« February 2008 | Main | April 2008 »

March 29, 2008

Finale Dancing Queen 2008

Ingrid of Nana?

March 28, 2008

El Sapo El Sapo (47)

1.

Donderdag was ik voor de tweede opeenvolgende middag vrij en wederom voor Luchiano (10). We gingen naar het Amphia ziekenhuis in Oosterhout voor nieuw gips.

Luchiano werd direct geholpen, dat is mooi. Nog mooier was dat hij zelf de kleur van het gips mocht uitkiezen. Nu is blauw zijn lievelingskleur maar hij dacht dat dat wat donker uit zou vallen. Daarom koos hij voor groen. Niet alleen vrouwenlogica is moeilijk te doorgronden.

Dokter Vos kwam even langs om te kijken hoe het ervoor stond met de duim. Hij doet al bijna geen pijn meer en aangezien het een mooie breuk is verwacht zij geen problemen. Het groene gips hoeft er ook slechts twee weken omheen te zitten.


27.03.2008: Luchiano (10) krijgt groen gips voor zijn gebroken duim in het Amphia ziekenhuis te Oosterhout. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


2.

Onder normale omstandigheden was Luchiano's duim zeker en vast een journaal-item geweest. Nu werd hij enigszins overschaduwd door de film van Geert Wilders: Fitna The Movie. Het duurde even voor hij gedownload was maar tegen tien uur konden Lucy en ik hem bekijken.

Wat moet men erover zeggen. Qua film is Fitna niet echt sterk. Over ieder land en iedere religie kan men 15 minuten ellendige zaken aan elkaar knippen en plakken. Zet er een dreigend muziekje met donder en bliksem achter en het resultaat is hetzelfde. En dan is daar de pijnlijke verwisseling van Mohammed B. met rapper Salah Edin.

Vanuit mijn lagere schooltijd herinner ik me de uitleg over het ontstaan en verloop van de Tweede Wereldoorlog. Nederland kon zich nauwelijks verdedigen omdat men na WO-I dacht dat zoiets nooit meer zou gebeuren. Een goed uitgerust leger was derhalve niet nodig.

"Stom, maar daar trappen we natuurlijk niet nog een keer in", dacht ik bij mijzelf. Men moet leren van de geschiedenis. Maar ook geldt dat de geschiedenis zich herhaalt, alleen wel in steeds andere gedaante. De moeilijkheid is om deze gedaante te herkennen. Als Geert Wilders de gedaante al herkend heeft is het de vraag of hij de juiste methode hanteert om de wereld daarop te attenderen.

3.

Vrolijker nieuws dat ook overschaduwd is: het voetbalteam van de Nederlandse Antillen onder leiding van bondscoach Leen Looyen heeft de eerste horde op weg naar kwalificatie voor het Wereldkampioenschap 2010 in Zuid-Afrika genomen. Nicaragua werd woensdagavond in het Ergilio Hato stadion verslagen met 2-0. Eerder was de uitwedstrijd al met 0-1 winnend afgesloten. De volgende tegenstander in de reeks van nog minimaal 18 (!) wedstrijden is Haiti. (Bron: Amigoe & Mirror)

Curacao weblogger numero uno Dick Drayer heeft een geweldige nieuwe baan en mocht samen met Maya van der Werve de wedstrijd live voor de radio verslaan. Hij deed het met verve.

March 27, 2008

Luchiano (10) bekijkt een bedrijf

Vanuit school had Luchiano (10) de opdracht (mogelijkheid?) gekregen om zich op te geven voor Bekijk een Bedrijf. Via internet maakte hij een keuze uit enkele tientallen bedrijven in de regio en koos voor Installatie- onderhoud of servicemonteur, hoe hij daar nu bij kwam?. We kregen keurige vouchers toegestuurd en werden woensdag 26 maart verwacht bij het Praktijkcentrum aan de Apennijnenweg 5 te Tilburg.

In een grote hal met werktafels, draaibanken en veel gereedschap namen we plaats. Voor koffie en frisdrank was gezorgd en er waren veel kinderen met een vader of moeder als begeleider. Wij zaten aan tafel met een moeder en haar zoon. Luchiano keek de boel eens aan en begon tot mijn onthutsing commentaar te geven: "Sjezes, wat is dit? Moet ik dingen gaan doen met mijn handen? Dat ga ik dus nooit doen. Ik dacht dat dit iets met computers was. Neen, ik ga echt niks met mijn handen doen. Als ik dit had geweten!"

26.03.2008: In het kader van Bekijk een Bedrijf koos Luchiano (10) voor installatie- onderhoud en servicemonteur, een bijzondere keuze. Klik voor groter."Ja zeg, kunnen we even onze kop dicht houden?", voegde ik hem toe. "Wacht nu eerst maar eens af wat er gaat gebeuren en je hebt er tenslotte zelf voor gekozen. Ik vond het al zo vreemd." De moeder en de zoon keken ons met licht opgetrokken wenkbrauwen aan maar dat ben ik wel gewend.

Leon Uijtendaal van Sebregts Installatietechniek deed het openingswoord en legde het programma uit. Zijn stelling is dat installatietechniek een vak is met toekomst. Waar producten en diensten steeds meer verdwijnen richting lagelonenlanden geldt dit niet voor het installeren van bijvoorbeeld centrale verwarming. Dit moet nu eenmaal op de plaats zelf gebeuren. Uijtendaal haalde het voorbeeld aan van een kennis uit de USA. Deze wilde iets laten veranderen aan zijn dakgoten en had daarvoor een wachttijd van een jaar bij de loodgieter. Driemaal raden wat voor tarief deze vroeg.

"Er valt een goede boterham in het installatievak te verdienen, nu en in de toekomst", betoogt hij. "Vaak hebben juist de ouders een vooroordeel, dat zij een beetje neerkijken op de beroepsgroep. Maar dat is onterecht. Waarom doen wij zo'n dag als deze? Mijn doel is bereikt als over acht jaar één van deze kinderen aan de poort staat om bij ons te komen werken." Aldus Leon Uijtendaal.

De kinderen werden in drie groepen onderverdeeld. De groep van Luchiano begon met het maken van een zinken fotolijst. Dat betekende eerst meten, dan een krul aan beide kanten maken met een apparaat en vervolgens de plaat dubbelvouwen met een andere machine. Simpel maar leuk, Luchiano was in zijn nopjes met het zelfgemaakte fotolijstje.

We gingen naar buiten waar een promotie-truck geparkeerd stond. In de truck konden de kinderen naar interactieve demonstraties van verwarmingstechnieken kijken of met een computerprogramma een badkamer ontwerpen. Dat laatste deed Luchiano en al snel had hij de smaak te pakken. Uiteindelijk leverde het een 3D-impressie op van zijn design-badkamer die uitgeprint werd. De begeleider vond dat hij het goed had gedaan ook al was het een beetje aparte badkamer: "Dat zie je niet vaak, een schilderijtje en een plant in de badkamer."

26.03.2008: Luchiano (10) soldeert een kandelaar in elkaar. Klik voor groter.Tijd voor de derde praktijkopdracht, het in elkaar solderen van een kandelaar. Luchiano had vanwege zijn gebroken duim wat extra hulp nodig bij het buigen en schuren van de koperen buizen. En helemaal bij het solderen met de gasbrander, immers hij was een beetje bang dat zijn gips vlam vatte.`Maar de kandelaar mag er zijn.

