CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Zaterdagochtend moeten we voor de zoveelste keer vroeg uit de veren. Deze keer niet vanwege een voetbalwedstrijd, neen wat dat betreft is er goed nieuws te melden. Luchiano (11) heeft al twee weken achter elkaar niet verloren! De wedstrijd van vorige week tegen JEKA D7 was afgelast en die uit tegen Advendo D3 van zaterdag gaat aan zijn neus voorbij, met dank aan Sint Nicolaas. (Hmm... lees net op de website van Advendo de uitslag... Advendo D3 - Rijen D4 13-0)

Voor negen uur zitten we al in de auto richting Rijswijk, SQL Integrator Head Quarters. Om tien uur gaat daar het Sinterklaasfeest van start. Het is druk, er zijn veel kinderen (wat gek!) en gelukkig ook koffie met gevulde speculaas. Plotseling komen er een paar Zwarte Pieten binnen. Ze praten snel en zijn Haags grappig.

Voor de verjaardag van Sint willen ze een taart bakken met als ingrediënten suiker, bloem en melk. Eén Piet is echter jaloers, deze is namelijk net als Sint op 6 december jarig maar zijn verjaardag wordt nooit gevierd.

Uit verbittering steekt hij een paar ballonnen kapot en steelt de ingrediënten voor de taart. Dit gedrag is sommige kleinere kinderen te gortig en eentje verlaat huilend de zaal. Ook Diana (2) doet af en toe haar handen voor de ogen.

De vrolijke liedjes en de participatie van de ouders, de vaders moeten zelfs jump-stylen, maken er al snel weer een gezellig feest van. Sinterklaas komt binnen en de stoute Zwarte Piet waagt het zijn gezicht te laten zien.

Het is opvallend hoe snel de SQL Integrator-kinderen hem als de boosdoener aanwijzen, overmeesteren en naar Sint begeleiden c.q. duwen. Een goed besef van normen en waarden of verklikkers in spé? Laten we het op het eerste houden.

Stoute Piet betuigt zijn spijt en daarmee is de kous af. Het is hoogste tijd voor de kado's. De kinderen krijgen allemaal hun kado maar mogen het pas openmaken op het teken van een Zwarte Piet, het begin van de papierscheurwedstrijd. In luttele seconden is het gebeurd en bekijkt iedereen zijn buit.

Diana is een sprekende Dora-pop rijker en Luchiano een Lego-pakket om een robot op een schip mee te bouwen. De kinderen willen allemaal zo snel mogelijk naar huis om met hun nieuwe speelgoed te spelen. Dat is logisch en meteen het voordeel van vroeg beginnen. Nog voor twee uur 's middags zijn we thuis. Diezelfde middag zet Luchiano de robot in elkaar, lees ook zijn verslag. Diana is onafscheidelijk van haar Dora-pop, de liefde voor Sonic is tijdelijk naar het tweede plan verschoven.

Al met al een geslaagde editie van deze traditie, perfect georganiseerd door Claudine en Ina. Sint moest zich haasten want luttele uren later werd hij op Curacao verwacht alwaar het de laatste weken onafgebroken schijnt te regenen. Met het stralende zonnetje in Rijswijk had de Goedheiligman meer geluk.

Liefhebbers van Sinterklaasfeestfoto's dan wel gerelateerden van SQL Integrator worden verwezen naar het album Sinterklaas bij SQL Integrator met een verslag in 64 foto's. Enjoy!

Posted by CasaSpider at 2:59 PM | Permalink | Comments (7)

Schouwhengst is wel een van de treurigste beroepen die er bestaan maar wat is dan een van de fijnste? Ik meen filosoof. De gehele dag mag men nadenken over vreemde redeneringen, paradoxen en wat dies meer zij. Typisch een baan die men het beste in de kroeg uitvoert.

Neem bijvoorbeeld een Carl Gustav Hempel en de stelling "Alle raven zijn zwart". Men houdt een steekproef onder een miljoen raven die allen zwart blijken te zijn. Het omgekeerde is per definitie ook waar: "Alle niet-zwarte dingen zijn niet-raven". Een rode appel is een niet-zwart ding en het is een niet-raaf. Hieruit volgt dat het observeren van een rode appel het geloof in de stelling dat alle raven zwart zijn verhoogt. Het paradoxale element zit hem erin dat de inductieve logica de intuïtie tegenspreekt. (Wikipedia)

Denk daar maar eens over na, dan schenk ik mijn glas nog maar eens vol met Tequila. Luchiano (11) heeft zijn eerste rapport van dit schooljaar binnen. Een rapport dat mij in zowel positieve als negatieve zin verrast, een paradox an sich. De laatste twee weken zijn wij druk bezig met de voorbereiding van de Cito-toets die begin februari 2009 afgenomen wordt.

Taal is een probleem voor Luchiano dus daar ligt de focus. Zijn nivo valt mij eerlijk gezegd vies tegen, van de gehele materie over lidwoorden, bijvoegelijke naamwoorden, voorzetsels en voornaamwoorden is hem nauwelijks iets bekend. Wat doen ze daar op school? Of moet ik zeggen wat doet Luchiano daar?

Daarom verbaast het mij enigszins dat zijn rapport nog niet eens zo slecht is. Het doet mij wel vrezen voor de kwaliteit van het onderwijs. Voor het tienminutengesprek dat binnenkort met juf Wendy plaatsvindt heb ik in ieder geval voldoende gesprekstof.

Met haar commentaar onderaan het rapport ben ik het volmondig eens: "Luchiano, Let goed op tijdens de uitleg, dan weet je altijd precies wat je moet doen. Lees de opdrachten goed."

Toch baart de Cito-toets mij zorgen. Op een bepaald moment weet je ook niet meer of je kind nu slim is of (gechargeerd) dom, op specifieke gebieden. Aan de hand van hoe hij zich gedraagt en uit weet ik zeker dat Luchiano een pienter mannetje is, maar als hij een bladzijde over voornaamwoorden uit zijn hoofd moet leren slaat de twijfel toe. Waarschijnlijk heeft het met interesse te maken.

Samen met het rapport bracht hij een werkstuk uit de handenarbeidles mee naar huis. Een plexiglazen ornament met de letter L die via een batterij en speciale verlichting steeds van kleur verandert. Dat is dan weer knap en Luchiano is naar eigen zeggen een van de weinigen die het werkstuk af heeft gekregen.

Tijd voor een andere filosoof, tijd voor een nieuwe Tequila. Enrico Fermi is de naam van de een, José Cuervo die van de ander.

De Fermiparadox is een paradox waarin hoge schattingen voor de kans op het bestaan van buitenaards leven in schril contrast staan met een gebrek aan bewijs daarvoor. De leeftijd van het universum en het reusachtige aantal sterren lijken aanwijzingen voor de aanname dat buitenaards leven veel zou moeten voorkomen. Tijdens een lunch in 1950 praatte de natuurkundige Enrico Fermi daarover met zijn collega's en zou toen hebben gezegd: "Waar zijn ze dan?"
(Wikipedia)

Haha, die vraag had Luchiano kunnen verzinnen! Ik klok de rest van de fles Tequila met een paar ferme slokken naar binnen en veeg de lippen af aan de rug van mijn hand.

Posted by CasaSpider at 7:39 PM | Permalink | Comments (7)

Op de DBA-kamer van Brabant Water staat een stereotoren. Het is een oud geval, zo pikt de cd-speler alleen officiële cd's en geen zelfgebrande. Er zit een dubbel cassette-deck in maar wie gebruikt dat nog anno 2008? Hierdoor staat de hele dag de radio aan. Daar valt prima mee te leven, alleen hebben we geen echte FM-antenne. Er is een constructie bedacht met een lang stuk electriciteitsdraad waar aan het uiteinde een AM-antenne gekoppeld is.

Antennes blijven vreemde dingen of liever gezegd radiogolven zijn raar. In mijn simpele beleving bevinden de radiogolven van alle zenders die wij kunnen ontvangen zich in onze kamer. Toch moet de antenne precies in een bepaalde stand staan, anders wordt het geluid overstemd door ruis.

Sterker nog, als iemand de draad vastpakt doet hij het vaak wel. Of als iemand in een bepaalde positie gaat zitten, maar dat is toch gek? Laatst hadden we weer slecht geluid. Collega Stefan den Engelsman heeft het radiogebeuren in zijn takenpakket en ging meteen met de antenne in de weer.

Uiteindelijk zette hij hem op zijn hoofd wat behalve een beter geluid tegelijkertijd tot het inzicht leidde dat wellicht de Missing Link is gevonden.

In zijn post Spitsalarm heeft iamzero mij op het spoor gezet van drogredeneringen, een fascinerend gebied. Het komt erop neer dat de ANWB een spitsalarm heeft afgegeven voor maandagochtend, dat de gevreesde lange files zijn uitgebleven en dat het spitsalarm dus goed heeft gewerkt. Een mooi voorbeeld van de drogreden Post hoc ergo propter hoc (Wikipedia).

