Main

August 17, 2012

IK, CasaSpider

Reuters/ANP In de gemeente Gilze-Rijen is een nieuwe politieke partij opgericht die zich op 12 september mengt in de verkiezingen voor de nieuwe Tweede Kamer. De naam van de nieuwe partij is de IK-Partij en de bedenker tevens oprichter is de heer CasaSpider (35hex) uit Rijen.

CasaSpider is geen onbekende in het politieke landschap. Jarenlang analyseerde hij de politieke situatie op de toenmalige Nederlandse Antillen en gaf adviezen aan de eilanden. Adviezen waar niet altijd naar geluisterd werd, Bonaire kan zich achteraf de haren wel uit het hoofd trekken.

17.08.2012: Een grote dag voor de mensheid en voor MIJ in het bijzonder, de oprichting van de IK-Partij door CasaSpider. Klik voor groter.In juni 2009 richtte CasaSpider een nieuwe partij op genaamd SFBUA. Een succes werd het niet. CasaSpider: "Deze partij kwam te vroeg of te laat, maar zeker niet op het juiste moment. Het was te ingewikkeld, vergelijk het met The Winner Is van John de Mol."

Ook inhoudelijk heeft de potentiële Nobelprijswinnaar een draai gemaakt: "Het was allemaal ook wel iets te veel van het goede op sociaal gebied. Steeds maar het beste willen voor iedereen... hoe kon ik zo bemoeizuchtig zijn?"

Neen, mensen die vinden dat ze het allemaal zo goed doen, juist dat zijn niet zelden de grootste eikels. Neem een Jan Pronk, altijd begaan met de minder bedeelden en voormalige kolonieën. Totdat hij het deksel op de neus kreeg en Suriname hem een slavenhoudersmentaliteit verweet. Dat deed pijn!

Zijn het vaak niet de slechteriken die de goeden blijken te zijn? Megalomane dwazen als Caligula en Nero, daar hebben we pas echt wat aan om vooruit te komen. Aan CasaSpider de vraag wie hem inspireerde tot zijn nieuwe partij: "Dat is slechts één man, alle credits gaan naar Louis van Gaal. Niemand begint zo vaak een zin met IK en niemand legt er die specifieke volledig op het IK gerichte intonatie op. Eerst dacht ik die man is gek, maar nu weet ik hij is geniaal."

Immers, dacht iedereen maar zo. Iedereen is een IK. Iedereen mag er zijn. IK mag er zijn. Dat altijd maar aan anderen denken, het slurpt slechts energie. Hoogste tijd dat jij wordt uitgebannen en ook de Nederlandse grammatica dient te worden herzien: IK loop, IK loopt, hij loopt etc.

Wie kan uiteindelijk het beste voor een ander zorgen? Diegene die het zelf het beste voor elkaar heeft. Alles begint bij IK en meubels koop IK alleen nog bij IKEA. Niet bij Leen Bakker (alsjeblieft!), maar dat is een ander verhaal. IK denk dat de boodschap duidelijk is: IK stem op IK.

Alle stemwijzers worden op dit moment aangepast.

July 15, 2012

Keek op de Week

Zaterdag was Kees van Kooten op televisie met een toespraak voor Gerrit Komrij (RIP) die het tijdelijke met het eeuwige heeft verwisseld. Vandaar de titel voor dit beperkte uittreksel van onze week. In de ochtend van zaterdag 7 juli brak Lucy haar teen, de voorlaatste van haar linkervoet om precies te zijn. Ze wilde nog snel iets uit de slaapkamer halen en knalde met haar voet tegen de hoek van het bed.

Ik belde de Huisartsenpost Oosterhout en maakte me op voor een half uurtje discussiëren. Maar het viel mee en we mochten meteen komen. Een aardige dokter (v) hielp Lucy en spalkte de gebroken teen tegen de middelste aan. Van de tenen wordt alleen de grote gegipst, maar die was nu eenmaal niet gebroken. Met de gespalkte teen deed het meteen een stuk minder pijn. Op de terugweg gingen we langs Scapino om twee paar slippers te kopen: Dag hoge hakken!

Dinsdag 10 juli reed ik met Luchiano (14) naar CasasPa en Truus in Valkenswaard. Voetbalvereniging De Valk (eerste klasse) speelde thuis tegen Vitesse en dat is altijd leuk om te zien. Na een heerlijke lasagne van Truus met ijs toe voegde neef Marnix (16) uit Utrecht zich bij ons en reden we naar het stadionnetje. Over de wedstrijd kunnen wij kort zijn, het werd 0-11 voor Vitesse. Feyenoord heeft het moeilijker tegen amateurclubs. In mijn eentje reed ik terug naar Rijen, Luchiano mocht twee dagen bij zijn opa en oma logeren.

14.07.2012: Juwelier Lucardi in Oosterhout schiet gaten in Diana's (6) oren voor twee schattig roze oorbellen. Klik voor groter.Lucy liep moeilijk met haar gebroken teen en zelf heb ik al een maand last van mijn linker enkel. Het is wat! Elke dag fiets ik naar het station in Rijen om de trein naar Den Bosch te nemen. Nu komt er iets geks. Het perron in Rijen is ongeveer 300 meter lang en ik loop altijd helemaal naar het eind om in het allerlaatste overdekte wachthokje plaats te nemen. Daar zit altijd een vrouw met rossig krulletjeshaar.

In Den Bosch komt de achterkant van de trein ongeveer uit bij de trap. De voorkant van de trein, daar waar ik instap, staat zo'n 150 meter verder. Dat betekent nogmaals een flinke trippel, wat niet erg handig is als men last heeft van zijn enkel. Dussss.... Donderdag kreeg ik ineens een inzicht: "Waarom loop ik eigenlijk altijd helemaal naar het eind van het perron als ik vervolgens in Den Bosch dat hele stuk nogmaals moet lopen?"

Toen zag ik 's ochtends in Rijen de vrouw met de rossige krulletjes zitten, in het eerste of tweede wachthokje vooraan op het perron. Ik groette haar en zei: "Ja, dat is een stuk dichterbij". Haar antwoord verraste me: "Nou, ik moet vandaag ergens anders heen." Zo zout heb ik heb ik het zelden gegeten. Dat is net of je vooraan in het vliegtuig eerder op Curacao bent dan als je achterin zit, toch? Enfin, een dag later zat ik ook aan het begin van het perron. Het is gewoon heerlijk om in Den Bosch uit de trein te stappen en meteen de trap op te kunnen lopen. Had ik jaren eerder moeten doen!

Woensdagavond 11 juli kwam er een FaceTime-oproep binnen van CasasPa. Luchiano gaf hem bijles om zijn iPhone optimaler te gebruiken. FaceTime had hij hem al een keer uitgelegd, maar dat was CasasPa vergeten. Ondertussen kreeg ik via WhatsApp een aantal foto's binnen uit een ver verleden. "Ben jij dat, pap?", vroeg Luchiano verbaasd. "Jazeker", antwoorddde ik. "Dat kapsel!", luidde Luchiano's reactie. Vermoedelijk betreft het een foto uit 1975 toen wij op vakantie waren op een boerderij in Freienhagen. Dat moeten we met Luchiano ook eens doen, dan leert hij wat werken is.

Donderdagmiddag 12 juli was ik vrij, speciaal om Diana (6) naar zwemles te kunnen brengen. Ik vroeg aan Lucy of ze meeging, ze was sinds haar gebroken teen het huis niet meer uit geweest. "Okay, ik ga mee", zei ze en deed haar open schoenen met hoge hakken aan. "Is dat wel verstandig?", vroeg ik. "Aaahhh, dit voelt veel beter. Ja, zo kan ik weer goed lopen". Wat een vrouw!

Zaterdag 14 juli was de grote dag voor Diana. Eindelijk kreeg ze oorbellen, met gaatjes in haar oren. We kozen voor juwelier Lucardi in winkelcentrum Arendshof te Oosterhout. Daar werden we uitstekend geholpen door een aardige dame die de toch ietwat gespannen Diana op haar gemak wist te stellen. Met een stift tekende ze een punt op haar oren en haalde daarna haar pistool tevoorschijn. Na de eerste knal keek Diana een beetje bedremmeld, maar gaf verder geen kik. Na de tweede stond ze op en wandelde resoluut de winkel uit. "Even wachten, we moeten nog betalen", zeiden wij.

Het leed was snel geleden en Diana is verguld met haar oorbellen. Inmiddels suddert het vlees in de pan, straks mag ik het snijden. Zal ik me eerst nog even douchen?

May 18, 2012

Nog even jarig

Captain's Log, vrijdag 18.05.2012 / 22:15:17 uur. Nog minder dan twee uur te gaan op mijn 35e hexadecimale verjaardag. Ik weet niet of het aan de beursgang van Facebook ligt ter waarde van een kleine 100 miljard euro, maar het aantal felicitaties op Facebook, WhatsApp, Twitter, LinkedIn en de 'oude' SMS is groter dan ooit. Het kost bijna minder tijd om de menigte IRL te ontvangen.

Anderzijds, de berichten uit Curacao, Palma de Mallorca, Overijssel (haha), Zwitserland, de Dominicaanse Republiek, Suriname en wat dies meer zij doen me goed en die mensen waren anders natuurlijk nooit langsgekomen. Tijden veranderen. Op Spotify klinkt de eeuwig jonge Tina Turner met Addicted To Love (Live at Camden Place).

Might as well face it...

May 9, 2012

Waarom-fase

CasaSpider (34 hex) is in de waarom-fase beland.
Sommigen vragen zich af: "Nu pas?"
Ik: "Waarom?"

Het is knap vermoeiend. Tuurlijk, het beantwoorden van waarom-vragen kost tijd, maar staat men er wel eens bij stil hoeveel moeite het kost om die vragen te stellen? En waarom?

Neem een telefoongesprek over de inrichting van een Connecsy-server met collega Roland Leenders dat via een group-hug met Bas leidt tot hoe een koe een haas vangt. Voor Roland is het allemaal heel simpel, de koe neemt plaats achter een bloemkool en doet een wortel na. Maar ik vraag mij af waarom een koe überhaupt een haas wil vangen, immers zij is vegetarisch!

Collega-DBA Hans van Driel woont in Belgie. We discussieren over rijbewijzen en kentekenplaten. In Belgie is een kenteken aka nummerbord persoonsgebonden. Auto's worden zonder kenteken verkocht en koopt men een kenteken dan krijgt men er slechts één, voor de achterkant. Die van de voorkant moet men zelf bij laten maken, dat kan bij een schoenmaker. Waarom bij een schoenmaker? En waarom hebben wij geen persoonsgebonden kentekens, dat is toch veel eenvoudiger?

Rijen is vandaag in het nieuws. Er zijn weer eens putdeksels gestolen, tien deze keer. Drie keer raden wat de eerste vraag van een journalist is als hij de dader tegenkomt.

April 25, 2012

De Wiener Melange zijn de Sirenen

Een werkdag bij Brabant Water open ik standaard met een kop Wiener Melange met suiker. Ook het tweede en derde kopje zijn van dit type. Hierna schakel ik over op Café au Lait met suiker. 's Middags is het de bedoeling te wisselen naar Espresso zonder suiker, immers al die suiker is niet gezond. Maar het is zo lekker!

Sinds afgelopen maandag hebben we er een derde (inleen-)DBA bij in de persoon van Hans van Driel. Hans drinkt standaard thee zonder suiker. Als ik net een rondje gehaald heb, een thee zonder suiker voor Hans en een Wiener Melange met suiker voor mezelf, zeg ik tegen Hans: "Hans, als jij straks koffie gaat halen... wat ik ook zeg, Wiener Melange of Café au Lait, haal alleen nog maar Espresso zonder suiker!"

Hans vindt het een beetje vreemd, maar wat kan hem het schelen. "Tuurlijk", zegt hij. "Ik haal alleen nog maar Espresso zonder suiker voor jou."

Het doet denken aan Odysseus die na de Trojaanse oorlog terugvoer naar zijn eiland Ithaka. Op zeker moment passeerde hij het eiland van de Sirenen, verrukkelijke vrouwen die met prachtig gezang schepen lokten die vervolgens tegen de rotsen te pletter sloegen. Van de overlevenden zogen de Sirenen de levenskracht weg. Ja, met vrouwen blijft het altijd oppassen geblazen!

Odysseus wilde het gezang desondanks graag met eigen oren horen. Daarom beval hij zijn mannen hem aan de mast vast te binden. "Wat ik ook zeg, negeer het en vaar niet, ik herhaal vaar niet naar dat eiland!" Zelf droeg de bemanning oordopjes gemaakt van was.

In deze analogie is CasaSpider Odysseus, Hans de bemanning en de Wiener Melange zijn de Sirenen. Bah, krijg ik alweer een Espresso zonder suiker. Hans, ik zei toch...

April 20, 2012

Verklaringen

Een wijsheid die ik graag deel omdat zij wel eens van toepassing is: "Verdoe je leven niet met het geven van zoveel verklaringen; je vrienden hebben ze niet nodig, je vijanden geloven ze niet en de dommeriken begrijpen ze niet."

Origineel: No vivas dando tantas explicaciones; tus amigos no las necesitan, tus enemigos no las creen y los estúpidos no las entienden.

March 31, 2012

Verkeerde doelgroep

Uit recent onderzoek van de gerenommeerde hoogleraar Diederik Stapel blijkt dat de lezer van het CasaLog v2 zowel psychisch als fysiek tot de absolute upperclass van Nederland behoort. Ja, ook u daar. Ik zie die blik wel bewonderend afglijden over dat prachtige lichaam. Voor mij heeft niemand geheimen.

31.03.2012: Mensen, klanten van Albert Heijn: alstublieft parkeert u uw boodschappenwagentje NIET recht voor de glazen deuren van de koeling! Klik voor groter.Onze zaterdagen worden doormiddengehakt met aktiviteiten van en voor de kinderen. Diana (5) heeft om half twaalf zwemles en Luchiano (14) voetbalt meestal om half een. Na het voetballen moeten de boodschappen nog gedaan worden, niet echt een klus waar je dan op zit te wachten. Daar staat mevrouw Messi met een boodschappenlijstje in haar handen. "Lionel, niet te lang in de kantine blijven hangen na de wedstrijd, de Bastognekoeken zijn bijna op!"

Daarom zijn we deze ochtend vroeg op pad gegaan, al om kwart voor negen. De Primera is dan nog geeneens open. Het voordeel van vroeg boodschappen doen is dat het aanzienlijk minder druk is, waardoor het allemaal een stuk sneller gaat. Is het dan allemaal rozengeur en manenschijn? Neen, zelfs integendeel!

Het probleem zijn de andere klanten. Nu ja, niet allemaal. Laatst liep er bijvoorbeeld een ontzettend knappe dame door de gangen. Maar het gaat meer om het gedrag in combinatie met de strategie en beleid van in dit geval Albert Heijn. Een jaar of twee geleden heeft de Albert Heijn in Rijen haar winkel gemoderniseerd. Waar de gekoelde producten vroeger gewoon in een rek stonden, zijn ze nu achter glazen deuren geplaatst. Op zich logisch, immers zo kost het minder energie om ze te koelen.

Bij iedere verandering dient men de betreffende situatie opnieuw te evalueren. Waar mensen voorheen met hun boodschappenkarretje vlak langs de schappen reden om bijvoorbeeld een pak melk in te laden, MOET MEN DAT NU NIET MEER ZO DOEN! Hoe vaak gebeurt het tegenwoordig niet dat ik een stuk kaas uit het koelvak wil pakken en dan staat er weer iemand met zijn kar precies voor de deur geparkeerd. WAARDOOR DIE DEUR DUS NIET MEER OPEN KAN!

Zien die mensen dat niet? Ik bedoel, ik heb min zes aan beide ogen en beschouw dit zo klaar als een klontje. Enfin, het probleem is dat de CasaLog-lezer deze situatie al lang in de smiezen heeft. Een typisch geval van de verkeerde doelgroep. Wellicht schrijf ik Albert Heijn aan met het verzoek deze post af te drukken in de Allerhande?

Tot slot feliciteer ik hierbij mijn lieve zus Pascale met haar verjaardag.

November 13, 2011

CasaVatar

De hele familie minus ik kijkt sinds zaterdagochtend naar Nickelodeon waar alle episodes van Avatar: The Last Airbender ofwel Avatar: De Legende van Aang worden vertoond. Als alles goed gaat is dit geintje vanavond om iets over half negen afgelopen.

13.11.2011: De puzzelstukjes vallen in elkaar, CasaSpider is de nieuwe Avatar: CasaVatar. Klik voor groter.Nu ben ik niet gek op tekenfilms, de enige uitzondering is het geniale Phineas & Ferb. Als ik even op de bank lig uit te puffen (waarvan?) en noodgedwongen meekijk, tsja dan moet ik toegeven dat Avatar wel iets heeft. Even in het kort, de mensen in de wereld van Avatar zijn verdeeld over vier grote naties: de Waterstammen, het Aarderijk, de Vuurnatie en de Luchtnomaden.

De volkeren leven in vrede totdat de Vuurnatie de anderen aanvalt. Zij zijn derhalve de slechterikken. Maar is dat wel zo? Ik zie een flits van een bezoek aan een belangrijke bibliotheek ergens in de woestijn. Een megagrote uil bewaakt de kennis in die bibliotheek. Onze helden willen informatie opzoeken, maar de uil weigert: "Iedereen wil hier kennis weghalen, met als enig doel meer macht te vergaren en anderen pijn te doen". "Ja maar, wij zijn de goeden", zeggen de helden.

Ja, dat zeggen ze allemaal. Dergelijke dingen doen me altijd terugdenken aan een man die eens een gesprek had met de befaamde Golda Meïr uit Israel. Het was in de tijd dat vliegtuigkapingen aan de orde van de dag waren. Golda Meïr zei tegen de journalist: "Het is heel eenvoudig de vliegtuigkapingen te doen stoppen. Het enige dat moet gebeuren is dat alle landen weigeren vliegtuigen met terroristen te laten landen."

De journalist antwoordde: "Mevrouw Meïr, wat doet u dan in het geval een aantal Joden in Rusland een vliegtuig kaapt en op Tel Aviv wil landen?" Wie in de ogen van de een een verzetsstrijder is, is in de ogen van de ander een terrorist. Dat zag die uil best goed.

Het woord Avatar komt uit het Sanskriet en betekent: de incarnatie. Aang is geboren bij de Luchtnomaden en is de nieuwste Avatar. Hoe weet je wie er een Avatar is? Een Avatar wordt na zijn geboorte geïdentificeerd doordat hij als klein kind, uit een enorme berg met speeltjes, juist die exemplaren zal uitkiezen welke de vorige Avatar ook uitkoos om mee te spelen.

Maar dat is toevallig, ik koos destijds dezelfde speeltjes! De stukjes van de puzzel vallen in elkaar.

De informatie over Avatar is afkomstig van Wikipedia, waarvan anders. Zeer lezenswaardig.

August 2, 2011

Rum Runners, een filosofische terugblik

GIS-collega Sjanny loopt de DBA-kamer bij Brabant Water binnen, dat is altijd gezellig. Ze vraagt of het mogelijk is om met Python via een Sharepoint-url een Excel-sheet in te lezen. Dat moet kunnen. "Ik heb trouwens dropjes gekocht", zegt ze. "Mmmm lekker, drop", zeg ik. "Nou, ik heb expres niet de lekkerste gekocht hoor", zegt Sjanny.

Dat vind ik gek en het doet me terugdenken aan mijn eerste jaar op Curacao, zeg maar het seizoen 1995-1996. Ik was gedetacheerd bij Kodela, het Electriciteits- en Waterbedrijf dat later Aqualectra is gaan heten. Het is gevestigd op de punt van Otrobanda, niet ver van de Pontjesbrug.

Ik trok veel op met mijn toenmalige collega Cor van Donge en we gingen elke middag samen lunchen. Cor zat al een jaartje langer op Curacao, dus die wist de beste plekjes. We gingen naar Hotel Otrobanda, dat lag vlakbij Kodela aan de Sint Annabaai. Vanuit het restaurantgedeelte kon je het water echter niet goed zien. Het eten was er niet vies, maar ook niet bijzonder en niet duur, maar ook weer niet goedkoop.

Nadat we er een keer of vier, vijf gegeten hadden zei Cor: "Zullen we vandaag eens ergens anders naar toe gaan?" Ik stemde in. We lieten Hotel Otrobanda links liggen en liepen een meter of honderd verder naar Rum Runners aan de Rouvilleweg. Cor was hier al vaker geweest en liep meteen door naar het balkon op de eerste verdieping. Vanaf dat balkon hadden we een schitterend uitzicht op de Sint Annabaai. We zaten er heerlijk in het zonnetje.

Ik bestelde een Salade du Chef en kreeg een enorm bord met een fantastische salade. Overweldigend lekker gewoon. Ook Cor zat te smikkelen, al weet ik niet meer wat hij at. Al met al was het een zeer geslaagde lunchpauze en de rekening viel ook nog eens mee, het kostte in ieder geval minder dan bij Hotel Otrobanda.

Voordat we opstonden om weer aan het werk te gaan, brandde er één vraag op mijn lippen: "Cor, waarom zijn wij al die dagen in hemelsnaam naar Hotel Otrobanda gegaan om te eten?" Cor keek mij aan en antwoordde met een stalen gezicht: "Ja Spider, het kan niet àlle dagen feest zijn!"

Rum Runners startte in 1989. In 1997 ging het over naar West Indies en sinds 2001 heet het De Gouverneur.

July 26, 2011

Bespot de Spotvogel

Eens kocht ik een boek, ja het is echt waar, van Raymond Smullyan. De titel luidt: "Bespot de Spotvogel" en de isbn is 90 269 4302 4. Sinds kort heb ik het boek teruggevonden en nu ligt het bij ons op het toilet. In tegenstelling tot wat Luchiano (013) dacht, gaat het boek niet zozeer over vogels als wel over logica.

Het eerste gedeelte van het boek is gevuld met logische raadsels met als thema bijvoorbeeld Ridders en Schurken. Ridders spreken altijd de waarheid en Schurken liegen altijd. Zie onderstaand voorbeeld.

De volgende dag kwam ik een eilandbewoner tegen die zei: 'Mijn vader zei eens dat hij en ik verschillende types zijn, de één een Ridder en de ander een Schurk.' Kan zijn vader dit werkelijk gezegd hebben?

Denk er maar eens over na. Het tweede gedeelte van het boek is het interessantste. Tegen Luchiano zeg ik: "Probeer maar eens een stukje te lezen, na drie bladzijden stond mijn hoofd op zijn kop". Tot mijn verbazing begint hij er nog aan ook. Na korte tijd schiet hij in de lach: "Papa, na vijf regels snap ik er al niets meer van!" Hieronder het begin van hoofdstuk 9, Bespot de Spotvogel.

26.07.2011: Bespot de Spotvogel van Raymond Smullyan heb ik al ongeveer 30 jaar in mijn bezit, maar snappen doe ik het nog steeds niet. Klik voor groter.

Er bestaat een betoverd woud dat bewoond wordt door sprekende vogels. Gegeven zijn de willekeurige vogels A en B; wanneer je de naaam van B roept naar A, dan zal A reageren door de naam van een bepaalde vogel naar jou te roepen; deze vogel duiden we aan met AB. AB is dus de vogel die door A wordt genoemd na het horen van de naam van B. In plaats van steeds de onhandige formulering 'de reactie van A op het horen van de naam B' te gebruiken, zullen we eenvoudigweg zeggen: 'de reactie van A op B'. Dus AB is de reactie van A op B. Algemeen: de reactie van A op B is niet noodzakelijk gelijk aan de reactie van B op A - in symbolen: AB is niet noodzakelijk dezelfde vogel als BA. Ook: Wanneer gegeven zijn drie vogels A, B en C, dan is de vogel A(BC) niet noodzakelijk dezelfde als de vogel (AB)C. De vogel A(BC) is de reactie van A op de vogel BC, terwijl de vogel (AB)C de reactie is van de vogel AB op de vogel C. (...) Spotvogels: Met een spotvogel wordt bedoeld een vogel S zodanig dat voor iedere willekeurige vogel x de volgende voorwaarde geldt: Sx = xx. S wordt spotvogel genoemd om de eenvoudige reden dat zijn reactie op iedere willekeurige vogel x dezelfde is als de reactie van x op zichzelf - met andere woorden: S bootst x na voor zover het diens reactie op x betreft. Dit betekent dat je, wanneer je x roept tegen S of wanneer je x roept tegen hemzelf in beide gevallen hetzelfde antwoord krijgt. Samenstelling: nog een laatste technisch detail voordat de pret begint: wanneer gegeven zijn de willekeurige vogels A, B en C (niet noodzakelijk verschillend van elkaar), dan wordt gezegd dat de vogel C A samenstelt met B indien voor iedere willekeurige vogel x de volgende voorwaarde geldt: Cx = A(Bx). Dat wil zeggen: de reactie van C op x is dezelfde als de reactie van A op de reactie van B op x.

Let wel, dit is slechts de eerste pagina van het hoofdstuk. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat met name Feyenoord-supporters zich verrassend goed thuisvoelen in het betoverde woud.

Eens kocht ik een boek, maar ik heb het nooit helemaal uit kunnen lezen.

July 24, 2011

Harry Potter and the Deathly Hallows Part Two

Op de dag dat de Tour de France 2011 eindigt op de Champs-Élysées in Parijs, met onthutsend slecht commentaar bij de NOS, eindigt na acht films tevens de Harry Potter-cyclus. Even over de Tour en het commentaar: Iedereen maar dan ook iedereen weet dat een voorsprong van 35 seconden op de Champs-Élysées op een ontketend peloton never nooit standhoudt, en al helemaal niet als het slechts één man alleen betreft. Toch presteert Maarten Ducrot het om telkens weer te brullen: "Het zal toch niet gebeuren, hij houdt het!"

Geleend van Gary Lineker zegt CasaSpider: "Ze fietsen een uur of vier en aan het eind wint Cavendish de sprint". NOS, voor volgend jaar ben ik nog beschikbaar maar wees er wel snel bij, hè?

Joanne Rowling kan wel een stukje schrijven, het verhaal rondom Harry Potter en zijn strijd tegen Het Kwaad, verpersonaliseerd in Lord Voldemort zit goed in elkaar. Ik heb alle delen gezien, al doet zich het zogenaamde James Bond-effect voor. Het James Bond-effect houdt in dat je de films allemaal hebt gezien, ze ook tamelijk leuk vond, maar je er geen snars van herinnert.


24.07.2011: We kijken naar het laatste deel van Harry Potter waarin Lord Voldemort zich een taaie rakker toont. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


In wezen zijn Harry Potter-films tamelijk absurd. Hele legers begenadigde tovenaars staan tegenover elkaar en wat doen ze? Met hun stafjes naar elkaar wijzen op een manier als cowboys met hun pistolen in een slechte Western uit de jaren zestig. C'mon tovenaars, dat kan anno 2011 toch wel iets geavanceerder?

[Spoiler-alert] Het thema van de film waarin Harry erachter komt dat hij moet sterven om uiteindelijk Het Kwaad te verslaan, doet denken aan de Bijbel. De plaats waar hij terechtkomt (de Hemel?) lijkt volgens Harry op metrostation Kings Cross in Londen. Als hij vraagt of hij terug kan, luidt het antwoord dat hij een trein kan nemen. "Waarheen brengt die trein mij dan?", wil Harry weten. "Verder." [/Spoiler-alert]

Niet zelden ligt de kracht van een film in de ruimte die hij overlaat om de gedachten van de toeschouwer de vrije loop te laten. De uitslagen zijn bekend, we nemen nog een Duvel en morgen verhuizen de DBA's van Brabant Water naar een andere kamer met een iets ander uitzicht dan de Champs-Élysées.

July 21, 2011

Annemiek's ultieme Tip

Sommige artikelen werken enorm op mijn lachspieren. Dit geldt vooral voor serieus bedoelde artikelen met tips, bijvoorbeeld hoe je in tien dagen slank kunt worden. Net lees ik een stuk op lifehacking.nl geschreven door Annemiek Tigchelaar. Ere wie ere toekomt. De titel is: Houd je e-mail inbox leeg tijdens je vakantie.

Wie wil dat nu niet? Na een paar aanbevelingen, bijvoorbeeld om geen werkmail te lezen tijdens de vakantie, volgen de richtlijnen om de inbox leeg te houden. Dan komt Tip nummer 4, de laatste tip en tevens de tip die alle andere tips overbodig maakt:

4) Maak een map met de naam: ‘Ontvangen in vakantie’ en plaats hier, na je vakantie, alle ontvangen e-mail in. Je inbox is nu leeg! (mits deze leeg was toen je vertrok ten minste.) Zoals aangegeven in je afwezigheidsassistent wens je belangrijke berichten opnieuw te ontvangen. Nu maar afwachten wat er binnen komt! Fijne vakantie!

Eens kijken hoe ik dit geniale concept op andere terreinen in mijn leventje toe kan passen.
Annemiek, mijn hartelijke dank!

May 13, 2011

Szerelem miért múlsz

Eigenlijk zijn de jongens van Rijen C4 aan de beurt, de foto's van de verloren wedstrijd van gisteren tegen Baronie C4 staan online. Maar ik heb geen zin om het verslag vandaag te schrijven. We gaan het hebben over het puntenrijbewijs. Daar kan ik me zo kwaad over maken, hè. Voordat mensen denken: "Sjongejonge CasaSpider, er zijn belangrijkere zaken op de wereld", bedenk dan dat het aanzetten van emoties onderdeel is van het vertellen van een verhaal.

Witheet (sic!) word ik van de kritiek op de mogelijke invoering van een puntenrijbewijs. Wat is de grote kracht van een puntenrijbewijs? De bestuurder weet precies waar hij aan toe is. Na zoveel overtredingen van die en die categorie is het einde oefening en mag men opnieuw op examen. Bumperkleven, door rood rijden, rechts inhalen, te hard rijden, met een slok op rijden... de teller loopt. Bijkomend voordeel is dat mensen met teveel geld eenzelfde behandeling krijgen als het plebs. Schudt men nu eenvoudig 800 euro uit de mouw om even 200 te rijden, met een puntenrijbewijs is dat snel afgelopen. In Duitsland doen ze het al eeuwen.

In een dorpje ergens in Italie gaat men een stapje verder. Daar krijgt een militair die uit de kast kwam geen nieuw rijbewijs. De autoriteiten beschouwen zijn homosexualiteit als een psychische aandoening die de verkeersveiligheid in gevaar brengt. Een echt mannelijke collega bij Brabant Water vindt dit niet ver genoeg gaan: "Helemaal mee eens, ze rijden als vrouwen en die moeten ook geen rijbewijs kunnen krijgen."

"No Ma'am!", zei Al Bundy lang geleden al. Bij het Eurovisie Songfestival overweegt men ook een puntenrijbewijs in te voeren. De 3JS hebben volgens verwachting gepresteerd en zijn gestrand in de halve finale. Het is de zevende achtereenvolgende keer dat Nederland niet in de finale staat. Hier past maar één straf, heel Nederland moet zangexamen doen.

Zaterdagavond is het zover, de finale van het Eurovisie Songfestival. Elk jaar heb ik een favoriet, maar helaas voor haar (het is altijd een vrouw) eindigt zij steevast ergens in de achterhoede. Dit jaar is dat best sneu voor Kati Wolf uit Hongarije die het lied Szerelem miért múlsz ten gehore brengt. Volgens Google Translate betekent dit "Liefde is de reden waarom múlsz", duidelijke taal. In het Engels zingt ze echter "What about my dreams". Boeien! Wat Kati ook zingt, het is alsof er een engel in mijn oor pist.

Graag heb ik het een keer met haar over het puntenrijbewijs.
Yes Ma'am!

April 2, 2011

Nice Guy, Junk Food

"Waarom praten wij eigenlijk Engels met elkaar?" Deze vraag stelde ik ergens in 1997 of 1998 aan een meisje op ICQ. We waren al een tijdje aan het chatten toen ze vertelde dat ze uit Suriname kwam. Daar spreken ze over het algemeen prima Nederlands. Haar motivatie om desalniettemin in het Engels te chatten verraste me.

Ik ben een beetje ziek. Een tikje grieperig, tikje slijm, tikje zwaar hoofd. Voldoende ingrediënten om als man plat te gaan en zich te laten verzorgen. Het Heilig Oliesel, Sacrament der stervenden, staat al gereed.

Veel mensen prefereren lekker eten boven gezond en ik ben daar geen uitzondering op. Bier, chips, patat, laat het allemaal maar doorkomen. Een van mijn filosofieën is dat iets lekkers nooit slecht voor je kan zijn. Ik bedoel, mij had Eva niet met een appel verleid.

Sinds gisteren ben ik dus ziek en heb al een dag geen patat, chips en bier meer aangeraakt. Integendeel, vanmorgen bestond het ontbijt (op bed) uit thee, aardbeien en druiven. Wat is het gevolg? Meteen voel ik me een stuk beter! Stel je nu eens iemand voor die altijd gezond eet, groenten en fruit, geen alcohol. Als die persoon ziek is, hoe moet die dan in hemelsnaam ooit weer beter worden?

Vergelijk het met een Mr. Nice Guy, altijd aardig, altijd begripvol en een luisterend oor. Als die één keer niet thuisgeeft of uit zijn slof schiet, zegt iedereen: "Bah, dat had ik niet van Mr. Nice Guy verwacht." Terwijl de slechterik die voor één keer aardig is daarmee meteen alle sympathie verdient.

Zo, ik heb mijzelf overtuigd om vanavond naar FC Twente-PSV te kijken met een Duvel en een zak chips.

February 15, 2011

Reality

Bestaat er een objectieve werkelijkheid? Het is zomaar een vraag die me te binnen schiet. Gezien het aantal reality-programma's op televisie is men geneigd te zeggen van ja, de werkelijkheid bestaat. Maar is het niet zo dat ieder levend wezen zijn eigen perceptie heeft van de werkelijkheid? Met andere woorden dat niemand in staat is de kale, objectieve werkelijkheid waar te nemen?

Neem de Mona Lisa. Dit schilderij is kostbaar en veel mensen vinden het mooi. Misschien vinden veel mensen het een mooi schilderij, juist omdat het beroemd is en kostbaar. Er zijn ook vast mensen die beweren dat het een prutsschilderij is, al was het maar om tegendraads te zijn.

Het proces hoe een grote groep mensen aankijkt tegen de werkelijkheid vertoont verwantschap met Fuzzy Logic. Wat is Fuzzy Logic? Een eenvoudig voorbeeld is dit: Men tekent op een vel papier van een bepaalde grootte een afbeelding van het land Noorwegen, compleet met inhammen, fjorden en wat dies meer zij. Vervolgens berekent men de oppervlakte van het getekende land.

12.02.2011: Volgens sommigen scoort Rijen hier de 2-1 tegen Sarto, maar in andermans perceptie van de werkelijkheid blijft het gewoon 1-1. Klik voor groter.Dit kan op conventionele wijze, door de tekening op te delen in rechthoeken, driehoeken en andere vormen waarvan men de oppervlakte kan uitrekenen. Met Fuzzy Logic bombardeert men het papier willekeurig met een vastgesteld aantal puntjes en telt hoeveel puntjes binnen en hoeveel buiten het getekende land vallen. Hoe meer puntjes men gebruikt, hoe nauwkeuriger de meting.

Afgelopen zondag zijn wij naar de voetbalwedstrijd vv Rijen tegen Sarto geweest. Ik was een beetje druk met de camera en de kinderen en zag een aanval van Rijen. Tot mijn vreugde ging de bal het doel in, iedereen schreeuwde het uit. We wonnen met 2-1.

De volgende dag checkte ik de uitslagen en tot mijn niet geringe verbazing stond daar dat de wedstrijd in 1-1 was geëindigd. Bij het bekijken van de foto die ik net na het vermeende doelpunt maakte, valt mij op dat de keeper de bal achter het doel vandaan haalt. Zit er een gat in het net of is de bal net naast gegaan?

Een paar mensen uit mijn gezin denken dat de bal in het doel is beland, de overige toeschouwers van niet. Volgens de regels van Fuzzy Logic is het waarschijnlijk dat niet wij maar zij op dat moment een betere of meer gemeenschappelijke perceptie hadden van de kale, objectieve waarheid.

Maar 100% zeker is dat niet.

February 11, 2011

Een bijzondere gedachte

Subtitel: Rijen C4 - Rijen C5 2-8 (vriendschappelijk)

Er is een trainingscursus die bij vv Rijen gehouden wordt. Vrijdagavond is de negende en voorlaatste les. De oefenmeesters in potentie moeten de praktijk in en met wie kan men dat beter doen dan met Rijen C4? Een grotere uitdaging is haast niet te bedenken.

Voor de jongens is de avond opgedeeld in een voorbespreking, warming-up, de wedstrijd en een nabespreking. De wedstrijd is tegen de C5 en gedurende de eerste minuten gaat het niet eens zo slecht. Al vrij snel krijgt Luchiano (013) de bal aan de rand van de zestien meter (on)gelukkig op zijn schoen en tot ieders verbazing zeilt de boogbal het vijandelijke doel in.

We staan met 1-0 voor, maar die vreugde is van korte duur. Aangezien aanval en middenveld maar wat meesjokken, wordt onze verdediging volledig overlopen. Laten we er niet al te veel woorden aan vuil maken, maar met de 2-8 nederlaag mogen we nog in onze handen knijpen.

Het interessantste moment vindt buiten het veld plaats. Een meisje en twee jongens van een jaar of 14, 15 komen aanlopen. Ze zijn in gesprek en de ene jongen zegt: "Ik voel me kut als mensen boven mijn ogen kijken."

Mike's moeder Astrid en ik kijken elkaar aan. Zoiets hebben we niet eerder gehoord. Onmiddellijk leg ik de uitspraak vast in mijn telefoon. Sommige dingen mogen niet verloren gaan.

February 3, 2011

Het zwakke punt

Regelmatig komen mensen een praatje maken in de DBA-kamer bij Brabant Water. Gezellig! Maar ja, soms moet er ook gewerkt worden en hoe laat men het bezoek in zo'n geval op beleefde wijze afscheid nemen? Simpelweg zwijgen volstaat lang niet in alle gevallen, immers de ander kan het opvatten als een teken dat hij (m/v) er juist een schepje bovenop moet doen, qua woord voeren. Neen, de aanval is de beste verdediging. Ga op zoek naar het zwakke punt.

Met collega Ben de J. uit V. kan ik het goed vinden. Geheel toevallig kom ik achter zijn zwakke punt. Ben heeft namelijk twee volwassen zonen die nog thuis wonen. Iedere keer als ik het gesprek op zijn zoons breng, duurt het maximaal twintig seconden en weg is Ben. Handig om te weten, zo'n zwak punt. Jammer genoeg dreigt een van de twee jongens binnenkort het ouderlijk huis te verlaten. Dat is eerder ook al eens bijna gebeurd, maar toen ze het potentiële appartement bekeken zei Ben's vrouw tot diens ontzetting: "Hmmm, het is wel een beetje klein, hè?" Ben: "Nee joh, dat valt best mee!" Het kwaad was echter al geschied en het appartement ging niet door.

Wat te denken van collega Jac G. uit R.? Met hem kun je het over alles hebben: vrouwen, bier, voetbal, auto's, in- of uitwonende zoons, houten vloeren, je kunt het zo gek niet verzinnen. Tijdens een van onze gesprekken komt ineens ter sprake wat belangrijker is, dit of dat. "Ja Jac", begin ik, 'dat is de grote vraag. Wat is er belangrijk in het leven?" Jac beweegt zich langzaam in de richting van de deur, draait zich nog een keer om en zegt: "Ja, wat is er belangrijk in het leven? Nou, ik ben er weer eens vandoor!"

Ha, die zijn zwakke punt heb ik ook te pakken. Vanavond had ik het met Luchiano (013) over zijn zwakke punt, ben even kwijt welke het was. Ja, het zijn er zoveel. Diana (4) komt meteen achter mij aan: "Papa, ik heb geen zwakke punten. Ik heb een tien!"

January 25, 2011

Coercion

Postcodeloterij: Amnesty, grijp in!

Gokken en spelen, drinken, roken, spuiten en slikken, hoeren en snoeren... het zijn essentiële dingen in een mensenleven, in het mijne tenminste wel. Daarom zeg ik: "Vrijheid, blijheid". Zolang een ander er geen last van heeft, mag men zijn gang gaan. Dan lees ik dit artikel in het AD (mirror):

ZWAAG - Bert Zandbergen (52) uit Zwaag wil een einde maken aan de Nationale Postcode Loterij. Hij vindt dat de loterij aanzet tot 'angstzaaierij'. Zandbergen is bezig met het inzamelen van handtekeningen. Deze worden aangeboden aan een 'invloedrijk persoon'.

Ik ben niet zo van het verbieden, maar Bert heeft wel een punt. Doordat de postcode het lotnummer is, weet men ook als men niet meespeelt of men had gewonnen. Nog erger is dat de andere mensen in de straat die wel meedoen ineens met zijn allen miljonair zijn. Dan sta je toch aardig voor paal. Ooit overkwam dit ene mevrouw De Gier, die vervolgens naar de rechter ging om haar aandeel op te eisen wegens emotionele schade. Uiteraard trapte de rechter daar niet in. Bert Zandbergen heeft een veel sterkere case, aangezien hij zijn punt maakt zonder direkt belanghebbende te zijn.

Dan abstraheer ik nog even van het feit dat de Postcodeloterij ongebreideld mag spammen en tamelijk dwingend mensen nieuwe loten probeert te laten kopen. Met steun van een (hypocriete) overheid, die enerzijds mensen wil behoeden voor gokken en anderzijds niet vies is van de miljoenen die het ze oplevert. Rokers en autorijders kennen het fenomeen.

Neen, het gaat om het principe van de in aanleg geniale combinatie "vaststaand lotnummer" en "lotgenoten in de onmiddellijke omgeving". Lotgenoten, CasaSpider hoe kom je erop! Laat ik mijzelf als voorbeeld nemen: Ja, wij spelen mee met één lot. Een belangrijke reden is dat we straks niet Gaston, goeeeeeeeedddeeee avond, de straat binnen willen zien rijden en dat de overige bewoners de polonaise lopen terwijl wij voor het keukenraam staan te verpieteren. Misschien geen hoogdravende reden, maar zo zijn wij.

Mijn collega Rob van den Berk, inmiddels wereldberoemd vanwege De Mandarijn, is een filosoof die ook nog eens Filosofie studeert. Rob deelt mijn mening over de Postcodeloterij en ik vroeg hem zijn filosofische gedachten op papier te zetten. Dat deed hij nog ook en Rob voert een punt aan waar ik niet aan gedacht heb: Coercion.

Coercion betekent dwangactie. Lees hier wat de Engelstalige Wikipedia erover schrijft, gevolgd door een schamele vertaling:

Coercion is the practice of forcing another party to behave in an involuntary manner (whether through action or inaction) by use of threats, intimidation or some other form of pressure or force. Such actions are used as leverage, to force the victim to act in the desired way. Coercion may involve the actual infliction of physical pain/injury or psychological harm in order to enhance the credibility of a threat. The threat of further harm may lead to the cooperation or obedience of the person being coerced. Torture is one of the most extreme examples of coercion i.e. severe pain is inflicted until the victim provides the desired information.

Dwangactie is het dwingen van een andere partij onvrijwillig dingen te doen (ofwel door actie ofwel door juist iets niet te doen) door middel van dreigen, intimidatie of enige andere vorm van druk of dwang. Door dit dwingen gaat het slachtoffer het gewenste gedrag vertonen. Coercion/Dwangactie kan het toebrengen van fysieke pijn/letsel inhouden of ook het toebrengen van psychische schade om de geloofwaardigheid van de (be)dreiging te vergroten. De dreiging van meer schade kan leiden tot medewerking of zelfs gehoorzaamheid van het betrokken slachtoffer. Marteling is een van de extreemste vormen van coercion, waarbij het veroorzaken van hevige pijn het slachtoffer zover brengt dat hij de gewenste informatie geeft.

Ja, dat is precies wat de Postcodeloterij doet. Okay, we worden nog net niet op de pijnbank gelegd, maar de psychische druk is miljoenen Nederlanders te veel. Net voor Oudjaar kopen wij er wederom een lot bij, immers anders doen we niet mee aan de Oudjaarstrekking. Dat is helemaal erg, dan doe je het hele jaar mee en dansen de buren alsnog voor je raam. Neen, dan zwichten we weer en kopen er snel een lot bij.

Ik voel mij gemarteld.
Ik voel mij psychisch uitgerekt worden.
Ik voel hoe met een stroomstootwapen de postcode in mijn hoofd wordt getatoeëerd.
Dat is allemaal de schuld van de Postcodeloterij.

Dit is groter dan Bert Zandbergen. Het is tijd voor internationale actie en wie kan dat beter dan Amnesty International? Amnesty, help ons!
Snel!

Update 26.01.2011

Zoals Ennu en Laurent min of meer stellen: Waarom hebben wij eigenlijk postcodes? In het kader van "Als de berg niet naar Mozes komt, dan komt Mozes naar de berg", zie ik ineens een heel andere invulling van de Postcodeloterij voor me. Elke maand krijgt iedere straat gewoon een nieuwe postcode. Dat is nog eens een loterij!

Wil je een vuist maken tegen de Postcodeloterij, overweeg dan deze petitite te tekenen.

January 20, 2011

IQ... test

"De uitvinder van de praktisch uitvoerbare onzichtbaarheid, John Pendry, verzorgde de opening op de FOM-dagen in Veldhoven. Hij sprak over een jong vakgebied: de transformatie-optica."

Dat vind ik nou eens een pakkende openingszin. Onzichtbaarheid is een van mijn favoriete dingen. Drie keer raden hoe en waar ik wel eens onzichtbaar wil zijn. Ergens is het maar goed dat het niet kan, alhoewel John Pendry daar misschien binnenkort verandering in brengt. Lees het artikel op noorderlicht.vpro.nl maar eens.

Woensdag scoorde ik 126 bij de nationale IQ-Test, toch weer wat minder dan het jaar ervoor. Word ik nu dommer of die testen slimmer is de grote vraag. In een voorgaande editie was er een onderdeel "Doolhof", waarin een denkbeeldige camera links, rechts door gangen zwiept en gevraagd wordt bij welk punt hij uitkomt. Daar was ik best goed in. De zwenkende camera die zich gisteren wiebelend door een supermarkt bewoog was iets teveel van het goede. En daar ga je dan.

Is een hoog IQ belangrijk? Wat is het IQ van de mensen die de Sprinter (Wikipedia) hebben ontworpen? Wat is het IQ van de mensen die meer dan 120 van deze apparaten zonder toilet hebben aangeschaft? Eerlijk gezegd had ik tot voor kort nooit een probleem met de Sprinter. Ze zijn helder, open, transparant, informatief en geven bij het remmen electriciteit terug aan het net.

Maar laatst stonden de passagiers op station Rijen voor gesloten deuren. Normaliter licht een knop groen op ten teken dat men hem in kan drukken en de deuren zich openen. Deze keer blijft de knop grijs en dof. Als we uiteindelijk in kunnen stappen werken de info-monitoren niet. Een conducteur roept om: "Het kan zijn dat het op sommige plaatsen in deze Sprinter kouder is. Dat komt omdat het klimaatbeheersingssysteem een beetje in de war is. Op de eindbestemming Utrecht wordt dit verholpen, maar daar heeft u nu weinig aan."

Onzichtbaar zijn is leuk, misschien kan John Pendry eerst enige tijd investeren in het draadloos transporteren van personen à la Beam Me Up, Scotty. Hij is daar vast slim genoeg voor. En wat zijn eigenlijk FOM-dagen?

January 16, 2011

CasaHoroscopos

Astrologie en horoscopen... zit er wat in of is het allemaal onzin? Dat laatste geldt zeker voor de dagelijkse horoscopen, waarin de tips zo algemeen zijn dat er altijd wel iets van uitkomt. Globale horoscopen kunnen per definitie niet kloppen, immers dan zijn alle Stieren hetzelfde. Dat is niet zo.

Grote spelers in de ICT-markt zijn Microsoft, Apple, Google en Facebook. Niet eerder las ik welke speler bij welk teken van de dierenriem hoort, maar mijn sympathie gaat uit naar Google. Heb je een gmail-account, klik dan eens op Calendar, Documents, Reader of een van de andere opties. Er gaat een wereld voor je open.

Mijn agenda houd ik bij in Google Calendar en Luchiano (013) zet tegen wil en dank al zijn schoolactiviteiten in zijn eigen agenda, die hij met mij deelt. Zo zie ik in een oogopslag wanneer er een proefwerk aankomt. Tenminste als hij het niet vergeten is te noteren. Werkstukken voor school maakt hij in Google Documents, zo kan ik die ook gemakkelijk bekijken. Ideaal gewoon.