Het volgende onderdeel was een presentatie van Coen Oostelbos van Oostelbos Installatietechniek en hiervoor verkasten we naar het IJssportcentrum Tilburg (website). De presentatie ging voornamelijk over de verwarmings- en filterinstallatie van het Tilburgse Recreatiebad Stappegoor (website) alsmede het stokpaardje van Coen, het bestrijden van de Legionella bacterie. Hij deed zijn verhaal op enthousiaste wijze en ook ik weet nu meer over het automatisch doorspoelen van douches. Interessante shizzle.

Bijna zat het programma erop, er miste nog een rondleiding namelijk die in het tropische zwembad Stappegoor. Dat ligt gelukkig vlakbij de ijsbaan. We kregen blauwe plastic slofjes voor onze schoenen en liepen achter de rondleider aan door het tropische zwembad. Met de jas aan was dat best warm en gaf een beetje voyeuristisch gevoel. Alsof men gekleed over een naaktstrand banjert.

Via een deurtje kwamen we in het machinegedeelte van het zwembad. Een eigenschap van machines is dat ze tamelijk veel herrie maken. In ieder geval meer dan het aantal decibels dat de rondleider producereerde, per saldo heb ik in ieder geval niets verstaan. Maar het zag er indrukwekkend uit, al die buizen, machines en regeleenheden. Neen, een tropisch zwembad begint men niet zomaar.

Na afloop van de rondleiding mochten de kinderen gratis zwemmen, tot half elf 's avonds. Pech voor Luchiano met zijn gips. In plaats daarvan kochten we een ijsje en gingen naar huis. Hij vond het een puike middag en heeft achteraf geen spijt van zijn keuze. Een verslag van onze aanstaande installatiemonteur staat op zijn weblog.

March 25, 2008

De vergeten Ridders van de A59

Sjongesjonge. Nog geen half jaar in Nederland, het is koud lente en daar staan we met zijn allen in de op één na drukste spits uit de geschiedenis: 888 kilometer.

"Het getal 888 wordt vaak gezien als het getal van Jezus Christus en is de tegenhanger van het getal van het beest. Het getal 888 als 'symbool' voor Christus is echter niet zo bekend. De logica achter het getal 888 zit 'm waarschijnlijk in het Grieks alfabet, in het Grieks kent elke letter namelijk een getalswaarde, als men de waarde van de letters in Iesous optelt krijgt men 888." (Bron)

Het gekke is dat men er bijna naar gaat verlangen dat het de dag met de meeste kilometers aan files wordt. Niet zo vreemd, immers we staan toch allemaal stil. Een paar kilometer erbij maakt dan ook niet uit. Vanuit de auto heb ik een aantal foto's met de Nokia N73, gisteren nog onderwerp van klacht in Tros Radar maar bij mij zonder problemen werkend, gemaakt:

25.03.2008: 888 25.03.2008: 888 kilometer file, ook CasaSpider stond erin eerst op de A27 en daarna als vergeten Ridder van de A59. Klik voor groter.

  • Voor het vertrek dient er 8 minuten sneeuw geruimd te worden op de donkerzwarte Volkswagen Jetta.
  • Het valt om den drommel niet mee Rijen uit te komen en het is pas 07:09.
  • File op het kleine stukje A27.
  • We naderen mijn favoriete knooppunt namelijk Knooppunt Hooipolder.
  • Zo ziet de watertoren van Raamsdonksveer er niet indrukwekkend uit. Van de andere kant wel.
  • Ridder van de A59, elke ochtend met vers tegenlicht.
  • De vermaledijde flitspaal aan de Vlijmenseweg te Den Bosch die mij 130 euro armer maakte.
  • Vanuit de Druppel: Station 's Hertogenbosch.

Tijdens het filerijden schakelde ik tussen 3FM met Giel Beelen en Q-music met Ruud de Wild. Tot nu toe heeft Giel mijn (lichte) voorkeur. Interessant zijn de verkeersmededelingen tussendoor, waar staan de grootste files? Vanaf Knooppunt Hooipolder tot aan de afslag Den Bosch was het vrijwel continu file rijden maar aan de andere kant stond het echt helemaal stil. Dat betekent ruim 20 kilometer.

Toch hoort men nooit maar dan ook helemaal nooit de A59 in het lijstje van files. Dit is zo oneerlijk. Altijd het hetzelfde rijtje met de A1, de A27, de A15 en noem ze maar op. De Ridders van de A59 worden vergeten, telkens weer. Horen wij er niet bij en tellen wij soms niet mee? Eens lag er op vrijdagmiddag een vrachtwagen gekanteld op de A59 maar dan moet men niet denken dat dat nieuws is. Neen, pas als op zekere dag 5000 auto's van de aardbodem verdwijnen op de A59 wordt er misschien een regel of twee aan gewijd.

Het is tijd voor actie! Dan gaan we met alle Ridders van de A59 de A13 ofzo platleggen. Als het niet goedschiks gaat dan maar kwaadschiks.

Vrouwenlogica

Even twijfelde ik over Belgie een nieuwe (17e) episode in de reeks Met de Spider naar Carré maar het is dus vrouwenlogica geworden. Vraag me niet waarom. De situatie: Tweede Paasdag en een tegoedbon voor vier gratis kaartjes voor het Natuurmuseum Brabant in de pocket. Om twaalf uur aten we brood met frikandellen als een soort van bodempje. Het geplande tijdstip van vertrek was 13:00, sharp.

Lucy: "Hmm... ik geloof dat we hier blijven, ik ben een beetje moe."
CasaSpider: "Okay, als jij moe bent dan blijven we."

(Een momentje stilte.)

CasaSpider: "Maar het is wel de perfecte gelegenheid om er even op uit te gaan. Om vier uur zijn we alweer terug."
Lucy: "Okay, we gaan."

(Lucy gaat naar boven om zich om te kleden. Buiten begint het te sneeuwen.)

Lucy: "Hey, het begint te sneeuwen. We blijven thuis!"

(CasaSpider belt naar het Natuurmuseum. Alle activiteiten zijn binnen, slecht weer is geen bezwaar.)

CasaSpider: "Alle activiteiten zijn binnen, het maakt niks uit dat het sneeuwt."
Lucy: "We blijven thuis."

(CasaSpider zit op zolder in La Oficina en Lucy belt hem via de interne telefoon.)

Lucy: "CasaSpider, waar is de camera?"
CasaSpider: "Hier, hij is aan het opladen. Waarom?"
Lucy: "Ik wil hem hebben want Luchiano (10) en ik gaan naar buiten."

(Hier breekt CasaSpider's klomp, ze wil niet in de auto naar een museum vanwege de sneeuw maar wel in een minirok buiten lopen en fietsen.)

De bijbehorende foto's:

  • Lucy en Luchiano, de een met een glas wijn en de ander met cola. In de sneeuw.
  • Lucy met een shawl om haar hoofd gedrapeerd. In de sneeuw.
  • Luchiano hapt naar de sneeuw. Uiteraard in de sneeuw.

Vergeleken bij de logica van de vrouw zijn problemen als dat van de scheidsrechterlijke dwalingen een peulenschil.

March 24, 2008

Een rondje langs de velden

Het was een mooi voetbalweekend dat gedomineerd werd door blunders van keepers (Groningen, Heracles) en scheidsrechters. In het geval van FC Twente-Ajax is daar enig begrip voor op te brengen, immers Luis Suárez is een irritante rat heeft de schijn tegen. Deze keer verdiende hij echter onomstotelijk een strafschop, Suárez heeft er dus een credit bij en scheidsrechter Jack van Hulten een vette min.

