Main

April 20, 2011

Drama

We zijn aan het eten en kijken televisie.
Geweldige combinatie.
Diana (4) kruipt bij mij op schoot.
Op televisie is de herdenking van de schietpartij in winkelcentrum De Ridderhof in Alphen aan den Rijn op zaterdag 9 april 2011.
Als de verslaggever rept over een drama spitst Diana de oren.
"Wat is een drama?", wil zij weten.
"Dat is als iets ergs is gebeurd", zeg ik.
Ze rekt zich uit en zwaait met haar been bijna mijn glas Optimel van de tafel.
"Pas op!", roep ik. "Bijna gooide je de Optimel van de tafel."
Diana: "Dat is een drama".

April 4, 2011

Het nut van een zoon

Soms als ik Luchiano (013) urenlang achter de PC een of ander dom spel zie spelen, denk ik weleens: "Liet hij het toetsenbord maar eens zo ratelen voor een werkstuk." Meteen besef ik dat dit wel heel erg oubollig klinkt en dat treft, want zo ben ik nu eenmaal.

Diana (4) fietst niet zo vaak en in principe is dat mijn schuld. We gaan overal met de auto heen en ik spoor het fietsen te weinig aan. Van de andere kant, het kind kan zelf natuurlijk ook signalen geven. Een teken van initiatief. Lucy ziet Diana meer dan ik in haar schoolomgeving. De meeste kinderen kunnen zonder zijwieltjes fietsen. Diana moet dat ook kunnen, het hoort bij de opvoeding.


03.04.2011 Luchiano (013) leert Diana (4) fietsen, het Nut van een Zoon. Klik voor groter.

(Klik voor groter)

Nu doet zich het vreemde fenomeen voor dat iemand die leert fietsen gemakkelijker hard dan langzaam fietst. Voor de leraar houdt dit in dat die tamelijk hard achter het fietsje aan moet rennen. Dit rennen gaat Luchiano beter af dan mij, als ik hardloop dreunt het Turfpad ook zo.

Enfin, Diana heeft vertrouwen in haar broer en hij heeft er plezier in om zijn zus te leren fietsen. En daar heb ik dan weer plezier in, het is het nut van een zoon. Lucy kijkt toe en probeert zich achter een lantarenpaal te verschuilen. Tevergeefs. De foto's zijn gemaakt vanuit ons zolderraam, op grote afstand derhalve. Dat is het nut van 18x zoom met de Panasonic FZ38.

March 20, 2011

Ko

Als ik vrijdagmiddag ons huis binnenstap wacht me een verrassing. We hebben een logé die volkomen onverwachts een week bij ons blijft. Het is een vriendje van Diana (4) en gelukkig heb je weinig met hem te stellen. Eten en drinken doet hij nauwelijks, echt de ideale logé. Hij heet Ko.

Ko v2.0 komt met een volle koffer en een boek. Hij is gestuurd door de KBS Sint Jozef, de Giraffenklas van juf Monique om precies te zijn. Alle kinderen krijgen Ko een weekje thuis. De bedoeling is dat ze dingen met Ko ondernemen en daar door middel van een verhaal en foto's verslag van doen. Ja, dan valt Ko bij CasaSpider natuurlijk met zijn neus in de boter. Ik kan me bijna niet bedwingen hem CasaKo te noemen, what-the-heck ik doe het gewoon!

18.03.2011: Diana (4) heeft een logé voor een week van school, hij heet Ko v2 en komt met een koffer en een boek. Klik voor groter.Vrijdag snuffelen we wat aan elkaar en trekken de dames hem steeds andere kleren aan. Ko treft het, want we eten patat met spinazie en kipnuggets. Na het eten spelen Diana en Ko een tijdje Super Smash Bros Brawl op de Nintendo Wii. Kennelijk heeft Ko dat bij andere gastouders ook gedaan want hij is er best goed in. Die CasaKo is me er eentje. Zeg dat wel, want hij is de eerste man buiten het gezin met wie Diana 's nachts het bed deelt.

Zaterdag hebben we een leerzaam uitje voor Ko, we gaan naar de bibliotheek. Deze is gevestigd in Cultureel Centrum de Boodschap. Diana leest hem voor op de boekenstoel. Daarna doen we zaken, immers we willen een pasje laten maken voor Diana. Bij de Klantenservice vragen we na hoe dat moet en niet veel later heeft ze het kleinood in handen.

Als we de bibliotheek uit lopen vraagt Diana ineens: "Hé, waar is Ko?" Gelukkig heeft Lucy hem onder haar jas. Bijna waren we de beste pop op de tweede dag al kwijtgeraakt en hadden we in het boek kunnen schrijven: "Dit zijn de laatste foto's van Ko".

's Middags gaan we naar Oosterhout, winkelcentrum Arendshof. Zijn wij net een beetje aan Ko gewend, blijken sommige dames toch raar op te kijken bij de aanblik van de Extraterrestrial. Wij hebben alle gène achter ons gelaten, kuieren met een geel popje door winkelcentra en schromen niet daar nog foto's van te maken ook. Graag mag ik mensen op de korrel nemen die over hun kat schrijven als ware het een mens en kijk nu eens. How low can you go?

In de winkels blijken CasaKo en CasaSpider een gemeenschappelijke interesse te hebben: vrouwen. In de V&D zijn we niet bij de paspoppen weg te slaan. Ko heeft vooral oog voor de billen van de donkerharige, zelf ga ik voor de blonde. Is er dan helemaal niets negatiefs over Ko te melden? Jazeker wel, die eeuwige glimlach op zijn gezicht. Om een of andere reden doet die mij steeds aan Sieneke denken.

Sha-la-li.

Wat zullen we morgen eens met Ko uit gaan spoken?

March 7, 2011

Juffrouw Monique zegt...

Diana (4) is een grote fan van juffrouw Monique van de Giraffenklas met als gevolg dat dingen die juffrouw Monique zegt een aanzienlijk hogere relevantie hebben dan wat wij beweren. "Juffrouw Monique zegt...", klinkt het tegenwoordig de hele dag, het lijkt wel of we met zijn vijven in ons huis wonen.

Een week geleden kreeg Diana haar eerste Vriendenboek. Drie keer raden wie daar het eerst in mocht schrijven: Juffrouw Monique. Ik ben nog steeds niet aan de beurt.

Op Carnavalsmaandag ben ik vrij, morgen trouwens ook. Samen met Diana ga ik naar beneden om haar ontbijt te maken. Ze heeft echter meer zin in chocola en grist een halve paashaas uit de voorraadkast. Prompt valt die op de grond en liggen overal chocolade scherven. "Potverdorie", zeg ik. "Je mag helemaal geen chocola eten en kijk nou eens. Dat ga jij mooi zelf opruimen."

Ik geef haar een stoffer en blik en zonder morren veegt Diana de stukjes chocola bij elkaar en gooit ze in de prullenbak. Bij een vluchtige controle blijkt alle chocola verdwenen te zijn, maar er ligt nog wel een minifrietje met paprikasmaak. "Hé, waarom heb je die niet opgeveegd?", vraag ik. "Die was niet van mij", antwoordt Diana. "Ja maar, die kun je dan toch ook even meenemen?", vervolg ik. Immers, het kost bijna meer moeite om er omheen te vegen.

"Nee, juffrouw Monique zegt dat iedereen zijn eigen spullen moet opruimen."
Daar moeten we het mee doen.

