CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Bijna een jaar geleden schreef ik met gepaste trots over mijn sportieve inborst bij Brabant Water, toen nog onder codenaam Den Druppel. Iedere dag nam ik niet de lift maar wel de trap naar mijn werkplek op de vijfde verdieping, een tocht van 90 treden. Om het tempo hoog te houden, niet te verzuren en een gevoel van snelheid te creëren was het hupje van Bart Veldkamp mijn voorbeeld.

Op het toilet thuis lees ik het eerste nummer in 2009 van ons personeelsblad met de geniale titel Wat'er leeft. Helemaal niet gek verzonnen voor een waterleidingbedrijf, toch? Een artikel getiteld Stairway to... trekt direkt mijn aandacht. Het gaat over ICT-medewerker Ron Palm.

Vroeger, toen de DBA's in de pauze nog naar de kantine gingen, kwamen we Ron vaak tegen in het trappenhuis. Sinds 15 november 2005 loopt hij elke dag negen (9!) keer van beneden naar de achtste verdieping. Wij noemen hem derhalve Intercity. Karel Schollen, de schrijver van het artikel in de Wat'er leeft, berekent dat Ron inmiddels meer dan een miljoen treden heeft beklommen in het trapportaal van Brabant Water te 's-Hertogenbosch.

Dat is niet onopgemerkt gebleven. Op de zesde verdieping zijn de vaak knappe dames van Communicatie gehuisvest. Een van hen zit in het Management Team (MT) en heeft de kwestie ter sprake gebracht. Ron liep aanvankelijk namelijk in de blokuren en dat zijn de uren dat men geacht wordt te werken.

Inmiddels heeft hij zijn loopschema daarom verplaatst naar het pauzeblok. Bij wijze van grap heeft men hem tevens een rekening van € 519.75 gepresenteerd voor het overbelasten en de slijtage van het tapijt. Als speciale service hier het artikel, pagina 1 en pagina 2.

Er is het een en ander veranderd bij Brabant Water. Zo is in maart 2008 de actie Bravo van start gegaan, een actie die medewerkers aanspoort tot een gezondere levensstijl. Een onderdeel daarvan is om vaker de trap te nemen. Een andere verandering betreft onze verhuizing van de vijfde naar de tweede verdieping.

Dit betekent helemaal niet dat ik minder ben gaan (trap)lopen, integendeel. Samen met collega-DBA Stefan lopen wij in navolging van de onnavolgbare Ron Palm dagelijks twee keer naar de achtste verdieping, twee keer achter elkaar wel te verstaan. Het gekke is dat ik voorheen, op weg naar de vijfde verdieping, al op de derde de man met de hamer tegenkwam. Daar kan ik nu slechts hartelijk om lachen Haha ha.

Het is wederom een bewijs voor belang van het verleggen van de horizon: als men van A naar B rijdt lijkt B vaak een heel eind. Rijdt men echter op zekere dag via B door naar het veel verder gelegen C dan is B slechts een peulenschil. Enfin, tot op heden is onze dagelijkse exercitie in het trappenhuis slechts de postdame opgevallen. De leuke dames van Communicatie op de zesde weten nog van niets.

Wij zijn er nog niet uit of dat positief is of juist niet.