Nog bonter maakte Dick Jol het bij Sparta-Feyenoord. Na afloop van de wedstrijd gaf hij zelf toe dat Boukhari de bal bij diens gelijkmaker met de arm had meegenomen. Het afkeuren van het glaszuivere doelpunt van Luigi Bruins bleef hij halstarrig verdedigen terwijl de beelden 100% anders uitwezen.

Ook de Belgische inhuurscheidsrechter Peter Vervecken bleef bij zijn standpunt ondanks het overduidelijke bewijs van de televisiebeelden. NEC-speler Bas Sibum stond buitenspel en raakte de bal met de hand toen hij op fortuinlijke wijze in de 92e minuut de 1-2 maakte tegen FC VVV dat de punten hard nodig heeft.

Scheidsrechters zijn net mensen. Het probleem met voetbal is dat één doelpunt het verschil kan maken. Bij NBA-basketball zijn de belangen ook groot, maar een foute beslissing heeft door het hoge aantal punten minder zware gevolgen. Dit weekend heeft door scheidsrechterlijke dwalingen PSV de titel feitelijk op zak, loopt Feyenoord een gerede kans om wederom buiten de top-5 te vallen en staat VVV nu achter Willem II. Okay, kampioenschap en degradatie worden niet in één duel beslist maar het punt is duidelijk.

Verval is belangrijker dan absolute tussentijden betoogde ik al eens. Zondagavond zag ik de op zich deskundige heren van Voetbal Insite in de fout gaan. Ze vergeleken het Feyenoord van nu met het Feyenoord van het vorige seizoen. "Kijk, toen had Feyenoord 52 punten uit 30 wedstrijden en nu 54. Zoveel verschil is er dus niet."

Welles! Juist het einde van de competitie was desastreus voor Feyenoord. De zware nederlagen tegen Heracles waarin we finaal van de mat werden gespeeld en de slotwedstrijd tegen Alves Heerenveen waarbij Pierre van Hooydonk in tranen uitbarstte zorgden ervoor dat Feyenoord na 34 wedstrijden op 53 punten stond met een doelsaldo van 56 voor en 66 tegen. Dit seizoen verwachten de supporters een krachtiger slotaccoord van Feyenoord.

De PaasVraag 2008 luidt: "Wat moet er gebeuren om de invloed van scheidsrechterlijke dwalingen te beperken?"

March 23, 2008

Knooppunt Hooipolder

Gevoel zit voor een groot gedeelte tussen de oren. Zelfs kan men stellen dat alles tussen de oren zit, maar is dat wel zo? Vroeger als student pendelde ik regelmatig met de trein tussen Utrecht en Eindhoven. Bij het binnenrijden van beide stations voelde ik iets, ja ik werd erdoor geraakt.

In Rotterdam kwam ik niet zo vaak, maar ben er wel geboren. In 1998 reed ik erheen in mijn rode Peugeot 205 XS om een digitale camera te kopen, dat (laatste) was toen nog niet erg gebruikelijk. De camera was nodig voor mijn verblijf van drie maanden in Zwitserland waar ik bij Migros in Gossau heb gewerkt. Het binnenrijden van Rotterdam deed kippenvel op mijn armen ontstaan.

23.03.2008: De watertoren van Raamsdonksveer juist achter Knooppunt Hooipolder zorgt iedere dag voor warme gevoelens bij CasaSpider. Klik voor groter.Toen woonde ik al op Curacao en iedere keer als ik van het eiland af was geweest en het vliegtuig de bocht maakte om de landingsbaan van Hato Airport te approachen maakte een warm gevoel zich van mij meester. Het heeft vast te maken met de herkenning van iets bekends.

Vijf dagen per week rijd ik van Rijen naar Den Bosch en vice versa. De route voert via Dongen langs Oosterhout de A27 op en drie minuten later bij Knooppunt Hooipolder rechtsaf over de A59. Op de terugweg gaat het net andersom maar er is een ander verschil.

Met ruim 120 en de vlam in de pijp scheurt de donkerzwarte Volkswagen Jetta in westelijke richting. De A59 maakt een lichte bocht naar links en daar staat hij, majestueus en een punt van herkenning: de watertoren van Raamsdonksveer.

In december was het al donker om een uur of vijf en was het nog mooier, dat verlichte fallussymbool net achter Knooppunt Hooipolder. Ja, het zien van deze uit 1925 stammende watertoren van Hendrik Sangster raakt mij.

Datzelfde geldt ook voor het in 1989 geopende Knooppunt Hooipolder, een uniek knooppunt in Nederland dat volgens Wikipedia niet eens een knooppunt is maar slechts een eenvoudige afrit. Hoe durven ze:

"Het knooppunt is zeer bijzonder voor Nederlandse begrippen, enkel de hoofdrijbaan van de A27 is kruisingsvrij. In feite is dit geen knooppunt, maar een eenvoudige afrit, waarbij de A59 kort onderbroken wordt. Bij de aanleg is wel al ruimte gereserveerd voor een toekomstige uitbreiding tot een klaverblad." (Bron)

Daarmee is de A59 de enige onderbroken snelweg van Nederland. Men moet even stoppen om te beslissen of men linksaf de A27 opgaat richting Breda of rechtdoor over de A59 naar Zierikzee. Een metafoor voor het leven?

March 20, 2008

Het lange verhaal van de duim van Luchiano (10)

Woensdagmiddag belde Lucy me enigszins ongerust op mijn werk. "Luchiano (10) is gaan voetballen, ik heb geen idee waar, een jongen heeft hem opgehaald."
- "Hij komt wel terug, we kunnen nu toch niets doen", probeerde ik haar en mezelf gerust te stellen.

Toen ik om 17:15 thuiskwam was Luchiano er nog steeds niet. Hij had met de KBS Sint Jozef een voetbaltournooi. Ik besloot de school te bellen en hoorde van schoolhoofd Cor Zijlmans dat het tournooi werd gehouden op de velden van vv Rijen in Sportpark Vijf Eiken.

19.03.2008: Luchiano (10) voetbalt in het derde team van de KBS Sint Jozef een tournooi op de velden van vv Rijen. Klik voor groter.Het schoolhoofd was hulpvaardig en belde een van de docenten die met de kinderen mee was gegaan. Deze wist te vertellen dat de wedstrijden waren uitgelopen. Ik programmeerde de TomTom en reed erheen.

Op de twee hoofdvelden speurde ik naar de zwarte krullen van Luchiano, tevergeefs. In de kantine was hij ook al niet. "Speelt de Sint Jozefschool nog?", vroeg ik in het kamertje waar de organisatie zich schuil hield. "Ja, die zijn bezig op de achterste velden", zei een man. Snel beende ik er naartoe. De wedstrijd was net afgelopen en daar zag ik Luchiano staan, naast het doel.

"Hey swa", begroette ik hem, "alles kits?" Zijn mond zei ja en zijn ogen nee. Half huilend vertelde hij dat hij een bal hard en recht op zijn duim had gekregen. De duim van zijn rechterhand was dikker en Luchiano kon hem moeilijk bewegen. "Oen!", zei ik tegen hem met in gedachten een eerder bezoek aan het Máxima Medisch Centrum in Veldhoven voor zijn schouder en een ander aan een noodarts voor dezelfde duim.

Ik vroeg mij af hoe hij in vredesnaam in de kou met zijn kleine fietsje naar huis had moeten komen. Afijn, dat probleem was nu opgelost. Thuis hielden we de duim in de gaten, het ging niet vooruit en niet achteruit.