March 5, 2011

Prinses Diana viert Carnaval in Wringersgat

04.03.2011: Diana (4) viert Carnaval in Wringersgat (Rijen) als Carnavalsprinses. Klik voor groter. 04.03.2011: Diana (4) viert Carnaval in Wringersgat (Rijen) als Carnavalsprinses. Klik voor groter. 04.03.2011: Diana (4) viert Carnaval in Wringersgat (Rijen) als Carnavalsprinses. Klik voor groter.
04.03.2011: Diana (4) viert Carnaval in Wringersgat (Rijen) als Carnavalsprinses. Klik voor groter. Diana (4) in haar nieuwe Carnavals Prinsessenjurk, gekocht in de Vughterstraat te Oeteldonk / Bolduque / Den Bosch. Vrijdag 4 maart 2011 mag ze hem aan voor het Carnaval op de KBS Sint Jozef te Wringersgat / Rijen. 04.03.2011: Diana (4) viert Carnaval in Wringersgat (Rijen) als Carnavalsprinses. Klik voor groter.

February 18, 2011

Van Speijk: Dan liever de lucht in!

Zo ben je een gedetacheerde ICT-er met lease-auto, zo ontwikkel je je tot een Openbaar Vervoertijger die alleen nog maar over Sprinters en NS-claims praat. Maar het kan altijd erger. De korte ritjes (1.9 kilometer) naar en van station Gilze-Rijen maken de Ford Focus bepaald niet zuinig. De één op acht is niet haalbaar en bovendien zijn korte ritjes sowieso niet goed voor een auto.

18.02.2011: CasaSpider op zijn Van Speijk Berkel: Dan liever de lucht in! Klik voor groter.Het moet dan maar, CasaSpider gaat overstag en we kopen een fiets. Na op internet enkele mooie aanbiedingen te hebben gezien, kies ik uiteindelijk op grond van negatieve verhalen in diverse fora voor zekerheid en bestel een Van Speijk Berkel stadsfiets bij Wehkamp. Ooit sprak Jan van Speijk toen hij bij Antwerpen door woedende arbeiders werd belaagd de woorden: "...en een infame Brabander worden? Dan liever de lucht in". (Wikipedia)

Nu heb ik niets tegen Brabant, maar fietsen... neen, daar is een mens toch niet voor gemaakt? Woensdag arriveert de fiets. Lucy monteert hem, een kwestie van de trappers en het stuur bevestigen.

Als ik thuiskom loop ik meteen door naar de achtertuin en wil de fiets verplaatsen. Potverdorie, de voorrem zit strak op het wiel. Tijd om even aan wat bouten en schroeven te draaien. Had ik dat maar nooit gedaan!

Even later hangt de voorrem er tamelijk lusteloos bij. Ik heb al helemaal geen zin meer in die fiets en bedenk hoe ik hem terug kan sturen. Het doet me terugdenken aan "Het Kastje", ook van Wehkamp, dat ik begin jaren '90 eens in elkaar wilde zetten.

Donderdag rijd ik daarom gewoon met de auto naar het station. Lucy zegt dat zij de fiets wel in orde maakt. Tot mijn verbazing staat de fiets 's avonds daadwerkelijk in de tuin te blinken. De remmen werken uit de kunst. Ja, wij zijn best een goed team.

Vrijdagochtend is het grote moment. Voor de zekerheid vertrek ik iets eerder dan gebruikelijk, om 06:40 AM. Behoedzaam spring ik op de fiets en ga steeds harder. Opschakelen van één via twee naar drie gaat als een zonnetje. Terwijl de snelheid stijgt is er geen kraakje of rammeltje te horen, alleen het zoeven van de banden. Het is koud en ik heb geen handschoenen aan. "Pas op, CasaSpider. Niet zelden komt men na één kilometer de Man met de Hamer tegen", spreek ik mijzelf toe.

18.02.2011: Diana is dol op karton en kruipt in de doos van de Van Speijk Berkel. Klik voor groter.Op het tandvlees leg ik de laatste tweehonderd meter af. Velen zullen zeggen: "Het is niet verstandig om meteen al 1.9 kilometer af te leggen, zonder pauzes". Maar ja, zo ben ik. Een bijtertje.

Hé, wat is dat nu? Bij de voorlaatste bocht blijkt het stuur los te zitten! Met kunst en vliegwerk weet ik het vehikel veilig bij de stalling te krijgen. Op het station heb ik sinds een week de beschikking over een heuse fietskluis waar ik nu voor het eerst gebruik van maak. Het werkt als een tiet.

Als ik koud op het werk ben, belt Lucy die vraagt hoe de fietsreis is verlopen. Ik vertel haar over het stuur. "Oh, bel me maar als je bijna weer in Rijen bent. Dan kom ik wel met wat gereedschap." Dat is nog eens aardig.

Het vastdraaien en -schroeven van dingen is een van de weinige klussen waar ik goed in ben. Samen fietsen we door de kou naar huis. Zowel de fiets als zijn berijder hebben zich kranig geweerd. Ook voel ik me fitter, mannelijker en vitaler. Graaaaaauuuwww!

Luchiano (013) en Diana (4) azen al twee dagen op de doos waar de fiets mee geleverd is. Die kinderen zijn gek op karton. Vier jaar geleden schreef Luchiano er een mooi verhaal over. Nu de Van Speijk Berkel definitief is goedgekeurd mogen ze de doos hebben. Waar normaliter lange tanden en eetproblemen de avondmaaltijd domineren, hebben ze nu in een wip hun bordje leeg. Luchiano begint zelfstandig aan de afwas, ook dat is niet eerder vertoond. Even later mogen ze in de kartonnen doos.

Iedereen blij.

Projectweek: Op reis naar...

17.02.2011: Het is Projectweek bij de KBS Sint Jozef met het thema Op reis naar; de Giraffenklas kiest voor China, Diana wijst haar Pandabeer aan. Klik voor groter.Naar school gaan in de 21e eeuw is heel andere koek dan in de vorige. Of het betere koek is, daarover zijn de meningen verdeeld, maar andere is het zeker. Diana (4) is vier jaar oud en zit in de Giraffenklas bij juffrouw Monique. Groep 1 of in 20e eeuw terminologie het eerste jaar kleuteronderwijs.

Donderdagavond is er tussen 17:00 en 18:30 een presentatie van iedere klas op de KBS Sint Jozef in het kader van de projectweek: 'Op reis naar...'. De Giraffenklas heeft voor China gekozen, best een eind weg. De kinderen hebben allerlei Chinese dingen verzameld en in de klas tentoongesteld. Lang niet alle dingen komen echt uit China, gezien de Mie van Albert Heijn.

De Pandaberen zijn goed vertegenwoordigd en ze hangen gebroederlijk naast de Afrikaanse giraffen op het raam. Trots wijst Diana aan welke Panda van haar is. Hij hangt naast het takenbord, daar is mooi op te zien wie er allemaal in de Giraffenklas zitten.

We bekijken Diana's tekenboek en dan is het alweer tijd om naar Albert Heijn te gaan, maar niet zonder afscheid te nemen van juf Monique.

Over een jaar of twintig zit projectmatig werken er bij iedereen standaard in.
Wat deed ik eigenlijk op de kleuterschool?

February 10, 2011

Gezichtsherkenning

Iedereen weet wat er over mannen en hun speeltjes wordt gezegd, een man blijft altijd kind alleen het speelgoed wordt duurder. Nou, als ik Luchiano (013) over smartphones, X-boxen en wat dies meer zij hoor, waag ik die stelling toch te betwijfelen.

