

Zondag 6 augustus: Diana (3 maanden), Luchiano (8) en Lucy. Klik voor groter/sluiten.Zondag heeft Diana voor de zesde keer in zee gezwommen, het wordt al bijna sleur. Deze keer huilde ze niet en deed de door mij bedachte oefeningen zonder noemenswaardig tegenspartelen. Na het douchen legde Lucy haar op een eigen strandbedje en ging zelf op het bedje ernaast liggen met de GameBoy. We hebben een nieuw SuperMario spel.

De dames lagen met hun gezicht uit de zon, ik lag er parallel naast maar dan omgekeerd. Met mijn gezicht naar de zon dus, nippend aan een ijskoude Polar. Luchiano (8) was met Arwin (4) aan het voetballen bij het podium, ongeveer 50 meter van onze bedjes.

Een volwassen man deed met hun mee. Vanaf mijn bedje hield ik de boel in de gaten. De man gaf wat aanwijzigen en schoot de bal toen hard in de richting van de jongens. De bal raakte een houten paal en veranderde van richting.

Hij kwam naar ons toe stuiteren. Ik zag het gebeuren maar kon het niet geloven. De bal stuiterde in slow-motion precies op het bedje van Diana en toen op haar hoofdje.

Lucy en ik stonden gelijktijdig op. Mag een kind van drie maanden al koppen? Diana huilde even, maar was al snel weer kalm. Van Lucy moest ze een half uur wakker blijven, voor het geval ze een hersenschudding had. Het viel gelukkig allemaal mee, ze heeft nergens last van.

Dat was even schrikken op zondag. Maar wat kan onze kleine Diana na drie maanden allemaal? Ze herkent ons heel goed, begint meteen te lachen als ik naar haar toe kom. Ze luistert bijzonder geconcentreerd naar Slaap kindje, slaap. Ze kan al een beetje zitten en ze denkt soms heel diep na, maar waarover?

Zondag hebben we geoefend om de tong uit te steken. Of het door de klap van de bal was of dat ze de hele nacht gestudeerd heeft, toen ik maandagmiddag thuiskwam en haar begroette begon ze hele gekke gezichten te trekken. Ze rolde met haar ogen, opende haar mond op verschillende manieren en warempel, daar kwam haar tong tevoorschijn.

Deze truc herhaalde Diana een aantal keren, het is vermakelijk om te zien. Tenminste als je haar ouders bent.

August 3, 2006

Consultatieburo en pasfoto's

Dinsdag was Diana (12 weken) niet helemaal lekker. Ze had iets weg van een dood vogeltje. Zelfs op mijn hallo... hallooooo.... halloooooooooo reageerde ze niet terwijl ze daarvan normaliter toch in de lach schiet. Iedereen voelt zich weleens minder lekker, maar in het geval van een baby maakt men zich direct grote zorgen.

Woensdagmorgen ging het gelukkig iets beter, er kon al één klein lachje af. Om half elf hadden we een afspraak bij het Consultatieburo. Diana weegt nu 6.3 kilo en is 61.5 centimeter lang. Als we die gegevens als perfect beschouwen en extrapoleren moet mijn lengte 1.07 meter bedragen. Concluderend ben ik met 1.86 veel te dun.

De Nederlandse vervangster van de Venezolaanse arts en tevens vrouw van Charles Cooper deed haar werk goed. Ze onderzocht Diana secuur en zei dat het een gezond meisje is.

We lieten het Consultatieburo achter ons en reden naar fotostudio Tramm om pasfoto's te laten maken voor Lucy, Luchiano (8) en Diana. Het was druk bij Tramm. Na een minuut of tien wachten mocht Luchiano als eerste het podium beklimmen. Hij was zeer verbaasd over de recente regel dat er op een pasfoto niet gelachen mag worden.

Diana was de nummer twee. De medewerkster van Tramm zette een soort balustrade op het podium en daar moest Diana op plaats nemen. Heel vreemd, want eigenlijk kan zij nog helemaal niet zitten. Daarom moest ik haar van achter de balustrade hurkend ondersteunen zonder daarbij in beeld te komen.

Dat viel nog niet mee. Tijdens het hurken raakte ik met mijn billen het scherm dat zich ongeveer een meter achter de balustrade bevond. Met kletterend geraas ging het scherm tegen de vlakte. Kennelijk ben je niet de enige, Paola. Nadat het scherm weer opgebouwd was duurde het een eeuwigheid voordat Diana's positie de fotografe naar de zin was.

"Ja, ze zijn heel streng tegenwoordig met pasfoto's", zei de Tramm-medewerkster. Ik vroeg mij af hoe ze dat dan met pasgeboren baby's doen.

Als laatste was Lucy aan de beurt. Bij haar was het probleem dat ze te veel glom. Dat is een bekend probleem bij een donkere huidskleur in combinatie met flitsen. Er werd poeder gehaald om de huid wat matter te maken. Bepoederd nam Lucy plaats op de kruk. Juist toen de fotografe af wilde drukken viel de stroom uit.

Met een welgemeend "wij komen vanmiddag wel terug" namen we afscheid. Waar zijn de tijden gebleven dat men voor drie gulden vier pasfoto's kon laten maken in zo'n cabine op het station of in de V&D?

Fotostudio Tramm bevindt zich op loopafstand van ons huis. 's Middags ging Lucy er met de twee kinderen te voet naar toe. De pasfoto's zijn binnen. Nu de paspoorten nog.

July 31, 2006

El Sapo El Sapo (25)

1.

Mijn eerste aflevering van Opsporing Verzocht heeft direct resultaat opgeleverd. De gouden tip kwam uit de Webkast vandaan en eigenlijk is dat niet verwonderlijk, want Carin komt zelf uit Leiden.

Ik ontving een leuke en lange email van Lieke. Zij klinkt nog net zo enthousiast als vroeger en stuurde als bewijs dat zij het daadwerkelijk is een foto mee. Uiteraard in een cabrio.

Eigenlijk is Opsporing Verzocht niet het juiste programma, immers dat gaat over criminelen. Maar welke programmanaam is dan wel van toepassing? Spoorloos brengt familieleden bij elkaar en Memories oude geliefden. Ongeacht de titel krijgt Lieke vandaag nog een email van mij.

2.

Terwijl wij zondagmiddag op onze strandbedjes genoten van zon, zee, pinda's en Polar moest ik Lucy ineens een verhaaltje vertellen. Het gaat zo.

Op een mooi eiland in de Stille Zuidzee woont een visser. Het is geen gewone visser, want hij is alleen geďnteresseerd in haaien. De visser weet precies wat haaien lekker vinden, namelijk stukken vlees van een koebeest. Vlees waar het bloed nog aan kleeft. Op die manier is het een koud kunstje voor de visser om haaien te vangen.

Het ontbreekt de visser aan niets. Hij is tevreden en trekt er steeds minder op uit met zijn bootje. Na een tijdje gaat het knagen, hij mist de strijd met de elementen. Het overmeesteren van een beresterke haai. Op een dag tuigt hij zijn bootje op en vaart naar zijn favoriete plek.

In plaats van stukken bebloed vlees van een koebeest neemt de visser nu echter verse bladspinazie mee als aas en ook een paar potten jam. Hij tuurt over de zee en houdt de lijn strak in de gaten. Maar geen haai die zich laat zien.

Okay, CasaSpider is (nog lang) geen Hans Christian Andersen, maar wil de wereld dit sprookje niet onthouden.

3.

Diana (12 weken) heeft voor de vijfde keer in zee gezwommen. Een week geleden vond ze het water koud en huilde heel even. Wanneer realiseert een baby zich eigenlijk dingen, ik bedoel wanneer gaat Diana de link leggen tussen het inpakken van onze strandspullen en het koude water waar zij even later in rondspartelt?

Tot nu toe heeft zij in ieder geval geen flauw benul en misschien is dat maar goed ook. Lucy maakte een paar foto's, een van ons drieën in zee en een van Diana en mij onder de douche.

High Family-alert!

July 24, 2006

We drinken weer koffie

Na een hele week zonder koffie hielden we het niet meer uit. Direct na het opstaan op zaterdagochtend sprong ik in de auto en reed naar Baba's Electronics te Salinja. Het daar vlakbij gelegen filiaal van LA Curacao staat immers op de boycotlijst.

Bij Baba's hadden ze niet veel qua koffiezetapparaten. Ons oude apparaat stond er voor 75 gulden. Heel wat duuder dan de 27 gulden die de koffiezetter met puntige filterhouder bij LA Curacao moest opbrengen.

Het irritantste van ons oude apparaat was echter het te korte snoertje. Daarom stond het ding op een pannenonderzetter en nog moest het snoer zich uitstrekken om de stekker in het gaatje te laten passen. Vandaar waarschijnlijk dat hij het nu niet meer doet. Teveel uitgerekt.

Diana op Happy Hour te Wet&Wild, zondag 23.07.2006. Klik voor groter/sluiten.Ik reed door naar Punda, daar bevindt zich een ander filiaal van LA Curacao. Dat mag, want wij boycotten alleen LA Curacao Salinja. De verkoper kwam met een Black&Decker op de proppen, een mooi apparaat met ronde filterhouder dat 60 gulden kostte.

"Heeft u geen goedkopere?", vroeg ik. De man wees op een in vergelijking met de Black&Decker onooglijk ding en zei: "Ja deze, die kost 27 gulden."

Drie keer raden welk apparaat dat was.

De Hindoestaanse verkoper zag er een stuk betrouwbaarder uit dan zijn compagnons uit Salinja en ik besloot de Black&Decker aan te schaffen.

Aangezien het geld toch al over de balk werd gesmeten kocht ik er een staande ventilator bij, voor als Diana op mijn benen 's avonds in slaap moet worden gewiegd. Tot nu toe doen we in dat geval de ramen open, maar dan komen de muggen binnen.