De relatie tussen Stefans inspanningen met de antenne en het geluid van de radio valt wellicht eerder onder de verwante drogreden Cum hoc ergo propter hoc (Wikipedia), maar vooralsnog hebben wij hier geen aanwijzingen voor. De Wikipedia-links staan er niet voor niets, het is gewoon heerlijk om in deze materie te grasduinen en door te klikken.

Neem nu dit geval. Ziekenhuis Lagun en ziekenhuis Kenepa (de gebruikte namen zijn fictief) worden met elkaar vergeleken met betrekking tot geslaagde en niet geslaagde operaties. Het blijkt dat Kenepa het hoogste percentage geslaagde operaties heeft. Is Kenepa daarmee een beter ziekenhuis dan Lagun?

Men besluit onderscheid te maken tussen zware operaties en lichte. Immers, bij zware operaties is het risico groter en daalt derhalve het slagingspercentage. Inderdaad vinden in Lagun meer zware operaties plaats dan in Kenepa.

Maar nu komt het vreemde. Lagun blijkt zowel bij de zware als bij de lichte operaties beter te scoren dan Kenepa! Dat is vreemd aangezien bij de eerste meting over alle gevallen Kenepa hoger scoort dan Lagun.

Kan dit? En zo ja, welk ziekenhuis is nu beter en waarom?

Update 28.11.2008 / 19:51

De lezers van het CasaLog (b)lijken toch eerder liefhebbers van fastfood dan van Haute-Cuisine. Het een is overigens niet beter dan het ander, maar dus wel anders. Het ziekenhuisverhaal is beschreven in Simpsons Paradox, daar vindt men een goed voorbeeld met cijfermateriaal. Maar ja, het is wel Haute-Cuisine...

Posted by CasaSpider at 12:30 PM | Permalink | Comments (10)

Toen zei ze: "Ik wil dat je op mijn gezicht gaat zitten."
Het was hem niet geheel duidelijk wat ze bedoelde, maar hij wilde voorkomen dat het gesprek een al te technische wending zou nemen. Hij overwoog een ogenblik de diverse mogelijkheden om op iemands gezicht te zitten. Er waren echter te veel variabelen om zonder nadere informatie de gewenste oplossing te identificeren. "Hoe precies?", vroeg hij.
Michel van Eeten, Tegennatuur (fragment, pagina 239)

Ik kom hierop terug.

Posted by CasaSpider at 7:37 PM | Permalink | Comments (9)

Wat is het treurigste beroep dat er bestaat, is het misschien als men een zetel heeft in de Eerste Kamer? Neen, dat is geen sexy beroep. En wat als men dierenberoepen ook meetelt?

Het CasaLog duikt in de wereld die paard heet. Zondag ging het over de klophengst en naar aanleiding daarvan vroeg collega en paardenbezitter Stefan of ik wist wat dan een schouwhengst is. Een homo-paard?", raadde ik. Maar neen, een schouwhengst is een hengst die gebruikt wordt om te kijken of een merry hengstig is. Als zij niet hengstig is trapt ze de schenen van de avances makende hengst kapot, als zij wel hengstig is mag de hengst erop.

Men moet wel veel zin hebben om zijn schenen te riskeren. In het geval van een schouwhengst is het echter nog erger gesteld. Als de merry hengstig is wordt de schouwhengst aan de kant gezet en belt men om een dekhengst te laten komen. Die zijn nogal duur en daarom wil men zeker zijn dat de merry hem toelaat. "Soms", zo vertelt Stefan, "mag de schouwhengst daarna nog even op een dummy-paard."

Waar is Marianne Thieme als je haar nodig hebt?

Posted by CasaSpider at 7:05 AM | Permalink | Comments (10)

De Rijdende Rechter is een van mijn favoriete televisieprogramma's. Juridische kwesties zijn fascinerend en recht is subjectief. Kijk maar naar onze beslommeringen om Sugey een vakantievisum voor Nederland te bezorgen. De laatste tijd verzandde de Rijdende Rechter enigszins in kwesties over erfafscheidingen. Verbittering en ruzie om een paar centimeter terwijl beide partijen over enorme lappen grond beschikken, dat soort werk.

De laatste aflevering van het jaar 2008 maakt dat echter in een klap goed. De aflevering getiteld De Klophengst is een pareltje en dat komt door de ingrediënten: twee vrouwen waarvan er een liegt, een dubbel geschil namelijk of het paard Becardi wel of geen klophengst (wat IS dat in vredesnaam?) is en of er wel of geen 400 euro is aanbetaald, een ontknoping met Mr. Frank Visser in de rol van Columbo en de lange arm der wet die letterlijk ver strekt...

Marijke van Buren heeft een paard, Becardi, dat zij voor 2800 euro heeft gekocht. Zij zet het op Marktplaats voor 1800 euro en vindt in Annemieke Arends een koper. Zij bereiken overeenstemming over een koopprijs van 1000 euro voor het paard en 315 euro voor wat spullen (zadel?), in totaal 1315 euro. Annemieke betaalt 400 euro aan maar heeft hier geen kwitantie van.

Becardi is een ruin, dat is een gecastreerde hengst. Al snel komt Annemieke erachter dat Becardi voor een geholpen paard tamelijk agressief is. Is hier sprake van een klophengst? Een klophengst is een gecastreerde hengst waarbij de operatie niet helemaal is geslaagd. Hierdoor blijft het paard hengstengedrag vertonen. Marijke beweert dat het paard wel degelijk een ruin is. De dames hebben een geschil en naar verluidt wordt er schriftelijk, mondeling en via sms onplezierig taalgebruik gebezigd.

Annemieke heeft 600 euro per bankgiro overgemaakt naar Marijke. Ze moet dus nog 315 euro betalen maar is in de veronderstelling dat Marijke dat geld niet meer nodig heeft aangezien zij dat gaat verhalen op de verkoper die haar het paard heeft geleverd, omdat het een klophengst betreft. Dat is echter niet de bedoeling, integendeel. Marijke zegt dat Annemieke nooit die 400 euro heeft aanbetaald en eist het gehele bedrag. Hiervoor schakelt zij de Rijdende Rechter in.

Meester Frank Visser onderkent dat het feitelijk om twee zaken gaat en wil als eerste weten of Becardi nu wel of geen klophengst is. Het hele gezelschap gaat naar de Faculteit der Diergeneeskunde van de Universiteit van Utrecht. Daar neemt een zeer kordate dame het werk ter hand. Als zij de lange handschoen aantrekt om haar arm van achteren in het paard te steken zegt Mr. Visser met benepen stem: "En het is niet pijnlijk voor hem?"

Becardi blijkt inderdaad een klophengst te zijn, de veterinair vindt een werkende teelbal ergens in de buik van het paard. Een deskundige die bij de zitting is opgeroepen legt uit dat een hengst iets heel anders is dan een ruin. Een hengst kan eigenlijk alleen door geoefende ruiters bereden worden. De teelbal van Becardi kan wel weggenomen worden maar dit is een operatie die ongeveer 700 euro kost.

Daar is Marijke van Buren het niet mee eens. Op internet heeft zij een adresje gevonden waar men het voor 198 euro doet. De deskundige gelooft hier niets van en de zuinigheid van Marijke doet enigszins vreemd aan gezien wat zij eerder beweerde toen de Rijdende Rechter haar vroeg waarom zij een paard van 2800 euro voor 1800 euro op Marktplaats zet.

Marijke van Buren: "Ik heb een scheiding achter de rug, dus... daar heb ik wat leuks aan overgehouden."
Rijdende Rechter: "Laat uw ex dat maar niet horen."
(gelach)
Marijke van Buren: "O dat mag hij horen hoor."
Rijdende Rechter: "Okay..."

Dan is daar het punt wie van beide dames liegt. Annemieke Arends heeft een sterke troef in handen. Zij stuurde een email naar Marijke waarin zij een fout maakt die door Marijke zelf zodanig gecorrigeerd wordt dat hieruit blijkt dat zij de aanbetaling van 400 euro wel degelijk heeft ontvangen.

Rijdende Rechter: "Ja, want Annemieke vroeg: Mag ik de resterende 815 euro in tweeën betalen? Maar zij had niet goed gerekend en toen mailde u (Marijke) terug: Hallo het is trouwens 915 euro. En dat zou betekenen 1315 euro min 915 is 400 euro en dat is precies het bedrag wat zij zegt dat zij contant betaald heeft!"
Marijke: "Neen, zij heeft niet contant betaald."
Rijdende Rechter: "U schrijft het zelf."
Marijke: "Ze heeft echt niet betaald."
Rijdende Rechter: "Maar waarom schrijft u het dan?"
Marijke: "Nou ik heb mijn emails niet meer, mijn computer is gecrashed dus ik heb die allemaal niet meer."
Rijdende Rechter: "Ik wel."

Een plot die in een detective-roman niet zou misstaan. Tijd om visueel door deze aflevering heen te browsen. Daarna volgt de uitspraak van Meester Frank Visser.