Zojuist ruim een uur bezig geweest met de nieuwe camera, een Panasonic Lumix DMC-FZ38. Belangrijkste onderwerp was de functie gezichtsherkenning. Diana (4) mocht eerst, daarna Luchiano. De idee achter gezichtsherkenning is dat als een van beiden ergens in een compositie opduikt, de camera meteen weet wie het is. Bij het afspelen van de foto's laat hij zelfs de leeftijd in jaren, maanden en dagen zien. Het is gewoon heerlijk voor een DBA.

Bij het maken van de foto kan er slechts één gezicht herkend worden. Wat nu als ik een foto maak van Diana en Luchiano samen? Hiervoor dient men bij het invoeren van de gezichten een prioriteit mee te geven. Bij wijze van test zet ik Luchiano op 1 en Diana op 2. Maar daar is mevrouw het niet mee eens, zij wil op 1.

Dat doen we dan maar, immers Diana heeft goed meegeholpen bij de afwas. Enthousiast poetst ze de grote opscheplepel glimmend en roept uit: "Kijk papa, hij is weer zo schoon als nieuw!"

February 5, 2011

Rijen C4 - Irene'58 C2 8-3

We moeten tegen Irene'58 C2 uit Den Hout (website). Ik moet eerlijk bekennen geen idee te hebben waar Den Hout ligt. Gelukkig hebben we Wikipedia waarin staat dat Den Hout onderdeel is van de gemeente Oosterhout. Wikipedia beschrijft onbedoeld grappig de tegenwoordige situatie van het 1199 (stand 2006) inwoners tellende dorp:

Momenteel wordt er door de Gemeente Oosterhout grootschalig uitgebreid, met als gevolg dat Den Hout aan de oostelijke kant wordt omtrokken door nieuwbouw (Vrachelen Fase 4/5). Ondanks de grote demonstraties ("Den Hout, tot hier en niet verder!") in de jaren '90 gaan deze projecten toch door, en ligt de kern van Den Hout (met de kerk als middelpunt gerekend) over een aantal jaar nog slechts 1 km van de nieuwbouwprojecten. (Bron)

Vrachelen Fase 4/5, je zult er maar door omtrokken worden. Tot hier en niet verder, ik ben het helemaal met de Den Houtenaren die met Carnaval Kluivenduikers genoemd worden eens! Rijen C4 doet de warming-up op gebruikelijk chaotische wijze, maar als de wedstrijd begint zitten de jongens er ongekend fel op. Het kan ook zijn dat Irene'58 de ellende met Vrachelen Fase 4/5 nog met zich meedraagt, maar al in de tweede minuut ontfutselt Luchiano (013) de bal aan het enige meisje op het veld, een meisje dat overigens tamelijk lang is, en via-via komt de bal terecht bij Abdullah die secuur uithaalt. We staan met 1-0 voor, een ongekende weelde die alleen de heel trouwe supporters zich kunnen heugen. Rijen C4 lijkt in meerdere opzichten op Feyenoord.

05.02.2011: Rijen C4 treedt aan tegen Irene'58 C2 en de keeper van Irene heeft het zeker in de eerste helft druk; het wordt uiteindelijk 8-3 voor Rijen. Klik voor groter.Maar het wordt nog mooier. Na een goal van Cihat scoort Luchiano twee keer achter elkaar, ook dat is lang geleden. 's Avonds maakt hij meteen misbruik van de situatie en bedingt dat hij per goal een dag niet hoeft af te drogen. Mijn: "Is goed, maar als je op school een onvoldoende haalt komt er een afdroogbeurt bij", valt niet in goede aarde.

De rust gaat na onder andere deze goal van Mike in met 7-2. Net als we naar de kantine lopen komen Lucy en Diana (4) eraan op de fiets. Pech voor Lucy, want in de tweede helft staat Luchiano ernaast. Diana zal het allemaal worst zijn, zij heeft in Wesley een nieuw vriendje gevonden waar ze de rest van de dag vol van is.

Op het veld wordt het in de tweede helft allemaal wat onvriendelijker. Eerst moet Cihat, die een vrije trap op de lat doet belanden, voor vijf minuten naar de kant en even later mag de nummer drie van Irene'58 na achtereenvolgens een overtreding, een gele kaart, een brutale mond en een rode kaart definitief vertrekken. Ook daarna moet de jeugdige scheidsrechter alle zeilen bijzetten om de zaak in de hand te houden. Uiteindelijk wordt het 8-3 voor Rijen C4. Tevreden gaan we naar huis en zetten van blijdschap de friteuse aan. Wie meer informatie wil over Vrachelen 4/5, en dat zijn er vast velen, wordt verwezen naar deze site.

Scoreverloop Rijen C4 - Irene'58 C2 8-3:

02 1-0 Abdullah
10 2-0 Cihat
11 3-0 Luchiano
15 3-1
18 4-1 Luchiano
22 5-1 Cihat
26 6-1 Mike
29 7-1 Mike
33 7-2
43 8-2 Ömer Kanbur
59 8-3

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

January 30, 2011

Het getal Nul

Het is me weer eens gelukt om Luchiano (013) iets zogenaamd nuttigs te laten doen op de computer. "Hoe staat het met je VBScript messagebox-gebeuren?", vraag ik. "Oh, goed. Soms doe ik daar wel wat mee", zegt hij. "Ik heb iets nieuws voor je, minstens zo krachtig en een stuk gemakkelijker: AutoIT!", probeer ik hem enthousiast te maken.

Tot mijn verbazing begint Luchiano het programma alsmede de bijbehorende Scite-editor meteen te downloaden. Al snel maakt hij zijn eerste kleine programma's. Later vertelt hij eerlijk dat de internet-servers van zijn favoriete spel Maplestory eruit liggen, waardoor hij dat spel niet kan spelen en tijdelijk niets te doen heeft.

Nu hij toch aan het programmeren is, vraag ik hem listig hoeveel zes gedeeld door nul is. Tot mijn verbazing weet hij het antwoord niet. Wanneer leer je dat delen door nul niet mag? Samen beredeneren we waarom. Met Diana (4) wil ik er toch iets eerder bij zijn en ik vraag het aan haar. Ze kan tegenwoordig redelijk optellen, maar delen zit er nog niet in. Laat staan door nul. Daarom leer ik het haar, als parate kennis. Als iemand nu aan Diana vraagt hoeveel is dit of dat gedeeld door nul, dan zegt zij: "Het is verboden om door nul te delen."

Men weet nooit wanneer het van pas komt.

January 17, 2011

Diana, de ideale vrouw

16.01.2011: Diana (4) poseert met Westmalle-glas en Fanta voor de Biergrens in Baarle-Nassau. Klik voor groter.Als vader doet men zijn uiterste best om de kinderen tot grote hoogte te stuwen, liefst hoger dan hijzelf heeft bereikt. Zondag ben ik druk in de weer met Diana (4). "Zo, papa gaat naar de Biergrens", poneer ik. "Oh, mag ik mee, mag ik mee?", vraagt Diana. Heel goed, natuurlijk mag ze mee.

Even vraag ik mij af waarom we naar de Biergrens gaan, immers sinds ik de benzine zelf moet betalen is het niet echt lonend. Van de andere kant, de Ford Focus rijdt alleen korte stukjes en dan zijn die veertig kilometer naar Baarle-Nassau precies goed om de accu eens goed op te laden. Bij de Biergrens heb ik voldoende bonnetjes verzameld voor een gratis Westmalle-glas.