Donderdagochtend belde Lucy weer op mijn werk. De duim van Luchiano was nog steeds dik, deed pijn en begon blauw te worden. Ik belde onze huisarts waar we om tien uur terecht konden. Snel maar me wel keurig aan de verkeersregels houdend reed ik van Den Bosch naar Rijen.

Huisarts dokter Fleerakkers is met zwangerschapsverlof en wordt vervangen door een andere vrouw. "Jongetje Spider", riep zij in de wachtkamer om. Kennelijk is Luchiano's voornaam niet doorgedrongen tot de administratie van de huisartsenpraktijk. Later zag ik dat er meer niet klopte, zoals onze postcode.

20.03.2008: Luchiano (10) in het Amphia ziekenhuis te Oosterhout in afwachting van het maken van Röntgenfoto's die zullen aantonen dat zijn duim gebroken is. Klik voor groter.De dokter was vriendelijk en bekeek de duim van Luchiano nauwgezet. Zij drukte hier en daar waarbij Luchiano duidelijk veel pijn had. "Waarschijnlijk is de duim flink gekneusd", luidde haar conclusie. "Je moet je duim zoveel mogelijk omhoog houden", zei ze erbij. "O ja, het kan ongeveer zes weken duren."

"Zes weken?!?", riep ik ongelovig uit. "In dat geval wil ik toch graag zeker weten of de duim niet gebroken is. Straks heeft die arme jongen zes weken zijn duim omhoog gehouden en blijkt hij alsnog gebroken te zijn."

Hier deed de dokter gelukkig niet moeilijk over. "Als u wilt schrijf ik een verwijzing voor het ziekenhuis om foto's te laten maken. Maar ik denk dat hij echt alleen gekneusd is." Wie weleens naar het programma Missers kijkt weet dat enige vasthoudendheid soms levensreddend kan zijn. In de laatste uitzending speelde Ramon Stoppelenburg de rol van een pissige co-assistent die bijna een oudere dame liet doodbloeden.

Vanuit de auto belde ik de Röntgenafdeling van het Amphia ziekenhuis in Oosterhout. Voordat de receptioniste een afspraak kon maken moest Luchiano ingeschreven worden. Na wat heen en weer doorverbinden en diverse malen zijn geboortedatum noemen konden we al om elf uur terecht voor de foto's.

In de wachtkamer begon Luchiano hem te knijpen. "Doen die foto's pijn?" "Neen jongen, een foto maken doet geen pijn." Het was zo gepiept. Even later was daar de uitslag: "Ja, je duim is wel degelijk gebroken. Er zit een barstje in. Je gaat nu naar de afdeling Spoedeisende Hulp waar een dokter er naar kijkt en bepaalt hoe het behandeld wordt."

Luchiano herinnert zich nog goed wat voor geluiden ik uitbracht toen mijn gebroken pols gezet moest worden. Er biggelde een traan. Gelukkig is het een mooie breuk en hoefde er alleen gips omheen, voor slechts vier weken. Op weg naar de gipskamer klonk het nummer Everybody has to learn sometime van The Korgis. "Dat dit lied precies nu moet spelen, ik haat het!", zei Luchiano.

Een ietwat (met respect) oudere dame legde het gipsverband aan en knipte een mooi draagverbandje bij elkaar. Luchiano was weer helemaal het mannetje en zei zelfs enkele malen dat hij toch zo'n geluk had. Achteraf was dat ook zo. Om kwart voor twaalf waren we weer thuis en aten een paar pannenkoeken met basterdsuiker.

March 19, 2008

LogSpiders® 2008

Woensdagavond 19 maart is het weer zover, de uitreiking van de Dutch Bloggies (vanaf circa 19:30 livestream) in het Atrium (Stadhuis) te Den Haag. Was het CasaLog vorig jaar nog genomineerd in twee categorieën, dit jaar heb ik het evenement aan mij voorbij laten gaan. Hoe dat komt? Enerzijds is de weblog community van vroeger tamelijk uit elkaar gevallen, anderzijds voel ik mij steeds minder verbonden met de opzet van de Dutch Bloggies.

Nominaties en shortlists in niet minder dan 19 (!) categorieën leiden tot evenzovele winnaars, dat lijkt een tikkeltje teveel van het goede. Neen, dan de LogSpiders® met slechts één categorie en duidelijke criteria. Om welke criteria gaat het?

  • Kandidaten dienen vrijwel dagelijks te loggen. Wie vrijwel dagelijks logt speelt in de Eredivisie.
  • Kandidaten dienen werk van een post te maken. Een link overnemen uit nu.nl is geen werk.
  • Kandidaten dienen een levendig commentsysteem te onderhouden. De kwaliteit van de post weerspiegelt zich in de comments.
  • Kandidaten dienen blijk te geven interesse te tonen in de weblogs van collega-loggers.
  • Het weblog dient persoonlijk te zijn. Hierdoor vallen collectieve weblogs buiten de boot voor een LogSpider®.

Het zijn dezelfde criteria als van voorgaande jaren en ze zijn nog even geldig. Uiteraard kan CasaSpider van zijn eigen criteria afwijken, dat is in de voorlaatste editie nog gebeurd. Afwijkingen worden wel altijd gemotiveerd. Tijd voor de ceremonie van de LogSpiders® 2008. Ieder jaar komt er een weblog bovendrijven dat (die?) boven het maaiveld uitsteekt, zo ook dit jaar.

De spanning stijgt. "Licht uit, spot aan", zegt Mies Bouwman wederom net als vroeger. Winnaar (ja, het is een man) van de LogSpider® 2008 is geworden.......... René Gademann Regouin van Bw14!

LogSpiders 2007Waarom Bw14?

Zelden was de keuze zo gemakkelijk, het is een kwestie van de criteria sequentieel aflopen.

Dagelijks loggen: Waar René de tijd vandaan haalt is onbekend, hij schijnt zo nu en dan te werken, maar iedere dag staat er een nieuw verhaal. Dat voorbeeldige gedrag wordt tegenwoordig zelden vertoond, zelfs niet door CasaSpider.

Werk maken van een post: Wederom onderscheidt Bw14 zich van het kaf. De verhaaltjes zijn van hoge kwaliteit, iedere keer van ongeveer gelijke lengte en zijn grappig mede dankzij de zelfspot. En niet te vergeten de dominante aanwezigheid op de achtergrond van Billy. De kers op de taart is echter de foto met een citaat die precies op de post slaat. Alleen al het uitzoeken van deze twee elementen moet een heidens karwei zijn.

Levendig commentsysteem: Er wordt veelvuldig gereageerd en vaak beantwoordt René het commentaar. Dat is leuk want dat doe ik zelf ook. De comments zijn goed leesbaar, niet verwonderlijk gezien het niveau van de doelgroep.

Interesse in andere weblogs: Dit punt is niet helemaal goed in te schatten, maar op gezette tijden reageert René bij mij en zelfs ontvang ik wel eens een mailtje. Dat lijkt me toch bewijs genoeg.

Weblog is persoonlijk: De gedachten, filosofieën en gedachten op Bw14 kunnen maar van een persoon afkomstig zijn en dat is René.

Voldoende redenen voor een LogSpider® dunkt mij. Daar komt bij dat Bw14 een van de weinig weblogs is waar ik met plezier in de archieven heb gegrasduind. Sterker nog, bij het doorlezen van de archieven realiseerde ik mij pas goed hoe consistent het niveau van de posts is.

