« Paint.Net | Main | Anecdotes van de tegenwoordige jeugd »

Casa goes Reiki

Zondag 15 augustus liep ik in mijn eentje een ronde door Rijen. Het betreft een afstand van acht kilometer, een flink eind derhalve. Ik had er flink de pas in en wilde koste wat het kost een gemiddelde snelheid van zes kilometer per uur halen, tamelijk snel dus. Een dag na deze uitbarsting van Extreme Sports kreeg ik last van mijn rechtervoet. Iets was daar geforceerd. Het gevolg was dat ik mank ging lopen, wat er op zich wel weer stoer uitzag.

31.08.2010: Reiki, wel of niet geloven... CasaSpider zegt: haal er het positieve uitMaandag 23 augustus had ik de hele dag een SAP-cursus. Hoe later het werd, des te meer pijn mijn voet deed. Luchiano (12) moest die avond trainen met Rijen C4, van 19:30 tot 20:45. Veel zin had ik er niet in, maar wat moet dat moet. Terwijl de jongens zich op het veld uitsloofden, praatte ik langs de kant met Yusuf en Bülent. Echt gemakkelijk stond ik er niet bij met mijn pijnlijke rechtervoet, dat was Bülent ook al opgevallen. We kwamen te spreken over Reiki.

Reiki is een paranormale therapie en behoort tot de alternatieve geneeswijzen. Er wordt gewerkt met de handen, waarbij het lichaam, met een veronderstelde vorm van levensenergie, wordt behandeld. De term reiki bestaat uit twee Japanse karakters (kanji), te weten rei ('geest' of 'ziel') en ki ('energie' of 'levenskracht'). Een andere, populaire Westerse vertaling van reiki is "universele levensenergie", of simpelweg "het leven", "de wereld". Bij het toepassen van reiki worden lichaam, geest en ziel, wanneer het aankomt op ziekte en genezing, als een geheel gezien. Noch het bestaan van ki, noch een mechanisme voor de manipulatie ervan zijn wetenschappelijk bewezen. (Bron)

Bülent doet al een aantal jaren aan Reiki en hij behandelt heel wat mensen, zelfs op afstand. "Kom, we gaan even daar zitten en dan kijk ik naar je voet", zei hij. We gingen in de dugout van het kunstgrasveld zitten en Bülent boog zich voorover naar mijn voet, in gedachten verzonken. Ik hoefde alleen maar ontspannen te zitten en het over mij heen te laten komen. Onwillekeurig dacht ik aan mijn voet en aan Reiki. Na ongeveer een kwartier zei Bülent: "Het is klaar. Het kan zijn dat het vanavond beter wordt, maar het kan ook een of twee dagen duren." Die avond gebeurde er niets. Strompelend liep ik met Luchiano naar de auto en thuis deed ik zo snel mogelijk mijn schoenen uit om mijn voeten liggend op de bank wat rust te geven.

Dinsdagochtend werd ik wakker (gelukkig maar!) en tot mijn verbazing stond ik voor het eerst sinds ruim een week pijnvrij op mijn benen. Vanaf dat moment ging het herstel snel en nu heb ik alweer zin in een forse wandeling. Voor een sceptische science-driven persoon als ik is de grote vraag of Reiki positief heeft bijgedragen aan het herstel. Puur wiskundig is hier geen enkel bewijs voor. Immers, na acht dagen is het heel goed mogelijk dat mijn voet het omslagpunt naar herstel vanzelf had bereikt. Alleen indien er een soort van rollback mogelijk was naar maandagavond zonder gebruik te maken van de diensten van Bülent had onomstotelijk vastgesteld kunnen worden of de Reiki-behandeling een zeker effect heeft gehad.

Van de andere kant, als rationeel persoon geloof ik dat alles chemisch-natuurkundig is. Onze eigen gedachten leiden tot processen in ons lichaam. Op hun beurt beïnvloeden die processen onze gedachten. Als een ander mens belangeloos energie probeert uit te stralen naar mijn voet en ik zie en voel dat, waarom kunnen die gedachten dan geen processen in gang zetten? Het paranormale en rationele hoeven elkaar niet te bijten.

Hoe dan ook, ik loop weer als een kievit. Het feit dat Bülent daar positief aan heeft bijgedragen waardeer ik erg. Luchiano reageerde heel anders op mijn gehinkepoot: "Papa, op jouw leeftijd moet je dat soort dingen gewoon niet meer doen." Oosters spiritualisme versus Hollands cynisme. Waar kiest men voor?

Comments

Hahhahah, ik kies voor de combinatie...een zeker geloof in helende kracht en het met beleid toepassen van lichaamsbeweging.....langzaam aan beginnen met bewegen dus!
Gelukkig kan je weer als de beste lopen!

Draag je wel goede schoenen met dat wandelen? Stevige loopschoenen en geen modieuze stappers, dat kan een heel verschil maken. Ik weet het niet hoor, heb er nooit op gelet op de foto's, maar ik zag wel waar jouw vrouw op rondtrippelt en daar krijg ik al pijn van in mijn voeten als ik er naar kijk. Als zij jouw schoenen uitkiest... :)

He Peter, toen ik de titel las dacht ik ok Peter gaat ook reiki volgen, maar dat is voorlopig nog niet het geval zie ik. Maar het feit dat je weer (normaal) kunt lopen is al goed. Misschien lukt het me nog om tijdens onze gesprekken je over te halen. hahahahaha

Precies dat wat jij in de voorlaatste alinea beweert heb ik ook vaak gedacht.
Ik heb teveel verhalen gehoord over mensen die echt pijn wegnemen om te kunnen blijven denken dat dat allemaal fantasie is.
Genezen is wat anders, maar pijn wegnemen lijkt me heel goed mogelijk.