Pure winst.

Koud terug gaan we meteen door naar de volgende etappe. Wat is er naast bier nog meer belangrijk in het leven van een man? Precies, voetbal! De winterstop is voorbij en het eerste van vv Rijen speelt thuis tegen Terheijden. Diana heeft er zin in en ook Luchiano (013) gaat met gepaste tegenzin mee.

We arriveren tijdens de rust. Als de tweede helft vijf minuten oud is, wil Diana al patat. Jaaaah! Bier, voetbal en patat. Mijn gedeelte van de opvoeding is gedaan. De wedstrijd eindigt in een 0-0 gelijkspel, geheel te wijten aan het missen van legio kansen door vv Rijen.

Roze jurkjes en strikjes in het haar zijn de afdeling van moeder.

January 9, 2011

Logica in sprookjes

Dankzij Het Grote Sprookjesboek van Marianne Busser en Ron Schröder dat wij gisteren bij de bibliotheek leenden, weet ik weer hoe ze precies gaan. Sprookjes. We hebben achtereenvolgens Assepoester, Hans en Grietje, en Doornroosje gelezen. Diana (4) vindt het prachtig.

Assepoester en Hans en Grietje zijn goede verhalen, maar bij het lezen van Doornroosje ontstaat enige irritatie. Op diverse punten is het verhaal gewoon niet logisch. Dat heeft niets te maken met dingen die eigenlijk niet kunnen, maar zelfs feeën moeten zich aan de regels van de logica houden. Anders is het eind zoek.

Een aantal onlogische zaken licht ik er even uit. Eerst een korte beschrijving van de situatie. Na veel moeite krijgen de koning en de koningin een dochter, Doornroosje. Ze geven een groot feest waarvoor ook de feeën worden uitgenodigd. Feeën eten alleen van gouden bordjes. Een op zich al absurde stelling, ik weet zeker dat de fee van Assepoester niet zo'n snob is. Probleem is dat de koning en de koningin slechts twaalf gouden bordjes hebben en er dertien feeën zijn. Hoe lossen ze het probleem op?

09.01.2011: Diana (4) en CasaSpider lezen sprookjes, maar Doornroosje slaat alles qua onlogica. Klik voor groter."Dan nodigen we de paarse fee niet uit", zei de koning beslist.
"Die is altijd knorrig en vervelend, dus háár zullen we echt niet missen."

Kunnen twee feeën niet van één gouden bordje eten?
Kunnen gouden bordjes niet afgewassen worden?
Wat voor flauwekul is dat, iemand niet uitnodigen omdat er een gouden bordje ontbreekt?
Neen, dat is geen koning die snel met een oplossing voor het Midden-Oosten conflict komt.

Op het moment dat de elfde fee haar wens voor Doornroosje heeft uitgesproken, stormt de paarse dertiende fee de zaal binnen en wenst het volgende: "En ik wens... dat dit prinsesje zich op haar vijftiende verjaardag zal prikken aan een spinnewiel en dat ze dan dood neer zal vallen!"

Over lange tenen gesproken, maar dit kan ik in een sprookje wel billijken. De twaalfde fee komt naar voren en zij zegt: "Tja. Ik kan de toverwens van de paarse fee niet helemáál veranderen. Maar ik kan haar wens wel een béétje veranderen." In plaats van dood te gaan zal Doornroosje alleen maar honderd jaar slapen.

Ik heb hier geen woorden voor, dit is gewoon niet logisch. Waar staat geschreven dat de dood alleen maar veranderd kan worden in honderd jaar slapen? En iets anders, nergens lees ik over een constraint dat feeën slechts één wens mogen doen.

Dat de koning niet de snuggerste is, bleek al eerder. Zijn aanpak van het door de paarse fee geïntroduceerde spinnewielprobleem laat echter ook te wensen over. In plaats van de eerste vijftien jaar van Doornroosjes leven te gebruiken haar bekend te maken met het fenomeen, laat hij alle spinnewielen in het land verbranden. Ze heeft er derhalve nooit een gezien. In plaats van Doornroosje op haar vijftiende verjaardag niet uit het oog te verliezen, "dwaalde het prinsesje maar een beetje door het paleis".

In de toren van het kasteel ziet ze ineens een deur die ze nooit eerder gezien heeft en wie zit daar? De paarse fee met een spinnewiel. Okay, hier steekt mogelijk een opvoedkundige tip achter: Scherm uw kinderen niet teveel af van mogelijk kwaad, maar leer ze zelf het onderscheid te maken. Maar of dat de achterliggende gedachte van de suffe koning was?

Neen, Doornroosje is voor mij flink door de mand gevallen. Voor vandaag staan Sneeuwwitje en Repelsteeltje op het programma.

December 28, 2010

Diana geeft niks om cijfers

We zijn aan het eten. Dat is elke avond een klein drama, aangezien zowel Luchiano (013) als Diana (4) geen rappe eters zijn. "Diana, hapje!", klinkt het regelmatig uit mijn mond. Dinsdagavond gaat het allemaal wel erg langzaam. "Diana, je eet niet goed vanavond. Ik geef je een zes", probeer ik haar te stimuleren.

Even later loopt ze weer ergens rond en slaat geen acht op mijn geroep. "Diana Ilka, NU hierkomen", gooi ik er een schepje bovenop. Kalm loopt ze naar me toe en zegt: "Dan geef je me toch een nul."

December 25, 2010

Sneeuw op de Warande in Gilze

Binnen zitten met Kerstmis is aanlokkelijk. Binnen is het lekker warm met eten en drinken onder handbereik. Even een frisse neus halen is minder aanlokkelijk, maar wel nuttig. In het algemeen haalt men een frisse neus buiten.

25.12.2010: De familie op een bankje in de sneeuw op de Warande in Gilze. Klik voor groter."We kunnen naar het Mastbos in Breda gaan of naar de Warande in Gilze", zeg ik. De familie heeft niet veel trek in een wandeling en dan is de Warande toch een stuk kleiner dan het Mastbos.

Ooit ben ik per ongeluk op de Warande terechtgekomen bij het zoeken naar een alternatieve route om van de Action in Gilze terug naar Rijen te rijden. Uiteraard verdwaalde ik en liet mij door de TomTom naar huis brengen.

De tas met de TomTom ligt achterin wegens niet nodig en zelfverzekerd zet ik koers naar de Action, sla daar rechtsaf en verwacht de Warande aan te treffen. Weg is die! Lucy kent mijn richtingsgevoel en begint al te lachen.

Willekeurig sla ik wat weggetjes in die allengs met steeds meer sneeuw bedekt zijn. Er is nauwelijks plaats voor twee auto's naast elkaar en bij het naar rechts uitwijken komt de donkerzwarte Volkswagen Jetta met het rechterwiel in een diepe richel met sneeuw terecht.

Potverdorie, zeg.

Met kunst- en vliegwerk en eerst achteruit rijden weet ik eruit te komen. Als we weer schone weg onder de banden hebben, parkeer ik de auto en vis de TomTom uit de achterbak. Even later zijn we bij de Warande, zo kan het ook. We lopen er een half uurtje rond en gooien sneeuwballen. Als we weer thuis zijn hebben we een frisse neus.