René, van harte gefeliciteerd met je LogSpider® en houd de lijfspreuk van Barry Stevens in ere, de oude wel te verstaan niet Blijf dansen.

Tot slot de eregalerij met de winnaars van voorgaande jaren:

LogSpiders® 2007 (juryrapport)

LogSpiders® 2006 (juryrapport)

LogSpiders® 2005 (juryrapport)

LogSpiders® 2004 (juryrapport)

LogSpiders® 2003 (juryrapport)

March 18, 2008

Oplossingen

Net als voor veel dingen geldt dat een oplossing geen absolute grootheid is. Neem een bedrijf dat slecht draait. De directie wil een gedeelte afstoten terwijl de vakbond opkomt voor de met ontslag bedreigde werknemers.

"Het is kiezen of delen", zegt de directie. "Ofwel gaan die 100 man eruit en kunnen we met de rest door ofwel over een half jaar staat iedereen op straat." De vakbond weet er een redelijke afvloeiingsregeling uit te slepen en het probleem is opgelost. Maar er staan straks wel 100 mensen op straat.

Volgens Van Dale is een oplossing de beëindiging van een probleem op bevredigende wijze.

Nou, voor mij was de oplossing in de vorm van een boete van 130 euro voor het probleem van door rood rijden niet echt bevredigend. Na enige moeite zijn inmiddels de foto's in mijn bezit.

07.02.2008: De beelden bewijzen het onomstotelijk, de donkerzwarte Volkswagen Jetta van CasaSpider rijdt door rood op de Vlijmenseweg te Den Bosch. Klik voor groter.Het bewijs lijkt overduidelijk, alhoewel de politie misschien wel een Photoshop-artiest in dienst heeft die de hele dag op bekeuringsfoto's de stoplichten op rood zet.

Blijft er nog één probleem over namelijk de associatievraag van gisteren: Dorst - ??? - ??? - Voetbal International. Ik weet het nu al, voor velen is de oplossing niet echt bevredigend.

De hints waren taal en Unix. Met taal wordt hier een vreemde taal bedoeld en welke taal komt het meest in aanmerking? Dat moet wel haast Spaans of Papiaments zijn. In allebei deze talen wordt het woord dorst vertaald door sed.

Het programma sed staat voor de zogenaamde Stream EDitor van Unix. Een bijzonder interessant programma, tenminste voor de liefhebber, waarover hier veel te lezen valt. En natuurlijk ook in Wikipedia.

In het kort kan sed ingewikkelde tekstbewerkingsoperaties op bestanden toepassen. Zo verwijdert de volgende zin bijvoorbeeld commentaarregels (deze beginnen in Unix met een "#") behalve tussen de woorden "start" en "stop". Ga er maar aan staan:

sed -e '1,/start/ s/#.*//' -e '/stop/,$ s/#.*//'

Het eerste programma waar iedere Unix-leerling mee begint is de teksteditor vi (Wikipedia). Wie Microsoft Word of een soortgelijke editor gewend is schrikt zich een hoedje van vi. Dat komt omdat de editor ofwel in commando-mode ofwel in tekst-mode staat. Om iets in te kunnen tikken dient eerst een commando te worden gegeven als i voor input of a voor append. Vervolgens tikt men wat tekst en schakelt terug naar commando-mode door op escape te drukken. Tikt men nu tweemaal een d dan is de regel waar de cursor op staat verdwenen. Erg leuk!

De stap van teksteditor vi naar Voetbal International is door de meesten waarschijnlijk zonder problemen te maken.

De beëindiging van het probleem op bevredigende wijze is derhalve: Dorst - sed - vi - Voetbal International.

March 17, 2008

Associaties met Dorst

Mensen associeren de hele dag door. Er hangt een bepaald geurtje, bijvoorbeeld aftershave of spruitjes, en men denkt terug aan een bepaalde situatie. Okay, misschien niet zo'n sterk voorbeeld. Zelf heb ik wel eens geassocieerd met Katja Schuurman, dat was niet onplezierig.

Zondagmiddag deden Luchiano (10), Diana (1) en CasaSpider hun gebruikelijke rondje. Eerst naar het hertenkamp aan de Hoeksestraat. Aan de binnenkant van het hek zitten twee schrikdraden, tot nu toe kan Diana er nog niet bij maar het blijft uitkijken.

16.03.2008: Diana (1) staart over het ruige landschap bij het Water aan de Warande in Gilze. Klik voor groter.Het begon te regenen. In plaats van naar het speeltuintje namen we de auto richting Gilze. Qua associeren hadden we beter naar Dorst kunnen rijden, dat ligt tussen Rijen en Breda maar we gingen dus naar Gilze. Daar zag ik laatst een mooi park met water en een bruggetje, het heet Water aan de Warande. Onderweg luisterden we naar Langs de Lijn.

Luchiano vroeg verbaasd: "Voetballen ze nu? Hoe kan dat, het regent!" "Ja jongen", antwoordde ik, "voetballen is geen sport voor mietjes. Als jij ooit bij vv Rijen gaat spelen moet je bij dit weer ook gewoon voetballen hoor." "Maar dan word je toch ziek?", aldus Luchiano het standpunt van Curacaoenaars bij het voelen van een paar druppels regen verwoordend.

Diana vond het Water aan de Warande prachtig. Ze kijkt elke dag naar een DVD van Dora. Dora is een klein dapper meisje dat met haar kameraad Boots (een aapje) in iedere aflevering een opdracht moet vervullen. Dat gaat altijd in drie stappen, bijvoorbeeld zo: Rivier - Oerwoud - Huis. Ze moeten dan eerst over de rivier, dan door het oerwoud en komen uiteindelijk aan bij het huis. Niet al te moeilijk om te snappen. Vaak komt er een brug in het verhaal voor en Diana was erg blij om nu eens over zo'n brug te mogen lopen. Van de weersomstuit noemden we haar Dora.

Een foto bij een uitkijkpunt en eentje van de ruige natuur en we konden weer naar huis. Het kostte de nodige moeite om Diana naar binnen te sluizen, liever bleef zij met haar rode laarsjes in de plassen stampen. Thuis schreef Luchiano in een mum van tijd zijn epistel gilze gilze!!!rijen rijen!!!, let maar niet op de uitroeptekens.

Tot slot de associatievraag: Dorst - ??? - ??? - Voetbal International.

Vul de twee tussenliggende stappen in, het is net iets gecompliceerder dan Dora. Hints: taal en Unix.

March 16, 2008

Rapport en Chocomel

Vorige week kreeg Luchiano (10) zijn rapport, feitelijk is het zijn eerste rapport in Nederland. Lezen gaat erg goed maar dat was mij al bekend. Taal is iets minder, een C op Cito-niveau staat voor voldoende tot matig. Het heeft veel te maken met het verleden op Curacao. De woordenschat is anders en met lidwoorden heeft iedere rechtgeaarde Antilliaan problemen.

Donderdag is hij trouwens hard gevallen op school en zijn verhaal met de toepasselijke titel Ik ben gevallen vind ik erg leuk geschreven. Maar ja, Luchiano is dan ook mijn zoon dus helemaal objectief is dat niet.

