« Effectief Leiderschap (Terugkomdag) | Main | Wulfsen & Wulfsen (1) »

Dipje

Luchiano (7) mag van zijn moeder lang niet zo vaak met zijn Gameboy spelen als hij wil. Dat komt deels doordat te lang spelen niet goed is voor zijn ogen en deels doordat Lucy er zelf erg graag mee speelt.

Zaterdagmorgen zat zij met de GameBoy in haar stoel en droop Luchiano teleurgesteld af naar zijn kamer. Daar lag hij verdrietig naar het plafond te staren. Ik ging naar hem toe en zei: "Hey, ik ga op mijn bed de krant lezen. Als je zin hebt kom je gezellig bij mij liggen..." Ook daar had Luchiano geen zin in.

Nog geen twee minuten later lag hij naast mij. "Altijd wil mama op de GameBoy en altijd wil ze Zelda spelen. Nooit mag ik Riviera erin doen." Voor zijn overgang naar de derde klas heeft Luchiano pas Riviera, The Promised Land gekregen. Hij vindt het leuk, jammer genoeg voor hem vindt Lucy er niets aan.

CasaSpider: "Toch zie ik jullie vaak gezellig samen spelen, jij ligt dan op schoot bij mama..."
Luchiano: "Gezellig? Mama is dan de hele tijd aan het spelen. Alleen als er iets moeilijks is moet ik het doen!"
CasaSpider: "Het is toch juist leuk om de moeilijke dingen te doen?"
Luchiano: "Moelijk voor haar, voor mij is er niets aan!"

Tranen biggelden over zijn wangen.

"Je zit even in een dipje", zei ik tegen hem.
- "Wat is een dipje?"

Ik vertelde dat men het leven als een lijn kan zien, met bergen en dalen. Met mijn vinger tekende ik de bergen en dalen in de lucht. "Als je een kadootje krijgt of je gaat over dan is dat een bergje. Als je bijvoorbeeld niet op de GameBoy mag spelen is dat een dal. Als je je vinger door een kommetje met saus haalt komt er een kuiltje in en dat noemen ze dipje. Dan zit er een dal in de lijn van je leven en daar zit jij nu precies even in."

Kennelijk was het verdriet van de kleine man toch een stuk groter dan ik had kunnen bevroeden. "De lijn van mijn leven is recht naar beneden. En daar blijft hij altijd...", zei Luchiano triest. Ik vroeg mij af of hij nu reeds in zijn Gothic-fase was beland.

Vijf minuten later was hij echter alweer vrolijk aan het basketballen (live, niet op de GameBoy) met zijn moeder. Ik dacht nog even na over het woord dip. Eigenlijk best een mooi en toepasselijk woord. Van de andere kant, dipsaus en dippen associeer ik juist weer met positieve dingen.

Tijd om te gaan basketballen.

Comments

Gewoon zoveel laten gamen als ie wil, dan krijgt ie er vanzelf wel genoeg van.
Tenzij het bedtijd is natuurlijk.
Regels maken het leven zuur.

Is het wel goed voor Lucy haar ogen om zo vaak te gamen? Als jullie vinden dat het niet goed is voor de ogen van Luchiano, dan is het toch ook niet goed voor HAAR ogen? Ze moet dan wel het goede voorbeeld geven. En anders, gewoon afspraken maken!!! Regels maken het leven zuur, daarin heeft Renesmurf wel gelijk, maar zonder regels wordt het een zooitje, hoe vervelend ze ook zijn, ze zijn wel nodig.

Speelt mama ook vaker op de Game Boy of is dat tijdelijke vertekening vanuit Luchiano?

regels zijn er om er vanaf te wijken

wat een prachtig verhaal om te lezen...ik heb het met een grote glimlach om mijn mond gelezen......

@Renesmurf: Regels zijn er niet om het leven zuur te maken maar om mensen te beschermen, tegen anderen en tegen zichzelf. Als Luchiano 4 uur achterelkaar met zijn GameBoy speelt heeft hij daarna hoofdpijn. Dat laatste is hij echter de volgende keer alweer vergeten...
@Cyberjunk: Lucy heeft geen last van haar ogen, maar wel van haar vingers soms. Maar ja, zij is oud en wijs genoeg om zelf te bepalen of het verstandig is om door te gaan. Dat hoort nu eenmaal bij het volwassen zijn... Ik ben het met je eens dat het zonder regels een zootje wordt!
@Cinner: Mama speelt er zeker vaak mee, maar het was inderdaad ook de perceptie van Luchiano op dat moment... :-)
@Ennu: Is dat een regel?
@Paola: Een mooier compliment heb ik vandaag nog niet gehad, dank!