Het avontuur in foto's:

  • Diana poseert met lichte tegenzin bij het Warande-bord.
  • Luchiano (013) met Brabant Water kerstmuts heeft nog meer zin in een kiekje.
  • Winterse Warande in Gilze.
  • Van klein naar groot op de uitkijkpost.
  • Diana op volle snelheid.
  • Zittend op een bankje, Diana doet een topmodel na en Luchiano is het er niet helemaal mee eens.
  • Maar daar lacht hij (Luchiano) alweer.
  • Lucy en Diana lopen een heuveltje op.
  • Diana heeft de top bereikt, het wordt tijd voor een sleetje.
  • De kerstmuts staat Luchiano goed, hij warmt zijn handen na weer een sneeuwbal.
  • Thuis ligt er een kado onder de kerstboom voor Diana.
  • Diana in alle staten.

Vrolijk Kerstfeest

De soep pruttelt en de kreeft ligt tegen zijn zin te ontdooien. Diana (4) speelt met het plexiglazen doosje waar mijn visitekaartjes in zaten. Wat hebben vrouwen toch met doosjes? Ze stopt er een schildpadje in en roept uit: "Kijk, ik heb een huisdier als schildpad!"

Buiten is alles wit en de zon schijnt. Alle lezers van het CasaLog fijne Kerstdagen gewenst, namens de Spiders.

De niet-lezers natuurlijk ook, maar die lezen dit niet.

December 22, 2010

Auto's en Kinderen

Als het om auto's gaat zijn mannen net kinderen, vraag maar aan Mack. Andersom geldt dat helemaal niet, dat mannen kinderen als auto's beschouwen. Terwijl de donkerzwarte Volkswagen Jetta bij Carlux gerepareerd wordt aan een enorme deuk in de achterklep, moet ik het doen met een leenauto: een Golf 2.0 Diesel met kenteken 30-GSG-1. Een pittige auto met 103 kW, maar wat heb je daaraan als de wegen in Den Bosch vol natte sneeuw liggen?

Als ik bij Carlux wegrijd merk ik het al, het ESP-lampje brandt als een bezetene terwijl de wielen grip zoeken. Echt ongerust ben ik na het binnenrijden in parkeergarage Paleiskwartier, de inrit is voor de Golf net een glijbaan. Remmen helpt niet en na een schietgebedje komt de auto op 50 centimeter van zijn voorganger tot stilstand. De volgende dag check ik in het donker met mijn vinger het profiel op de banden. Dat is er niet. Toch breng ik Luchiano (013) naar school, voor de tweede keer dit jaar. Woensdag is het Kerstmarkt op het Beatrix College en Luchiano heeft weinig zin om na 19:00 uur nog naar huis te moeten fietsen.

22.12.2010: Diana (4) en Luchiano (013) hebben allebei op dezelfde dag een Kerstevenement. Diana ziet er hier goed uit, maar is even later flink ziek en moet overgeven. Klik voor groter.Op het werk bel ik Carlux en klaag over de leenauto zonder grip. Men is coulant en bij Van den Udenhout Rent kan ik 's middags een andere auto ophalen. Deze keer is het een Volkswagen Tiguan 2.0 Diesel van nog geen twee jaar oud. Het is een four-wheel drive, die hebben sowieso al meer grip. "Kunt u met een automaat overweg?", vraagt de rentenier. "Jazeker", antwoord ik. Vroeger vond ik de Tiguan een matig geslaagd model. Nu ik erin gezeten heb, en dan in deze versie, ja dan kan ik alleen maar lyrisch zijn. Wat een auto!

Hij rijdt als een tank en nergens zie ik meer nerveus oplichtende ESP-lampen. Het navigatiesysteem is full-colour en in plaats van parkeersensoren beschikt de Tiguan met kenteken 25-HJZ-9 over een camera die in het display precies laat zien waar de bumper zich bevindt. In een woord geweldig. Om half drie ben ik thuis en we doen meteen de Kerstboodschappen. Jammer genoeg is de Excellent Kreeft er nog niet. We moeten opschieten, want Diana (4) wordt om 16:30 op school verwacht voor een wandeling met lampionnen, een Kerstdienst en een diner. Op de foto's ziet ze er goed uit, toch?

We rijden door naar het Beatrix College waar het druk is op de Kerstmarkt. Het kost enige moeite om Luchiano te ontwaren. Hij staat bij een stand waar ze wafels verkopen. Het beslag is dermate dik dat wij besluiten op zoek te gaan naar de erwtensoepstand. Overal worden we aangeklampt om een hamster vast te houden, kerstkaarten te kopen, ballen ergens in te mikken en wat dies meer zij. Dit alles tegen betaling uiteraard. De winst gaat straks naar Serious Request. Mentor Chris Huijbregts staat bij Luchiano's stand en we feliciteren hem met de geboorte van zijn zoon Fer op vrijdag 24 17 (dank je wel, Pascale) december. "Toch niet genoemd naar de Fer van Feyenoord?", vraag ik. "Haha, nee", zegt Chris, "dat vroeg een vriend van mij ook al, maar die Fer ken ik helemaal niet." Chris heeft voor 20 euro het Barbara Streisand van Duck Sauce aangevraagd, geen slechte keuze.

Als ik bij een ballentent met alleen maar meisjes wat blikjes heb proberen omver te smijten, besluiten Lucy en ik naar huis te gaan. Achteraf maar goed ook, want om 17:30 belt juffrouw Joke van de KBS Sint Jozef. Diana is tijdens het wandelen niet lekker geworden en heeft een paar keer overgegeven. Ze wil naar huis. Wederom spring ik in de Tiguan en haal haar op. Ze ziet er zielig uit en thuis geeft ze nog een paar keer over, gelukkig niet in de auto. Om 18:45 rijd ik wederom naar Tilburg om Luchiano op te halen. Hij is bijna bevroren en krijgt zijn been haast niet opgetild om in de auto te stappen. O ja, net als ik op het toilet zit belt Carlux: "Uw auto is klaar".

Wat is dat nou jammer.

December 15, 2010

Tattoo

Bij Albert Heijn kiest Diana (4) Prinsessenkoekjes uit. De tijd van Dora lijkt definitief voorbij. Thuis kost het enige moeite haar het hele bord zuurkoolstamppot op te laten eten. Liever heeft ze een Prinsessenkoekje.

15.12.2010: CasaSpider jaagt Diana (4) de stuipen op het lijf met zijn uitleg over een tattoo. Klik voor groter.Na het eten vraagt Diana meteen een koekje. Als wij afwassen zie ik iets op de grond liggen. Het is zo'n neptattoo, ook wel plakploatje genoemd, en hij is uit de Prinsessenkoekjesverpakking gevallen.

"Hé Diana! Kijk eens, een tattoo", zeg ik tegen haar. Nieuwsgierig bekijkt ze het geval en begint er meteen aan te frunniken. "Niet aan frunniken, dan gaat hij kapot en kun je hem niet meer gebruiken", waarschuw ik.

Maar je weet hoe vrouwen zijn, zeg dat ze A moeten doen en ze kiezen B. Zo zijn ze nu eenmaal en ik ben niet slim genoeg om te zeggen doe B.

Dan vraagt Diana: "Pap, wat is eigenlijk een tattoo?" Ik probeer het uit te leggen, dat het een figuurtje is van een draak of een bloem en die doen ze dan MET NAALDEN WHIEEE!!! WHIEEE!!! WHIEEE!!! IN JE ARM." Wellicht geheel ten overvloede maak ik er stekende bewegingen bij.