Voor een romanticus als ik (ahum) is de liefde het meest interessante aspect van een horoscoop. Welk sterrenbeeld past bij welk? Op zich totale waanzin, immers of Katja Schuurman een Cobra of een Kakkerlak is, wij passen toch wel bij elkaar. Collega Eduard B. ziet dat anders: "Waarom interesseert jou dat? Je hebt al een vrouw. Dus het is te laat." Mag men als men al een vrouw heeft niet meer filosoferen?


23.07.2010: De Oostelijke Ontsluitingsweg Rijen is bijna klaar, maar nu zijn bijna alle in- en uitgangen afgesloten. Klik voor groter.

(Klik voor groter)



De website kellystarsigns.com geeft antwoord op mijn vraag. De gepresenteerde informatie heb ik in een public Google spreadsheet gegoten. Nooit eerder waren aantrekking en afstoting op horoscoop-nivo zo gemakkelijk af te lezen.

Klopt het een beetje?

December 14, 2010

Eigen dingen

Mensen zijn altijd bezig met hun eigen dingen. Soms denk je wel eens dat een ander mens bezig is met jouw dingen, maar is dat ook echt zo? Als iemand veel aan een ander denkt, hoeft dat nog niet te betekenen dat dit andersom ook geldt.

Om half acht luister ik op 3FM regelmatig naar Begin de Dag met een Dansje, gepresenteerd door Giel Beelen. Vaak is er een aanleiding waarom iemand een ander opgeeft dit liedje te zingen. Deze keer is het een meisje dat voor het eerst sinds 18 jaar niet aanwezig kan zijn bij de verjaardag van haar moeder. De reden hiervoor is dat het meisje in Nijmegen studeert.

Vandaag is haar moeder jarig en de dochter denkt aan haar. Wat zeg ik, ze voelt zich enorm schuldig omdat haar arme moedertje de dag nu zonder haar moet doorbrengen. Niet zomaar een dag, neen een verjaardag. Om moeder te laten weten dat ze heus aan haar denkt, geeft ze haar op voor Begin de Dag met een Dansje. Als Giel Beelen de moeder belt verwacht hij dan ook een verdrietige vrouw aan te treffen die zwaar in de put zit, omdat haar dochter er niet is.

"Goedemorgen Giel!", klinkt het vrolijk.
"Goedemorgen mevrouw. Het is vandaag een bijzondere dag", zegt Giel.
"Jazeker", zegt de vrouw, "het is mijn verjaardag!"
"Gefeliciteerd. Maar is er nog iets speciaals met deze verjaardag?", zegt Giel.
"Euhm... even denken... nee, het is een heel gewone verjaardag. Net als ieder jaar", zegt de vrouw.
"Ja, maar u heeft toch een dochter?", zegt Giel.

"Sorry?", zegt de vrouw die het kennelijk niet helemaal goed heeft verstaan.
"U heeft toch een dochter?", zegt Giel nu iets harder.
"Een dochter? O ja, Miriam", zegt de vrouw.
"En die is voor het eerst sinds 18 jaar niet aanwezig op uw verjaardag", helpt Giel.
"O ja, dat klopt", zegt de vrouw. "Ze studeert in Nijmegen."
"Uw dochter zit er geloof ik meer mee dat ze er niet is dan u", besluit Giel.

Het is zomaar een voorbeeldje.

October 21, 2010

Soms dit, soms dat

Soms is symmetrie beter, soms asymetrie. Bij intelligentietesten moet men weleens een boom tekenen. Ik kan niet goed tekenen. Mijn boom is een tamelijk symmetrisch, rechtopstaand ding met takken. Volgens de vakliteratuur wijst een symmetrische, rechtopstaande boom op geestelijke stilstand. Sindsdien teken ik een boom enorm overhellend naar rechts, hetgeen staat voor mannelijk en actief. Het gaat nu stukken beter met me.

Bij getallen(reeksen) is het juist leuk om naar symmetrie te zoeken. Woensdagochtend belde Giel Beelen voor 3FM Robert ten Brink op om hem met zijn verjaardag te feliciteren. Sjonge, wat heeft die Robert ten Brink 's ochtends een zware stem. Het was dus 20.10.2010, een prachtig symmetrische datum. De geboortedatum van Robert is 20.10.1955. Hoe oud is hij woensdag geworden? Precies, 55 jaar.

Dat vind ik nou mooi. Voetbalkenners zeggen weleens: "Aan verliezen moet je nooit wennen." Nu wil het geval dat Rijen C4 van Luchiano (12) met één punt op de voorlaatste plaats staat. In de auto op weg naar de training zeg ik tegen hem: "Nou jongen, zaterdag is jullie laatste kans om dit seizoen nog een wedstrijd te winnen. Baronie C4 staat zelfs nog onder jullie!" Onverstoorbaar antwoordt Luchiano: "Dat zal dan niet lang meer duren."

Ik zal hem eens een boom laten tekenen.

October 4, 2010

De mandarijn

Er is een theorie dat een man met een klein kind aan zijn zijde bijvoorbeeld in een supermarkt veel sneller aanspraak heeft met vrouwen. Interessant, maar wat is de basis van dit fenomeen? Moet het per se een kind zijn dat als katalysator dient? Mijn collega Jac Groenen zit rechts naast mij. Ineens haalt hij een oranje vrucht tevoorschijn. Het is een tamelijk grote oranje vrucht, drie keer raden wat het is.

"Kijk eens naar mijn mandarijn", zegt Jac.
"Is dat een mandarijn?", vraag ik. "Het lijkt meer op een sinaasappel."
"Nee, het is een erg grote mandarijn", zegt Jac.
"Wat is eigenlijk de definitie van een mandarijn?", vraag ik.

We zoeken het op, maar komen er niet echt uit. Mandarijnen lijken op kleine sinaasappels. Ze kunnen pitten hebben, maar dat hoeft niet. Mensen die langslopen vangen iets op van ons gesprek. "Wat is de definitie van een mandarijn?" Iedereen heeft een mening en wil die delen. Het lijkt wel of we ons met een klein kind op de arm in een supermarkt bevinden.

Daar loopt Rob van den Berk langs. Eenmaal het woord mandarijn laten vallen is genoeg hem op zijn schreden terug te doen keren. "Kijk eens wat Jac in zijn linkerhand heeft", prikkel ik hem. "Is dat een mandarijn?" Rob antwoordt dat dat toch wel een erg grote mandarijn is. "Mijn definitie van mandarijn is dat hij gemakkelijk pelbaar is, als je het vergelijkt met een sinaasappel", poneer ik.

Nu is Rob helemaal bij de les: "Nou, toen ik op Ibiza woonde, plukte ik 's morgens vaak een sinaasappel van de boom en die pelde je minstens zo gemakkelijk als een mandarijn." Na wat grappen over pilgebruik op Ibiza en de Ku en de Pascha, vertelt Rob hoe hij daar is terechtgekomen en er een jaar heeft gewoond. Een interessant verhaal over een arbeidsconflict, een zak geld, een vriendin die al op Ibiza werkte en uiteindelijk een baan in het onderwijs aldaar.

Zo weten we meer over een collega, al blijft het jammer dat de pelbaarheidseigenschap van de mandarijn geen onderscheidend criterium meer is. Op dat moment komt Ton Koenen voorbij: "Dat is een mandarijn, dat zie ik aan de vorm. Een sinaasappel is ronder."

Op de valreep toch een nieuw criterium gevonden. "Neem je morgen een hele grote banaan mee?", vraag ik aan Jac.

September 28, 2010

Apoproegmena

Laatst had ik een interessante discussie met Bülent, de vader van Hasan Ali (Rijen C4), over ziekte en of de mens ooit alle ziektes uit kan bannen. Neen, dat kan de mens niet luidde onze conclusie. Weliswaar wordt de mens steeds slimmer, maar datzelfde geldt voor bacteriën en viri.

28.09.2010: CasaSpider, ondanks ziekte bepaald geen apoproegmena, want beeldschoon en zilverkleurig.Maar wat is ziekte? "Ziekte van een mens is een ongewenste verstoring van de normale situatie", staat op Wikipedia. Dat is me iets te strak, immers is werkloosheid ook een ziekte? Inherent aan ziekte is een moreel oordeel, het is ongewenst, een apoproegmena (Wikipedia) dat overigens ook geldt voor lelijkheid.

Dan staat er iets interessants op de Wiki-pagina: "Daarom is bijvoorbeeld blond haar hebben geen ziekte, wordt over grijs haar in sommige landen of delen daarvan (Verenigde Staten, Californië) al verschillend gedacht, en begint kaalheid steeds meer naar ziekte te neigen, zeker als het om kaalheid bij een vrouw gaat."

Gelukkig is mijn haar zilverkleurig. Met Paint.Net hebben Luchiano (12) en ik bijgaand plaatje licht gemuteerd, gebruik makend van de Magic Wand, de Color Picker, de Paint Bucket en de Paintbrush. Hij is er handiger in dan ik. Maar ja, ik ben dan ook ziek. Welk een apoproegmena!

September 1, 2010

Casa goes Reiki

Zondag 15 augustus liep ik in mijn eentje een ronde door Rijen. Het betreft een afstand van acht kilometer, een flink eind derhalve. Ik had er flink de pas in en wilde koste wat het kost een gemiddelde snelheid van zes kilometer per uur halen, tamelijk snel dus. Een dag na deze uitbarsting van Extreme Sports kreeg ik last van mijn rechtervoet. Iets was daar geforceerd. Het gevolg was dat ik mank ging lopen, wat er op zich wel weer stoer uitzag.

31.08.2010: Reiki, wel of niet geloven... CasaSpider zegt: haal er het positieve uitMaandag 23 augustus had ik de hele dag een SAP-cursus. Hoe later het werd, des te meer pijn mijn voet deed. Luchiano (12) moest die avond trainen met Rijen C4, van 19:30 tot 20:45. Veel zin had ik er niet in, maar wat moet dat moet. Terwijl de jongens zich op het veld uitsloofden, praatte ik langs de kant met Yusuf en Bülent. Echt gemakkelijk stond ik er niet bij met mijn pijnlijke rechtervoet, dat was Bülent ook al opgevallen. We kwamen te spreken over Reiki.

Reiki is een paranormale therapie en behoort tot de alternatieve geneeswijzen. Er wordt gewerkt met de handen, waarbij het lichaam, met een veronderstelde vorm van levensenergie, wordt behandeld. De term reiki bestaat uit twee Japanse karakters (kanji), te weten rei ('geest' of 'ziel') en ki ('energie' of 'levenskracht'). Een andere, populaire Westerse vertaling van reiki is "universele levensenergie", of simpelweg "het leven", "de wereld". Bij het toepassen van reiki worden lichaam, geest en ziel, wanneer het aankomt op ziekte en genezing, als een geheel gezien. Noch het bestaan van ki, noch een mechanisme voor de manipulatie ervan zijn wetenschappelijk bewezen. (Bron)

Bülent doet al een aantal jaren aan Reiki en hij behandelt heel wat mensen, zelfs op afstand. "Kom, we gaan even daar zitten en dan kijk ik naar je voet", zei hij. We gingen in de dugout van het kunstgrasveld zitten en Bülent boog zich voorover naar mijn voet, in gedachten verzonken. Ik hoefde alleen maar ontspannen te zitten en het over mij heen te laten komen. Onwillekeurig dacht ik aan mijn voet en aan Reiki. Na ongeveer een kwartier zei Bülent: "Het is klaar. Het kan zijn dat het vanavond beter wordt, maar het kan ook een of twee dagen duren." Die avond gebeurde er niets. Strompelend liep ik met Luchiano naar de auto en thuis deed ik zo snel mogelijk mijn schoenen uit om mijn voeten liggend op de bank wat rust te geven.

Dinsdagochtend werd ik wakker (gelukkig maar!) en tot mijn verbazing stond ik voor het eerst sinds ruim een week pijnvrij op mijn benen. Vanaf dat moment ging het herstel snel en nu heb ik alweer zin in een forse wandeling. Voor een sceptische science-driven persoon als ik is de grote vraag of Reiki positief heeft bijgedragen aan het herstel. Puur wiskundig is hier geen enkel bewijs voor. Immers, na acht dagen is het heel goed mogelijk dat mijn voet het omslagpunt naar herstel vanzelf had bereikt. Alleen indien er een soort van rollback mogelijk was naar maandagavond zonder gebruik te maken van de diensten van Bülent had onomstotelijk vastgesteld kunnen worden of de Reiki-behandeling een zeker effect heeft gehad.

Van de andere kant, als rationeel persoon geloof ik dat alles chemisch-natuurkundig is. Onze eigen gedachten leiden tot processen in ons lichaam. Op hun beurt beïnvloeden die processen onze gedachten. Als een ander mens belangeloos energie probeert uit te stralen naar mijn voet en ik zie en voel dat, waarom kunnen die gedachten dan geen processen in gang zetten? Het paranormale en rationele hoeven elkaar niet te bijten.

Hoe dan ook, ik loop weer als een kievit. Het feit dat Bülent daar positief aan heeft bijgedragen waardeer ik erg. Luchiano reageerde heel anders op mijn gehinkepoot: "Papa, op jouw leeftijd moet je dat soort dingen gewoon niet meer doen." Oosters spiritualisme versus Hollands cynisme. Waar kiest men voor?

July 9, 2010

My name is Nobody

En weer overkomt het me. Daar zit ik in de half open kamer c.q. ruimte die wij DBA's delen met de Applicatiespecialisten Overig. Er staan acht bureau's en toevallig ben ik de enige aanwezige. Consultant Werner komt binnen, hij werkt samen met de Applicatiespecialisten. We zeggen goedemorgen tegen elkaar.

Dan vraagt Werner: "Is er nog niemand?"
Een dodelijke vraag.
CasaSpider: "Dat is een dodelijke vraag."

Ik vraag mij hardop af of ik mij wellicht iets meer dan wel beter moet profileren. Of is de oplossing voortaan als Niemand door het leven te gaan?

July 5, 2010

Waarom Uruguay wereldkampioen wordt

Uruguay wordt de nieuwe wereldkampioen voetbal, dat kan gewoon niet anders. Het is een kwestie van rekenen met reeksen. Kijk, Uruguay was voor de eerste keer wereldkampioen in 1930 en voor de tweede keer in 1950. De eerste keer staat gelijk aan één maal één en is de basis: 1930. De tweede keer lezen we als twee maal één maal tien, die tien vanwege ons tientallig stelsel, en komen zo uit op een totaal van twintig.

1930 + 20 = 1950.
Zo klaar als een klontje.

Als Uruguay wederom kampioen wordt tellen wij drie maal twee, analoog aan de denkwijze van Fibonacci (Wikipedia) waarbij het volgende getal in de reeks de som is van de twee voorgaande. Drie maal twee is zes, nu nog even vermenigvuldigen met de tien uit ons tientallige stelsel en daar hebben we het magische getal zestig.

1950 + 60 = 2010.
De reeks is derhalve 1930 - 1950 - 2010.
Hiermee is wetenschappelijk bewezen dat Uruguay dit jaar de nieuwe wereldkampioen wordt, bel de mensen maar alvast die de Nobelprijzen uitreiken.

Een gelukje voor ons en een tegenvaller voor Uruguay is dat hun volgende kampioenschap op zich laat wachten tot het jaar 2160.

June 15, 2010

Leven bij het moment

Het WK2010 is in volle gang en datzelfde geldt voor de honderden, zo niet duizenden voetbalpoules waar vele fanatiekelingen zich mee bezighouden. Het is algemeen bekend dat de Webloggers een geducht team vormen binnen voetbalpoules.nl. Interessante shizzle waarover straks meer.

Bij de voorbeschouwingen op de wedstrijden nodigt de NOS telkens een echte voetbalkenner uit om zijn, het zijn altijd mannen, licht op de zaak te doen schijnen. Een of twee dagen voor de wedstrijd tegen Denemarken valt die eer te beurt aan Piet de Visser, een alom gerespecteerd analyticus. Voor mij is hij een verfrissende stem te midden van alle euforie over het magistrale Oranje, dat op dat moment nog geen wedstrijd heeft gespeeld.

Piet de Visser geeft aan dat we nog niet zomaar van de Denen gewonnen hebben, het is een stug team. Maar zijn hoogtepunt moet dan nog komen, met een uitspraak zoals slechts de hele groten op aarde dat kunnen. Neem een Johan Cruijff, neem een Orakel van Delphi. Aanleiding is de veelgestelde en feitelijk onzinnige vraag hoever Nederland kan komen op het WK in Zuid-Afrika.

14.06.2010: Diana (4) geniet van het moment. Het speeldevice of de 2-0 overwinning van Nederland op Denemarken? Klik voor groter.Piet de Visser: "Als wij de poule-fase overleven dan kunnen wij ver komen." Een geniale uitspraak, waarom verzin ik dit niet? Er zit veel logica in deze bewering, immers het omgekeerde is precies even waar: "Als wij ten onder gaan in de poule-fase dan komen wij niet erg ver." De Visser trekt het nog iets breder met zijn uitsmijter: "De poule-fase is een bottleneck."

Een slok Westmalle Tripel nemend laat ik Piet's laatste torpedo even rustig binnenkomen. De poule-fase als bottleneck... hiervan dienen UEFA en FIFA onmiddellijk op de hoogte gesteld te worden! Dit is niets minder dan Het Ei van Columbus om in één klap de helft van de deelnemende teams naar huis te sturen in plaats van maanden, wat zeg ik jarenlang in de poules door te spelen.

De poule als bottleneck, ik zeg: "Piet, bedankt!" Even terug naar euforie. De Duitsers zijn na hun overwinning op voetbaldwerg Australie euforisch. Over Nederland wordt met geen woord gerept en dat is heel mooi. Wie weet er beter dan Nederland dat goed en mooi voetbal allesbehalve een garantie is voor een hoge klassering? Laat die Duitsers maar even in hun waan. Van Persie, Van der Vaart en Sneijder kunnen zich alleen nog maar "steigeren".

Tot slot een stukje euforie van mijn kant. Hoe gaat het met de voetbalpoule? Heel goed. De Webloggers staan met een 83e plaats op pagina 4 van 136. Team FC Gilze-Rijen voert de Webloggers aan met 95 punten. Maandagavond, na Japan-Kameroen (1-0) ziet CasaSpider, de man achter FC Gilze-Rijen, dat hij op een tiende plek staat in het Individuele Klassement van ruim 56.000 deelnemers. Hij heeft een achterstand van 8 punten op de absolute leider met de komische naam AartBakkebaard FC.

Snel analyseer ik de voorspellingen van de Top-10 voor Italie-Paraguay en zie dat iedereen denkt dat het 1-0 voor Italie wordt. Zelf heb ik ook 1-0 voor Italie ingevuld, maar voel op basis van de leeftijd van de Italianen en de Paraguayaanse taaiheid een gelijkspelletje in de lucht hangen. Wat als deze Jomanda 1-1 invult en het bij het rechte eind heeft? Dan sta ik precies gelijk met AartBakkebaard op nummer 1!

Met samengeknepen billen zit ik de laatste 20 minuten van de wedstrijd uit. Als de scheidsrechter eindelijk het eindsignaal op zijn fluit blaast, juich ik. Ach, het is maar voor even, maar is de kunst van het leven juist niet het genieten van het moment? Dacht het wéllèh?

Gelukkig zijn er voldoende momenten om van Diana te genieten, vooral als zij zelf geniet van een speeldevice in het parkje.

June 4, 2010

Een dag vrij op vrijdag

Er zijn weinig dagen beter geschikt als vrije dagen dan vrijdagen en helemaal als het zulk stralend zomerweer is. Stelling #01: In ieder mens schuilt een kleine Gaaikema. Drie dingen staan op het programma: het regelen van een nieuw paspoort, het kopen van een luchtbed plus pomp voor het kampeerweekend van vv Rijen waar Luchiano (12) vanavond naar toe gaat en een bezoekje aan de Biergrens. Op het Wilhelminaplein in Rijen zit een fotograaf, die winkel heb ik al een paar keer bezocht. Gewoontegetrouw parkeer ik op het dak van de Albert Heijn en wandel langs de Primera, de Zeeman, nog een winkel en huh? Ben ik verkeerd gelopen? Heb ik niet goed gekeken? De fotozaak blijkt te zijn verdwenen. Snel google ik naar pasfoto's in Rijen en kom uit bij Dagpauwoog Design aan de Dagpauwoog nummer 9. Nooit van gehoord.

Bij de Primera informeer ik naar fotozaken. De vrouw bevestigt dat de fotograaf van het Wilhelminaplein weg is en zegt dat ze een advertentie heeft gelezen van Dagpauwoog Design. "Hey, die heb ik net gegoogled." Ik besluit erheen te rijden. Dagoogpauw, het blijft een onuitsprekelijke naam, Design bevindt zich in een woonhuis dat nog niet zo eenvoudig te bereiken is. Als ik aanbel doet er niemand open. Tsja, dan houdt het op. Ik google verder en kom uit bij Foto Jans in Winkelcentrum Heyhoef in Tilburg Reeshof (Kom Reesshoppen!). Het telefoonnummer staat vermeld en met een druk op de knop heb ik ze aan de lijn. Pasfoto's maken is geen probleem en ik geef aan er over een kwartier te zijn, de TomTom wijst de weg.

Stelling #02: Techniek vergroot de voorsprong van mannen ten opzichte van vrouwen. Dit behoeft enige toelichting. Ondanks dat ik op jeugdige leeftijd al ongeveer alle hoofdsteden van de wereld kende, ben ik een geografische oen. De weg zoeken lukt me nog wel, maar vinden is een heel ander verhaal.

Stelling #03: Een echte man vraagt nooit de weg. Deze stelling is algemeen bekend en drijft vrouwen tot waanzin. "Vraag het dan!", schreeuwen ze hun man wanhopig toe. Maar die stuurt de auto met verbeten blik voor de zoveelste keer de verkeerde kant op. Met mobiel internet en navigatie zijn we hier echter mooi van af! In het bedienen van technische apparaten hebben mannen nu eenmaal een onoverbrugbare voorsprong op het zwakke geslacht.

Okay, bij het betreden van de Heyhoefpromenade wip ik even binnen bij een reisbureau om aan de daar aanwezige dames te vragen waar Foto Jans zich precies bevindt. Maar dat mag, dat telt niet mee. "Aan het uiteinde van de straat, links", antwoordt de reisconsulente. Onderweg zie ik een Blokker, dat is handig voor straks. De pasfoto's zijn in een vloek en een zucht gemaakt. Wel vreemd dat ik mijn bril af moet zetten. "Dat is nodig voor het scannen", zegt de fotograaf, "en bovendien kan een bril op en af." Hier valt weinig tegen in te brengen. Voor tien euro overhandigt de man me vier prachtige foto's, zonder bril met een glimlach.

Ik wip binnen bij de Blokker en koop een luchtbed, met pomp. Voor het zwembadje dat we vorig jaar aanschaften zag ik af van een pomp. Nu moet gezegd dat het opblazen van een zwembad een bepaald euforisch gevoel veroorzaakt, te vergelijken met het gebruik van zware stimulerende middelen. Zo licht wordt men ervan in het hoofd. Deze keer ga ik toch voor de pomp vanwege weinig zin in twee uur blazen bij aanvang van het kampeerweekend. Het volgende doel is het gemeentehuis van Rijen. Het duurt niet lang voordat ik aan de beurt ben en het aanvragen van een paspoort is erg eenvoudig. Mijn foto en handtekening worden gescand en vervolgens moet ik wijsvinger en duim van beide handen op een sensor leggen. Volgende week vrijdag ligt hij klaar. Kosten: € 50,90.

Binnen anderhalf uur ben ik weer thuis. Dat was geen vrouw gelukt, waarmee Stelling #02 is bewezen.

May 9, 2010

Moederdag en verzamelingenleer

Een lesje verzamelingenleer. Je hebt de verzameling mensen. Je hebt de verzameling mannen en je hebt de verzameling vrouwen. Beide zijn deelverzamelingen van de verzameling mensen. Je hebt de verzameling moeders, deelverzameling van de deelverzameling vrouwen. Paul de Leeuw tel ik voor het gemak niet mee.

Niet ieder mens is een vrouw en niet iedere vrouw is een moeder. Moeders zijn derhalve tamelijk speciaal. Niet alle gedachtenpatronen en alle beslissingen van alle mensen kan ik helemaal begrijpen en dat geldt derhalve ook voor die van alle moeders. Vandaag is het Moederdag en bij deze feliciteer ik alle moeders op aarde en natuurlijk de moeder van mijn kinderen Luchiano (12) en Diana (4) in het bijzonder.

Allemaal leuk en aardig die verzamelingenleer, maar Luchiano verwoordt het allemaal toch net weer iets leuker. Overigens was hij al vrij snel weer vervelend. Gelukkig maar, immers hij is niet voor niets aan het puberen. Ter gelegenheid van deze mooie dag biedt CasaSpider alle moeders een gratis lidmaatschap aan van twitter.com/voetbalpoules.

Snel tuit ik mijn lippen om de dankbaarheidszoenen in ontvangst te nemen.

April 20, 2010

Voordat je volschiet

Vroeger had je Koot & Bie die regelmatig nieuwe woorden en uitdrukkingen verzonnen, dan wel bestaande tot een rage maakten. Weinig mensen weten het, maar het programma Voetbal International is qua cabaret de nieuwe Koot & Bie. Hoe zit dat precies met clubs en verenigingen? Er is wetgeving met betrekking tot discriminatie en dat is goed. Maar waarom staan er altijd weer mensen op die lid willen worden van een club die niet voor hen bedoeld is?

In mijn studententijd ging ik regelmatig naar de Woolloomooloo, de disco van het Utrechts Studenten Corps aan de Boothstraat. Als man moest je lid zijn, vrouwen mochten zo naar binnen. Toch waren sommige dames het hier niet mee eens, zij wilden ook (betalend!) lid worden. Dit is uiteindelijk afgedwongen en nu hebben zowel mannen als vrouwen een pasje nodig.

Waarom willen sommige homoseksuelen zo graag bij de kerk horen als datzelfde instituut hun gedrag keihard veroordeelt? Uiteindelijk komen dergelijke zaken voor de rechter en die vonnist vervolgens dat het gemaakte onderscheid juridisch niet door de beugel kan.

Dat is nu het mooie van Voetbal International. Geen rechter hoeft te bepalen dat alleen echte mannen, dat zijn mannen die van voetbal houden, naar het programma mogen kijken. De anderen kijken gewoon niet. Voordat je volschiet, niets is sterker dan natuurlijke schifting.

Ook voorzie ik een grote toekomst voor de uitdrukking "We moeten door, Hans" als iemand een verhaal begint dat voor de anderen niet geheel terzake doende (meer) is.

April 15, 2010

De spookachtige werking op afstand

Er zijn dingen, die zien er moeilijk uit maar zijn relatief gemakkelijk. Het omgekeerde komt echter veel vaker voor. Een voorbeeld van de stelling uit de eerste zin is jongleren met drie ballen. Zelfs ik heb het met een paar uurtjes oefenen geleerd.

Kwantummechanica is heel andere koek. In eerste instantie lijkt het niet bijzonder moeilijk. Ooit legde studentenhuisgenoot Ruud van Dijk het mij als volgt uit: "Zie je die asbak hier op tafel staan? In de kwantummechanica zeggen wij niet dat die asbak daar staat, maar dat er een zekere kans is dat hij op dit moment daar staat." Nou, dat valt nog wel te behapstukken.

Willekeurige reeksen van getallen zijn belangrijk, ja ik zeg het er maar even bij. Computermodellen om het weer te voorspellen, encryptiemethodes en veel meer zaken steunen op de aanwezigheid van zo toevallig mogelijke reeksen van cijfers. Voor minder getalenteerden is de reeks 1 - 3 - 9 - 27 al volstrekt willekeurig, maar deze mensen tellen even niet mee.

Het enige echte toeval bestaat in de kwantumtheorie, althans dat is een mening. Nu volgt een citaat want ik begin langzamerhand ook af te haken:

"Aan de basis van het geheel staat de verstrengeling, het vreemde fenomeen dat als twee deeltjes een gemeenschappelijke kwantumeigenschap hebben, en je die eigenschap bij één van de twee meet, je daarmee de grootte van die eigenschap bij het andere deeltje meteen vastlegt. Terwijl die eigenschap vóór de meting bij beide deeltjes nog alle waarden kon aannemen." (Bron)

Einstein en CasaSpider vinden dit maar vreemd omdat de kwantumtheorie hiermee een spookachtige werking op afstand introduceert. Wij denken eerder dat de betreffende eigenschappen van de deeltjes al vooraf vastliggen. Helaas heeft de Fransman Alain Aspect begin jaren tachtig aangetoond dat de kwantumtheorie gelijk heeft en dat de spookachtige werking op afstand dus echt bestaat.

Nou, om het verhaal even samen te vatten en af te maken hebben fysici een keer of drieduizend twee atomen door middel van teleportatie met elkaar verstrengeld. Hierna meten ze de polarisatierichting van het licht dat de atomen uitzenden, geen idee trouwens hoe, en dat levert uiteindelijk volstrekt willekeurige getallen op.

In totaal 42 en dat is dan weer het door de computer Deep Thought gegeven antwoord op de ultieme vraag over het Leven, het Universum en Alles. Alleen, wat was de vraag precies?

Neen, beter haal ik de jongleerballen maar weer eens uit het vet.

April 7, 2010

Jumping to

Voor sommigen klinkt het welicht enigszins oneerbiedig, maar het negativisme waarmee tegen de Bijbelse figuur Thomas wordt aangekeken spreekt mij absoluut niet aan. "Eerst zien, dan geloven" is binnen de ICT een belangrijk adagium.

Maar ook allerlei zogenaamd wetenschappelijke onderzoeken dienen met een zeker wantrouwen te worden bejegend. Er is een probleem met kindereren tussen de 12 en 16 jaar die alcohol drinken. Dit mag men als feit accepteren. Een onderzoekster trekt echter wel snel conclusies:

"Ik sprak met een meisje dat een paar keer te veel gedronken had. En na 30 seconden vroeg ze me al: 'Wat zei je ook alweer?' Ze kon zich gewoon niet concentreren, een beginnend stadium van Korsakov."

De enig juiste conclusie is een andere. Die mevrouw heeft geen kinderen van twaalf jaar.

April 5, 2010

De Looier

05.04.2010: We maken een wandelingetje, het is de korte ronde van ongeveer 6.5 kilometer door Rijen. Als we langs de C1000 van Van den Kieboom lopen valt het beeldje mij pas voor het eerst op. Het is De Looier, een bronzen beeld dat in 1984 door Karel Koopman is gemaakt. In de 19e eeuw ontstonden er steeds meer leerlooierijen in Rijen, vooral na de ingebruikname van de spoorlijn Breda-Tilburg op 1 oktober 1863. Over het spoor konden grondstoffen en eindproducten gemakkelijk worden vervoerd.

Er bestaan twee groepen mensen, mensen die alles in twee groepen verdelen en mensen die dat niet doen. Ja, denk daar maar eens over na. Zo is er ook een theorie die zegt dat mannen, en dan vooral mannen uit het rechtse politieke spectrum, van globale wetten houden met zo min mogelijk uitzonderingen, terwijl vrouwen, vooral vrouwen uit het linkse politieke sprectrum, liever naar de individu kijken. Van nature zijn vrouwen empathischer dan mannen, maar hoe komt dit?

Ik ga dat hier niet uitleggen. In het algemeen kijken mannen meer naar de grote lijn en vrouwen naar details, laten we het daarop houden. Als een beeldje op een plek waar men toch regelmatig komt iemand niet opvalt moet dat wel een globaal denkende man uit het rechtse politieke spectrum zijn, of is die conclusie te vroeg getrokken?

In mijn speurtocht naar verhalen over looien stuit ik op een bijzondere blog geschreven door Kees Martens uit Dongen. Kees Martens komt uit een familie van huidenhandelaren en heeft veel meegemaakt. Zijn blog Dagboek van een Huidenkoper (mirror-1 en mirror-2) start in 2005 en kennelijk is Kees, die problemen had met zijn nieren, op 15 december van datzelfde jaar overleden. Zijn verhalen zijn zeker de moeite waard om eens door te spitten, zie ook dit artikel in de Volkskrant van Peter Brusse.

March 19, 2010

Rabarberabarber

Over weinig dingen wordt, in de loop der tijd, zoveel onzinnigs beweert als over voedingsmiddelen. Het ene moment is een boterham met kaas en een glas melk het toppunt van gezond eten, tien jaar later (b)lijkt het een dodelijke combinatie. Nog even en zelfs patat met mayonaise is niet eens meer goed voor je. Waar blijven we dan?

"Nee, vandaag neem ik geen koffie. Geef mij maar een beker heet water, dan maak ik thee."
- "Wat? Thee? Weet je wel wat daar in zit? Looizuur! Dat gebruikten ze vroeger om de haren van een koeienhuid af te weken!"
"Ja maar, ik drink groene thee."

Na enig onderzoek blijkt tannine (looizuur) juist bij groene thee in hoge concentraties voor te komen. Bovendien ontdekken we dat het niet goed is om kokend water te gebruiken voor de thee. Neen, het water moet eerst een paar minuten afkoelen. Anders ga je eraan. Vermoeiend hoor.

19.03.2010: Verhappen zei het al, oxaalzuur is potentieel dodelijk. Maar dan moet je wel 1000 kilo rabarber eten. Klik voor groter.En dan denk ik aan Brabant want daar brandt nog licht wel eens terug aan de scheikundelessen van de heer Verhappen in klas 3G2 op het Hertog Jan College te Valkenswaard. Scheikunde was een van mijn favoriete vakken, thuis had ik Doos Zes met het levensgevaarlijke kaliumpermanganaat. Verhappen verhaalt over oxaalzuur ((COOH)2), een fascinerend zuur dat onder meer in rabarber voorkomt. Het eten van rabarber is een hachelijke onderneming, lees maar:

Wanneer deze stof (oxaalzuur, red) wordt ingenomen irriteert het de binnenkant van de keel, en kan fataal zijn in grote doses. Oxaalzuur bindt zich met ionaire metalen zoals calcium in het lichaam, waarmee het oxalaten vormt die de keel en nieren kunnen irriteren. Sommige nierstenen bestaan voor het grootste gedeelte uit oxalaten. (Bron)

Toch is rabarber volgens leraar Verhappen geen horrorgroente. Men moet er ongeveer 1000 kilo van eten om een fatale dosis oxaalzuur binnen te krijgen. Dat brengt me op een wijze spreuk van niemand minder dan CasaSpider: "Las espinacas no se deben calentar otra vez despues de cocinarlas." (Spinazie dient men na het koken niet nogmaals op te warmen.)

Het is een van de zinnen die ik tijdens mijn allereerste cursus Spaans van lerares Paloma, die er overigens een stuk appetijtelijker uitziet dan leraar Verhappen, in 1998 heb geleerd.

March 17, 2010

CasaSpider ziet een UFO

Complottheorieën lijken in sommige opzichten op UFO's. Iedereen kan zomaar wat roepen en vervolgens is het aan de geleerden om te bewijzen dat het niet zo is. Overigens is het aantal UFO-meldingen tegenwoordig een stuk lager dan in de zestiger jaren.

Een mogelijke reden hiervoor is dat de wetenschap zich in rap tempo ontwikkelt en een groot aantal natuurverschijnselen beter in kaart heeft. Gerenommeerde UFO-watchers hebben een andere verklaring: "De buitenaardsen hebben in de zestiger jaren al voldoende informatie over onze planeet vergaard. Daarom komen ze nu wat minder vaak langs."

Jaja. Een tijdje geleden had ik wat problemen met Ziggo. De administratieve fouten zijn voor zover ik dat kan beoordelen rechtgezet. Nog geen week later valt het antennesignaal voor de helft weg waardoor de digitale televisie niet meer werkt. Na twee dagen doet hij het spontaan weer. "Dat is vast een actie van een rancuneuze Ziggo-medewerker", is mijn eerste gedachte.

Dinsdagavond kijken Luchiano (12) en ik op de bank samen naar Chelsea-Inter Milan, zoals vaders en zonen horen te doen. Om ongeveer precies negen uur bevriest het beeld. Gewoontegetrouw trekken we de stekker van de digitale box eruit en stoppen hem er weer in. Het valt mij dan al op dat ook de analoge tv het niet meer doet. Zeg maar dag tegen een avondje voetbal kijken.

"Een op de persoon gerichte streek van Ziggo jegens CasaSpider", luidt de enige en logische conclusie. Hoe vaak denken mensen niet dat de wereld om hun draait? Ik heel vaak. De volgende dag blijkt een storing in een verdeelcentrale in Zwolle de oorzaak. Ongeveer 1.5 miljoen van de 3.4 miljoen klanten hebben er last van gehad.

Valt een dergelijke storing niet beter te plannen, bijvoorbeeld tijdens Lingo?

December 22, 2009

Saab en het Syllogisme

Volgens Aristoteles en CasaSpider kan op de volgende wijze bewezen worden dat een oordeel waar is: Een oordeel is waar indien het af te leiden is van ware oordelen. Een syllogisme is in de logica een redenering die bestaat uit drie proposities: een majorpremisse, een minorpremisse en een conclusie (Wikipedia).

Vet man! Hier het wellicht bekendste voorbeeld van een syllogisme:

  • Alle mensen zijn sterfelijk (majorpremisse)
  • Socrates is een mens (minorpremisse)
  • Socrates is sterfelijk (conclusie)

Hoe kom ik hier zo op? De Nederlandse automobielfabrikant Spyker wil Saab kopen. Ik wil Saab ook wel kopen, alleen heb ik er het geld niet voor. Het gekke is dat Spyker zelf in de financiele problemen zit maar bij bedrijven schijnt het ontbreken van geld geen enkel bezwaar te zijn om het desalniettemin uit te geven. Die truc moeten ze mij eens leren, maar dan zonder zaken te hoeven doen met Russische financiers zoals Antonov. Immers, meestal willen die toch vrij snel hun geld met winst terug hebben. Goedschiks dan wel kwaadschiks.

In het nieuwsbericht analyseerde men waarom het tegenwoordig zo slecht gaat met Saab. Vooral hoger opgeleide mensen kiezen voor een Saab. Die uitspraak deed mij de oren die er in Budapest nog bijna afgevroren waren spitsen. Welk een majorpremisse en mijn neus rook direkt een syllogisme.

  • Vooral hoger opgeleide mensen kiezen voor een Saab
  • Saab staat aan de rand van een faillissement
  • De mensheid wordt dommer

Dit verklaart een hoop. Nu even nadenken over een syllogisme met (de vader van) Laura Dekker als majorpremisse.

November 26, 2009

Martha

Toen Jezus met zijn leerlingen verder trok ging hij een dorp in, waar hij gastvrij werd ontvangen door een vrouw die Martha heette. Haar zuster, Maria, ging aan de voeten van de Heer zitten en luisterde naar zijn woorden. Maar Martha werd helemaal in beslag genomen door de zorg voor haar gasten. Ze ging naar Jezus toe en zei: 'Heer, kan het u niet schelen dat mijn zuster mij al het werk alleen laat doen? Zeg tegen haar dat ze mij moet helpen.' De Heer zei tegen haar: 'Martha, Martha, je bent zo bezorgd en je maakt je veel te druk. Er is maar één ding noodzakelijk. Maria heeft het beste deel gekozen, en dat zal haar niet worden ontnomen.'

Lucas 10:38-42. Bij de uitvaartdienst van An van Campenhout-Verhoeven (20.07.1925 - 19.11.2009 op dinsdag 24 november 2009 in de Sint Martinuskerk te Kerkdriel.)

Het is een van die bijbelteksten die vragen oproepen, tenminste dat hoop ik. Naar wie gaat de sympathie, naar Martha of naar Maria? Wat is de boodschap van het antwoord van Jezus? Heeft het misschien te maken met conformeren aan het gezag?

November 4, 2009

Jumping to conclusions

Met statistieken moet men oppassen, dat is algemeen bekend. Dinsdag na de mislukte aangifte van diefstal bij de politie in Rijen doen Luchiano (12) en ik boodschappen. Normaliter gaan we daarvoor naar Albert Heijn, maar die zijn met een grootscheepse verbouwing bezig waarbij men zelfscankassa's introduceert. Helemaal geweldig, lekker gratis boodschappen doen. Dat laatste is maar een geintje natuurlijk, voordat de AH-bedrijfsleider onverhoopt meeleest.

Okay, deze keer wijken we uit naar de Emté die zich in winkelcentrum De Laverije precies tegenover Albert Heijn bevindt. Het is inmiddels half vier en we slenteren op ons gemak door de rustige winkel. De eerste keer valt het me nog niet zo op maar de tweede, derde en zeker de vierde keer wel. Her en der staan groepjes van twee of drie mensen (m/v) met elkaar te kletsen. Op zich prima, maar hun karretjes blokkeren de gangpaden. Met mijn meest boze blik probeer ik de lanterfanters angst aan te jagen.

Een conclusie heb ik al snel klaar. Bij de Emté komt een duidelijk asocialer publiek dan bij Albert Heijn, dat kan gewoon niet anders. Tot ik mij realiseer dat het half vier 's middags is. Bij Albert Heijn doen we om half zes boodschappen. Kan het niet zo zijn dat het tijdsverschil bepaalt welke soort mensen een bepaalde winkel binnengaan?

De enige manier om zekerheid te krijgen is om een keer op dinsdagmiddag boodschappen bij Albert Heijn te doen en een keer op woensdag om half zes bij Emté. Tot die tijd geen conclusies van mijn kant meer.

October 1, 2009

Intelligentie en de flessenautomaat

Het schijnt dat er steeds meer alleenstaande, hoogopgeleide vrouwen rondlopen. Ik merk daar niets van maar toch schijnt het. Een van de oorzaken hiervoor is dat deze vrouwen onafhankelijk zijn, ze hebben geen Ernährer nodig.

De tas met lege Westmalle- en Duvelflessen is weer eens vol. Ik zet hem in de Albert Heijn-kar en rijd richting de flessenautomaat. Eerder is mijn oog reeds gevallen op een stel van een jaar of 60. Zowel de man als de vrouw zijn goed geknipt en gekleed. Ondanks dat ik een shortcut neem is de man eerder bij de flessenautomaat dan ik. Hij is sowieso snel in zijn bewegingen. Kwiek zet hij een kratje onder in het apparaat. Tot zover is alles normaal.

Na de krat zijn de losse flesjes aan de beurt. In een mandje waar Roodkapje mee door het bos kan liggen vier flesjes. In rap tempo zet de in blauwe blazer gehulde man de vier flesjes een voor een onder in de flessenautomaat, in dezelfde opening als waar de krat verdween.

"Huh? Kan dat ook zo?", vraag ik mijzelf af. Het lijkt me een beetje onpraktisch, immers men moet verder bukken maar tot dat moment verkeerde ik in de veronderstelling dat losse flessen door de ronde opening ingebracht moeten worden. Dat blijkt ook zo te zijn want het display van het apparaat kleurt rood en er verschijnen teksten als "Geweigerd".

De blazerman begrijpt er niets van en drukt nogmaals verwoed op de groene knop om zijn bonnetje in ontvangst te nemen. "Ahum", interrumpeer ik. "Vermoedelijk moeten die flessen door dat andere gat." De man haalt een fles uit het krattengat en gooit hem in het ronde. Wederom drukt hij op de groene knop maar het display blijft rood. "Ahum, misschien moeten die andere flessen ook in het ronde gat?", suggereer ik op vragende wijze.

Inmiddels is de keurig geklede vrouw bij het flessenapparaat aangekomen en ook zij bemoeit zich ermee. "Ja, die flessen moeten in het ronde gat." Eindelijk iemand die het begrijpt. "Het is ook een complex apparaat", zeg ik tegen haar om een band te kweken. "Zo moeilijk vind ik het niet hoor", antwoordt zij. "Voor mannen wel", zeg ik. "Ja, dat klopt. Die doen ook haast nooit boodschappen", antwoordt zij.

De man heeft zijn bonnetje te pakken en tot mijn verbazing drukt hij nogmaals op de groene knop. Uiteraard komt er niets meer uit. "Ahum, er komt maar een keer een bonnetje uit."

Het is allemaal wat. Onderzoek toont aan dat intelligente, onafhankelijke vrouwen op zoek zijn naar mannen die nog slimmer zijn en nog meer status hebben. Het gekke is dat intelligente mannen juist liever gewoon een mooie vrouw hebben waar ze iets over te vertellen hebben, zeg maar de baas over kunnen spelen. Echt een dilemma voor onafhankelijke dames.

Gelukkig ben ik zelf niet al te snugger, voor deze post heb ik twee maal Van Dale moeten raadplegen. Is het nu "de krat" of "het krat" en "de display" of "het display". Soms maakt het in het leven niet uit wat men kiest, het is allebei goed. In het kader van de research heeft CasaSpider wat onderzoek verricht aangaande flessenautomaten. Op een forum kwam ik de volgende opmerking tegen:

"Laatst had ik een fles van de Aldi ofzo en die ging er dus bij de Plus bij mij in de buurt niet in. Dus ik dacht ja ik zal je hebben dus ik gooi die fles er gewoon met kracht doorheen (eerst kwam hij steeds terug). En toen zei die machine zo 'Niet gooien AUB'"

Dat zie ik de blauwe blazerman niet zo snel doen.

September 25, 2009

Begrip

Dat is wel even wennen, die nieuwe wetenschapsquiz van Teleac gepresenteerd door Frank Lammers. De naam van de quiz is "Écht niet?!" en dat doet toch enigszins denken aan "Hoe? Zo!" of niet soms. Buiten het feit dat Miss Nederland een van de deelneemsters was kan ik niet veel positiefs melden over deze met laserlichten en andere neurotische effecten opgeleukte show. Die Miss Nederland is dat eigenlijk Carmen Kool?

Drank en drugs leiden tot meer begrip, een boude stelling. Toch zit er wel iets in, immers Curacao en de Nederlandse Antillen hadden de buik vol van PVV'er Hero Brinkman met zijn ongenuanceerde uitspraken. Nu hij zelf toegeeft een alcoholprobleem te hebben na een akkefietje met een barman in café Nieuwspoort is die verhouding tenminste van de kant van de Antillen verbeterd.

"Voor mij is het gedrag van de heer Brinkman begrijpelijk, nu ik heb begrepen dat hij alcoholist is. Iemand die zelf normafwijkend gedrag vertoont, beschuldigt anderen daar ook van." Aldus de Antilliaanse Statenvoorzitter Pedro Atacho (PAR).

Nog even terugkomend op Frank Lammers en "Écht niet?!" Een van de vragen was of men tijdens het slapen kan leren, bijvoorbeeld door een boek onder je hoofdkussen te leggen. Het slechte nieuws is dat dat niet kan, het goede dat ik dat weet uit een boek dat onder mijn kussen lag. Dat lijkt een beetje op: "Er bestaan twee groepen mensen, mensen die de wereld in twee groepen verdelen en zij die dat niet doen." Vanmorgen reed ik met 50 kilometer per uur naar mijn werk, hoe hard moet ik vanavond rijden om alsnog 100 kilometer gemiddeld te halen?

Tijd voor een rustmomentje. De spoorbomen gaan dicht, we staan achter een Toyota Prius en daar raast de trein richting Breda al voorbij. Vanmorgen dacht ik daar even aan. Als twee vliegtuigen recht op elkaar afvliegen kunnen ze elkaar met enige moeite nog ontwijken. Dat is precies het nadeel van de rechtlijnigheid van de het treinconcept. Is dat nog wel van deze tijd?

We nemen er maar een biertje op, voor het betere (wederzijdse) begrip.

August 5, 2009

Panta Rhei

Zo wordt het woensdag. Het leven is onlosmakelijk verbonden met veranderingen, ze horen er nu eenmaal bij. Voor sommige veranderingen kiest men zelf en andere worden voor je gekozen. In het geval van mijn mobieltje heb ik met beide types van verandering te maken. De nieuwe telefoon was mijn eigen keuze en die is gevallen op de Samsung S8000 Jet. We zijn nu een week samen en leren onze sterke en verbeterpunten kennen.

Speciaal voor de mensen die op zoek zijn naar een nieuwe telefoon volgen hier mijn eerste bevindingen. De Jet is een fijn toestel, qua formaat en materiaal. Er zitten geen toetsen op, alle input geschiedt middels het Amoled touchscreen. Dat werkt prima, al is het in het begin even wennen hoe de duim over het scherm te wrijven zonder onbedoeld toepassingen te openen.

