Vermist
De programmering van BVN-TV (Beste Van Nederland) wordt steeds slechter. Misschien is dat een afgeleide van de steeds slechter wordende Nederlandse televisie. Misschien is het ook wel iets van alle tijden om te klagen over televisieprogramma's.
Hoe dan ook, maandagavond is er Vermist op BVN. Ik hou helemaal niet van dit soort programma's, maar heb het nu toch een keer of drie in zijn geheel gezien. Dan gaan bepaalde dingen opvallen.
Zo is er iedere week een item dat een vermist iemand live wordt gevonden en vervolgens in de studio komt. Het programma duurt zo'n 45 minuten, dus enige haast is geboden. Gisteren stond een Vermist-reporter aan het begin van de uitzending bij de woning van de vermiste persoon. Hij was niet thuis. Vijf minuten later had zij een buurman bij zich die wist waar de vermiste was. Dat is op zich al bijzonder. De vermiste man bevond zich in een discotheek om zijn dochter op te halen.
Reeds na tien minuten was de man inderdaad in de disco gevonden en weer tien minuten later kwam hij de studio in. Een ongelofelijk knappe prestatie als men niet over Startrek-beamers beschikt.
Nog zoiets geks. Een moeder was haar dochter kwijt. Zij was er vandoor met een asielzoeker en bevond zich waarschijnlijk in Spanje. Gedurende het hele programma kunnen er tips binnenkomen en warempel, binnen een kwartier kwam er een telefoontje dat het meisje was gesignaleerd in Barcelona, druk bezig met mensen te bekeren. In Barcelona! Net of ze daar met zijn allen naar Vermist zitten te kijken, get out of the city.
De psychologische kant boeit mij wel. Waarom gaan mensen na vele jaren op zoek naar een broer, vader of ander familielid. Als ik morgen te horen krijg dat ik nog een twee jaar oudere broer heb, die kort na zijn geboorte met zijn vader of iemand anders is verdwenen, ik geloof werkelijk niet dat ik daar koud of warm van zou worden.
Emotie is net als (bijna?) alles een chemisch proces. Als een man verliefd wordt op een vrouw wordt hij niet daadwerkelijk verliefd op haar, maar op een projectie van deze vrouw in zijn eigen hersens. In dit chemische proces wordt het object van liefde vaak enorm ge-idealiseerd en dat is maar goed ook. Anders zou er nooit iemand aan een relatie beginnen!
De mensen die op zoek zijn naar iemand uit een ver verleden zijn vaak alleen en misschien ook wel eenzaam. Mijn theorie is dat deze mensen een projectie creëren van degene die ooit uit hun leven is verdwenen of sterker nog, die zij misschien helemaal nooit hebben gezien. Die projectie kan zo sterk en groot zijn dat het hun hele leven beheerst.
Voor mij is dit ook de enige verklaring dat twee mensen elkaar zo gelukkig in de armen kunnen vliegen, terwijl zij elkaar nooit gezien hebben. Het is het (chemische) gevoel van verbondenheid dat zelfs stugge en niet aanrakerige Hollanders hiertoe de mogelijkheid biedt.
Een fascinerend proces, volgende week toch maar weer naar Vermist kijken dus.
Comments
Hm.. Vermist.....
Mijn echte vader is mij onbekend, ook mijn moeder wist het mij niet te vertellen (of ze wilde het niet.) Ze kon namelijk kiezen uit 12 personen. Kun je nagaan wat een sletje ze vroeger is geweest. Maar dat terzijde. Ik heb geen zin om te gaan spitten in dat verleden. Mocht er een eenvoudige manier bestaan om uit te vinden wie hij is dan zou ik het heel mischien doen. Ik denk dat ik het maar zo laat je weet maar nooit wat voor een griezel hij zou kunnen zijn.
Posted by: blips | February 15, 2005 8:29 AM
poeh, dat was een hele hoop psychologie. Nu nog een verklaring voor de gretigheid waarmee deze programma's bekeken worden.
Posted by: aargh | February 15, 2005 9:50 AM
er zit wel een verschil tussen iemand vermissen of iemand opsporen die je nog nooit gezien hebt toch?.... maar ik mag er misschien niet over oordelen want ik kijk nooit naar vermist.... het klinkt mij allemaal net ff te ranzig in de oren...zeker na uw stukkie.....maar ik kan me wel voorstellen dat je op zoek gaat naar je roots.....