@ANila: Voor een getrainde commando, tenminste in zijn gedachten, is zo'n eindje lopen geen enkel probleem. Maar ik zal mijn beleid eens aanpassen.
@Ricky: Neen, het zijn niet de beste schoenen waar ik mijn sportieve bezigheden mee uitvoer. Wel zijn ze een stuk comfortabeler dan Lucy's pumps.
@Bulent: Neen, het is nog niet zover dat ik reiki cursussen ga volgen. Voorlopig hou ik het bij lopen. Maar je kunt het altijd blijven proberen. Met name het geen verleden, geen heden en geen toekomst levert vast boeiende gesprekstof op.
@Laurent: Genezen is naar mijn mening ook mogelijk, door energie en gedachten. Kijk maar naar mensen die ernstig ziek zijn. Degene die de moed verliest sterft eerder. Gedachten leiden onbetwist tot chemische processen.

Reiki is te new-age en te hype..geef mij maar old-school Voodoo of Winti, altijd leuk....

@Casaspider: dat klinkt op zichzelf niet onwaarschijnlijk, maar laatst las ik dus weer iets waaruit bleek dat dat verband helemaal niet zo sterk was.

Het is gewoon niet helemaal duidelijk hoe dat werkt, maar pijn is niet meer dan een signaal, en ik vind het in elk geval niet ondenkbaar dat een mens dat signaal bij een ander mens kan onderbreken.

Ik heb dezelfde vervelende ervaring. Ik geloof niets van die energiebanen en toestanden, maar het hielp wel feilloos. ;-)

@Cerito: Toch word ik liever behandeld met reiki dan dat Bülent spelden in de voet van een op mij lijkend poppetje steekt.
@Laurent: Natuurlijk, pijn zit voor een gedeelte zelfs tussen de oren. Maar mensen die geen pijn voelen, sterven. In mijn geval is wel degelijk iets met mijn voet gebeurd, alleen is niet onomstotelijk vast te stellen dat het door de reiki komt.
@Irene: "Het paranormale en rationele hoeven elkaar niet te bijten." Belangrijkste is dat het heeft geholpen, toch?

Als het helpt dan helpt het, en dan maakt het niet uit hoe.
Zolang je maar geen kapitaal uitgeeft aan iets wat niet bewezen is dat het helpt.

heeft Bülent ook de arm van Luchiano gereikied? hoe dan ook, jij bent er vanaf, van die pijn dan. Beste is denk ik om nog een keer 8km te lopen a 6km/uur om zodoende te kijken of je dezelfde pijn kunt simuleren, en dan geen reiki, maar afwachten wanneer het overgaat...

ik ga ook voor de combi .. ik denk dat het vooral ermee te maken heeft dat men gelooft dat de voet of wat dan ook geneest .. en die concentratie zorgt voor helende kracht

de wereld heeft je geholpen

@Pascale: Neen, dat niet. Wel heeft hij ooit een blessure van Luchiano aan zijn voet behandeld, tijdens een wedstrijd tegen The Gunners. Dat verzachtte de pijn onmiddellijk. Jouw voorstel is aardig, maar toch niet een exacte afspiegeling. Immers, het is mogelijk dat mijn voet nu op 85% van zijn normale kracht zit. Ga ik er dan mee lopen kan hij zwaarder beschadigd worden, waardoor het herstel ook later inzet. (Doet alles om niet te hoeven lopen)
@Henk: Precies, dat denk ik ook. Door gedachten worden chemische processen in gang gezet die fysieke gevolgen hebben.
@Ennu: Ja, of het leven.

Mhm,ergens rond mijn 13e of 14e levensjaar zat er hier en daar een wrat op mn knieën en handen, moeders had er al van allerlei zalfjes op gesmeerd, doch ze bleven. Op een dag nam m'n opa die "op de buiten" woonde me mee naar een bevriende boer die mijn wratten zou "aflezen"...toen geloofde ik al niet in die onzin. Die beste man heeft in z'n woonkamer een minuut of 10 naar me zitten staren en een paar weken later waren de wratten verdwenen.Ze zijn nooit teruggekomen, nooit geen wrat meer op mn ledematen gezien. Ik houd het verhaal maar voor me, om begrijpelijke redenen, doch zo af en toe maak ik iemand deelgenoot. Zou er dan toch meer zijn.......?

@El Alcalde: Moeilijk te zeggen. Is een paar weken niet de gewone termijn voor wratjes om te verdwijnen? Dat is precies het probleem met dit soort dingen. Ik sluit niet uit dat er chemische processen in gang zijn gezet op het moment dat je opa naar je wratten zat te staren en jij je daar bewust van was. Wel mooi dat je sindsdien wrattenvrij bent!

@Casa..8:30

Het gaat niet over een paar weken, die wratten zaten er al een paar jaar, het waren geen wratjes maar WRATTEN. En de "aflezer" was niet m'n opa maar zijn vriend de landbouwer.

*Duveltje ontkurkt* ¡Salud!

@El Alcalde: Geen weken, maar jaren. Geen wratjes, maar WRATTEN. Geen opa, maar zijn vriend de landbouwer. Hoeveel fouten kan CasaSpider in zijn reactie maken? Daar helpt geen reiki tegen! Heb inmiddels twee Duvel en een Westmalle Tripel op.