De Samsung S8000 Jet heeft twee belangrijke nadelen, ten eerste de camera. Ik dacht: "5 megapixel, dat is een flinke verbetering ten opzichte van mijn oude 3-megapixel Nokia N73". De camera is echter zeer trillerig en maakt stuitend slechte foto's. Nooit eerder zag ik zulke slechte foto's, de camera van Renesmurf is vergeleken met de Samsung een Hasselblad.

Het tweede nadeel is de bijgeleverde software genaamd Samsung New PC Studio. Deze software gebruikt men om files (foto's, mp3's) te transporteren tussen pc en telefoon en voor het synchroniseren van adresboeken en kalenders uit Microsoft Outlook. Deze synchronisatiefunctie gebruik ik veelvuldig. Bij Nokia PC Suite werkt dit uit de kunst maar dat is bij Samsung een heel ander verhaal. De enige manier om contacten goed over te zetten is door ze iedere keer eerst uit de telefoon te verwijderen. Dat is nauwelijks synchroniseren te noemen.

Voor mij is het tweede nadeel reden genoeg om nooit meer een Samsung te kopen, maar ja voorlopig zit ik er twee jaar aan vast. Gelukkig belt hij lekker en is het een uitstekend toestel om mee te internetten. Scrollen en inzoomen werkt heel intuitief en communicatie met Picassa, Gmail en andere diensten verloopt probleemloos. En hij heeft GPS. Een hele vooruitgang ten opzichte van de Nokia N73.

Qua abonnement ben ik overgestapt van de bejaardenafdeling van KPN naar Hi, de jongerensoos. Mijn contract bij KPN loopt tot half september en ik was in de veronderstelling daar ook gebruik van te kunnen maken. Een belangrijke wijziging van het contract is dat bellen naar het buitenland straks niet meer in de bundel zit. Het geval wil dat ik nog ongeveer 250 euro beltegoed heb bij KPN. Dit bedrag is keurig overgezet naar Hi maar navraag leert dat ik hiermee niet naar het buitenland kan bellen. Dat vind ik niet correct, maar dat is typisch een effect van een verandering die voor je wordt gemaakt.

Dinsdag namen we definitief afscheid van Bernadette Moed, een collega bij Brabant Water. Zij is vorige week woensdag veel te jong op 54-jarige leeftijd aan een hersentumor overleden en dinsdag begraven in haar woonplaats Schijndel. Over veranderingen en de eigen invloed daarop gesproken.

Veel mensen bezoeken kerkdiensten alleen nog bij bruiloften en begrafenissen. Dat gecombineerd met de leeftijd van pastoors lijkt ook de kerk zelf aan het eind van zijn levenscyclus te zijn aanbeland. Ergens is dat jammer, zeker voor mensen die ermee zijn opgegroeid. Dat merk je bij zo'n uitvaartdienst die door de duur, het gebouw, de gezangen, het gemeenschappelijke gevoel kortom de hele sfeer veel ruimte voor reflectie biedt. Ik leerde er een nieuw woord: absoute. De absoute is het ritueel aan het eind van de uitvaartsdienst waarbij de lijkbaar als laatste eerbetoon aan de overledene besprenkeld wordt met wijwater en bewierookt.

Waar kerken afgebroken worden breiden voetbalstadions alleen maar uit. Ook FC Twente speelt in een vernieuwd stadion met een nieuwe naam: De Grolsch Veste (Wikipedia). Voor mij blijft het trouwens gewoon het Diekmanstadion. Hoe dan ook, na AZ in 2005 verschalkt Sporting Lissabon nu Twente in blessuretijd. Zijn Portugezen tegenwoordig de nieuwe Duitsers en zo ja, is dat een positieve verandering? Margriet mag het weten.

July 17, 2009

Inburgerende eicellen

Wat zijn de meest in het oog springende issues van de afgelopen week? Een verbod op gescheiden inburgeren en het al dan niet mogen invriezen van eicellen van en voor (ongeveer) 35-jarige vrouwen. Uitspraak van de week is sowieso "Alles weg!" van Gerda Smit's.

Van eicellen heb ik niet veel kaas gegeten, in ieder geval minder dan van inburgeren. Zijn gescheiden inburgeringsklassen wenselijk? Of zijn ze zo onwenselijk dat ze verboden moeten worden? Ik heb de wijsheid ook niet in pacht, gelukkig niet, maar er kleven enige interessante aspecten aan deze kwestie.

Argumenten voor het gescheiden inburgeren zijn deze:

  • Het aantal vrouwen dat deelneemt aan een inburgeringscursus is groter als men in de gelegenheid is om gescheiden in te burgeren. Voor verplichte inburgering geldt dit argument natuurlijk niet, maar het merendeel van de deelnemers (68% in Utrecht) burgert in op vrijwillige basis.
  • In een klas met alleen vrouwen durven deze zich gemakkelijker en veelvuldiger te uiten hetgeen de kwaliteit verhoogt. Immers, men leert iets alleen door het aktief te doen. Dit geldt zeker voor het leren spreken van een taal.

Argumenten tegen het gescheiden inburgeren zijn deze:

  • In Nederland wordt geen onderscheid gemaakt tussen mannen en vrouwen. Het is wenselijk dat dit van meet af aan duidelijk is voor nieuwe Nederlanders.

Sommige mensen maken zich vrolijk om het feit dat de inburgeringskwestie voor verdeeldheid zorgt binnen de PvdA. Minister Eberhard van der Laan van Wonen, Wijken en Integratie is tegenstander van gescheiden inburgeren terwijl de Utrechtse wethouder Marka Spit te kennen heeft gegeven dat de gescheiden cursussen ook na 1 januari 2010 gewoon worden aangeboden.

Dat zich vrolijk maken is te kort door de bocht. Het is alleen maar goed om genuanceerd naar een probleem te kijken, ook als het resultaat daarvan een verschillende mening binnen een en dezelfde groepering of partij is.

Alles heeft zijn tijd nodig, denk bijvoorbeeld aan de strijd die Dolle Mina's en andere vrouwen hebben gevoerd voor de emancipatie van de vrouw. Destijds ontstonden in diverse steden café's speciaal voor vrouwen, vaak met toepasselijke namen als "De Heksenketel". Zo lang is dat nog niet geleden.

Anderzijds zijn ook de argumenten vóór niet staalhard. Ongeacht of een klas uit alleen vrouwen bestaat of gemengd is, altijd zijn er leerlingen die meer praten en weer anderen die nooit hun mond open doen. Het is juist de taak van de docent om de een te temperen en de ander aan te moedigen.

Hmm, misschien ligt die eicelleninvrieskwestie toch iets simpeler. Ook al moeten die ingevroren eicellen misschien ook ooit inburgeren.

July 3, 2009

Change

Stilstaan is achteruitgang dat is algemeen bekend. Toch zitten veel mensen niet op veranderingen te wachten, ja het winnen van de staatsloterij is een leuke verandering. Andere veranderingen rimpelen het gemakkelijke leventje en tonen hun positieve effecten pas op termijn. Zoals altijd is het sleutelwoord Balans.

Lucy loopt al een maand lang elke ochtend een rondje van ongeveer 8, 9 kilometer en doet daar bijna anderhalf uur over. CasaSpider verhoudt zich tot lopen als de Taliban tot de Opzij-redactie maar soms krijgt men de kolder in de kop en denkt: "Change! Laat ik eens gek doen." Tegen Lucy vertaalde ik dat woensdag in: "Zal ik eens een keer met je meelopen?"

Dat was goed. We gaan langzaam van start en zien er dan nog fris uit. Na een half uur bereiken we de Rijksweg N282 en de afstand tussen twee stoplichten bedraagt ongeveer 1300 meter. Dat stuk loopt Lucy altijd hard en dat doen we deze keer ook. Change, gaat CasaSpider er hier vandoor? Juist als we de spoorwegovergang oversteken rinkelt mijn telefoon. Het gaat over werk. Change?

Die 1300 meter hardlopen zijn me niet in de koude kleren gaan zitten. Het laatste stuk voel ik mijn benen maar hey, eigenlijk is dat best lekker. Voelen dat men nog ledematen heeft. Thuis doe ik net of ik moe ben, voor de foto. Immers, vrijwel meteen daarna mag ik weer op pad om Diana (3) van school te halen. Ja, lopend.

Am I just as good as a bad man
Sleeping while the rest are dying?
Or am I just as bad as a good man
Saying there's no use of trying?

Daniel Merriweather, Change (YouTube). Schreef ik niet al eerder over Daniel Merriweather? Dit is trouwens een retorische vraag.

's Middags ging Luchiano (11) voor het eerst in Nederland naar de tandarts. We hebben er een gevonden in de Hoofdstraat en ik verwachtte een oude man aan te treffen. De tandarts blijkt een jongedame te zijn die Debbie (of Debby) heet. Sommige tanden van Luchiano staan een beetje scheef door ruimtegebrek. Nu ben ik enorm wantrouwend jegens tandartsen die tegenwoordig, althans dat is mijn perceptie, blindelings een beugel voorschrijven. Zo niet Debbie en dat geeft mij vertrouwen voor de toekomst. Wel moet Luchiano terugkomen om een gaatje te laten vullen.

Maar dat is een verandering van niets.

June 11, 2009

Venus & Mars

De trouwe lezer van het CasaLog weet hoe ik over toeval en grote getallen denk. Aha, het boeit geen ene hond? Hier volgt toch even een samenvatting. CasaSpider gelooft niet in toeval maar wel in de Wet van de Grote Getallen. Samen met Nobelprijswinnaar Gerard van 't Hooft propageert hij de Chaostheorie die uiteindelijk als basis heeft dat alles reeds is bepaald. Maar net als CasaSpider stelt Van 't Hooft: "Onze keuzes liggen dan wel vast, maar we kunnen toch niet voorzien wat er gebeurt. Dus het maakt niet uit."

Genoeg geneuzeld, vandaag bespreken alle kranten het onderzoek van sociaal psycholoog Johan Karremans met als belangrijkste conclusie dat een man niet meer goed kan nadenken als hij in gezelschap is van een mooie vrouw. Het deed me direkt terugdenken aan mijn begintijd op Curacao waar ik in een groepje terecht kwam met onder anderen Aimee Pijl. Zij zorgde ervoor dat ik me al snel op mijn gemak voelde en had verder een tamelijk uitgesproken mening over mannen en vrouwen.

04.06.2009: Aimee Pijl wint schrijverswedstrijd in Pijnacker en treedt 20 juni 2009 op op Rottepop 2009.Volgens Aimee stroomt het bloed van een man al snel naar zijn verkeerde kop en kan hij daardoor niet meer goed nadenken. Warempel, als men met een mooie vrouw staat te praten gebeurt dit natuurlijk sneller dan bij een minder esthetisch exemplaar. Karremans heeft dus gelijk.

Grasduinend in mijn internetarchieven vind ik een artikel van Aimee's hand over mannen, vrouwen en intelligentie. Het artikel dateert van juli 1998 en is getiteld: I'm so glad that I'm a woman. Toen kon ik het (al) niet laten om te reageren.

Het zijn leuke tijden en Aimee's ambitie is om schrijfster te worden. Ze doet mee aan verschillende wedstrijden en stuurt een manuscript in van haar boek Blackbirds, Whitebirds. Ik mocht het manuscript als een van de eersten lezen en heb het samen met Aimee een aantal avonden op de porch geanalyseerd en besproken. Helaas won een ander de eerste prijs.

Dan google ik Aimee en vind tot mijn niet geringe verbazing een artikel van slechts een week oud met de titel: Aimee Pijl wordt winnares van 5 minutes of Fame (Mirror). Op 27 mei 2009 vond in de bibliotheek van Pijnacker de finale van een schrijverswedstrijd plaats. Raad eens wat, niemand minder dan Aimee Pijl wint die wedstrijd met haar verhaal Bon Voyage en mag dit 20 juni voordragen op het podium van de Nightwriters op Rottepop 2009.

Mannen denken in dozen die niet met elkaar verbonden zijn (the boxes don't touch) en vrouwen in kluwens touw waarbij alles connected is (everything is connected to everything, zzzzzzzz!), niet eerder zag ik een treffendere analyse van Venus en Mars.

May 25, 2009

Vim doodt 99% van de huishoudbacteriën, is dat veel?

Het is een niet algemeen bekend feit maar CasaSpider is compleet vrouwengek, al weet hij dat bij tijd en wijle goed te camoufleren. Het is eigenlijk precies hetzelfde als met wiskunde, ik ben er dol op maar snap er weinig van.

Jaren wat zeg ik, bijna eeuwen geleden was er eens een feestje in unit Schulyenburglaan 68 van studentencomplex Van Lieflandlaan te Utrecht Tuinwijk. We zaten op de grond en lurkten aan een flesje Brand of Heineken of Grolsch. Een van de jongens haalde de toen actuele reclame aan van Vim, een schuurmiddel dat later is overgegaan in Jif of Cif of misschien nog wel iets anders. Poetsen is waarachtig niet mijn ding.

"Ze zeggen dat Vim 99% van de huishoudbacteriën doodt", oreert de jongen. "Dat lijkt veel, maar is het dat ook? Stel dat er in een willekeurige gootsteen 10 tot de macht 18 (dat is een 1 met 18 nullen) huishoudbacteriën rondkruipen. Als de huisvrouw deze beesten met Vim te lijf gaat doodt ze hier 99% van. Hoeveel bacteriën blijven er dan over?" Niemand van onze groep kan zo snel rekenen. Triomfantelijk geeft hij daarom zelf het antwoord: "10 tot de macht 16!"

Zo beschouwd bakte Vim er weinig van. Het gaf mij inzicht in de mysteries van grote getallen, getallen die menselijke verbeelding te boven gaan. Een vergelijkbaar voorbeeld las ik bij de Wiskundemeisjes. Wat een heerlijke combinatie toch, zie alinea één.

Het gaat over de bezuinigingen die president Barack Obama heeft ingesteld, bezuinigingen die tamelijk rigoreus klinken: 100 miljoen dollar in een jaar. Afgezet tegen een overheidsbudget van 3.5 biljoen dollar en een tekort van 1.2 biljoen blijkt 100 miljoen echter slechts een schijntje. Een citaat uit de post van de Wiskundemeisjes:

"Econoom Greg Mankiw maakte duidelijk hoe klein de bezuiniging is door de getallen terug te schalen naar een gezin. Stel dat een huishouden jaarlijks 100.000 dollar uitgeeft en dat het een tekort van 34.000 dollar heeft. Nu neemt het hoofd van de familie de drastische beslissing om dit jaar 3 dollar te bezuinigen. Kortom, je hebt een tekort ter grootte van een fraaie middenklasser en om te bezuinigen drink je een kop koffie minder. Dit voorbeeld klinkt belachelijk, maar de verhoudingen tussen de bedragen zijn precies die van de voorgestelde overheidsbezuinigingen." (De Wiskundemeisjes, Een triljoen dollar)

Aan Obama kan Vim nog wel een puntje zuigen en zo ook CasaSpider aan de Wiskundemeisjes.

May 7, 2009

Hyena's

Letselschade is een moeilijk begrip, een begrip dat al snel geassocieerd wordt met ranzig. Hoe komt dat toch, immers als iemand schade lijdt door een onrechtmatige daad van een ander is het billijk dat die schade wordt vergoed. Het ranzige zit hem erin dat directe schade in geld is uit te drukken maar leed niet. Waar overlevenden van een ramp als het neerstorten van het vliegtuig van Turkish Airlines of de aanslag van Karst Tates op Koninginnedag voorheen blij waren er goed vanaf gekomen te zijn lijkt het tegenwoordig normaal om hiervoor ook nog eens financieel gecompenseerd te (willen) worden.

Amerikaanse toestanden rukken op en dan niet de beste Amerikaanse toestanden. Hoe lang is het niet geleden dat de vrouw die haar kat in de magnetron droogde een flinke som geld ontving? Collega-DBA Stefan heeft het juiste antwoord: "Als jij dat zo vindt dan is er toch vast een politieke partij die jouw mening deelt..." Obstinaat zeg ik: "Neen, er zijn te weinig mensen met gezond verstand. Ik kan ze op de vingers van een hand tellen."

Stefan: "Richt dan zelf een politieke partij op, als jij degene bent met het gezonde verstand." Soms zijn collega's ronduit onuitstaanbaar. "Neen Stefan, daar liggen mijn capaciteiten niet. Ik ben gewoon beter als stuurman aan de wal." Maar als, als ik toch de wetten kon maken dan, dan komt menig gelukszoeker op letselschadegebied van een koude kermis thuis bij het uitspreken van het oordeel: "50 zweepslagen op de markt!"

We kwamen erop door het programma Missers. Een echtpaar had al twee kinderen en vond dat voldoende, ja dat begrijp ik ook wel. De man liet zich steriliseren, dat begrijp ik dan weer iets minder, en na de nodige checks van het sperma ging het sein op groen. Ze mochten seks hebben zonder voorbehoedsmiddelen. Promt raakte de vrouw zwanger van het derde kind, wel dat kan gebeuren.

Nu was het echt welletjes qua aantal kinderen en de man vroeg via zijn huisarts en de chirurg om een extra sterilisatie, hij vertrouwde zijn zaakje niet. Maar volgens de heren medici was alles goed, geen levende zaadcel te zien in het sperma. Kort daarna werd de vrouw zwanger van het vierde kind. De man ging altijd vroeg van huis en kwam laat thuis. Toen hij de huisarts wederom om een extra operatie vroeg antwoordde die: "Dit is medisch gezien onmogelijk, weet u wel zeker dat de kinderen van u zijn?"

Een DNA-test toonde aan dat de kinderen nummer drie en vier echt van hem waren. Inmiddels moest het gezin verhuizen, het oude huis was te klein voor zes personen. Er worden diverse kosten gemaakt, zoals bekend zijn kinderen niet goedkoop. De man wil hiervoor een tegemoetkoming ook al realiseert hij zich dat het moeilijk is in het geval van twee gezonde kinderen te spreken van leed en een misser. Een complexe zaak derhalve.

Terugkomend op mijn politieke partij en de wet. Is de wet altijd rechtvaardig? Dit is natuurlijk een retorische vraag. In het geval van voetbalwetten luidt het antwoord zeker neen. Zelden heb ik zo'n slecht Barcelona gezien, Chelsea speelde in de tweede halve finale van de Champions League de sterren van de langs de lijn steeds wanhopiger gebarende trainer Guardiola van de mat en had met 3-0 moeten winnen. Aangezien het slechts 1-0 was zei ik al tegen Luchiano (11): "Alles kan nog gebeuren, immers één lucky goal van Barcelona is genoeg."

In de 92e minuut scoorde Iniesta, de enige Barca-speler die samen met doelman Valdes zijn normale niveau haalde, met een prachtig afstandsschot de onverdiende gelijkmaker. Het was het enige schot op goal van Barcelona gedurende de gehele wedstrijd. De verslagenheid bij alles wat Chelsea een warm hart toedraagt was enorm. Een finale in Roma tussen Manchester United en Barcelona is mooier dan een met Chelsea, dat is zeker. Maar het blijft onverdiend.

Ballack, Drogba en Hiddink mogen nog deze week het bezoek van een legertje letselschade-advocaten tegemoet zien.

April 27, 2009

Kritische afstand

Spanningsvelden tussen twee (of meer) personen die elkaar niet hoeven te kennen, wie heeft dat nooit meegemaakt? Sommigen denken nu: "Nou, ik kan me zo geen voorbeeld voor de geest halen." Nou, ik wel.

Elke dag loop ik van Brabant Water naar parkeergarage Paleiskwartier. De deur naar de parkeergarage is beveiligd, men opent hem met een parkeerkaartje of een abonnementsbadge. Eigenlijk doet dat niet ter zake want later komt men nog een deur tegen en die is niet beveiligd.

Dan loop ik een meter of tien, twintig achter iemand anders die ook de parkeergarage in wil. Die persoon is bezig met de deur, opent hem, stapt naar binnen en kijkt achterom. Dan ziet hij mij, op een meter of tien. "Deur openhouden of doorlopen?", hoor ik hem denken.

Wat is nu de afstand of beter gezegd het criterium voor zijn beslissing? Afstand is een belangrijk criterium maar als er een mooie blondine met klikkende hakjes op veertig meter aan komt houdt deze slijmbal de deur gerust een minuutje langer open. Anderszijds is daar het beleefdheidsaspect. Normale mensen voelen op hun klompen aan dat het niet zo netjes is om de deur pal voor de neus van een volgende dicht te laten slaan.

Behalve de kritische afstand is ook het gedrag van degene voor wie de deur wordt opengehouden interessant: versnelt deze persoon zijn pas of gaat hij zelfs rennen? Als dat laatste gebeurt tracht de deuropenhouder hem niet zelden te kalmeren: "Doe maar rustig aan, hoor".

En dan deze. Iemand heeft zojuist de deur voor een onbekende opengehouden en beiden lopen in dezelfde richting. Nooit, okay ik zeg altijd zeg nooit nooit maar toch, zullen deze personen naast elkaar gaan lopen. Neen, zij zoeken een eigen weg of lopen enigszins ongemakkelijk achter elkaar op gepaste afstand.

De vraag is hoe andere levensvormen dit doen. Of zijn wij soms de enigen die parkeren?

April 10, 2009

Jonas, Judas en DI-RECT

Goede Vrijdag, een dag met een naderend afscheid. Neem bijvoorbeeld de jongensgroep DI-RECT, zij geven op vrijdagavond 10 april 2009 hun laatste concert. Bandlid Tim stapt eruit.

"Vandaag wordt Jezus verraden", zegt Luchiano (11) terwijl wij aan de zuurkool met rookworst zitten. "Wie heeft dat ook alweer gedaan?"
CasaSpider: "Weet je dat nog geeneens?"
Luchiano: "Euhm, Johannes. O nee, dat was zijn lievelings apostel. Euhm, Jonas!"
CasaSpider: "Jonas? Mijn god, die werd door een walvis opgegeten. Het was Judas, man."
Luchiano: "Door een walvis opgegeten? Hoe ging dat, hoe kwam Jonas in die walvis terecht?"
CasaSpider: "Hoor je me niet? Het was Judas!"
Luchiano: "Jaja, maar hoe kwam Jonas nou in die walvis terecht?"

De jeugd stelt andere prioriteiten. Wat als het bij ons nu Goede Vrijdag was geweest? Over Judas bestaan overigens interessante theorieën. Zo is er een die stelt dat hij de moeilijkste rol speelde van alle apostelen. Daar zit een zekere logica in. Immers als een Almachtige God alles heeft geschapen ofwel geprogrammeerd, loopt ieders leven af volgens de regels van dat programma.

Vrije wil is per definitie niet te programmeren en bestaat helemaal niet. De natuur gedraagt zich volgens deterministische wetten, alles is reeds bepaald. Voor het dagelijkse leven maakt dat echter niet uit. Nobelprijswinnaar Gerard van 't Hooft: "Onze keuzes liggen dan wel vast, maar we kunnen toch niet voorzien wat er gebeurt. Dus het maakt niet uit."

Daar denken vele meisjes vanavond anders over, nu hun idolen uit elkaar gaan. Met Tim in de zware Judasrol.

March 20, 2009

Autodiagnose

Neen, de donkerzwarte Volkswagen Jetta is niet kapot. Meten is een vak apart en lang niet eenvoudig. Een van de kernproblemen van meten is dat de meting zelf het resultaat kan beïnvloeden.

Als er performanceproblemen zijn in een automatiseringssysteem kan men daar tools op los laten, maar die tools zorgen zelf voor een slechtere performance. Als Maurice de Hond vraagt op wie men gaat stemmen is het mogelijk dat de ondervraagde persoon op dat moment in die situatie hierover gaat nadenken en uiteindelijk op een andere partij of persoon stemt dan indien de enquete niet had plaatsgevonden.

Dit klinkt wellicht enigszins triviaal in de oren maar physici op zoek naar deeltjes kleiner dan quarks leven met grote onzekerheden qua Quantummechanica. Hoe zit dit met de menselijke geest? De ene mens kan een diagnose stellen voor de andere, maar kan men dit ook voor zichzelf?

Het lijkt mij niet eenvoudig. Let wel, we hebben het over diagnoses waarbij de menselijke geest in het geding is. Dus geen ingegroeide teennagel. Het probleem is dat men door studie en gesprekken met deskundigen erachter kan komen dat er iets mis is maar wat men niet kan is dit relateren aan een normale situatie. Immers, die kent men niet. Zelfs indien men van mening is vroeger wel normaal te zijn geweest kan men dit door het iets nu niet meer 100% scherp zien.

In deze context denk ik wel eens aan een ingezonden brief in de Popfoto, lang geleden dus. Een jongen schreef dat hij veel puistjes had en dat hij daarom geen meisje kon krijgen. Popfoto antwoordde dat pubers in het algemeen onzeker zijn en dat zijn onzekerheid wellicht de diepere reden was voor zijn vriendinloze bestaan. De puistjes waren slechts een excuus. Eigenlijk moest de jongen dus blij zijn met zijn puisten.

Blijft de vraag wat we precies aan deze wijsheid hebben.

March 19, 2009

CasaSpider tekent ervoor

CasaSpider tekent ervoor om precies op zijn 109e verjaardag precies in de 109e minuut uitgeschakeld te worden voor precies een groot Europees tournooi.

(Link)

March 17, 2009

Ranzig

Iemand zei eens: "Alles wat nu in Amerika gebeurt komt over een aantal jaren bij ons." Wel, we moeten nog maar afwachten of Nederland ooit wereldkampioen basketbal wordt. Iets wat wel van over de Atlantische Oceaan aan komt waaien is schadeloosstelling ofwel smartengeld. Smartengeld is een moeilijk ding, daarom hier zomaar wat gedachten:

  • Wie worden er vaak aangeklaagd? Vaak betreft het de luchtvaartsector, sigarettenfabrikanten en fastfoodketens. Waarom bijvoorbeeld niet de alcoholbranche?
  • Slachtoffers die aanspraak maken op smartengeld zeggen vaak dat het niet zozeer om het geld gaat maar om de erkenning.
  • Niet zelden wordt het slachtoffer begeleid door een advokaat en spreekt hij zinnen uit die overduidelijk door laatstgenoemde zijn bedacht.

In De Wereld Draait Door zijn de Toppers te gast, gehuld in vreselijke paarse truien. Gordon ergert zich aan het commentaar op de Nederlandse pagina van de Eurovisie Songfestival website, dat is namelijk overwegend zuur en negatief. Nederlanders moeten eens achter hun landgenoten durven staan, aldus Topper Gordon.

Ja, trots zijn op Nederland levert momenteel ook nog maar één zetel op. Veel voormalige TON-stemmers zitten nu bij Geert Wilders. In diezelfde DWDD verbaast Felix Rottenberg zich erover dat Jack van Gelder publiekelijk heeft toegegeven op Wilders te stemmen.

De problematiek rondom allochtonen heeft Wilders' ster doen rijzen maar zorgt tegelijkertijd voor een bijsmaak in de mond. Hoe komt dat? Heel simpel, men hoeft slechts gesprekken te analyseren die men zelf over "buitenlanders" heeft gevoerd. Hier komt zelden of nooit iets positiefs uit. Op feestjes of gewoon een gezellige avond met vrienden spreekt men beter over horoscopen.

Het om smartengeld vragen na het overleven van een vliegramp lijkt zekere overeenkomsten te vertonen met er voor uitkomen op Wilders te stemmen. Dekt het woord ranzig hier de lading?

February 25, 2009

Carnaval en het Creationisme van het Cruidvat

Er is het een en ander te doen rondom het Creationisme, een term waar velen tot voor kort niet eerder van gehoord hadden. "Evolutie of Schepping", luidt de vraag, niet toevallig in een tijd waarin zelfs Andries Knevel het licht heeft gezien. Het in cellofaan verpakte reclamepakket dat wekelijks bij ons in de brievenbus valt bevat deze keer derhalve de creatonisme-folder uit Urk.

Eerlijk gezegd was de folder mij absoluut niet opgevallen, ware het niet dat een aantal weblogs de actie Terug naar je maker is gestart. Doel van de actie is dat iedereen die de folder ontvangt hier een gat in knipt om hem onbruikbaar te maken en vervolgens ongefrankeerd terugstuurt, naar de maker. Hij heet Kees van Helden.

CasaSpider doet daar niet aan mee. Immers, van al het reclamemateriaal dat bij ons binnenkomt is deze folder een van de interessantere. Het is fascinerend om de gedachtengang en argumentatietechniek proberen te doorgronden van mensen die een andere mening zijn toegedaan.

De folder begint met het hoofdstuk Onze gedachten bepalen wat we zien (pagina 2). "Zal een kleuter van vier jaar een boek zonder plaatjes mooi vinden? Nee, uiteraard niet, want die kleuter kan niet lezen." Deze open deur leidt tot iets om over na te denken: "Wie zal in een bos meer zien: een boswachter of een kind dat altijd in de stad gewoond heeft?"

25.02.2009: Ook qua Carnaval is Rijen geen Curacao, dit is alles wat we ervan hebben meegemaakt. Klik voor groter.Ik zeg altijd wees voorzichtig met het gebruiken van analogieën en ook met deze kan de schrijver zich nog wel eens in de eigen voet schieten, wie is hier de boswachter. Het doet me denken aan uitspraken van het Orakel van Delphi. Genoeg hierover, meer informatie is te vinden op www.creatie.info.

Luchiano (11) is de gehele week vrij wegens Carnaval en ik maandag en dinsdag. Gelukkig staat tegenover al deze vrijheid niet de verplichting actief deel te nemen aan het volksfeest. Ons enige contact vindt dinsdag plaats als we de gevulde pamperzakken van Diana (2) naar de pamperverzamelcontainers naast de Boerenbond brengen.

Over bont gesproken is het wel bijzonder dat Gerard Joling uitgerekend min of meer door Georgina Verbaan tot Domste Bontje van 2008 is uitgeroepen. Bij de Boerenbond aan de Mary Zeldenrustlaan 20 te Rijen Wringersgat staat een aantal praalwagens klaar voor de optocht van die middag. Bij het Wilhelminaplein lukt het om Diana samen met zo'n praalwagen op de foto te zetten.

We zijn op weg naar Tilburg waar we onder andere het Kruidvat met een bezoek vereren. Wat zijn er trouwens ontzettend veel Kruidvatten (vaten?) in Tilburg. We tellen er zo vier. Lucy zoekt een shampoo en conditioner uit van het merk Gliss, alle Aussagen ohne Gewähr. Op het rek staat een bordje geprikt met de tekst dat men twee Gliss-produkten uit mag zoeken voor vijf euro.

Bij de kassa zie ik de caissiere echter twee maal een bedrag van ruim boven de vier euro aanslaan. "Euhm mevrouw, die kosten samen vijf euro hoor", sputter ik. "Neen, er geldt een korting van vijf procent op deze produkten", antwoordt de jongedame. Mensen zijn een verzameling quarks en hun gedrag wordt bepaald door chemische processen. Dat weet ik zeker want het begint aardig te borrelen in mijn bloed. "Hou ze dan maar", zeg ik kortaf.

Na het betalen loop ik nogmaals naar het betreffende rek. Er staat heel duidelijk dat men twee Gliss-produkten mag uitkiezen voor vijf euro. Ik pak een fles shampoo en een fles conditioner, ruk het voordeelplaatje van het rek af en been naar de caissiere. "Kijk, hier staat het!", roep ik. De vrouw bestudeert het plaatje, haalt de flessen die ze onder de desk heeft weggezet tevoorschijn en maakt de rekening op. "Dat is € 9,50", zegt ze een beetje pinnig. "Wat? Maar ik hoef er maar twee hoor", antwoord ik. "Ja maar, u zet er net twee flessen bij!" "Ja maar, ik wist niet dat u die andere weer tevoorschijn ging halen. Van begin af aan wil ik er maar twee!"

Zuchtend draait de caissiere de transactie terug en ze neemt daar de tijd voor, waarschijnlijk in de hoop dat de allengs langer wordende rij haar woede op mij richt. Neen, tussen de caissiere en mij komt het nooit meer goed. "Dat is dan € 4,75", zegt ze. Zwijgend maar ook een beetje verbaasd betaal ik. De aanbieding was toch twee produkten voor vijf euro? Het zijn 25 eurocenten om te koesteren.

Ach, waar maakt men zich druk over. Het punt is dat als men iets aanbiedt men dit ook na moet komen. Ik bedoel, met al dat Creationisme gaat het toch echt de verkeerde kant op met de evolutie.

February 20, 2009

Sokken aantrekken

Staand of zittend urineren levert soms leuke discussies op. Als men aan 100 vrouwen vraagt waarom zij wel eens een dag man willen zijn luidt het antwoord vrijwel nooit gebruik maken van de grotere hersencapaciteit maar staand plassen.

Iets wat zowel mannen en vrouwen even goed kunnen is hun sokken aan doen. Of is het sokken aandoen? Net als urineren kan men het aantrekken van sokken staand of zittend doen. CasaSpider is een Staande Sokken Aantrekker (SSA). Een SSA is een mens in de kracht van zijn leven, hij heeft controle en dwingt respect af, zelfs zonder dat buitenstaanders daadwerkelijk zien hoe hij zijn sokken aantrekt.

Een ander verhaal is de Zittende Sokken Aantrekker (ZSA) die in meerdere subgroepen verdeeld is. Zo kan men een ZSA zijn uit luiheid, een verschijnsel dat men vaak bij jongeren ziet. Oudere mensen ontwikkelen zich uit onmacht tot ZSA, zij kunnen simpelweg niet meer op een been staan.

De SSA is van nature een avonturier, een thrill-seeker en iemand die ervan houdt op het randje te balanceren. Iedere SSA kent de momenten dat hij, meestal op zijn slechtere been staande, het evenwicht dreigt te verliezen. Een genante vertoning voor de SSA die bij eventuele toeschouwers tot misplaatste vrolijkheid leidt. Vaak betreft het hier ZSA's.

Met zijn 6e Dan mag CasaSpider zich inmiddels een SSA-Authoriteit (SSAA) noemen. Hier een tip om bovengenoemde situatie te voorkomen. Alles draait om balans en controle. Een fout die veel SSA's maken is dat zij de sok in de hand houden, een been optillen en dat dan als het ware in de sok laten vallen. Als dit lukt is er niets aan de hand.

Het gevaar is echter dat een teen of zelfs de zool precies op de rand van de sok terechtkomt waardoor de voet niet naar binnen kan glijden. De reeds ingezette neerwaartse beweging kan haast niet meer gecorrigeerd worden. Gebeurt dit regelmatig dan moet men zichzelf in de spiegel aankijken en toegeven tot een ZSA verworden te zijn.

Hoe moet het dan wel? De sleutel is controle. Eerst haalt men diep adem, neemt de sok in de hand en ademt uit. Vervolgens tilt men het doelbeen langzaam op totdat de knie een hoek van 90 graden maakt. Zo blijft men een aantal seconden staan, in volledige balans. Pas dan beweegt men de sok richting voet. Let wel, niet snel maar juist zo langzaam als men kan. Als de sok aan de voet zit keert men wederom langzaam en met controle terug naar de basispositie.

Ik voel een nieuwe fitness-rage aankomen, nu nog even nadenken over de naam. Sok-Chi of Tae-Sok klinken allebei niet slecht.

January 27, 2009

Dwarsverbanden

Waarschuwing: deze post is voor insiders en kan bij onvoldoende interesse tot geestelijke verwarring en in het gunstigste geval slaperigheid leiden. CasaSpider is hiervoor op generlei wijze aansprakelijk. Een typisch geval van eigen schuld, dikke bult!

We gaan terug in de geschiedenis. Februari 2004 is in weblogtermen te vergelijken met de tijd van het Romeinse Rijk. Bloggers houden elkaar op de hoogte van nieuwe posts via de zogenaamde Loglijst van JeeWee. Het systeem checkt om de zoveel minuten alle aangesloten weblogs en dat wordt op zeker moment te gortig. Bovendien staat opvolger Blogrolling al te pingen dringen. De stekker gaat eruit bij de Loglijst.

Elisa van Misdruk.nl schrijft hier op 26 februari 2004 het volgende over:

RIP Loglijst Bah!

Zoals wel vaker hoopte ik dat hij na enig geduld weer zou werken, onze nationale eigen loglijst. Ooit het paradepaardje van Tonie maar nadat weblogs.com iets begon als radio userland (en de nationale overzichten verdwenen) door JW en RR opgepakt en herbouwd tot een stuk vanzelfsprekend gemak dat ik vreselijk ga missen.

Achterhaald, het zou wat! Ping pinger pingst. Wat moet ik met blo.gs? Ik lust dat commerciële schreeuwgedoe helemaal niet. Pingen heeft de toekomst, zal best waar zijn. Het aardige van de lijst was alleen, dat je ook eens een weblog las dat niet tot je favo's behoorde, omdat je het toevallig langs zag schieten.

Van mij hadden jullie niet hoeven stoppen. Ik heb zelfs de pest in en zal die ouderwetse lijst behoorlijk missen. (Bron)

We gaan terug naar het heden. Kathleen van het slechte richten is jarig en trakteert op zelfgemaakte pannenkoeken. Het is druk in haar kamer en ik klets wat met Pieter H. over statistiek. We hebben het over het gemiddeld aantal armen, over of er twee Amsterdammers rondlopen met hetzelfde aantal haren en heel toepasselijk, over de kans dat twee personen van een afdeling op dezelfde dag jarig zijn. Later zoek ik het op. Het omslagpunt blijkt bij 23 personen te liggen. In dat geval is de kans groter dan 50% op een dubbele verjaardag.

's Avonds ben ik ruim twee uur bezig met de template van het CasaLog, groot onderhoud zeg maar. Na maandenlang sukkelen met Blogrolling, een programma om je links mee te managen en de opvolger van de Loglijst, is de beslissing gevallen: "Say GoodBye to Blogrolling and Hello to CasaRolling!"

Hoho, kom me niet aan dat ik niet gewaarschuwd heb. In het kader van de geschiedenis compleet maken zoek ik naar oude posts van mijn hand over de Loglijst en stuit daarbij op Verjaardagen. In de laatste zin van deze post staat de vraag hoe groot de kans is dat de Loglijst het vandaag nog gaat doen.

Vandaag in die context is 26 januari 2003, de dag waarop Verjaardagen is geschreven. Maar dat is toevallig! Zes jaar later, op 26 januari 2009, verdwijnt de Blogrolling code uit de CasaLog template. Buiten dat gaat deze post ook over de kans dat twee mensen uit een bepaalde groep op dezelfde dag jarig zijn, bizar.

Is CasaSpider soms de nieuwe Uri Geller?

Op de betreffende datum 26 januari 2003 werkte ik bij SQL Integrator op Curacao. Het bedrijf telde toen ongeveer 30 medewerkers. Op 26 januari waren er daarvan niet minder dan drie tegelijk jarig: Richel Albertoe, Krijn Mostert en Andrew Solomon. Mannen, bij deze alsnog gefeliciteerd.

Wederom bewijst de formule zijn gelijk: p(i)=365! / (365^i * (365-i)!)
Iets heel anders, waar komen pluisjes in de navel eigenlijk vandaan?

January 21, 2009

De Ladenkast van Obama

Uiteraard zitten we op dinsdag 20 januari 2009 vanaf 17:30 voor de buis. Amerika en de wereld voelen dat er iets bijzonders te gebeuren staat, dat er geschiedenis wordt geschreven: de inauguratie van Barack Obama als de 44e president van de Verenigde Staten. Er lopen twee miljoen mensen in de buurt van het Witte Huis in Washington DC. Ondanks de snijdende kou wil niemand dit moment missen.

Bij het afleggen van de eed is er even een hapering maar Obama is voldoende gelouterd om zich daardoor niet uit het veld te laten slaan. Dan begint hij aan zijn speech, een speech met oog voor de bedreigingen en problemen maar ook gericht op de toekomst, the Remaking of America. Het zijn geen verrassende woorden maar de behoefte eraan is enorm. Amerika is duidelijk klaar voor verandering, okay even afwachten hoe dat de dagen erna in de praktijk uitpakt.

Waar let kniesoor CasaSpider op tijdens de speech? Op de talrijke spelfouten in de ondertiteling. Hoe doen ze dat eigenlijk, is de tekst van de speech vantevoren bekend? Of zendt men met een kleine vertraging uit? Immers, soms staat de ondertitel er al voordat Obama de betreffende zin heeft uitgesproken.

Op 20 januari is mijn zus Margriet jarig. Nu maar hopen dat zij er begrip voor heeft dat haar verjaardag enigszins is overschaduwd door het feestje van Obama. Margriet, desondanks van harte gefeliciteerd!

Bij ingewikkeld lijkende problemen is het de kunst deze terug te brengen tot de essentie. Dat klinkt gemakkelijker dan het lijkt maar is zeer effectief. Helemaal voor een president van de Verenigde Staten. Bij de Wiskundemeisjes kwam ik een aansprekend en daardoor leuk probleem tegen: Hoe groot is de kans dat twee inwoners van Amsterdam precies hetzelfde aantal haren op hun hoofd hebben?

Het aantal haren is gerelateerd aan de haarkleur. Zo hebben roodharigen ongeveer 90.000 haren en blondines (v/m) 150.000. Het aantal inwoners van Amsterdam bedraagt circa 750.000. Nou, hoe groot is de kans dat minstens twee Amsterdammers hetzelfde aantal haren op hun hoofd hebben?

Die kans is 100%.

De Wiskundemeisjes leggen dit uit aan de hand van het Ladenprincipe of in het Engels het Pigeonhole principle (Wikipedia). Als je een kast hebt met daarin tien laden en je verdeelt elf balletjes over deze tien laden, ongeacht hoe, dan is het 100% zeker dat in minstens één lade meer dan één balletje zit. Ja, dat klinkt wel enorm simpel en logisch.

Datzelfde Ladenprincipe is ook toepasbaar op de Amsterdamse haren. Het minimum aantal haren dat iemand bezit is 0 en laten we het maximum gemakshalve stellen op 200.000. De mogelijke aantallen haren zijn de laden in de kast en de inwoners van Amsterdam de balletjes. Omdat er meer inwoners zijn dan mogelijke aantallen haren, zijn er minstens twee inwoners met precies evenveel haren op hun hoofd. (Bron)

Nu maar hopen dat Barack Obama kwesties als Irak en de Kredietcrisis op een of andere wijze ook terug kan brengen tot iets simpels als het Ladenprincipe.

January 14, 2009

Water

Vroeger was ik best goed in scheikunde. Ga maar na, een tien op mijn eindrapport van 4 Gymnasium en in bezit van Doos 6 met kaliumpermanganaat (KMnO4). Inmiddels ben ik gedetacheerd bij Brabant H²O, uhm Brabant Water. Oud-collega Aris Verburgh vroeg ooit aan mij wat dan HO²I was. Hooi. Water... een van de meest fascinerende stoffen op aarde. Zo simpel en toch zo complex, bijzonder en ondoorgrondelijk. Water heeft wel iets weg van een vrouw.

We kunnen niet zonder maar pas op, voor je het weet verzuipen ze je! Even serieus en terug naar de vreemde eigenschappen van water. Water is de enige stof die bij (omstreeks) 4 graden Celsius zijn hoogste dichtheid bezit. Als water van vier graden afkoelt naar nul dan zet het uit. Velen staan hier niet bij stil maar het is toevallig wel de essentie van het leven op aarde.

13.01.2009: De dichtheids-anomalie van water heeft verband met de moleculaire structuur.Immers, als ijs zwaarder was (hetgeen natuurkundig gezien eigenlijk logisch is) dan water tussen de 0 en 4 graden zou het onmiddellijk naar de bodem zinken. In een dergelijke kosmos bevriezen meren van onder naar boven waardoor er geen leven meer mogelijk is. Ook een Elfstedentocht schaatst een stuk moeilijker met het ijs op de bodem. Fascinerende shizzle. Bovengenoemd verschijnsel noemt men ook wel de dichtheids-anomalie van water. Zeg dus nooit meer gewoon water tegen deze anomalie.

Wis- en natuurkundigen zijn, laten we eerlijk wezen, vaak grote nerds. Van hun vakgebied weten ze heel veel maar het overbrengen van die kennis op leken is niet hun sterkste punt. Een uitzondering is Ruud van Dijk die begin 80'er jaren een studentenhuis met mij deelde. Ooit legde hij me de Quantummechanica in begrijpelijke termen uit. "Kijk CasaSpider, op deze tafel staat een asbak. Tenminste dat zeggen gewone mensen. In termen van de Quantummechanica zeggen we niet dat die asbak daar precies staat. Neen, wij zeggen, er is een bepaalde kans dat op dit moment die asbak daar staat."

Volkomen helder. Het mysterie van de dichtheids-anomalie van water is tot op heden nooit helemaal verklaard. Men tracht dit te doen met een geweldig fenomeen: De Tweede Buurman Molecuul. Een citaat:

"(...) maar in lage dichtheidsijs is de zogenaamde tweede buurman molecuul relatief verder weg van de centrale molecuul. Terwijl in sommige andere vormen van hoge dichtheidsijs het zuurstofatoom van de tweede watermolecuul als het ware 'gebogen' wordt en daardoor dichter bij de centrale watermolecuul ligt. Hierdoor bereikt het ijs dus een grotere dichtheid."

Mensen die dit niet snappen hoeven niet te wanhopen. Duidelijk is dat de grote(re) dichtheid van water bij vier graden Celsius verband houdt met de moleculaire structuur. Tot slot een controlevraag, of men überhaupt wel iets opsteekt van wat er op het CasaLog wordt verkondigd: Wat is de temperatuur van het water op de bodem van een meer waar ijs op ligt?

Voor de werkelijk geïnteresseerden: lees Toverwater uit Noorderlicht Nieuws.

January 3, 2009

Verbied de Verboden!

We zagen Harry Potter en de Orde van de Feniks (Wikipedia) uit 2007. Deze vijfde HP-film werkt toe naar het zwarte en donkere einde. Eindelijk is bekend wat De Profetie inhoudt: "de één kan niet leven als de ander bestaat". Dit slaat op Lord Voldemort, Heer van de Duisternis, en Harry Potter zelf. Ook daar geen vreedzame coëxistentie.

Het is een onderhoudende film met een ietwat mager (lees: kinderachtig) einde. Bij duivels kwaad denk ik niet direkt aan het naar elkaar wijzen met toverstokjes. Maar voordien heeft Harry heerlijk gezoend met een Aziatisch type. Als ik het goed heb begrepen wordt hij later door haar verraden. Nou ja, in ieder geval toch lekker gezoend zullen we maar zeggen.

03.01.2009: Verbied de Verboden!Een opvallend en nieuw karakter in de film is de altijd in het roze geklede Dorothea Omber. Een dominante vrouw die al snel de macht op Zweinstein grijpt. De gangen worden volgespijkerd met tegels waarop verboden staan.

Zo ongeveer alles wat het leven aangenaam maakt staat erop. Geen muziek meer en alle verenigingen worden verboden. Als men Dorothea zo bezig ziet is het niet moeilijk in te zien dat verboden een negatieve flow zijn.

Het boek Harry Potter en de Orde van de Feniks dateert uit 2003. Tussen 2003 en 2009 lijkt het of er in Nederland ook een soort van Dorothea Omber rondwaart.

Immers steeds meer dingen worden verboden of staan op het punt dat te worden. Binnen roken mag niet meer, Sinterklaas krijgt ieder jaar hevigere aanvallen te verduren en als het aan sommigen ligt wordt met Oudjaar het vuurwerk door overheidsinstanties keurig volgens de regels afgestoken.

Ja zelfs vrijbuiter ReneSmurf is op de verbiedende toer. Na de Koningin en de commerciele omroep verbiedt de blauwgeverfde schilder uit Winschoten nu ook al nieuwjaarswensen op zijn blog. Ik word hier zo rebels van. Bij deze roept CasaSpider derhalve iedereen op: "Verbied de Verboden!"

Men zegt wel eens dat men milder wordt naarmate de jaren verstrijken. Maar of dit nu een uiting is van milder?

December 19, 2008

Keuzes

19.12.2008: Brandalarm bij Brabant Water in Den Bosch, gelukkig slechts een oefening. Klik voor groterAls je kiest voor het plaatsen van verkeersdrempels om auto's te dwingen langzamer door de straten te scheuren belast je het milieu extra doordat er meer geremd en opgetrokken wordt.

Een hoger benzineverbruik is het gevolg van een maatregel die het overdag voeren van dimlicht verplicht stelt. Veiligheid ten koste van wederom het milieu.

Andersom kan ook. Om op energiekosten te besparen laat een gemeente de straatverlichting minder vaak en minder lang branden. Dit heeft gevolgen voor veiligheid en veiligheidsgevoel, in het tweede geval vooral van vrouwen.