Bedremmeld laat Diana het plakplaatje vallen en loopt weg: "Ik wil geen tattoo meer". Nou ja, zeg. Kan ik dan helemaal niets meer zeggen? Na een tijdje is ze dermate gekalmeerd dat de tattoo alsnog gezet kan worden. Echt blij is ze er niet mee en na een minuut of tien wordt hij er weer af gewassen.

December 11, 2010

Brabanders, alstublieft en de ezel

Vrijdag rijd ik van Brabant Water in Den Bosch rechtstreeks naar Dommelen, gemeente Valkenswaard. CasasPa, mijn zussen Monica, Margriet en Pascale, alsmede ondergetekende hebben een eetafspraak. Zo vaak kunnen we niet met zijn allen eten, immers Margriet woont in Ferreira do Alentejo (Zuid-Portugal). Binnenkort meer daarover.

(Maar ik beloof niets)

Enfin, het restaurant waar het allemaal gaat gebeuren is Claire (website), aan de Kleine Berg 47 in Eindhoven. De Kleine Berg is typisch zo'n straat waar ik graag met een bloedrode cabriolet doorheen mag scheuren, maar vanavond is Laurent er toch niet. Tijdens het diner bieden we CasasPa als kado een foto-album aan, met veel zorg door Margriet en Pascale in elkaar gezet. Het betreft foto's uit mei 2009, toen CasasPa 75 jaar werd. Wij zijn toen met hetzelfde gezelschap een dagje naar Aken geweest en even later was er het officiële verjaardagsfeest waar veel mensen op af zijn gekomen. Al die foto's moesten ingeplakt worden en voor men het weet is er een jaar voorbij.

11.12.2010: CasaSpider doet boodschappen met Luchiano (013) en Diana (4), we lopen op het Wilhelminaplein in Rijen en zien een Ezel. Klik voor groter.Het boek valt in goede aarde en het diner kan nu echt van start. Restaurant Claire is modern ingericht, stijlvol maar daardoor ook een beetje koud. Dat heeft tot gevolg dat de akoestiek enigszins te wensen over laat, in die zin dat wij toch wel enige last hebben van de andere gasten.

Zus Monica heeft haar conclusie snel klaar: "Dat zijn vast Brabanders, die zijn vaak erg luidruchtig". Gelukkig heeft zij hier ook een voorbeeld van: "Nou, ik zat eens in de trein, eerste klas want het regende, en daar zat pontificaal een dikke Brabantse vrouw die duidelijk in de tweede klas thuishoorde en desalniettemin het hoogste woord had."

Schandalig eigenlijk, dat Brabanders überhaupt eerste klas mogen reizen! Pascale doet er een schepje bovenop: "Ik zat eens in de trein toen een vrouw uit Helmond ("Jaaaah, Helmond", schreeuwen wij eensgezind), een vrouw uit Helmond dus keihard zat te bellen. Ineens riep zij uit: "Oh, ik moet nu naar het toilet, want ik ga naar de verjaardag van mijn oma en moet mijn oksels nog ontharen!"

Compleet gekkenhuis. Over de bediening hebben we niet te klagen, het zijn keurige dames. Alleen zegt de leukste, met lang blond haar, telkens en consequent: "Alstublieft". Ook in situaties waar een "Dankuwel" eigenlijk meer op zijn plaats is. Zo gauw kan ik er geen voorbeeld van geven, hetgeen wel een beetje jammer is voor deze anekdote.

Het eten is heerlijk, hoe vaak eet men trouwens hertenbiefstuk? Neen, dat is niet zielig. Het is een gezellige avond en om half een rol ik moe en tevreden mijn bed in. De volgende dag moeten er boodschappen gedaan worden. Even naar de Primera voor de Lotto-formulieren, neen de jackpot is niet bij ons gevallen, en daarna een zakje oliebollen kopen. Hé, daar staat een ezel op het Wilhelminaplein. Diana (4) loopt er op de automatische piloot naartoe.

Het is dan ook een erg lieve ezel, ook voor capuchonjeugd.

December 4, 2010

El Sapo El Sapo (54)

1.

Even over het weer, typisch Nederlands. Woensdag 1 december is de winter echt begonnen met Siberische temperaturen en een barre oostenwind. Luchiano (013) komt die dag meer dood dan levend thuis na een fietstocht met zeven kilometer tegenwind. Hij duikt meteen zijn bed in en slaapt in één ruk door. De volgende dag breng ik hem en zijn fietsmaat Morteza met de auto naar school. Vrijdag is het nog kouder, maar de wind is minder guur. Met smart wachten wij op de lente: "Ot Moan!"

2.

Bovengenoemde vrijdag is een leuke dag bij Brabant Water. 's Morgens verhuizen de DBA's naar een ruime, eigen kamer met uitzicht op het Centraal Station van 's-Hertogenbosch. We zijn erop voortuitgegaan en dat is altijd fijn. Om vier uur worden we verwacht in de bar op de eerste verdieping. Er is een borrel ter gelegenheid van het succesvol afronden van het project Upgrade Esri 9.3.1. We zijn nu een week of twee in productie en het systeem werkt. Op de borrel verschijnen twee onverwachte gasten. Ten eerste GIS-applicatiebeheerder Sjanny die aan het herstellen is van een operatie en ten tweede Sinterklaas die voor iedereen een fles Spaanse wijn meebrengt. Als ik een uur later dan gebruikelijk thuiskom kan ik de karbonade niet meer helemaal op.

3.

Het gezin CasaSpider moet zich dit jaar wel erg goed gedragen hebben, immers Sint komt zaterdagavond de pakjes al brengen. Het enthousiasme van Diana (4) is aanstekelijk. Ze wil al heel lang een huisdier en nu heeft ze er een: Fur Real Friends Kat. Het is een wit katje dat spint als je haar (m/v) over de rug streelt en met de voetjes stamt en miauwt. Wat wil een kind nog meer? Luchiano is in de wapenfase en in zijn sas met zijn nieuwe Nerf X-Blaster. Als een guerilla ligt hij op de grond en doet net of de vijand achter een gat in de vuilniszak zit. Nu is de familie bezig op de Wii met het nieuwe spel Donkey Kong Country Returns. Ik heb er geen kind aan.

November 26, 2010

Escarlatina

Escarlatina doet denken aan barokke vitrage, of aan een lantarenpaal met een sierlijke krul. Een balletuitvoering. Zoals bij zoveel dingen is de werkelijkheid minder romantisch. Diana (4) is al drie dagen niet lekker met als symptomen koorts, hoest en rode bobbeltjes over heel haar lichaam. Afgelopen nacht heeft ze een paar keer overgegeven. Algehele malaise.

Definitie Nederlands: acute besmettelijke exanthematische ziekte, veroorzaakt door een hemolytische Streptococcus scarlatinae, gekenmerkt door acuut begin met koude rillingen, hoofdpijn, keelpijn, braken, koorts en na 24 uur een uitbreken van een rood exantheem met kleine rode stipjes, wegdrukbaar met glasspatel.

Vandaag zijn we met haar naar de dokter geweest. Na een kort onderzoek concludeert de arts: "Roodvonk!" Gelukkig geen ernstige ziekte, maar een kind kan er vijf tot zeven dagen beroerd van zijn. Bij de tegenover de praktijk gelegen apotheek kopen we een tube zalf tegen de jeuk. Thuis zoekt Luchiano (013) op wat roodvonk in het Spaans is. Het levert hem een titel op.