Dinsdag 18 november 2008		De Rijdende Rechter
Met Meester Frank Visser	Twee zaken in een: Is Becardi een klophengst? Is er wel of niet 400 euro aanbetaald?	Beeldmateriaal kan op sommige plaatsen voor sommige mensen schokkend zijn!
Presentatrice Jetske van den Elsen lijkt speciaal gefascineerd door het onderwerp van vandaag	Aan zijn apparaat kan men niet zien of het om een hengst, een ruin of een klophengst gaat	Marijke van Buren heeft alle vertrouwen in een goede afloop. Zij heeft de aanbetaling van 400 euro nooit ontvangen
Verweerster Annemieke Arends beweert de 400 euro wel degelijk te hebben betaald en wil voor haar geld een ruin	Op naar de Faculteit der Diergeneeskunde van de Universiteit van Utrecht	De dame die met paard Becardi in de weer gaat weet van aanpakken
Het echte werk gaat beginnen, we trekken er eens een lekker lange plastic handschoen voor aan	Commentaar Mr. Frank Visser: "En het is niet pijnlijk voor hem?"	"Neen, ik begin niet gelijk op zijn anus te duiken"
Het graaien in de darmen van Becardi leidt tot resultaat: "Ik heb hier de testikel gevonden, even rechts van de blaas"	Op de echo is te zien dat de testikel werkt: "Het werkt naar behoren dat hij zich als man kan gedragen. Alleen is de vruchtbaarheid duidelijk minder"	Commentaar Mr. Frank Visser: "Een jongetje!"
Het publiek was ook anders dan anders in deze aflevering	Jos Ensink, specialist paardenchirurgie: "Omgaan met een hengst is werk voor professionals. Zij zou veel beter afzijn met een ruin"	De deskundige tussen eiseres en verweerster
De uitspraak van Meester Frank Visser is in beide opzichten in het voordeel van Annemieke	Annemieke balt haar vuisten en heft de handen. Gerechtigheid!	Marijke van Buren kan haar nederlaag moeilijk verkroppen en laat het er niet bij zitten. "Ik neem een advocaat in de arm"

Het vonnis door Meester Frank Visser

Marijke heeft een ruin verkocht en door in plaats daarvan een klophengst te leveren heeft ze niet voldaan aan haar verplichtingen als verkoper en dat Marijke niet wist dat het om een klophengst ging doet wat dat betreft juridisch niet terzake want daarvoor had zij moeten instaan.

Annemiek mag niet worden verweten dat ze dat niet tijdig heeft laten onderzoeken want een dergelijk specifiek onderzoek is immers niet gebruikelijk en wordt alleen ingesteld als daartoe een concrete aanleiding bestaat. Annemiek heeft onder deze omstandigheden recht op een redelijke koopprijsvermindering nu zij aanmerkelijke kosten moet maken om de pony alsnog te laten castreren.

Ik zal de koopprijs van de pony met toebehoren naar redelijkheid en billijkheid verminderen tot een bedrag groot 700 euro. Via de bank is al 600 euro betaald dus staat er nog 100 open maar ik acht voldoende aannemelijk geworden dat ook die 400 euro inderdaad contant zijn betaald (Annemieke steekt blij haar handen in de hoogte) en dat leid ik af uit een door Marijke zelf verstuurde email. Dat betekent per saldo dat Annemiek 300 euro teveel heeft betaald en die moet Marijke terugbetalen. Dat is mijn beslissing in de zaak en daarmee zult u het moeten doen. Dank u wel.

De nabespreking met Jetske van den Elsen

Jetske: "Nou, dat is nogal wat..."
Marijke: "Zeker, ik laat het hier ook niet bij zitten. Ik neem een advocaat in de arm."
Jetske: "De uitspraak is geweest nu, he?"
Marijke: "Dat weet ik, maar ik laat het hier niet bij."
Jetske: "U blijft voet bij stuk houden..."
Marijke: "Ja."
Jetske: "Annemiek, een grote glimlach..."
Annemiek: "Ja, alleen al mijn gelijk... is gewoon... pffff... hehe... ik ben geen leugenaar."

De gehele aflevering is hier te bekijken.

Posted by CasaSpider at 12:02 PM | Permalink | Comments (16)

Aangezien ik zelf niet zo thuis ben in de Video Gaming Scene hier wat frases uit de Wikipedia beschrijving over Sonic:

Sonic the Hedgehog is een fictief egeltje met felblauwe stekels en rode loopschoenen aan. Sonic werd ontworpen als de opvolger van Alex Kidd, als mascotte van Sega en als antwoord op Mario van Nintendo. Sonic belichaamt de wind. Hij leeft zijn leven zoals hij dat wil. Sonic haat onderdrukking en verdedigt derhalve altijd de vrijheid van zichzelf en anderen. Hoewel hij meestal een kalme persoonlijkheid heeft, heeft hij maar weinig geduld voor dingen die volgens hem te langzaam gaan.

Sonic kan niet zwemmen. Als hij in diep water terecht komt zinkt hij als een steen. Wel kan hij, indien hij genoeg snelheid opbouwt, over het wateroppervlak rennen. In de meeste media uit de franchise probeert Sonic dan ook water zoveel mogelijk te mijden.

Tot zover Wikipedia. Sinds een paar dagen is Diana (2) ongelofelijk verliefd op deze Sonic. Bij het horen van zijn naam begint ze te stralen, hardop te lachen en soms zelfs te grommen. Vragen als "Wie is er liever, papa of Sonic?" zijn tegenwoordig retorisch. We misbruiken Sonic ook om Diana haar broccoli snel te laten opeten: "Sonic houdt van meisjes die broccoli eten" en de broccoli is al in haar mondje verdwenen.

Haar grootste wens is samen met Sonic op een foto te staan en vandaag is het zover. Bij het zien van de uitgeprinte versie danste ze blij door de kamer, onderwijl Sonic, Sonic roepend. Wij kijken de zaak even aan. Liever Sonic over de vloer dan de brommerjeugd die straks op onze kleine prinses aast.

Posted by CasaSpider at 9:41 AM | Permalink | Comments (5)

Afgelopen zondag ben ik in mijn eentje op pad, dat gebeurt niet zo vaak. Het doel is Speeltuin Geenhoven in Valkenswaard. In Speeltuin Geenhoven vierde CasaSpider vele jaren voordat mensen van het bestaan van Wikipedia wisten triomfen bij tafeltennisvereniging TTV Geenhoven. Daar gaat het nu niet over, maar dat Speeltuin Geenhoven met mijn roots van doen heeft zeker wel.

Op 22 september 2006 schrijft Ine van den Dungen (meisjesnaam, tegenwoordig Schutjes) een mail gericht aan alle klasgenoten van de Sint Janschool, zesde klas 1971. In haar mail stelt Ine voor om over drie jaar een reünie te organiseren. Nog in diezelfde maand ontvangt zij veel reacties. Oud-klasgenoten die het een leuk idee vinden en zelfs complete levensloop-verhalen.

Men is database administrator of men is het niet. Al snel zie ik dat het versturen van emails aan steeds langer wordende mailing-lists een crime is. Daarom bouw ik een speciale weblog voor de aanstaande reünie: Reünie Sint Janschool Valkenswaard 1971. Op de website loopt het niet storm maar het belangrijkste is dat verhalen, mails en foto's op een centrale plaats staan.

Inmiddels heeft Ine ondersteuning gekregen van Roel van den Boom en Cynthia Pietersen. De eerst nog vrij vage reünie begint steeds vastere vormen aan te nemen. Na wat heen en weer gemail over mogelijke datums wordt zondag 16 november 2008 definitief geprikt. De locatie is Speeltuin Geenhoven.

Op de betreffende zondagmiddag, PSV is zojuist met 4-1 ten onder gegaan in de Amsterdam Arena, wandel ik het gebouwtje in de speeltuin binnen. De ontvangst is hartelijk en meteen moet er geraden worden. Wie ben ik en wie is de ander? Het valt nog niet mee, hoewel sommige mensen nooit lijken te veranderen. Neem bijvoorbeeld Marion Lievens of Gerard van Nimwegen. Zelf was ik vroeger erg mager, dat ben ik nog steeds maar het Italiaanse design doet mijn overhemd zodanig bollen dat men mij dikker acht. Een puntje van aandacht.

Het is een beetje vreemd maar de gesprekken met deze en gene zijn zeer vertrouwd. Het is verwonderlijk dat het delen van een aantal jaren in de prille jeugd kennelijk zoveel teweeg kan brengen, ook al is die jeugd niet minder dan 37 jaar geleden. De hele middag verloopt in een uitgelaten sfeer, een nadeel is dat velen het aantal alcoholische consumpties goed in de gaten moeten houden. Wellicht kunnen we de volgende reünie op Curacao organiseren.

Ik voer een aantal leuke en interessante gesprekken waarbij twee zaken speciale vermelding verdienen. Bij de reünie zijn twee onderwijzers van toen aanwezig, meester Tinus Schijven (D'n Big) en juffrouw Riek Dusseljé. Erg leuk dat zij erbij zijn.