Bij het betalen gaf de verkoper mij spontaan 11 gulden korting. Iets zegt mij dat zijn winst dan wel enorm moet zijn, maar toch vond ik het een aardige geste.

Thuis zetten wij onder leiding van Lucy de ventilator in elkaar en tevens onze eerste pot koffie. De ventilator is geweldig en de koffie... lekkerder is niet mogelijk.

Voor de vierde opeenvolgende zondag zwommen we met Diana (11 weken) in zee. Echt geweldig vindt ze het niet, maar voor ons is het wel grappig. Vooral als ik haar een eindje van mij af houd, dan begint zij met haar beentjes te trappelen en wil zo snel mogelijk naar mij toe. Dat is nou liefde.

Na het zwemmen slaapt ze als een roosje, zelfs of misschien wel dankzij de herrie op Mambo Beach. Tijdens het tweede Happy Hour op Wet&Wild haalde Lucy haar even uit de EvenFlow-Hummer.

Thuis aten we een groot bord nasi-goreng met kip en daarna was het hoogste tijd voor (Santo Domingo) koffie.

July 22, 2006

Bouties badspeeltjes

Vrijdagmiddag was ik druk aan het werk bij SQL Integrator. Collega Pauline kwam de kamer in met een pakket: "Post voor jou". Post voor mij? Dat moest wel een of andere cd met software zijn om uit te proberen. Alhoewel, op het label stond naast de achternaam ook mijn werkelijke naam, CasaSpider.

Nieuwsgierig maakte ik het pakketje open en zag al snel dat er geen software in zat, maar een beeldig plastic koffertje met allemaal badspeeltjes. Een zeilbootje, een zwembadje, twee zwembandjes, een haarnetje en drie eendjes.

Reageerder Boutie verrast Diana met een koffer vol badspeeltjesAan het koffertje zat een briefje vast. In het geval van babyspeeltjes is het gebruik van verkleinwoordjes verplicht en ook logisch. Het briefje was van reageerder Boutie.

voor Diana,

Gr. Boutie (hi hi hi :-))

Dat was nog eens een leuke verrassing! Als de poststempel klopt en waaarom zou die niet kloppen is het pakketje op maandag 17 juli om 13:24 verzonden en vrijdagmiddag al op Curacao bezorgd.

Zaterdagmorgen maakten we een paar foto's van Diana met haar nieuwe badspeeltjes, hetgeen zij gelaten over zich heen liet komen. Na de foto-shoot vermaakte Luchiano (8) zich uitstekend met het nieuwe speelgoed. Boutie heeft duidelijk nog iemand blij gemaakt.

Tot slot wil Diana Boutie persoonlijk bedanken voor zijn leuke surprise. Boutie, bedankt!

July 18, 2006

Anthony, Maarten, Luchiano en Diana

Vier namen drie verhalen, immers Luchiano (8) en Diana horen bij elkaar. Het zijn korte verhalen. Anthony Godett moet nog steeds een deel van zijn straf uitzitten, het gaat om acht maanden cel. Om politieke (?) redenen is dat tot op heden niet gebeurd. Een gevangenisstraf van Anthony Godett rondom de verkiezingen heeft voor politieke tegenstanders slechts negatief uitgepakt.

Men kan van Godett zeggen wat mij wil, het is wel een man die graag de regie in eigen handen neemt. Daarom heeft hij besloten zich op maandag 17 juli vrijwillig bij de poorten van de Bon Futuro gevangenis te melden. De datum is niet willekeurig gekozen. Op dinsdag 18 juli is de man met wie hij zich vaak vergelijkt jarig: Nelson Mandela.

Anthony Godett portretteert zich als de feitelijk onschuldige Antilliaan die door het Hollandse rechtssysteem geslachtofferd is. Ook Nelson Mandela heeft moeten lijden en vechten voor hij door de wereld erkend werd als groot man. De vele rechtzaken hebben hem diep in de schulden gebracht. Slechts het winnen van een loterij kan Godett er weer bovenop helpen. Hoe men het ook went of keert, Gonnie van Oudenallen mag in haar handen knijpen dat zij geen Antilliaanse is.

Luchiano (8) geeft zijn zus Diana een zoen. Klik voor groter/sluiten.Gedurende het hele weekend was een televisieprogramma te zien met Godetts advocaat Marius Römer in de hoofdrol. Inhoudelijk heb ik het niet zo gevolgd. Wat ons het meeste opviel was het gebruik van drie foto's uit het CasaLog. Een van de nummerplaat van mijn auto en twee van nota bene Luchiano. Heel bijzonder, vooral omdat de uitzending diverse keren werd herhaald.

Maarten. Na anderhalf jaar Curacao en Radio Dolfijn heeft DJ Maarten Schakel afscheid van het radiostation genomen en vliegt vandaag of morgen terug naar Nederland. Heel wat ochtenden ben ik wakker geworden met Maarten Schakel, hetgeen een oude grap is. Mijn wekker gaat om 06:05 en dan begint net het programma Schakel Op!

Dat was plezierig wakker worden. Luchiano heeft nog eens meegedaan aan het Go to School Request en was toen live op de radio te horen. Het beste van Maarten Schakel was echter zijn serie interviews vlak voor de Landsverkiezingen 2006. Iedere ochtend hadden hij en zijn compagnon Tony Castro een lijsttrekker in de studio die op voortreffelijke en gestructureerde wijze werd doorgezaagd. Ik heb van alle interviews een geschreven samenvatting gemaakt. Wat een monnikenwerk was dat. Ze zijn te vinden in het dossier Verkiezingen 27.01.2006.

Zaterdagmiddag hoorde ik een gedeelte van Schakels laatste middaguitzending vanaf Mambo Beach. Het leek wel of hij enigszins aangeschoten was, maar het kunnen evengoed opspelende emoties zijn geweest. Maartens opvolger Erwin van der Bliek was maandagochtend voor het eerst te beluisteren. Hij doet het aardig, maar is nog niet helemaal gewend aan de software die Radio Dolfijn gebruikt. Egon Sybrandy moest even te hulp schieten. CasaSpider wenst Maarten Schakel bij deze veel succes en plezier in Holanda.

Last but not least slaan we twee vliegen in één klap. Zondag lag ik lag Luchiano en Diana op bed te kletsen en te spelen. Met een baby levert dit vele Kodak-momenten op. "Ga de camera eens halen", riep ik daarom tegen Luchiano. Hier een foto van een 72 dagen oude Diana en hier een vergroting van de foto van hierboven, samen met haar lievelingsbroer.

Ook al wil hij de foto eigenlijk niet op het internet: "Too humiliating!"

July 14, 2006

De (glim)lach van een kind

Vandaag precies tien weken geleden is onze Diana geboren. Inmiddels is zij een volwaardig gezinslid, ja zelfs degene die de meeste aandacht vraagt. Lucy neemt daarvan het leeuwendeel voor haar rekening, van het aandacht geven wel te verstaan.

Diana gaat zo lachen op vrijdag 14 juli 2006. Klik voor groter/sluiten.Nu Luchiano (8) vakantie heeft wordt hij regelmatig aan het werk gezet om met Diana te praten en haar stoeltje te schommelen. Zo leert hij dat een baby er niet alleen voor zijn plezier is, maar er ook werk aan vastzit.

Vroeger dacht ik altijd dat een baby pas leuk wordt vanaf het moment dat zij kan praten. Dat is gek want dat bij een jonge puppie denkt men helemaal niet zo. Integendeel, vaak is een hondje of katje juist in de eerste maanden op zijn leukst.

De ontwikkeling van een baby lijkt vanuit een helicopter-view langzaam te gaan. Staat men er met de neus bovenop ervaart men dat heel anders.

Inmiddels kan Diana al heel wat. Ze herkent ons, ze kijkt rond, ze maakt geluidjes en ze lacht. Dat heeft de natuur goed geregeld, het is het prototype van een win-win situatie.

Als een baby lacht heeft ze het naar haar zin en haar ouders zo mogelijk nog meer. Iedere keer als ik met Diana praat probeer ik haar aan het lachen te maken. Gelukkig hoeft men daarvoor niet bijzonder humoristisch aangelegd te zijn. Ik pak gewoon haar handje vast en zeg: "Hallo. Hallooooo. Halloooooo." Een kind kan de was doen.

Hier een kleine impressie van Diana op haar 70e levensdag als ze lacht:

  • Geconcentreerd kijkt ze wat CasaSpider allemaal aan het doen is.
  • Het mondje gaat al een beetje open. De aanzet van een lach is er.
  • Nu is ze echt blij en maakt ook geluidjes.
  • Hoe hard moeten de kinderen van Youp van 't Hek vroeger niet gelachen hebben...

Na een tijdje aan haar arm zwengelen en hallo roepen probeert Diana zelf iets te zeggen. Netjes vraag ik haar of ze haar gebrabbel in duidelijk en goed Nederlands kan verwoorden. Geen mens kan babytaal, misschien wil ze wel gewoon zeggen dat het gezwengel aan haar armpjes eens moet ophouden.

De film waaruit de foto's afkomstig zijn is gemaakt door Luchiano (8). Die lacht overigens ook nog steeds bijzonder aanstekelijk. Minder goed nieuws is dat Kapitein Zeppos (Senne Rouffaer) vandaag op 80-jarige leeftijd is overleden.

July 12, 2006

Diana: de eerste vaccinatie

Eigenlijk had Diana haar eerste vaccinatie op woensdag 28 juni moeten krijgen, maar toen staakte het Consultatieburo. Net toen wij het prikken door de kinderarts wilden laten doen belden zij ons om een nieuwe afspraak te maken.

Diana ontvangt haar eerste vaccinatie op woensdag 12 juli 2006. Klik voor groter/sluiten.Die afspraak was vanmorgen, hier zitten we te wachten. Het wonderwater (Humphreys Maravilla) hadden we nog van de vorige keer. Eerst werd Diana gewogen en gemeten. Ze is nu 68 dagen oud, 60 centimeter lang en weegt 5.9 kilo.