Maar ja, als je niet kiest wordt er voor je gekozen.

Je kiest of je gehoor geeft aan het brandalarm in de wetenschap dat zonder onsterfelijkheid de deugd geen zin heeft. Vrij naar CasaSpider (brandalarm) en Dostojevski, De Gebroeders Karamazov (onsterfelijkheid en deugd).

Foto: Brabant Water, 's-Hertogenbosch. O ja, dit is ook een keuze.

December 18, 2008

Kerstmarkt KBS Sint Jozef

Stelling: mensen zoeken naar bevestiging. Vroeger was geluidsapparatuur mijn grote hobby. Weinigen konden mij iets wijs maken op dat terrein. Thuis hadden we de Consumentengids en met name de vergelijkende warenonderzoeken hadden mijn belangstelling, helemaal als het onderwerp audo- en video-apparatuur betrof.

17.12.2008: Kerstmarkt KBS Sint Jozef Rijen, met diverse activiteiten wordt geld verdiend voor Brazilie. Klik voor groterHet was opvallend hoe vaak het merk Philips in die testen hoog, ja zelfs bovenaan eindigde. De vakliteratuur en mijn persoonlijke smaak waren een geheel andere mening toegedaan. Wat is dan de waarde van een dergelijke test en wat is dan de waarde van de Consumentenbond?

Toch viel mijn keus eens op een set IMF Supercompact luidsprekers, winnaar van een Consumentengids-test. Tot volle tevredenheid overigens.

Het nieuwe jaar 2009 is in aantocht. Vorig jaar kochten we de Champagne op de laatste dag en dat is niet slim. We keken naar Kassa met een test van Champagne die in de diverse supermarkten wordt verkocht. Winnaar werd de Crémant de Bourgogne Blanc de Noirs van C1000. De beste (namaak) Champagne voor een lage prijs: € 9,95.

Woensdagavond was het Kerstmarkt bij de KBS Sint Jozef. Alle klassen deden mee en moesten iets verzinnen om geld te verdienen voor een project in Brazilie.

Luchiano (11) had zich er gemakkelijk vanaf gemaakt, hij hoefde slechts folders rond te delen. Anderen waren druk in de weer met pannenkoeken bakken, suikerspinnen maken en snuisterijen verkopen.

Het was bomvol op de speelplaats. Het grootste gedeelte van de ruimte werd in beslag genomen door de kraampjes en zo was er maar weinig plaats voor het in grote getale toegestroomde publiek. Het is moeilijk tellen maar ik denk dat er tussen de 1000 en de 2000 mensen aanwezig waren. Het was dus volgens Brabants dialect kei-gezellig. Een greep uit de foto's:

  • Altijd leuk: dingen gooien op kinderen voor weinig
  • Lucy en Diana (2) bij de sneeuwpop
  • Luchiano koopt een koekje
  • Twee meisjes die wel van poseren houden
  • Diana vermaakt zich prima in het houten klimobject
  • De kinderen verkopen als ware marktkooplui
  • Na een half uur wachten heeft Luchiano eindelijk zijn suikerspin
  • In de zandbakken staken brandende fakkels, romantisch

Tegen half acht verlieten we het feestgewoel en liepen naar de auto die voor de C1000 geparkeerd stond. De winkel was nog open en we gingen naar binnen, op zoek naar de prijswinnende Champagne. Maar die was natuurlijk uitverkocht. De invloed van instanties/personen als Radar, Kassa, de Consumentengids en Sonja Bakker is groot. Heeft dit te maken met het zoeken naar bevestiging? Of welk ander proces speelt hier een rol?

Donderdag na het werk ging ik nogmaals naar de C1000. Het duurde even maar toen zag ik de twee laatste flessen Crémant de Bourgogne Blanc de Noirs. Snel deed ik ze in mijn mandje.

November 28, 2008

De Luchiano Paradox

Schouwhengst is wel een van de treurigste beroepen die er bestaan maar wat is dan een van de fijnste? Ik meen filosoof. De gehele dag mag men nadenken over vreemde redeneringen, paradoxen en wat dies meer zij. Typisch een baan die men het beste in de kroeg uitvoert.

Neem bijvoorbeeld een Carl Gustav Hempel en de stelling "Alle raven zijn zwart". Men houdt een steekproef onder een miljoen raven die allen zwart blijken te zijn. Het omgekeerde is per definitie ook waar: "Alle niet-zwarte dingen zijn niet-raven". Een rode appel is een niet-zwart ding en het is een niet-raaf. Hieruit volgt dat het observeren van een rode appel het geloof in de stelling dat alle raven zwart zijn verhoogt. Het paradoxale element zit hem erin dat de inductieve logica de intuïtie tegenspreekt. (Wikipedia)

Denk daar maar eens over na, dan schenk ik mijn glas nog maar eens vol met Tequila. Luchiano (11) heeft zijn eerste rapport van dit schooljaar binnen. Een rapport dat mij in zowel positieve als negatieve zin verrast, een paradox an sich. De laatste twee weken zijn wij druk bezig met de voorbereiding van de Cito-toets die begin februari 2009 afgenomen wordt.

27.11.2008: Gelijktijdig met zijn eerste rapport van groep 8 bracht Luchiano dit zelfgemaakte kunstwerk mee naar huis. Klik voor groterTaal is een probleem voor Luchiano dus daar ligt de focus. Zijn nivo valt mij eerlijk gezegd vies tegen, van de gehele materie over lidwoorden, bijvoegelijke naamwoorden, voorzetsels en voornaamwoorden is hem nauwelijks iets bekend. Wat doen ze daar op school? Of moet ik zeggen wat doet Luchiano daar?

Daarom verbaast het mij enigszins dat zijn rapport nog niet eens zo slecht is. Het doet mij wel vrezen voor de kwaliteit van het onderwijs. Voor het tienminutengesprek dat binnenkort met juf Wendy plaatsvindt heb ik in ieder geval voldoende gesprekstof.

Met haar commentaar onderaan het rapport ben ik het volmondig eens: "Luchiano, Let goed op tijdens de uitleg, dan weet je altijd precies wat je moet doen. Lees de opdrachten goed."

Toch baart de Cito-toets mij zorgen. Op een bepaald moment weet je ook niet meer of je kind nu slim is of (gechargeerd) dom, op specifieke gebieden. Aan de hand van hoe hij zich gedraagt en uit weet ik zeker dat Luchiano een pienter mannetje is, maar als hij een bladzijde over voornaamwoorden uit zijn hoofd moet leren slaat de twijfel toe. Waarschijnlijk heeft het met interesse te maken.

Samen met het rapport bracht hij een werkstuk uit de handenarbeidles mee naar huis. Een plexiglazen ornament met de letter L die via een batterij en speciale verlichting steeds van kleur verandert. Dat is dan weer knap en Luchiano is naar eigen zeggen een van de weinigen die het werkstuk af heeft gekregen.

Tijd voor een andere filosoof, tijd voor een nieuwe Tequila. Enrico Fermi is de naam van de een, José Cuervo die van de ander.

De Fermiparadox is een paradox waarin hoge schattingen voor de kans op het bestaan van buitenaards leven in schril contrast staan met een gebrek aan bewijs daarvoor. De leeftijd van het universum en het reusachtige aantal sterren lijken aanwijzingen voor de aanname dat buitenaards leven veel zou moeten voorkomen. Tijdens een lunch in 1950 praatte de natuurkundige Enrico Fermi daarover met zijn collega's en zou toen hebben gezegd: "Waar zijn ze dan?"
(Wikipedia)

Haha, die vraag had Luchiano kunnen verzinnen! Ik klok de rest van de fles Tequila met een paar ferme slokken naar binnen en veeg de lippen af aan de rug van mijn hand.

November 27, 2008

Radiogolven en ziekenhuizen

Op de DBA-kamer van Brabant Water staat een stereotoren. Het is een oud geval, zo pikt de cd-speler alleen officiële cd's en geen zelfgebrande. Er zit een dubbel cassette-deck in maar wie gebruikt dat nog anno 2008? Hierdoor staat de hele dag de radio aan. Daar valt prima mee te leven, alleen hebben we geen echte FM-antenne. Er is een constructie bedacht met een lang stuk electriciteitsdraad waar aan het uiteinde een AM-antenne gekoppeld is.

Antennes blijven vreemde dingen of liever gezegd radiogolven zijn raar. In mijn simpele beleving bevinden de radiogolven van alle zenders die wij kunnen ontvangen zich in onze kamer. Toch moet de antenne precies in een bepaalde stand staan, anders wordt het geluid overstemd door ruis.

25.11.2008: Stefan den Engelsman, ook inzetbaar als FM-antenne en vijfde T.... Klik voor groterSterker nog, als iemand de draad vastpakt doet hij het vaak wel. Of als iemand in een bepaalde positie gaat zitten, maar dat is toch gek? Laatst hadden we weer slecht geluid. Collega Stefan den Engelsman heeft het radiogebeuren in zijn takenpakket en ging meteen met de antenne in de weer.

Uiteindelijk zette hij hem op zijn hoofd wat behalve een beter geluid tegelijkertijd tot het inzicht leidde dat wellicht de Missing Link is gevonden.

In zijn post Spitsalarm heeft iamzero mij op het spoor gezet van drogredeneringen, een fascinerend gebied. Het komt erop neer dat de ANWB een spitsalarm heeft afgegeven voor maandagochtend, dat de gevreesde lange files zijn uitgebleven en dat het spitsalarm dus goed heeft gewerkt. Een mooi voorbeeld van de drogreden Post hoc ergo propter hoc (Wikipedia).

De relatie tussen Stefans inspanningen met de antenne en het geluid van de radio valt wellicht eerder onder de verwante drogreden Cum hoc ergo propter hoc (Wikipedia), maar vooralsnog hebben wij hier geen aanwijzingen voor. De Wikipedia-links staan er niet voor niets, het is gewoon heerlijk om in deze materie te grasduinen en door te klikken.

Neem nu dit geval. Ziekenhuis Lagun en ziekenhuis Kenepa (de gebruikte namen zijn fictief) worden met elkaar vergeleken met betrekking tot geslaagde en niet geslaagde operaties. Het blijkt dat Kenepa het hoogste percentage geslaagde operaties heeft. Is Kenepa daarmee een beter ziekenhuis dan Lagun?

Men besluit onderscheid te maken tussen zware operaties en lichte. Immers, bij zware operaties is het risico groter en daalt derhalve het slagingspercentage. Inderdaad vinden in Lagun meer zware operaties plaats dan in Kenepa.

Maar nu komt het vreemde. Lagun blijkt zowel bij de zware als bij de lichte operaties beter te scoren dan Kenepa! Dat is vreemd aangezien bij de eerste meting over alle gevallen Kenepa hoger scoort dan Lagun.

Kan dit? En zo ja, welk ziekenhuis is nu beter en waarom?

Update 28.11.2008 / 19:51

De lezers van het CasaLog (b)lijken toch eerder liefhebbers van fastfood dan van Haute-Cuisine. Het een is overigens niet beter dan het ander, maar dus wel anders. Het ziekenhuisverhaal is beschreven in Simpsons Paradox, daar vindt men een goed voorbeeld met cijfermateriaal. Maar ja, het is wel Haute-Cuisine...

September 11, 2008

LHC: Als Luchiano op Higgs past

Woensdag 10 september 2008 gaat de geschiedenisboeken in als een zwarte dag of beter gezegd als de dag van het zwarte gat. Het begon 's morgens al toen mijn oog viel op de glazen pot gevuld met zwarte dropjes. Even later kwam collega-dba Judith binnen met een zwarte trui en Stefan was zijn PDA kwijt.

Voor Luchiano (10) hebben we laatst een ordner gekocht zodat hij papieren van school netjes kan opbergen. Dat is hard nodig. Het is maar goed dat meneer niet op het Higgs-deeltje moet passen, immers dan kunnen de Cern-geleerden die de Large Hadron Collider (LHC) bedienen het wel schudden.

10.09.2008: Large Hadron Collider van het CERN zorgt voor zwarte gaten, everywhere. Klik voor groter.Nu maken zij gebruik van de Atlas-detector (website). Zonder Higgs-deeltje is niet te verklaren waarom protonen, neutronen en electronen massa hebben. Een complete ramp!

De eerste bundel protonen is op weg om zijn eerste ronde in de 27 kilometer lange ring van de LHC af te leggen, het is onbekend wie de gele trui draagt. Later op de dag vertrekt een tweede peloton protonen in tegengestelde richting, kijk dat moet men bij de Tour de France nu ook eens doen.

Vier kilometer westelijk van Atlas staat de Alice-detector (Website) om de oersoep van quark-gluonplasma's (nieuw van Knorr) te ontleden. Dan gaan we kijken waar alle antimaterie is gebleven die na de oerknal is ontstaan, het zogenaamde Large Hadron Collider beauty experiment (lhcb). Ook een onderzoek dat veel gemakkelijker en goedkoper in de slaapkamer van Luchiano gedaan kan worden.

Velen wilden het enerverende gebeuren via de webcam (website) volgen maar helaas, ook deze stond toepasselijk op zwart. Immers, een aantal zwartkijkers gelooft dat het experimenteren met de natuur een zwart gat tot gevolg heeft dat de aarde opslokt. Google ziet het allemaal wat speelser en paste de zoekpagina aan.

Bron voor technische gegevens Large Hadron Collider / Higgs particle: VPRO Noorderlicht (Mirror). Zie ook Wikipedia.

CasaSpider verdween in zijn donkerzwarte Volkswagen Jetta van Motel Nuland via Hooipolder (waarover later meer) naar Rijen.

August 12, 2008

Db-status 0502100

Op het gebied van zoeken is niets zo moeilijk als zoeken naar iets dat er niet is. In huis kan dat theoretisch oneindig lang duren (het komt voor!) maar ook in een database duurt zoeken naar iets dat er niet is langer, tenminste in het geval van een full table scan.

Kijk maar. Database-A bestaat uit 1000 datablokken. Als men zoekt naar een record dat in de database aanwezig is moeten hiervoor gemiddeld 500 datablokken gelezen worden. Of een record er niet is weet men pas na het lezen van alle 1000 datablokken. In het antieke IDS-2 dbms onder Bull GCOS8 vroeg men na iedere find de db-status uit. If db-status = 0502100 had men het einde van de realm bereikt en kon men stoppen met zoeken.

Zaterdag, zondag en maandagochtend druppelden we in totaal vijf maal atropine in Luchiano's (10) ogen. Dokter Saxena van het Amphia ziekenhuis in Breda wilde enige extra testen doen. Wederom keek ze hem diep in de ogen en vrij rap concludeerde ze: "Neen, alles is in orde. Hij hoeft geen bril want hij ziet uitstekend."

Op zich goed nieuws deze variant van db-status 0502100. Alleen waar komt Luchiano's hoofdpijn na het lezen dan vandaan? En waarom houdt hij zijn handen gestrekt als hij een boek leest? Dat vroeg ik aan dokter Saxena en zij zag de onvrede in mijn ogen.

"Okay, we kunnen nog één laatste test doen bij de orthoptist", aldus dokter Saxena. We hebben nu een afspraak op 15 oktober om 08:15, zie hier het CasaLog als wereldwijde agenda, bij mevrouw Patricia Neomagus. Zoeken in een andere realm en wat een geweldige achternaam. Patricia is op 5 oktober te zien in de nieuwe TV-serie Hospitaal van de Avro.

Nogmaals over het fascinerende proces van zoeken. Het is niet goed als men te lang niets vindt. Daarom plaatst de begeleider bij het met behulp van honden opsporen van drugs regelmatig zelf een verdacht pakketje. Zo blijven de honden scherp en kan hij zien of ze hun werk nog goed doen.

Zoeken heeft zoveel interessante aspecten. Wat te denken van een datingbureau?

Update vrijdag 15.08.2008

Na wat verder onderzoek is gebleken dat de serie Hospitaal reeds in het jaar 2006 is uitgezonden. Niet alles wat op internet staat is bloed-actueel, vertel mij wat. Maar had niemand daar nu iets van kunnen zeggen?

Hoe dan ook, de aflevering met Patricia Neomagus is hier te bekijken.

June 25, 2008

Voor wie ben je?

Het bezitten van een dubbel paspoort is dankbaar voedsel voor politici en juristen. Wat klopt hier ondanks tien Google-hits niet? Na twee dagen afkicken spelen Turkije en Duitsland vanavond de eerste halve finale van het Europees Kampioenschap voetbal. In Duitsland wonen vele Turken waaronder ook weer vele van de tweede en derde generatie. Voor wie zijn die, voor Turkije natuurlijk.

Hoe werkt het proces van voor wie men is. Het heeft te maken met trots. Toen Lucy, geboren in de Dominicaanse Republiek, mij eens vertelde dat Dominicanen veel beter honkballen dan Nederlanders sprong ik direkt en fanatiek in de verdediging. "Ha! Dan weet jij zeker niet dat Nederland sinds jaar en dag Europees Kampioen is en dat wij de Verenigde Staten nog hebben verslagen op de Olympische Spelen!" Dat wist Lucy inderdaad niet en zij stond een weinig versteld.

Al vrij snel nadat ik naar Curacao emigreerde voelde ik mij Curacaoenaar. Met de daarbij behorende trots als een dergelijk klein (ei)landje een grote prestatie neerzette. Neem Churandy Martina. Als Churandy op de Olympische Spelen voor de Nederlandse Antillen uitkomt juich ik nog steeds eerder voor hem dan voor de Nederlandse kandidaat. Behalve trots speelt ook iets van de underdog-situatie mee.

Sander G., een ex-collega van mij die jarenlang in Sao Paulo woonde heeft zich daar snel volledig geïntegreerd. Hij spreekt vloeiend Portugees en is getrouwd met een Braziliaanse. Tijdens het WK van 1998 in Frankrijk was Sander op Curacao. Nederland speelde in de halve finale tegen Brazilie en de geboren Nederlander Sander juichte voor de Brazilianen. Meer dan de helft van de Curacaoenaars is trouwens ook meer voor Brazilie dan voor Oranje. Behalve trots en underdog-situatie speelt ook de kans om te kunnen winnen een rol.

Een mooi verhaal over deze problematiek is Voor of tegen van Francisco van Jole. Zijn vader is geboren in Buenos Aires. Tot diens eigen verbazing kwam de man erachter dat hij bij de westrijd om de Wereldbeker in 1970 meer voor Estudiantes de la Plata was dan voor Feyenoord. Maar twaalf jaar later bij het uitbreken van de oorlog om de Falkland eilanden trok hij partij voor de Engelsen.

De processen van het hart zijn onnavolgbaarder dan die van de hersenen.

May 9, 2008

Dossier 2012 (1)

1. De Polen keren om

Bij Brabant Water wordt niet alleen gewerkt, neen er is ook tijd voor filosofische gesprekken. We hadden het over het jaar 2012, een jaartal waar op sensatie beluste personen grote waarde aan toekennen.

09.05.2008: Op 21 december 2012 keren de Polen om, wie doet dan het stucadoorswerk?Door de stand van de planeten, ja zelfs het Melkwegstelsel, een omflippende zon en wat dies meer zij gaan er grote dingen gebeuren. Sommigen beweren zelfs dat het het einde der tijden betekent. Wat dat betreft zijn we niet erg vooruitgegaan sinds primitieve volkeren hetzelfde dachten tijdens het waarnemen van een zonsverduistering.

Grappig is de theorie dat de Polen in 2012 omkeren. "Wat, gaan ze dan eindelijk terug naar huis?", vroeg iemand lachend. Het betreft hier echter de Noord- en de Zuidpool.

Er is een theorie dat eens in de zoveel jaren deze polen (zonder hoofdletter) van plaats wisselen. Dit zou ongeveer 12.000 jaar geleden voor het laatst zijn gebeurd.

Nu is de poolverschuiving volgens sommigen al over tijd en het jaar 2012 kan een mooi moment zijn om de grote wisseltruc uit te halen. Als de polen omkeren is dat geen pretje, het levert kou, overstromingen en andere rampspoed op. Laat de Polen dus maar gezellig hier blijven.

2. Het jaar 13.0.0.0.0 van de Maya's

Wij kennen een paar soorten kalenders. De gewone kalender, de verjaardagskalender die op het toilet hangt en de Pirelli-kalender. Dit valt echter in het niet bij de kalenders die de legendarische Maya's hanteerden. Dit buitengewoon fascinerende volk wist ontzettend veel van astronomie.

De drie belangrijkste Maya kalenders (Wikipedia) zijn de religieuze Tzolkin, de burgerlijke Haab en de Lange Telling voor historische doeleinden. De Lange Telling kent onder meer de volgende begrippen, zie ook deze tabel:

  • Kin = 1 dag
  • Uinal = 20 Kin = 20 dagen
  • Tun = 18 Uinal = 360 dagen = 0.986 jaar
  • Katun = 20 Tun = 7.200 dagen = 19.7 jaar
  • Baktun = 20 Katun = 144.000 dagen = 394.3 jaar

Data worden genoteerd als Baktun.Katun.Tun.Uinal.Kin. Zo wordt de dag van vandaag (09.05.2008) in de Lange Telling als volgt gerepresenteerd: 12.19.15.5.13 hetgeen iets wegheeft van een ip-adres. Volgens de Haab zitten we op 16 Uo en volgens de Tzolkin op 7 Ben. Zie afbeelding.

09.05.2008: De kalenders van de Maya's zijn fascinerend en voorspellen volgens sommigen het einde der tijden op 21 december 2012Men kan zelf datumconversies naar diverse kalenders uitvoeren met dit schitterende programma. Scroll omlaag naar de Mayan Calendars, vul eens 13.0.0.0.0 in, druk op Calculate, scroll omhoog naar de Gregorian Calendar en lees de datum.

De datum 21 december 2012 markeert het einde van de Grote Kalender en van de cyclus van 13 Baktuns waarna de aarde begint aan de Periode van de Vijfde Zon. Ja, hier wordt het een tikkeltje zweverig.

13 Baktuns beslaan ongeveer 5125 jaar en vijf van dergelijke periodes duren derhalve bijna 26.000 jaar. Dit is een cyclus waarin ons zonnestelsel op één lijn komt te staan met Hunab K'u, het centrum van de Melkweg, de plaats die de Maya's de kosmische baarmoeder noemen.

Het gevolg hiervan is drie dagen van leegte en duisternis en er bestaat de mogelijheid dat de polen omdraaien. Dus toch! Ik besprak de dreigende situatie met mijn gezin. Het laconieke commentaar van Luchiano (10): "Erger voor Diana, dan krijgt zij nooit de kans om RuneScape te spelen!"

De auteur van de prachtige pagina met kalenderconversies schat ik hoger in dan de doemdenkers van 21 december 2012. Vrij vertaald staat daar het volgende:

"De Maya's geloofden dat aan het einde van iedere Pictun cyclus van ongeveer 7.885 jaren het universum wordt vernietigd en daarna opnieuw gecreëerd. Mensen met apocalyptische neigingen kunnen rustig ademhalen, immers de huidige cyclus stopt pas op 12 oktober 4772 in de Gregoriaanse Kalender."

Die datum ligt waarschijnlijk echter te ver weg voor mensen met apocalyptische neigingen.

April 23, 2008

Hamer en Aambeeld

Op de voorgrond treden slechts vrouwen op. Slachtoffer Engelien is een vrouw, helpster Annemarie van Gaal is een vrouw en aan de andere kant van de tafel zitten achtereenvolgens drie verschillende vrouwen namens Albert Heijn, okay dat is een man.

Engelien werkt al 45 jaar als caissière bij een grote supermarkt. Vorig jaar werd ze ineens bij haar filiaalchef geroepen. Hij heeft een mooie mededeling voor haar: uit onderzoek is gebleken dat Engelien de laatste tien jaar bijna 20.000 euro te weinig salaris heeft gekregen. Maar er komt meteen nog een mededeling achteraan: de eerste vijf jaar zijn verjaard, dus ze krijgt maar de helft. Die krijgt ze in één keer uitbetaald en dat betekent dat ze van 20.000 euro bruto te weinig uitgekeerd salaris, net iets meer dan 5000 euro netto overhoudt. Er zijn ook mensen die tien jaar lang teveel betaald hebben gekregen, maar die mogen alles houden. Engelien is er kapot van. Zij kan niet geloven dat haar werkgever haar na 45 jaar trouwe dienst zo laat zitten. Annemarie van Gaal begeleidt Engelien in de gesprekken om haar recht te krijgen. (NCRV Ten einde raad, aflevering 7, 22.04.2008. Bekijk de uitzending)

Eigenlijk heel gek, dat stelt ook een van de drie dames die namens Albert Heijn met Engelien aan tafel zitten en haar verzoek glashard afwijzen. "Als wij niets hadden gezegd had u helemaal niets gehad." Soms is nul meer dan vier min twee.

Per saldo krijgt Engelien 5700 euro uitbetaald maar toch slikt ze nu slaappillen en loopt bij de maatschappelijk werkster. Wat leren wij hiervan? Albert Heijn is niet slim geweest. Achteraf had men beter tegen Engelien kunnen liegen dat zij slechts over de afgelopen vijf jaar te weinig heeft gekregen. Dan was Engelien ontzettend blij geweest. Maar ja, dat is achteraf (...) de koe in de kont kijken.

Het optreden van de drie dames van Albert Heijn was dramatisch slecht. Zij hadden de opdracht om niet toe te geven, immers de juristen van Albert Heijn hadden de zaal al lang uitgeplozen en waren tot de conclusie gekomen dat het achterstallige salaris over de eerste vijf jaren niet betaald hoeft te worden.

De kijker (ik dus) balt echter de vuisten. Iemand met 45 dienstjaren zo behandelen, hoe durft men? En dan uit machteloosheid ook nog de beveiliging op Engelien en Annemarie afsturen, hoe dom kan men zijn? Natuurlijk bepalen de programmamakers van Ten einde raad welke scenes getoond worden, maar dan nog.

Hamer en aambeeld. Na jarenlang aambeeld te zijn geweest wil men wel eens de hamer zijn. Een soort van gerechtigheid in het leven. Ooit komt men tot het inzicht.

Van die kaalhoofdige grappenmaker (men zal maar zo'n man thuis hebben) die de hoofdrol speelt in de Gewoon Albert Heijn reclames ben ik eufemistisch gezegd niet zo'n fan. Alle mogelijke positieve effecten van deze campagne zijn echter teniet gedaan door de houding van Albert Heijn in de zaak tegen Engelien, voor degenen die gekeken hebben tenminste. Dick Boer zal zich nog wel eens op het hoofd krabben.

Na de genante vertoning op het hoofdkantoor is Engelien overigens alsnog uitgenodigd voor een gesprek. Daarin heeft Albert Heijn op grond van de bijzondere situatie besloten toch tot uitbetaling van het gehele bedrag over te gaan.

O ja, als de sympathieke Annemarie van Gaal familie is van Louis dan eet ik mijn schoenen op.

April 19, 2008

TENQ en de loop van het leven

Behalve zeg nooit nooit zeg ik altijd pas op met analogieën. Let er maar eens op als iemand een zogenaamd perfecte analogie uit de hoge hoed tovert die toevallig net in zijn of haar straatje van pas komt, hoe gemakkelijk het is om deze onderuit te halen.

Het leven is te vergelijken met de stroom van het water. Er zijn lange rivieren, heftig kolkende bergbeken, kalme stroompjes en sloten. Dat zijn de ambtenaren. Haha, grapje! Eén type verschijning van een waterloop schudden weinigen uit hun mouw alhoewel de naam toch niet onbekend klinkt. Dat is de Meander.

Elke dag vul ik bij Brabant Water een flesje met prikwater, water met bubbels van het huismerk. Het icoon van water met bubbels is mij inmiddels volkomen helder.

18.04.2008: Ben de Jong van Brabant Water Den Bosch tikt er weer een jaartje bij. Klik voor groter.Het apparaat dat in de post Brabant Water met Bubbels nog oneerbiedig Watercooler werd genoemd is eigenlijk een TENQ. Zeg dus nooit meer watercooler tegen een TENQ!

Wat is een TENQ? "TENQ is een watertank met iets extra’s; behalve een waterkoeler is het apparaat voorzien van een 19 of een 42 inch beeldscherm, waarop dagelijks wisselende uitzendingen worden vertoond en de website TENQ TV." (Bron)

Iedere dag zie ik bij het vullen van mijn fles een filmpje op de TENQ. De dames van de receptie waar het apparaat recht tegenover staat zullen er wel helemaal gek van worden. Een paar keer ging het filmpje over meanders. Waterproductiebedrijven maken steeds meer gebruik van meanders omdat deze goed zijn voor de kwaliteit van het grondwater. Het is me even ontschoten waarom.`

Een meander is een lus in de loop van een natuurlijke waterloop, bijvoorbeeld een rivier. In de buitenbocht van deze rivier wordt grond weggespoeld en in de binnenbocht afgezet. De bocht wordt hierdoor steeds wijder tot het moment komt dat hij zichzelf afsnijdt en de rivier zijn oorspronkelijke loop vervolgt. Zie deze meander in de Franse rivier de Sioule. (Wikipedia)

Hoe past de meander in de analogie van de loop van het leven? Iemand loopt zichzelf voorbij, komt geen stap verder tot hij tot het inzicht komt en zijn leven weer gewoon doorgaat? Men mag het voor zichzelf invullen.

Het heeft niets met meanders te maken maar vrijdag was collega Ben de Jong jarig. Ook bij Brabant Water trakteert men op verjaardagen gewoon op gebak en niet op water. Ben, gefeliciteerd met je verjaardag. Nu nog even puzzelen hoe een verjaardag in te passen is in de hier beschreven analogie.

April 4, 2008

De Theorie van Theo

04.04.2008: Theo heeft een bijzondere theorie, met dank aan Rob Zijlstra.Een beetje ongebruikelijk voor het CasaLog maar dit heb ik allemaal niet verzonnen.

De Theorie van Theo is bedacht door Theo (door wie anders?) en op bijzondere wijze opgeschreven door Rob Zijlstra.

Rob is rechtbankverslaggever voor het Dagblad van het Noorden en diens weblog lees ik met plezier. Meestal via de RSS maar toch.

Het verhaal van De Theorie van Theo mag niet verloren gaan. Alleen die titel al heeft iets magisch, net als de film Le genou de Claire.

Afijn, een makkie voor mij: lees het verhaal over De Theorie van Theo (mirror) en steek er wat van op.

Wie trouwens ook veel moet opsteken de laatste tijd is Luchiano (10). Daarom een extra link voor het weekend: Druk druk druk.

April 2, 2008

Voetbal en afscheid

Stelling: In voetbal spelen processen van het werkelijke leven zich in versneld tempo af.

Zo worden de issues vertrouwen en vernedering op geweldige wijze vertolkt door Vitesse-trainer Aad de Mos en de Israëlische voetballer Haim Megrelishvili. Tegen FC Twente werd Megrelishvili na een blunder in de zesde minuut vervangen. Opvallend, maar het kan gebeuren.

Afgelopen weekend was het weer raak, deze keer na 15 minuten. Haim Megrelishvili kon het niet begrijpen, hij gaf een verkeerde breedtepass, werd gewisseld en wilde zijn trainer vervolgens bijna te lijf gaan. De Mos reageerde dat de wissel eigenlijk nog te laat had plaatsgevonden.

Bij RTL Voetbal Insite verbaasden Willem van Hanegem en Johan Derksen zich er vooral over dat De Mos Megrelishvili telkens weer opstelt. Dit houdt verband met een ander conflict van de trainer namelijk met Theo Janssen.

30.03.2008: Een kerkdienst in Dommelen waarbij het overlijden van mijn moeder werd herdacht. Klik voor groter.Een spoedig afscheid is de beste optie voor Haim Megrelishvili en misschien mag ook De Mos dag zeggen tegen Arnhem.

Sommige mensen boeken matige resultaten maar weten deze heel goed te verkopen. Anderen kunnen dat wat minder goed. Neem nu Ernie Brandts, trainer van NAC Breda, en Louis van Gaal, trainer van AZ Alkmaar.

Brandts heeft NAC naar het nu al beste resultaat uit de clubhistorie begeleid, ja zelfs de Champions League is in theorie haalbaar. Als beloning heeft het bestuur reeds in januari het vertrouwen opgezegd, aan het eind van het seizoen is Ernie Brandts werkloos.

Neen, dan Louis van Gaal. Qua budget en spelersgroep was het seizoen 2007-2008 bedoeld om te oogsten, AZ ging voor de landstitel. Het rechter rijtje is het povere resultaat. Na twaalf keer op rij niet gewonnen te hebben versloeg AZ zondag jongstleden zondag Vitesse, met dank aan Haim Megrelishvili. In de aansluitende persconferentie ontzenuwt Van Gaal geruchten over een eventueel ontslag.

Alleen Louis van Gaal bepaalt of hij ontslagen wordt, hij hangt niet met een zijden draadje aan de spelersgroep. Neen, het is juist andersom! De spelersgroep hangt met een zijden draadje aan hem! En als ze niet heel snel heel goed hun best gaan doen dan levert Louis van Gaal zijn contract in. Tussendoor vaardigde hij een aantal boycots uit, tegen de NOS en Johan Derksen. AZ-voorzitter Dirk Scheringa keek onbewogen toe.

Afscheid. Ernie Brandts neemt aan het eind van het seizoen afscheid van NAC. AZ heeft als het zo doorgaat in juli geen spelersgroep meer maar wel een trainer en een voorzitter. Tenminste als laatstgenoemde niet door Louis van Gaal de laan wordt uitgestuurd. Kan zomaar gebeuren.

Afgelopen zondag was er een kerkdienst in Dommelen waarin wij het overlijden van mijn moeder op 31 maart 2007 herdachten. Dat was een definitief afscheid. Afscheid nemen hoort bij het leven, het is niet de vraag of men afscheid moet nemen maar wanneer.

March 25, 2008

Vrouwenlogica

Even twijfelde ik over Belgie een nieuwe (17e) episode in de reeks Met de Spider naar Carré maar het is dus vrouwenlogica geworden. Vraag me niet waarom. De situatie: Tweede Paasdag en een tegoedbon voor vier gratis kaartjes voor het Natuurmuseum Brabant in de pocket. Om twaalf uur aten we brood met frikandellen als een soort van bodempje. Het geplande tijdstip van vertrek was 13:00, sharp.

Lucy: "Hmm... ik geloof dat we hier blijven, ik ben een beetje moe."
CasaSpider: "Okay, als jij moe bent dan blijven we."

(Een momentje stilte.)

CasaSpider: "Maar het is wel de perfecte gelegenheid om er even op uit te gaan. Om vier uur zijn we alweer terug."
Lucy: "Okay, we gaan."

(Lucy gaat naar boven om zich om te kleden. Buiten begint het te sneeuwen.)

Lucy: "Hey, het begint te sneeuwen. We blijven thuis!"

(CasaSpider belt naar het Natuurmuseum. Alle activiteiten zijn binnen, slecht weer is geen bezwaar.)

CasaSpider: "Alle activiteiten zijn binnen, het maakt niks uit dat het sneeuwt."
Lucy: "We blijven thuis."

(CasaSpider zit op zolder in La Oficina en Lucy belt hem via de interne telefoon.)

Lucy: "CasaSpider, waar is de camera?"
CasaSpider: "Hier, hij is aan het opladen. Waarom?"
Lucy: "Ik wil hem hebben want Luchiano (10) en ik gaan naar buiten."

(Hier breekt CasaSpider's klomp, ze wil niet in de auto naar een museum vanwege de sneeuw maar wel in een minirok buiten lopen en fietsen.)

De bijbehorende foto's:

  • Lucy en Luchiano, de een met een glas wijn en de ander met cola. In de sneeuw.
  • Lucy met een shawl om haar hoofd gedrapeerd. In de sneeuw.
  • Luchiano hapt naar de sneeuw. Uiteraard in de sneeuw.

Vergeleken bij de logica van de vrouw zijn problemen als dat van de scheidsrechterlijke dwalingen een peulenschil.

March 23, 2008

Knooppunt Hooipolder

Gevoel zit voor een groot gedeelte tussen de oren. Zelfs kan men stellen dat alles tussen de oren zit, maar is dat wel zo? Vroeger als student pendelde ik regelmatig met de trein tussen Utrecht en Eindhoven. Bij het binnenrijden van beide stations voelde ik iets, ja ik werd erdoor geraakt.

In Rotterdam kwam ik niet zo vaak, maar ben er wel geboren. In 1998 reed ik erheen in mijn rode Peugeot 205 XS om een digitale camera te kopen, dat (laatste) was toen nog niet erg gebruikelijk. De camera was nodig voor mijn verblijf van drie maanden in Zwitserland waar ik bij Migros in Gossau heb gewerkt. Het binnenrijden van Rotterdam deed kippenvel op mijn armen ontstaan.

23.03.2008: De watertoren van Raamsdonksveer juist achter Knooppunt Hooipolder zorgt iedere dag voor warme gevoelens bij CasaSpider. Klik voor groter.Toen woonde ik al op Curacao en iedere keer als ik van het eiland af was geweest en het vliegtuig de bocht maakte om de landingsbaan van Hato Airport te approachen maakte een warm gevoel zich van mij meester. Het heeft vast te maken met de herkenning van iets bekends.

Vijf dagen per week rijd ik van Rijen naar Den Bosch en vice versa. De route voert via Dongen langs Oosterhout de A27 op en drie minuten later bij Knooppunt Hooipolder rechtsaf over de A59. Op de terugweg gaat het net andersom maar er is een ander verschil.

Met ruim 120 en de vlam in de pijp scheurt de donkerzwarte Volkswagen Jetta in westelijke richting. De A59 maakt een lichte bocht naar links en daar staat hij, majestueus en een punt van herkenning: de watertoren van Raamsdonksveer.

In december was het al donker om een uur of vijf en was het nog mooier, dat verlichte fallussymbool net achter Knooppunt Hooipolder. Ja, het zien van deze uit 1925 stammende watertoren van Hendrik Sangster raakt mij.

Datzelfde geldt ook voor het in 1989 geopende Knooppunt Hooipolder, een uniek knooppunt in Nederland dat volgens Wikipedia niet eens een knooppunt is maar slechts een eenvoudige afrit. Hoe durven ze:

"Het knooppunt is zeer bijzonder voor Nederlandse begrippen, enkel de hoofdrijbaan van de A27 is kruisingsvrij. In feite is dit geen knooppunt, maar een eenvoudige afrit, waarbij de A59 kort onderbroken wordt. Bij de aanleg is wel al ruimte gereserveerd voor een toekomstige uitbreiding tot een klaverblad." (Bron)

Daarmee is de A59 de enige onderbroken snelweg van Nederland. Men moet even stoppen om te beslissen of men linksaf de A27 opgaat richting Breda of rechtdoor over de A59 naar Zierikzee. Een metafoor voor het leven?

March 18, 2008

Oplossingen

Net als voor veel dingen geldt dat een oplossing geen absolute grootheid is. Neem een bedrijf dat slecht draait. De directie wil een gedeelte afstoten terwijl de vakbond opkomt voor de met ontslag bedreigde werknemers.

"Het is kiezen of delen", zegt de directie. "Ofwel gaan die 100 man eruit en kunnen we met de rest door ofwel over een half jaar staat iedereen op straat." De vakbond weet er een redelijke afvloeiingsregeling uit te slepen en het probleem is opgelost. Maar er staan straks wel 100 mensen op straat.

Volgens Van Dale is een oplossing de beëindiging van een probleem op bevredigende wijze.

Nou, voor mij was de oplossing in de vorm van een boete van 130 euro voor het probleem van door rood rijden niet echt bevredigend. Na enige moeite zijn inmiddels de foto's in mijn bezit.

07.02.2008: De beelden bewijzen het onomstotelijk, de donkerzwarte Volkswagen Jetta van CasaSpider rijdt door rood op de Vlijmenseweg te Den Bosch. Klik voor groter.Het bewijs lijkt overduidelijk, alhoewel de politie misschien wel een Photoshop-artiest in dienst heeft die de hele dag op bekeuringsfoto's de stoplichten op rood zet.

Blijft er nog één probleem over namelijk de associatievraag van gisteren: Dorst - ??? - ??? - Voetbal International. Ik weet het nu al, voor velen is de oplossing niet echt bevredigend.

De hints waren taal en Unix. Met taal wordt hier een vreemde taal bedoeld en welke taal komt het meest in aanmerking? Dat moet wel haast Spaans of Papiaments zijn. In allebei deze talen wordt het woord dorst vertaald door sed.

Het programma sed staat voor de zogenaamde Stream EDitor van Unix. Een bijzonder interessant programma, tenminste voor de liefhebber, waarover hier veel te lezen valt. En natuurlijk ook in Wikipedia.

In het kort kan sed ingewikkelde tekstbewerkingsoperaties op bestanden toepassen. Zo verwijdert de volgende zin bijvoorbeeld commentaarregels (deze beginnen in Unix met een "#") behalve tussen de woorden "start" en "stop". Ga er maar aan staan:

sed -e '1,/start/ s/#.*//' -e '/stop/,$ s/#.*//'

Het eerste programma waar iedere Unix-leerling mee begint is de teksteditor vi (Wikipedia). Wie Microsoft Word of een soortgelijke editor gewend is schrikt zich een hoedje van vi. Dat komt omdat de editor ofwel in commando-mode ofwel in tekst-mode staat. Om iets in te kunnen tikken dient eerst een commando te worden gegeven als i voor input of a voor append. Vervolgens tikt men wat tekst en schakelt terug naar commando-mode door op escape te drukken. Tikt men nu tweemaal een d dan is de regel waar de cursor op staat verdwenen. Erg leuk!

De stap van teksteditor vi naar Voetbal International is door de meesten waarschijnlijk zonder problemen te maken.

De beëindiging van het probleem op bevredigende wijze is derhalve: Dorst - sed - vi - Voetbal International.

March 17, 2008

Associaties met Dorst

Mensen associeren de hele dag door. Er hangt een bepaald geurtje, bijvoorbeeld aftershave of spruitjes, en men denkt terug aan een bepaalde situatie. Okay, misschien niet zo'n sterk voorbeeld. Zelf heb ik wel eens geassocieerd met Katja Schuurman, dat was niet onplezierig.

Zondagmiddag deden Luchiano (10), Diana (1) en CasaSpider hun gebruikelijke rondje. Eerst naar het hertenkamp aan de Hoeksestraat. Aan de binnenkant van het hek zitten twee schrikdraden, tot nu toe kan Diana er nog niet bij maar het blijft uitkijken.

16.03.2008: Diana (1) staart over het ruige landschap bij het Water aan de Warande in Gilze. Klik voor groter.Het begon te regenen. In plaats van naar het speeltuintje namen we de auto richting Gilze. Qua associeren hadden we beter naar Dorst kunnen rijden, dat ligt tussen Rijen en Breda maar we gingen dus naar Gilze. Daar zag ik laatst een mooi park met water en een bruggetje, het heet Water aan de Warande. Onderweg luisterden we naar Langs de Lijn.

Luchiano vroeg verbaasd: "Voetballen ze nu? Hoe kan dat, het regent!" "Ja jongen", antwoordde ik, "voetballen is geen sport voor mietjes. Als jij ooit bij vv Rijen gaat spelen moet je bij dit weer ook gewoon voetballen hoor." "Maar dan word je toch ziek?", aldus Luchiano het standpunt van Curacaoenaars bij het voelen van een paar druppels regen verwoordend.

Diana vond het Water aan de Warande prachtig. Ze kijkt elke dag naar een DVD van Dora. Dora is een klein dapper meisje dat met haar kameraad Boots (een aapje) in iedere aflevering een opdracht moet vervullen. Dat gaat altijd in drie stappen, bijvoorbeeld zo: Rivier - Oerwoud - Huis. Ze moeten dan eerst over de rivier, dan door het oerwoud en komen uiteindelijk aan bij het huis. Niet al te moeilijk om te snappen. Vaak komt er een brug in het verhaal voor en Diana was erg blij om nu eens over zo'n brug te mogen lopen. Van de weersomstuit noemden we haar Dora.

Een foto bij een uitkijkpunt en eentje van de ruige natuur en we konden weer naar huis. Het kostte de nodige moeite om Diana naar binnen te sluizen, liever bleef zij met haar rode laarsjes in de plassen stampen. Thuis schreef Luchiano in een mum van tijd zijn epistel gilze gilze!!!rijen rijen!!!, let maar niet op de uitroeptekens.

Tot slot de associatievraag: Dorst - ??? - ??? - Voetbal International.

Vul de twee tussenliggende stappen in, het is net iets gecompliceerder dan Dora. Hints: taal en Unix.

March 7, 2008

Toiletgedachten

Op de vijfde verdieping bij de Druppel bevindt zich een toiletruimte met twee toiletten die we voor het gemak even T1 en T2 noemen.

Persoon P1 heeft zojuist een van de toiletten, het maakt niet uit of dat nu T1 of T2 was, bezocht en staat zijn handen te wassen. Op dat moment betreedt persoon P2 de ruimte. Hij ziet P1 staan en kijkt onderzoekend van P1 naar T1 en vervolgens naar T2.

Het is bijna 100% zeker dat persoon P2 een sterke voorkeur heeft voor het toilet waar P1 niet uit is gekomen. Ongeacht het feit dat het andere toilet kort daarvoor wellicht is bezocht door personen P3 tot en met P99.

Van toepassing zijnde spreekwoorden dan wel gezegden:

  • Wat niet weet wat niet deert.
  • De kop in het zand steken.
  • Als de nood het hoogst is, is de redding nabij.
  • .................

Wat denken we ervan, gaat PSV-Ajax nog door dit weekend?

February 29, 2008

Feyenoord bewijst: Geen reincarnatie

Sommige mensen menen dat het leven nut moet hebben. Dat het leven an sich nut moet hebben impliceert iets wanhopigs, men kan niet accepteren dat al wat eens geleefd heeft er daarna niet meer is. Reincarnatie biedt een oplossing voor deze wanhoop, immers ieder levend wezen evolueert telkens naar een hoger niveau. Ervaringen uit een eerder leven worden meegenomen naar een volgend, ook al gebeurt dit vrijwel altijd onbewust. Althans dat zeggen de aanhangers.

29.02.2008: Feyenoord-fans herkennen veel in Meatloaf's Paradise by the Dashboard Light (1978). Klik voor groter.Donderdag was er voor de derde achtereenvolgende avond bekervoetbal op televisie. De voorgaande partijen waren slechts een aperitief voor de hoofdschotel: Feyenoord-FC Zwolle.

Maar eerst moesten wij naar Wie is de Mol kijken. De overgebleven deelnemers zijn Edo, Dennis en Regina. Het schijnt dat Edo de mol is, Lucy denkt Dennis en ik Regina. Die zal het dus wel niet zijn.

Wie is de Mol was afgelopen, de uitslag wordt pas volgende week bekend gemaakt. Snel overschakelen naar RTL-7, Feyenoord-FC Zwolle bevond zich in de 40e minuut en het was 1-0 voor de Rotterdammers.

Dat wij het in de Eredivisie tegen iedere ploeg moeilijk hebben is bekend, maar bijna overlopen worden door een Eerste Divisieclub uit de provincie, neen dat is niet vaak vertoond. Maar wat niet is kan helaas nog komen.

Vlak voor de pauze scoorde Zwolle de gelijkmaker en in de tweede helft waren ze gewoonweg gevaarlijker dan Feyenoord. Met afgrijzen zag ik mijn mannen ploeteren. Nu weet ik het zeker. Hoe lang bestaat de aarde al? Ergo, als reincarnatie bestaat hoe vaak zijn wij dan al gereincarneerd?

Denkt men nu echt dat iemand die al zo vaak het levenslicht heeft gezien ervoor kiest wederom supporter van Feyenoord te worden? Neen, een dergelijke beslissing vertoont overeenkomsten met een huwelijk en wordt bezongen in songs als Paradise By The Dashboard Light van Meat Loaf, vast ook een Feyenoord-fan:

I'll never break my promise or forget my vow
But God only knows what I can do right now
I'm praying for the end of time
It's all that I can do
Praying for the end of time, so I can end my time with you!!!

Al gaat bondscoach-in-spé Bert van Marwijk daar iets soepeler mee om. Okay, misschien wat al te dramatisch en bovendien staan we toch maar mooi in de halve finale van de KNVB-beker. Wonderen bestaan en reincarnatie dus niet.

Kijkend naar Feyenoord-FC Zwolle bekroop mij gezien de vreemde passes en onderscheppingen af en toe het gevoel dat er bij Feyenoord een aantal mollen rondloopt die de boel sabotteren. Het vreemde is dan wel dat uitgerekend iemand genaamd Michael Mols kort voor tijd de winnende treffer scoort.