Juffrouw Dusseljé vertelt openhartig over haar illegale kind dat in 1972 of 1973 ter wereld komt. De toenmalige pastoor van de Sint Janskerk, pastoor van Rooijen heeft van alles in het werk gesteld om haar bij de Sint Janschool te laten ontslaan.

Riek is tot aan Monseigneur Bluyssen van het Bisdom 's-Hertogenbosch geweest om haar beslissing te verdedigen en is een van de eerste BOM-moeders. We hebben het niet meer gehad over de roddel dat de vader van het kind het toenmalige hoofd van de Sint Janschool was, de rossige meester Van Gerven. "Als het een rooie was geweest was die van hem", een mooie voorloper van de reclame met clown Bassie.

Er waren twee dingen die speciaal genoemd moeten worden. Het tweede ding is de organisatie, immers zonder organisatie gebeurt er niets. Daarom speciale aandacht voor Roel van den Boom, Cynthia Pietersen (een van de meisjes waar ik vroeger verliefd op was) en zeker Ine van den Dungen. Kort samengevat een geweldig team met een perfecte taakverdeling.

Zelfs bij het afscheid nemen ben ik verrast over de intensiteit waarmee dit gepaard gaat. Hallo, we hebben het hier over contacten van 37 jaar geleden. Uit de reacties daags na de reünie blijkt dat meer mensen dit gevoel hebben. Afijn, als aandenken hebben we gelukkig de foto's nog. Ze staan in het album Reunie Sint Janschool Valkenswaard 1971, voorlopig 23 stuks maar hopelijk sturen andere deelnemers hun foto's ook in.

CasaSpider heeft zondag genoten en een stukje Wikipedia meegemaakt. Het smaakt naar een vervolg!

Posted by CasaSpider at 9:01 PM | Permalink | Comments (5)

Zaterdagochtend, 07:25 AM... De wekkerfunctie van mijn telefoon begint te piepen. Ik druk op Stop, sta op en loop naar de kamer van Luchiano (11).

"Wakker worden, je moet voetballen!"
- "Ik wil niet voetballen, ik wil niet..."
"Je moet voetballen, opstaan!"

Buiten is het nog donker, men kan beter in de Eredivisie spelen. Die beginnen tenminste om half drie 's middags. Beneden maak ik een mok thee en twee boterhammen met chocopasta klaar voor De Nieuwe Afellay (DNA). Om iets voor achten zitten we in de auto op weg naar Sportpark de Vijf Eiken aan de Sportparkweg 4 te Rijen. De tegenstander van vandaag is Beek Vooruit (website) uit Prinsenbeek.

In de kantine zijn de meeste voetballers van Rijen D4 reeds aanwezig, ze spelen tafelvoetbal. Om half negen vertrekken we naar Veld C, tevens het trainingsveld van deze jongens. Het is dus een echte thuiswedstrijd.

Beek Vooruit komt als eerste het veld op, gehuld in oranje shirts. De voetballers zijn gemiddeld 50 centimeter groter dan de Rijenaren, geen wonder dat ze de thuiswedstrijd met 10-2 hebben gewonnen. Zitten er soms groeihormonen in de landbouwgrond van Prinsenbeek?

Luchiano begint op de reservebank, nou ja bank. Hij is vallende blaadjes aan het vangen met de andere reserves. Ze hebben meer plezier dan de spelers van Rijen D4 op het veld. Het duurt nog tamelijk lang voordat de eerste goal (eigen doelpunt van Hasan Ali) in het net ligt, maar Beek Vooruit is duidelijk sterker.

Met name de kleine, technische voetballers zoals Sylke hebben het moeilijk tegen de fysieke overmacht. De Turkse spelers Ömer, Furkan en Alperen houden zich redelijk staande. Zij zijn ook tamelijk fors voor hun leeftijd.

Na de rust mag Luchiano het veld in. Hij loopt zich de benen onder het lijf vandaan maar is meestal niet daar waar de bal is. Ach, het is pas zijn tweede wedstrijd. Met zijn snelheid troeft hij zowaar de beste speler van Beek Vooruit een keer af, tenminste in het duel valt Luchiano en krijgt een vrije trap mee.

De einduitslag is 0-8 na een 0-4 ruststand. Het laconieke commentaar van Luchiano: "Ach, 0-8 is beter dan 1-10". Waarbij hij dus gemakshalve vergeet dat het destijds 2-10 was. Toch is hij tevreden en kijkt al uit naar de volgende wedstrijd. Een teamgenoot is gestopt met voetballen en daardoor mag Luchiano vanaf nu voor vast meedoen.

Om kwart voor elf zijn we thuis. Diana (2) is sinds vrijdagavond onafscheidelijk van haar nieuwe roze pony. Ik maak vier lekkere boterhammen met gesmolten kaas voor mezelf klaar in de koekenpan. Immers, van sporten krijgt men honger.

Posted by CasaSpider at 12:50 PM | Permalink | Comments (9)

Van 13 tot en met 25 november vinden de waterschapsverkiezingen plaats. Interessante shizzle, alleen... wat heb ik daarmee te maken? Of zoals Renesmurf, de grote visionair uit Winschoten, stelt:

"De meest merkwaardige verkiezingen zijn wel de waterschapsverkiezingen. We mogen in dit land niet kiezen wie onze burgemeerster is. We mogen ook niet kiezen wie de commissaris van de koningin is, laat staan het staatshoofd! Maar we mogen wel gaan zeggen welke mensen er voor moeten zorgen dat we droge voeten houden. Mijns inziens moet de regering gewoon de juiste mensen op de juiste plaats zetten, zij hebben daar een betere kijk op dan ik. Of zal het zijn zodat we geen schadeclaims in kunnen dienen als het mis gaat, omdat we die prutsers tenslotte zelf gekozen hebben?" (Bron)

Tsja, daar zit wel wat in. Gelukkig is er het kieskompas waardoor men enerzijds te weten komt bij de ideeën van welke partij men het dichtste staat en anderzijds een indruk krijgt waarmee waterschappen zich zoal de gehele dag bezig houden. Neem nu deze stelling: "Om de kosten te drukken hoeven polderdijken niet verhoogd te worden, ondanks het veiligheidsrisico". Dat gaat duidelijk over dijken.

Waterschappen hebben drie hoofdtaken:

• Waterkeringstaak: het tegenhouden van water met dijken en duinen.
  
• Waterkwantiteitstaak: waar teveel water is voeren ze het af, waar te weinig is voeren ze het aan.
  
• Waterkwaliteitstaak: ze zuiveren het rioolwater en geven vergunningen af voor het lozen van vervuild water.

De kwaliteit van het drinkwater valt niet onder de waterschappen, dat doen de drinkwaterbedrijven zoals Brabant Water. Nog een stelling, een van de moeilijkere: "Veilige dijken zijn belangrijker dan schoon water". In Rijen zie ik liever schoon water, wij liggen tamelijk hoog maar hoe zit dat in Rotterdam Alexanderpolder?

Volgens het kieskompas zit ik het dichtst bij het CDA dat met Anke Dielissen (Weblog!) een op het oog aardige lijsttrekker heeft. Maar ja, hetzelfde CDA zegt over de stelling "Landelijke politieke partijen moeten zich niet met de waterschappen bemoeien" dat men het daar helemaal niet mee eens is. Lastig altijd, die dubbele ontkenningen. Landelijk gezien heeft CasaSpider nog nooit op het CDA gestemd. Wat is wijsheid?

Een oplossing is nabij, ik ga met Lucy overleggen!

Update zondag 16.11.2008 / 10:30

Bij Cinner lees ik zojuist dat de waterschapsverkiezingen misschien ongeldig worden verklaard. Het stembiljet moet in de juiste retourenvelop worden verstuurd. Men dient het geboortejaar op het stembiljet in te vullen en op de envelop staat dit gegeven in gecodeerde vorm. Als de jaartallen niet matchen is het stembiljet ongeldig. Dat is niet handig in gezinnen waar meerdere mensen stemgerechtigd zijn. Zie het artikel in het AD van vrijdag 14 november.

Posted by CasaSpider at 12:04 PM | Permalink | Comments (11)

De gemeente Rijen heeft een Cultureel Centrum en dat Culturele Centrum draagt een naam met een boodschap: De Boodschap. Toch doen wij onze boodschappen gewoon bij Albert Heijn met uitstapjes naar C1000 en heel soms Emté. Mijn excuses voor de Gaaikema-achtige woordspelingen maar met een tweede glas Westmalle Tripel naast de laptop en de mp3 Paradise City op volle sterkte... say no more.

Cultureel Centrum De Boodschap te Rijen beschikt over een carillon. De burgers zijn de obligate liedjes die op het carillon ten gehore worden gebracht enigszins beu en de gemeente speelt daar handig op in. Hier het geniale plan:

"De gemeente Gilze en Rijen wil graag dertig nieuwe melodieën op het carillon van het gemeentehuis in Rijen. U kunt als inwoner zelf de melodieën aanleveren. Hoe dat in zijn werk gaat? Samen met de stadsbeiaardier van Breda (Jacques Maassen) is daarvoor het volgende plan bedacht.