Bij de arts die toevallig de vrouw van MAN-politicus Charles Cooper is werden enige tests afgenomen. Of ze goed reageert, haar hoofdje zelf recht kan houden, of de beentjes het goed doen. Dat soort werk. Diana slaagde met vlag en wimpel.

We gingen met een verpleegster naar een ander kamertje. Het kamertje waar het ging gebeuren. Luchiano (8) was bijzonder zenuwachtig.

Vaccinaties zijn voor hem nog steeds traumatiserend. Zelfs het feit dat er twee weken geleden bloed bij hem is geprikt, iets waar hij nauwelijks iets van gevoeld heeft, doet daar niets aan af.

De verpleegster stelde de gebruikelijke vragen, of alles goed ging en of Diana nog steeds alleen moedermelk kreeg. Daarna ging ze de vaccinatie prepareren.

Zij instrueerde Lucy hoe ze Diana vast moest houden en zette toen de spuit in haar rechterbeen. Ons meisje huilde, vanzelfsprekend, maar niet al te lang. Luchiano had het er moeilijker mee.

Bij de botika (apotheek/drogist) kochten we de voorgeschreven pijnstiller voor het geval de zojuist gevaccineerde meer dan 38.5 graden koorts kreeg. Inmiddels is het prikmoment ruim acht uur geleden en het lijkt erop of ze nergens last van heeft. Zojuist heb ik nog met haar gepraat en gevraagd om te zwaaien. Ze tilde warempel haar linkerarm een beetje op en bewoog hem.

Het leek wel een soort van wuiven.

July 3, 2006

WK2006 23/31 Zaterdag 1 juli 2006

Deze post is tamelijk ingewikkeld en dient vanwege onverwachte sprongen in de tijd als literatuur beschouwd te worden. De AKO-prijs kan doorkomen.

Kwartfinale #03: Engeland-Portugal 0-0 (Portugal wint na strafschoppen)

De eerste 70 minuten van deze kraker heb ik noodgedwongen aan mij voorbij moeten laten gaan wegens het gele band examen van Luchiano (8). Een goede reden. De resterende minuten plus de verlenging kort samenvattend, was het een spannende wedstrijd. Engeland moest het met tien man doen omdat Wayne Rooney het veld in de 62e minuut met een rode kaart moest verlaten.

Portugal was derhalve het meer voetballende team terwijl Engeland zich tot enkele counters beperkte. Wat doet het ertoe, immers het bleef 0-0. De penalty-serie was bijzonder spannend. Eerst miste Engeland, daarna Portugal twee keer en vervolgens de Engelsen twee keer. Dan is het over en uit.

Behalve Beckham werden ook andere Engelse supporters hier niet bijzonder vrolijk van, gezien het grote aantal arrestaties dat nadien helaas heeft plaats moeten vinden.

Kwartfinale #04: Brazilie-Frankrijk 0-1

Het hoofdgerecht van die dag werd om drie uur 's middags geserveerd. Vroeger was ik een fervent Brazilie-fan en Frankrijk-hater. Tegenwoordig hangt het meer van het moment en kleine dingen af wie mijn voorkeur krijgt. Wijsheid komt met de jaren.

Immer auf Ballhöhe. Weltstar Zinedine Zidane (34) zauberte Brasilien mit Frankreich aus dem Turnier (Bildzeitung)Vrijdag zag ik Studio Sportzomer met als gasten Felix Meurders, Johan Neeskens en Piet de Visser. Het tegenvallende spel tot dusverre van Brazilie was een van de topics. Piet de Visser, die uitstekende contacten heeft met het Braziliaanse team, bagatelliseerde dat. Hij had contact met het team gehad en men vertelde hem dat hij zich geen zorgen moest maken. "Ze spelen nu op 80%, bij iedere volgende wedstrijd gaat er een tandje bij", aldus Piet.

Johan Neeskens bracht naar voren dat hij niet begreep dat Ronaldinho zover teruggetrokken speelde. Hij zag hem veel liever voorin. Piet de Visser gaf Neeskens hierin volledig gelijk en zette uiteen dat ook volgens hem Ronaldinho voorin moest spelen. Samen met Robinho en Adriano, ten koste van Ronaldo.

In die opstelling heeft Brazilie het afgelopen jaar namelijk het echte Samba-voetbal laten zien. De Visser was ervan overtuigd dat coach Carlos Alberto Parreira tegen Frankrijk voor deze opstelling zou kiezen. "Anders krijgt Brazilie het heel moeilijk."

Dat is gebleken. Waar de oude Franse garde bezig is haar tweede jeugd te ontdekken oogde Brazilie statisch en machteloos. Vooral Zinedine Zidane deed dingen die ik al lang niet meer van hem heb gezien, dat was genieten. En ook de jonge Franck Ribéry bleek een voortdurende plaag voor de Braziliaanse verdediging. Het doelpunt van Thierry Henry had voor mij een buitenspelsmaak, maar was van grote klasse en dik verdiend.

Bijna heel Curacao zag geel-groen, maar was bijzonder stil na afloop van deze wedstrijd.

Diana zwemt in zee op Dia di Bandera

Een dag later, op zondag 2 juli 2006, was het geel-groen van Brazilie verdreven door het blauw-geel van Curacao zelf. Het was Dia di Bandera, ofwel Dag van de Vlag. Normaliter trekken wij er altijd op uit op deze grote feestdag.

Zondag 2 juli, Dia di Bandera, Diana is 58 dagen oud en zwemt voor het eerst in zee. Klik voor groter/sluiten.Vooral op het Brionplein te Otrabanda is veel te doen: toespraken, traditionele dansen in authentieke klederdracht afgewisseld met moderne varianten en street-dancing. Verder is er veel muziek, drank, voedsel en gezelligheid.

Dit jaar viel 2 juli op een zondag en dat is onze rust- en stranddag. Derhalve verwijs ik naar eerdere artikelen over de Dia di Bandera. Een post met Droste-effect en een CasaMovie met een sfeerimpressie, voor de liefhebber.

Zelf gingen wij naar Mambo Beach. Als teken dat de Dia di Bandera niet geheel aan ons voorbij is gegaan hebben we de auto voorzien van een Curacaose vlag. We hadden een missie die zondag. Diana was 58 dagen oud en zou op de Dia die Bandera voor het eerst de zee ingaan.

"Is het water niet te koud", vroeg Lucy ietwat benauwd. Neen, het water was niet te koud. Langzaam liep ik met Diana in mijn armen het water in. Voorzichtig sprenkelde ik wat water op haar lichaam. Toen zakten we zodat ze tot haar nek in het water zat. Even leek het of ze wilde gaan huilen, maar door haar een beetje heen en weer te bewegen (niet te hard) werd ze rustig.

Luchiano hield de Curacaose vlag erbij en zo hielden we het een tijdje vol. Diana leek het zelfs wel leuk te vinden. Voor een eerste keer was vijf minuten lang genoeg. Lucy droogde haar goed af en legde haar in de Evenflow-Hummer. Volgende week zwemmen we naar Venezuela.

Tijdens het Happy Hour bij Wet&Wild maakte Lucy een paar leuke foto's van Diana, bijvoorbeeld met haar witte hoedje.

Voetbalpoule

Terug in de tijd, naar zaterdag 1 juli. Literair schrijven is knap vermoeiend. De uitschakeling van Brazilie heeft bepaalde gevolgen voor de stand in de voetbalpoule. Immers, een grote meerderheid heeft Brazilie als wereldkampioen getipt. Hier het eerste en hier het tweede rijtje. In het algemeen klassement van de subpoules staan de Webloggers op een 46e plaats, nog steeds op pagina twee.

Vergeet niet de uitslagen van de halve finales op tijd te voorspellen.

June 29, 2006

Twee keer prikken

Dinsdagavond had Luchiano (8) voor het eerst sinds het karatekamp gepoept. Woensdagmorgen om zeven uur meldden wij ons derhalve met een bakje ontlasting en een flesje urine bij Medical Laboratory Services aan de Perseusweg. Luchiano was nerveus, niet zozeer vanwege de ontlasting ("Die mevrouw gaat flauwvallen als ze dat ruikt!") maar wel omdat er ook bloed geprikt diende te worden.

Dat allemaal vanwege de buikpijn waar hij al een hele tijd veel last van heeft. Onze jonge held heeft een panische angst voor naalden, een angst die hij opgelopen heeft bij zijn vaccinaties.

Voordat we mochten prikken is er heel veel gebeurd wat te maken heeft met het feit dat ik bij het eerste bezoek meteen de hele rekening wilde betalen. Mijn tip is derhalve betaal slechts datgene wat op dat moment betaald moet worden. Anders duurt het allemaal veel en veel langer.

Na ongeveer drie kwartier wachten totdat de nieuwe facturen klaar waren mochten we eindelijk naar de prikkamer. Luchiano ging in de stoel zitten. Ik had hem gezegd niet naar het prikken te kijken, maar alleen naar mij. Voordat er nog maar iets gebeurd was sprongen de tranen hem in de ogen.

Pratend probeerde ik hem gerust te stellen. Met mijn rechteroog zag ik de naald in de holte tegenover de elleboog, hoe heet die holte eigenlijk, verdwijnen. "Doet het pijn?", vroeg ik. "Neen", antwoordde Luchiano. "Het is al gebeurd, de naald zit er al in. Nu hoeven we alleen maar te wachten", zei ik.

Vier reageerbuisjes werden met bloed gevuld. De verpleegster plakte een pleister op de wond. Ondanks dat het allemaal 100% meeviel riep Luchiano in de auto: "Dit was de laatste keer dat ik ging bloedprikken!"

Om tien uur hadden we een afspraak bij het Consultatieburo. Wat een toeval, Diana moest ook geprikt worden voor haar eerste vaccinatie. Bij de botica (apotheek/drogist) kocht ik snel een flesje wonderwater.