13.03.2008: Luchiano (10) ontvangt zijn eerste rapport in Nederland, van de KBS Sint Jozef te Rijen. Klik voor groter.Rekenen is vreemd, op school is het netaan voldoende maar op Cito-niveau scoort Luchiano een A: zeer goed tot goed. En zo ken ik hem ook. In het algemeen is er discrepantie tussen hoe hij het volgens de school doet en wat de Cito-toets zegt. Wellicht kan het verschil verklaard worden doordat de school Luchiano pas zes maanden kent?

De slotconclusie van juffrouw Joke Schoenmakers klopt overigens wel: "Luchiano, er zijn nog wel wat aandachtspunten, maar verder heb je een heel mooi rapport. Knap hoe snel je helemaal bij onze groep bent gaan horen." Dinsdagavond heb ik een afspraak met haar.

Zaterdag waren we met zijn tweeën op pad, eerst naar Gilze. Van Lucy mochten we pas thuis komen als we een microfoon voor Diana (1) hadden gekocht. In Gilze vonden we geen speelgoedwinkel, de Action had ze in ieder geval niet.

We reden door naar Oosterhout, daar bevindt zich een Bart Smit. En warempel, voor 12 euro zijn we een microfoon op standaard met applaus-button rijker. We mochten naar huis maar dat deden we niet. Het was prachtig weer (13.5 graden!) en de paar tafeltjes die buiten stonden in het centrum van Oosterhout waren bezet.

Na een rondje lopen bleken er ineens twee vrij te zijn. Een vrouw was me te snel af maar het tweede tafeltje was voor mij, ondanks dat een man nog snel een stoel probeerde te pakken. Even later zaten we aan de Duvel en een glas warme chocomel met slagroom.

Het deed denken aan het Wilhelminaplein op Curacao. Helaas moest ik het bij één Duveltje laten.

March 13, 2008

PeeFee

Diana (1) is vandaag 678 dagen oud of voor wie niet zo snel kan rekenen 1 jaar en ruim 10 maanden. De laatste tijd is ze druk bezig om te leren praten. Meestal is het gebrabbel maar vaker en vaker komt er iets zinnigs uit.

"Spekkie!", commandeert ze me met haar vinger uitgestoken naar de provisiekast. Het is zomaar een voorbeeld. Behalve taal ontwikkelt zij ook haar gevoel voor humor. Wat is dat eigenlijk, gevoel voor humor? Regelmatig voeren wij de volgende scetch op.

CasaSpider: "Feyenoord!"
Diana: "PEEFEE!!!"
CasaSpider, quasi boos zijn hoofd naar haar toebuigend: "FEYENOORD!"
Diana, zich even stil houdend en dan vanuit haar ooghoeken glinsterend naar mij kijkend op zachte toon: "peefee..."

Dan lachen we allebei en zegt ze nogmaals hardop: "PEEFEEEEEE!!!"

Materiaal voor een CasaMovie. Probleem is alleen dat Diana hetzelfde gedrag vertoont als de papegaai die altijd praat maar op het moment dat hij zijn kunsten op televisie mag vertonen plotseling geen woord meer uitbrengt.

March 12, 2008

De Kameel

"Hé, daar staat een dromedaris", zegt collega Peter L. die bij de Druppel naar buiten kijkt. "Of is het een kameel?" Wie weet er nu niet het verschil tussen een dromedaris en een kameel en vraag twee sinds wanneer beschikt Den Bosch over een dierentuin?

Het blijkt om een trein te gaan. Dat is een stuk logischer aangezien wij uitkijken, als we tenminste niet toevallig aan het werk zijn, op het station van Den Bosch. Er staat een ouderwets treinstel met twee bultjes, het kan niet missen dat is de Kameel. Snel pak ik de camera van mijn mobieltje en zoom erop in. De Kameel begint net te rijden maar vanaf de vijfde verdieping door het dubbele en niet geheel schone glas staat het apparaat er desalniettemin mooi op. Al zeg ik het zelf.

11.03.2008: Vanuit Brabant Water uitzicht op het station van Den Bosch met de Kameel (1954). Klik voor groter.De Kameel stamt uit 1954 als de NS 20 en is een dieselelectrisch motorrijtuig. Dieselelectrisch, is dat een soort van hybride met 14% bijtelling? Een leuk alternatief voor de Toyota Prius!

Bijzonder aan de Kameel zijn de twee bestuurderscabines die zijn ondergebracht in twee uitstulpingen in het dak. Vandaar de bijnaam. (Wikipedia)

Al snel verdween de Kameel uit beeld maar de trein bleef in mijn hoofd hangen. Waarom houden bijna alle jongens van treinen? Toen ik een jaar of zes was nam mijn opa me vaak mee naar een bergje met uitzicht op een rangeerstation in Sankt Wendel.

Opa was niet goed ter been en maakte gebruik van een wandelstok. Trots liet hij zijn nieuwste exemplaar zien dat met een simpele handbeweging tot een krukje getransformeerd kon worden. Maar vaak zaten we naast elkaar in het gras naar de treinen te kijken. In die tijd waren er vrijwel alleen stoomlocomotieven, de rode Triebwagen was daartussen een opvallende uitzondering.

Enkele jaren later kreeg ik mijn eerste Märklin-trein. Het was een dure hobby en elke dag tuurde ik in de Märklin-catalogus. De duurste trein was de TEE-expres van 166 D-Mark, gevolgd door mijn favoriet de oersterke Krokodil uit Zwitserland. Die kostte 120 D-Mark en was ook ruim boven het budget. Ik moest kiezen tussen een blauwe NS-loc en de DB-103 van de Deutsche Bundesbahn. Een jaar had ik ervoor gespaard en voor 63 Deutsche Marken was hij mijn eigendom. Wat was ik trots.

Tja, zomaar wat gedachten na het zien van de Kameel.

March 11, 2008

Wegmisbruikers

Nu Boer zoekt Vrouw afgelopen is konden wij zondag weer eens naar Wegmisbruikers kijken. Wegmisbruikers is een programma met een negatieve inborst en maakt slechte dingen los in de mens, tenminste in mij wel. Als een wegmisbruiker te hard of door rood rijdt begin ik al te gniffelen en hoop dat hij een flinke bekeuring krijgt. Het invorderen van het rijbewijs is de slagroom op de taart.

Geen beter vermaak dan leedvermaak. Maandag kreeg ik een mailtje met attachment van onze office-manager. Het was @!%@#$% een bekeuring! Voor door rood licht rijden! De overtreding (Feitcode R602) heeft op 7 februari jongstleden plaatsgevonden om iets voor half vijf op de Vlijmenseweg te Den Bosch. Ja, dat kan ik inderdaad geweest zijn. Probleem is alleen dat ik het me absoluut niet kan herinneren, ik rijd echt nooit door rood.

Weet zo'n agent eigenlijk wel wat hij doet? Op deze manier wordt een fatsoenlijke weggebruiker (ik) enorm in de hoek gedrukt. Want is het wel waar, ik bedoel misschien had de man wel slecht geslapen en was hij jaloers op de bestuurder van een donkerzwarte Volkswagen Jetta die kennelijk al klaar was met zijn werk. "Dat nummer noteer ik even, hehehe" of iets in die trant spookte door zijn hoofd.

Het is meer dan een maand geleden! Wanneer verjaart een bekeuring eigenlijk? Straks komen er nog een paar achteraan en wat kan ik daaraan doen? Vanmorgen reed ik op diezelfde Vlijmenseweg door oranje, ja tenminste dat hopen we dan maar. Oh, wat was het op Curacao toch relaxed rijden.