Alle cd's gaan vervolgens naar bureau Pors in Amersfoort. Dat bureau zet de melodieën om, zodat we ze op het carillon kunnen afspelen. We nodigen de inwoners uit om te komen luisteren en door het invullen van een enquête een keuze te maken. Ook een deskundige jury maakt een selectie. De reden daarvoor is dat de melodie moet passen in de grootte (twintig klokken) van het carillon. Op 30 april 2009 (Koninginnedag) worden de dertig nieuwe melodieën officieel gepresenteerd." (Bron)

Onmiddellijk vroeg ik mij af: "Oh? Het carillon bevindt zich niet in De Boodschap maar in het gemeentehuis?" En meteen daarna: "Wat kan mijn bijdrage zijn?" Het antwoord luidt: "Bachata!" Bachata is een muziekstijl uit de Dominicaanse Republiek en de eerste Bachata-CD die ik hoorde was van Joe Veras. Joe Veras neemt in bijna ieder lied de volgende passage op: "Joe Verasssss... El Hombre de tu Vida..." (De Man van je Leven) Driemaal raden van wie hij dat heeft geleend.

Niet geheel toevallig heet een van zijn succesnummers ook El Hombre de tu Vida, daarmee wordt dus bedoeld CasaSpider, en het is een geweldig nummer (download). Het tempo is meeslepend langzaam en daarom bij uitstek geschikt voor een carillon. De hele dag hoor ik El Hombre de tu Vida gespeeld worden door klokken en warempel, het klinkt prima.

Als op 30 april 2009 de klanken van Joe Veras' nummer-1 hit vanaf het carillon van het gemeentehuis over de straten van Gilze en Rijen klinken is een niet eenvoudige puzzle tot een mooi einde gebracht. Alsssss...

Posted by CasaSpider at 8:43 PM | Permalink | Comments (14)

Het is een merkwaardige wereld waarin de producten van twee spermatozoïden waarvan de ene aanstaande vrijdag 52 wordt en de ander 31 jaar later het levenslicht ziet voor de rest van hun leven tot elkaar veroordeeld zijn. Begin februari 2008 was er de toch sensationele uitzending van Peter R. de Vries waarin hij via een undercover-operatie Joran van der Sloot ontmaskerde. Ja, ontmaskerde. Het feit dat dit geen juridische gevolgen heeft gehad doet daar niets aan af.

Afgelopen zondag kwam Peter met een volgende onthulling. Wederom was Joran zijn slachtoffer. Deze keer is de man die geen ezel is (immers...) ontmaskerd als vrouwenhandelaar in Bangkok, Thailand. Waar in februari nog 7 miljoen mensen keken waren het er nu slechts 3,5 miljoen. De persoon Peter R. verdeelt de Nederlandse bevolking in twee kampen, het ene loopt met hem weg en het andere vindt hem verachtelijker dan Joran. Tijd voor nuance, een analyse door CasaSpider.

Peter R. de Vries
De persoon Peter R. komt op mij over als betrouwbaar, ijdel, nauwgezet, prestatiegericht en vasthoudend. Hij heeft een enorme hoeveelheid dossiers opgebouwd die stuk voor stuk te denken geven. Lang niet in alle gevallen heeft hij zijn gelijk gehaald, maar niet zelden legt Peter daarmee juist het falen van het juridisch systeem bloot. Niet het falen van het systeem in zijn geheel maar wel in specifieke gevallen. Het beste voorbeeld daarvan is de Puttense moordzaak.

Joran van der Sloot
De persoon Joran van der Sloot is in een te vroeg stadium van zijn leven te vroeg losgelaten door zijn ouders. Hij bewoont een appartement op het terrein van het ouderlijk huis op Aruba en mag daar doen en laten wat hij wil. Al snel zit hij in een wereld van gokken (poker), drank, vrouwen en drugs. De enige component die nog ontbreekt is wapenhandel. Het mag oubollig klinken maar dit is niet goed voor een jongen van net 17 jaar, de leeftijd van Joran toen Natalee Holloway hem tegen het lijf liep.

Is Joran daarmee automatisch een crimineel? Neen, maar de jongen is wel enorm met zichzelf bezig. Wat mij het meest is bijgebleven van de ritjes in de SUV met Patrick van der Eem is de scene waarin Joran beschrijft wat er op het laatst is gebeurd, de dood van Natalee Holloway. Hij zegt er dit over:

"Ik vingerde haar wat en was aan het praten, praten. Toen wilde ik dat zij mijn pik zoog maar ineens begon ze te trillen. En daarna bewoog ze niet meer. Ik dacht shit man, waarom moet mij dit nu overkomen."

Waarom moet mij dit nu overkomen, ik hoor het hem zeggen. Op vragen van Patrick van der Eem hoe hij wist dat Natalee dood was gaat Joran nauwelijks in. Het laat hem eigenlijk koud, belangrijker voor hem is het feit dat Natalee hem door dood te gaan in een lastig parket brengt. Ook de broers Deepak en Satish Kalpoe, vrienden van Joran, worden door hem gebruikt. Er is maar één persoon die werkelijk belangrijk is voor Joran en dat is Joran zelf.

De tweede reportage, vrouwenhandel in Thailand
De reportage over de vermeende vrouwenhandel van Joran van der Sloot in Thailand is van beduidend mindere impact dan de eerste over wat er is gebeurd met Natalee Holloway. Dat komt door een paar dingen:

• De inleiding duurt veel te lang. De eerste 45 minuten worden voornamelijk zaken herhaald uit de eerdere uitzending. Ronduit slecht is het er met de haren bijslepen van een nieuwe getuige, de aandachtsgeile Celes die kennelijk na Natalee een relatie met Joran heeft gehad. Meer dan een jaar na de verdwijning van Natalee duiken vaker nieuwe getuigen op die met elkaar gemeen hebben dat zij steeds onbetrouwbaarder blijken. Dat is ook logisch, immers waarom kwamen deze getuigen niet veel eerder met hun verhaal? Celes beweert de eerste reportage van Peter R. de Vries pas een paar weken geleden gezien te hebben, onder welke steen heeft zij al die tijd geleefd? Toen ontdekte zij plotseling dat veel dingen overeenkwamen met wat Joran tegen haar heeft gezegd. Jaja. Tevens vertelt Celes hoe zij Joran heeft leren kennen, (uiteraard) in een bar. Haar vriendinnen waarschuwden haar nog maar Celes zegt daarover: "Ik vond het eigenlijk wel interessant." Zo is het ook interessant om in een televisie-uitzending te verschijnen.
• Een belangrijk verschil tussen de twee reportages is dit: de zaak Natalee Holloway was reeds gebeurd. Door Aruba, Nederland en de USA zijn buitenproportioneel veel middelen ingezet om de zaak op te lossen, een zaak die vervolgens muurvast zat. Het is de verdienste van Peter R. de Vries en zijn team dat zij hier openingen hebben gevonden. Deze keer ging het geheel anders, een beveiligingsbeambte speelt online poker en komt daar Joran tegen. De twee leggen contact en al snel gaat het over vrouwen. Waarschijnlijk op dat moment bedenkt Joran dat hij hier geld mee kan verdienen, hij ziet kansen en begint te improviseren. Uit de gehele reportage blijkt dit, Joran is druk doende om een paar (twee!) vrouwen te ronselen, vrouwen die achteraf niet eens willen. Ook is hij bezig om uit te vinden hoe hij Thaise vrouwen aan een Visum Kort Verblijf in Nederland kan helpen. Hij heeft hier duidelijk geen ervaring mee. Aan het feit dat hij 1000 euro als aanbetaling heeft aangenomen geeft hij voor de rechter vast een handige draai.
• In de vooraankonding wordt Joran neergezet als een gewetenloze schurk die onschuldige Thaise meisjes misleidt door ze voor te spiegelen dat ze in Nederland alleen maar hoeven te dansen. Uit de reportage blijkt dat Joran bezorgd is hoe de meisjes ingelicht moeten worden over wat ze werkelijk moeten doen. Niet zozeer bezorgd voor de meisjes, maar hij beseft terdege dat ze hem kennen. Als eentje na een week teleurgesteld en kwaad terugkeert naar Thailand zijn de rapen gaar.

Rechtssysteem
Dat Joran als hij de kans krijgt Thaise vrouwen wil aanbieden aan Nederlandse seksclubs staat voor mij buiten kijf. Maar is iemand hiermee strafbaar? Voor Nederlands recht waarschijnlijk niet, immers men mag ook kant en klare plannen om het Binnenhof op te blazen in zijn bezit hebben. In Thailand ligt dit iets anders. Daar is men nu zeer geïnteresseerd in de reportage, met Thaise ondertiteling. Joran zelf voelt ook nattigheid en heeft zich inmiddels uit de voeten gemaakt. Waar hij zich bij Patrick van der Eem nog vrolijk maakte over het Arubaans/Nederlandse rechtssysteem heeft hij die humor kennelijk niet in die mate bij het Thaise.