Op naar het Consultatieburo achter de kerk van Janweh. "Hopelijk worden we net zo snel geholpen als de laatste keer", zei ik tegen Lucy. Toen we bij het Consultatieburo aankwamen leek dat in eerste instantie te gaan lukken. Immers, het terrein was helemaal leeg. De bewaker kwam ons tegemoet en zei dat er een staking was.

Heel even meende ik Diana vanuit haar reiswieg "hoera" te horen roepen.

June 26, 2006

WK2006 17/31 Zondag 25 juni 2006

Nog steeds verkeert (bijna) alles wat Nederland is in lichte shocktoestand na de emotionele gebeurtenissen op de zeventiende dag van het WK2006. Het is het beste er niet te veel woorden meer aan vuil te maken.

Achtste finale #03: Engeland-Ecuador 1-0

Een slaapverwekkende wedstrijd, daar is alles mee gezegd. Gelukkig krulde Beckham een vrije trap in de linkerhoek van het doel, anders hadden we ook nog eens een half uur verlengen voor onze kiezen gehad.

Luchiano in Landhuis Pannekoek, de derde en laatste dag

Het loopt tegen een uur 's middags. Lucy en Diana gaan mee naar Landhuis Pannekoek om Luchiano (8) op te halen van zijn karatekamp. Na wat ik zaterdagmiddag heb gezien maak ik me geen zorgen meer. Om kwart voor twee draai ik de donkerblauwe Toyota zonder moon-/sunroof het parkeerterrein van Landhuis Pannekoek op.

Lucy showt trots Diana aan kinderen in Landhuis Pannekoek, 23-25 juni 2006. Klik voor groter/sluiten.Lucy bestuurt de EvenFlow-Hummer met Diana erin. Bij het tot dojo omgebouwde open gebouwtje stoppen we om te kijken of Luchiano daar aan het spelen is.

Al snel verzamelt zich een aantal kinderen rondom Diana. Kinderen houden van baby's, waarschijnlijk uit verbazing dat er nog iets kleiners bestaat dan zij zelf.

"Ik hoor Luchiano lachen", roept Lucy en zij loopt naar binnen waar de bedden staan. Even later begroet Luchiano mij. Hij vraagt meteen of ik de GameBoy en de Yu-Gi-Oh kaarten heb meegebracht. Snel gaat hij ermee naar binnen om ze aan zijn speelmaatjes te laten zien.

Lucy en ik maken een ommetje door het Landhuis. Ik schiet wat foto's van Diana. De meeste mensen blijken al te zijn vertrokken. Dudley Josepa, wereldkampioen karate in 1988, zegt dat Luchiano's leraar Anthony Leito zich verontschuldigt dat hij er niet is. Hij is de matten aan het terugbrengen. Dudley Josepa is oprichter en voorzitter van CUMAFE (Curacao Martial-Arts Federation). Ik complimenteer hem met de uitstekende organisatie en het vele werk dat hiervoor door vrijwilligers is verzet.

Het wordt tijd om te vertrekken. Ik roep Luchiano, maar deze heeft nog helemaal geen zin om weg te gaan. Na even onderhandelen krijgt hij tien minuten extra. Na afloop van het ultimatum gaat hij met lichte tegenzin mee. Een beter bewijs dat hij zich prima vermaakt heeft is er niet.

Thuis is Luchiano nog steeds helemaal vol van het kamp en van wat hij geleerd heeft. Hij trekt meteen zijn karatepak aan en laat enkele indrukwekkende (triple mawashi geri) technieken zien. Dč wedstrijd staat echter op punt van beginnen...

Achtste finale #04: Nederland-Portugal 0-1

Tja. In veel opzichten lijkt de wedstrijd op het duel dat beide landen in de halve finale van het EK2004 tegen elkaar speelden. Portugal voetbalt net iets beter. Bij Nederland is de handelingssnelheid te laag en evenals twee jaar geleden ligt Arjen Robben volledig aan de ketting bij de weergaloze Miguel. Deze nummer 13 weegt slechts 64 kilo, bijna niet te geloven als men de krachtpatser in actie ziet.

Afijn, we weten allemaal hoe het afgelopen is, met 9 tegen 9. Het positieve is dat Nederland ervoor gevochten heeft, als leeuwen. Op Curacao knalt na het laatste fluitsignaal het vuurwerk, afgestoken door de grote Portugese kolonie alhier.

De deelnemers aan de Webloggers poule blijken tamelijk realistisch te zijn. Een meerderheid heeft Portugal door laten gaan. Derhalve is er niet veel veranderd in de stand. Hier het eerste en hier het tweede rijtje. In het algemeen klassement zakken we naar de 41e plaats, nog net op pagina twee.

June 19, 2006

WK2006 10/31 Zondag 18 juni 2006

Zondag vaderdag, de tiende dag van het wereldkampioenschap startte met Kroatie-Japan. Niet direct een A-wedstrijd qua interessantheid, maar ondanks de 0-0 eindstand was het leuk om naar te kijken.

Om twaalf uur ging iedereen er goed voor zitten. De tweede game van Brazilie stond op het programma, ditmaal tegen het verrassende Australie van Guus Hiddink. De Venezolaanse commentatoren deden er alles aan om ons te laten geloven dat Brazilie deze keer wel swingde. Naarmate de wedstrijd vorderde lukte dat steeds minder goed.

Australie beviel mij een stuk beter. Ze verdedigden gegroepeerd en kwamen er af en toe bijzonder gevaarlijk uit, vooral met invaller Marco Bresciano. De 2-0 voor Brazilie was geflatteerd, ook al had Kaka aan het eind de 3-0 nog op zijn schoen. Als Australie in zijn laatste poule-wedstrijd gelijkspeelt tegen Kroatie zit men praktisch in de achtste finales.

Op zondag 18 juni ging Diana voor het eerst naar Mambo Beach. Klik voor groter/sluiten.Nog moeizamer dan Brazilie komt Frankrijk op gang. Vanuit het gehele Franse volk daalde een storm van kritiek neer op de nationale selectie na de wanprestatie tegen Zwitserland. Iedereen bemoeide zich ermee, ook oud-internationals. Het roer moest om, zoveel was duidelijk.

Zondag om drie uur mochten de Haantjes aantreden tegen het stugge Zuid-Korea van Dick Advocaat. De eerste tien minuten waren veelbelovend. Als jonge honden stortten de Fransen zich in de duels, zij liepen zich de benen uit het lijf. Ook Zinadine Zidane deed zijn uiterste best om kwiek over te komen. De inspanningen resulteerden in de negende minuut in een doelpunt van Thierry Henry.

Hierna was het gedaan met het schouwspel. De wedstrijd werd oervervelend. Zuid-Korea is echt het allersaaiste team van deze WK. Is het misschien zo dat zoals een hond op zijn baas gaat lijken (of andersom), een voetbalteam dat op zijn trainer gaat doen?

Het kan ook een bewust gekozen tactiek zijn om de tegenstander in slaap te sussen. Hoe dan ook, tot ontzetting van alles dat Frans spreekt stond het in de 81e minuut of daaromtrent ineens 1-1. Het was tevens de eindstand.

Uitschakeling dreigt wederom voor Frankrijk.

Om tien voor vijf was Frankrijk-Zuid Korea afgelopen. Meteen daarna wilden wij naar het strand. Een strandbezoek dat om twee redenen bijzonder was. Aanstaande dinsdag keert Sugey terug naar Santo Domingo, voor haar was het het laatste Happy Hour van haar vakantie. Diana ging daarentegen juist voor het eerst naar Mambo Beach. En ook voor Lucy was het de eerste keer sinds de geboorte van Diana.

Een baby meenemen naar het strand vergt iets meer voorbereiding en vooral spullen. Eigenlijk valt het allemaal best mee. We parkeerden de Evenflow-Hummer naast drie strandbedjes. Diana lag vredig rond te kijken dan wel te slapen. De muziek stoorde haar absoluut niet.

De aankomende Miss Universe poseerde gewillig voor een paar foto's, veel keus had ze daarbij overigens niet. Op een strandbedje, samen met Lucy & Sugey en met de zee op de achtergrond. Ze heeft overigens nog niet gezwommen. Lucy en Sugey zagen er kleurig uit.

Ook toen wij om zes uur verhuisden naar het tweede Happy Hour op Wet&Wild gedroeg Diana zich voorbeeldig. Ik teken ervoor dat dat over pakweg 16 jaar nog steeds het geval is.

Last but not least de voetbalpoule. De Webloggers zijn de Top-10 binnengestormd en staan op een gedeelde 9e plaats. Binnen de poule blijft het ook spannend. Hier het eerste en hier het tweede rijtje.

June 9, 2006

Jetzt geht's los!

Het gonst. Nog even en het begint. In geen enkele taal wordt dit gevoel beter uitgedrukt dan door het Duitse Jetzt geht's los! Wij gingen met Diana, die vandaag precies vijf weken oud is, naar het consultatieburo achter de kerk van Janweh. Lucy heeft goede melk want de kleine meid weegt precies vijf kilo, een toename van 1720 gram.

Na het meten liepen we door naar de arts. Zij is afkomstig uit Venezuela en echtgenote van Charles Cooper, de leider van de MAN. Een hele aardige vrouw. Zij deed een aantal testen met Diana waarop laatstgenoemde goed reageerde. Met name kan Lady Di al erg goed haar hoofd optillen terwijl ze op haar buik ligt. Op 28 juni mogen we terugkomen en dan krijgt ze haar eerste inentingen.

Donderdagmiddag mocht Luchiano (8) de camera even lenen. Her en der in en rondom het huis maakte hij foto's. Zo is het al een tijd geleden dat onze hond Spider werd geportretteerd. Het leukste vindt Luchiano het echter om zijn zusje te fotograferen. Regelmatig komt hij naar mij toe met de opmerking dat Diana er weer zó leuk bij ligt en dat ik daar echt een foto van moet nemen.