February 27, 2008

Het kratje bier

Ja, ja, dat is gemakkelijk schrijven dat Luchiano (10) niet altijd helemaal eerlijk is. Maar ben ik het zelf dan wel? Neen, zeker niet! Neem nou dit. Maandag kochten we bij Albert Heijn een kratje Palm bier. Het was een Bonus-aanbieding en hoe hoger het totaal bespaarde bedrag op de eindafrekening des te inspirerender het voor mij is. Ongeacht het feit dat dezelfde boodschappen bij de C1000 zonder bonus een stuk minder kosten.

's Avonds wipte ik de doppen van twee flesjes ijskoude Palm af, schonk er een in een glas (voor mij) en gaf het andere flesje aan Lucy. Het bier in het glas zag er ongewoon donker uit. We bekeken de inhoud met achterdocht en namen gelijktijdig een teug.

26.02.2008: Wij brachten een kratje Palm terug naar Albert Heijn en namen er een Jupiler voor terug. Klik voor groter.Brrr, wat een gore zooi! Die was duidelijk bedorven. De Palm verdween door de gootsteen en de vieze smaak spoelden we weg met Jupiler.

Dinsdag nam ik het volle krat Palm met twee lege flesjes mee terug naar Albert Heijn. Drie medewerkers maakten er geen enkel probleem van om het krat terug te nemen.

Een van hen drukte me 17,50 euro in de handen bestaande uit 13,60 voor het bier en 3,90 voor het statiegeld. Maar de Palm had me slechts 8,60 euro gekost exclusief statiegeld, immers het betrof een Bonus-aanbieding.

Ik hield mijn mond. Is zwijgen liegen? Eerlijk was het in ieder geval niet. Gelukkig kunnen mensen hun daden altijd rechtvaardigen, daarin onderscheiden wij ons van de dieren. "Ik moest twee keer zeulen met dat bedorven bier, dat is toch wel 4,70 euro waard", iets in die trant.

Een soort van AH-Erlebnis maar dan anders.

Na van zes hoog naar beneden te zijn gevallen is een bouwvakker overleden. Zijn collega's zitten met het probleem wie het aan zijn vrouw gaat vertellen. Uiteindelijk biedt zich een vrijwilliger aan. Deze verlaat de bouwplaats en keert na ongeveer een uur weer terug met een kratje bier in zijn handen. Zijn collega's begrijpen er niets van en vragen hoe dit zo tot stand is gekomen. De man zegt: "Ik ging naar zijn vrouw toe en vroeg bent u de weduwe Jansen? Zij zei: 'Nee!' Ik zei toen: 'Wedden om een kratje bier?'"

Het is wel eerlijk maar dat zou ik dan weer niet doen.

January 16, 2008

Parkeersensoren van het leven

Mensen zijn gewoontedieren en ik doe daar nog een schepje bovenop. Bij de Druppel (codenaam) mag ik niet in de bedrijfsparkeergarage parkeren en doe dat daarom in parkeergarage Paleiskwartier. Dat klinkt overigens luxer dan het is.

16.01.2008: Vanmorgen stond hier een Toyota geparkeerd in het Paleiskwartier te Den Bosch, op MIJN plaats! Klik voor groter.Na een dag of twee was het mij duidelijk hoe de garage in elkaar zit en welke uitgang het handigst is om naar de Druppel (codenaam) te lopen. Pal naast die uitgang staat een pilaar en het parkeervak daarnaast is het door mij uitverkorene.

Een van de mooiere features van de donkerzwarte Volkswagen Jetta is de aanwezigheid van parkeersensoren. Echt heel handig. Bij het achteruit in het parkeervak rijden moet ik alleen op de pilaar letten en vervolgens langzaam doorrijden tot de hartslag van de parkeersensor een ononderbroken piep laat horen. De achterbumper bevindt zich dan op tien centimeter van de betonnen muur. Het is gewoon heerlijk.

Maar wat gebeurde er vanmorgen? Bij het aan komen rijden zag ik het al, een of andere lulhannes had zijn grijze ongewassen Toyota op mijn plek gezet en ook nog eens precies op dezelfde manier. Wat een afkijker en wat een naäper! Mijn bloed begon te koken maar wat kan men doen? Weinig. De Jetta parkeerde ik er schuin tegenover naast een betonnen muurtje.

Later vertelde ik het voorval aan een collega die als volgt reageerde: "Ach, dat soort kleine dingen daar maak ik mij al lang niet meer druk over."

Ik gelukkig wel, anders is het toch net of je leven achteruitrijdend de betonnen muur op tien centimeter is genaderd?

Update dd. 17.01.2008 / 19:43

Het is gewoon ongelofelijk maar gisteren schreef ik in de comments bij deze post dat ik blij was dat het een Toyota was die mijn plaats heeft bezet en niet een Renault (ofzo). En wie staat er vanochtend op mijn plek? Een vermaledijde Renault! Hoe vroeg moet ik vrijdag uit de veren?

January 4, 2008

Niets is onmogelijk

De techniek staat voor niets en bereikt telkens niveaus waar men eerder slechts van had durven dromen. Zo wist Gary Kasparov zeker dat een schaakcomputer nooit de wereldkampioen schaken kon verslaan. Na een nederlaag in de tweede partij speelde hij in 2003 ternauwernood met 4-4 gelijk tegen Fritz. Jammer trouwens dat schaakcomputers nooit (?) vrouwennamen hebben.

Eind jaren '80 geloofden wij, mijn collega mainframe-DBA en ik, niet dat relationele databases toekomst hadden. Onze grootste database van destijds past nu met gemak op een CD. Wie had in de vorige eeuw kunnen bevroeden dat dronken fruitvliegjes homoseksuele neigingen krijgen? Wie bedenkt het überhaupt om iets dergelijks te onderzoeken? En hoeveel heeft die persoon daarvoor gedronken?

Oracle 11g biedt de mogelijkheid om alle wijzigingen op records van gespecificeerde tabellen vast te houden. Dit op Flashback Data Archive gebaseerde concept noemt men Total Recall. Het daarmee nauw verwante Flashback Transaction biedt de mogelijkheid om een transactie naar een willekeurig tijdstip in het verleden terug te breien. Een complex proces als het meerdere tabellen betreft en men het handmatig moet doen.

Stel dat dat Flashback Transaction in het echte leven beschikbaar is, dat opent enorme mogelijkheden. Dat men dingen gewoon ongedaan kan maken met alles wat daarbij hoort. Geniaal gewoon en maak niet de fout van Kasparov dat dit nooit gaat lukken.

Mijn eerste Flashback Transaction? Het terugdraaien van de cliffhanger uit de vorige post. Immers, de brave Luchiano (10) heeft helemaal niets met die mevrouw van dat belspelletje gedaan.

Daarna weet ik nog wel een paar andere.

January 3, 2008

Reclame en cliffhangers

Eerst was het me nog niet zo opgevallen, maar nu wel. Het begint zelfs bijna te irriteren. Reclame is een noodzakelijk kwaad, hoewel noodzakelijk? Vroeger was er veel minder reclame en was naar voetbal kijken toch leuker. Maar dat is nu niet de issue.

Een of andere slimmerik heeft bedacht en zoals gebruikelijk hebben vele anderen zijn of haar voorbeeld gevolgd, dat reclames in twee stukken geknipt moeten worden. Dus eerst een reclame voor merk A, dan merk B en C en daar verschijnt plotseling het einde van de spot voor merk A. Het lijkt wel een rijmschema.

Als we dit allemaal gaan doen, waar is dan het einde? Voor de doodgewone onnozele zoals ik zijn dan zelfs reclames niet meer te volgen. Inspector Morse gaat me al lang boven de pet.

Er is meer irritants. De hele (Westerse) maatschappij lijkt een beweging te maken naar beloven en lokken in plaats van leveren. Overal wordt men lekker gemaakt met previews. Een voorbeeld. Woensdagavond keken we naar het programma Huisartsenpost. Een grote man was van een trapje gevallen en had enorm maar dan ook echt enorm veel pijn in zijn schouder. Tenminste dat zei hij de hele tijd.

Ik kon er niets aan doen maar schoot in de lach bij het zien van die grote, jammerende vent. Floep, daar schakelde het programma over naar een andere patient. Het hele programma werd gescatterd in korte fragmenten. Door het cliffhangereffect denkt men de kijker van zappen te weerhouden.

Okay, in mijn geval is dat deze keer gelukt. Ik wilde weten hoe het met de jammerende vent afliep. Uiteindelijk moesten de huisartsen hem dwingen de praktijk te verlaten en in een auto naar het ziekenhuis te stappen. De man wilde steeds "nog even wachten" omdat hij zoveel pijn had.

De volgende keer wordt er echter gewoon gezapped. Kijkers vasthouden door met goedkope cliffhangers te manipuleren is gewoon laag bij de gronds.

Sjonge, en dan hebben we het nog geeneens gehad over wat Luchiano (10) heeft uitgehaald met die mevrouw van dat belspelletje.

December 13, 2007

18:00 versus 16:20

Bij de gemeente Rijen kan men gratis plastic zakken krijgen om (gevulde) pampers in te doen. Deze zakken deponeert men vervolgens in speciale incontinentiecontainers, bestaat er een mooier voorbeeld van alliteratie? Dat scheelt veel ruimte in de grijze 240 liter kliko die toevallig vanmorgen aan de beurt was om opgehaald te worden. Om de week is de grijze en dan weer de groene kliko aan de beurt.

In de kliko's zit een chip die registreert wanneer hij wordt leeggemaakt. Daarvoor moet per keer niet minder dan zes euro betaald worden, tenminste voor de 240 liter grijze versie. De groene 140 literbak kost € 2,65. Voeg daar een vastrecht van € 126 per jaar aan toe en men praat al snel over € 30 per maand. Voor een beetje rommel. Het systeem van variabele heffing gebaseerd op het principe de vervuiler betaalt heet Diftar.

Maar het blijft duur.

Ik parkeerde de donkerzwarte Volkswagen Jetta (gratis) op het dak van de Albert Heijn en daalde met de roltrap af naar de winkel. Het zijn van die gladde roltrappen, waar winkelwagentjes op kunnen. Dus niet met treden. Toen de boodschappen gedaan waren liep ik naar boven over de roltrap waardoor mijn snelheid verdubbelde.

Er stond een kind op de roltrap. Het kind begon achteruit te lopen om het verblijf op de roltrap te verlengen. "Dat is nu een verschil tussen volwassenen en kinderen", dacht ik bij mijzelf. Alleen kinderen lopen achteruit of in tegengestelde richting op roltrappen.

Woensdagmiddag was het mijn beurt voor een beoordelingsgesprek bij SQL Integrator in Rijswijk. Ondanks dat er niet veel te beoordelen viel, immers de ultieme opdracht is nog steeds niet voorbij gekomen, was het een lang en niet onaangenaam gesprek. Om kwart voor vier stapte ik in de auto om terug naar Rijen te rijden. Het betreft bijna 90 kilometer over haast alleen maar snelweg. Toch kon Lucy mij pas om zes uur thuis verwelkomen.

Donderdagmiddag was er een sollicitatiegesprek bij een klant in Den Bosch. Het gesprek verliep goed, met een beetje pech geluk mag ik er maandag beginnen. Het leuke daarvan is dat dingen afgedwongen vaak op hun plaats vallen.

Zo kwam het mij in oktober niet slecht uit dat er geen werk was. Ook de eerste week van november waren er genoeg dingen te doen. De laatste twee, drie weken begint het echter te kriebelen. De handen jeuken om weer eens lekker aan de slag te gaan. Onze direkteur vindt dat overigens ook tijd worden, mijn noodgedwongen vakantie maakt hem een beetje verdrietig.

Tot nu toe is er een aantal gesprekken geweest met mogelijke klanten in de omgeving Den Haag. Qua reistijd niet echt een handige plaats voor mij om te werken. Neen, dan Den Bosch. Vanmiddag vertrok ik net als woensdag om 15:45 huiswaarts, deze keer was de aankomsttijd niet 18:00 maar 16:20.

De puzzelstukjes lijken op hun plaats te vallen.

December 12, 2007

Parallel: handschrift en rugklachten

Levens lopen vaak parallel. Een leven kan men in fases onderverdelen. Van baby wordt men achtereenvolgens dreumes, peuter, kleuter, tiener en dan als alles meezit volwassen. Hoe ouder men wordt hoe langer de fases duren. Soms lijkt het dan of er helemaal niets gebeurt maar schijn bedriegt.

Vandaag ben ik geïnspireerd door Diamond Piet en wel speciaal door zijn post Te vroeg gejuicht. Piet is een paar maanden ouder dan ik. In zijn verhaal passeert een aantal herkenbare fysieke ongemakken de revu. Zo heb ik sinds gisterenmiddag last van mijn rechterheup, een indirect gevolg van het niet werken. Daarover later niet meer.

Qua folklore rond Kerstmis lopen de lijnen tussen Piet en CasaSpider niet parallel. Lucy wil geen kerstboom en aan kerskaarten schrijven doen we uit principe dan wel luiheid niet. Twee dingen vallen op. Ten eerste dat het handmatig schrijven van kaarten niet eenvoudig is. Laatst moest ik wat kaartjes met klachten opsturen naar de verhuurder. Na twee kaartjes had ik gewoon kramp in mijn handen.

Ten tweede slaat ineens het fenomeen van niet van dichtbij kunnen lezen toe. Het begint ermee dat men pagina's met gekleurde achtergrond, de Nieuwe Revu heeft daar een handje van, slechts met grote moeite en veel licht kan ontcijferen. Inmiddels is de fase bereikt dat ik de bril (bijziend, -5.5) afzet bij het lezen dan wel invullen van formulieren. Dat in combinatie met het moeizame schrijven zorgt voor een enigszins bejaard gevoel.

De volgende fase mag wat mij betreft even op zich laten wachten.

December 5, 2007

Mooi annex Heks

Er wordt door verschillende personen hard gewerkt om CasaSpider aan het werk te krijgen. Onze vrouwelijke Sales denkt 24 uur per dag aan mij en menigeen beseft dat dat geen pretje is.

Inmiddels begin ik aardig aan mijn ritme te wennen. Opstaan om 07:25, Luchiano (10) wakker maken, wachten tot hij daadwerkelijk uit zijn bed komt (anders valt hij weer in slaap), oefeningen doen, koffie zetten, muesli met yoghurt eten en Goedemorgen Nederland kijken.

05.12.2007: Susan Smit, Nederlands mooiste boekenschrijfster annex Heks.Niet alleen naar Goedemorgen Nederland trouwens, ook de ochtendprogramma's van RTL, BBC, ARD/ZDF en RAI Uno komen aan de beurt. Op RAI Uno ging het vanmorgen over Satanisme. Een reportage met snel op elkaar volgende beelden met veel zwart, vuur en monsters ondersteund door demonische muziek.

Hierna kwam een priester uitleggen hoe gevaarlijk Satanisme is. Zijn zwarte cape, slechte gebit en dreigende taal bewezen dat twee uitersten juist dicht bij elkaar liggen.

Neen, dan Goedemorgen Nederland met de fascinerend aantrekkelijke Susan Smit in de hoofdrol. Indien zij Sneeuwwitje speelt casten we Heleen van Royen automatisch als de boze stiefmoeder.

Ik heb nog nooit een boek van Susan Smit gelezen maar weet nu reeds dat zij een hele goede schrijfster (m/v) is, zoniet de beste. "Je moet eerst staan om te leven voordat je kunt zitten om te schrijven", gooide zij er zomaar tussendoor. Kom er maar eens op.

Rondneuzend op haar website zag ik tot mijn verbazing dat Susan Smit een heuse Heks is. "Susan Smit een Heuse Heks" klinkt als de titel van een nieuw Suske en Wiske album maar dat terzijde. Ik zie geen pukkel op haar kin laat staan één met een haar erop en op haar rug zit geen kat.

Integendeel. Uiteraard weet ik ook wel dat moderne heksen niet in huisjes van snoep wonen om kinderen te lokken en vervolgens op te eten. Het zich bewust openstellen voor dingen maakt dat men meer ziet. Susan Smit: "Het zesde zintuig is als een luie spier die zich alleen ontwikkelt als je er aandacht aan besteedt."

In haar huis staat een altaar met symbolen van de elementen lucht, vuur, water en aarde. Deze elementen spelen ook een rol in de door Lucy en Luchiano verafgode tekenfilmserie Avatar. Is er een relatie tussen Heksen en de Avatar? CasaSpider zoekt het uit, tijd genoeg.

November 25, 2007

Een filosofische zondag

Door het raam naar de achtertuin kijkend zag ik dat het miezerde. Zo'n typisch Hollandse herfstdag. Druilerig en donker, ja zelfs de lampen in de woonkamer moesten aan. Is het erg als het buiten miezert? Eigenlijk helemaal niet. Als ontbijt aten we een broodje Bapao (rundvlees) uit de magnetron met pikante Thaise saus.

In La Oficina deed ik de administratie. Lucy zette het ledikant van Diana (1) wat lager en Luchiano (10) was druk met vriend Joey uit Borkel aan het chatten. Hij heeft zelf de headset aan de praat gekregen en kletst erop los. Naast me staan toastjes met Franse kaas en een glas rode wijn. En het is nog maar 13:09, dat is pas fijn.

Leuk wat een laatste zin vaak losmaakt, straks goed opletten. Ik gebruik hem vaak om iets vast te leggen wat niet iedereen hoeft te begrijpen. In tegenstelling tot wat Cyberjunk denkt is het dus niet zomaar iets dat nergens op slaat. Bij CasaSpider slaat alles ergens op. Onthoudt dit.

24.11.2007: CasaSpider ziet voor het eerst de Surinaamse cabaretier Roue Verveer en dat valt niet tegen!Zaterdagavond zag ik op televisie een voorstelling van de Surinaamse cabaretier Roué Verveer. Hij komt tamelijk ongepolijst over en of het een diamant is moet nog blijken. Toch bleef ik hangen en moet hem nageven dat de man over de dingen nadenkt. Wat mij aansprak was zijn thema dat in Nederland iedereen zo klaagt. Zelfs Surinamers die vroeger de meest relaxte mensen waren die er bestonden.

Roué Verveer ergert zich aan de ieder jaar terugkerende klaagzang van Surinamers over Sinterklaas. Wel, feitelijk meer over het inzetten van Zwarte Pieten dan over Sinterklaas zelf. Een aantal aspecten kwam in 2005 aan de orde in mijn post Komt Sint Nicolaas tweemaal aan op Curacao?. Volgens Verveer pakken de klagende Surinamers het verkeerd aan door het Sinterklaasfeest te boycotten. "Denken jullie nou echt dat iemand die 300.000 Surinamers mist op dat feest?"

En zo is het natuurlijk ook. Een ander thema dat Roué Verveer aansneed is dat mensen meer met elkaar in contact moeten raken. Dat is inderdaad de enige manier om dingen naar een hoger nivo te tillen. Vraag waarom mensen zus of zo doen, wat daarachter zit. Dan ergert men zich niet zo snel en hoeft ook niet zo snel te klagen.

Zo lees ik graag het weblog van de Arubaanse Xaviera Ringeling. Zij heeft een hekel aan die vervelende vent met zijn witte baard en schreef hierover in 2006 de lezenswaardige post Sint N. Ondanks dat ik het gevoelsmatig meer eens ben met Roué Verveer erger ik mij absoluut niet aan Xaviera's mening. Zij heeft een andere invalshoek en wellicht verandert het Zwarte Pietencircus in de loop der tijd. Het Nederland van nu is niet hetzelfde als het Nederland uit 1910 tenslotte.

Alle Menschen werden Brüder volgens de negende symphonie van Beethoven. Luchiano is reeds Duits aan het leren, ook al lijkt zijn Duits vooralsnog meer op Russisch. Mensen worden niet zomaar Brüder, daarvoor moet men zich in elkaar verdiepen. Maar is het niet gemakkelijker om wat niet direct aanspreekt meteen weg te zappen?

In de voetbalpoule heb ik Groningen laten winnen, analoog aan de feitelijke uitslagen van de afgelopen jaren. Wint Groningen sta ik misschien wel bovenaan in onze poule, wint Feyenoord dan juicht mijn hart.

Neen, geen zin in een laatste. Ja of nog een glas rode wijn. Staande, net als Reinhard Mey.

July 18, 2007

Neuzelen is niet voor iedereen

Dinsdag lag ik voor het laatst op de nieuwe stretcher. Voor het laatst in beide betekenissen van het woord. Om de uiteinden te verstellen dient men deze eerst naar binnen te klappen, vervolgens helemaal uit te strekken en tenslotte in de gewenste stand te zetten. Een mysterieus mechanisme zorgt ervoor dat deze positie gehandhaafd blijft.

Tenminste dat is de bedoeling. Terwijl CasaSpider lekker uitgerekt van een behagelijk zonnetje lag te genieten voelde hij het uiteinde met zijn hoofd erop ineens naar beneden zakken. Een naar gevoel te vergelijken met het onbewust missen van een traptrede maar dan met het hoofd. Exit stretcher.

Of men dit nu een geval van goedkoop is duurkoop kan noemen? Duur was de stretcher niet, er was domweg geen keus. Ja, een nog goedkopere met plastic bandjes in plaats van stof. Die had het waarschijnlijk nog geen half uur met mij uitgehouden. De tip om in plaats van een stretcher een luchtbed te kopen is achteraf geen slechte.

La Curacao is een typisch Hindoe-warenhuis waar men artikelen van uiteenlopende soort tamelijk goedkoop kan krijgen. Voor degenen die nog goedkoper uit willen zijn is er Dovester, in Salinja toevallig naast La Curacao gelegen. Wij waren er toevallig en verbaasden ons over de koopjes. Een natscheerapparaat met vijf mesjes voor 2.75 Antilliaanse guldens (€ 1.10) of een zak ballonnen voor 1 gulden (€ 0.40). Dat konden we niet laten liggen.

Thuis probeerde Lucy een mesje op het scheerapparaat te zetten. Het wiebelde wat maar paste niet. Voor straf in de prullenbak. Bij het opblazen van de ballonnen explodeerde de helft meteen. Het rubber was oud en versleten. Ach, we hadden een paar ballonnen. Men koopt echter beter geen condooms bij Dovester.

Wat een geneuzel. Dat is het mooie van een weblog, men bepaalt zelf wat men erop zet. Geldt dat ook voor een politiek weblog als dat van Jan Marijnissen? Sinds de grote winst bij de laatste verkiezingen zijn er her en der in het land behoorlijk wat incidenten geweest met SP-ers. Nooit was daarover ook maar een letter te lezen op het weblog van Jan Marijnissen.

Nu is er de kwestie met Eerste Kamerlid Düzgün Yildirim. Een artikel hierover in het SP-partijblad Tribune kwam hoofdredacteur Elma Verhey op een schorsing te staan. Het democratisch gehalte van de SP is in het geding. En waar schrijft Jan Marijnissen over? Dat men de Tour de France via Google Maps kan volgen.

Nova confronteerde Marijnissen met bovenstaande. Deze bagatelliseerde de kwestie enigszins maar had ook inhoudelijke argumenten waarom er volgens hem niets mis is met het democratisch gehalte van de SP.

Of men het met die argumenten eens is of niet, ze horen wel degelijk thuis op janmarijnissen.nl.

July 16, 2007

Verstand van onzekerheid

Slechts weinig mensen vinden dat zij zoveel verstand van voetbal hebben als ik. Eén team stak tijdens de Copa América 2007 met kop en schouders uit boven de rest: het fenomenale Argentinie met Riquelme, Tevez, Zaneti, Cambiasso en niet te vergeten Messi. Tegenstander Brazilie bereikte de finale struikelend en met het nodige geluk, zeker bij de penalty shootout tegen Uruguay.

Het had wel iets weg van de beruchte WK-finale in 1974 tussen Duitsland en Nederland. We weten allemaal hoe dat is afgelopen. Een scene tijdens het kinderfeestje bij Roland & Barbara afgelopen zaterdag met collega Frank van kridan.nl en CasaSpider:

CasaSpider: "Ik denk dat Brazilie nog spijt krijgt dat ze zondag in de finale staan."
Frank: "Dus jij denkt dat Argentinie wint?"
CasaSpider: "Ja, dat kon wel eens 4-0 worden."
Frank: "Oh, dan zet ik mijn geld op Brazilie."

15.07.2007: Brazilie verslaat Argentinie met 3-0 in de finale van de Copa America 2007 te Maracaibo, Venezuela. Klik voor groter.En ik gaf hem nog gelijk ook, immers het lijkt wel of de Voetbalgoden de hele dag bezig zijn met uitvinden wat CasaSpider van iets vindt en er vervolgens voor zorgen dat het omgekeerde gebeurt.

Het had trouwens slechts een haar gescheeld of ik had de hele wedstrijd niet gezien. Tegen de aanwezigen op het kinderfeestje beweerde ik stellig dat de wedstrijd om 20:50 begon. Zondag om 16:50 liep Lucy de kamer van Diana (1) in en zag op de televisie aldaar dat er gevoetbald werd. "Ze zijn al aan het voetballen", zei zij derhalve. "Dat kan niet", antwoordde ik maar ging voor de zekerheid even kijken. De wedstrijd was net een minuut oud.

Drie minuten later was het al 1-0 voor Brazilie. Even leek het een echt spektakel te worden toen Riquelme na een fantastische aanval op de paal schoot. Waar Brazilie opvallend fris oogde was Argentinie geen schim van het team dat tot dusverre alle wedstrijden zo onder controle had. Een typisch geval van onderschatting? Of een bewijs van de stelling dat de bal rond is?

Hoe gaan die dingen, de een heeft de wind mee en alles lukt en de ander zwoegt en ploetert, tevergeefs. Zien we dat in het echte leven ook niet terug? Aan het einde van de eerste helft schoot de Argentijnse aanvoerder Ayala tot overmaat van ramp de bal geheel onnodig maar tenminste wel op fraaie wijze in eigen doel.

De tweede helft was een tegenvaller. Argentinie probeerde wel wat maar Brazilie bleef moeiteloos overeind. De 3-0 door Daniel Alves (niet Afonso) kwam niet eens onverwachts. De wedstrijd was gespeeld en het sterkste team ging naar huis met de troostprijs. De marktwaarde van Alex is zeker gestegen, hij speelde een ijzersterk tournooi. In de finale mocht hij een vrije trap nemen op 20 meter van het doel, een teken van klimmen in de hierarchie.

Iets heel anders even tussendoor. Het schijnt in Nederland ontzettend te bliksemen en nog met dodelijke slachtoffers ook. Waar statistici vroeger zeiden dat de kans op het winnen van de Staatsloterij groter was dan getroffen te worden door de bliksem lijkt dit inmiddels bijgesteld te moeten worden naar een kleine prijs in de Postcodeloterij. Dan heeft mevrouw De Gier ineens geluk dat zij niet meedoet.

Voetbal en loterijen, beiden bezitten een onzekerheidsfactor. Bij voetbal is deze kleiner dan bij een loterij, maar toch is de vraag gerechtvaardigd of men gezien de onzekerheid wel verstand van voetbal kan hebben. Na zondag betwijfel ik het. (Wat precies?)
Tot slot een overzicht van alle wedstrijden van dit Amerikaanse Kampioenschap, voor de statistieken.

June 25, 2007

Moeilijke vragen

Ieder mens wordt op zijn tijd geconfronteerd met moeilijke vragen. Ja, ook CasaSpider. Soms geldt komt tijd komt raad. Luchiano (9) wordt vooral 's nachts geteisterd door moeilijke vragen. Wie er eentje kan beantwoorden is meteen zijn favoriet.

Een interessante moeilijke vraag is wat te denken van de actie van de zes voetballers die na de gewonnen finale tegen Servie met de Surinaamse vlag over het veld renden? Het betreft het Europees Kampioenschap voor onder 21 jaar dat in Nederland is gehouden. Een paar gedachtenstreepjes:

23.06.2007: Surinamers vieren Nederlandse overwinning met Surinaamse vlag en zorgen voor moeilijke vraag.

  • Foppe de Haan vond het niet nodig: "Deze prestatie hebben we met het Nederlands elftal geleverd. Ze moeten maar een andere keer met die vlaggen gaan zwaaien."
  • Volgens Royston Drenthe was het niet de bedoeling om te provoceren: "Wij zijn trots om voor Nederland uit te komen. Dat hebben we op het veld wel laten zien, dacht ik. De Surinaamse vlaggen hebben we zonder na te denken aangepakt."
  • Halbe Zijlstra (VVD): "Een toonbeeld van geslaagde integratie. Die jongens hebben nog warme gevoelens voor Suriname, maar ze hebben gekozen om voor Nederland uit te komen. Niemand verwacht dat ze hun eigen identiteit meteen verliezen. Er zijn ook Nederlanders in Michigan die wel eens een klompendans doen."
  • CasaSpider: "Het is logischer dat een vertegenwoordiging van een kleine groep binnen een grote groep bij een behaald succes zijn roots wil benadrukken dan andersom."

Een zekere mate van zich miskend voelen kan ook meespelen. Zo bestaat het Nederlandse honkbalteam voor het grootste gedeelte uit mannen met Antilliaanse roots. Waar Antillianen door veel Nederlanders normaliter worden gezien als bolletjesslikkers en criminelen worden de honkballers bij successen plotseling wel als echte Hollanders geclaimd.

Twee zaken die wellicht niet helemaal te vergelijken zijn, maar wel moeilijke vragen. Degenen met een wijs antwoord schaar ik zeker onder mijn favorieten.

June 8, 2007

Afgelopen woensdag

Voorheen ging het ongeveer zo als Luchiano (9) een boekbespreking of een spreekbeurt had. "Papa, mijn $werkstuk moet op $datum klaar zijn. Dat je het even weet." Woorden voorafgegaan door het US-dollar teken dienen als variabelen beschouwd te worden. Ondanks een gebrek aan managerkwaliteiten heb ik de ongewenste portie extra werk langzaam maar zeker terug op het juiste bordje kunnen laten terechtkomen.

Belgisch lijkt soms net op Duits voor wat betreft het zich korter kunnen uitdrukken.

Het te bespreken boek was Erin geluisd van Mirjam Oldenhave en Luchiano heeft 95% van het werk gedaan. Mij restte slechts de opmaak, het groeperen van zinnen in alinea's en de allerergste fouten er samen met hem uithalen. Dinsdagmiddag heeft hij goed geoefend en 's avonds zetten we de puntjes op de i qua presentatie. Woensdagmorgen in de auto op weg naar school was de generale repetitie en die stemde mij tevreden.

06.06.2007: Diana (1) is verguld met haar fietsje waar ze meestal mee loopt. Klik voor groter.Na even gewerkt te hebben mocht ik alweer naar huis. We hadden een afspraak bij het Consultatiebureau met Diana (1). Ten opzichte van de laatste meting op 26 april 2007 is haar gewicht toegenomen van 8700 naar 8770 gram. Mag het een onsje meer zijn? In mei heeft zij ruim twee weken met haar gezondheid gekwakkeld en twee antibiotica-kuren gekregen. Ze voelde toen zwak en licht aan.

Juist de laatste twee weken gaat het weer de goede kant op, we maken ons dus geen zorgen. Diana meet nu 78 centimeter en dat is 2 centimeter langer dan op 26 april.

Tijd om Luchiano op te halen. Zijn boekbespreking was goed gegaan, hij had een 9 min. Toen we dat thuis aan Lucy vertelden schrok zij zich een hoedje. "Wat! Een min negen?" Hoe slecht moet een boekbespreking zijn om een min negen te halen. Ik kon mij er geen voorstelling van maken. Voor de liefhebbers staat de boekbespreking online, zowel in doc als html formaat.

Om kwart over twaalf hield Yves Cooper zijn dagelijkse praatje op Dolfijn FM. Naar aanleiding daarvan wilde ik een exemplaar van La Prensa kopen met de foto van de door agenten mishandelde Jamaicaan op de voorpagina. Materiaal voor de post Kòrsou Quo Vadis. Na het werk reed ik derhalve naar Pita supermarkt waar La Prensa te verkrijgen is.

De Nijmegenstraat maakt vlak voor Pita een tamelijk scherpe bocht naar links en daar uitkomend moest ik flink in de remmen vanwege een plotseling opdoemende file. Ongeveer 50 auto's als het er niet meer waren stonden te wachten voor het benzinestation dat tegenover de supermarkt is gelegen. Als er zoveel mensen tegelijk willen tanken is er meestal iets aan de hand.

Met gespitste oren in de supermarkt had ik al snel beet. Er was een blokkade bij de Isla raffinaderij en dat betekende dat de Curoil-tankwagens niet uit konden rijden. Mijn Toyota had voldoende brandstof om met enige moeite het weekend te overbruggen. Mocht er daarna nog steeds geen benzine zijn had Luchiano geluk, dan gingen we maar niet naar school.

06.06.2007: Luchiano (9) houdt zijn boekbespreking over Erin geluisd van Mirjam Oldenhave. Klik voor groter.Het betreft een interessant conflict tussen de Isla-directie bij monde van Pedro Jiménez en de vakbond PWFC (Petroleum Workers Federation of Curaçao) die vertegenwoordigd wordt door Elvis de Andrade. De vakbond vindt dat hun leden meer betaald moeten krijgen voor hetzelfde werk dan niet-leden. Het argument hiervoor is dat het de vakbond is geweest die het hogere salaris heeft bedongen en dat het niet eerlijk is dat niet-leden daarvan meeprofiteren.

Vroeger leerde men in de geschiedenisles dat dit nu juist de kern is van solidariteit. Afspraken gemaakt tussen werkgever en vakbond gelden voor alle werknemers, ook voor degenen die niet aangesloten zijn. De Isla-directie zal het verder een worst zijn maar de rechter heeft geoordeeld conform wat vroeger in de geschiedenisles werd onderwezen.

De rechterlijke uitspraak heeft geleid tot een soort van omgekeerde wereld reactie. De Isla-directie legt zich er bij neer waardoor het bedrijf meer salaris moet betalen en de vakbond is boos dat de directie niet in beroep gaat terwijl per saldo de werknemers meer geld krijgen.

Natuurlijk is het begrijpelijk dat de vakbond zoveel mogelijk leden wil hebben, immers hierdoor staat men sterker in de onderhandelingen. Er is een aardige parallel te bedenken met vaccineren. Hoe meer mensen het doen, hoe minder risico zij lopen die het niet doen. Maar het omgekeerde geldt dus ook.

Achteraf was het allemaal een storm in een glas water. Tijdens het journaal van acht uur zaten betrokkenen met elkaar aan tafel en was de blokkade opgeheven. Donderochtend heb ik de tank voor de zekerheid toch maar volgegooid. Even later op diezelfde donderdagochtend stond op het CasaLog het volgende commentaar van Curacaoenaar:

Wat zie ik nou op de voorpagina van Amigoe? Een foto van paspoorten met daaronder: "Foto: CasaSpider Pictures". Mischien kan je freelance fotograaf worden voor de ANP :-p

Uiteraard ben ik meteen gaan kijken en warempel, bij een artikel over Aruba dat de wens heeft om naast het Nederlandse paspoort een eigen Arubaans paspoort te introduceren staat een foto van onze vier Nederlandse paspoorten. We zijn wel vereerd maar onze privacy ligt nu gewoon op straat!

May 28, 2007

Vier maal Diana en nooit meer RCTV

De meer dan 700 Yolanthe-liefhebbers van de afgelopen tien dagen worden hierbij doorverwezen naar de relevante post. Meestal heeft CasaSpider na enige studie over vrijwel ieder onderwerp een mening. In die zin is de persoon Hugo Chávez Frías een fascinerende uitzondering. Is hij nu wel of geen goede president van en voor Venezuela?

Op zondag 27 mei 2007 ging de stekker eruit bij de Venezolaanse zender RCTVNiet in zijn voordeel spreekt dat Chávez zijn vrienden bij voorkeur zoekt onder tegenstanders van de Verenigde Staten. In eigen land is Chávez onder uiteenlopende groeperingen als studenten, middenstanders, geestelijken eufemistisch gezegd niet populair. Feitelijk wordt hij gesteund door de armen en door het leger.

Een eerste foto van Diana (1) temidden van Arwin (4) en Luchiano (9) gehuld in een gele handdoek op Wet&Wild.

Venezuela is het vijfde olie-exporterende land ter wereld en de tweede leverancier van de Verenigde Staten. In een land met zoveel olie behoort geen armoede te bestaan is de stellige overtuiging van Chávez. Daarom heeft hij grootscheepse programma's opgezet om de armoede bij de wortel aan te pakken, programma's voor huisvesting, onderwijs en medische zorg. Op het gebied van onderwijs en medische zorg is er veel hulp vanuit het bevriende Cuba, hulp in ruil voor goedkope olie.

Venezolanen die ik op Curacao spreek zitten voornamelijk in de ICT en behoren derhalve niet tot de echte onderlaag van de samenleving. Zij ontkennen dat bovengenoemde programma's goed werken en noemen het liever propaganda waarmee Hugo Chávez de armen electoraal aan zich bindt. Feit is dat er in Venezuela een grote omwenteling bezig is en daarvan is niet iedereen gediend. Niet voor niets staat het land internationaal hoog genoteerd op het gebied van corruptie.

Als onderzoeksjournalist op Curacao ben ik internationaal gezien afhankelijk van televisie en internet. Om zich een goede mening te kunnen vormen is het van belang toegang te hebben tot goed beargumenteerde opiniestukken van zowel voor- als tegenstanders. Voor Diana is leren lopen vooralsnog van meer belang dan het vormen van een mening en Lucy helpt haar daarbij zoals foto nummer twee laat zien.

27.05.2007: Diana (1) tijdens het Happy Hour bij Wet & Wild Curacao. Klik voor groter.Radio Caracas Televisión afgekort RCTV is een Venezolaanse private omroep die uitzendt via de staatszender en is opgericht op 15 november 1953.

RCTV is vooral beroemd vanwege het in 1958 gestarte befaamde satirische programma Radio Rochela. De omroep was altijd kritisch tegenover president Hugo Chávez en werd door hem beschuldigd van deelname aan de poging tot een staatsgreep op 11 april 2002.

Het is nooit meer goedgekomen tussen de president en de omroep. Na wat juridisch gesteggel bepaalde de rechter dat de concessie van RCTV op zondag 27 mei 2007 om 23:59:59 afliep. Een nieuwe concessie wordt niet verleend en daarmee is ondanks grootscheepse protesten op straat afgelopen zondag een einde gekomen aan RCTV.

De vraag is of het uit de lucht halen van een zender met een afwijkend geluid niet indruist tegen het recht op vrije meningsuiting. Anderzijds kan men zich afvragen of een land in een groot veranderingsproces kritiek op de eigen staatszender moet dulden.

Chávez zegt er geen bezwaar tegen te hebben als de omroep naar de kabel verhuist, maar heeft reeds gedreigd al het materieel in beslag te nemen ten behoeve van de nieuwe staatsomroep TVES die de plaats van RCTV gaat innemen. Indien dit gebeurt betekent dat het definitieve einde van RCTV en ontslag voor haar 3000 werknemers.

Wat is goed en wat is fout in deze kwestie? Over enkele tientallen jaren kan ongetwijfeld een haarscherpe analyse gemaakt worden. Probleem is dat men er nu midden in zit. Daarbij komt het dilemma uit de Quantummechanica dat iedere meting lees opinie de werkelijkheid verstoort lees beïnvloedt. Neen, de waarheid voor zover die al bestaat komt pas over vele jaren aan het licht.

Tot slot een vierde afbeelding van Diana die naar een movie van zichzelf kijkt. Hoe zit het in dat geval met de werkelijkheid?

May 15, 2007

Welke entiteit evolueert het beste?

Alles is in beweging ook al is dat niet altijd bij iedereen even goed zichtbaar. We hebben het hier wel over de grote dingen. Neem de mens zelf of huizen of schoolsystemen, men kan het zo gek niet verzinnen of er is sprake van verandering.

Een van de meest complexe en daardoor fascinerende veranderingsprocessen vindt men in de automobielindustrie. Technisch worden auto's steeds beter. De banden, de transmissie, de aandrijving, de motor, de carosserie, al deze onderdelen worden continu verbeterd. Parallel ligt er druk op de fabrikanten om te voldoen aan steeds strenger wordende milieu-normen.

Laatst bekeken wij de DVD van het 25-jarig huwelijksfeest van mijn ouders dat in 1983 plaatsvond. Een deel van de film betrof het wegrijden van de familie en andere gasten vanuit het ouderlijk huis. Opvallend was hoe ouderwets de toch redelijk nieuwe auto's oogden. Zelfs de duurdere exemplaren zagen er fragiel en dun uit. Vergelijk bijvoorbeeld de Honda Civic uit 1972 met die uit 2007.

In de 80-er jaren ontwikkelde de PC zich in hoog tempo en dit verleidde een computerman (van Microsoft?) tot de uitspraak dat indien auto's even snel evolueerden als computers we ons nu met 900 kilometer per uur konden verplaatsen en dat tegen een spotprijs. Of iets in die trant. De auto-industrie reageerde dat wij dan wel moeten accepteren dat deze auto's gemiddeld zes maal per rit vastlopen. Of iets in die trant, het gaat tenslotte om het idee.

En kleding? Er gaat veel geld om in de kledingbranche, maar feitelijk is het een pot nat en toch steeds weer hetzelfde. Of neem wijn, kwantitatief is er wellicht vooruitgang maar kwalitatief? Een betere viool dan een Stradivarius is ook nooit meer gebouwd.

Het allerknapste van de automobielindustrie is echter dat men er telkens in slaagt om nieuwe modellen te introduceren terwijl daarbij de balans met de bestaande modellen niet of nauwelijks verstoord wordt. Dat klinkt eenvoudiger dan het is. Als de nieuwe BMW 3-serie uitkomt moet deze innovatief zijn ten opzichte van de concurrentie en liefst ook kwalitatief beter. Maar tegelijkertijd mag het nieuwe model niet beter zijn of dikker ogen dan de 5-serie uit het eigen huis. Ook de invloed op de tweedehands markt mag niet uit het oog verloren worden.

Op grond van de voortschrijdende techniek, enorme verkoopaantallen, internationale concurrentie, strenge milieuwetgeving en last but not least het in balans houden van de eigen modellenlijnen verdient de automobielindustrie de prijs van de best evoluerende entiteit op aarde. Gefeliciteerd dames en heren automobielbouwers.

Zet daar voor de grap maar eens de evolutie van de mens naast.

April 25, 2007

Omgaan met klachten

Het is alweer een paar dagen geleden dat de KLM ons keurig van Amsterdam naar Curacao heeft gevlogen. Met het KLM-kantoor in Promenade Shopping Center heb ik echter minder goede ervaringen.

Ten eerste zijn er fouten gemaakt bij het uitdraaien van de tickets. Lucy kreeg een papieren ticket in plaats van een e-ticket en ik werd voor de baby aangezien. De dame die mij toen hielp deed dat netjes en daarmee was voor mij de kous af.

Op dinsdag 17 april bekeek ik vanuit Nederland online mijn bankgegevens. Tot mijn grote schrik bleek KLM een veel groter bedrag van mijn creditcard te hebben afgeschreven dan overeengekomen was. Het gaat om ruim 1000 euro. Direct schreef ik een mail naar zowel de KLM als naar de MCB, mijn bank. Van de laatste kreeg ik snel een antwoord terug met het verzoek om een en ander na terugkomst op Curacao eerst met de KLM te checken. De KLM liet niets van zich horen.

Maandag 23 april bezocht ik de KLM-office in Promenade Shopping Center. Na overhandigen van de lijst met de betalingen die KLM van mijn creditcard heeft afgeschreven reageerde de baliemedewerkster: "Dit is geen bewijs dat deze bedragen niet van een andere reservering kunnen zijn." Ja, dat klopt. Maar denkt men nu echt dat ik met een dermate doorzichtige truc het geld van een eventuele andere reis terug wil krijgen?

Om in banktermen te blijven spreken was dit een forse withdrawal van mijn Emotional Bank Account.

De dame belde naar de administratie, maar ook daar was weinig bereidheid om diep in de materie te duiken. Men vond alleen een approval voor een afschrijving van mijn creditcard ten bedrage van het afgesproken bedrag. "Dus moet het een fout zijn van de MCB", concludeerde de dame.

Op een cursus is mij eens geleerd dat het ontvangen van een klacht juist iets positiefs is. Immers, de klant neemt de moeite om in contact te treden met de leverancier. Als de leverancier de klacht soepel oplost voor de klant is deze daarna zelfs meer tevreden. Fouten worden overal gemaakt, belangrijker is hoe ze opgelost worden.

De Maduro & Curiels Bank (MCB) begrijpt dit beter dan KLM. Ik werd er heel netjes geholpen en ondanks dat de MCB-medewerkster stelde dat de fout toch echt bij KLM moest liggen heeft zij toegezegd het te gaan regelen via een claim-procedure. Ik ben benieuwd hoe dit gaat en wat belangrijker is, dat het me geen geld kost bijvoorbeeld door rente-afschrijving op mijn creditcard. Maar dat is voor later zorg.

De KLM gaat ook nog van CasaSpider horen, ik geef hen graag een derde kans.

February 22, 2007

Het gun-proces

Neen, dit gaat niet over geweren, dan had er wel process gestaan. Fenerbahçe kwam op bezoek in Alkmaar. De heenwedstrijd was in 3-3 geëindigd en dus had AZ aan een 0-0 gelijkspel voldoende om de laatste 16 van de UEFA-Cup te bereiken. Na 34 minuten stond het echter 0-2 in het voordeel van de Turken.

Louis van Gaal is het prototype mens die men best wel iets wil gunnen maar die dat vrijwel steeds onmogelijk maaktEen week of wat geleden zag ik Louis van Gaal in een interview. AZ had zojuist in Eindhoven PSV verslagen en was duidelijk als beste uit de winterstop gekomen. De interviewer vroeg hoe dat kwam. Het enige juiste antwoord luidt: "Pure mazzel."

Van Gaal begon echter een ingewikkeld verhaal over geen wedstrijden in het buitenland gespeeld hebben, gewoon door blijven trainen bla bla ja dat is de filosofie, neen... een visie.

Puke, puke. De radioverslaggevers verbaasden zich over de opstelling van AZ. Never change a winning team, maar Van Gaal had AZ tegen Fenerbahçe op essentiele plaatsen gewijzigd. Waarom? Na de 0-2 door Alex schoot het woord visie door mijn hoofd en ik grinnikte.

Wat is dat toch een merkwaardig proces, om iemand iets wel of juist niet te gunnen. Soms wil men iemand best iets gunnen, maar doet die ander er (waarschijnlijk) onbewust alles aan om dat gungevoel te sabotteren saboteren. Louis van Gaal is daar een exponent van. Vooral Ron Jans moet wel een heel groot mens zijn om Van Gaal nog ooit iets te gunnen.

Affijn, in de tweede helft tapte AZ uit een geheel ander vaatje en toen Martens in de 64e minuut de Anschlusstreffer maakte begonnen het stadion en ik er weer in te geloven. AZ is een leuke ploeg en ik gunde hen de volgende ronde volop. Drie minuten voor tijd scoorde Opdam de bevrijdende gelijkmaker.

Na afloop van de wedstrijd werd Van Gaal wederom geïnterviewd en deze keer toonde hij zijn menselijke gezicht. Geen visie en andere grootspraak, neen de eerste helft was ronduit slecht. Pas in de tweede begon hij er zelf weer in te geloven. Bovendien prees hij Demy de Zeeuw uitbundig, die had een wereldwedstrijd gespeeld.

Na die paar minuten spreektijd gunde ik Louis van Gaal zowaar het succes van die avond. Hoe zit dat toch in elkaar, dat gun-proces?

January 15, 2007

Vrijheid in de omgekeerde dierentuin (2)

Het is even zoeken naar de aanpak, het thema is nu eenmaal (een van) mijn stokpaardje(s). Stokpaardjes zijn op zich leuk maar gaan niet zelden ongemerkt over in gedram. Daarom worden drie reacties uit de post van gisteren naar voren gehaald.

Pascal is de eerste en signaleert dat zijn ouders op hun vakantie in Cuba "slechte omstandigheden aantroffen. Omstandigheden als eten, hygiene, onderhoud van huizen en wegen, vrijheid om dingen te mogen te doen en ook de sfeer van verklikken in verband met toeristen in huis halen."

Economisch gezien is Cuba na de val van de Sovjet-Unie in 1991 sterk achteruit gegaan. Zoals bekend steunde de Sovjet-Unie Cuba op vele terreinen, zo werd onder anderen de Cubaanse suiker voor een relatief hoge prijs afgenomen. Pas de afgelopen paar jaren is er weer sprake van enige verbetering met de olie-steun van de Venezolaanse president Hugo Chávez.

