Zoals de trouwe (ahum) lezer wellicht weet, ben ik nogal gefascineerd door kansberekening. En dat terwijl ik helemaal geen wiskunde-knobbel heb of ben. Wis- en Natuurkunde hebben echter zeer grote raakvlakken met de Filosofie, en dat (filosoferen) mag ik graag doen.
Het juist interpreteren van Statistieken is bijzonder moeilijk en kwaadwillenden kunnen deze wetenschap zeer manipulatief inzetten. Een klassiek grapje is de statisticus die bang is om te vliegen, omdat de kans dat zich een bom in het vliegtuig bevindt hem te hoog is. Op zekere dag vliegt hij zonder angst. Hij heeft namelijk zelf een bom meegenomen, omdat de kans dat zich tegelijkertijd twee bommen in een vliegtuig bevinden nagenoeg verwaarloosbaar is.
Geeft u eens antwoord op de volgende vraag: "Wat is de kans dat de eerstvolgende onbekende persoon die u tegenkomt, een bovengemiddeld aantal armen heeft?". Om het gemakkelijk te maken, kunt u kiezen uit de volgende antwoorden:
A. Nul.
B. Zeer onwaarschijnlijk.
C. Bijna zeker.
D. Zeker.
Het juiste antwoord is: Bijna zeker. Mensen met drie of meer armen komen zeer zelden voor, het betreft hier aangeboren misvormingen. Mensen met één of nul armen zijn er veel meer, zeker na het Nieuwjaarsvuurwerk. Het gemiddeld aantal armen per mens ligt dus een heel klein beetje onder de twee. De meeste mensen hebben uiteraard twee armen en zijn dus bovengemiddeld. De kans om zo'n twee-armig exemplaar tegen te komen is heel groot, veel groter dan de kans om één van die paar één-armigen tegen te komen.
Er is een redelijke kans dat er hier binnenkort meer over Kansberekening verschijnt...