November 16, 2010

De mist in

Er is een noodsituatie. Het is het begin van de week en ons Belgische bier is op! 's Morgens laad ik de lege kratten in de donkerzwarte Volkswagen Jetta. Na het werk rijd ik van Den Bosch naar Baarle-Nassau, de Biergrens is het doel. Sjongesjonge, wat is het mistig onderweg. Komend vanuit Alphen neem ik de rotonde richting Baarle-Nassau driekwart. Het laatste gedeelte van de vijf kilometer is een tamelijk smal stuk weg met bomen vlak langs de rechterkant.

Het begint donker te worden en de mist steeds heviger. Bij tegenliggers concentreer ik me op de pak hem beet 20 meter middellijn die nog zichtbaar is. Het is dat we in een noodsituatie zitten, zo zonder bier. Maar anders is autorijden echt een slecht idee. Bij de Biergrens ben ik snel klaar en rijd in het nog donkerder en mistiger naar huis. Het is zaak aan te tikken bij opdoemende achterlichten, voorop rijden is een stuk lastiger.

Enfin, thuisgekomen hoor ik dat Diana (4) kan lezen. Dat is niet slecht en ik overhoor haar. In het boek staan diverse plaatjes, bijvoorbeeld van een bal. Daaronder staat bal geschreven. Diana leest voor: "B-A-L... bal!" Zie je, ze kan het echt. Op de volgende pagina staat een spiegel. Diana: "S-P-I-E-G-E-L... spiegel!" Wat een kanjer.

Tijd voor de ultieme test. Op de pagina met de spiegel bedek ik de eerste drie letters met mijn vinger. "Wat staat er nu?", vraag ik. Diana leest voor: "E-G-E-L... Spiegel!" Hmm, daar gaat zij toch even de mist in.

October 31, 2010

Zomaar een weekend

Zaterdag gaan we na Luchiano's (013) voetbalwedstrijd (0-7) met zijn allen naar Oosterhout. Diana (4) heeft laarzen nodig en als een Imelda Marcos verheugt ze zich daar enorm op. Eerst valt ons oog op een paar mooie paarse laarzen in maat 26. Helaas heeft Diana tegenwoordig maat 27 en kiezen we een ander paar paarse laarzen uit. Verrukt stapt de kleine prinses ermee rond.

Een sprongetje door een Wormgat. Het loopt tegen twaalven als we naar bed gaan. Geen probleem, immers door de wintertijd winnen we een uur. Dat is al de tweede semi-drievoudige alliteratie in twee alinea's. Zondag meldt Teletekst dat Harry Mulisch overleden is, maar dat deden ze twee keer eerder ook en toen was het niet waar. Niet dat iemand hoopt dat het nu wel waar is, maar zonder bevestiging van een andere bron geloof ik het niet. Het blijkt echt waar.

Een unieke schrijver is niet meer onder ons. Bijna even uniek is dat ik bij mijn weten nooit een boek van de beste man heb gelezen. Wel bijna het hele oeuvre van Jan Wolkers, zo weet men meteen waar mijn interesses liggen. De kapsels van Luchiano en CasaSpider zien er ietwat Catweazelachtig uit. Komt dat even goed uit, dat we een uur extra hebben. Lucy neemt de tondeuse ter hand en even later zijn wij weer strak-strak.

Het zonnetje schijnt en we besluiten de tweede helft van Rijen 1 tegen SCO/TOFS 1 uit Oosterhout mee te pikken. Op de tribune is plaats genoeg. Luchiano is er met zijn nieuwe bal, kado van CasasPa en Truus, vandoor naar een van de kunstgrasvelden. Na twee minuten voetbal kijken begint Diana al om patat te zeuren. In de 60e minuut van de wedstrijd, wij zijn er dan een kwartier, geef ik toe en loop met haar naar de kantine. Het is een hele kunst om met twee plastic bekers bier, een plastic beker cola en een grote bak patat met mayonaise terug naar de tribune te lopen. Ik krijg ook heel wat commentaar van de toeschouwers: "Heb je dorst? Ga je dat helemaal alleen opdrinken?" En wat dies meer zij.

Gedurende het twaalf minuten verblijf in de kantine heb ik mooi het openingsdoelpunt van vv Rijen gemist. Het is geen hoogstaande wedstrijd, maar Rijen heeft toch de overhand. Een minuut of tien voor het einde van de wedstrijd breekt SCO/TOFS uit en dit leidt tot de gelijkmaker. Lucy schreeuwt het uit en Diana schrikt daar zo van dat ze de cola over haar kleren gooit. Hadden die lui van SCO/TOFS daar nou niet een beetje rekening mee kunnen houden?

De wedstrijd wordt enigszins onvriendelijk, maar dat kan ons niet schelen als Rijen kort voor tijd de 2-1 scoort. Helaas is de vreugde van korte duur, het doelpunt wordt afgekeurd wegens buitenspel en zo eindigt de wedstrijd in 1-1. Nog even en dan begint op televisie Een tegen Honderd. Daar kijken we met het hele gezin naar. Diana raadt altijd antwoord B. Ze vindt het prachtig als ik A heb gezegd en het toch antwoord B blijkt te zijn. Nou, zo slim is ze niet want ik heb het vaker goed dan zij. Dondersteen.

Regelmatig verpakken wij nu vragen in het A-B-C formaat. "Diana, wat wil je op je brood? A. Pindakaas B. Hazelnootpasta C. Kaas?" Ze raakt er al aardig op ingespeeld. Dat is heel mooi, want de herfstvakantie is afgelopen. Dat zei ik zaterdag nog tegen haar: "Diana, maandag moet je lekker weer naar school." Waarop Diana antwoordt: "Ja, en jij naar Den Bosch."

Was het eigenlijk wel zomaar een weekend?

October 27, 2010

Een allegaartje

Octopus Paul is dood. Op de radio hoor ik de reden. De inktvis pleegde zelfmoord na zondag een 1-2 overwinning voor Feyenoord te hebben voorspeld. Epic Fail en hier nog een. Wat heeft de ouders toch bezield toen ze hun zoon Con noemden, rekening houdend met het feit dat zijn achternaam Domen is? Sadisme.

Het nieuws gaat altijd door, sneller dan de ontvanger kan bevatten. De kinderen hebben herfstvakantie, elke morgen leg ik een A4-tje op tafel gericht aan Luchiano (013) met dingen die hij die dag moet doen. Over irritante vaders gesproken. Woensdag staat het (laten) repareren van zijn fietsketting op het programma. Dat moet toch te doen zijn.

Dinsdagavond zijn we bij CasasPa en Truus in Dommelen op bezoek geweest. CasasPa heeft een mooie scanner waarmee hij zijn oude fotonegatieven in kan scannen. Wellicht zijn er binnenkort foto's te zien van CasaSpider uit een tijd toen er nog lang geen Wikipedia bestond. Voor nu doen we het met vier foto's van de kermis in Rijen, zondagavond als besluit van Luchiano's verjaardag.

  • Diana (4) en Lucy in de Rups
  • Luchiano is niet weg te slaan bij de Cake-Walk
  • Het vuurwerk was niet helemaal te vergelijken met de Olympische Spelen of het WK Voetbal
  • De dames in de Octopus, het slechte nieuws over Inktvis Paul was nog niet tot ons gekomen

October 18, 2010

Kermis in Rijen 2010

Dinsdag 19 oktober 2010 is het Jaarmarkt in Rijen. Een soort van nationale feestdag voor het dorp, het hele openbare leven ligt stil. Vraag me niet wat er precies gebeurt op de Jaarmarkt, maar het heeft vast met drank te maken. Dit was het resultaat van de Jaarmarkt 2009:

RIJEN - De jaarmarkt in Rijen is dinsdagavond geëindigd in een veldslag.