Nu mocht hij het zelf doen, alle hier afgebeelde foto's zijn van hem. Met de ogen van Diana is iets opvallends aan de hand. Ze veranderen namelijk van kleur. 's Morgens zijn ze grijs/blauw en in de middag honingbruin. In de loop van de avond worden ze weer grijsachtig. Hebben wij hier te maken met een kameleon?

's Avonds in bed zei Luchiano dat hij ook nog een foto van zichzelf heeft gemaakt. Die kan de wereld uiteraard niet onthouden worden.

June 3, 2006

Een doodgewone zaterdagmiddag

Zaterdagmorgen was Luchiano (8) niet helemaal lekker. Hij voelde zich wiebelig. Na enig doorvragen geloofde ik hem en hoefde hij voor een keer niet naar karate. Om een uur of elf gingen we naar de bibliotheek en vreemd genoeg was ik daarna zelf een beetje wiebelig.

Het schijnt besmettelijk te zijn.

's Middags hadden Roland en Barbara een BBQ op het strand van Daaibooibaai georganiseerd. Wij gingen niet, Diana is met haar 29 dagen nog iets te jong voor een dergelijk wild gebeuren. Er komen vast nog meer BBQ's.

Tegen vijf uur vertrokken we richting Punda. Het was de bedoeling iets eerder te gaan, maar men weet hoe dat gaat met drie dames in huis. Helemaal als de kleinste op het laatste moment borstvoeding moet krijgen.

Bij Pleincafé Wilhelmina gedroeg Diana zich voorbeeldig en de andere dames trouwens ook. Het dominoën was spannend, Lucy won nipt. Tussendoor aten we biefstuk met patat en salade.

Sugey, CasaSpider met Chippie Land t-shirt en Lucy bij Pleincafé Wilhelmina. Klik voor groter/sluiten. Klik voor groter/sluiten.

(klik voor groter)

Toen Luchiano uitgegameboyd was gaf ik hem de camera. Hij was namelijk niet meer wiebelig. "Maak jij maar eens wat foto's", zei ik. Dat deed hij vervolgens op eigen houtje en zonder enige aanwijzing. Hier een overzicht van Luchiano's foto-shoot.

  • Allereerst Sugey, CasaSpider met zijn UTS Chippie Land t-shirt en Lucy.
  • Oeps! Van wie heeft de kleine Spider dit geleerd?
  • Zoals gezegd gedroeg Diana zich als een echte prinses.
  • Terecht richtte Luchiano zijn vizier regelmatig op de dominoënde Sugey.
  • Het interieur van Pleincafé Wilhelmina waar over het algemeen alleen het personeel rondloopt. Immers, de gasten zitten buiten.
  • En daar zijn we alweer bij de auto.

Een paar keer kwamen mensen Lucy feliciteren met de geboorte van Diana. Zij hadden haar iedere week met een dikke buik op het terras gezien en nu is Diana dus geboren. "Als vaste klanten van Pleincafé Wilhelmina", zeiden ze. In de loop der tijd leert men er veel mensen van gezicht kennen.

Via Robbie's Lottery reden we naar huis. Het spel Wega di Number is inmiddels geweest en wederom hebben we niets gewonnen. Het is niet eerlijk.

May 28, 2006

El Sapo El Sapo (24)

1.

Zegt Luchiano (8) nog wel eens leuke dingen? Afgelopen maandag heeft hij de caissičres van supermarkt Mangusa te Rio Canario laten lachen. Zoals gebruikelijk rekenden wij onze boodschappen af bij onze favoriete kassadame Audrey. Zij vraagt altijd aan Luchiano hoe het op school gaat (goed) en nu ook hoe het met zijn zusje is (goed) en met zijn moeder.

"Oh, wel goed. Ze kan alleen niet bukken."

Zaterdagmorgen op de karateles heeft hij erg goed zijn best gedaan, aldus sensei Anthony. Toen aan het einde van de les de kinderen gesorteerd op kleur band allemaal naast elkaar stonden vroeg sensei Ivonne wat karate eigenlijk betekent. Diverse kinderen staken hun hand op, maar Luchiano wist het juiste antwoord: "Ku man bashi" ofwel "Lege hand". Zonder wapens dus.

Ivonne legde uit dat er naast de fysieke ook een spirituele betekenis in het woord karate zit: "Je hoofd leeg van slechte bedoelingen". Je mag karate alleen gebruiken om jezelf te verdedigen of anderen te helpen. Niet om ruzie te zoeken. Volgende week wordt iedereen geacht de twee betekenissen te kennen.

2.

Om kwart over tien waren we thuis en om half elf kwamen Roland, Barbara en Kyra (1) langs. Kyra is net hersteld van een longontsteking en liep bijzonder levendig door onze tuin. Of het expres was weet ik niet maar zowel Roland als Barbara waren in het rood gekleed en dat ziet er extra stralend uit.

Barbara is vier maanden in verwachting. Dat gecombineerd met hun kraamvisite, wat een leuke schoentjes trouwens, levert veel gespreksstof op met betrekking tot baby's en hun verzorging. Het is dan wel zaak om goed te onthouden hoe het bijna twee jaar geleden ook alweer precies zat met de melk en het slaapritme.

Een van de redenen waarom ik een weblog bijhoud.

3.

Tegen vijf uur reden we met de hele familie naar Punda. Vlak voor de McDonalds stapten Lucy en Sugey uit. Niet om te snacken, maar om klerenwinkels te bezoeken. Lucy en ik hebben een iets andere perceptie over haar zwangerschapsperiode. Volgens haar heeft zij nu helemaal geen kleren, volgens mij zijn haar kleren na ongeveer zes maanden niet gebruikt te zijn juist weer als nieuw. De dames gingen de klerenwinkels in.

Ik parkeerde de auto vlak voor Pleincafé Wilhelmina, zette de Evenflow-Hummer in elkaar en klikte de reiswieg met Diana erop. Ino & Bente zaten er al. Zij waren wat vroeger omdat zij diezelfde avond naar het concert van Marc Anthony gingen. Vrijdag zijn Marc Anthony en Jennifer Lopez op Curacao aangekomen. Het was een hele happening. Tashita vroeg in een commentaar of ik nog wat roddels wist, maar ik heb Jennifer met de hand op het hart beloofd niets te vertellen.

In de Papiamentstalige krant La Prensa las ik dat Marc Anthony ergens in de beginjaren '90 toen hij nog niet bekend was al een concert heeft gegeven in het Festival Center op Curacao. Het publiek was uitzinnig en dit emotioneerde Marc Anthony. Zelfs toen de regen met bakken uit de lucht kwam zette hij zijn concert voort.

Waarschijnlijk is Marc Anthony die gebeurtenis nooit vergeten en wil hij Curacao op deze wijze bedanken voor toen. Het doet mij denken aan Bono van U2 die ik in 1981 op Pinkpop zag. Ik had net de LP Boy gekocht met I will follow. Op het Pinkpop-terrein werden duizenden petjes uitgedeeld met U2/Bono erop en het publiek ging helemaal uit zijn dak. Het was de eerste keer dat U2 zo'n groot en enthousiast publiek had en Bono was hierdoor duidelijk verrast en aangedaan.

4.

Lucy en Sugey kwamen rustig aanwandelen met hun nieuwe aanwinsten. Even later vertrokken Ino & Bente. Laatstgenoemde heeft zondag een optreden als Flamenco-danseres in het WTC. Daar vindt een vier uur durende dansmarathon plaats, georganiseerd door Bente's danslerares Gloria, waarin bijna alle dans- en muziekstijlen aan bod komen.

Wij gingen dominoën. Doen wij ooit wel eens iets anders? Ja, maar nu gingen wij dominoën. Lucy gaf ondertussen Diana de borst en recht voor mij zat een man die plotseling een leguaan op zijn hoofd had en een andere op zijn schouder. De Leguanenman van Curacao loopt vaak rond in de buurt van Pleincafé Wilhelmina, op zoek naar touristen die voor een bepaald bedrag met zijn leguaan op de foto willen.

Omdat wij locals zijn mocht Luchiano van hem gratis op de foto met een leguaan.

5.

Wij sloten de zaterdagavond af met een pizza met extra cheese. Vandaag zondag is het in diverse landen moederdag. Onder anderen in de Dominicaanse Republiek en in Frankrijk.

Moeders in diverse landen, van harte gefeliciteerd!

May 26, 2006

Het groene sokje en domino

Wat deed Lucy donderdag nu met het groene sokje? Een greep uit de antwoorden:

  • Over de handjes, tegen het krabben (Tashita)
  • Aan de voet (Pascal, Brillie)
  • Een mep geven en de kamer inzwiepen (Willisha)
  • Neusje schoonmaken (Paola)
  • Geluidsdemper of Miss-sjerp (Henk)
  • Navelstompje erin en navelsoep van maken (Vriend van Tashita)

Chris en Sugey na twee zware partijen domino. Klik voor groter/sluiten.Fantasie genoeg maar het is allemaal fout. Het correcte antwoord luidt het schoonmaken van de tong. Diana heeft wat aanslag op haar tong. Dat is normaal bij baby's die borstvoeding ontvangen.

Het ziet er een beetje onsmakelijk uit en moet schoongemaakt worden. Meestal doen we dat met een gaasje, maar een schone sok met water schuurt ook best goed.

Donderdagavond, nog steeds Hemelvaartsdag, kwam collega Chris langs om te dominoën. Lucy was erg moe en daarom moest hij het met Sugey en mij doen.

Het waren spannende partijen die steeds nipt door iemand werden gewonnen. Met Polar en Cheeto's, een soort gekrulde reuzen-chipito's, kwamen we de avond goed door.

Het blijft leuk om te zien hoe twee mensen die elkaars taal niet spreken toch kunnen communiceren. Al helpt het wel dat Chris inmiddels een klein beetje Spaans spreekt.