Freek de Jonge
Veel mensen kunnen hun walging over Peter R. de Vries en zijn methodes niet of nauwelijks onderdrukken. Een van deze personen is Freek de Jonge die Peter ervan beschuldigt voor zijn Emmy over lijken te gaan. Is de door Peter R. de Vries gebruikte methode moreel verwerpelijk? Ik ben geneigd te zeggen van niet, gezien het serieuze dossier dat hij heeft opgebouwd. Verdiende hij zijn Emmy niet voor de reportage over Natalee Holloway dan toch zeker voor zijn werk in de Puttense moordzaak. Maar dat is minder relevant voor de wereld dan wel de USA.

Wat zegt de bakker?
Toen Irak Koeweit bezette en daar misdaden tegen de menselijkheid beging grepen de Verenigde Staten in. Er waren toen mensen die stelden dat het hun alleen om de olie ging. Is het ingrijpen daarmee te veroordelen? Belangrijke dingen in het leven bestaan bij de gratie van win-win. Denkt men soms dat een bakker op zekere dag van Boven te horen krijgt: "Uw taak is voortaan de mensen in het dorp van brood te voorzien, gaat heen in vrede"? Neen, een bakker bakt gewoon brood om geld te verdienen. Om op Freek terug te komen, was zijn actie destijds in 1978 tegen het wereldkampioenschap voetbal in Argentinie ook 100% zuiver? Of wilde hij net als Erik van Muiswinkel dit jaar eens op simpele en tegelijkertijd politiek correcte wijze in de publiciteit komen?

Alle posts die betrekking hebben op Natalee Holloway, Joran van der Sloot en Peter R. de Vries zijn gebundeld in het Dossier Natalee Holloway.

Posted by CasaSpider at 7:00 AM | Permalink | Comments (16)

Ik zal niet snel een Ferrari kopen. Wat een mooie zin om dit stuk meteen mee te eindigen.

Neen, ik zal niet snel een Ferrari kopen en al helemaal geen nieuwe. Men zit dan toch met die lage inruilwaarde. Voor minder geld heeft men een BMW M5, een Audi RS6 of zelfs een Mercedes 500SL voor de deur staan. Okay, die koop ik ook niet, behalve misschien als maandagavond mijn Staatslot het winnende blijkt te zijn.

Toch bezitten wij inmiddels niet minder dan 9 Ferrari's in de vorm van een sleutelhanger. Het is een actie van Shell, indien men minimaal 30 liter V-Power tankt mag men voor € 1.50 een Ferrari sleutelhanger uitzoeken. Er is keuze uit de volgende modellen:

• 1961: Ferrari 156 F1
• 1962: 250 GTO
• 1966: Ferrari P3
• 2002: Enzo Ferrari
• 2005: F430 Spider
• 2007: F2007

Zowel Luchiano (11) als ik vinden de Enzo het vetst. Het imago van Ferrari overtreft natuurlijk alles, het is domweg De sportwagen. Ook in het Formule-1 circus ben ik altijd voor Ferrari, ongeacht de coureur.

De prachtige rode kleur en het steigerende gele paard spreken iedereen die van schoonheid houdt onweerstaanbaar aan.

Nu is er een nieuwe telg, de Ferrari California die op 18 september 2008 zijn World Première had. Niet direct het allermooiste dat Maranello ooit heeft voortgebracht maar ik zet er mijn Jetta zo voor aan de kant. Check de speciale website voor de California en vergeet niet de speakers op vol volume te zetten bij het bekijken van de films. Neem er vooral de tijd voor en geniet.

Over Ferrari en kleuren gesproken. Welke is mooier, de blauwe of de rode?
Think The Matrix.

Posted by CasaSpider at 5:00 PM | Permalink | Comments (10)

De Eredivisie is al een aantal weken onderweg en daarmee ook de voorspellingen in voetbalpoules.nl. CasaSpider heeft hier nog niet één keer over geschreven. Er is dus ruim voldoende rekening gehouden met de voetbalhaters, maar ook deze keer hoeven zij niet bevreesd te zijn. De kunst is schrijven zoals slimme moeders groenten door iets lekkers mixen waardoor de peuter toch zijn noodzakelijke vitamines binnenkrijgt.

In het weekend van 1 en 2 november viel mij iets op. Een van de toppers in de Webloggers poule is directeur SQL Integrator Curacao, Kees Barneveld. Hij doet mee onder de namen Kabritu di Keeshi en 1-0-1 CasaSpiderMepper. Tot mijn verbazing had hij zijn voorspellingen voor bovengenoemd weekend niet ingevuld, dat was voor het eerst. "Hier is iets aan de hand", dacht ik bij mijzelf.

In de post Piekwaarden op het toilet wordt gerept over werknemers van het bedrijf EMC (storage) die hun disk-systemen wereldwijd vanuit een centraal punt monitoren. In Japan zagen zij tegelijkertijd diverse systemen uitvallen, dat kon geen toeval zijn. Men tipte op een natuurramp als een aardbeving en dat was ook het geval. De EMC-mensen ontdekten dit nog voor de seismologen.

Op 5 november kregen wij het bericht dat onze interne meeting is uitgesteld in verband met een ongeval van de directeur Curacao. Kees heeft zijn been lelijk gebroken. Het precieze verhaal is mij niet bekend maar het is gebeurd bij het mountainbiken.

Voormalig Olympisch Kampioen Bart Brentjens vertoeft regelmatig op Curacao en geeft daar mountainbike clinics waar Kees graag aan meedoet. Volgens onze office-manager ging Bart goed bij een bepaald heuveltje naar beneden maar Kees niet, die kwam ten val. O ja, de office-manager zei ook nog dat men op die leeftijd vaak niet meer kan wat men vroeger nog wel kon.

Afijn, in de voetbalpoule is Kees ook behoorlijk gekelderd. CasaSpider bezet met zijn drie teams de eerste drie plaatsen, maar de competitie is nog lang. In het poule-klassement staan de Webloggers op een 69e (mooi getal!) positie op pagina 3. Hier wordt de bijdrage van Kabritu di Keeshi node gemist.

In de Verenigde Staten zijn sportliefhebbers dol op statistieken. Bij het honkballen wordt iedere slag, vangbal, aantal honken dat men loopt, fout etc. vastgelegd. Nederlanders hebben minder affiniteit met statistiek en (historische) uitslagen. Dagen ben ik op zoek geweest naar uitslagen en standen van het eerste team van vv Rijen. Niet te vinden.

Uiteindelijk kwam ik terecht op de officiële KNVB-site. Als men zich daar registreert heeft men toegang tot alle, maar dan ook alle voetbaluitslagen en standen. Geweldig! Tevens kan men alle teams die men wil volgen in een soort van favorieten zetten. Met een druk op de knop ziet men de resultaten, hier bijvoorbeeld Rijen D4. Een onverwachte parel, deze website van de KNVB.

Nog even terugkomend op Piekwaarden op het toilet waarin het gaat over het verhoogde waterverbruik in de pauzes van het programma van Peter R. de Vries over de ontmaskering van Joran van der Sloot. Vanavond is er wederom een uitzending van Peter R. de Vries waarin hij Joran voor de tweede maal ontmaskert, deze keer als vrouwenhandelaar in Thailand. Mijn voorspelling is dat ook vanavond piekwaarden op het toilet worden gemeten door Brabant Water. Maandag weten we meer.

Posted by CasaSpider at 12:24 PM | Permalink | Comments (10)

Een samenvatting tot dusverre. Lucy's nicht Sugey woont in Santo Domingo en wil in juli 2008 naar ons in Nederland op vakantie. Dominicanen zijn visumplichtig en een Visum Kort Verblijf krijgt men niet zomaar. In de eerste aflevering leest men over de procedure bij de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo. De tweede post is een terugblik naar begin 2006 toen Sugey met enige moeite een visum kreeg voor Curacao om Lucy bij te staan bij de bevalling van Diana (2). Dit is dankzij een invoelende medewerkster van de Ambassade gelukt. Het feit dat Sugey keurig op tijd is teruggekeerd naar Santo Domingo achten wij een sterk punt om het visum voor een vakantie in Nederland te honoreren. In deel drie van deze soap wordt het visum door de Nederlandse Ambassade in Santo Domingo afgewezen en mogen wij in beroep bij de IND in Nederland. In de vierde post stuur ik eind augustus 2008 een vragenlijst van 16 pagina's naar de IND op met diverse andere formulieren. Begin oktober wordt het beroep door de IND afgewezen. De in onze ogen positieve historie van Sugey wordt negatief uitgelegd: "Betrokkene heeft de verzorging en opvoeding van haar kinderen eerder voor een langere periode aan derden overgelaten." We mogen in beroep bij de Vreemdelingenkamer van de rechtbank te 's-Gravenhage. Naar de rechter om iemand op vakantie te laten komen...

