CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

CasaSpider (34 hex) is in de waarom-fase beland.
Sommigen vragen zich af: "Nu pas?"
Ik: "Waarom?"

Het is knap vermoeiend. Tuurlijk, het beantwoorden van waarom-vragen kost tijd, maar staat men er wel eens bij stil hoeveel moeite het kost om die vragen te stellen? En waarom?

Neem een telefoongesprek over de inrichting van een Connecsy-server met collega Roland Leenders dat via een group-hug met Bas leidt tot hoe een koe een haas vangt. Voor Roland is het allemaal heel simpel, de koe neemt plaats achter een bloemkool en doet een wortel na. Maar ik vraag mij af waarom een koe überhaupt een haas wil vangen, immers zij is vegetarisch!

Collega-DBA Hans van Driel woont in Belgie. We discussieren over rijbewijzen en kentekenplaten. In Belgie is een kenteken aka nummerbord persoonsgebonden. Auto's worden zonder kenteken verkocht en koopt men een kenteken dan krijgt men er slechts één, voor de achterkant. Die van de voorkant moet men zelf bij laten maken, dat kan bij een schoenmaker. Waarom bij een schoenmaker? En waarom hebben wij geen persoonsgebonden kentekens, dat is toch veel eenvoudiger?

Rijen is vandaag in het nieuws. Er zijn weer eens putdeksels gestolen, tien deze keer. Drie keer raden wat de eerste vraag van een journalist is als hij de dader tegenkomt.

Posted by CasaSpider at 6:16 PM | Permalink | Comments (5)

Een werkdag bij Brabant Water open ik standaard met een kop Wiener Melange met suiker. Ook het tweede en derde kopje zijn van dit type. Hierna schakel ik over op Café au Lait met suiker. 's Middags is het de bedoeling te wisselen naar Espresso zonder suiker, immers al die suiker is niet gezond. Maar het is zo lekker!

Sinds afgelopen maandag hebben we er een derde (inleen-)DBA bij in de persoon van Hans van Driel. Hans drinkt standaard thee zonder suiker. Als ik net een rondje gehaald heb, een thee zonder suiker voor Hans en een Wiener Melange met suiker voor mezelf, zeg ik tegen Hans: "Hans, als jij straks koffie gaat halen... wat ik ook zeg, Wiener Melange of Café au Lait, haal alleen nog maar Espresso zonder suiker!"

Hans vindt het een beetje vreemd, maar wat kan hem het schelen. "Tuurlijk", zegt hij. "Ik haal alleen nog maar Espresso zonder suiker voor jou."

Het doet denken aan Odysseus die na de Trojaanse oorlog terugvoer naar zijn eiland Ithaka. Op zeker moment passeerde hij het eiland van de Sirenen, verrukkelijke vrouwen die met prachtig gezang schepen lokten die vervolgens tegen de rotsen te pletter sloegen. Van de overlevenden zogen de Sirenen de levenskracht weg. Ja, met vrouwen blijft het altijd oppassen geblazen!

Odysseus wilde het gezang desondanks graag met eigen oren horen. Daarom beval hij zijn mannen hem aan de mast vast te binden. "Wat ik ook zeg, negeer het en vaar niet, ik herhaal vaar niet naar dat eiland!" Zelf droeg de bemanning oordopjes gemaakt van was.

In deze analogie is CasaSpider Odysseus, Hans de bemanning en de Wiener Melange zijn de Sirenen. Bah, krijg ik alweer een Espresso zonder suiker. Hans, ik zei toch...

Posted by CasaSpider at 9:09 AM | Permalink | Comments (4)

Afgelopen dinsdag 20 maart 2012 organiseert Microsoft een evenement in de Jaarbeurs te Utrecht getiteld SQL Server Symposium. Om kwart voor acht die ochtend rijd ik in de Brabant Water Citroen DS3 uit Rijen weg. Volgens de TomTom bedraagt de reisduur 50 minuten, uiteindelijk doe ik ruim anderhalf uur over de 66 kilometers. Dan denk je "zo gek is de trein nog niet", maar ja vanmorgen lag het treinverkeer rond Amsterdam compleet stil. Op tijd vertrekken luidt het adagium.

Met de zonnebril op loop ik over de parkeerplaats van het Jaarbeursterrein op zoek naar de Media Plaza in Hal 6. Om half tien begint het evenement en kies ik een mooi plekje uit in de lichte, moderne zaal. Iemand van Microsoft neemt het woord en kondigt de Dagvoorzitter aan.

Het is niemand minder dan Astrid Joosten (website). Geroutineerd innemend opent Astrid het evenement en geeft meteen de Twitter hashtag door: #sql2012nl. Dat we er maar een Twitterfontein van maken.

Dat laat CasaSpider zich geen twee keer zeggen: "Presentatie door mijn oude jeugdliefde (iknietvanhaar) Astrid Joosten". Als zij de eerste spreker op het podium roept, neemt zij zelf plaats op luttele stoelen afstand van de haar onbekende jeugdliefde. Dangerousssss!

Het is een aangename en nuttige dag waarbij het prachtige product Power View een prominente plaats inneemt. We mogen er zelfs hand's on mee stoeien, dat is gewoon Affengeil.

Okay, mensen die meer technische details willen kunnen mij hiervoor benaderen. Maar nu gaat het over Astrid. Aan het eind van de dag neemt zij een aantal tweets door en als laatste leest ze die over mijn oude jeugdliefde voor. Ik geloof dat ze het wel lief vond (iknietvanhaar), haha. Vandaag, donderdag 22 maart 2012, is ze jarig. Astrid, van harte gefeliciteerd en nog vele jaren of in het Spaans: Con cada año que pasa, te haces más hermosa. Feliz Cumpleaños.