Hij heeft thuis namelijk een cd-rom. Een cd-rom met een cursus Spaans erop wel te verstaan. Sugey heeft ook een cd-rom en een boek met een cursus Engels. Ik zeg altijd dit een taal leert men alleen maar door hem actief te spreken.

Tegen een uur of een vertrok onze gast, in tegenstelling tot mij moet hij vrijdag gewoon werken. Maar Chris is nog jong.

May 25, 2006

De navel van een Miss Universe

Na een post over politiek en een over sport mag het wel weer. Diana is vandaag op de kop af 20 dagen oud. Lucy en ik hebben er dus 20 dagen training voor de Vierdaagse van Nijmegen op zitten. De indeling van ons huis kan ik dromen en dat geldt ook voor de tekst van het wonderschone lied Potje met vet. Na correctie van mijn zus Pascale met betrekking tot de tweede regel.

Wat gaat Lucy met het groene sokje doen? Klik voor groter/sluiten.Als Diana huilt wil zij ofwel de borst ofwel gedragen worden. Het eerste is Lucy's taak, het tweede overdag dan toch de mijne. Baby-gehuil heeft een functie. Door het rondlopen went zij namelijk aan haar ouders, inmiddels lijkt zij ons al daadwerkelijk te (her)kennen.

Meestal praat ik eerst wat met Diana en hoop dat zij een boertje laat. Als het gehuil doorgaat zet ik mijn Potje met vet in en prompt legt zij haar hoofdje op mijn schouder en valt in slaap.

Voor de zekerheid ga ik door tot minimaal het elfde couplet hoewel uitschieters tot boven de twintig en zelfs dertig al zijn voorgekomen.

Het loopritme is ook bijzonder belangrijk, een soort kruising tussen merengue en een eendenloopje. Erg goed voor de kuitspieren.

Met twee moeders in huis, ook Sugey heeft twee kinderen, ontstaat al snel discussie over de te volgen opvoeding. Als Diana huilt wil Lucy haar meteen optillen. Sugey en ik hangen de theorie aan dat een baby eerst een tijdje moet huilen. Sugey vanwege het feit dat zij anders verwend wordt, ik uit pure luiheid.

Lucy heeft een bijzondere reden voor het niet willen laten huilen. Als een baby namelijk teveel huilt kan de navel eruitploppen hetgeen een lelijk gezicht is voor later. Als dat onverhoopt bij Diana gebeurt kan zij een carriere als Miss Universe op haar buik schrijven.

Ter afsluiting een Hemelvaartsquizvraag. Wat gaat Lucy op de foto met het groene sokje doen?

May 21, 2006

CasaMovie: Princess Diana on Queen Emma Bridge

De parallelle zwangerschap en bevalling van Lucy en de Koningin Emmabrug is te mooi om niets mee te doen. Op vrijdag 19 mei maakte de op dat moment precies twee weken oude Diana haar eerste uitstapje, anders dan naar dokter of consultatieburo.

Zelf waren wij ook nieuwsgierig naar het nieuwe uiterlijk van de Koningin Emmabrug ofwel Pontjesbrug. Uit het geschoten filmmateriaal is de nieuwste CasaMovie ontstaan met de wonderlijke titel Princess Diana on Queen Emma Bridge.




Voor het eerst is een CasaMovie niet te downloaden, maar slechts te bezichtigen in Google Video. Dit heeft voor- en nadelen, feedback is welkom. Bekijk de nieuwste CasaMovie en geniet van de gerestaureerde Pontjesbrug alsmede een paar beelden van Diana.

Explore the CasaMpeg Category or retrieve a list of all CasaMovies.

May 20, 2006

Prinses Diana op Koningin Emmabrug

Vrijdagmiddag vijf uur, een mooi tijdstip om er even tussenuit te gaan met het gezin. We gingen de Koningin Emmabrug bekijken, in de volksmond Pontjesbrug genoemd. Vorige week vrijdag 12 mei is deze zojuist gerestaureerde brug officieel geopend.

Luchiano met Diana, Lucy en Sugey zetten voet aan wal te Otrabanda. Klik voor groter/sluiten.De 168 meter lange Pontjesbrug is ongeveer negen maanden uit de roulatie geweest, frappant genoeg vrijwel parallel aan de zwangerschap van Lucy. De restauratie heeft iets van tien miljoen gulden gekost, een bedrag dat overigens is opgehoest door de Europese Unie. De voetgangersverbinding tussen Punda en Otrabanda werd verzorgd door de twee gratis veerbootjes.

Voordat we bij de Pontjesbrug aankwamen moesten we nog wel met zijn allen de auto in. Als vervoermiddel voor Diana hebben wij een Evenflow-karretje, een soort kinderwagen-Hummer. Het werkt allemaal bijzonder eenvoudig, alles klikt in en op elkaar. Zelfs ik kan ermee overweg en dat is een groot compliment voor de firma Evenflow.

Luchiano (8) reed de kinderwagen en op ons gemak slenterden we van Pleincafé Wilhelmina door de Breedestraat naar de Pontjesbrug. Het moet gezegd, de brug is er door de restauratie een stuk mooier op geworden.

Het oude asfalt is vervangen door mooi tropisch hardhout. De twee trottoirs aan weerszijden die vroeger nodig waren omdat er tot 1974 auto's over de Koningin Emmabrug reden zijn weg. Hierdoor oogt de brug een stuk breder.

Lucy kon het niet laten om aan de brugwachter te vragen of die hele restauratie nu echt zo duur moest zijn. De man gaf wijselijk geen antwoord.

Vlak nadat wij in Otrabanda aankwamen ging de brug dicht. Dat kwam mooi uit want nu kon ik het open- en dichtvaren vastleggen. Op ons gemak wandelden we terug naar Pleincafé Wilhelmina waar ik na vele weken eindelijk een Duvel of twee aan de dorstige lippen kon zetten. Lucy moet het helaas nog steeds met frisdrank doen.

Om zeven uur had Diana het wel gehad met haar eerste echte uitstapje. Zij zal de Koningin Emmabrug nooit meer vergeten. Als toetje dit uitzicht vanaf het Brionplein te Otrabanda.

May 19, 2006

Lief Dagboek

Donderdag 18 mei heb ik een dagje vrijgenomen, qua webloggen, wegens het zoveeljarig bestaan van CasaSpider. Hartelijk dank voor de felicitaties die op verschillende manieren binnenkwamen.

Bijna was het mijn laatste verjaardag voor Lucy geweest. Zij was een grote chocoladetaart aan het bakken, maar kreeg bij het mixen een lichte electrische schok. Muizen bleken het snoer van de mixer te hebben aangevreten. Kennelijk konden ze niet op de taart wachten.

Maar dat was in de namiddag. 's Morgens gingen Sugey en ik voor de vijfde keer naar Immigratie, deze keer om haar paspoort op te halen met het verlengde visum tot 20 juni erin. Na het gebruikelijke uurtje wachten waren we aan de beurt. De medewerkster vond het paspoort snel en las voor dat Sugey nu een visum heeft tot 20 mei.

Sugey en ik keken elkaar verbaasd aan en zeiden tegen de dame dat het toch echt 20 juni moet zijn. Zij bladerde wat terug in het paspoort en gelukkig stond daar de stempel van het verlengde visum. We hoeven ons nu niet meer bij Immigratie te melden en Sugey's vakantie kan beginnen.

Vrijdagmorgen om tien voor negen diende de vandaag precies twee weken oude Diana zich te melden bij het Consultatieburo, vlakbij de kerk van Janweh. Aangezien het het eerste bezoek was vond er een intake plaats. Hierbij werden vele vragen gesteld die meer met een volkstelling te maken hebben dan met het monitoren van een pasgeboren baby. Zo wilde men bijvoorbeeld weten hoeveel slaap- en badkamers ons huis heeft.

Diana weegt nu 3790 gram, is 53 centimeter lang en de omtrek van haar hoofd meet 36 centimeter. Ik heb eigenlijk geen idee omtrent de omtrek van mijn hoofd, een kleine meter schat ik. Vervolgens werd Diana gechecked door een aardige arts die concludeerde dat zij een perfecte baby is. Hierna moesten we naar weer een andere persoon die het een en ander vertelde over voeding en rust van met name de moeder.

Om half elf waren we weer thuis. Er was nog meer dan genoeg chocoladetaart over.

May 15, 2006

Drie nummers en de kinderarts

Men zegt wel eens dat ellende de beste voedingsbodem is voor literatuur, muziek en interessante gesprekken. Het verhaal van het verjaardagsfeestje met een echtpaar waar alles goed mee gaat. Financieel, relationeel, de kinderen, alles loopt op rolletjes. Gaap, gaap, we lopen een stukje verder. Een vrouw vertelt, haar man is vreemdgegaan en haar zoon van school gestuurd omdat hij in harddrugs dealt. Hier blijven we even staan.

Lijn ondergaat een serieuze aanval van geluk al dan niet met haar langpootkonijn en heeft prompt geen stof meer om te delen. Dan zit CasaSpider toch anders in elkaar, luister maar.

Maandagochtend ging ik met Sugey op pad om haar vliegticket om te zetten naar 20 juni. Voor de zekerheid had ik bij mij: Sugey, haar paspoort en uiteraard de ticket. Achteraf bleek alleen de ticket nodig. Tegen betaling van USD 30,= kon ik haar vertrekdatum veranderen in wat mij maar goeddunkte. Wat een vreemd woord trouwens.

We deden boodschappen bij supermarkt Mangusa en hadden een beetje tijd over voordat we Luchiano (8) van school moesten halen. We besloten de tijd te doden bij Goisco, op zoek naar een printer. Toen we door de gangen struinden ging mijn telefoon. Het was het Kabinet van de Gezaghebber in de persoon van de sympathieke lees mooie medewerkster.