Posted by: Paola | February 15, 2005 10:05 AM
Ik geloof er heilig in (ook al ga ik bijna nooit naar de kerk) dat dergelijke TV programma´s allemaal van te voren is gepland en afgesproken. Ik kan me zelf voorstellen dat men aan mensen die gefilmd worden instructies worden gegeven hoe en wat ze moeten doen. Hoe emotioneler ... hoe mooier ... des te meer kijkcijfers.
Bewijs? Ik ben door twee TV produktie bedrijven (waaronder Ivo Niehe) benaderd of we mee wilden doen met een Nederlandse versie van Het Roer Om. Na het interview kwamen allebei met dezelfde reactie ... ´jullie zijn niet interessant genoeg voor het programma ... omdat jullie geen risico´s nemen´. Aan één kant was ik blij om dat van hen te horen ... dat we goed bezig waren ... maar helaas niet interessant voor de TV kijkers.
Posted by: Don Amaro | February 15, 2005 10:14 AM
@Blips: Dat klinkt heel nuchter en je hebt groot gelijk. In jouw geval lijkt het zoeken me overigens nog een probleem op zich... :-)
@Aargh: Veel mensen houden ervan om emotie bij anderen te zien. Dan gaat de eigen chemische fabriek nanmelijk ook aan de gang!
@Paola: Dat is inderdaad een heel verschil. Ach, misschien is het wel een beetje ranzig. Het gekke is dat ik de uitzendingen waar een (meestal Colombiaans) adoptiekind op zoek gaat naar zijn echte moeder, in Colombia dus. Dat ziet er meteen een heel stuk "echter" uit. Voor mij tenminste.
P.s. Door MIJN stukje vind je het ranzig!?!
Grrr...
@Amaro: Helemaal mee eens, uiteindelijk doen ze het niet voor de zoekers/vermisten maar voor de kijkcijfers. Kijk maar waar Jerry Springer zijn gasten vandaan haalde, hoe gekker hoe beter. In Nederland gaan we ook die kant uit, dus wees maar blij dat je niet door de selectie bent gekomen... :-)
Posted by: CasaSpider | February 15, 2005 10:16 AM
Vermist is TROS en TROS is troep, maar ook daar is een markt voor.
Posted by: Renesmurf | February 15, 2005 10:42 AM
Geen vermiste personen in mijn leven, geen behoefte aan opgeklopte emotie tv. Dus na het lezen van jouw stukje weet ik dat ik niks mis aan dat programma!
Posted by: madelief | February 15, 2005 10:48 AM
Voel eens aan je hoofd Casa!!!! Heb je koorts of zo? Emotie een chemisch proces. Zulke baarlijke nonsens heb ik nog nooit gehoord!!!! Als je gevoelens al vereenzelvigt met chemie, wat blijft er dan nog voor normaal menselijk gevoel over voor wat er gebeurt in iemands leven? Ik heb het hier niet over dat Vermist, ik kijk nooit TV, dus daar gaat het mij niet om, al is dat wel de hoofdmoot van jouw stukje. Maar gevoel is gevoel, chemische processen e.d. vind je in pillen!!!!! Of hooguit misschien bij bepaalde ziektes, maar dat weet ik niet. Maar gevoel, of noem het emotie zoals je wilt, is iets menselijks, iets dat opborrelt op de meest onverwachtse momenten en daar moet je niet zoiets als chemie bijhalen.
Posted by: Cyberjunk | February 15, 2005 11:05 AM
Ben het helemaal met Paolo eens: Vermist is ranzig en totaal geregiseerd, plastic televisie. En van dat gelukkig in de armen vliegen heb ik ook geen hoge pet op, ik wil diezelfde mensen eigenlijk nog wel eens na een tijd terugzien, volgens mij kunnen veel van hen weer in de volgende uitzending want ik denk dat degene die op de loop was al heel snel weer de benen heeft genomen.
Posted by: Henk (ES) | February 15, 2005 11:42 AM
@Renesmurf: Haha, dus als de VPRO het had uitgezonden was het een heel goed programma geweest... :-)
@Madelief: Neen, veel mis je niet. De beste miss is nog altijd miss Universe trouwens!
@Cyberjunk: Toch denkt de moderne wetenschap er echt zo over. De (allerkleinste) bouwstenen van mensen zijn exact hetzelfde als die van een steen, een grasspriet of de monitor van je computer. Maar nu denk je vast helemaal dat mijn chemicalien totaal door elkaar geklutst zijn... :-)
@Henk(ES): De wens is wellicht de vader van de gedachte, maar "Paolo" heet toch echt "Paola"... :-) Het feit dat er nooit een programma is over hoe de situatie na 3 maanden is bevestigt overigens wel jouw stelling.