Keerzijde van de medaille is dat Cuba in ruil voor de goedkope olie personeel op gebied van onderwijs en gezondheidszorg aan Venezuela levert. Chávez is bezig met een mega-project om gezondheidszorg en onderwijs voor de armen op een aanvaardbaar peil te brengen. Een uitstekend streven, alleen jammer dat het enigszins ten koste gaat van de Cubanen. Zie ook mijn post Cuba na Fidel.

Een mooie zin in Pascals reactie is deze: "Het gaat bij vrijheid meer om een keus te kunnen (denken) maken."

In het geval van echte armoede is de conclusie heel simpel, die vrijheid is er eenvoudig niet. In de Dominicaanse Republiek kan het overgrote gedeelte van de bevolking niet vrij door de wereld reizen. Zelfs met een uitnodiging en garantieverklaring werd het visum van Lucy's nicht Sugey in eerste aanleg geweigerd. Gezondheidszorg en onderwijs staan voor de armen op een bedroevend nivo. En dan te bedenken dat de inwoners van buurland Haiti er veel voor over hebben om desnoods illegaal in de Dominicaanse Republiek te verblijven.

Hiermee is ook de reactie van Brillie voor een groot deel beantwoord: "In het onderdrukte Zuid-Afrika hadden alle zwarte mensen ook te eten. In het onderdrukte Irak, had iedereen te eten... Maar gaat het dan alleen om het eten?"

Vanuit de Nederlandse situatie geredeneerd een begrijpelijke reactie, maar helaas geldt de Nederlandse situatie wereldwijd slechts voor heel weinig mensen. In een oorlogssituatie komen mensen in verzet. Dit speelt echter niet in de Dominicaanse Republiek, een land waar de armen slechter af zijn dan in Cuba.

De derde en laatste reactie die hier aan bod komt is van Vernon: "Bij de mensen die de dierentuin bezoeken is die selectie al gemaakt. De kwaadwilligen zitten in de kooien van de 'Goede Toekomst';-)"

Voor de duidelijkheid, met de 'Goede Toekomst' bedoelt Vernon de Bon Futuro gevangenis op Curacao. Maar is dat echt zo? Steeds meer huizen op Curacao worden op steeds betere wijze beveiligd. Tralies voor de ramen, hoge hekken om de tuin en alarm binnen. Dit geeft een beeld dat uiteindelijk de goeden achter tralies opgesloten zitten in hun eigen huizen terwijl de kwaden vrij op straat rondlopen.

Is dit wellicht juist een mooi voorbeeld van de omgekeerde dierentuin?

January 14, 2007

Vrijheid in de omgekeerde dierentuin (1)

Over het begrip vrijheid kan men diverse bomen opzetten. Een van mijn stokpaardjes wat dat betreft is Cuba, een land dat door velen als onvrij wordt beschouwd maar waar de mensen per saldo niet eens zo slecht af zijn. Van mijn Cubaanse collega Yohanna kreeg ik vrijdag een t-shirt met een leuke tekst erop. Misschien komt daar nog wel eens een foto van.

Vrijheid is geen absoluut begrip. Zonder dat zij het in de gaten heeft toont onze prinses Diana (8 maanden) dit aan op onderstaande situatieschets. Okay, de schets op zich is niet erg verhelderend en behoeft enige toelichting maar dat is de schuld van mijn ouders. Immers, die hebben mij bij geboorte te weinig tekentalent meegegeven.

Een favoriete positie van Diana is staande tegen de spijlen van haar wieg aan de bovenkant ervan sabbelen of kauwen. Dit kan zij doen vanuit twee posities, staande in de wieg of buiten de wieg op het grote bed dat er tegenaan staat. Diana beschouwt de wieg als een soort gevangenis wat ook wel logisch is met aan vier kanten tralies spijlen. Als we haar erin proberen te zetten begint het gekrijs vaak op het moment dat haar tenen de matras raken.


Diana bewijst dat vrijheid tussen de oren zit, zonder dat zij daar weet van heeft overigens.


Bij sabbelen of kauwen op de bovenkant van spijlen aan de lange zijde van de wieg maakt het objectief gezien niets uit of de sabbelaar zich aan de ene of aan de andere kant van de spijlen bevindt. Diana houdt deze positie gemakkelijk een half uur vol. Op haar leeftijd denkt zij nog niet van: "Hmm... op dit exacte tijdstip maakt mijn positie wellicht niet uit, maar over 28 minuten wil ik nog dit en dat buiten de wieg doen derhalve is het veiliger om mij reeds nu aan gene kant van de spijlen te bevinden."

Neen, dit soort gedachten zit nog niet tussen haar oren.

In een dierentuin geldt hetzelfde. Puur omdat het logistiek gemakkelijker is zitten de dieren in kooien en lopen de mensen ertussendoor. Feitelijk maakt het niet uit wie er in de kooi zit, het cruciale punt is dat er een afscheiding (tralies) is tussen de dieren en de mensen.

Kijk maar naar duikers die ergens bij Madagascar graag een Witte Haai in zijn natuurlijke omgeving willen zien. De duiker daalt af in een getraliede kooi en de Witte Haai zwemt er in alle vrijheid rondjes omheen. Een soort omgekeerde dierentuin (mensentuin?).

Nog een uitsmijter. Als men een ballon opblaast tot in het oneindige bevindt men zich uiteindelijk in diezelfde ballon.

January 3, 2007

Diepzinnige gedachten bij Mangusa

Luchiano (9) en ik gingen naar supermarkt Mangusa te Rio Canario. We bevonden ons in het gangpad met de potgroenten en het hondenvoer. Typisch een gangpad voor diepzinnige gedachten.

Bijvoorbeeld over wat Floris van Pallandt, directeur van luchtvaartmaatschappij DAE, 's morgens op Radio Hoyer vertelde. Directe concurrent Insel Air start deze week nog met haar vluchten op de route Curacao-Sint Maarten. Zeer binnenkort meer daarover.

Of over de twist wie het Carnaval mag organiseren, Fudeka of Foka II. Dit in navolging van de strijd om de enige echte Sinterklaas in 2005.

Neen, het was fundamenteler en ging vooral dieper. Ik bukte om een pot bruine bonen te pakken, keek op het etiket en constateerde dat het kapucijners waren. Snel zette ik de vermaledijde pot terug en zocht naar waar de bruine bonen staan.

Het is werkelijk onvoorstelbaar dat er mensen zijn die kapucijners prefereren boven bruine bonen. Het is typisch hondenvoer soldatenvoer. Bij de marine en landmacht worden kapucijners raasdonders (nooit van gehoord, lichting '59) genoemd. Wie eet dit anno 2007 nog?

December 27, 2006

Filosofisch moment na diefstal tuinameublement

"Ik weet een vraag die jij niet kunt beantwoorden", zei Luchiano (9) in de auto van supermarkt Mangusa op weg naar huis. "What is the meaning of life?"

Daar had ik inderdaad geen pasklaar antwoord op. "Alle andere dingen hebben een meaning", vervolgde Luchiano. "Light laat je dingen beter zien en door darkness heb je geen last van het licht als je wilt slapen."

CasaSpider: "Zo redenerend kun je zeggen dat de Meaning of Life is om plezier te hebben."
Luchiano: "Ja, maar er is het probleem van geld. Ik wil Pokemon Esmerald Edition en jij hebt geen geld."
CasaSpider: "Geld, geld. Vind je niet dat gezondheid belangrijker is dan de Esmerald Edition?"
Luchiano: "Ik niet. En besides, toen de mensen kamen is ook de Evil gekomen. Dieven, moordenaars en dierenbeulen."

Daar heeft hij wel een punt. Zeker gezien het telefoontje dat ik op woensdagmorgen van Lucy kreeg dat onze tuinstoelen zijn gestolen. Hier nog te zien op archiefbeeld van 28 februari 2004. Ons plastic tuinameublement staat al 11 jaar buiten en nog nooit is het gestolen. Dat is het gekke met dingen, ze worden meestal maar één keer gestolen.

Toen ik thuiskwam zag het er inderdaad leeg uit op de porch. Alleen de ronde plastic tafel stond er nog. Lucy zei mij de tafel binnen te zetten, anders kwam het geboefte vast terug om hun set compleet te maken. Dat laatste hoorde Luchiano en hij trok zijn eigen conclusie.

"Papa, als die dieven zien dat de tafel er niet staat en ze de set niet compleet krijgen, denk je dat ze dan de stoelen weer terugzetten?"

We gingen op weg naar supermarkt Mangusa, ik grinnikend in mijzelf.

December 8, 2006

Glenn Sulvaran, koning analogie

"Pas op met het gebruiken van analogieën", zeg ik altijd. Maar ja, ze zijn zo leuk en verlevendigen saaie stellingen. Glenn Sulvaran is partijvoorzitter van de PAR. Toen de Eilandsraad de Slotverklaring had afgewezen en men zich afvroeg hoe nu verder, zei Sulvaran: "Men moet een keuze maken, het is of het een of het ander. Als men lid is van de Yankees kan men niet bij de Dodgers in de dug-out gaan zitten."

Een mooie analogie die Johan Cruijff had kunnen verzinnen. Vrijdagmorgen hoorde ik Glenn Sulvaran op de radio en in de paar minuten zendtijd gooide hij nogmaals twee analogieën tegen het slotakkoord. Zijn stelling was dat het uitonderhandelde slotakkoord niet opengebroken kan worden, dat delen ervan niet heronderhandeld kunnen worden.

"Je moet het vergelijken met dat je je kinderen bij het naar school brengen een pakje brood meegeeft. Je bereidt het brood, pakt het in en sealed het zakje. Dat is het. Je kunt het pakje dan niet weer opendoen want dan heb je geen brood meer."

Vond ik iets minder sterk. Maar Glenn Sulvaran was op dreef. "Of het huwelijk. Als je met iemand trouwt moet je ook het hele pakket nemen. Als het een goede vrouw is maar haar grote teen is te groot of ze heeft een sterk karakter dan moet je kiezen: trouw ik wel met haar of niet. Maar het is één pakket."

Wat is het gevaar van analogieën? In de comments van de post Referendum Europese Grondwet stelt zolderkamerfilosoof C.S. het volgende: "Mensen die zich van analogieën bedienen pikken uit herkenbare situaties precies die dingen die in hun straatje van pas komen."

En bij een relatie gaat het meestal om verborgen gebreken.

November 20, 2006

Het effect van de laatste zin

Het verhaal kabbelt als een rustig beekje. Nog een laatste zin om de zinnen te verzetten. Bij de comments gaat het over bijna niets anders. Sinterklaas wordt met het jaar controversiëler. De jaarlijkse discussies tussen Antillianen (voor) en Surinamers (tegen) heb ik al eens beschreven in Komt Sint Nicolaas tweemaal aan op Curacao?

Hoogste tijd voor een nieuwe poll. De oude blijft nog even staan in de linkermarge. Er is nauwelijks een lezer te vinden die toegeeft dat hij naar Talpa kijkt. Daar gaat het nu niet om, hier komt Sinterklaas dwars door de Gouden Kooi heenfietsen.



Bij veranderingsprocessen onderkent men grofweg de agressieve trekkers, degenen die halstarrig vasthouden aan het verleden en de grote massa die uiteindelijk wel in beweging komt. Kijk maar naar de perceptie ten aanzien van het dragen van bont.

Over veranderingen gesproken. Woensdag zijn de verkiezingen.

September 16, 2006

Onze quarks de baas

Weinig dingen in het leven zijn zo interessant als quarks. Samen met elektronen en neutrino's vormen quarks de elementaire deeltjes. Kort en bondig bestaat alles en iedereen uit quarks.

Eigenlijk een heel vreemd idee, immers waarom ziet miss Universe er zo anders uit dan een of ander lelijk ventje als ze uit precies dezelfde bouwstenen bestaan? Ook het idee dat een huis in de kern van hetzelfde materiaal als een mens is gemaakt kan niet iedereen volgen.

Toeval bestaat niet zeggen sommigen. Het tegenovergestelde is waar, alles wordt door toeval bepaald. Wel is het zo dat men de kans op een toevalligheid al dan niet bewust kan vergroten dan wel verkleinen. Het klassieke voorbeeld is roken. Iemand die zijn hele leven lang rookt kan 90 jaar worden terwijl iemand die nooit een sigaret heeft aangeraakt op zijn 50e misschien aan longkanker overlijdt.

Degene die echter iedere dag een pakje sigaretten oprookt vult elke dag enkele honderden lottoformulieren in en degene die niet rookt laten we zeggen vijf. Uiteraard is de kans veel groter dat de roker in de prijzen valt, maar dit hoeft niet. De uitzondering bevestigt de regel.

Ieder mens heeft zelf de verantwoordelijkheid om bepaalde lottoformulieren bewust al dan niet in te vullen. Door een bepaalde studie te volgen verhoogt men de kans op een goede baan terwijl het spelen van Russisch roulette niet zelden verkeerd afloopt.


Wij zijn allemaal verzamelingen van dezelde quarks, hoe ongelofelijk dat soms ook lijkt


Aangezien alle materie uit dezelfde elementaire deeltjes en antideeltjes bestaat is het zeer waarschijnlijk dat deze deeltjes mocht de wereld opnieuw ontstaan op precies dezelfde wijze handelen. Het hele bestaan is feitelijk een bijzonder ingewikkeld computerprogramma dat volgens een vastgelegde flow afloopt. Een computerprogramma gemaakt door een kinky programmeur als men naar een verzameling quarks als Emiel Ratelband kijkt. En dan praten we alleen nog maar over Nederland.

Net als CasaSpider zijn ook Einstein en Gerard van 't Hooft van mening dat er absoluut deterministische wetten moeten zijn volgens welke de natuur zich gedraagt. Dit impliceert dat de vrije wil niet bestaat, alles is reeds bepaald. Voor ons dagelijks leven maakt dat echter niet uit. Van 't Hooft: "Onze keuzes liggen dan wel vast, maar we kunnen toch niet voorzien wat er gebeurt. Dus het maakt niet uit." (Bron)

En zo is het. Voortbordurend op dit thema is het wellicht veel beter om met de wind mee te bewegen gelijk een wilg, dan stijf en stram de elementen proberen te weerstaan als de Koningin Emmabrug. Wij zijn slechts een enorm klein schakeltje in de keten van het bestaan van het Universum, net zo goed als de dieren.

Waar dieren echter geen besef hebben van de dingen kunnen wij bewust de kwaliteit van ons leven trachten te verhogen. Alles gaat in golfbewegingen. Na tijden van stabiliteit volgt een periode van onzekerheid. Er zijn duidelijke overeenkomsten tussen de Industriële Revolutie en de aanstormende Globalisering. Een beperkt aantal mensen spint er garen bij, een grote groep komt terecht in snel verslechterende omstandigheden.

Tegen grote veranderingen wordt altijd actie gevoerd, zo ook tegen de Globalisering. En toch is het een onontkoombaar iets. Het enige dat men van de geschiedenis leert is dat men er niets van leert. Dezelfde dingen gebeuren iedere keer weer. Door de iets andere vorm worden ze door de meerderheid niet herkend. Vergelijk het met bacterieën en antibiotica. Zie daar twee geheel verschillende grootheden die onderhevig zijn aan dezelfde quarks.

De conclusie is dat men altijd voor zichzelf moet zorgen. Dat kan soms ook door middel van actie voeren, zie de kraakbeweging. Die maakt een statement tegen uitbuiting van een schaars goed, maar de leden wonen nagenoeg gratis in de mooiste panden.

Als men tot dit inzicht komt, is men dan zijn quarks de baas? Of is ook dit reeds van tevoren gedetermineerd. Het antwoord lijkt ondubbelzinnig duidelijk.

September 9, 2006

Verstandshuwelijken en Vreemdelingen

Uit de CasaLog archieven blijkt dat ik slechts twee maanden geleden nog een boek heb gelezen en vandaag is het wederom raak. CasaSpider lijkt wel een bibliofiel.

Het boek dat we nu uit de bibliotheek hebben gehaald heet Het huwelijk. Van overspel tot zorgverplichting. (ISBN 90-617-225-8) en is geschreven door oud-politica Andrée van Es (Wikipedia / foto), geboren te Den Haag op 26 januari 1953. In haar PSP-tijd was zij een van de pitspoezen van de Tweede Kamer, iets wat men vreemd genoeg veel minder snel over een man schrijft.

Het aardige van haar uit 1998 daterende boekje is dat het dun is, in een uurtje heeft men het uit. Er staan vele grappige feiten in, zoals dat tot 1956 gehuwde vrouwen juridisch handelingsonbekwaam waren. Een voorzet voor open doel.

Andrée van Es schrijft over het huwelijk, over scheiden en over de verplichtingen die aan een huwelijk vastzitten. Diverse vormen van huwelijk en motieven worden in hun tijdsbeeld belicht, zoals bijvoorbeeld het verstandshuwelijk.

"Motieven van minder liefdevolle aard zijn geoorloofd". Neem het voorbeeld van een weduwe van 94 en haar verzorger van 36 die met elkaar trouwen terwijl het er dik bovenop ligt dat de erfenis zijn doel is. In 1998 was reeds sprake van een duidelijke omslag jegens het naturaliseren van vreemdelingen.

Van Es redeneert hierop verder: "Vanuit het oogpunt van rechtsgelijkheid is niet goed in te zien waarom ieder verstandshuwelijk recht van bestaan heeft, behalve dat ene verstandshuwelijk, dat als doel heeft voor een van de echtelieden toelating tot een land te krijgen."

Logisch redenerend heeft zij een punt. Gevoelsmatig ligt een schijnhuwelijk voor mij dichter bij draagmoederschap dan bij het voorbeeld van de rijke oude weduwe. Wetgeving is een tamelijk continu en ad-hoc proces om mazen in her en der scheurende netten te dichten. En in de praktijk zijn er nu eenmaal meer buitenlanders die geïnteresseerd zijn in een schijnhuwelijk met een Nederlandse staatsburger dan rijke oude weduwen.

In het hoofdstuk over gearrangeerde huwelijken wordt kroonprins Willem-Alexander aangehaald als laatste persoon die nog onderworpen lijkt aan de riten van dit type huwelijk. Bekend is dat koningin Beatrix zich actief bemoeit met de dames waarop Willem-Alexander zijn oog laat liet vallen.

In 1998 was echter nog niet bekend dat de Argentijnse Máxima vier jaar later zijn wettige echtgenote werd. Extra grappig is dat niemand minder dan Andrée van Es in 2001 de taak kreeg om prinses Máxima te helpen bij het inburgeren.

Dat laatste is in ieder geval uitstekend gelukt.

August 1, 2006

Zeepbellenfilosofie

Luchiano (8) stond in de deuropening van de slaapkamer en blies bellen. Met een bijzonder eenvoudig ding, gewoon een buisje met sop en zo'n plastic geval met een rondje aan een steeltje. Bijzonder eenvoudig maar het werkt als een tiet.

"Hadden jullie dat vroeger ook, bellenblazen?", vroeg Luchiano die altijd zeer geïnteresseerd is hoe de oudere generatie vroeger de tijd doorbracht. "Ja, dat hadden wij ook. Maar dan veel simpeler. Wij bliezen gewoon met een rietje."

Luchiano keek mij meelijwekkend aan: "Jouw Past was niet erg gelukkig."
Dat ontkende ik, aangezien wij toen niet beter wisten: "Misschien hebben ze over 20 jaar wel nog veel betere bellenblaasapparaten."

Zoals gebruikelijk had Luchiano het laatste woord: "The Future, the Past... they are all great!"

July 26, 2006

Achteruit is nooit fijn

Mensen willen altijd vooruit. Weinig dingen zijn vervelender dan een stuk over precies dezelfde weg terugrijden als men een verkeerde afslag heeft genomen. Of het opnieuw intikken van voor zover mogelijk precies hetzelfde verhaal als men het per ongeluk gedelete heeft.

Voetbal-alert, over een paar weken begint de Eredivisie. De Webloggers doen uiteraard weer mee in www.voetbalpoules.nl. Dankzij het opmerkzame commentaar van reageerder Hans uit Apeldoorn stroomt deze subpoule al snel vol. Dit jaar geldt letterlijk vol is vol.

De organisatie heeft namelijk besloten de zogenaamde Amateurs, ofwel de niet betalende deelnemers, drastisch in hun mogelijkheden te beperken. Zo mogen Amateurs nog maar aan één competitie meedoen (niet erg), zich voor één subpoule inschrijven (wel erg), hun uitslagen niet meer verbergen (niet erg) en slechts 25 deelnemers in hun subpoule herbergen (wel erg).

Dit alles kan men voorkomen door voor tien euro Prof te worden. Echt veel geld is dat niet en ik gun het die jongens van www.voetbalpoules.nl heus wel, maar behalve met oude Dafjes op het Eurocircuit te Valkenswaard is achteruit nooit fijn.

Op het voetbalpoules-prikbord verwoordt Roys Knuddecluppie het als volgt:

Waar ik wel tegen ben is dat het eerst afgeschaft wordt en vervolgens weer ingevoerd. Misschien dat ik het niet moet zeggen maar ik heb nu meer het gevoel dat het als volgt gaat: "we hebben weer genoeg mensen hier naar toe gelokt, dus laten we eens kijken of we er nu wat uit te slaan is".

Menigeen zal zich in dit gevoel herkennen. Hetzelfde gebeurde met www.schoolbank.nl. In het begin werden potentiele deelnemers gelokt zich gratis op te geven om zo een interessante database te kunnen samenstellen. Toen dat een feit was werd er plotseling geld gevraagd voor de interessante diensten. Hierop verlieten vele deelnemers teleurgesteld www.schoolbank.nl.

Hoe dan ook, ondanks alle tegenslag moeten we verder. Het is nu nog belangrijker dat de Webloggers-poule uit gemotiveerde mensen bestaat, immers we hebben slechts 25 plaatsen. Aan alle deelnemers derhalve de oproep om trouw iedere week de uitslagen in te vullen, de wedstrijd van de dag niet te vergeten en zeker ook de Extra Voorspellingen (eindstand, winterkampioen en topscorer) vóór 1 september 2006 op te geven.

Wij laten ons niet kisten anders waren we wel een aardbei.

July 11, 2006

Beroemdheden wuiven

Naar aanleiding van de post van maandag onder anderen over Zinedine Zidane die zijn zelfbeheersing verloor, reageerde Cyberjunk dat zij ook een soort van schakelaar heeft. Mensen die te laat komen, afspraken aan hun laars lappen, beloftes niet nakomen en smoezen verzinnen doen haar schakelaar omklappen.

Wat de gevolgen zijn van het omklappen van de schakelaar?

"Tot nu toe schreeuw ik, maar binnenkort zou het echt wel eens kunnen gebeuren dat ik daar in Putten de boel kort en klein sla."

GJ ergert zich regelmatig in en aan het verkeer: "En als ik iets voel op komen, dan zeg ik tegen mezelf: relaxed.. wees cool, rustig aan..."

Als beroemdheden in het openbaar hun zelfbeheersing verliezen is dat nog genanter dan in de werksituatie. Het klinkt misschien vreemd, ja zelfs een beetje raar, maar soms denk ik daaraan tijdens het deelnemen aan het verkeer.

Curacao is een groot dorp waar men al snel (een beetje) beroemd is, zelfs als weblogger. Het is daarom een goed idee in de auto te stappen als ware men een koning of wereldberoemde popzanger.

Als ik mij men zich dan opwindt is wuiven beter dan de middelvinger opsteken.

May 12, 2006

De twee karaffen

Het was een interessante Nova-uitzending met een item over de kwestie Holleeder-Endstra-Moszkowicz en een over Ayaan Hirsi Ali. De begrippen waarheidsvinding en oprechtheid vormden voor mij de link tussen beide thema's.

Liegen lijkt een vrij absoluut en objectief iets. Om de ernst van een leugen te kunnen beoordelen dient een aantal factoren in acht te worden genomen. Factoren als motief en doel van de leugen en niet te vergeten of anderen er direct of indirect door benadeeld worden en zo ja in welke mate. Deze factoren kunnen worden samengevat als de Context van de Leugen.

Paul Witteman was onder de indruk van het boek De Endstra-tapes, waarin de op 17 mei 2004 geliquideerde Willem Endstra openhartig spreekt met rechercheurs van de Criminele Inlichtingeneenheid (CIE) van de Amsterdamse politie. In het boek geeft Endstra aan te vrezen voor zijn leven.

Bram Moszkowicz is advocaat van Willem Holleeder. Hij doet er alles aan om Holleeder af te schilderen als een volkomen onschuldige man die ten onrechte van diverse zware delicten wordt beschuldigd. Het valt bepaald niet mee om de geroutineerde advocaat van repliek te dienen, maar Paul Witteman was goed op dreef.

Zo was Bram Moszkowicz enige tijd geleden laaiend over het feit dat door het Openbaar Ministerie naar buiten werd gebracht dat Holleeder ook hem in zijn greep had. "Het is levensgevaarlijk om dit soort informatie te laten lekken." Witteman vroeg diverse malen volledig terecht waarom dat toch levensgevaarlijk was als Holleeder inderdaad zo onschuldig is als de advocaat doet voorkomen.

Met wat retoriek redde Moszkowicz zich uit de situatie. Het is bijzonder moeilijk om hem verbaal klem te zetten, laat staan op een te bewijzen leugen te betrappen. En toch vertoont mijn lichaam allergische reacties op het moment dat Bram het woord waarheidsvinding in zijn mond neemt. Bijzonder pijnlijk was ook de wijze waarop Moszkowicz zijn nota bene ex-client Endstra nu het hem uitkomt in een zwart daglicht probeert te plaatsen.

Taida Pasic en zoals dankzij Zembla laatst is uitgekomen Ayaan Hirsi Ali hebben op bepaalde momenten de waarheid enigszins verdraaid, okay ze hebben gelogen. De Context van de Leugen analyserend is hier echter wel enig begrip voor op te brengen. Ayaan Hirsi Ali was 22 toen zij aangaf rechtstreeks uit Somalie te komen terwijl zij al tien jaar lang met een vluchtelingenstatus in Kenia verbleef. Het woord Gelukzoekster valt al snel.

De mens is in staat om altijd zijn keuze te rechtvaardigen, zelfs in een identieke situatie waarin hij op verschillende tijdsmomenten een omgekeerde rol speelt. Daarover schreef ik op 30.09.2005 de post Zelfrechtvaardiging.

Belangrijker nog dan het woord leugen vind ik het woord oprechtheid. Stel dat op een tafel twee kristallen karaffen staan, één voor het portret van Bram Moszkowicz en één voor het portret van Ayaan Hirsi Ali. Op de tafel liggen precies honderd witte kralen. De opdracht is de kralen te verdelen over beide karaffen op basis van het woord oprechtheid. Alle kralen moeten gebruikt worden.

Hoe dienen de witte kralen over de twee kristallen karaffen verdeeld te worden?

April 22, 2006

Twee vrouwen is twee tot de macht drie

Met Sugey in huis is het ineens een stuk drukker. Drukker maar ook leuker. Alles moet nog een beetje zijn of haar plaats vinden. Zaterdagmorgen gingen de twee dames op pad om damesdingen te kopen. Luchiano (8) en ik deden mannenzaken, we kochten een nieuwe cellular. Of mobieltje in goed Nederlands.

's Middags waren de dames bezig met Lucy's haar. Ik trainde wat met gewichten en jongleerballen. De jongleerballen beginnen het al enigszins te begeven in mijn handen. Van de groene bal is het velletje er half af.

Dominoën bij Pleincafé Wilhelmina. Klik voor groter/sluiten.In juli komt Remco Claassen weer naar Curacao, de man die mij heeft leren jongleren. Middels een email heb ik hem om nieuwe ballen gevraagd. Van zijn management consulente Sylvia kreeg ik een aardige mail terug dat hiervoor wordt gezorgd.

Het werd tijd ons gereed te maken voor het wekelijkse bezoek aan Pleincafé Wilhelmina. Terwijl ik naar Mooi Weer de Leeuw keek met als hoogtepunt de oude dame die werd verrast met een lied uit de musical Oklahoma, ging Luchiano (8) als eerste douchen. Lucy en Sugey volgden parallel, we hebben twee douches, zijn voorbeeld. Als laatste was ik aan de beurt.

Nu komt het vreemde. Tot op heden waren Luchiano en ik altijd het eerste klaar op een half uur gevolgd door Lucy. Aangezien de twee dames zich parallel aan het mooi maken waren dacht ik dat de totale vertraging zich zou beperken tot maximaal een half uur plus tien minuten.

Logisch gezien klopt dat ook wel, maar dan is er even geen rekening gehouden met de Wet van Vrouwen die zich Gelijktijdig Opmaken. Deze wet houdt in dat iedere vrouw die men toevoegt de totaaltijd logaritmisch verhoogt. Het geheel begon zodanig lang te duren dat ik voorstelde om maar vast op weg te gaan naar het strand, voor zondag. Maar om tien over zes kwamen beide dames eindelijk naar buiten.

Bij Pleincafé Wilhelmina waren Ino & Bente al aanwezig. Wij lieten een tafel aanschuiven en begonnen al snel te dominoën. Toen Lucy en Ino op vijf gewonnen partijen stonden arriveerde onze daghap. Helaas kan deze uitslag daarom niet in de boeken. Na Pleincafé reden we door naar Robbie's Lottery waar de dames gokten op de nummers van Wega di Number.

De trekking is zojuist voorbij, beiden hebben geen geluk in het spel. Lucy heeft nu regelmatig last van pijnscheuten, volgens Sugey duurt het nog maximaal twee dagen. De spanning neemt toe.

April 10, 2006

Juggling with Glasses

Sinds ongeveer mijn elfde levensjaar draag ik een bril. Op het moment dat de GGD-arts de op zich trieste mededeling aangaande mijn bijziendheid deed leidde dat bij mij tot inwendig gejuich. Het zien van personen die een bril dragen is voor sommige mensen bijzonder opwindend.

De laatste tijd ben ik weer lekker aan het jongleren. Het ziet er nog steeds niet uit, maar is inmiddels wel uitgegroeid tot een geheel eigen stijl die het beste gekenmerkt wordt als Panic Juggling. Laatst heb ik zelfs de bij de jongleerset behorende handleiding doorgelezen. Het volgende citaat is erg typerend:

"Most things that appear to be difficult turn out to be difficult: like playing the piano for example. Juggling appears to be much more difficult than it really is, so it's one of those rare activities." John Cassidy (Mr. Klutz)

Miniquizvraag: wat voor of those rare activities zijn er nog meer? En wie in vredesnaam is Mr. Klutz.

Afgelopen zaterdag werd ik 's morgens (gelukkig) wakker. Mijn eerste handeling is het blindelings naar mijn bril tasten. "Hmm... hij is een beetje vies", dacht ik bij mijzelf. Maar het was veel erger, er bleek 's nachts spontaan een barst in het linkerglas te zijn ontstaan.

's Middags gingen we naar Pearle om een nieuw linkerglas te bestellen alsmede een reservebril. Met de bril die ik nu noodgedwongen draag is van dichtbij kijken heel moeilijk. Het jongleren gaat daarentegen voortreffelijk. Er zit een nieuwe CasaMovie aan te komen, dat voel ik aan mijn water. De titel is reeds bekend.

De geboorte van een nieuwe fetish?

April 2, 2006

Van Bommel, de kuil en het plein

Tijdens de Franse les vele jaren geleden op het Hertog Jan College te Valkenswaard las ik het volgende verhaal. Het speelt zich af op een groot plein ergens in Arabie. Een Arabier zit op de grond en doet interessant door voorbijgangers op de mouw te spelden dat er aan de andere kant van het plein gratis eten te verkrijgen is. Na een paar uur denkt hij bij zichzelf: "Gratis eten aan de overkant van het plein? Wat doe ik nog hier, daar moet ik zijn!"

Nou ja, ongeveer zo was het toch. Zaterdagmiddag om vier uur zat ik voor de buis, de Spaanse klassieker Barcelona-Real Madrid stond op het punt te beginnen. Binnen tien minuten eiste Mark van Bommel een hoofdrol voor zich op. Twee grote kansen, een uitgelokte vrije trap en even later versierde hij met een Schwalbe een penalty die door Ronaldinho werd verzilverd. Verdediger Roberto Carlos kreeg geel en mocht even later na een tweede exemplaar vertrekken.

Nu ben ik een Barcelona-fan, tenminste zolang Van Gaal er niet aan het roer staat, en een Madrid-hater. In voetbal en liefde zijn nuances uit den boze. Ik had een nare smaak in mijn mond door de onverdiende penalty. Op de keper beschouwd was niet Van Bommel de schuldige, maar de scheidsrechter. Die had de gele kaart van Roberto Carlos aan hem moeten geven.

Zo wilde ik niet winnen. Gelukkig maakte Ronaldo aan het einde van de eerste helft een weergaloos doelpunt en stond het terecht 1-1. Met een schone lei werd aan de tweede helft begonnen en kon ik weer voluit achter Barcelona staan, helemaal toen Van Bommel gewisseld werd.

De voetbalwedstrijd leidde mijn aandacht een beetje af van de opkomende spanning met betrekking tot mijn televisie-optreden later die dag. O ja, 's morgens was ik mijn tanden aan het poetsen. Ineens hoorde ik Lucy. "CasaSpider, waar ben je", kreunde ze. Ik draaide me om en zag haar naar het bed strompelen, haar buik vasthoudend. "Ik geloof dat de baby eraan komt", hijgde ze.

"Och nee toch!", dacht ik bij mijzelf en liep snel naar haar toe. "1 April!", zei Lucy lachend. Ik was erin getuind. Mocht de baby zich later die dag werkelijk aandienen had ik het niet meer geloofd.

Na de wedstrijd, het was inmiddels zes uur, vertrokken wij naar Pleincafé Wilhelmina. Bij het eerste glas Duvel dacht ik aan Lupe Reyes. Was het geen tijd om mij richting de TeleCuracao-studio te begeven? Een glas Duvel later voelde ik mij als een Arabier die aan de ene kant van het plein zit.

Onze wekelijkse domino-wedstrijd eindigde net als Barcelona-Real Madrid in 1-1. In plaats van naar de andere kant van het plein zijn we naar huis gereden. Er stonden garnalen op het menu.

March 19, 2006

Oefening baart kunst?

Als men iets wil bereiken dient men daar in de regel iets voor te doen. Voorbereiding in de vorm van studie en training.

CasaSpider gooit de jongleerbal OVER de andere heen in plaats van onderdoor, een bijzonder moeilijke variant! Klik voor groter/sluiten.Op 16 februari 2005 startte mijn cursus Effectief Leiderschap, gegeven door Remco Claassen. Een belangrijk onderdeel van de cursus is het leren jongleren. Belangrijk omdat met jongleren op eenvoudige wijze aangetoond wordt dat men zich iets dat bijzonder complex lijkt toch in korte tijd eigen kan maken.

Zoals zo vaak na een cursus waren er na afloop de goede voornemens. Iedereen wilde aan zijn Mission Statement werken en ook het jongleren bijhouden. Zoals ook zo vaak met goede voornemens kwam er - in mijn geval dan toch - niet veel van terecht. Wel, dat is niet helemaal waar want jongleren deed ik nog af en toe.

De basics van jongleren beheers ik weliswaar, maar ten eerste ziet het er niet uit en ten tweede ken ik geen enkel trucje. Nu komt het gekke. Omdat Diamond Piet in juli wellicht ook lid van ons circus wordt haalde ik zaterdag de jongleerballen uit het vet.

"Hopelijk kan ik het nog een beetje", sprak ik mijzelf bemoedigend toe. Tot mijn verbazing hield ik de ballen met gemak meer dan honderd keer hoog. Het ging zo gemakkelijk dat het tijd werd voor een eerste trucje. In plaats van de bal in de rechterhand onder de bal in de lucht door te gooien, gooide ik hem eroverheen. Geloof mij, dat is een stuk moeilijker.

Het lukte!

Is de conclusie gerechtvaardigd dat hoe minder men oefent hoe beter men wordt of hoe werken dit soort processen?

February 24, 2006

Teveel en te weinig

Lucy had een tijdje okay een paar maanden geleden eens laten vallen dat ze graag een bepaald soort koekjes wilde hebben. Het is een assortiment mini-koekjes dat in een ouderwetse blikken koekjestrommel wordt verkocht. Met name rond Kerstmis zijn deze koekjes populair, maar ze zijn het hele jaar door te verkrijgen. Het zijn ook nog eens goedkope koekjes, een groot rond blik kost ongeveer € 2,50.

Iets niet doen kan even grote gevolgen hebben als iets wel doen. Lang niet altijd gaat het om absoluut iets wel doen of absoluut iets niet doen, maar om gradaties. Teveel en te weinig doen.

In iedere relatie wordt er zowel teveel als te weinig gedaan. Voorbeelden van dingen die mannen volgens vrouwen teveel doen:

  • Sport kijken op televisie
  • Alcohol drinken
  • Vreemdgaan
  • Computer

In andere gevallen doen mannen volgens vrouwen iets juist te weinig. Te denken valt aan:

  • Schilderijtje ophangen
  • De weg vragen
  • Bloemetje meenemen
  • Opruimen

Elke statisticus kan uitleggen dat de twee lijsten elkaar precies compenseren waardoor de man het helemaal zo slecht nog niet doet. De werkelijkheid is echter anders.

Het was geen kwaadwil van mij om de koekjes in de ronde trommel niet te kopen, het schoot er gewoon iedere keer bij in. Laatst deden we onze weekboodschappen bij supermarkt Mangusa te Rio Canario. Dat doen wij vrij efficiënt. We parkeren de boodschappenkar op een vaste plaats, iets wat alle klanten zouden moeten doen, en vervolgens halen Lucy en ik ieder bepaalde artikelen.

Zo ben ik verantwoordelijk voor de kaas, de melk, de juices, het brood, het vlees, de koffie etc. Terwijl ik door het gangpad met de koffie liep viel mijn oog op de blikken met mini-koekjes. Ik zocht er een uit en nam hem mee naar de kar. "Dat vindt Lucy vast erg leuk", dacht ik bij mijzelf.

"Sjonge sjonge zeg. Komt hij met die koekjes aan. Jarenlang vraag ik om die koekjes. En nu komt hij ermee aan. Hoelang heb ik daar niet om gevraagd.", fulmineerde Lucy.

Mensen hebben wonderlijke manieren om uitdrukking aan hun liefde te geven. Het is daarom dat mannen de dingen waarin wij te weinig handelen steeds langer uitstellen. Uit angst voor de toorn die over ons heenkomt precies op het moment dat wij iets goeds doen.

February 20, 2006

Destijds en nu

Door bepaalde prikkels kwam de laatste tijd vroeger een paar keer in mijn gedachten. Eind zestiger jaren leerde ik op de lagere school voor het eerst over Zuid-Afrika en de rassendiscriminatie aldaar. Dat wit en zwart van elkaar gescheiden werden, waarbij deze splitsing zeer ten nadele van de zwarte bevolking was.

Jaren later zag ik een reportage over een witte Zuid-Afrikaanse boerenfamilie. Ze zaten er warmpjes bij, dit in tegenstelling tot hun zwarte bedienden. Er werd danig geklaagd over het personeel, want zwarten zijn nu eenmaal lui. In discussies nadien waren er mensen die degene die dat gezegd had zowat te lijf wilden gaan. "Wat een racist is dat!"

Een van mijn basisfilosofieën is dat het nooit zo kan zijn dat een volk in zijn geheel ofwel goed ofwel slecht is. Alleen individuen kunnen goed of slecht zijn. Ik berekende hoe groot de kans was dat degene die nu de boer voor racist uitmaakte, ware hij in Zuid-Afrika geboren zelf op precies die manier met zijn zwarte personeel om zou gaan.

Ongeveer 25 jaar later is een meerderheid in Nederland het er over eens om Antilliaanse probleemjongeren, in het bezit van een Nederlands paspoort, het land uit te kieperen. Daar zoeken ze maar uit hoe ermee om te gaan. De probleemjongeren zijn praktisch allemaal zwart en daar is vooral Curacao, een deel van ons Koninkrijk waar veel armoe heerst.

Op BVN-tv keek ik naar een reportage over Hans Janmaat. Aan de hand van beeldfragmenten leverde een aantal mensen commentaar. Alle commentatoren waren nu van mening dat Janmaat destijds nooit zo geboycot had mogen worden. Tijdens een van zijn redevoeringen in de Tweede Kamer zag men collega-politici verveeld voor zich uitkijken, de krant lezen en grapjes maken. Zijn vroegere studievriend Peter Lankhorst had er enige moeite mee om Janmaat in de gangen van de Tweede Kamer straal voorbij te lopen. Maar hij deed het wel.

Veel van de dingen die Janmaat destijds over buitenlanders en hun integratie zei zijn nu min of meer werkelijkheid. Het gaat echter te ver om hem een ziener te noemen, daarvoor waren zijn motieven ook de verkeerde. De aanslag die op zaterdag 29 maart 1986 te Kedichem plaatsvond tijdens een bijeenkomst van Centrum Democraten, waarbij Janmaats latere vrouw Wil Schuurman een been verloor, waren slechts een journaal-item. Een gevoel van Net goed! overheerste.

Na afloop van de reportage had ik zowaar een sympathiek gevoel voor Janmaat. Wat hij destijds deed had een zekere oprechtheid en hij liep niet achter de massa aan. Heel anders dan commentaren in kranten en op weblogs die ik nu lees over bijvoorbeeld Taida. Onder het mom van Regels zijn regels! spreiden zelfs jonge, nog onervaren mensen een ontstellend egoïsme ten toon met een felheid die mij beangstigt.

Conform mijn eigen basisfilosofie veroordeel ik dit gedrag niet, wie weet deed ik hetzelfde als ik nu 18 zou zijn. Het is het gevolg van dingen die jaren daarvoor zijn gezaaid en onkruid dat men heeft laten woekeren.

February 9, 2006

King Kong

Als men op maandag en dinsdag de drie uur durende movie King Kong heeft gezien en toch zit slechts het woord nummerplaatbelastingaddendum in iemands hoofd, wat zegt dit dan over de kwaliteit van de film?

King Kong 2005, klik voor groter!De DVD met King Kong mocht ik lenen van een collega. Er stond met stift King Kong op geschreven, de gebruikelijke features als ondertiteling werkten niet en de geluidskwaliteit was ronduit slecht. Aangezien ik geen expert ben kan ik niet beoordelen of de DVD onverhoopt een illegaal exemplaar was.

Een van de fascinerende eigenschappen van de mens is dat hij beschikt over een soort van basistevredenheid. Stel men doet een test met een groep waarbij elke deelnemer aangeeft hoe hij zichzelf met betrekking tot de kwaliteit van zijn leven ziet ten opzichte van de anderen.

Stelt men de werkelijk gemiddelde kwaliteit van leven op 55 uit 100 punten dan is het frappante dat de gemiddelde score van de groep aanzienlijk hoger ligt. Bijna alle mensen denken dat zij het beter doen ten opzichte van anderen. Dat is goed want hierdoor ontstaat het gevoel van basistevredenheid. Pessimisten noemen het een pyramidespel.

Mensen die een film in de bioscoop zien zeggen vaak: "Het is best een goede film. Maar je moet hem wel in de bioscoop zien." Mensen die dezelfde film thuis op video of DVD zien zeggen vaak: "Een aardige film, maar ik ben blij dat we hem thuis hebben gezien. Hij is het geld niet waard om voor naar de bioscoop te gaan."

In de film King Kong zitten mooie beelden. Ook van het geweldige geluid kan ik mij een voorstelling maken. Toch ben ik blij dat wij hem thuis hebben gezien. Ooit en misschien wel twee keer heb ik de originele King Kong gezien uit 1933. Dat vond ik een mooie film, met voor die tijd geniale effecten en een erg sexy Fay Wray in de rol van Ann Darrow. Tenminste, dat vond ik toen.

Regelmatig dacht ik bij het zien van de nieuwe King Kong terug aan de oude. Wellicht vertekenen de herinneringen en lijkt de oude versie nu mooier dan hij in werkelijkheid is. Hoe dan ook, ik heb me danig geërgerd. De budgetten voor films stijgen tot onbeschrijfelijke hoogtes. En wat doet men met al dat geld? Meer, meer en meer van hetzelfde.

Alles gaat in golfbewegingen. Na een sobere periode komen de tierelantijnen. Op een bepaald moment is er echter geen plekje meer in een barokke kerk te vinden waar nog een engeltje of een krul kan worden aangezet. Dan houdt het op en moet men terug naar de basis.

King Kong 2005, klik voor groter!King Kong is een exponent van de barokke film. Het beste is dit te zien aan het gigantische aantal dinosaurussen. Meer nog dan in Jurassic Park, de film die juist ging over dinosaurussen. Het waren er niet alleen veel, het was ook nog eens lachwekkend onrealistisch.

Niet zozeer de dinosaurussen, maar het feit dat ongeveer 20 mensen zonder geraakt te worden met 40 kilometer per uur over een enorme afstand tussen de poten van de dravende giganten meerennen, waarbij er één zelfs een zwaar houten statief meetorst en er ondertussen ook nog eens door iets kleinere dinosaurussen met vervaarlijke tanden naar hun gehapt wordt.

In de versie uit 1933 vecht Kong één keer met één T-Rex. Dat is geloofwaardiger dan het technische hoogstandje van 72 jaar later. Het menselijker maken van Kong is een mooi streven. Meneer is bijzonder snel beledigd en draait dan nukkig zijn hoofd om. "Hij is precies jij", zei Lucy. Dat mocht hij willen. De scene waarin de aap romantisch naar een zonsondergang staart werkt gewoon op mijn lachspieren.

Valt er ook nog iets positiefs te melden? Jawel, ondanks dat de film drie uur duurt hebben Lucy en ik hem met plezier uitgekeken. Weliswaar in twee dagen, maar toch. Het is zeker geen vervelende film, maar hier geldt minder (tijd, geld, effecten, dinosaurussen) is meer.

Waar normaal gesproken een mindere film, voor mij dan toch, gered kan worden door een mooie vrouwelijke hoofdrol is ook dit bij King Kong niet gelukt. Tussen Naomi Watts en CasaSpider was geen enkele vorm van electricity. Ik zal haar derhalve niet snel vragen voor een CasaMovie, ook al ligt Naomi Watts daar misschien geen seconde wakker van.

Van mij krijgt King Kong 55 uit 100 punten, waar zijn we deze getallen eerder tegengekomen. Lucy waardeert hem nog iets lager met 50 uit 100.

February 7, 2006

Aanleiding en Oorzaak

"Op 28 juni 1914 werd in Serajevo, de hoofdstad van Bosnië, de aartshertog Franz-Ferdinand vermoord. Hij was de neef van de keizer van Oostenrijk-Hongarije en diens troonsopvolger. Bosnië werd als gebied opgeëist door Servische nationalisten. Zij organiseerden de aanslag. Franz-Ferdinand werd doodgeschoten met een pistool door een student: Gravilo Princip."

Bovenstaand voorval was de aanleiding tot het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog op 28 juli 1914. (Bron)

Tijdens de geschiedenislessen in mijn middelbare schooltijd leerde ik aan de hand van deze gebeurtenis het verschil tussen aanleiding en oorzaak. Het vermoorden van Franz-Ferdinand was de aanleiding tot het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. De oorzaken lagen dieper.

De Deense schrijver Kåre Bluitgen heeft lange tijd tevergeefs gezocht naar een illustrator voor zijn kinderboek over de profeet Mohammed. Niemand wilde daar zijn vingers aan branden. Hierop verzocht de krant Jyllands-Posten veertig tekenaars een cartoon over Mohammed te maken. Twaalf van hun gaven gehoor aan het verzoek en het resultaat werd in september 2005 gepubliceerd. De befaamde spotprenten.

Inmiddels zijn Deense ambassades in brand gestoken, is een priester vermoord en trokken woedende moslims in Libanon de christelijke wijken in waar zij auto's verbrandden. Denemarken en Noorwegen hebben hun burgers die zich in het Midden-Oosten bevinden opgeroepen zich uit de voeten te maken.

In Nederland gaat de discussie vooral over de Vrijheid van Meningsuiting. Kan het nu wel of kan het nu niet, die spotprenten. Bedenk dat deze spotprenten slechts een aanleiding zijn, evenals in 1914 de moord op Franz-Ferdinand. Of de twee jongeren die eind oktober 2005 door elektrocutie om het leven kwamen toen zij in Parijs voor de politie vluchtten en zich in een transformatorhuisje van de EDF verstopten. Dat laatste voorbeeld is actueler en adequater. Immers, ook hier ging het vooral om moslims.