"Ik heb drie nummers voor u waarmee u naar Immigratie moet gaan", zei ze gevolgd door: "Heeft u een pen?" "Neen, ik heb geen pen bij me", antwoordde ik naar waarheid koortsachtig bedenkend of en zo ja hoe ik drie lange nummers kon onthouden. "Maar ik kom vanmiddag wel even langs, want u moet toch nog een copie van de gewijzigde ticket maken?"

Dat was inderdaad zo.

En dus gingen Luchiano en ik 's middags naar het Kabinet van de Gezaghebber. De ticket overhandigde ik aan de ravissante medewerkster die er een copie van maakte. Vervolgens pakte zij een gele memo-sticker en begon de drie nummers op te schrijven. Even later stonden wij weer oog in oog en overhandigde zij mij de bescheiden. Nieuwsgierig keek ik naar de drie nummers op het gele papiertje.

Er stond 505.

We kwamen thuis met een printer en moesten vrijwel meteen weer weg voor Diana's eerste consult bij kinderarts Sonja Faries aan de Caracasbaaiweg. Ruim een uur wachten met een hongerige baby was vooral voor Lucy geen pretje. Het consult maakte dat echter goed. Dokter Faries is een zeer plezierige arts.

Diana was van 50 naar 53 centimeter gegroeid en in gewicht toegenomen van 3280 naar ongeveer 3700 gram. Vooral dat laatste verbaasde de dokter, normaliter worden baby's in de eerste dagen 10% lichter en zijn na een dag of negen terug op hun geboortegewicht. Het is een teken dat Lucy's melk goed aanslaat.

Morgen gaan we weer dominoën aldus Sugey.

May 14, 2006

Zondag 14 mei 2006

De dagen kabbelen rustig voorbij maar iedere dag is toch op zijn geheel eigen wijze een bijzondere. Zondag was het moederdag. Nu wil het toeval dat deze haan met Lucy en Sugey niet minder dan twee moeders in zijn kippenhok heeft. Dubbele kosten! Geintje, voor beide moeders was er een klein presentje en Luchiano (8) had op school een surprise met gedicht voor Lucy gemaakt.

Yohanna en Anna-Maria, Luchiano bekijkt het zaakje vanaf zijn hooggelegen positie op de bank. Klik voor groter/sluiten.Niet alleen de moeders vierden feest vandaag, ook CasasPa was jarig. Hij bereikte de eerbiedwaardige leeftijd van 72 jaren.

Toen we hem belden klonk hij ietwat neusverkouden, waarschijnlijk heeft hij zaterdag in de tuin te lang op de tocht gezeten. CasasPa, nogmaals van harte!

's Middags kwam Yohanna met haar dochter Anna-Maria. Leuk om te zien hoe groot zo'n meisje na ruim 15 maanden is geworden.

Ze loopt als een kievit en is bijzonder snel met haar handen. Opletten geblazen en we weten meteen wat voor drukke tijden ons te wachten staan.

Luchiano keek zoals gebruikelijk de kat uit de boom maar toen hij in de gaten kreeg dat Anna-Maria hem wel grappig vond, vooral als hij haar zogenaamd liet schrikken, heeft hij zich een hele tijd met haar geamuseerd. Voor de foto drapeerde hij zich stoer bovenop de bank.

In de namiddag kwam onze ietwat oudere achterbuurvrouw op bezoek. Zij heet Cecilia Penso en heeft een hele tijd met Lucy gepraat. Zo leren wij dankzij Diana onze buren beter kennen.

Na het eten heb ik Sugey als een extra moederdagkado gratis dominoles gegeven.

May 13, 2006

Diana krijgt hielprik en bezoek

Zaterdagochtend om elf uur kreeg Diana bezoek maar daarover straks meer. Vrijdagmiddag stond haar namelijk een zware beproeving te wachten in de vorm van een hielprik.

Met Sugey en uiteraard Diana toog ik naar ons favoriete laboratorium aan de Perseusweg. Het was er bepaald niet druk, slechts één man was voor ons. Toen wij aan de beurt waren vroeg ik aan de lab-medewerkster waarom het niet druk was. "Oh, om te prikken moet je nuchter zijn. Daarom komen ze allemaal 's morgens. Als ze 's middags komen sterven ze van de honger."

Volledig ten overvloede deelde ik mede dat Diana zojuist de borst had gehad. Dat was geen enkel probleem. Even later lag het kleine meisje op een tafel en werd omringd door twee verpleegsters met naalden.

De hielprik heet weliswaar nog steeds hielprik maar wordt volgens de twee verpleegsters tegenwoordig nooit meer in de hiel gegeven. Dat is vreemd want hier en hier heb ik informatie gevonden omtrent de hielprik en daar staat toch echt dat er bloed uit de hiel wordt afgenomen.

Diana houdt audientie op de CasaPorch. Klik voor groter/sluiten.In ons geval werden twee buisjes bloed afgetapt uit een gedeelte van de hand, vlakbij de pols. Bij het inbrengen van de naald dreigde Diana even te huilen, maar al snel lag ze er relaxed bij en liet het bloedzuigen rustig over zich heenkomen.

Hier volgt wat technische informatie over de hielprik. Er wordt getest op CHT, PKU en AGS.

  • CHT heeft te maken met de schildklier die geen of te weinig hormonen aanmaakt. 1 op de 3.200 baby's leidt aan een afwijking op dit gebied.
  • PKU is een ongeneeslijke, erfelijke stofwisselingsziekte die voorkomt bij 1 op de 18.000 baby's en wordt veroorzaakt door een slecht functionerende lever.
  • AGS is een erfelijke ziekte van de bijnier die zorgt voor een stoornis in de ontwikkeling van de geslachtsorganen. De ziekte komt voor bij 1 op de 20.000 kinderen.

Alle drie aandoeningen zijn op een of andere wijze te behandelen mits men er tijdig bij is. Vandaar de hielprik. Binnen drie kwartier waren we thuis en mocht Diana een welverdiend tukje doen.

Zoals gezegd ontving Diana zaterdagmorgen bezoek. Het waren Ino & Bente en Benno & Noelle. Bij Pita Supermarkt had ik typisch Antilliaanse (zoete!) gebakjes gehaald. De rest van het verhaal laat zich beter in foto's vertellen. Foto's die by the way volledig zelfstandig door Luchiano (8) zijn geschoten.

  • We gaan van start met een overzichtsfoto op de porch
  • En nu vanaf de andere kant
  • Benno heeft Luchiano in de gaten
  • Lucy met Diana en geheel links (bijna) de helft van Bente
  • Sugey en Noelle
  • Bente, nu helemaal, Lucy en Diana
  • Ino heeft een binnenpretje, rechts van hem Bente, Lucy en Diana
  • CasaSpider heeft veel plezier van de tol die Ino & Bente voor Diana hebben gekocht

Pleincafé Wilhelmina hebben we vandaag voor de tweede keer overgeslagen. In de koelkast staan echter de nodige flesjes Westmalle te wachten en Lucy is bezig met het bereiden van Jumbo Shrimps.

Of we ook nog gaan dominoën?

May 11, 2006

Resultaten van een drukke dag

Donderdagmorgen op weg naar school. Luchiano (8) zeurde of hij zijn GameBoy mee in de auto mocht nemen. Bij de Marnix-school aangekomen opende ik het achterportier. Luchiano stapte uit. Hij had zijn Spiderman rugzak niet op zijn rug.

"Ga me niet vertellen dat je je rugzak thuis hebt laten liggen", brieste ik. Maar dat was wel zo. "Dat is dan mooi de laatste keer dat je de GameBoy mee mocht nemen in de auto. Door die GameBoy denk jij aan niets anders meer." Half huilend antwoordde Luchiano dat hij de rugzak ook wel eens vergeten was als hij de Gameboy niet bij zich had.

Donderdag leesmoederdag. Mijn groep was compleet. Op de woordenlijst stond Australie. "Weten jullie wel dat de mensen in Australie op hun kop lopen?", vroeg ik. Dat hakt er altijd in. Ongelovig keken de kinderen mij aan. Matthew wist te vertellen dat dit fenomeen iets met magnetism te maken heeft.

Na het leesuurtje mocht ik een keer extra op en neer om Luchiano's rugzak op te halen. Anders had het jong geen brood, water en pennen. Dat is 14 kilometer.

's Middags gingen Luchiano en ik samen op pad. Onze eerste stop was het Kabinet van de Gezaghebber. Afgelopen dinsdag heb ik een tweede brief ingediend met het verzoek om de eerdere negatieve beslissing te heroverwegen. Onze gynaecoloog dr. Henriquez had er een speciaal briefje voor geschreven.

Kennelijk heeft dat briefje geholpen want de sympathieke lees mooie medewerkster verzocht mij een garantieverklaring te tekenen. De plakzegel van vijf gulden had ik ook bij mij en daarmee lijkt de zaak rond. Het visum voor een maand extra is accoord. Morgen gaan Sugey en ik haar ticket omboeken naar 20 juni. Een geweldig resultaat!

Wij gingen door naar Kranshi. Daar haalden we tegen betaling van 40 Antilliaanse guldens ofwel € 18 twee geboorte-aktes en twee bewijzen van inschrijving van Diana Ilka op. Noem het kinderachtig, maar het is bijzonder leuk om keer op keer de naam van je dochter op zo'n officieel document te lezen.

Gewapend met de zojuist verkregen documenten reden we door naar Interassure om Diana toe te voegen aan mijn ziektekostenpolis. Het is bijna saai maar ook hier werden we uitstekend geholpen.

Ging er dan helemaal niets mis op donderdag? Jawel, want om een uur of vijf reed ik met Sugey en Luchiano naar Punda om de nieuwe Pontjesbrug die eigenlijk Koningin Emmabrug heet te filmen en te fotograferen. Pascal wacht daar al geruime tijd op. Bij de Annabaai aangekomen bleek de Pontjesbrug strak tegen de kade aan de Otrabanda-zijde te liggen.

Achteraf klopt dat wel want de opening is pas morgen vrijdag 12 mei. We waren een dag te vroeg. Luchiano en Sugey poseerden gewillig bij de loop van een kanon. Op de achtergrond de Pontjesbrug alsmede de skyline van Otrabanda.