Posted by CasaSpider at 9:31 PM | Permalink | Comments (5)

We staan bij een van de twee koffieautomaten van de afdeling ICT bij Brabant Water. We, dat zijn Hennes, Edy en CasaSpider. Edy en ik kijken ervan op dat Hennes van Netwerkbeheer erbij staat, immers normaliter haalt Netwerkbeheer zijn koffie bij de andere automaat op de verdieping.

"Ze zijn jullie apparaat zeker aan het schoonmaken?", vraagt Edy.
"Ja", zegt Hennes.
"Hier zijn ze net geweest", zegt Edy.
"Het lijkt wel of ze altijd met die apparaten bezig zijn", zegt Hennes of Edy.

"Dat heb ik met vakkenvullers bij Albert Heijn", meng ik me in het gesprek. "Ik heb het idee steeds vaker voor de voeten gelopen te worden door de vakkenvullers. Dan zitten er weer een paar te spiegelen en kan ik niet bij de ketchup."
"Dat kan best", zegt Edy. "Misschien komt het doordat de winkels tegenwoordig zo lang open zijn. Vroeger gingen ze om zes uur dicht en konden de vakkenvullers beginnen. Tegenwoordig gaan ze bijna nooit meer dicht."

Edy's verklaring klinkt Hennes en mij plausibel in de oren.
Tevreden gaan we met een kopje koffie naar onze kamers.

Posted by CasaSpider at 5:22 PM | Permalink | Comments (6)

De afdeling ICT van Brabant Water maakt massief gebruik van Scrum en Kanban. Niet in de zin van rugby of Oosterse vechtsport, maar bij wijze van 'agile management' en 'planning & control'. Iedere dag staan diverse Scrum- en Kanbanteams een kwartiertje voor een groot papieren bord waarop kaartjes met taken worden verhangen. In mijn functie als Database Administrator participeer ik in twee Scrum-teams, te weten GIS (Geografisch Informatie Systeem) en Accent (Billing Systeem). Als klap op de vuurpijl heb ik samen met mijn collega-DBA een eigen DBA Kanbanbord. We zijn er maar druk mee.

Kort na de Scrum-sessie met het GIS-team zit ik nog even in die kamer, kind-of werkoverleg. Daar komt Truus ons afdelingshoofd binnen met een man die Wim blijkt te heten. Ze kijken geïnteresseerd naar het Scrumbord.

Als ze weer weg zijn belt Hubert van het Accent-team: "CasaSpider, kun je even komen? Je moet op de foto." Ik sta op en roep tegen de GIS-mensen dat ik zo terug ben en even op de foto moet. Kijken ze nu echt zo geïmponeerd of doen ze net alsof?

In de Accent-kamer staat iedereen rond het Scrumbord en de man die ik zoëven in de GIS-kamer zag en die Wim heet blijkt de fotograaf te zijn. Hij wil foto's maken van Scrum- en Kanbansessies, waarschijnlijk voor het personeelsblad, en heeft behalve een mooie camera echte fotografenlampen en fotografenschermen. Ik posteer me naast Anja, onze Scrum Master.

Wim schiet een paar foto's vanuit helicopterperspectief. Vervolgens loopt hij in mijn richting, sleutelt wat aan de stand van een felle fotografenlamp achter mij en begint vanaf de kant tegenover te fotograferen. Nu kom ik pas echt goed in beeld! Van trots wip ik van het ene been op het andere. Maar dat is niet de bedoeling van Wim: "Nee, nee, stil blijven staan. Jij bent mijn lichtafhouder!"

Lichtafhouder?!?
CasaSpider als eclipse!?!
Het moet niet gekker worden.

Wikipedia over Kanban en Scrum

Posted by CasaSpider at 7:28 PM | Permalink | Comments (6)

Het is koud 's morgens vroeg, maar niet zo koud als eerder die week. Als ik mijn spullen bij mijn werkplek op de tweede verdieping bij Brabant Water in 's-Hertogenbosch heb gedeponeerd is het tijd voor koffie. Er zijn meer mensen met zin in koffie, bij de automaat staan Martin en Joline.

"Goedemorgen, collega's!", roep ik vrolijk.
"Goedemorgen, maar dat collega's vind ik wel een beetje onpersoonlijk", zegt Martin.
"Goedemorgen, mannelijke en vrouwelijke collega", probeer ik het geheel een persoonlijker tintje te geven.
"Dat vind ik nog steeds onpersoonlijk, hoor", zegt Martin die graag dubbeltjes op laag water zoekt.

"Hallo, mannelijke collega uit Made en vrouwelijke collega uit...", begin ik maar weet even niet waar Joline woont.
"Kijk, nu weet hij niet waar jij vandaan komt", zegt Martin.
"Ik ben begonnen in Zwolle, toen Rijen en...", zegt Joline.
"Wat? Heb jij in Rijen gewoond?", vraag ik aan haar aangezien Rijen sedert 6 november 2007 mijn woonplaats is.
"Ja, daar heb ik twintig jaar van mijn jeugd verpest", zegt Joline.

Voor we het weten zijn we een kwartier in gesprek over Rijen en over haar moeder die er nog steeds woont en die Joline volgende week gaat helpen te verhuizen, binnen Rijen wel te verstaan.

"Wel, misschien zien we elkaar nog bij de Formido!", besluit ik.
"Dat zou zomaar kunnen", zegt Joline.

Martin loopt langs en ziet tot zijn verbazing dat we nog steeds in gesprek zijn.
"Zie je hoe het helpt als je iemand op persoonlijke wijze groet?", zegt hij.

Maar is het nu juist niet de onpersoonlijke opening die tot het onverwachte gesprek leidde?

Posted by CasaSpider at 12:30 PM | Permalink | Comments (7)