Zaterdagochtend zitten we lekker aan de koffie. "Vandaag wil ik de lamp maken", zegt Lucy. Onze belangrijkste lichtbron in de woonkamer doet het al een paar maanden niet meer. De diagnose is gesteld, de slimme Ikea stekkerverbinding in de lamp is niet goed. De oplossing is goedkoop en simpel: een kroonsteentje.
Daar komt Lucy al aan met de trap. Zij mag de lamp ontmantelen, ik doe het electrische gedeelte. Om een of andere reden heeft Lucy totaal geen slechts een beperkt vertrouwen in mij als klusjesman. "Vroeger heb ik heel veel met kroonsteentjes gewerkt", stel ik haar gerust. "Geloof me, op dit terrein ben ik een van de beteren ter wereld."
Zo niet de beste. Het duurt allemaal even maar dan hangt de lamp weer netjes. Het goede nieuws is dat hij het nog doet ook, het slechte dat Luchiano (10) twee minuten later gilt dat de internetverbinding eruit ligt. Het diverse malen herstarten van de apparatuur in de meterkast helpt niet, het Line lampje blijft knipperen. Ik bel 0900-0740, ja dat is de Helpdesk van Ziggo. Echt soepel gaat dat niet, een gevolg van de hoge rentelasten op schulden die de opkoopfondsen netjes van de belasting aftrekken? (link)
 |
 |
 |
| Een vriendelijke medewerkster helpt Diana (2) uit het springkussen te komen |
Diana door de tunnel |
Lucy helpt een handje |
Ziggo zegt dat het druk is en vraagt om mijn postcode. Vervolgens zegt het systeem dat er een storing in mijn buurt is. Jaja, het is anders wel heel toevallig dat internet het niet meer doet nadat wij de lamp hebben gerepareerd. Ik bel opnieuw en tik nu een heel andere postcode in. Zie je wel, ook daar is een storing. Nu geloof ik er helemaal niets meer van. Ongeveer tien minuten later meldt zich een helpdeskmedewerker aan de lijn die verklaart dat Ziggo er in heel Nederland uit ligt. Een DNS-server schijnt het begeven te hebben. 's Avonds moet het verholpen zijn, ik kan niets anders dan hopen te geloven wat de man zegt.
's Middags hebben we toch iets anders te doen, het is Koningsdag bij voetbalvereniging Willem-II ofwel de opening van het nieuwe voetbalseizoen. Volgens het programma (link) wordt het een spectaculaire dag met diverse activiteiten, de traditionele spelerspresentatie en een vriendschappelijke wedstrijd tegen Rayo Vallecano uit Madrid. Het is een zonnige middag en we vermaken ons prima.
 |
 |
 |
| CasaSpider heeft twee lekkere visjes gevangen |
Lucy en Diana van de glijbaan voor het stadion van Willem-II |
Luchiano (10) in zijn Destil-shirt |
Het is even de vraag hoe de dames zich houden bij de voetbalwedstrijd maar dat valt mee. Diana (2) ligt al snel te slapen en Lucy verbaast zich over de passieve houding van Willem-II. In de tweede helft beginnen ook anderen te morren, ja het is een slechte wedstrijd. De patat met mayonaise die we in de pauze halen is het hoogtepunt. Volkomen onverwacht scoort Mourad in de 80e minuut voor Willem-II dat de wedstrijd met 1-0 wint.
O ja, waarom zijn we naar deze open dag toegegaan? Dat komt wederom door de Rabobank. Luchiano kreeg een brief waarin stond dat hij een presentje mocht ophalen bij de Rabo-stand. Inmiddels weten wij net als de slachtoffers van de Rabo-woekerhypotheek OpMaat (link) dat de bank niet scheutig is met presentjes maar we trappen er voor de tweede keer in. Een wit rond toetertje is de buit.
 |
 |
 |
| Andries Jonker, trainer van Willem-II, wordt nauwelijks zichtbaar geinterviewd |
Een kudde Destil en Diana |
Willekeurige supporters op de Willem-II tribune |
Nu we toch aan het zeuren zijn, volgend jaar mag de organisatie van Koningsdag mij wel inhuren. Ik zie namelijk een aantal verbeterpunten. De traditionele spelerspresentatie is een fiasco. Eerst zien wij de spelers zich warmlopen, dan gaan ze naar binnen en vervolgens roept de stadionspeaker de namen van de selectie om. Op de grote beeldschermen verschijnt een foto van de betreffende speler. Ah, ik lees net dat we de echte spelerspresentatie gemist hebben en dat het wel degelijk een succes was.
Toch kan het ook anders! Laat iedere speler begeleid door jeugdspelers of cheerleaders het veld opkomen en als dat te veel werk is laat ze zich dan tenminste in de middencircel verzamelen. In de pauze is er ook geen enkele vorm van amusement. Zorg voor een DJ met cheerleaders, daar komen de mensen voor terug. En geef iedere bezoeker bij het naar huis gaan een cheerleader mee, okay ik heb een cheerleader-fetish maar toch.
 |
 |
 |
| Deze spannende scene voor het doel van Rayo Vallecano is niet tekenend voor de wedstrijd |
Het scorebord liegt niet, Willem-II verslaat Rayo Vallecano met 1-0 |
Koningsdag is voorbij, in het zonnetje lopen we naar de auto |
Genoeg gezeurd, we hebben ons vermaakt en dat telt. Bij thuiskomst deed internet het weer, goed werk van de mannen van Ziggo. Het is nu zondagochtend en zojuist speelden de USA en Brazilie de finale van het mannen volleybaltournooi. Een geweldige wedstrijd. Met de Amerikaanse nummer 13 Clayton Stanley in de gelederen wordt volleybalverening Rijen probleemloos Nederlands kampioen. Wat een beest.
Diana heeft het wel gehad met de Olympische Spelen, vooral omdat alles zich in de vroege uren afspeelt, dat is normaliter haar Dora-tijd. Vanmorgen riep ze me om haar naar beneden te brengen en toen ze het volleybal op televisie zag zei ze huilend: "Nee, niet weer voetbal!"
Sjonge sjonge, wat is het koud op maandagochtend. Min 5 graden wijst de boordcomputer aan. Ik waan mij Roald Amundsen. De snijdende kou verstijft mijn wangen hetgeen praten bemoeilijkt. Gelukkig is er niemand om tegen te praten want een dubbele-r uitspreken is onmogelijk. Daarom bijna vijf minuten aan mijn voorhuid gekrabd.