Posted by: CasaSpider | February 15, 2005 12:17 PM
Vermist. Ik Geloof dat ik het weleens gezien heb.
Wat betreft de montage van het hele programma; dat lijkt mij niets minder dan logisch. Elk programma wordt op zo'n manier gemonteerd zodat de kijker er baat bij heeft.
We kunnen immers moeilijk 3 weken lang non-stop naar de presentator en zn crew van 'vermist' gaan zitten kijken.
Daar kan ik mij denk ik niet meer aan storen.
Tja, en wat betreft het opzoeken van familieleden die men nog nooit eerder heeft gezien. dat is natuurlijk iets persoonlijks. Zover ik weet heb ik geen onbekende familieleden.. alhoewel misschien heb ik wel een kind in Afrika..
Posted by: GJ | February 15, 2005 12:45 PM
Alle programa's hebben een produktieteam. En reken maar dat het geen toeval is. Want toeval bestaat niet op de NL tv.
En er moet vooral gejankt worden.
Wat mij opvalt is dat men info geeft en dan per telefoon team komt met ja, gezien hoor met de gelijke info die men al in de uitzending gaf.
Hoeveel bellers hebben lol tijdens de uitzending?
Posted by: Brillie | February 15, 2005 12:49 PM
@GJ: Ik heb niets tegen montage (drie weken achter elkaar naar de crew van Vermist kijken, SPAAR ME!), maar als je doet alsof het live is moet je het wel goed doen. Ik erger me er overigens niet aan, vind het juist grappig. Tegenwoordig voorspel ik hoe snel ze daar en daar zijn. Dat zal wel schrikken worden voor Floortje en jou. Als er ineens zo'n donkere krullenbol voor de deur staat in Glimmen... :-)
@Brillie: Ja en of er echt wel bellers zijn. Ik waag het te betwijfelen. Gisteren was er een beller die alleen "G..verd....!" zei, vrees dat ook hij ingepland was. Maar ja, wat maakt het uit...
Posted by: CasaSpider | February 15, 2005 1:18 PM
haha! :)
Posted by: GJ | February 15, 2005 2:08 PM
Sorry Paola.
Posted by: Henk (ES) | February 15, 2005 4:10 PM
Ik heb dat zelf meegemaakt. Toen ik achttien was bleek ik opeens nog een oudere broer te hebben die in Amerika woonde. Dat was toch wel leuk. Ik vond het wel spannend en heb hem een brief geschreven (dat was nog in de tijd voor de e-mail). Sindsdien kunnen we goed met elkaar opschieten, die ene keer in de drie jaar dat we elkaar zien. Maar inderdaad, als het een vreselijke vent was geweest, had ik ook mijn schouders opgehaald en er nooit meer over nagedacht hoor. En er zeker niet mee op tv hebben willen komen.
Posted by: Irene | February 15, 2005 4:12 PM
Ik bedoel niet inpand, maar meer, dat mensen bellen voor hun eigen lol en geen bruikbare tips geven.
Posted by: Brillie | February 15, 2005 4:54 PM
Dit soort programma's is duidelijk geensceneerd, net zoals dat walgelijke programma van Hennie Huisman altijd was.
Hier in de States hebben we ook zo'n gefabriceerd programma (dat ik eerlijk gezegd wel eens kijk). Het gaat over mensen die vermoeden dat hun levenspartner vreemd gaat en het tv-programma inschakelen om de verdachte te laten volgen. En letterlijk in elke uitzending belt het slachtoffer op om te vragen waar de verdachte is, waarna een kutsmoesje volgt.
Elke week weer....vast stramien. Maar ja....er zijn wel meer zaken op tv niet zoals ze lijken, dus ik maak me er al niet meer te druk om ;-)
Posted by: w8in | February 15, 2005 7:49 PM
@Irene: Dat is bijzonder! Stel je had hem nooit gesproken of geschreven, had je hem dan ontroerd in de armen kunnen vliegen?
@Brillie: Ja, in Nederland wonen vele grappige mensen!
@W8in: Neen, de tijden dat je op zaterdag met het hele gezin van half negen tot elf uur naar Zeskamp (Barend Barendse!) ging kijken zullen wel nooit meer terugkomen... :-)
Posted by: CasaSpider | February 16, 2005 6:41 AM
@Henk ach joh geeft niks hoor, je moest eens weten hoe ik allemaal genoemd word ;-)
@casa..na jouw stukje werd het met duidelijk dat het zo ranzig was als ik dacht..... dat dan! ;-)
Posted by: Paola | February 16, 2005 7:49 AM