Ja, CasaSpider is een tikkeltje gefrustreerd. Dan kan men nog beter in Zwitserland wonen, in hun versie van Wegmisbruikers haalden ze een man van de weg die 132 reed waar 100 is toegestaan. Dat kostte hem 900 euro. Toen moest ik weer even gniffelen. Onverbeterlijk.

March 10, 2008

El Sapo El Sapo (46)

1.

Het aantreden van de Verlosser had direct invloed op de resultaten van de concurrentie. Toen de Verlosser zogenaamd na een dispuut met Marco van Basten maar in werkelijkheid in opdracht van Danny (Cruijff en CasaSpider lijken in meerdere opzichten op elkaar) besloot af te treden waren de gevolgen nog drastischer. De topclubs (en AZ) voetbalden helemaal niet meer.

Een gratis advies aan de KNVB om als er wederom een belangrijke voetbaldatum op de kalender staat vooraf Guusje Ter Horst te vragen de week voordien niet met de politie te onderhandelen.

2.

Zondag regende het maar toch maakte CasaSpider, El Bikkel de tu Vida zijn wekelijkse rondje met de kinderen. Deze keer gingen we naar het hertenkampje aan de Hoeksestraat. Diana (1) vond het prachtig, haar favorieten waren de geiten en nog meer de kippen. Luchiano (10) had eerst geen zin (saai) maar wilde later nieuw brood halen om de dieren te voeren.


09.03.2008: Diana (1) bij de geitjes aan de Hoeksestraat te Rijen. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


3.

Thuis had Lucy slecht nieuws. Luchiano had zijn smurfen niet opgeruimd en toen zij diens kamer inliep stapte ze per ongeluk op zo'n blauw mannetje. Drie maal raden op welke, inderdaad op Grote Smurf.

Luchiano was enigszins aangeslagen maar Lucy was al bezig om Grote Smurf met twee-componentenlijm op te lappen. Dat lukte aardig, behalve dat het boek van Grote Smurf nu recht voor zijn gezicht staat. Een uniek exemplaar derhalve.

4.

Het gebeurt niet vaak, een El Sapo met vier punten maar een voor medewerkers van de Druppel interessante zaak vraagt speciale attentie.

[ANP] GRONINGEN - De stad Groningen en omgeving kampen sinds het begin van de nacht van zondag op maandag met problemen met de waterleiding. Doordat de druk niet goed is, komt er weinig tot geen water uit de kraan. Dat meldde het Waterbedrijf Groningen.

De oorzaak van het probleem is een breuk in de waterleiding die rond twaalf uur s nachts is ontstaan. Waar de breuk zit is nog onbekend. Ongeveer 220.000 mensen zitten zonder water. (Bron)

De hamvraag is: Waar was Dirie G.J. om twaalf uur 's nachts?

March 8, 2008

Waris Dirie

De Somalische Waris Dirie (Wikipedia) stichtte in 2002 de Waris Dirie Foundation die wereldwijd campagne voert tegen vrouwenbesnijdenis.

Afgelopen donderdag zou zij een lezing geven in het Europees Parlement over vrouwenrechten maar kwam niet opdagen. Woensdagochtend is zij spoorloos verdwenen in Brussel.

Naamgrapjes zijn vaak flauw maar hoorde ik het nou goed? Iedereen was naar haar op zoek en iedere keer klonk het op de radio: ".... waar is Dirie?" Een goede vraag. Op dat moment kende ik de dame niet, laat staan haar voornaam.

Vrijdag is zij gezond en wel boven water gekomen: Daris Dirie.

March 7, 2008

Toiletgedachten

Op de vijfde verdieping bij de Druppel bevindt zich een toiletruimte met twee toiletten die we voor het gemak even T1 en T2 noemen.

Persoon P1 heeft zojuist een van de toiletten, het maakt niet uit of dat nu T1 of T2 was, bezocht en staat zijn handen te wassen. Op dat moment betreedt persoon P2 de ruimte. Hij ziet P1 staan en kijkt onderzoekend van P1 naar T1 en vervolgens naar T2.

Het is bijna 100% zeker dat persoon P2 een sterke voorkeur heeft voor het toilet waar P1 niet uit is gekomen. Ongeacht het feit dat het andere toilet kort daarvoor wellicht is bezocht door personen P3 tot en met P99.

Van toepassing zijnde spreekwoorden dan wel gezegden:

  • Wat niet weet wat niet deert.
  • De kop in het zand steken.
  • Als de nood het hoogst is, is de redding nabij.
  • .................

Wat denken we ervan, gaat PSV-Ajax nog door dit weekend?

March 6, 2008

Ook wij zijn gesmurfd

De smurfenactie van Albert Heijn heeft een rage ontketend. Ook wij moeten eraan geloven, nou vooral ik dan ten gunste van Luchiano (10). Parallel loopt het project "Voetbalplaatjes" die me ook al € 1.50 per zakje kosten en waarvan het percentage dubbele onevenredig stijgt ten opzichte van de enkele.

06.03.2008: Om zijn smurfenverzameling te tonen neemt Luchiano (10) plaats in de kinderstoel van Diana (1). Klik voor groter.Bij de smurfen is dat net zo legde ik aan Luchiano uit: "Kijk, als je nul smurfen hebt is de kans op een dubbele ook nul. Maar als je er 14 hebt kun je er donder op zeggen dat je een dubbele krijgt."

Vooral Grote Smurf is zeldzaam. Op de KBS Sint Jozef ruilen de kinderen onderling smurfen. Maarten, de gangmaker van klas 7c, had Grote Smurf dubbel en miste nog Potige Smurf en Lol Smurf.

Dit was Luchiano te weten gekomen en de volgende ochtend stond hij met de twee smurfen die in Maartens collectie ontbraken klaar en mocht in ruil daarvoor Grote Smurf in ontvangst nemen.

Tijd voor marktspider.nl vanuit de kinderstoel van Diana (1): wij missen nog de Bril Smurf, de Smurfin en Klus Smurf. Wie helpt Luchiano hieraan? De volgende smurfen heeft hij dubbel: Bak Smurf, Baby Smurf, Gargamel en Azraël.

De reden van de Albert Heijn smurfenactie is dat de blauwe mannetjes die voorheen door een waterkraan konden vijftig jaar bestaan. In de loop van de tijd zijn ze wel gegroeid, dat merkte ik vanmorgen bij de Druppel. Her en der in het gebouw hebben de viespeuken blauwe voetafdrukken achtergelaten, ik brak er bijna mijn nek over.

In het kader van de actie "Bravo" die iets met gezondheid te maken heeft worden wij aangespoord de trap te nemen in plaats van de lift. Ik voel mij niet aangesproken.

March 5, 2008

Een cursus naaien

"Een prettige avond en tot morgen", zei ik tegen mijn collega's bij de Druppel. "Ga je nog wat leuks doen?", vroeg Geoffrey. "Ja, om zes uur ga ik naar een cursus naaien."

De Toyota naaimachine die we zaterdag hebben gekocht is nog niet gebruikt. Lucy heeft de handleiding doorgelezen maar weet nog niet het naadje van de kous over al die knopjes, hendeltejs, spoeltjes, garentjes en naaldjes. Aan mij heeft ze wat dat betreft drie keer niets. Gelukkig bood de verkoper van Habotex zaterdag aan dat zij een cursus naaien bij hem mocht volgen, helemaal gratis. Neen, de man heet niet Lothar Matthäus.