Heen en weer sturen van aangetekende stukken

We gaan dus in beroep bij de Vreemdelingenkamer van de rechtbank te 's-Gravenhage. Dit dient te gebeuren met een speciaal formulier (pdf) bij het Centraal Inschrijfbureau Vreemdelingenzaken (CIV). Behalve het beroepschrift fax ik op dinsdag 7 oktober 2008 meteen de negatieve beschikking van de IND mee. Twee dagen later, op donderdag 9 oktober 2008 vraagt de rechtbank per email om mijn correspondentiegegevens. Het is heerlijk om per email te kunnen communiceren en ik mail per ommegaande de gewenste gegevens.

Een dag later, op vrijdag 10 oktober 2008 valt er een aangetekende brief van de rechtbank op onze deurmat. Het is een standaardbrief waarin drie punten zijn aangekruist: 1. Er is geen afschrift van het besluit overgelegd waarop het beroep betrekking heeft. 2. Het beroepschrift bevat niet de gronden van het beroep. 3. Er is geen originele machtiging overgelegd waaruit blijkt dat ik gerechtigd ben het onderhavige beroep in te dienen.

Met de punten 1 en 3 ben ik het niet eens, immers is de gehele beschikking van de IND keurig naar het CIV gefaxt en Sugey heeft mij reeds gemachtigd om haar te vertegenwoordigen. Die machtiging was nodig bij de IND. Op maandag 13 oktober 2008 bel ik de rechtbank in 's-Hertogenbosch, daar bevindt zich een nevenzittingsplaats van de rechtbank te 's-Gravenhage. Een vriendelijke dame (mevrouw Ayada?) bevestigt dat de beschikking zich reeds in het dossier bevindt. Ze raadt mij aan de machtiging voor de IND gewoon op te sturen, als het niet goed is hoor ik dat wel.

Ik werk hard aan het beroepschrift. Het is mij inmiddels duidelijk dat men op alle mogelijke manieren probeert de gronden van beroep in een standaard afwijzing weg te moffelen. Op woensdag 22 oktober 2008 stuur ik aangetekend (kosten € 8.65) het beroepschrift, de machtiging van Sugey voor de IND alsmede een uitgeprinte email van mevrouw Nijensikkens uit 2006 naar de rechtbank te 's-Hertogenbosch. In haar email toont mevrouw Nijensikkens begrip voor de situatie en verleent Sugey een visum voor één maand Curacao in het jaar 2006.

Op dinsdag 28 oktober 2008 ontvangen wij wederom aangetekende post van de rechtbank te 's-Hertogenbosch. Ik wist al wat erin stond, de machtiging voor de procedure bij de IND is niet geldig voor het beroep bij de rechtbank: "Want de door u overgelegde machtiging heeft betrekking op het bezwaar (en dus niét op dit beroep)". Logisch, immers misschien wil Sugey wel helemaal niet dat ik doorga. Binnen twee weken dient de machtiging in hun bezit te zijn, anders kan de rechtbank het beroep niet-ontvankelijk verklaren.

Ik mail het machtigingsformulier naar Sugey die het nog diezelfde dag ondertekend en ingescand terugmailt. Op maandag 3 november 2008 stuur ik deze tweede machtiging aangetekend (kosten € 6.65) naar de rechtbank. Tevens vraag ik hoe het zit met het griffierecht dat betaald moet worden en verzoek deze info per email te sturen. De eerste mail die men mij stuurde lijkt echter tevens de laatste te zijn. Vanaf dat moment gaat alles per aangetekende brief.

Dat is de status nu. Alle stukken zijn in bezit van de rechtbank. Na betalen van het griffierecht kan de zaak behandeld worden. Het blijft een vreemde zaak, voor ons toch tenminste, dat een Nederlandse man met een keurig volgens de regels tot Nederlandse genaturaliseerde echtgenote haar Dominicaanse familieleden niet op vakantie mag laten komen.

Iedereen vindt zijn eigen situatie altijd bijzonder, dat weet ik ook wel. Toch is er een wezenlijk verschil met bijvoorbeeld een Nederlands meisje dat in Turkije op vakantie haar grote liefde tegenkomt en deze meteen voor een kort verblijf naar Nederland wil laten komen. Lucy en ik zijn bijna tien jaar getrouwd, hebben op Curacao één keer iemand, nota bene dezelfde Sugey, uitgenodigd die netjes op tijd naar Santo Domingo is teruggekeerd en doen nu voor de tweede keer een dergelijk verzoek. In tien jaar tijd.

(Wordt vervolgd)

Alle posts over de aanvraag van een Visum Kort Verblijf voor Sugey zijn gebundeld in de categorie Visum Sugey 2008.

Posted by CasaSpider at 11:46 AM | Permalink | Comments (5)

Mijn ochtenden verlopen volgens een vast en strak stramien. Dat is gemakkelijk, immers dan hoeft men niet iedere keer na te denken. Bijvoorbeeld of men opstaat of de wekker op snooze drukt. Neen, zodra het alarm afgaat strompel ik mijn bed uit, wankel naar beneden, zet de televisie op 607 (een Duitse ochtendshow), doe een paar oefeningen, maak mijn ontbijt klaar en prepareer een flesje van 240 gram voor Diana (2).

Even terugspoelen... maak mijn ontbijt klaar. Het betreft vier boterhammen, vanmorgen twee met kip-saté en twee met gesneden kipfilet. Dit alles wordt zorgvuldig in aluminiumfolie gewikkeld en als kers op de slagroomtaart was ik een appel en een peer en wikkel ook deze in aluminiumfolie.

Echter, aan de vorm kan ik toch wel zien wat de appel is en wat de peer. Dit geldt niet voor de boterhammen, welk broodbeleg als eerste tevoorschijn komt is een verrassing. Telkens weer. O ja, vandaag ging er ook een mandarijn mee.

In de DBA-kamer bij Brabant Water ben ik vrijwel altijd de eerste. Ik zet de PC's aan evenals de radio en ga koffie halen. Code 908, cappuccino met suiker.

Vanmorgen begon ik om 07:43 aan mijn eerste boterham, het was die met gesneden kipfilet. Een beetje een bummer want ik verheugde mij toch vooral op de kip-saté die lekker pittig is. Maar het loopt zoals het loopt.

Tijd voor een tweede beker 908. De boterhammen met gesneden kipfilet zijn op en ik weet nu al wat er op de volgende zit: kip-saté. Toch vreemd want een kwartier eerder wist ik dit nog niet. Sinds lange tijd zijn filet-americain en ei-bieslooksalade mijn favorieten maar vanaf nu ga ik voor een bakje kip-saté. Sjonge sjonge, wat is dat heerlijk en lekker pittig.

Om 08:29 uur ligt er nog een half mandarijntje en een appel in aluminiumfolie.

Posted by CasaSpider at 8:24 PM | Permalink | Comments (3)

Luchiano (11) en ik liggen regelmatig met elkaar in de clinch, meestal over zijn huiswerk. Maar verder doen we veel dingen samen, helemaal nu hij bij de D4 van vv Rijen speelt. Dinsdagavond en donderdagavond trainen en op zaterdag de wedstrijd. Als het aan De Nieuwe Afellay (DNA) ligt wordt hij binnenkort gescout door SC Heerenveen waarna al snel de transfer naar PSV volgt.

Prima wat mij betreft al is het te hopen dat zijn wens om tegelijkertijd Chefkok te worden het onderspit delft. Ach, we zien het allemaal wel. Toen we vandaag met zijn allen boodschappen bij Albert Heijn deden zei hij: "Papa, ik heb een waardevol kado op je bureau gelegd. Wil je weten wat het is? Of moet het een verrassing blijven?"

Het mocht een verrassing blijven maar uiteindelijk kon hij zich niet bedwingen en vertelde dat het een USB-stick van 2 gigabyte betrof. Die ochtend was groep 8 van de KBS Sint Jozef naar een restaurant in Rijen geweest om iets op te steken van de bedrijfstak Horeca. Daar kregen ze de USB-stick. Nu ken ik mijn pappenheimer en weet dat Luchiano gek is op dit soort gadgets en ze dus liever zelf houdt.

Al spoedig kroop de aap uit de mouw. 's Middags kwam klasgenoot Wesley bij ons op bezoek. Wesley heeft geen computer en gaf daarom zijn USB-stick aan Luchiano. En die heb ik nu. Er zat een mooi briefje bij, de USB-stick die niet eens van hemzelf was dient als kado voor mijn verjaardag (maanden geleden) en ook nog voor Vaderdag.

Dat laatste is een verhaal apart. Ooit, op de Marnix-school op Curacao moesten de kinderen voor Vaderdag een peer maken. In de zin van: "Mijn vader is een geschikte peer". De peer van Luchiano was echter bruin en leek sprekend op een keurig gedraaide drol. Dat vertelde ik hem ook en sindsdien krijg ik, heel vreemd, nooit meer iets met Vaderdag.