Snel keerden we huiswaarts om ons bij Lucy en Diana te vervoegen.

May 10, 2006

Diana en de Tafel van Dertien

Zolang Sugey bij ons is en ik vakantie heb valt het allemaal best mee met de baby in huis. Het is zelfs wel knus te noemen. Iedereen doet zijn dingetjes en niemand wordt erg moe.

Familieportret met het boeket van CasasPa. Klik voor groter/sluiten.Een van mijn taken is met Diana rondlopen nadat zij de borst heeft gehad totdat zij een boertje heeft gelaten. Ik loop van de woonkamer naar de tv-hoek via het wasgedeelte naar de keuken en eindig bij de voordeur. Tijdens het lopen vertel ik aan Diana waar we ons bevinden. Op deze wijze went zij aan mijn stem en leer ik meer over de indeling van ons huis.

Na een rondje of acht begint het enigszins saai te worden. Voor mij is het nieuw dat ik in het gezelschap van een vrouw zolang aan het woord ben, sterker nog dat zij helemaal niets zegt. Als oplossing declameer ik nu op luchtige toon de tafel van dertien. Wellicht blijft er nog iets van hangen, de toekomst zal dit uitwijzen.

Woensdagmorgen werd er op de deur geklopt. Het was de bloemist. Even later stond er een mooie roze emmer met roze rozen op onze salontafel te pronken. De afzender was CasasPa.

Een ideaal moment om een fotosessie te houden. De drie dames gingen onmiddellijk in de weer met kam, borstel en diverse kledingstukken. Luchiano (8) en ik waren in vijf minuten klaar.

Vier foto's hebben de eindselectie gehaald.

  • Als eerste het familieportret uiteraard inclusief Sugey en het boeket van CasasPa.
  • Dan zijn daar Lucy en Diana. Ongelofelijk hoe snel Lucy weer de oude aan het worden is.
  • Diana sliep gedurende de gehele sessie, we hadden haar ook Doornroosje kunnen noemen.
  • Tenslotte kijkt CasaSpider of hij een hapje uit Diana wil bijten en misschien is dat ook wel zo.

Na wat Google-queries blijkt dat er een schrijfster bestaat met de naam Diane Ilka. Zij is de auteur van The Cali Album, een boek over popmuziekhistorie. Het is Diane met een 'e' en Ilka is niet haar tweede maar haar achternaam.

Tot dusverre blijft onze Diana Ilka de enige echte Diana Ilka.

May 9, 2006

Aangifte van een baby

Maandagmorgen is leesmoedermorgen. Mijn groep was aardig uitgedund. Chris heeft in het weekend zijn pols en elleboog gebroken en Jornick was er ook niet. Het regent overigens breuken in klas 3B, ook Jeanette is net geopereerd. Er zijn stalen draden in haar elleboog bevestigd.

In de leesmap werd ingegaan op het woord iedere. Betekenis, aantal lettergrepen, klemtoon en uitspraak kwamen aan bod. Alle kinderen spreken iedere goed uit. In een van de plaatjes stond om de uitspraak goed uit te leggen: "ie-du-ru". Voor Nederlanders is dat heel logisch. In het Papiaments spreekt men duru (hard) uit als doeroe. Dankzij de uitleg denken de kinderen nu dat het iedoeroe is.

Het is maar goed dat deze leesmoeder dit misverstand recht kon zetten.

's Middags vertrok ik met al onze papieren naar Kranshi, de Burgerlijke Stand, om Diana aan te geven. Immers, een goede ouder geeft zijn kind aan. De ambtenaar controleerde Lucy's en mijn paspoort en vroeg mij de gewenste namen op te schrijven.

Het is algemeen bekend dat mannen die net vader zijn geworden in hun zenuwen allerlei fouten maken met de namen van hun kind. Eenmaal gemaakte fouten zijn niet eenvoudig terug te draaien.

Met uiterste concentratie en inspanning, het puntje van mijn tong hing uit mijn mond, schreef ik in duidelijke blokletters: Diana Ilka. Twee, neen drie maal controleerde ik de namen letter voor letter. Het stond er correct.

Ilka is de naam van mijn moeder. Helaas is zij reeds meer dan 15 jaar dementerend en woont sinds bijna 8 jaar in een verzorgingstehuis. Voor Lucy en mij is het een eerbetoon aan mijn moeder dat haar kleindochter Diana ook haar naam draagt. Wij hebben deze naam ook voor mijn vader, welbekend als CasasPa, gekozen. Hij verzorgt mijn moeder gedurende al die jaren met enorm veel liefde en energie.

Daarom speciaal voor mijn beide ouders, Diana Ilka.

May 8, 2006

Alle Spiders thuis in hun Web

Zondag 7 mei om half twaalf mocht ik tijdens het bezoekuur met de auto het Sehos-terrein op dankzij de woorden: "Mi ta bin' buska mi sposa i mi baby'. Ofwel ik kom om mijn vrouw en baby te halen. De portier zei dat dat goed nieuws was en deed de boom omhoog.

Lucy zat op een stoel en Diana lag op bed. Sugey deed haar een nieuw jurkje aan. We moesten even op de kinderarts wachten die nog wat laatste tests wilde doen. Daarna liep ik naar de verpleegsters voor de ontslagbrief.

Diana betreedt het CasaWeb voor de eerste maal in haar EvenFlow reiswieg. Klik voor groter/sluiten.Ze gaven me een heel pakket mee: een brief voor de huisarts, een voor de gynaecoloog, een voor het consultatieburo, een voor de kinderarts, een vitamine-K recept voor over een week, een afspraak met het laboratorium voor een hielprik aanstaande vrijdag en nog wat paperassen.

"Als ik dat maar allemaal onthoud", dacht ik bij mijzelf.

Gynaecoloog dr. Henriquez kwam nog even kijken en daarna stopten wij kleine Diana in de EvenFlow reiswieg. De Base Unit hadden Sugey en ik zaterdagmiddag reeds in de auto bevestigd. De reiswieg kan er eenvoudig opgeklikt worden. Voor Lucy regelden we een rolstoel en even later verlieten we het ziekenhuis.

Ondanks dat we heel rustig aan reden, baby on board, waren we binnen een kwartier thuis. Een van de grote voordelen van een klein eiland. Lucy legde het moment vast dat Diana voor het eerst door ons hekje werd gedragen.

Het is wel even wennen met zo'n kleine in huis. Om de haverklap wil zij melk. Tussendoor wordt een beetje geslapen. Het is wel duidelijk dat het ritme de komende tijd door Diana wordt bepaald.

Maandagmorgen werd zij voor het eerst gewassen in haar badje. Volgens Sugey moet je gewoon koud water gebruiken. Nu is koud water hier een relatief begrip, het is zeker wel 25 graden. Diana krijste luid, het was haar duidelijk te koud maar daar wordt ze hard van aldus Sugey.

En Luchiano? Luchiano (8) heeft vanmorgen het grote nieuws op school verteld. In de klas vroegen de kinderen hem van alles over zijn zusje. Zojuist hebben we een tractatie gekocht die hij morgen op school mag uitdelen. Voor het overige vermaakt Luchiano zich prima. Hij voetbalt met zichzelf tegen de muur in de woonkamer. "Papa, die muur is goed, die blokt alles!" Toch wint hij naar eigen zeggen van de muur. Verder is hij helemaal vol van Diana.

Het is gezellig druk met vijf Spiders in het Web.

May 7, 2006

Nog geen dag oud

Zondagmorgen gaan wij Lucy en Diana ophalen uit het ziekenhuis. De zaterdag brachten zij in het Sehos ziekenhuis door. Lucy heeft nog tamelijk veel last van het inknippen. Een compleet verslag, voor de ware liefhebber, van de dag van de bevalling volgt later.

Zaterdag zijn Sugey, Luchiano (8) en ik twee keer bij Lucy en Diana op bezoek geweest. Uiteraard zijn er een paar foto's gemaakt. Deze zijn van ongeveer 12 uur 's middags. Diana is dan ongeveer 14 uur oud.

  • Diana temidden van Lucy, Luchiano (8) en Sugey
  • Een echte prinses...
  • Sugey houdt Diana vast, Lucy lacht op de achtergrond
  • Luchiano (8) heeft een kadootje voor Lucy gemaakt

Om half zes startte het tweede bezoekuur. Diana is hier ongeveer 20 uur oud.

  • CasaSpider nog wat onwennig met Diana en Luchiano (8) maar wel bijzonder trots
  • Een stralende Diana, hier 20 uur oud

Tot verdriet van velen staan de Curacaose politiek en de sport (baseball!) voorlopig even in de schaduw van ons kleine prinsesje. Het is niet anders, maar dat wordt ooit vast weer gecompenseerd. Vreest dus niet.

Tot slot willen Lucy en ik iedereen heel hartelijk bedanken voor de lawine van geweldige reacties op de geboorte van Diana.

May 6, 2006

Ongelofelijk

Miljarden mensen hebben het kunstje al eens gedaan, maar iedere keer opnieuw is het evenzo ongelofelijk. Diana is haar naam en zij is een geschenk. Maar wel een waarvoor wij en natuurlijk met name Lucy zich door een soort van Matrix-film heen heeft moeten vechten.

Poll December 2005

(klik voor groter)

CasaSpider feliciteert zijn Lucy met de enorme inspanning die zij heeft geleverd. Toen zij dacht dat haar reserves uitgeput waren kwam eindelijk het hoofdje naar buiten. We waren vanaf 11:40 in het ziekenhuis en op 5 mei 2006 om 21:57 werd Diana geboren. Zij weegt 3280 gram en is 50 centimeter lang.

Toen ik tegen twaalf uur 's nachts thuiskwam wachtten Sugey en Luchiano (8) mij blij en opgelucht op. U kunt stoppen met F5'en. Later meer.