04.03.2008: Lucy krijgt naailes bij Habotex Tilburg. Klik voor groter.Maandag aten we vroeg en zaten om 17:45 met zijn allen en de Toyota in de Volkswagen. Bij het programmeren van de TomTom (wie kan nog zonder?) schoot me iets te binnen.

"Hmm... laat me nog snel even binnen op internet kijken of die winkel eigenlijk wel open is op maandagavond." Maar Lucy antwoordde streng: "Neen, we zitten nu in de auto en nu gaan we ook!"

Om iets over zessen parkeerde ik de auto tegenover het Habotex-winkeltje. "Volgens mij is hij dicht", zei Lucy, "ga jij maar eens kijken." Luchiano (10) en ik gingen samen. Een donkere man kwam aanlopen. "Hij is dicht hč?", zei ik tegen hem.

Maar de deur ging open en daar stond mijn naaimachineverkoper. De winkel was echter inderdaad dicht ook al wilde hij bijna nog tijd voor ons vrijmaken. Dat ging dan ten koste van zijn sport en daar wilde ik niets van weten. "We komen morgen wel terug, geen probleem." We waren ruimschoots op tijd voor Lingo.

Dinsdag hadden we meer geluk. We waren de eerste klanten en de naaimachineverkoper nam alle tijd voor Lucy. Na de demonstraties mocht zij het zelf proberen en dat ging best goed. We kochten wat garen en accessoires waaronder een mooie tas voor de machine en reden naar Rijen.

Onderweg kwamen we in een soort van sneeuwstorm terecht. De in de koplampen oplichtende vlokken hebben een hypnotiserende werking. Geen pretje in ieder geval. Om 19:07 waren we thuis, precies op tijd om het laatste gedeelte van Lingo te zien. Binnenkort wordt dit programma overstemd door het gesnor van onze Toyota.

Nu nog even nadenken over wat ik woensdag tegen de collega's vertel aangaande de naaicursus.

March 4, 2008

Begin de dag met een dansje

Iedere dag ongeveer tussen 07:20 en 07:30 start Giel Beelen op 3FM zijn radiospel Begin de dag met een dansje. Meestal bevind ik mij dan op de A59 en soms al op de Vlijmenseweg in Den Bosch richting de Druppel.

Voor degenen die niet zo vroeg uit de veren zijn, iemand geeft een kennis op voor het spelletje, Giel belt die kennis en die kennis zingt vervolgens begeleid met een muziekje de volgende tekst:

Begin de dag met een dansje
Begin de dag met een lach
Want wie vrolijk kijkt in de morgen
Die lacht de hele dag
Ja, die lacht de hele dag

Geen bijzonder ingewikkelde tekst, zeg nou zelf. Elke morgen probeer ik het liedje mee te zingen, er zit verder toch niemand in de auto. Het rare is dat ik hem niet uit mijn hoofd geleerd krijg. De eerste twee zinnen lukken nog wel maar dan gaat het mis. "Want wie lacht...", "Want wie 's morgens..." zijn mijn versies die ruw onderbroken worden door de echte. En de vierde regel begin ik vaak al met "Ja".

Mijn respect voor Andre Hazes, Rob de Nijs en hun collega's is groeiende.

March 3, 2008

De Hand van de Verlosser

Hij is nu al duidelijk te voelen, de Hand van de Verlosser. Niet eens zozeer bij Ajax zelf (een regelmatige 4-0 tegen Excelsior) maar veel meer bij de concurrentie.

Op dezelfde dag...

... verliest PSV met 3-1 bij FC Utrecht.
... verliest Feyenoord thuis met 3-1 tegen NEC.
... verliest Groningen thuis met 2-1 tegen Heracles.

O ja, en verliest Maarten Fontein zijn baan.

March 2, 2008

Naaien in het kwadraat

Zaterdagochtend belde ik wat rond op zoek naar een naaimachine. Mannen hebben de naam technisch te zijn en in het geval van computers en audio/video ben ik dat ook wel. Qua naaien zijn vrouwen echter superieur. Van vroeger herinner ik me hoe mijn op zich a-technische moeder druk in de weer was met patronen op overtrekpapier die zij vervolgens uitraderde (of zoiets). Voor leken onsamenhangende lappen stof werden in hoog tempo op de gestaag snorrende naaimachine aan elkaar genaaid en het resultaat was een echt kledingstuk. Niet te geloven.

De Toyota ESG325 leek mij wel een mooie machine. De man aan de andere kant van de lijn was het daar niet mee eens. "Neen meneer, die hebben wij niet. Dit is een vakhandel en wij verkopen geen machines van plastic." Hier sprak een kenner, een man met liefde voor het vak. Als instapmodel bood hij een Toyota uit de Excellence Serie aan voor nog geen 25 euro meer dan de ESG325 bij Neckermann. "Vanmiddag kom ik bij u langs", besloot ik het gesprek.

"Luchiano (10), aankleden! We gaan naar Oisterwijk."
- "Naar Oisterwijk? Wat doen, krijg ik een goocheldoos?"
"Neen, we gaan een naaimachine kopen."
- "Een naaimachine, ah neeeee! Ik wil niet mee."
"Jawel, je moet. Een naaimachine kopen is de droom van iedere tienjarige jongen."
- Neeeee, ik wil niet. Waarom moet ik altijd mee?"
"Voor mijn gezelligheid, daar heb je nu eenmaal een zoon voor."

01.03.2008: De finale Idols-2008 tussen Nathalie en Nikki wordt gewonnen door laatstgenoemde. Klik voor groter.Gebruik maken van de ouderlijke macht, het is gewoon heerlijk. Even later zaten we samen in de donkerzwarte Volkswagen Jetta op weg naar naaimachinehandel Habotex in Oisterwijk.

De -met respect- ietwat oudere man die de winkel drijft is er nog echt een van de oude stempel. Hij neemt de tijd voor de klant en heeft mij veel uitgelegd over naaimachines. Nu weet ik zelfs wat een overlock-machine kan.

Een naaimachine wordt er ook niet zomaar verkocht, neen eerst wordt gesproken over onderhoudsbeurten, eventuele reparaties en cursus. Habotex heeft een filiaal in Tilburg dat 's avonds van 6 tot 9 open is. De eigenaar staat dan in die winkel en geeft gratis les aan mensen die een naaimachine bij hem hebben gekocht.

Als het nodig is mag Lucy meerdere malen langs komen. Maandagavond gaan we er meteen heen, tenminste dat is de bedoeling. Kijk, die service krijgt men bij Neckermann niet. Het enerverende uitstapje sloten we af met een korte wandeling door het centrum van Oisterwijk en een Hema-worst. Wanneer krijgen we eigenlijk een Hema in Rijen?

De Westmalle Triple stond koud en wij waren klaar voor de finale van Idols-2008. Wekenlang hebben we de kandidaten gevolgd en onze favoriet is Nathalie. Weet je, Nikki uit Rooi zingt goed maar toch zie ik geen ster in haar. Niet nationaal en al helemaal niet internationaal. Nathalie combineert elementen van twee vrouwelijke superstars te weten Tina Turner en Celia Cruz en heeft het in zich een grote te worden.

Het was zo evident dat ik me afvroeg waarom zo weinigen dat zien. Alhoewel, is een programma dat voor geld via SMS laat stemmen sowieso wel te vertrouwen? Waarschijnlijk lachen de organisatoren zich helemaal gek. Okay, Nikki heeft gewonnen. Wij voelden ons genaaid, Lucy wilde verder geen seconde meer van het programma zien.

Van Nathalie gaan we nog horen, dat kan gewoon niet anders.