De oorzaken voor de geweldsuitbarsting zijn belangrijker dan de aanleiding. Aan een dergelijke massale agressie moet een enorme frustratie ten grondslag liggen. Ik kan mij derhalve wel vinden in de wijze waarop Jan Marijnissen dit verwoordt:

"Er broeit wat in de Arabische en Islamitische wereld. Er is veel frustratie over het gebrek aan democratie en economische vooruitgang. Bovendien, en misschien nog het ergste van alles, er is heel weinig hoop op verbetering. De Amerikanen en Engelsen hebben met hun optreden van de laatste tien jaar veel haat gezaaid. De voedingsbodem voor extremisme bestaat uit de genoemde frustratie en de weerzin tegen de ‘Westerse arrogantie en dubbelhartigheid’." (Bron)

Als dit de werkelijke oorzaak is moge duidelijk zijn dat het (willen) vinden van een oplossing heel wat gecompliceerder is dan het uitgummen van de aanleiding.

January 3, 2006

Omgaan met fouten maken

Waar gehakt wordt vallen spaanders. Alleen mensen die niets uitvoeren maken geen fouten. En zelfs dat valt te betwijfelen. Het maken van een fout is in veel gevallen gelukkig geen onoverkomelijke ramp. Veel belangrijker is hoe de veroorzaker van de fout er nadien mee omgaat.

Al jarenlang maak ik gebruik van de gratis teller van Extreme Tracking. Deze teller houdt het aantal bezoekers van mijn websites bij, alsmede hoe ze erop terechtkomen, met welke browser, met welke hardware enzovoorts. Heel interessant allemaal.

Bij elke jaarovergang heeft de teller problemen. Een jaarovergang is een bijzondere situatie. Zo is daar de weeknummer-problematiek. Sommige jaren hebben 52 weken, sommige 53. Soms loopt week 53 nog een stukje door in het nieuwe jaar. De Extreme Tracker teller maakte plotseling twee entries aan voor week-52. Bovendien was ik plotseling een aantal bezoekers kwijt in de statistieken.

Dat is vervelend, maar ook weer niet heel erg. Helemaal gezien het feit dat ik geen cent voor deze teller betaal. Ondanks dat biedt Extreme Tracking de mogelijkheid een Support Ticket aan te maken. Men belooft binnen één werkdag antwoord te geven. Ik besloot een Support Ticket aan te maken.

Diverse malen, ruim binnen die ene werkdag, checkte ik de voortgang. Binnen de gestelde termijn kwam het antwoord. Het probleem was opgelost, mijn verloren bezoekers waren terug en de weeknummers klopten weer. Klasse.

Tevens deelde men mij mede dat ik gebruik maakte van een oude versie van de teller. Men adviseerde een nieuwe teller te installeren. De nieuwe is namelijk stabieler en kan meer. Helaas was men niet in staat om de gegevens van de oude teller te migreren.

Even overwoog ik daarvoor een Support Ticket aan te maken. Aangezien het nog lang geen 1 april is zag ik hier vanaf.

Zo begin ik in het jaar 2006 opnieuw te tellen. Het ziet er allemaal net iets frisser uit, met vlaggetjes en dergelijke. Van meer belang dan dat is de wijze waarop in dit geval Extreme Tracking met een door hun gemaakte fout omging. In plaats van een gefrustreerde gebruiker die klaagt hebben zij mij getransformeerd tot iemand met juist meer vertrouwen in hun product. Nota bene dankzij een fout.

Ooit leerde ik over deze paradoxale situatie in een cursus. Een slim bedrijf is blij met klachten. Immers, een klacht biedt het bedrijf de kans om snel en adequaat met een oplossing te komen. Hierdoor wordt de waardering van de klant juist groter dan voorheen.

Uiteraard moet het aantal klachten niet al te groot worden. Is dat wellicht de reden dat minister Hoogervorst geen Support Tickets met een response-tijd van één werkdag heeft ingesteld voor klachten over het nieuwe zorgstelsel?

December 26, 2005

Zoeken

Zoeken is Big Business, dat is voor de meeste mensen geen nieuws. De stoffige bibliotheek als startplaats voor zoektochten is al lang vervangen door Google. Het grootste voordeel van Google en andere search-engines is niet alleen dat informatie snel beschikbaar is, maar vooral de ongehoorde actualiteit van de gegevens. Iets wat ik twee dagen geleden geschreven heb is reeds vandaag opvraagbaar.

Henk (ES/NL) vroeg zich in de post Pierna de Cerdo af of wij zaterdag nog verse ananas hadden gekocht. Jazeker! Nadat we geslaagd waren voor Lucy's outfits liepen we langs de Venezolaanse fruitbarkjes. Daar kan men heel goedkoop verse groenten en fruit kopen. De mannen, het zijn altijd mannen, zijn vaak ietwat opdringerig.

Zoek de ananas bij de Hawaiiaanse Spiders, klik voor groterDeze keer keken ze echter schichtig naar een groep politie-agenten die op de hoek bezig was met een controle. Men is vooral op zoek naar illegale vreemdelingen. Het is geheel conform de kerstgedachte om deze mensen een dag voor Kerstmis op te pakken en in de barak bij Bon Futuro op te sluiten, in afwachting van hun deportatie. Verdonk woont niet alleen in Nederland.

Voor vijf gulden, het equivalent van ongeveer 2 Euro 38, zocht Lucy twee mooie ananassen uit. Waarvan er reeds één soldaat is gemaakt. De ander staat op de foto, maar waar? Zoek de ananas. Indien men de ananas niet kan vinden mag men op de foto klikken, dan wordt hij groter.

Een paar jaar geleden konden wij via TDS, ons draadloze kabelsysteem, Canal SUR ontvangen. Een zender voor heel Zuid-Amerika waarop programma's uit bijna alle landen van het continent te zien zijn. Op zondagavond keken wij vaak naar Panorama, een Peruaans programma dat diepgravend onderzoek doet naar diverse kwesties. Zoals destijds de zaak van ex-president Fujimori van Peru en Vladimir Montesinos, het voormalig hoofd van de Geheime Dienst.

Tijdens een van de afleveringen werd ik gegrepen door een apart lied met de titel Sufre Peruano, sufre hetgeen vrij vertaald betekent: "Je moet lijden man van Peru, je moet lijden". Peruaanse muziek is heel bijzonder, het klinkt altijd bijna precies hetzelfde. Denk panfluit.

Desalniettemin vond ik Sufre Peruano, sufre van Tongo direct erg mooi, misschien lag het aan de Tequila. In het kort gaat het erover dat men overal ter wereld Peruanen tegenkomt. Ze hebben hun land verlaten om een beter leven te zoeken (progresar) en uiteindelijk te triomferen (triunfar). Om dit te bereiken moeten ze echter eerst lijden (sufrir), zo ver van hun eigen land. Een tijdloos thema.

Gisterenavond zocht ik Sufre Peruano, sufre weer eens in LimeWire. En verhip, twee hits! Een paar minuten later schalde het lied door ons huis. Lucy vindt het ook mooi, maar De Maatstaf Voor Muziek zijnde Luchiano (8) trok een heel vies gezicht toen ik voorstelde om dit Peruaanse levenslied op zijn CD te branden.

De mp3 Sufre Peruano, sufre van Tongo staat online op het CasaLog. Verplaats u in een lijdende Peruaan en oordeel zelf.

December 23, 2005

Elton en het vrijgezellenfeest

Toen ik de post Paradoxen schreef was er nog een derde paradox. Maar ik kon er met de beste wil van de wereld niet meer opkomen. Inmiddels is de verloren gewaande kennis terug naar boven gesijpeld. Gelukkig maar.

Elton John herinner ik mij voornamelijk van zijn rol als Pinball Wizard in de Rock-Opera Tommy (1975), geschreven door de legendarische bandThe Who. The Who dat is Pete Townshend, John Entwistle, Roger Daltrey en Keith Moon. Daar hebben we het nu niet over.

Elton John en David Furnish treden op woensdag 21 december met elkaar in het huwelijkDe rol van Pinball Wizard was Elton John op het lijf geschreven. Excentriek en extravagant. In die tijd was mij niets van Eltons sexuele geaardheid bekend, ik geloof dat ik toen überhaupt niet wist wat homosexualiteit precies inhield.

Sinds kort mogen homosexuelen in Engeland met elkaar in het huwelijk treden. Op woensdag 21 december zetten Sir Elton Hercules John, geboren Reginald Kenneth Dwight, en David Furnish hun handtekening onder de verbintenis van hun leven.

Dat is heel mooi voor hun. Een goed gebruik is om voorafgaand aan het huwelijk een vrijgezellenfeest te houden. De aanstaande bruidegom wordt door zijn vrienden mee op stap genomen. Ingredienten zijn altijd drank, vaak een striptease en soms een uitstapje naar de Bananenbar of erger. De bruid onderneemt soortgelijke activiteiten met haar vriendinnen.

Maar hoe moet dat nu in het geval van een huwelijk tussen twee mannen? Wat zijn de regels voor deelname aan een vrijgezellenfeest? Er zijn formeel gezien twee mogelijkheden:

  • Deelnemers aan een vrijgezellenfeest moeten allen van hetzelfde geslacht zijn.
  • Deelnemers aan een vrijgezellenfeest moeten van het tegenovergestelde geslacht zijn als waar de aanstaande bruid(egom) op valt.

In het geval van Elton en David betekent kiezen voor de tweede optie dat alleen vrouwen deel hadden kunnen nemen aan hun respectievelijke party's.

December 20, 2005

Paradoxen

De 37-jarige Gert-Jan de Boer klaagt Endemol aan omdat hij in 2001 volgens hemzelf Big Brother had moeten winnen op grond van de ingezonden SMS-jes. Daar ben ik het niet mee eens. Ten eerste weet ieder weldenkend mens dat de SMS-jes wel worden afgerekend maar mooi niet meetellen. De uitslag staat immers al lang vast.

Ten tweede en nog belangrijker heeft Gert-Jan het boek 1984 van George Orwell kennelijk niet gelezen. Het is juist Big Brother op meta-level dat de deelnemers maar wat aanklooien en Joop van den Ende beslist wie er met de buit aan de haal gaat.

Luchinano in zijn functie als CWM (Car Wash Man)Gert-Jan en andere deelnemers moeten eens en voor altijd beseffen dat zij pionnen zijn op het schaakbord en dat iemand anders hun stappen bepaalt.

Hij mag blij zijn dat hij nog leeft.

Luchiano (8) is meer een vervuiler dan een opruimer. Ook van de auto weet hij een vuilnisbak te maken, zeker van het achtercompartiment waar hij altijd zit.

Zondag was het daarom tijd om hem eens aan het werk te zetten. Eerst mocht hij de binnenkant flink uitmesten, daarna was de buitenkant aan de beurt.

Op velerlei gebied is het wassen van een auto een goede opvoedingsmethode. In plaats van vervuilen leert de CWM (Car Wash Man) iets schoonmaken. Dan is daar het planmatige aspect, hoe pakt men het wassen aan. Last but not least wordt mijn auto schoon.

De meeste tijd ging zitten in het plan van aanpak. In het begin pakte Luchiano de spons en begon in het wilde weg wat grote vlakken schoon te maken. Later bleken de randen langs deuren, motorkap, dak en dergelijke goede afscheidingslijnen om het probleem -de auto- onder te verdelen in deelproblemen.

Met het uiteindelijke resultaat was ik dik tevreden. Van Luchiano hebben we die middag weinig last gehad, hij was bekaf.

November 23, 2005

De besteklaterrorist

Hmm... op het eerste gezicht staat er beste kláterrorist en pas op het tweede bestéklaterrorist. Een besteklaterrorist is niet iemand die met een bestekla om zijn middel plaatsen bezoekt waar veel mensen samenkomen. Neen, een besteklaterrorist is een persoon die een qua messen, vorken en lepels keurig gesorteerde bestekla desorganiseert.

We hebben nog steeds geen gas. Ik kan haast aan niets anders meer denken dan aan Curgas en hoe de dames van de receptie mij donderdag weer in de maling zullen nemen. "Ja meneer CasaSpider, vandaag komen de gasflessen echt!" Op de achtergrond hoor ik het geschaterlach al.

Tijd voor afleiding, piekeren heeft geen zin. Ik moet aan iets heel anders denken. Neem nu bijvoorbeeld de besteklaterrorist. Van nature ben ik een bijzonder ordentelijk en net ja wellicht zelfs saai en burgerlijk ventje. Mijn bestekla zag er altijd picobello uit. Links de messen, in het midden de vorken en rechts de lepels.

Lucy ziet de wereld heel wat ruimer dan ik. Zij houdt niet zo van vakjes en hokjes, anders was ze vast wel suppoost geworden. De bestekla ziet zij als een gezamenlijke ruimte voor al het bestek waarin een vork ook wel eens tegen een lepel aan wil schurken.

Statistiek maakt op haar geen enkele indruk. Bij een gesorteerde bestekla hoeft men slechts driemaal te grijpen voor een complete set van mes, vork en lepel. Uitgaande van zes messen, zes vorken en zes lepels ziet dat er in een ongeordende bestekla heel anders uit. In het ergste geval dient men maarliefst 13 maal te grijpen en dat zonder teruglegging.

Met teruglegging kan het zelfs oneindig lang duren, tegen die tijd is het eten natuurlijk al lang koud. Inmiddels ga ik heel relaxed om met onze bestekla. Soms gooi ik hem zelfs expres nog iets meer door de war. Deze relaxte houding ben ik mij nu aan het aanleren met betrekking tot Curgas.

Curgas, de besteklaterrorist van Curacao.

October 18, 2005

Die twee zwarte of de grijze?

De twintig minuten bij kapster Debbie van Kapsalon Chadé duurden eigenlijk te kort. Deze keer had Debbie een nieuwe filosofie: "Vrouwen zijn zeikerds, het is nooit goed genoeg".

Wie kent niet de voorbeelden van vroeger, toen de mannen nog werkten en de vrouwen het huishouden deden. Vele vrouwen vonden toen dat hun man niet genoeg verdiende. Hij moest meer zijn best doen om zijn positie te verbeteren en regelmatig om loonsverhoging vragen.

"Kijk", sprak Debbie, "als daar een leraar staat en daar een bankdirecteur, voor wie denk je dat een vrouw kiest? Of als daar iemand staat met een vette Volvo en daar iemand met een barrel... en wie weet is die vette Volvo van de zaak en kan die ander er wel twintig kopen."

In Mooi Weer De Leeuw zat afgelopen zaterdag een dating-onderdeel. Een leuke vrouw van eind dertig moest blind uit drie mannen kiezen. Elke man had iemand meegenomen die hem aan de leuke vrouw moest beschrijven. Plots kwam de haarkleur ter sprake. Twee mannen hadden zwart haar en de derde grijs.

De leuke vrouw bedacht zich geen moment. De grijze duif viel onmiddellijk af. Uiteindelijk ging zij een avondje uit tegemoet met een man met zwart haar. Dun zwart haar wel te verstaan. En dat terwijl de man met het grijze kapsel veel beter bij haar paste.

Bij het afscheid zei Debbie dat zij zeker wel voor mij had gekozen. Maar ja, ik heb dan ook zilver haar.

October 12, 2005

Golfbewegingen en de massa

Toen ik op de Middelbare School zat was er een groot tekort aan geschiedenisleraren. Het gevolg hiervan was een groot aantal inschrijvingen voor de studie Geschiedenis aan de diverse universiteiten. Eigenlijk veel te veel, zeker aangezien het totaal aantal lesuren Geschiedenis aan het teruglopen was. Veel afgestudeerde leraren Geschiedenis zijn in de automatisering terechtgekomen.

Met een golfbeweging gaat het altijd zo. Het eerste stukje profiteert, het begin van de grote golf ook nog, maar de achterkant is het haasje. Ja, misschien op de allerlaatste spatjes na. Als men maar ver genoeg achterloopt, is men feitelijk weer koploper van de volgende beweging. En een stilstaand horloge geeft tweemaal per dag exact de juiste tijd aan.

Wat de geschiedenisleraren overkwam, gebeurde eind jaren '90 met veel beleggers. Onder de beleggers die grote sommen geld hebben verloren bevonden zich vast ook enige mislukte geschiedenisleraren. Die mogen wel op zoek naar een goede psycholoog.

Hoe valt dit alles te rijmen met het plan van Rita Verdonk om criminele asielzoekers sneller uit te kunnen zetten?

October 3, 2005

Fuzzy Logic werkt niet altijd

Regelmatig maken mensen en ik dus ook gebruik van fuzzy logic. In een notendop: als men van een grillige figuur op papier de oppervlakte wil bepalen kan men dat uiteraard op traditioneel mathematische wijze doen.

Een stuk eenvoudiger is het om de oppervlakte van het rechthoekige papier te berekenen en het vel vervolgens met puntjes te bombarderen. Men telt hoeveel puntjes binnen de figuur vallen en hoeveel er buiten. Hoe meer puntjes, hoe nauwkeuriger de meting.

Voor mij staat fuzzy logic gelijk aan de meerderheid beslist. Vaak klopt het, maar vaak ook niet. Kijk maar naar de maximum snelheid op de weg. Veel mensen vinden 130 correct waar dit officieel 120 is. Dit correctheidsgevoel is overigens zeer eenvoudig te beïnvloeden door het opleggen van boetes enerzijds en met name het verhogen van de pakkans anderzijds.

Bij twijfel hoe een woord gespeld dient te worden gebruik ik vaak Google. Net deed ik het nog. Is het nu "anderzijds" of "anderszijds". Volgens Google zijn er 2.230.000 documenten met "anderzijds" en slechts 24.100 met de variant. Van Dale steunt de meerderheid.

Als iedereen op deze wijze te werk gaat loopt men het risico dat een soort van Lemming-Effect ontstaat. Met zijn allen lopen we richting afgrond en springen er nog in ook. Is het nu "zuiver op de graat" of "zuiver op de graad"?

Google heeft 51.400 pagina's in het Nederlands geïndexeerd met de term "zuiver op de graad" tegen slechts 946 met graat met een t. Maar volgens www.spreekwoord.nl is het toch echt "zuiver op de graat" en eigenlijk leek me dat ook al logischer, dat het iets met de graat van een vis te maken heeft. Nu maar hopen dat spreekwoord.nl zich nooit vergist.

En ik ben in ieder geval geen lemming, dat is toch een opluchting.

September 30, 2005

Zelfrechtvaardiging

Laatst was er een interessante discussie bij Xaviera over vreemdgaan. Het ethische aspect kwam aan de orde en Xaviera stelde dat juist het ethische aspect ons onderscheidt van de dieren.

Het stemde mij tot nadenken. Wat maakt ons nu anders dan de dieren. Of is het beter om te zeggen van de andere dieren? Sommigen zeggen het geweten. Helaas bestaan er ook gewetenloze mensen. Een dier heeft dan misschien geen geweten, het is bij uitstek niet gewetenloos.

Zelfrechtvaardiging op de Dr. MaalwegEen kenmerkend iets voor de mens vind ik het vermogen om zijn gedrag in vrijwel iedere situatie te kunnen rechtvaardigen. Neem nu mijzelf. De kruising vlak bij mijn huis en mijn werk steek ik zeker vier maal per dag over. Tweemaal van noord naar zuid (auto met nummer 2) en tweemaal van zuid naar west (auto met nummer 3). De nummertjes bij de auto's geven de voorrangsrangorde aan.

Knelpunt in deze zijn de auto's die van oost naar zuid rijden, gemarkeerd met nummer één. Vooral 's morgens vroeg, als ik van noord naar zuid moet, staat er vaak een enorme rij nummers één te wachten. En die hebben voorrang op de nummers twee en drie. In mijn rij ben ik meestal de enige, maar aan de andere kant, bij de nummers drie, is de file zowel 's morgens als 's avonds groot.

Als er eindelijk geen nummers één meer zijn is feitelijk nummer twee aan de beurt. Niet zelden echter probeert een brutale nummer drie de kruising op te schieten en mij, de nummer twee die voorrang heeft, af te snijden. Vaak ziet men dat al enigszins aankomen. Ik ben heus niet te beroerd om iemand voor te laten, heus niet, maar dan moet die ander niet opdringerig gaan doen. "Vergeet het maar, kwal!", denk ik dan bij mijzelf en druk het gaspedaal in.

Sta ik 's avonds aan de andere kant van de kruising in de rij met de nummers drie dan gebeurt het omgekeerde. Op het moment dat ik linksaf wil slaan en er staat aan de andere kant een nummer twee met voorrang, dan denk ik bij mijzelf: "Sjonge, sjonge, armzalige stumper, heb je zoveel haast ofzo? Kun je mij er niet eventjes voorlangs laten gaan? Sukkel!"

Neen, ik geloof nooit dat dieren zulk vreemd gedrag kunnen vertonen.

September 22, 2005

Orkanen en Kansberekening

Het voorspellen van het weer is zo ongelofelijk moeilijk dat het vanzelf weer gemakkelijk wordt. Het KNMI heeft vele supercomputers tot haar beschikking alsmede een team van metereologen. Als Erwin Kroll of een andere grootheid 's avonds de resulaten presenteert, blijkt dat half Nederland met een natte vinger al lang tot dezelfde conclusie was gekomen: Plaatselijk een bui en hier en daar een opklaring.

De route van een orkaan is met grotere waarschijnlijkheid te voorspellen dan het weer in het algemeen. In het Caribisch gebied trekken orkanen vrijwel altijd noordelijk over Cuba richting Florida. Heel soms dwaalt er eentje af en volgt een zuidelijkere koers. Binnen een jaar kreeg Curacao twee orkaandreigingen te verwerken, eerst van Ivan op 8 september 2004 en vervolgens Emily op 14 juli 2005. Gelukkig liep het in beide gevallen met een sisser af.

Bij Emily was opvallend hoe nonchalant veel mensen hiermee omgingen. Ach, van Ivan merkten we niets en dus zou het deze keer ook wel loslopen. De inwoners van Galveston, Texas, zullen de aanstormende categorie-5 orkaan Rita met windsnelheden van 260 kilometer per uur zeker niet onderschatten. Dat kan ook moeilijk anders, zo kort nadat New Orleans verwoest is door Katrina. Vrijdagavond wordt Rita aan de Texaanse kust verwacht.

Alles, ja echt alles, is onderhevig aan Kansberekening en de Wet van de Grote Getallen. Ook orkanen. Is het toeval dat het aantal acute orkaandreigingen groter wordt en dat orkanen in kracht toenemen? Helaas kan men dit pas veel later vaststellen, wellicht over zo'n honderd jaar.

Hetzelfde geldt voor het spitsenprobleem van Ajax. Wie had kunnen bevroeden dat Ajax na vijf competitiewedstrijden drie punten achter nieuwkomer Heracles staat? Statistisch komt dit misschien eens in de honderd jaar voor. Het is nu wel gebeurd, maar is het structureel?

Het volgende commentaar onder het wedstrijdverslag van Ajax-ADO (2-2) in de Telegraaf is wel aardig: "Ajax heeft gewoon een paar klassespitsen. Ik ben toch zeker niet Blind."

Ja, alles is onderhevig aan Kansberekening en de Wet van de Grote Getallen. Het verschil is alleen dat voetbal een spel is en een orkaan het directe bestaan van vele mensen bedreigt. Laten we hopen dat Rita zich alsnog bedenkt.

September 14, 2005

Martes trece

Vrijdag de dertiende staat in Nederland algemeen bekend als een dag waarop onheil op de loer ligt. In Spaanstalige landen is men daarentegen banger voor dinsdag de dertiende: Martes trece.

Waarom dinsdag? Evengoed kan men vragen: waarom vrijdag? Dinsdag is in het Spaans Martes, afgeleid van Mars, de God van de Oorlog. Van oorlog naar onheil is maar een kleine stap.

Er bestaat zelfs een spreuk over dinsdag de dertiende: "En martes trece, ni te cases ni te embarques, ni de tu casa te apartes". Op dinsdag de dertiende, ga niet trouwen en ga niet aan boord (van een boot of een vliegtuig), ga zelfs je huis niet uit.

En dat terwijl de meeste ongelukken juist thuis gebeuren. Gisteren was het dinsdag de dertiende. De stelling van vandaag is dat onheil niets met een bepaalde dag van doen heeft, maar men het wel heel goed over zich kan afroepen.

Kijk maar naar de prestaties van de Spaanse teams in de Champions League. Real Madrid verloor met maarliefst 3-0 bij Olympique Lyon en Real Betis dolf het onderspit thuis tegen Liverpool met 2-1.

Dat kan geen toeval zijn.

September 12, 2005

Logische(re) taal

Volgens veel mensen en Luchiano (7) is Engels een logischere taal dan Nederlands. De laatste tijd is hij gefascineerd door het gevaar van drijfzand.

Luchiano: "Papa, wat moet je doen als je in sinksand valt?"
CasaSpider: "Nou jongen, vooral rustig blijven en zo min mogelijk bewegen."
Luchiano: "Maar hoe komt er eigenlijk sinksand?"
CasaSpider: "Precies weet ik het niet, maar als er veel water terechtkomt in zand dan krijg je dat. In het Nederlands heet het overigens drijfzand."
Luchiano: "Hmm, waarom heet het drijfzand in het Nederlands, je zinkt er toch in?"

Typisch een voorbeeld dat Engels stukken logischer in elkaar zit dan Nederlands. Thuis zocht ik theoretische ondersteuning van deze these. Vreemd genoeg kon ik sinksand helemaal niet vinden. Wat blijkt, drijfzand is in het Engels quicksand.

Quicksand is eigenlijk nog onlogischer dan drijfzand, maar het werd nog erger. Op howstuffworks.com staat het volgende over quicksand:

"The human body has a density of 62.4 pounds per cubic foot (1 g/cm3) and is able to float on water. Quicksand is denser than water -- it has a density of about 125 pounds per cubic foot (2 g/cm3) -- which means you can float more easily on quicksand than on water."

Op drijfzand kan men dus beter drijven dan op water. Het is gewoon ongelofelijk hoe onlogisch dat Engels in elkaar zit. En hoe logisch het Nederlands.

September 3, 2005

Van patat naar playstation

Zojuist is Armenie-Nederland afgelopen. We hebben gewonnen (met 1-0) maar daar is ook alles mee gezegd. Ik heb het niet gezien, luisterde naar het commentaar van Jack van Gelder en die ander. Jack mag ik wel, ook al staat een dergelijke opmerking tegenwoordig bijna gelijk aan uit de kast komen.

Jack en die ander hadden forse kritiek op het Nederlands Elftal. De bezieling ontbrak. Op de training ging het er nog bikkelhard aan toe, met mannen als Barry van Galen. Van Galen is een ijzervreter en gaat voorop in de strijd. Hij is volgens Jack en die ander van een andere generatie dan de huidige sterren.

Jack: "De huidige generatie denkt meer van aiaiai we gaan leuke dingen doen en het gezellig maken en van doet jouw playstation het?"

Jaren geleden dook voor het eerst de term patatgeneratie op, was dat niet een uitvinding van de legendarische Rinus Michels? Wellicht onbewust heeft Jack van Gelder onder invloed van de voortschrijdende technologie deze term naar een beter bij deze tijd passend level gebracht: de playstationgeneratie.

Dat verklaart meteen waarom onze jongens tegen Duitsland beter voetballen dan tegen Armenie. In Armenie hebben ze minder playstations.

Een mooi verhaal over generatieverschillen is te vinden op 2525 van Francisco van Jole.

August 27, 2005

Newton en de Accelleracers

Een jaar geleden was Luchiano (7) helemaal bezeten van de zogenaamde Hot Wheels, die hij semi-gratis bij een Happy Meal van McDonalds kreeg. Hot Wheels zijn opzichtige modelauto's van goede kwaliteit met inschakelbare verlichting. Iedere zondag werden we hierdoor gedwongen om naar McDonalds te gaan.

De opvolgers van Hot Wheels: Accelleracers!Na een aantal weken stopte de Hot Wheels actie gelukkig en kwamen er poppen en ander in Luchiano's ogen waardeloos speelgoed voor in de plaats. Op zondagavond aten wij weer Chinees.

Totdat het eerste kind op school verscheen met een Accelleracer, de opvolger van de Hot Wheels. Voor mij is het oude wijn in nieuwe zakken, maar Luchiano vindt ze een klasse beter. "Zie je dan niet, die wielen, deze rijden veel beter!"

Tegenwoordig ben ik wel zo slim om twee Happy Meals tegelijk te kopen, op die manier hoeven we maar half zo vaak naar McDonalds voordat de serie compleet is. Een extra kinder-cheeseburger past in mijn holle kies.

We lagen op bed met alle vier Accelleracers. Luchiano deed allerlei tests welke het snelste was. Dat doet hij heel nauwkeurig en gedegen. Soms denk ik wel een kleine Archimedes in huis te hebben. Ook het gewicht maakt onderdeel uit van het onderzoek. Conclusies werden getrokken.

Luchiano: "Papa, als een auto zwaarder is valt hij sneller dan een die lichter is."
CasaSpider: "Ha! Dat is dus mooi niet zo."
Luchiano: "Hoh-Bah!?"

Isaac Newton, 25.12.1642 - 20.03.1727 naast de Toren van PisaOm verbazing uit te drukken zegt Luch tegenwoordig: "Hoh-Bah!?" waarbij "Bah" op duidelijk hogere toonhoogte wordt uitgesproken dan "Hoh".

Ik vertelde hem het verhaal van Isaac Newton die staande op de scheve toren van Pisa twee stalen kogels naar beneden liet vallen, een grote zware en een kleine lichtere. Ze bereikten gelijktijdig de aarde. Een mooi verhaal, ondanks het feit dat het achteraf niet Newton maar Galileo Galilei was die op de toren van Pisa stond.

Details.

Vroeger was ik iemand die 100% vertrouwen had in de kennis van volwassenen. Met op de eerste plaats de onderwijzer. Die had mij alles wijs kunnen maken en misschien heeft hij dat ook wel gedaan. Luchiano is heel anders, die wantrouwt alles en takes nothing for granted.

Waar ik indruk wilde maken met de proef van Newton die achteraf door Galilei was gedaan, antwoordde Luchiano zonder blikken of blozen: "Newton was wrong!"

Misschien wordt over een jaar of 20 de hele natuurkunde alsmede het ontstaan van het heelal wel herschreven, door Luchiano. Voorlopig speelt hij echter nog gewoon Online-Accelleracers.

July 17, 2005

Dipje

Luchiano (7) mag van zijn moeder lang niet zo vaak met zijn Gameboy spelen als hij wil. Dat komt deels doordat te lang spelen niet goed is voor zijn ogen en deels doordat Lucy er zelf erg graag mee speelt.

Zaterdagmorgen zat zij met de GameBoy in haar stoel en droop Luchiano teleurgesteld af naar zijn kamer. Daar lag hij verdrietig naar het plafond te staren. Ik ging naar hem toe en zei: "Hey, ik ga op mijn bed de krant lezen. Als je zin hebt kom je gezellig bij mij liggen..." Ook daar had Luchiano geen zin in.

Nog geen twee minuten later lag hij naast mij. "Altijd wil mama op de GameBoy en altijd wil ze Zelda spelen. Nooit mag ik Riviera erin doen." Voor zijn overgang naar de derde klas heeft Luchiano pas Riviera, The Promised Land gekregen. Hij vindt het leuk, jammer genoeg voor hem vindt Lucy er niets aan.

CasaSpider: "Toch zie ik jullie vaak gezellig samen spelen, jij ligt dan op schoot bij mama..."
Luchiano: "Gezellig? Mama is dan de hele tijd aan het spelen. Alleen als er iets moeilijks is moet ik het doen!"
CasaSpider: "Het is toch juist leuk om de moeilijke dingen te doen?"
Luchiano: "Moelijk voor haar, voor mij is er niets aan!"

Tranen biggelden over zijn wangen.

"Je zit even in een dipje", zei ik tegen hem.
- "Wat is een dipje?"

Ik vertelde dat men het leven als een lijn kan zien, met bergen en dalen. Met mijn vinger tekende ik de bergen en dalen in de lucht. "Als je een kadootje krijgt of je gaat over dan is dat een bergje. Als je bijvoorbeeld niet op de GameBoy mag spelen is dat een dal. Als je je vinger door een kommetje met saus haalt komt er een kuiltje in en dat noemen ze dipje. Dan zit er een dal in de lijn van je leven en daar zit jij nu precies even in."

Kennelijk was het verdriet van de kleine man toch een stuk groter dan ik had kunnen bevroeden. "De lijn van mijn leven is recht naar beneden. En daar blijft hij altijd...", zei Luchiano triest. Ik vroeg mij af of hij nu reeds in zijn Gothic-fase was beland.

Vijf minuten later was hij echter alweer vrolijk aan het basketballen (live, niet op de GameBoy) met zijn moeder. Ik dacht nog even na over het woord dip. Eigenlijk best een mooi en toepasselijk woord. Van de andere kant, dipsaus en dippen associeer ik juist weer met positieve dingen.

Tijd om te gaan basketballen.

June 1, 2005

Referendum Europese Grondwet

Subtitel: Een stuk over het gevaar van analogieën en niet over de Europese Grondwet.

Stelling #1: De Europese Grondwet is voor veel mensen te complex om begrepen te worden.
Stelling #2: De Europese Grondwet is teveel op het hier en nu geschreven. In de toekomst lopen we erop vast.

De fiets die Luchiano (7) zondag gewonnen heeft lag in zijn onderdelen verspreid op een kartonnetje in de woonkamer. Complexe materie waar alleen echte specialisten iets van kunnen maken. Gelukkig hebben wij Lucy. Voor technisch minder onderlegde lieden als ik is het in elkaar zetten van zo'n fiets onbegonnen werk. Lucy heeft er zes volle uren aan besteed. Zij klaagde over de kwaliteit van de fiets, die was niet geweldig. Af en toe moest zij flink wrikken om net niet passende onderdelen passend te maken. Toen de fiets klaar was, was iedereen blij. Lucy omdat het werk erop zat, Luchiano omdat hij nu eindelijk kon fietsen en ik, ach ik ben eigenlijk al snel blij. De fiets staat te glimmen. De grote vraag is hoelang we er plezier van gaan hebben.

De relatie tussen het in elkaar zetten van een fiets en de Europese Grondwet


Stelling #3: De Europese Grondwet zorgt voor een vehikel waarmee Europa vooruit kan.

De landen behorend tot de Europese Unie regelen allerlei zaken zelf. Dit leidt tot een chaotische situatie waarin Europa nooit als één blok gezien kan worden ten opzichte van de Verenigde Staten, Japan en straks China. Europa nu is als de onderdelen van een fiets die verspreid liggen op een kartonnetje in de woonkamer. Met relatief weinig moeite zijn deze onderdelen samen te smelten tot een vehikel waar men daadwerkelijk mee vooruit kan komen. Dit vehikel is de Europese Grondwet. Iedere dag uitstel om aan het in elkaar zetten van de fiets te beginnen maakt de kans dat het er ooit van komt kleiner. Zeg daarom nu Ja tegen Europa!

Stelling #4: Een Nee tegen de Europese Grondwet zet de uiteenvalling van Europa in werking.

Francisco van Jole ziet een parallel met het begrip winst nemen uit de aandelenhandel. FvJ: "Ik zie deze Grondwet als winst nemen. Eindelijk toont Europa zich voortvarend en zet het een stap in de richting van een echte unie."

Winst nemen is iets positiefs. Hooguit kan de koers van het aandeel na het nemen van de winst nog verder stijgen. Hoe dan ook heeft men gewonnen. Nu Ja zeggen tegen de Europese Grondwet is echter absoluut niet hetzelfde als winst nemen. Immers, niemand weet hoe de toekomst eruit ziet. Wil men toch persé een analogie met de beurswereld gebruiken kan men even gemakkelijk stellen dat een Ja tegen de Europese Grondwet gelijk staat aan het kopen van een zogenaamde future. Met een kans op (grote) winst, maar ook met een kans dat men heel veel verliest.

April 30, 2005

Zwart Wit

Dit is een verhaal over Jack Spijkerman. Ik las over zijn overstap (contractbreuk) van de Vara naar Talpa, waar Spijkerman veel meer gaat verdienen. Prima, niet iets om een verhaal over te schrijven.

Maar ja, dan leest men her en der de meningen. De een ziet het als links lullen, rechts zakken vullen, de ander geeft hem groot gelijk en beticht andersdenkenden van jaloezie.

Deze meningen worden in mijn ogen niet zelden nogal absoluut verwoord, terwijl les één in het leven is dat alles relatief is. Een salaris van 10.000 Euro per maand is voor veel mensen aanlokkelijk. Behalve als alle anderen een miljoen Euro opstrijken over dezelfde periode.

Heel lang geleden las ik in Het Beste van Readers Digest een mooie omschrijving van wat gevoel voor humor nu precies is. Kopspijkers bestond toen nog niet. Het verhaal ging ongeveer zo.

In een grote, deftige zaal is een receptie aan de gang. Bovenaan de trap verschijnt plotseling een man die als ontzettend arrogant bekend staat. Hij beschouwt zich als de ster van de avond en wacht tot alle blikken op hem gericht zijn. Dat lukt hem nog ook. Dan begint hij van de trap af te lopen. Bij de tweede tree verstapt hij zich echter en struikelt. De mensen beneden beginnen te lachen. De man valt een paar treden naar beneden, het ziet er kolderiek uit en beneden wordt steeds harder gelachen. Hij kan echter niet stoppen en rolt uiteindelijk de hele trap af, terwijl zijn hoofd de harde houten treden raakt. Beneden aangekomen blijkt de man overleden te zijn. Gevoel voor humor is weten op welk moment van de val men met lachen moest ophouden.

Dit is een bijna letterlijk voorbeeld van een glijdende schaal. Bijna nooit is er sprake van goed en fout, maar veel meer van gevoelens die daar ergens tussenin liggen.

Persoonlijk heb ik niets tegen mensen met linkse denkbeelden die veel verdienen. Kijk bijvoorbeeld naar de president van Venezuela, Hugo Chavez. Zijn rechtse voorgangers vulden hun zakken en maalden niet om de armen. Wellicht vult ook Chavez zijn zakken, maar eindelijk worden er tenminste concrete zaken voor de armen gedaan.

Probleem van mensen die opkomen voor minder bedeelden is dat als zij voor het grote geld gaan, zij iets uit te leggen hebben. Hoe onrechtvaardig dat laatste wellicht ook is. Stel dat Jan Marijnissen een topfunctie bij Shell accepteert voor een miljoen Euro per jaar. Wat voor gevolgen heeft dat? Of een graad erger, wat als Fidel Castro het 15 jaar geleden, toen hij nog in goede gezondheid was, op een accoordje met de USA had gegooid?

In dat licht bezien is Jack Spijkerman's overstap naar Talpa niet meer dan peanuts. Belangrijker dan dat is dat meningen meer worden gebaseerd op schaaldenken in plaats van op schijnbaar absolute grootheden.

Frank Boeijen zong het al.

April 29, 2005

De vallende boterham

Bij Orangez las ik laatst hoe hij probeerde een pizza op te warmen in de magnetron. Het opwarmen lukte, maar bij het uit de magnetron halen van de pizza viel deze uit zijn handen op de grond. Uiteraard met de goede kant onder en de bodem boven. Nu zit Orange daar niet zo mee. Voor sommige webloggers is een goed verhaal belangrijker dan een lekkere pizza.

Ellende trekt ellende aan, een interpretatie van Murphy's Law. Nèt als iemand het niet kan gebruiken valt de boterham uit zijn handen en natuurlijk met de beboterde kant op de grond. Dat kan precies de druppel zijn om iemand helemaal gek kan maken. "Waarom overkomt mij dit nu weer!"

En dat terwijl er voor de op zijn kop vallende boterham een simpele natuurkundige verklaring is. Het ligt domweg aan de hoogte waarvan de boterham zijn val begint. Door zwaartekracht en wrijving is de boterham slechts in staat tot een halve omwenteling en valt daardoor vrijwel altijd op zijn kop.

Robert A.J. Matthews schreef hier in 1996 een amusant artikel over getiteld Tumbling toast, Murphy's Law and the Fundamental Constants. Hij legt uit dat het probleem verholpen is als wij voortaan aan tafels van drie meter hoog gaan zitten. De boterham kan dan wèl een volledige omwenteling maken en landt met de beboterde kant boven.

De logische vraag is vervolgens waarom onze tafels dan geen drie meter hoog zijn. Ook hiervoor heeft Robert A.J. Matthews een verklaring: dat is niet handig voor mensen. Waarom zijn mensen dan geen drie meter lang? Met name omdat ons fysieke gestel er niet op gebouwd is. Als iemand met ons gestel en een lengte van meer dan drie meter valt dan leidt dit tot grote schade aan het organisme.

Gelukkig biedt Matthews ook oplossingen aan. In plaats van krampachtig de boterham op proberen te vangen kan men hem beter een horizontale zwieper geven. Hierdoor neemt de kans op een goede landing aanzienlijk toe. Dreigt de boterham van een bord te vallen kan men het beste als een goochelaar het bord zo snel mogelijk onder de boterham wegtrekken.

Een alternatief is de boterham op de rug van een kat te binden. Deze komt als hij valt immers altijd op zijn pootjes terecht.

April 20, 2005

Comenencia bij Raymann

Dinsdagavond is bij ons Raymann-avond. Lucy neemt het programma 's middags voor mij op omdat 's avonds op dezelfde tijd haar favoriete soap begint. Bij het spelletje Rood-wit-blauw, hoe goed past Nederland bij jou?, tenminste zo denk ik dat het heet, verscheen tot mijn verbazing de Gevolmachtigde Minister van de Nederlandse Antillen, de heer Paul Comenencia.

Gevolmachtigde Minister van de Nederlandse Antillen Paul Comenencia op bezoek bij Jörgen Raymann.Zijn entree was al grappig. Normaliter staat iedereen wat te dansen, het publiek, Raymann en de gast. Paul Comenencia stond er bij als een stijve hark. Hij houdt niet zo van dansen.

Raymann was enigszins verbaasd, c'mon een Antilliaan die niet van dansen houdt. Overigens voorspelde Comenencia in alle drie gevallen het goede antwoord.

De niet zo lang geleden opnieuw opgezette website van het Antillenhuis mag er zijn. Met name de nieuwsbrieven zijn uitgebreid en redelijk aktueel. De Antilliaanse Nieuwsbrief verschijnt eens per twee maanden.

Elke week nodigt Jörgen Raymann een standup-comedian uit. Deze keer kwam hij uit de Verenigde Staten en een fragment trok mijn bijzondere aandacht.

Een man en een vrouw doen samen boodschappen in de supermarkt. (Klopt, dat doen wij iedere maandag.) Als alle boodschappen in het karretje zitten gaan ze naar de kassa. (Klopt.) Er staat een lange rij die niet opschiet. (Klopt.) Dan zegt de vrouw iets van: "Oh, ik ga nog even dit en dat halen" en loopt weg. (Klopt.) Ineens begint het op te schieten in de rij en de man begint zich zorgen te maken: "Ojee, dat halen we nooit! Waar blijft ze nu toch?" (Klopt.) Paniek! (Klopt.)

Ik geef het eerlijk toe, zo eentje was ik ook. Nu niet meer gelukkig. Als Lucy niet op tijd terug is reken ik gewoon de boodschappen af en loop met de inpakker naar de auto. Ik geef de inpakker twee gulden en meestal komt Lucy er dan aanlopen. Niets aan het handje.

Moraal?

April 16, 2005

Gnothi Seauton

Op het gymnasium van het Hertog Jan College (tegenwoordig Were Di) te Valkenswaard heb ik vijf jaar Latijn en vier jaar Grieks gehad. Latijn vijf uur per week, Grieks zes. Na zoveel tijd mag men toch wel een aardig mondje Latijn en Grieks spreken!

Katydid airplane: 9. Fold the right flap up the same way.Helaas is niets minder waar. Voor de schoolonderzoeken konden alle klasgenoten pagina's Homerus in het Nederlands uit het hoofd declameren. Als we een stukje Griekse tekst zagen wisten we meteen wat er allemaal kwam en schreven de vertaling zo op. Men kan zeggen dat onze kennis nogal passief was.

Inmiddels herinner ik me slechts flarden. Een dergelijke flard is gnothi seauton, ken u zelf. Het is belangrijk om u zelf te kennen. Sterke en zwakke punten. Met de zwakke punten is er een klein probleem. Soms moet men ze accepteren, soms moet men eraan werken om ze minder zwak te maken.

Het is een kwestie van balans. Op het moment dat het onevenredig veel energie kost om een zwak punt te verbeteren is het veel effectiever die energie te steken in iets wat men wel goed kan.

Een van mijn zwakke punten is dat ik absoluut niet kan knutselen en tevens geen enkel inzicht heb in technische tekeningen. Neem nu vanmorgen. Luchiano (7) is in een fase dat hij papieren vliegtuigjes wil vouwen. Uiteraard wil ik hem daar graag bij helpen en dat doe ik dan ook: "Zoek maar in Google hoe het moet!"

We vonden de mooiste sites met uitgebreide instructies. "Eindelijk ga ik leren een mooi vliegtuigje te vouwen", dacht ik bij mijzelf. Bij het derde plaatje in de instructie voor het simpelste vliegtuigje had ik al geen idee meer hoe verder te gaan. De pijlen, lijntjes en stippellijnen... in mijn gedachten vormen ze de prachtigste schilderijen maar zijn het absoluut geen hints om een vliegtuigje te maken.

De beste oplossing is deze tekeningen op korte termijn te vervangen door instructie-video's waar men in slow-motion voordoet hoe het moet.

April 4, 2005

Kleren

Op de foto van de post Groeten van Miriam heb ik mijn Het Huis De Bijlen t-shirt aan. Het is een fijn t-shirt, best mooi ook. Overigens heb ik Het Huis De Bijlen nog nooit betreden, het t-shirt is een geschenk van een jongedame uit Leiden die een aantal jaren op Curacao heeft gewerkt als strandbedjesverhuurster. Lieke Lim.

De foto verleidde Don Amaro tot het volgende commentaar: "Heb je nog steeds die t-shirt? Hoe lang heb je hem al? Ik weet dat je het in 2002 ook aan had."

Ergens in december vroeg Lucy mij of ik de foto's van een bepaald feest tevoorschijn wilde toveren. Ik zocht de betreffende pagina op, maar was enigszins verbaasd. Normaliter bekijkt Lucy nooit oude foto's op het web. "Waarom wil je die foto's eigenlijk zien", vroeg ik daarom. "Oh, om te weten wat ik die avond aan had. Zodat ik bij het komende feest niet per ongeluk hetzelfde draag."

Ja, dat is Doodzonde #1 in vrouwenland. Vóór de tijden van de online foto-albums hoefden alleen filmsterren en andere beroemdheden goed op hun gardarobe te letten. Hun foto's verschenen in Story en Privé. Inmiddels lopen zelfs doodgewone mannen gevaar erop gewezen te worden dat ze een bepaald kledingstuk al vaker hebben gedragen. Ja zelfs door een andere man!

Een serieuze weblogger kan niet meer zonder kledingbudget. Het alternatief is om met Photoshop de kleding iedere keer van een andere kleur en print te voorzien.

February 15, 2005

Vermist

De programmering van BVN-TV (Beste Van Nederland) wordt steeds slechter. Misschien is dat een afgeleide van de steeds slechter wordende Nederlandse televisie. Misschien is het ook wel iets van alle tijden om te klagen over televisieprogramma's.

Hoe dan ook, maandagavond is er Vermist op BVN. Ik hou helemaal niet van dit soort programma's, maar heb het nu toch een keer of drie in zijn geheel gezien. Dan gaan bepaalde dingen opvallen.

Zo is er iedere week een item dat een vermist iemand live wordt gevonden en vervolgens in de studio komt. Het programma duurt zo'n 45 minuten, dus enige haast is geboden. Gisteren stond een Vermist-reporter aan het begin van de uitzending bij de woning van de vermiste persoon. Hij was niet thuis. Vijf minuten later had zij een buurman bij zich die wist waar de vermiste was. Dat is op zich al bijzonder. De vermiste man bevond zich in een discotheek om zijn dochter op te halen.

Reeds na tien minuten was de man inderdaad in de disco gevonden en weer tien minuten later kwam hij de studio in. Een ongelofelijk knappe prestatie als men niet over Startrek-beamers beschikt.

Nog zoiets geks. Een moeder was haar dochter kwijt. Zij was er vandoor met een asielzoeker en bevond zich waarschijnlijk in Spanje. Gedurende het hele programma kunnen er tips binnenkomen en warempel, binnen een kwartier kwam er een telefoontje dat het meisje was gesignaleerd in Barcelona, druk bezig met mensen te bekeren. In Barcelona! Net of ze daar met zijn allen naar Vermist zitten te kijken, get out of the city.