Heerlijk toch zo'n jongen? Maar hij is mijn grootste vriend en dat meen ik serieus. Over groot gesproken, klasgenoot Wesley die is pas groot. Luchiano schrijft er het volgende over op Latios: "en er is een bepaald hoogte verschil tussen Wesley en ik". Ja, dat kan men wel stellen.

Verder heb ik vanavond mijn favoriete auto-cd bijgewerkt met twee nummers. Feel van Robbie Williams en de inspiratie kwam van Coldplay met het tegen het kitscherige aanhangende maar evengoed prachtige Lost (YouTube). Hier de playlist...

Posted by CasaSpider at 9:27 PM | Permalink | Comments (15)

Soms zijn de dingen een beetje mistig, op de weg en in het leven. Een kwestie van koffiedik kijken. Dat geldt ook voor de strijd tussen Barack Obama en John McCain (72!) die vannacht wordt beslist. Een uitslag die gemakkelijker te voorspellen is dan Olympique Marseille - PSV ook al geef ik de Eindhovenaren nauwelijks meer kans dan McCain. Als de wedstrijd tenminste niet afgelast wordt.

Mist of geen mist, de training van Rijen D4 gaat gewoon door. Luchiano (11) aka DNA was er vanzelfsprekend bij in zijn Afellay-shirt. Sinds de iets oudere Ruud die vergeleken met John McCain weer tamelijk jong oogt een belangrijk aandeel in de training heeft gaat het tempo omhoog. Dat is goed voor de concentratie en na afloop vond Luchiano dat het de training snel voorbij was, het mocht best een half uurtje langer duren.

Posted by CasaSpider at 8:42 PM | Permalink | Comments (4)

Al sinds mijn geboorte ben ik geïntrigeerd door programmeren, meer specifiek het programmeren van computers. Op ongeveer 16-jarige leeftijd liep ik met Nico Trap door het Evoluon in Eindhoven, een schande trouwens dat dit schitterende gebouw zijn publieksfunctie is ontnomen. We leerden er binair tellen, ongemeen fascinerend. Waar de voorliefde voor programmeren vandaan komt? Geen idee, maar de basis van iedere wens om dingen te automatiseren is toch wel luiheid. Wat doen vaders liever dan het doorgeven van informatie aan hun zoons, niets toch? Programmeren, luiheid, CasaSpider, Luchiano, appeltje, boom.

Aangezien ik maar één zoon heb namelijk Luchiano (11) is hij het haasje. Ik downloadde GW-BASIC en verkneukelde me al om samen met hem een eenvoudig programma in elkaar te draaien. Het omrekenen van Celsius naar Fahrenheit en vice versa is wel een leuk begin bedacht ik zo. Tot mijn niet geringe verbazing vindt Luchiano hier echter helemaal niets aan! Maar CasaSpider heeft meer ijzers in het vuur.

Zo downloadde ik Scratch, een programmeeromgeving voor kinderen die alle essentiële bouwstenen van gestructureerd programmeren bevat. De resultaten kunnen ook nog eens gepubliceerd worden en draaien dan via een Java-applet in elke webbrowser. Even geduld, zometeen een voorbeeld. "Ga jij dat eens uitproberen", zei ik om tien uur vanochtend tegen Luchiano. Die had hier uiteraard weer geen zin in en maakte zich er met een Jantje van Leiden vanaf.

Een goede vader heeft echter meer pijlen op zijn boog om zijn kinderen te stimuleren. 's Middags moest Luchiano zijn rekenhuiswerk maken, redactiesommen. Hij haat dit. "Ga je ook nog een programma in Scratch schrijven?", vroeg ik. "Ja, als ik die redactie morgen mag doen wel", antwoordde hij. "Okay", zei ik, "Is goed, maar dan moet je je redactie dus morgen doen." Het is gewoon heerlijk om dergelijke chantagemiddelen in te kunnen zetten. Nu is hij druk in de weer en soms hoor ik hem zowaar lachen. Zie je wel dat het doel de middelen (soms) heiligt?

En mijn leven gaat ook niet over rozen, hoeveel compromissen moeten er niet gesloten worden? De hele dag ben ik ermee bezig, het lijkt hier soms wel D66. Alles gaat in golfbewegingen, is hier en nu de tijd voor een dictator aangebroken?

Luchiano is een uurtje bezig geweest met een ander resultaat dan verwacht, niet beter en niet slechter. Gewoon anders. Maar dat is logisch, immers zijn achtergrond is Super Smashbros Brawl. Latios proudly presents it's latest project: Dragon v1! Eerlijk is eerlijk, het oogt dynamischer dan het converteren van Celsius naar Fahrenheid. En vice versa.

Posted by CasaSpider at 5:30 PM | Permalink | Comments (7)

"Ah papa, moet ik echt naar het voetballen gaan kijken?", vraagt Luchiano (11). Wederom leg ik hem uit dat hij nu deel uitmaakt van Rijen D4. Okay, het team zit met 16 voetballertjes vol, meer mogen er domweg niet op het wedstrijdformulier worden ingevuld. Na de winterstop is de kans groot dat De Nieuwe Afellay (DNA) in het geel-groen de velden mag betreden. Over velden gesproken...

Take me down to the paradise city
Where the grass is green
And the girls are pretty
Take me home (Oh, won't you please take me home)

Gek, sinds gisteren luister ik vooral naar dit nummer van Guns N' Roses maar nu terzake. "We gaan naar iedere training en naar iedere wedstrijd. Zo laat je aan de trainers en je team zien dat jij erbij hoort." Mijn argumenten maken weinig indruk maar oh, wat is het toch heerlijk om de ouderlijke macht uit te oefenen en mijn zin door te kunnen drijven.

Om tien uur gaan we met zijn allen boodschappen doen, naar Zeeman, Hans, Primera en Albert Heijn. Het is druk. Ineens hoor ik de toon van een inkomend bericht op mijn mobiel, een gemiste oproep. Of ik trainer Marco met spoed wil terugbellen. "Ja, met Marco hier. Luister, Luchiano mag vandaag meedoen. Zorg dat hij om half twaalf op het veld van SAB is. Voetbalschoenen, scheenbeschermers en spullen om te douchen moet hij meebrengen, voor de rest wordt gezorgd."

Als ik het nieuws aan Luchiano vertel is hij door het dolle heen. Ook Lucy is blij verrast. Nu moeten we opschieten, het is al kwart voor elf. Juist als je haast hebt zijn de rijen overal langer, dat zul je altijd zien. Om kwart over elf zijn we thuis, vantevoren hebben we de taken verdeeld. Ik doe de bederfelijke boodschappen in de koelkast, stop Diana's (2) wandelwagen in de kofferbak en programmeer de TomTom. Lucy en Luchiano verzamelen de benodigde voetbal- en douchespullen.

We gaan op pad. Om kwart voor twaalf rijden we het terrein van SAB aan de Ruitersboslaan 57 te Breda op. Trainer Marco loodst Luchiano naar de kleedkamer. Wij blijven wachten tot hij voor het eerst in voetbaltenue verschijnt, een mooi moment.

Luchiano begint als reserve en dat is logisch. We maken van de gelegenheid gebruik hem samen met zijn moeder te portretteren. Trainer Marco vertelt dat het KNVB-pasje voor Luchiano juist die dag is gearriveerd en laat het ons zien. Na ongeveer een kwartier, het staat inmiddels 2-0 voor SAB, mag hij erin. Trainer Yusuf geeft hem de laatste instructies.

Overenthousiast rent hij van de ene naar de andere kant en terug. Na vijf minuten is het tempo er wel een beetje uit. Hij is bekaf en Diana speelt met een hondje.

Net als bij autorijden is kijken erg belangrijk bij voetbal. Wie goed kijkt hoeft minder te lopen, zo is het nu eenmaal. Maar dat hoeft men niet meteen te weten. Toch heeft Luchiano een aantal nuttige balcontacten.

Het weer wordt steeds guurder en hij krijgt het koud, vooral aan zijn handen. 's Morgens hebben we speciaal handschoenen gekocht maar die wist hij niet op tijd te vinden. Ze zitten gewoon in zijn tas. Wat dat betreft doet hij denken aan de magistrale Romario die van september tot april met een zwarte maillot en handschoenen speelde.

SAB D2 is het enige team waartegen Rijen enige kans maakt. Thuis werd geflatteerd met 2-4 verloren. In deze wedstrijd krijgt Rijen D4 zeker zes opgelegde kansen die allemaal verprutst worden. SAB is heel wat effectiever in de afwerking en wint de wedstrijd uiteindelijk met 6-0. Leuk voor later als Luchiano international is, dan kan hij glimlachend over dit debuut verhalen.

Vanaf nu moet hij bij iedere wedstrijd zijn voetbalspullen meenemen. Als er iemand niet kan zit Luchiano bij de selectie. Over twee weken spelen we thuis in Rijen tegen Beek Vooruit. Daar is weinig eer tegen te behalen maar hopelijk doet De Nieuwe Afellay wel mee.

Posted by CasaSpider at 6:09 PM | Permalink | Comments (10)