Luchiano heeft wel een heerlijk gevoel voor drama. Ik ben benieuwd wat hij daarmee in de toekomst gaat doen.

Ik neem aan dat hij niet dom is. Zo doe je wel een beetje eigenlijk. Foei.

@aargh: Alle kinderen van die leeftijd hebben hetzelfde gevoel voor drama. Daarmee proberen ze hun zin door te zetten, dat geldt voor ALLE kinderen in die leeftijdsgroep. Het is maar net hoe ouders hiermee omgaan, daarvan hangt het af wat kinderen met dat gevoel voor drama gaan doen in de toekomst.

Wat ben je toch een raspedagoog! ;-)

Ouders ook.... altijd weer de ouders die het verpesten voor de kinderen.

De huidige tijd is boeiend: Casa had vroeger geen gameboy om urenlang zijn ogen te belasten. Ik heb deze week twee neefjes van Casa (mijn kleinkinderen van 9 en 11)op vakantie gehad. Ook die kunnen "eeuwig " met de gamequibe voor de TV zitten. Is niet goed, maar ik zou het ook gedaan hebben, en dat wetende ga je er anders mee om dan allerlei wijsheden verkondigen dat het niet goed is. De benadering van het Dipje is overigens wel geniaal. CasasPa

Het leven bestaat uit tegenstellingen: het is dag omdat het nacht is, het weekend is anders dan doordeweekse dagen, verdriet en plezier, ga zo maar door. Gelukkig is het meeste verdriet van kinderen inderdaad redelijk snel opgelost! Zolang het zonnetje maar in je hartje schijnt :D

@Aargh: Wat mij betreft mag hij snel ontdekt worden, dan ben ik zijn manager... ;-)
@Renesmurf: Hmm... kun je aangeven waar ik precies doe of hij dom is? Ik het het nog eens nagelezen, maar kan het niet vinden...
@Cyberjunk: Hehehe... hoe krijg ik hem zover dat hij naar Hollywood kan?
@Verbal Jam: In mijn volgende leven word ik leraar, zeker weten. Al was het maar voor de lange vakanties...
@Brillie: Ik ben zeer benieuwd wat jouw ouders je hebben aangedaan... ;-)
@CasasPa: Precies, zijn het niet juist de ouders die roken die het hun kinderen verbieden?
@Willisha: Op Madeira en Curacao mag dat laatste geen probleem zijn... :-)

Van zijn moeder niet? Dat moet natuurlijk zijn: van ONS niet....

Het is ook zo leuk dat gamen!

Ik speelde destijds met huisgenootjes uren lang Quake en Gta (die eerste versies). Studeren zat er dus echt niet meer in.

Had ik nooit moeten doen! ;-)

@Erwin: Maar wat hebben JULLIE daar dan mee te maken... ;-)
@GJ: Wat had je precies nooit moeten doen?

Ok gelukkig, niet dat moeders de hele boel eeuwig bezet houdt. Je hebt ze hoor ;)

Je kunt natuurlijk ook een gameboy voor mamma erbij kopen. Of nog beter: een Xbox of gamecube en dan een spel waar je met 2 controlers in competitive of juist cooperatieve mode samen kunt gamen. Ook mijn kinderen zitten veel te gamen op gameboy, gamecube en computer en kijken daarnaast oook nog veel tv. Als Luchiano na 4 uur gamen hoofdpijn heeft kan het ook zijn dat ie een bril nodig heeft, hoewel ik ook wel vind dat 4 uur aan een stuk wel zat is.
Met die dip moet je wat meer doen. Door onderin de dip te dippen lukt het je om je vingers weer omhoog te trekken, maar nu nog lekkerder dan voorheen; met dipsaus. Daar kun je een hele theorie over opzetten, ik zou maar snel een copyright aanvragen op deze gedachte.

Mmmm Casa, goede vraag..

@Cinner: Zoveel is zeker. Lucy en Luchiano zijn ongeveer even fanatiek. Gelukkig kan ik er gemakkelijk van afblijven...
@CuraKora: Dus een diepe dip is nog lekkerder dan een oppervlakkige wil je zeggen... Ik zal kijken wat ik hiermee kan doen... ;-)
@GJ: Ja... maar nu de antwoorden nog... :-) In mijn ogen is het overigens beter om dingen te doen die je niet had moeten doen dan andersom...

Soms Casa, maar niet altijd denk ik.

Maarrrr alles behalve een modaal (lees: saai) leven. Dus dan kun je beter wel dingen doen die je eigenlijk niet had moeten doen. Anders wordt het ook zo saai he! :-)