De psychologische kant boeit mij wel. Waarom gaan mensen na vele jaren op zoek naar een broer, vader of ander familielid. Als ik morgen te horen krijg dat ik nog een twee jaar oudere broer heb, die kort na zijn geboorte met zijn vader of iemand anders is verdwenen, ik geloof werkelijk niet dat ik daar koud of warm van zou worden.

Emotie is net als (bijna?) alles een chemisch proces. Als een man verliefd wordt op een vrouw wordt hij niet daadwerkelijk verliefd op haar, maar op een projectie van deze vrouw in zijn eigen hersens. In dit chemische proces wordt het object van liefde vaak enorm ge-idealiseerd en dat is maar goed ook. Anders zou er nooit iemand aan een relatie beginnen!

De mensen die op zoek zijn naar iemand uit een ver verleden zijn vaak alleen en misschien ook wel eenzaam. Mijn theorie is dat deze mensen een projectie creëren van degene die ooit uit hun leven is verdwenen of sterker nog, die zij misschien helemaal nooit hebben gezien. Die projectie kan zo sterk en groot zijn dat het hun hele leven beheerst.

Voor mij is dit ook de enige verklaring dat twee mensen elkaar zo gelukkig in de armen kunnen vliegen, terwijl zij elkaar nooit gezien hebben. Het is het (chemische) gevoel van verbondenheid dat zelfs stugge en niet aanrakerige Hollanders hiertoe de mogelijkheid biedt.

Een fascinerend proces, volgende week toch maar weer naar Vermist kijken dus.

January 13, 2005

Heen- en terugredenaties

Heenredeneren (niew Nederlands woord) is aanmerkelijk eenvoudiger dan terugredeneren. Terug zijn er namelijk veel meer mogelijkheden en hoe vindt men dan de goede?

Een voorbeeld. Drie plus twee is vijf maal vier is twintig. Dat is niet zo moeilijk. Maar om nu terug te redeneren vanaf twintig is heel andere koek. Twintig kan op oneindig veel manieren bereikt worden. Drie plus twee is vijf maal vier is er daar slechts één van.

Eigenlijk gaat het over kip.

Als Yohanna cake krijgt weet zij dat wij kip eten!Mijn Cubaanse collega Yohanna is hoogzwanger. Jammer genoeg werkt zij de laatste zes weken vanaf thuis. Hierdoor mis ik onze gesprekjes bij de dagelijkse koffie.

Soms had Lucy een cake gebakken en nam ik een paar flinke hompen mee. Yohanna is dol op cake. Het eerste dat zij altijd zegt als ik cake meeneem is: "Aha, jullie hebben kip gegeten!"

En dat klopt. Wij hebben een vrij grote oven. Als Lucy een kip in de oven klaarmaakt vindt zij het zonde om zoveel ruimte ongebruikt te laten. Dat is verspilling van gas. Daarom bakt zij vaak snel een cake als zij een kip in de oven stopt.

Dat is logisch, maar wie had het antwoord op Yohanna's vraag kunnen terugredeneren?

Inmiddels heeft Lucy een eenvoudigere oplossing. In plaats van één kip maakt zij er nu twee tegelijk klaar. Ik vind het best. Zonder Yohanna smaakt de cake toch minder.

January 10, 2005

Pijn en jeuk

Pijn is niet fijn maar wel noodzakelijk. Althans de mogelijkheid om pijn te kunnen voelen. Pijn is een waarschuwingssignaal, tot hier en niet verder.

Jeuk is een heel ander verhaal. Jarenlang heb ik mij het hoofd gebroken waarom er in vredesnaam jeuk bestaat. Wat is de functie van jeuk?

Maar nu weet ik het. Adam is pijn en Eva jeuk. Jeuk is de verleiding, en dan met name de verleiding tot het kwade. Dankzij Adam's door Eva veroorzaakte jeuk moesten alle mannen het Paradijs uit.

Eva, bedankt!
(3x)

Iedereen weet dat men bij jeuk niet moet krabben, maar hoe lang houdt men dit vol? Uiteindelijk loopt iedereen tegen zijn Eva aan.

November 26, 2004

Vrijheid van Meningsuiting

In veel discussies na de dood van Theo van Gogh op 2 november 2004 wordt het begrip Vrijheid van Meningsuiting aangehaald. Vanwege de raakvlakken met andere wetten en vrijheden, maar ook de plaatsing in Ruimte en Tijd is dit gecompliceerde materie. Vaak wordt het begrip Vrijheid van Meningsuiting in mijn ogen niet correct gebruikt.

Ondanks dat ik eergisteren met het getal 77 een prijsje bij Robbie's Lottery wegsleepte heb ik de wijsheid jammer genoeg niet in pacht. Wat ik wel kan doen is trachten een aantal zaken op een rijtje zetten. Wie weet leidt dit uiteindelijk tot een dieper begrip van de materie.

Achterliggende gedachte
Wat is de achterliggende gedachte van de Vrijheid van Meningsuiting? Naar mijn mening is dat het formaliseren van de mogelijkheid verschillende levensbeschouwingen naast elkaar te kunnen laten bestaan. Een beweging die gelooft in het bestaan van God dient een beweging die dat niet doet te respecteren en vice versa.

Onderdeel van het geheel
Het recht op Vrijheid van Meningsuiting staat niet op zichzelf in onze rechtsorde. Het gevolg daarvan is dat er frictie ontstaat met andere rechten en wetten. Neem als voorbeeld de Anti-discriminatiewet. Hierin wordt discriminerend gedrag verboden en daarmee ook bepaalde uitlatingen in woord en/of geschrift.

Ruimte en tijd
Bij een bepaalde uitspraak is het van belang wat er is gezegd door wie, waar en wanneer. Neem de uitspaak: "Ik heb een bom in mijn koffer". Dit kan men beter niet in een vliegtuig tegen een stewardess zeggen. Dertig jaar geleden had het Koninklijk Huis niet geparodieerd kunnen worden op een wijze als Kopspijkers dit vorig jaar heeft gedaan.

Wat is gepast?
In veel discussies waar de Vrijheid van Meningsuiting erbij wordt gehaald gaat het eigenlijk om de vraag: "Wat is gepast?" In een periode vlak na de moord op Theo van Gogh is het niet gepast verkapte bedreigingen of doodswensen uit te spreken aan het adres van mensen die evenals Theo van Gogh kritisch tegenover de Islam staan.

Epiloog
Wat er wel of niet gepast is, is heel persoonlijk. Veel autochtone Nederlanders zijn er waarschijnlijk niet rouwig om als de CIA of een andere organisatie Osama Bin Laden ombrengt. Volgens wiens normen en waarden is iets wel of niet gepast?

Toevallig hebben we het laatst over de normen en waarden binnen ons bedrijf gehad. Er kwamen nogal verschillende inzichten naar boven drijven. We hebben het over een piepkleine, redelijk homogene groep mensen. Tja, dan is het goed te begrijpen dat het op één lijn krijgen van 17 miljoen Nederlanders bijna (?) onbegonnen werk is.

November 8, 2004

Luchiano snapt een Paradox

Luchiano (7), terwijl hij een computer spelletje speelde: "Papa, wat is nieuwsgierigheid?"
CasaSpider: "Dat je graag dingen wilt weten. Waarom?"
Luchiano: "Dat vroeg de juffrouw."

Luchiano: "Wie is er nieuwsgierig?"
CasaSpider: "Ik denk dat iedereen wel nieuwsgierig is."
Luchiano: "Ik ben nieuwsgierig wat nieuwsgierig is."

Dat vond ik wel een leuke. Ik dacht er over na. Luchiano ook, dat kon ik zien. We keken elkaar aan en zeiden vrijwel tegelijkertijd allebei hetzelfde: "Neen, dat kan niet! Want als je nieuwsgierig bent naar wat nieuwsgierig is dan weet je al wat het is!"

September 30, 2004

Filosoof in Simpelheid

Een van de weblogs die ik dagelijks met veel plezier lees is ReneSmurf. Ja, ik kan bijna stellen dat ik fan ben! ReneSmurf is totaal anders dan alle andere blogs.

Wie of wat is ReneSmurf? ReneSmurf is 30 jaar, woont in Winschoten bij zijn ouders, is schilder van beroep, houdt van de VPRO (Wim T. Schippers), haat het Koninklijk Huis en zijn lievelingseten is gekookte aardappel.

Lucy verbaast zich regelmatig over wat ik allemaal op mijn log schrijf. "Maar wie interesséért dit nou?" Zij kan het zich niet voorstellen. Gisteren schreef ReneSmurf het geniale stukje Qroord, een betoog waarom de WC in een schuurtje thuishoort en zeker niet achter de voordeur. Ik las het aan Lucy voor, vertaald in het Spaans. "Sjonge, sjonge, wie leest dít nou in vredesnaam. Eigenlijk schrijf jij nog niet eens zo slecht!"

Ik vertelde haar dat ReneSmurf erg populair is: veel bezoekers en veel reacties. Ik probeerde bij mijzelf na te gaan waarom. Als ik een slogan voor ReneSmurf zou moeten verzinnen werd het deze: ReneSmurf, Filosoof in Simpelheid. Neem nu deze passage uit Qroord:

"Tegenwoordig zitten de wc`s pal achter de voordeur!
Daar zitten ze helemaal verkeerd, en ik zal uitleggen waarom.
Zodra mensen thuis komen kunnen ze gelijk hun behoefte doen, zal de architekt gedacht hebben.
Absurde gedachtengang want een normaal mens komt altijd achterom."

Koot & Bie hadden uit ReneSmurf's archieven stof voor vele afleveringen kunnen halen!

ReneSmurf en Mahir Cagri

Heel ver weg in mijn geheugen zat een Turkse man waar ReneSmurf mij aan doet denken. Het betreft Mahir Cagri, een gewone man uit Izmir met een Homepage. We praten over 1999. Op deze Homepage zette hij wat foto's van zichzelf met gebrekkig Engelse teksten. Pure eenvoud, maar zijn pagina werd opgepikt in diverse newsgroups en plotseling overladen met hits. Bovendien werd Mahir Cagri op een ochtend helemaal gek gebeld, hij had namelijk zijn telefoonnummer op zijn Homepage vermeld.

Mahir Cagri's Homepage werd cult of camp. De door hem gebruikte zinnen "I KISS YOU !!!!" en "I have many many music enstrumans my home I can play" en "My tall 1.84 cm (6.2 feet) My weight 78 kg. My eyes green .. I live alone !!!!!!!!!" zijn inmiddels legendarisch op het web.

Er zijn vele parodie-sites ontstaan, een leuk voorbeeld is die van Star Trek. Mahir Cagri was verbaasd over zijn plotselinge succes en hij genoot van de aandacht. Vele dames wilden met hem in contact komen.

In mijn ogen lijken Mahir Cagri en ReneSmurf op elkaar. Het grootste verschil is dat Mahir Cagri zijn succes met name dankt aan zijn gebrekkig Engelse teksten, waarmee hij de hele wereld bereikte. Dat lukt uiteraard nooit met een Nederlandstalig weblog. Ook had Mahir Cagri de tijd mee, in 1999 viel men sneller op dan nu.

Een overeenkomst tussen beide heren is hun liefde voor reizen. Lees het verslag van ReneSmurf over zijn reis naar Tsjechie maar eens:

Tot zover de serie Fascinerende personen van het Internet: ReneSmurf en Mahir Cagri!

August 31, 2004

Mannen vinden trappen uit

Al een hele tijd word ik geteisterd door ongewenste SMS berichten. Ze komen van mijn werk. Van een afdeling waar ik heel zijdelings mee te maken heb. De SMS-jes gaan over kabelbreuken in Band'abou en dergelijke. Min of meer per ongeluk ben ik op de verzendlijst terechtgekomen.

In het begin waren het er nog niet zoveel, maar de laatste tijd zijn het er zo'n zes per dag. Of liever gezegd per nacht. Langzaam maar zeker maken die SMS-jes mij gek. Toch ondernam ik geen enkele actie. Tot afgelopen vrijdag. De zaak liep via drie instanties maar sinds gisteren ben ik SMS-vrij. Sjonge, wat heb ik lekker geslapen!

Hierover sprak ik met collega Ibrahim A., hij was degene die uiteindelijk de SMS-stroom stopte. We hadden het over kleine ergernissen die wij (mannen) op laten lopen. Als de ergernis uiteindelijk met weinig moeite verholpen is, verzuchten we vaak: "Hmm, dat was gemakkelijk en de kwaliteit van mijn leven is er met sprongen op vooruit gegaan!"

Ibrahim: "Ja, dat heb ik ook. En eigenlijk is het mijn vrouw die me dan pushed om iets te doen."
CasaSpider: "Ja, de mijne doet dat ook!"
Ibrahim: "We hebben dat nodig, als ze het niet deden dan zaten wij maar wat te hobbyen ofzo."

Elke dag lees ik met veel plezier de stukjes van Jacq. In het stukje van vandaag schrijft zij dat als het aan haar had gelegen er nooit vooruitgang was geweest. Nooit zou zij op het idee van een trap gekomen zijn, ook het concept huis had zij niet kunnen verzinnen.

Daar komen wij mannen in beeld. Wij zijn de uitvinders, zetten het raamwerk neer. Maken de zaak waterdicht. Op detail-nivo laten wij echter lelijke steken vallen. Gelukkig worden wij hierin gecorrigeerd door onze vrouwen, ook al geschiedt dit niet zelden met bloed-onder-de-nagels-uithalende opmerkingen.

Evolutie zorgt voor balans!

August 28, 2004

Schildpad met gezwel

Een stukje over balans. Zaterdagmorgen. Luchiano (6) en ik op de computer, Lucy leest de krant en de TV staat op BVN, volgens mij Jules Unlimited, maar dat doet er niet echt toe.

Het ging over zieke schildpadden die verzorgd werden. Een schilpad had een paar gezwellen, werd geopereerd, mocht op zijn gemakje een paar dagen herstellen en werd tenslotte met een speedboat en drie passagiers een heel eind verderop uitgezet.

Lucy vond dat vrij shockerend. In de Dominicaanse Republiek is geneeskundige zorg helemaal niet vanzelfsprekend, zeker niet voor de (vele) armen. Als men zijn behandeling en (ziekenhuis-)maaltijden niet kan betalen heeft men pech. Nogal een contrast met de omstandigheden waarin de schildpad terecht kwam.

Toen de schildpad uiteindelijk te water werd gelaten na behandeling, uitrusten en speedboat-trip zei Lucy: "En nu komt er een haai en die vreet hem op."

Dat zou inderdaad wel een anti-climax zijn!

April 17, 2004

De Belgen uit het Dennenbos

Ieder land heeft zijn Belgie, in die zin dat er over een bepaalde bevolkingsgroep geringschattende grapjes worden gemaakt. Dat is voor een land als Belgie best lastig, en het ergste is: je komt er nooit meer vanaf. Ook al win je Tien voor Taal honderd keer achterelkaar.

Het feit dat de Belgen de Nederlandse zuinigheid op de hak nemen deert ons hoegenaamd niet. Ergens zijn we er zelfs trots op. De Belgen kunnen daarentegen niet echt om onze Belgenmoppen lachen. Er bestaat zelfs vrees voor een oorlog tussen Nederland en Belgie, over een jaar of 20. Als de Belgen onze moppen beginnen te snappen. Hahaha.

Nou ja, laten we maar niet over Bier beginnen. Wat mij opvalt is dat sommige landen de slachtoffers binnen de eigen grenzen zoeken (en vinden), zoals bijvoorbeeld de Duitsers met hun Ost-Friesland en de Spanjaarden met Los Gallegos.

Zouden met name kleinere landen graag over de grens pesten? Dominicanen maken laatdunkende grappen over Haitianen. Cuba is bijna drie keer zo groot als Nederland. Helemaal links op het uitgestrekte eiland (meer dan 1000 kilometer lang!) ligt Pinar del Rio.

Een pino is een dennenboom en een pinar is een dennenbos. Alle hoofdrolspelers in Cubaanse moppen over mensen met beperkte intellectuele capaciteiten komen uit Pinar del Rio.

De zogenaamd domme Belgen maken het lekkerste bier, in Pinar del Rio wordt de beste tabak ter wereld verbouwd. Pinar del Rio, ook wel de Groene Provincie genaamd, beschikt over zeer vruchtbare landerijen.

Voor wie meer wil lezen over Pinar del Rio, zie de volgende links (Engels):

Nog een vraag: Over wie maken Belgen, Haitianen, Ost-Friesen, Gallegos en mensen uit Pinar del Rio eigenlijk grappen?

April 6, 2004

Stok (3/3)

De stok van majriM is voor 66.67% af, een evenhoog percentage als de kans dat volgens de Britse natuurkundige Stephen Unwin God bestaat. Puur toeval en gelezen bij Jnnk.

De derde vraag van majriM luidt als volgt:

3. Je wrijft, per ongeluk natuurlijk, over een olielampje dat ~surprise~ zomaar ineens op je tafel staat. De geest uit de fles verschijnt en je mag 3 wensen doen. Welke?

Ik heb al vaker nagedacht over dit soort jammer genoeg imaginaire siutaties en ben dus goed voorbereid. De eerste wens dient altijd te zijn: "Ik wens dat ik onbeperkt veel wensen mag doen". Die dan ook vervuld worden, uiteraard. Maar ik begrijp wat je bedoelt majriM, dus hier volgen de echte antwoorden.

Ten eerste wil ik financiële onafhankelijkheid. Lucy zou veel liever in de Dominicaanse Republiek (haar vaderland) wonen dan op Curacao. Als geld geen rol speelt, verhuizen we daar naartoe. Het zou haar gelukkiger maken en Luchiano en ik vinden er onze draai ook zeker wel.

Als tweede wil ik de mogelijkheid om individuen op afstand te kunnen straffen of belonen. Zie ik bijvoorbeeld iemand op TV die iets slechts doet of heeft gedaan, dan wil ik deze persoon live kunnen straffen. Door hem bijvoorbeeld een ontzettende kramp in zijn been (of erger) te laten krijgen. En personen die wel een steuntje kunnen gebruiken, winnen door mijn ingrijpen plotseling de loterij of valt op andere wijze iets positiefs ten deel.

Mijn derde en laatste wens is louter ingegeven door egoisme: ik wil wanneer ik dat wil onzichtbaar kunnen zijn! En dan precies op de manier die ik wil. Daarmee bedoel ik dat objecten die ik vasthoud of aan heb (kleren) ook onzichtbaar kunnen zijn, als ik dat wil. Wellicht interessanter is wat ik vervolgens met deze nieuwe eigenschap uit zou gaan spoken, maar dat wordt niet gevraagd in deze stok.

Zo, de stok is af. Bij deze bedank ik majriM voor haar leuke vragen en vraag meteen om begrip voor het feit dat ik de stok niet doorgeef, ik ben namelijk CasaSpider en geen estafette-team!

April 3, 2004

Stok (2/3)

Bestaat er een perfectere dag dan zaterdag om vraag 1 van majriM's stok te beantwoorden? Ik dacht het niet! De vraag luidt als volgt:

1. Welke 5 mensen, die je uit 't oog verloren bent, zou je graag weer spreken?

Dat is een hele moeilijke vraag! Eufemistisch gezegd ben ik niet goed in het onderhouden van relaties, met als gevolg dat ik veel mensen uit het oog verlies. Neen, ik ben meer het type dat na vijf jaar iemand niet gezien en gesproken te hebben zo de draad weer oppakt.

Ik woon nu bijna negen jaar op Curacao. In de loop der tijd verwateren contacten met Nederland. Ik heb hier mijn leven met zijn beslommeringen en Nederland is dan ver weg, zo'n 8000 kilometer. Email en MSN zorgen er weliswaar voor dat die afstand virtueel een stuk kleiner is, maar toch is het anders.

Mensen die ik graag zou willen spreken kan ik bijna altijd wel vinden op het Internet. Iemand die ik weleens via Google heb gezocht, maar niet heb gevonden is Susan G. In 1979 verhuisde ik naar de Willem Schuylenburglaan 68 te Utrecht. Op het studentencomplex Van Lieflandlaan. De eenheid Schuylenburglaan 68 bevatte tien kamers en een daarvan werd bewoond door Susan.

Met haar raakte ik bevriend en we kregen een soort van studentenrelatie. Achteraf kan ik zeggen dat ik behoorlijk verliefd op haar was, maar in die tijd was het not done om dat uit te spreken. Later kreeg zij een vriend met wie ze volgens mij getrouwd is. Ik ben haar volledig uit het oog verloren.

Het antwoord op vraag 1 luidt dus: Susan G.
(Wie weet leest ze inmiddels wel weblogs!)

April 2, 2004

Stok (1/3)

Als een der allerlaatsten van de Nederlandstalige Blogcommunity ben ik getroffen door een stok. De stok was afkomstig van majriM. Als ik zo'n naam lees ga ik meteen alles omdraaien, zo ben ik. Ik begon met stok.

Nu heb ik het inderdaad niet zo op stokken (verkleinwoorden zijn voor baby's en bejaarden) begrepen. Vraag mij bijvoorbeeld niet om een foto van een boekenkast. De stok die nu rondwaart vind ik een van de interessantere, de stok-pitcher verzint zelf drie vragen die voor de stok-catcher in principe drie posts op kunnen leveren. Een klassieke win-win situatie.

Ik begin met vraag twee van majriM en deze luidt als volgt:

2. Welk dier zou je willen zijn? En waarom dat dier?

Ik zou best veel dieren willen zijn. De poedel van Thalia lijkt me wel wat. Even serieus. Het dier dat ik zou willen zijn moet aan een aantal voorwaarden voldoen:

  • Het dier moet sterk zijn. Hiermee vallen kwallen bijvoorbeeld af.
  • Het dier hoeft niet superintelligent te zijn, maar uit zijn ogen moet toch een soort van begrip af te lezen zijn. Geen struisvogel dus.
  • Het dier moet "aanraakbaar" zijn. Dat wordt moeilijk met tijgers en leeuwen.
  • Het dier moet beschikken over humor. Denk aan een pinguin, maar niet aan een haai.
  • Het dier moet buiten leven, bij voorkeur in een warme streek. Dag huisdieren.

Eigenlijk zou ik er een quiz van moeten maken. Volgens mij komt er na bovenstaande filters nog slechts één dier in aanmerking. Zal ik een hint geven? Wel, de meeste van deze dieren heten Skippy.

Ik vind kangoeroes al heel lang ontzettend leuk. Volgens mij kun je ze ontzettend goed omhelzen, zijn hoofd dicht tegen het mijne en onze poten om elkaars schouder. Vaak doe ik daarom of onze honden een kangoeroe zijn.

Eens zag ik op TV een programma van wijlen Boudewijn Büch. Hij bezocht (in Nederland) een man die kangoeroes hield. Het was een forse man en hij hield ervan om met zijn kangoeroes te stoeien. Dat ging er behoorlijk ruig aan toe. Als je niet uitkijkt springt zo'n kangoeroe op, leunt op zijn staart en trapt je met beide poten tegelijk in je kruis. Lekker speels.

Ga ook nooit vlak bij een zwembad staan met je rug naar een kangoeroe. Hij trapt je er zo in. Met kangoeroes kun je lachen! Ook de manier waarop ze hun jongen grootbrengen, in de buidel van de moeder, vind ik heel bijzonder en mooi.

Resumerend is het antwoord op vraag 2 dus: een kangoeroe!

March 9, 2004

Stofje

Als een man thuiskomt van zijn werk, dan wil hij rust. Op de bank zitten met een krant, TV kijken of achter de computer (zijn tweede vrouw) kruipen. Als een man thuiskomt van zijn werk, dan wil zij met hem praten. Gezellig even de dag doornemen en dergelijke.

Pareja de la Semana: Hecham y Fransisca!Bovenstaande feiten/beweringen botsen met elkaar, dat weten alle mannen en alle vrouwen. Eindelijk is ontdekt hoe dit komt!

Praten, soms oneerbiedig kletsen genoemd, is voor vrouwen heel ontspannend. Bij mannen daarentegen levert het stress op. Daarom willen mannen nooit kletsen na het werk. Dit wordt allemaal veroorzaakt door een stofje in de hersenen, dat voor mannen klaarblijkelijk anders werkt dan voor vrouwen.

In hetzelfde onderzoek is tevens ontdekt dat het hierboven genoemde stofje in de hersenen ervoor zorgt dat mannen -hoe toepasselijk- haast geen stof kunnen waarnemen. Hoe vies het huis ook is, een man kan het niet zien. Door dat stofje.

Men concludeert dat mannen er dus niets aan kunnen doen dat zij wat minder doen in het huishouden. Van de andere kant treft vrouwen geen blaam dat zij consequent door voetbalwedstrijden heenpraten. Dat komt ook door dat stofje.

Volgens mij hebben Hecham en Fransisca die deze week Pareja de la Semana zijn (nog) geen last van het vermaledijde stofje. Het onderzoek vermeldt helaas niet hoe dit stofje zich in de loop van een relatie langzaam maar gestaag ontwikkelt!

Voor meer foto's zonder stofje gaat u naar LaChicaMerengue!

February 6, 2004

Ein Paradoxon von Bertrand Russell

Für eine gegebene Menge kann man fragen, ob sie sich selbst als Element enthält. Danach kann man alle Mengen in zwei Klassen einteilen: Die Klasse M1 enthält alle Mengen, die sich selbst als Element enthalten. Zur Klasse M2 zählen alle Mengen, die sich selbst nicht als Element enthalten.

Nun sei M3 die Menge aller Mengen M2. Wenn M3 nicht Element von M2 ist, dann folgt daraus, dass sie Element von M2 ist. Wenn M3 aber Element von M2 ist, dann folgt, dass M3 nicht Element von M2 ist.

Der Friseur und der Postbote

Der einzige Friseur eines Dorfes erhält die Weisung, die Männer des Dorfes zu rasieren, die sich nicht selbst rasieren, und keine anderen. Darf sich der Barbier selbst rasieren?

Ebenso geht es dem Postboten, der den Leuten im Dorf die Post bringt, die sie nicht selbst vom Postamt abholen. Was ist mit der Post für den Postboten selbst?

January 25, 2004

Wie de schoen past

Feiten

  • Politieke partij Frente Obrero (FOL) heeft een lucht van corruptie om zich heen hangen.
  • Diverse FOL-leden, met als kopstukken leider Anthony Godett en man achter de schermen Nelson Monte, zijn recentelijk veroordeeld wegens corruptie.
  • De Frente-aanhang blijft pal achter haar leiders staan.
  • Met name in Nederland verbaast men zich erover hoe officieel corrupte staatslieden hun functie gewoon kunnen blijven uitoefenen. Is Curacao een Bananenrepubliek?

Stelling #14 van CasaSpider
Het is ondenkbaar dat een heel volk, of groot gedeelte daarvan, Kwaad (in de zin van slecht) of Goed is. Goed en Kwaad zijn eigenschappen die toebehoren aan individuen. Evenzo is het ondenkbaar dat een heel volk, of groot gedeelte daarvan, Dom of Slim is. Ook Dom en Slim zijn eigenschappen die toebehoren aan individuen.

Geluiden die ik hoor
"Ja, misschien kan iedereen in principe wel even slim zijn, maar daar en daar krijgt men minder informatie en weet dus minder". Dat beschikken over minder informatie kan komen door onderdrukking (bijv. Godsdienst), armoede (scholing) en andere oorzaken.

Hier zit wel degelijk iets in. Van de andere kant zeg ik altijd: "Liever geen informatie dan foute informatie". Het zou kunnen zijn, let wel ik beweer niet dat het zo is, dat de Westerse wereld door met name de USA is gemanipuleerd of zelfs omgekocht om de oorlog tegen Irak te steunen.

Het Wij-Gevoel
Neem de laatste voetbalwedstrijd tussen PSV en Ajax in Eindhoven. Het ging er in de eerste helft nogal hard aan toe. Van Bommel velde Van der Vaart op gemene wijze. Objectief gezien een overtreding die bestraft moet worden. Daar zou vriend en vijand het over eens moeten zijn.

Maar zo is het niet. Terwijl de Ajax-supporters schreeuwden om een rode kaart en Van Bommel liever dood dan levend zagen, joelden de PSV-supporters van vreugde. Van der Vaart neergehaald en Van Bommel vrijuit, mooier kon het niet. Kennelijk veroordelen wij ons eigen slechte gedrag in mindere mate dan dat van anderen.

Het Denkproces
Veel mensen, voornamelijk Nederlanders, hakken in op Anthony Godett. Omdat hij corrupt is en daarvoor ook veroordeeld. Toch ging het in het geval van Godett slechts om 200.000 Antlliaanse guldens, die hij grotendeels aanwendde voor de partij.

Ik praat zijn gedrag niet goed, want corruptie is iets waar het Algemeen Belang uiteindelijk onder lijdt. Ik probeer een verklaring te vinden waarom Anthony Godett de steun van zijn volledige partij blijft behouden. Dat komt door het Wij-Gevoel.

Vergelijk de situatie met de Italiaanse. Minimaal tien meter hoger op de criminaliteitsladder dan Godett bevindt zich aldaar op eenzame hoogte Silvio Berlusconi. Deze man wordt beschuldigd van corruptie, banden met de Maffia, zuivering van de Staatstelevisie en het omkopen van rechters.

Een door Berlusconi ingebracht wetsvoorstel om de vijf belangrijkste politici, waaronder uiteraard hijzelf, onschendbaar te maken, haalde het op het allerlaatste moment niet. Het omkopen van sleutelfiguren binnen het Rechtssysteem en het feit dat Berlusconi niet achter tralies zit, kunnen best verband met elkaar houden. Toch is Silvio Berlusconi premier van Italie en voorzitter van de EU! Ik heb nu niet het idee dat er veel verzet is tegen deze man.

In Anthony Godett's geval is het Openbaar Ministerie eerder een tegenstander dan een steun. Volgens Frente Obrero zijn het Openbaar Ministerie en Nederland twee handen op een buik, toepasselijk in deze is de hier eerder beschreven Geheime Lunch. Onlangs heeft minister Ben Komproe hierom het vertrouwen opgezegd in Procureur-Generaal Dick Piar.

Conclusie
Mensen zijn geneigd snel overal een oordeel over te vellen, ik ook trouwens. Mijn tip is om Stelling #14 van CasaSpider in het achterhoofd te houden. Tevens is het handig om ingewikkelde situaties terug te brengen tot het nivo van een voetbalwedstrijd. Dan kan het gebeuren dat men wisselt van favoriet. Mij gebeurde dat gisteren nog bij Vitesse-Heerenveen. Normaliter ben ik voor Vitesse. Speler Mbamba van deze club vertoonde echter dermate irritant gedrag, dat ik de overwinning van Heerenveen toejuichte.

January 22, 2004

Als men geschoren wordt

De kwestie Rob Oudkerk begint langzaam maar zeker te lijden aan over-exposure. In zo'n geval draag ik daar graag mijn steentje aan bij. Ik moet er niet aan denken dat over 3000 jaar buitenaardse wezens onze planeet bezoeken, alle weblogs doorploegen en dan tot de onthutsende conclusie komen dat slechts het CasaLog nergens melding gedaan heeft van deze uitermate belangwekkende kwestie.

Op TV zag ik Paul Witteman Rob Oudkerk interviewen. Witteman was duidelijk verkouden. Menigeen zal hem scherp gevonden hebben, ik was de mening toegedaan dat hij vrij irritante vragen stelde. Een beetje op een hyena-achtige manier als u begrijpt wat ik bedoel.

Toen ik nog in Nederland woonde en werkte, klaverjaste ik tussen de middag altijd met drie collega's. Met mijn directe chef Andre Spaan tegen Elbert en Cock. Ik kan redelijk kaarten, maar ben geen groot klaverjasser. Op een bepaald moment verloren Andre en ik een potje. Iemand vroeg aan mij waarom ik toen en toen die kaart gespeeld had. Dat was namelijk niet slim.

In plaats van te zeggen: "Hé ja, je hebt gelijk!", maakte ik de fout omstandig uit te gaan leggen wat voor een idee daar achter had gezeten. Daarop zei mijn opponent: "Ja, maar dan is het helemáál stom wat je toen en toen hebt gedaan!". Andre Spaan (wijze man) keek dat zo eens aan en zei toen tegen mij: "Tja CasaSpider, als je geschoren wordt moet je stilzitten...".

Die les is mij altijd bijgebleven. Gisteren wilde ik hem Rob Oudkerk wel toeschreeuwen. Oudkerk kan best een sympathiek persoon wezen, zijn logica en redenaties zijn allesbehalve doelgericht. Zelfs vraag ik mij af of Oudkerk überhaupt wel een doel voor ogen had, toen hij de uitnodiging voor het interview met Witteman accepteerde.

Nu raakte hij telkens weer verstrikt in Witteman's vallen en zijn eigen leugentjes. Bijvoorbeeld dat Oudkerk aanvankelijk gesteld had wel naar de hoeren geweest te zijn, maar niet in Amsterdam.

Naar mijn bescheiden mening kan Rob Oudkerk zich beter een tijdje gedeisd houden, even uit de schijnwerpers. Misschien kan hij eens een boompje klaverjassen met Andre Spaan?

December 22, 2003

Functies en Parameters

De titelbegrippen zijn voor automatiseerders gesneden koek. Weest u echter niet bang voor een technische verhandeling. Neen, in het echte leven worden Functies en Parameters aan de lopende band gebruikt, ook door niet-automatiseerders.

Net als Statistiek worden Functies en Parameters regelmatig bewust dan wel onbewust verkeerd toegepast. Luchiano (6) gaf laatst een leuk voorbeeld van onbewust verkeerd gebruik van functies en parameters, ook al voelde hij dat zelf niet zo. Hij was de kaart van Europa aan het bestuderen en vond dat Nederland maar een klein land was, vergeleken met Frankrijk en Spanje. Ietwat in mijn trots gekrenkt, vertelde ik hem dat Belgie toch echt kleiner is dan Nederland en Luxemburg helemáál.

Luchiano ging op zoek naar Luxemburg. Toen hij het gevonden had, schoot hij in de lach en zei: "Wie in Luxemburg woont, die hebt weinig plaats!".

Typisch een geval van een vergeten parameter, te weten het aantal inwoners.

Voor politici is het belangrijker dat zij hun begroting sluitend krijgen, dan dat er aan lange-termijn planning wordt gedaan. Een nieuwe parameter als de medicijnknaak is hier een voorbeeld van. Men gaat uit van het huidige aantal recepten, vermenigvuldigt dit met de medicijnknaak en schrijft de winst bij in de boeken. Dat de winst uiteindelijk veel lager uitvalt, doordat mensen van nature zo weinig mogelijk willen betalen, dat is zorg voor later.

Bij het verhogen van een parameter als Prijs van een treinkaartje kan parameter Aantal verkochte treinkaartjes per jaar lager uitvallen en daarmee ook het resultaat van de functie Jaaromzet.

In het spel Simcity, een simulatieprogramma van De Maatschappij, kan men oefenen met functies en parameters. Nog een jaar of tien en dan worden regeringsplannen niet meer doorgerekend door het Centraal Planbureau, dat er vooral vanuit boekhoudkundig perspectief naar kijkt, maar door computermodellen als Simcity.

Toekomstmuziek? Begin jaren 90 hoorde ik Hans Böhm zeggen dat een computerprogramma nooit, maar dan ook nooit de wereldkampioen schaken kan verslaan. Daarom zeg ik altijd zeg nooit nooit!

December 17, 2003

Over taal (en Smurfen)

Op het Amigoe-forum wordt regelmatig gediscussieerd over de positie van het Papiamentu. Papiamentu is de moedertaal van de Benedenwindse eilanden Aruba, Bonaire en Curacao. Een forum-post geschreven door ene Otrabandaboy is mij erg bijgebleven. Otrabandaboy beschreef daarin treffend hoe verschrikkelijk de Nederlandse taal een Antilliaan in de oren klinkt, als hij het voor het eerst hoort. Vaak is dat op school, waar de instructietaal Nederlands is.

Net als een echte Yu'Korsou (geboren Curacaoenaar) spreekt Luchiano (6) zijn talen: vooral Nederlands en Spaans, maar ook in het Papiamentu en Engels redt hij zich uitstekend. "Dat is handig", dacht ik bij mezelf, "zo ontwikkelt hij een groot taalgevoel en zal later ook andere talen gemakkelijker leren".

Zelf weet ik niet meer hoe ik erop gekomen ben, maar sinds twee dagen ben ik in de ban van de Smurfen. En dan met name van het Smurfenlied door Vader Abraham. De tekst van het Smurfenlied raakt het diepste van Het Zijn. Filosofenvoer!

Neem nu de volgende zinnen...

Hebben jullie ook een eigen taal,
ja die spreken wij allemaal.

... en denk daar eens diep over na. De vraag is menselijk, niets mee aan de hand. Het antwoord van de Smurfen bevat echter een universele waarheid van bijzondere schoonheid: "Ja die spreken wij allemaal". Om stil van te worden!

Of deze...

Waarom zijn de smurfen klein?
Omdat jullie groter zijn!

Is dat niet stukken duidelijker geformuleerd dan E=MC²? Hier halen de Smurfen Einstein links en rechts in!

Inmiddels heb ik ook de Duitse versie van het Smurfenlied te pakken. In het Duits heten Smurfen Schlümpfe. Op filosofisch terrein gaan de Schlümpfe nog een stapje verder dan hun Hollandse blauwe broeders.

Hoe ziet u eruit, hoe zou u zichzelf beschrijven? Ja, ik weet het zeker, op dit moment denkt u na over hoe u eruit ziet, geef het maar toe. Onbewust passeren neus, mond, gezicht, buik en billen de revue. Neen, dan de Schlümpfe:

Sehen alle da so aus wie Ihr?
Ja, wir sehen so aus wie wir.

"Ja, wij zien er zo uit als wij". Volgens mij het enige nauwkeurige en feitelijk juiste antwoord! Ik durf te wedden dat u hier niet opgekomen was en ik geef het grif toe, ik ook niet. Anders was ik wel een Schlumpf.

Luchiano kende de Smurfen eigenlijk helemaal niet, hij is meer van het tijdperk van de Powerpuff Girls en andere agressieve individuen. Aandachtig luisterde hij naar de Nederlandse versie. Hij vond het mooi. "Ik heb hem ook in het Duits!", deed ik enthousiast. "Die wil ik ook horen", zei Luchiano.

Mij klinkt Duits heel normaal in de oren, het lijkt veel op Nederlands. Het is me met de paplepel ingegoten. Bij de eerste woorden (Sagt mal, von wo kommt Ihr denn her? Aus Schlumpfhausen, bitte sehr) zag ik Luchiano's gezicht echter verkrampt samentrekken. Niet begrijpend wat hem overkwam fronste hij zijn wenkbrauwen en keek mij enigszins verschrikt aan. "Huh, wat is dit? Ik versta er niets van!".

Op dat moment kon ik mij een voorstelling maken van wat Otrabandaboy en andere Antillianen hebben meegemaakt toen zij voor het eerst met de Nederlandse taal werden geconfronteerd.

November 28, 2003

Ik weet het niet

Volgens de Chinese horoscoop ben ik een Varken. Gelukkig woon ik niet in China en daarom trek ik mij van hun horoscoop niets aan. Ik val onder de normale horoscoop en volgens deze ben ik een Stier. Hetgeen stukken beter is!

Wat irriteert een stier? Waar wordt een stier nou echt woest van? Die vraag is eenvoudig te beantwoorden: een Rode Lap. Ieder levend wezen kent zijn of haar Rode Lap, wat is de uwe?

Toen ik Luchiano vanmorgen naar school bracht, veranderde hij ineens in een Rode Lap. Ik vroeg hem wat voor datum het was. "Ik weet het niet", zei Luchiano. Het is (mij) duidelijk dat hier enige informatie ontbreekt, om de link te leggen tussen het zojuist gegeven antwoord en de Rode Lap.

Ten eerste weet Luchiano heel goed wat voor datum het is. Zeker als hij even nadenkt. Ten tweede is Ik weet het niet op dit moment zijn standaard-antwoord op alles wat ik hem vraag. Lekker makkelijk voor hem, hoogst irritant voor mij!

Herhaling is erg belangrijk in relatie tot het Rode Lap proces. Gelooft u mij maar, al die zogenaamde relatiedeskundigen die boeken schrijven als Mannen komen van Mars en Vrouwen kopen schoenen, ze doen slechts aan symptoombestrijding. Basis van alle ellende in relaties is Herhaling, ten onrechte vaak Sleur genoemd.

Als uw vrouw iedere dag acht keer de afstandsbediening laat vallen, kan dit op zich onschuldige verschijnsel na 17 jaar huwelijk tot een enorme uitbarsting leiden. Een buitenstaander zal al snel denken: "Nou, nou, de afstandsbediening is een keertje gevallen, big deal!". Neen, de oorzaak was, zoals zo vaak, Herhaling.

In de auto heb ik Luchiano duidelijk gemaakt dat ik zijn standaard Ik weet het niet antwoord niet meer wens te horen. Hij moet maar eens afwisselen.

Een stier heeft in principe helemaal niets tegen een Rode Lap. Als een opgedirkt mannetje echter de hele dag zo'n stuk stof voor je snuit houdt en je daarna ook nog eens met een speer prikt, ja dan is het logisch dat je een hekel aan een Rode Lap krijgt.

Typisch geval van Herhaling!

November 10, 2003

Trouw (2)

Helaas is het er gisteren niet meer van gekomen, van het doorfilosoferen over het thema Trouw. Het begon te regenen op het Happy Hour en toen zijn we naar huis gegaan. Afgelopen nacht in bed ben ik daarom in mijn eentje aan het denken geslagen en vanmorgen is dat proces onder de douche nog even voortgezet.

Een onderwerp dat niet aan de orde is gekomen met betrekking tot Trouw is muziek. Muziek hoort er zeker bij in de ranglijst van Trouw-objecten. Laat mij u even terugvoeren naar mijn jeugd, brood meenemen dus. Daarin maakte ik op zeker moment kennis met de popgroep Emerson, Lake & Palmer. Met name Keith Emerson was mijn grote held. Hij was de eerste muzikant die gebruik maakte van de Moog Synthesizer.

Een vriend van mij was helemaal gek van Deep Purple. Tegen elkaar schepten we op hoe duur de apparatuur van onze band was. Op een bepaald moment ging het over de keyboards. De vriend had net zijn statement gemaakt. Ik antwoordde hem, deels door verhalen die ik had gehoord, deels door fantasie, dat Keith Emerson een zaal vol met synthesizers had. Hij liep door een gang met aan weerskanten keyboards, sloeg wat toetsen aan, liep door en na een minuut of wat begon de muziek te klinken. Het was ongelofelijk!

Mijn vriend was volslagen verbluft en ik eigenlijk ook een beetje. In die tijd bevonden bandjes zich in mijn belevingswereld bijna op het nivo van voetbalclubs. Langzaam is Muziek gezakt in de hierarchie. Als ik nu een nieuwe band hoor en het klinkt goed, dan beschouw ik dat zeker niet als verraad ten opzichte van bands die ik al goed vond.

Wel is het zo dat als een favoriete band een nieuwe CD uitbrengt, men geneigd is om deze goed te vinden. De band heeft Credits. Een nieuwe band moet zich nog waarmaken bij de luisteraar. Het woord Credits is nauw verbonden met Trouw. Het is de mate waarin men dingen door de vingers ziet.

Binnenkort volgt de Top-10 van Trouw-objecten.

November 9, 2003

Trouw

Zo, de twee cursussen SQL Server zitten erop. Het is best vermoeiend om zeven dagen achter elkaar cursus te hebben en vooral het thuisfront is niet razend enthousiast dat ook het weekend hieraan is besteed. Maar goed, zometeen gaan we naar het strand, nog even relaxen...

Sommige mensen (Henk, Ronald) waren enigszins verbaasd dat een echte Oracle-man cursus ging volgen bij aartsvijand Microsoft. Dat zette mij aan het denken over Trouw in het algemeen. Here are the Results!

Het hoogste nivo van Trouw vindt men op terreinen die met het Ontstaan te maken hebben, het ontstaan van een occurrence van de mens. Zoals bijvoorbeeld het Vaderland. Ieder normaal mens is apetrots op zijn vaderland. Misschien is Nederland niet het allerbeste voorbeeld, dat land hangt nu eenmaal van relativeren aan elkaar. Maar normale mensen zijn van nature nationalistisch.

Ook voetbalclubs vallen hieronder. Het gebeurt hoogst zelden dat iemand switched van favoriete voetbalclub. Ik ben fan van Feyenoord en zal dat tot aan mijn dood blijven, ook al belanden ze wellicht nog eens in de Eerste Divisie. De favoriete voetbalclub is vergroeid met een occurrence van de mens. Veranderen staat gelijk aan zelfverloochening.

Hierna volgen huwelijkspartner en familie. Switchen van familie is weliswaar nauwelijks mogelijk, bij huwelijkspartners is het geen onbekend verschijnsel. Familiebanden kunnen losser of zelfs helemaal verbroken worden.

Inmiddels zijn we aanbeland bij de Auto. Ook een auto vertegenwoordigt emotionele waarde. De BMW-rijder heeft een ander karakter dan de Mercedes-rijder. Om nog maar te zwijgen van mensen die zweren bij een Engelse auto, ook al is Rolls Royce tegenwoordig van BMW en Bentley van Volkswagen...
Veel (vooral mannelijke) kopers zijn merkentrouw.

Afdalend in de hierarchie stuiten we op puur technische zaken als Operating Systems en Database Management systemen. Dat is tenminste mijn opvatting. Ik weet dat er legio mensen zijn die of voor Microsoft of voor Linux zijn. Of voor Oracle.

Ik hoor daar niet bij. Neen, mijn standpunt is dat het allemaal boeven zijn, er is geen sprake van de Goeden en de Kwaden. En dus kijk ik puur naar wat er geboden wordt, zonder enige emotionele waarde.

Ik heb het gevoel dat deze theorie nog flink uitgediept kan worden, het lijkt me een prima onderwerp voor bij het Happy Hour. Als daar iets geniaals uitkomt bent u de eerste die het leest!

September 24, 2003

Schaalgrootte en Machtsfactor

Op 3 september hebben de Ministers van de Nederlandse Antillen besloten hun eigen daggeldvergoeding bij dienstreizen te verdubbelen. Kregen ze eerst een vergoeding van 100 Euro per dag, nu is dat dus 200 Euro. Overnachtingen hoeven hier overigens niet van betaald te worden, maaltijden naar alle waarschijnlijkheid evenmin.

Meestal worden verhogingen uitgedrukt in een percentage met een getal achter de komma. Bijvoorbeeld 4.56 procent. Een verdubbeling (100%) ziet men niet vaak. Dit gebeurt alleen als het een relatief kleine groep betreft, neem Moberg. Daarentegen zal men niet snel meemaken dat besloten wordt om de bijstands- of AOW-uitkering te verdubbelen.

Toch is het niet automatisch zo dat kleine groepen altijd worden bevoordeeld. Er is ook nog de Machtsfactor, niet te verwarren met Max Factor. Het is duidelijk dat Ministers een bepaalde macht hebben, immers wie kan er nu zelf bepalen hoe hoog zijn salaris of daggeldvergoeding is.

Een voorbeeld van een kleine groep met weinig macht is de Nederlandse Sjoel Organisatie. Deze vereniging is zo onbeduidend dat ik niet eens weet hoe zij eigenlijk heet, daarom verwijs ik maar naar de Algemene Nederlandse Sjoelbond. Wat ik wel weet is dat Minister Hans Hoogervorst (VVD) de jaarlijkse subsidie aan de dames en heren sjoelers heeft stopgezet. Het gaat om een bedrag van 16.000 Euro. Overigens zijn er meer zorgorganisaties en sportclubs waar in gesneden is. Van de ene kant denk ik: 'Ach, laat die paar sjoelers dat schamele bedrag toch houden', van de andere kant vind ik een organisatie als Scouting Nederland van groter maatschappelijk belang. En die staat nu ook met lege handen. Klein zijn is niet altijd fijn!

Ik trek de volgende conclusies, waarbij SG staat voor Schaalgrootte en MF voor Machtsfactor:

  • SG klein + MF groot = dader
  • SG klein + MF klein = slachtoffer

Hoe groter de Schaalgrootte, hoe minder goed het MF-effect zichtbaar wordt. Overigens zijn SG en MF geen absolute gegevens, men dient ze in perspectief te bezien. Zo geldt voor de USA op mondiaal nivo: SG klein + MF groot.

Waar men op het toilet al niet over na kan denken...