CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Er is het een en ander te doen rondom het Creationisme, een term waar velen tot voor kort niet eerder van gehoord hadden. "Evolutie of Schepping", luidt de vraag, niet toevallig in een tijd waarin zelfs Andries Knevel het licht heeft gezien. Het in cellofaan verpakte reclamepakket dat wekelijks bij ons in de brievenbus valt bevat deze keer derhalve de creatonisme-folder uit Urk.

Eerlijk gezegd was de folder mij absoluut niet opgevallen, ware het niet dat een aantal weblogs de actie Terug naar je maker is gestart. Doel van de actie is dat iedereen die de folder ontvangt hier een gat in knipt om hem onbruikbaar te maken en vervolgens ongefrankeerd terugstuurt, naar de maker. Hij heet Kees van Helden.

CasaSpider doet daar niet aan mee. Immers, van al het reclamemateriaal dat bij ons binnenkomt is deze folder een van de interessantere. Het is fascinerend om de gedachtengang en argumentatietechniek proberen te doorgronden van mensen die een andere mening zijn toegedaan.

De folder begint met het hoofdstuk Onze gedachten bepalen wat we zien (pagina 2). "Zal een kleuter van vier jaar een boek zonder plaatjes mooi vinden? Nee, uiteraard niet, want die kleuter kan niet lezen." Deze open deur leidt tot iets om over na te denken: "Wie zal in een bos meer zien: een boswachter of een kind dat altijd in de stad gewoond heeft?"

Ik zeg altijd wees voorzichtig met het gebruiken van analogieën en ook met deze kan de schrijver zich nog wel eens in de eigen voet schieten, wie is hier de boswachter. Het doet me denken aan uitspraken van het Orakel van Delphi. Genoeg hierover, meer informatie is te vinden op www.creatie.info.

Luchiano (11) is de gehele week vrij wegens Carnaval en ik maandag en dinsdag. Gelukkig staat tegenover al deze vrijheid niet de verplichting actief deel te nemen aan het volksfeest. Ons enige contact vindt dinsdag plaats als we de gevulde pamperzakken van Diana (2) naar de pamperverzamelcontainers naast de Boerenbond brengen.

Over bont gesproken is het wel bijzonder dat Gerard Joling uitgerekend min of meer door Georgina Verbaan tot Domste Bontje van 2008 is uitgeroepen. Bij de Boerenbond aan de Mary Zeldenrustlaan 20 te Rijen Wringersgat staat een aantal praalwagens klaar voor de optocht van die middag. Bij het Wilhelminaplein lukt het om Diana samen met zo'n praalwagen op de foto te zetten.

We zijn op weg naar Tilburg waar we onder andere het Kruidvat met een bezoek vereren. Wat zijn er trouwens ontzettend veel Kruidvatten (vaten?) in Tilburg. We tellen er zo vier. Lucy zoekt een shampoo en conditioner uit van het merk Gliss, alle Aussagen ohne Gewähr. Op het rek staat een bordje geprikt met de tekst dat men twee Gliss-produkten uit mag zoeken voor vijf euro.

Bij de kassa zie ik de caissiere echter twee maal een bedrag van ruim boven de vier euro aanslaan. "Euhm mevrouw, die kosten samen vijf euro hoor", sputter ik. "Neen, er geldt een korting van vijf procent op deze produkten", antwoordt de jongedame. Mensen zijn een verzameling quarks en hun gedrag wordt bepaald door chemische processen. Dat weet ik zeker want het begint aardig te borrelen in mijn bloed. "Hou ze dan maar", zeg ik kortaf.

Na het betalen loop ik nogmaals naar het betreffende rek. Er staat heel duidelijk dat men twee Gliss-produkten mag uitkiezen voor vijf euro. Ik pak een fles shampoo en een fles conditioner, ruk het voordeelplaatje van het rek af en been naar de caissiere. "Kijk, hier staat het!", roep ik. De vrouw bestudeert het plaatje, haalt de flessen die ze onder de desk heeft weggezet tevoorschijn en maakt de rekening op. "Dat is € 9,50", zegt ze een beetje pinnig. "Wat? Maar ik hoef er maar twee hoor", antwoord ik. "Ja maar, u zet er net twee flessen bij!" "Ja maar, ik wist niet dat u die andere weer tevoorschijn ging halen. Van begin af aan wil ik er maar twee!"

Zuchtend draait de caissiere de transactie terug en ze neemt daar de tijd voor, waarschijnlijk in de hoop dat de allengs langer wordende rij haar woede op mij richt. Neen, tussen de caissiere en mij komt het nooit meer goed. "Dat is dan € 4,75", zegt ze. Zwijgend maar ook een beetje verbaasd betaal ik. De aanbieding was toch twee produkten voor vijf euro? Het zijn 25 eurocenten om te koesteren.

Ach, waar maakt men zich druk over. Het punt is dat als men iets aanbiedt men dit ook na moet komen. Ik bedoel, met al dat Creationisme gaat het toch echt de verkeerde kant op met de evolutie.