Zes mensen werden gearresteerd en drie agenten raakten lichtgewond. Een van hen moest voor behandeling naar het ziekenhuis.

De ongeregeldheden begonnen rond halfelf met een opstootje in de zaal van 't Boerke aan de Hoofdstraat, waar een ruit sneuvelde na wat de politie noemt enig trek- en duwwerk van bezoekers. Daarop hebben twee portiers twee jongens die binnen gevochten hadden, buitengezet. De politie vroeg dit duo zich verder uit de voeten te maken. De agenten spraken vervolgens andere jongeren aan die op straatmeubilair stonden en tegen auto's hingen. Op dat moment werden de agenten bekogeld met (kiezel)stenen. De stenengooiers werden volgens de politie aangemoedigd door de groep die kort daarvoor was aangesproken. Omdat er vanuit het café steeds meer mensen op het tumult afkwamen, riep de politie assistentie in vanuit de regio. Met behulp van die extra agenten, onder wie drie hondengeleiders, is de straat vervolgens leeggeveegd.

Aangehouden zijn drie mannen (20, 27 en 50) en een vrouw (24) uit Rijen en een man van 29 en een vrouw van 20 uit Breda.

Wat een tumult. Zeg Jaarmarkt in Rijen en je zegt als vanzelf kermis. Waar anders kan die kermis gehouden worden dan op het Burgemeester Sweensplein? Precies: nergens! Met de auto hebben we die 500 meter zo afgelegd, oh wat is het toch heerlijk parkeren vlakbij het Burgemeester Sweensplein. Op de kermis duiken Lucy en Diana (4) al snel in de Rups en Luchiano (12) in de Cake-Walk. Ik beperk mij tot het maken van foto's.


17.10.2010 Overzichtsfoto kermis in Rijen 2010, dinsdag is het Jaarmarkt. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


De volgende etappe is Spooky Pirates, een soort van donker spookhuis met piraten als thema. Acht euro voor vier personen is niet weinig. Als Diana bij het betreden van het spookhuis al harder gilt dan de piratenpoppen vrees ik het ergste. Ik neem haar op de arm en loods ons tussen autobanden, touwen en bewegende ondergronden heen. Licht getraumatiseerd maar wel levend komt Diana eruit. Een oliebol en een suikerspin helpen haar er weer enigszins bovenop. Daarna durft ze weer in andere attracties en vindt de draaimolen zelfs saai.

Er is zo'n ding met ronddraaiende cabines: Break Dance. Luchiano is er al een keer in geweest en het is heftiger dan de Bomber van vorig jaar. Ik spot Hasan Ali met zijn broer en Ömer Celik, beiden teamgenoten van Luchiano in de C4. Even later gaat Luchiano er nog een keer in. Wij willen kijken, maar dan wel in het zonnetje. Daarom lopen we om het apparaat heen, richting Spooky Pirates. Als Diana dat in de gaten heeft begint ze te krijsen: "Nee, ik wil niet daarin!" Het kost enige moeite haar duidelijk te maken dat we alleen maar in het zonnetje gaan staan.

Als je niet uitkijkt is een paar uurtjes kermis duurder dan een dag Efteling met het hele gezin. Compleet gekkenhuis. Tijd om thuis de shoarma maar eens op het vuur te zetten.

October 14, 2010

't Kofschip: Adios!

Een van de weinige regels van de Nederlandse Taal die praktisch ongewijzigd zijn gebleven is die van 't Kofschip. Al enige jaren ben ik bezig Luchiano (12) te leren hoe 't Kofschip werkt. Na een uur schreeuwen uitleg snapt hij het meestal wel, maar is het een week later even hard weer vergeten. Het gebeurt niet vaak, maar laatst begon hij er zelf over. Dan is er altijd iets speciaals aan de hand, meestal iets "grappigs".

"Ja pap, dat kofschip werkt niet meer hè?"
"O nee?", zeg ik verbaasd. "Of bedoel je dat het bij jou niet werkt?"
"Jawel, maar 't Kofschip houdt geen rekening met Engelse woorden die op een 'x' eindigen", zegt Luchiano.
"Weet ik", antwoord ik. "En ik schrijf toch mooi relaxed in plaats van relaxt."
"Ja best", zegt Luchiano. "Maar ze moeten 't Kofschip vervangen. Bijvoorbeeld door XTC-koffieshop."

Net als Sexy Fokschaap leuk verzonnen. En wat te denken van Diana (4) die naar aanleiding van de relatie vuilnisbak, auto die hem op komt halen, een vuilnisman vuilnisbakker noemt?

September 27, 2010

Gilze-Rijen huldigt jeugdsportkampioenen 2009-2010

De inwoners van de gemeente Gilze-Rijen zijn zonder uitzondering sportief en uitzonderlijk getalenteerd. Het is niet anders, kijk zelf maar. Zondag 27 september werden de jeugdsportkampioenen over de periode najaar 2009 t/m juli 2010 gehuldigd in jongerencentrum A16. Let wel, alleen de jeugdsportkampioenen en dat zijn er in totaal niet minder dan 206.

Als we bij het jongerencentrum aankomen is het al gezellig druk. In de panna-kooi voetballen fanatieke straatvoetballers om de eer, de kleine Yessin is de onbetwiste ster.

16.09.2010: De gemeente Gilze-Rijen huldigt haar jeugdsportkampioenen 2009-2010, Rijen D4 is ook van de partij. Klik voor groter.Twirling groep The Twilights verzorgt de opening van het officiële programma en dat doen ze goed. De zilverkleurharige burgemeester Roep beklimt het podium en roept twee twirl-girls meteen terug. Kyra van Iersel en Danique Ackermans worden als eerste gehuldigd van de individuele sporters. Soms is het bepaald geen straf om burgemeester te zijn.

Maar dan is het tijd voor de voetbalteams. Niet minder dan acht teams van vv Rijen hebben vorig jaar een kampioenschap behaald. In de tussentijd hebben de jongens van de nu C4 en toen D4 onze Diana (4) ontdekt. Vooral Ivar is dol op haar en leert haar graag onzinnige dingen. Hij vraagt aan Diana of ze bij hem achter op de fiets mee naar school wil en ze zegt nog ja ook. "Op school stop ik je dan in mijn kluisje", besluit Ivar.

Ik vraag hem waarom hij toch zo dol is op Diana, immers hij heeft zelf ook een leuke zus: Kyra is notabene als eerste gehuldigd! Ivar trekt een heel vies gezicht en gaat over tot de orde van de dag. De voormalige Rijen D4 betreedt het podium en dat levert het volgende moment op met de burgemeester naast Ömer Celik.

Luchiano (12) vindt het allemaal niet zo boeiend, hij heeft niet echt zin in zijn medaille, ook al hangt de burgemeester hem om. Voor de foto doet hij zijn best, maar als de buit binnen is wil hij meteen naar huis, vermoedelijk om zijn proefwerken Duits en Wiskunde goed voor te kunnen bereiden.

September 6, 2010

Eerste schooldag

Sommigen zeggen dat het Zuid-Nederland achterloopt. De scholen beginnen er op maandag 6 september, terwijl andere delen van Nederland al een tijdje lekker bezig zijn. Maar lopen Australie en Indonesie dan ook voor op Nederland? Het is er wel een paar uur eerder Nieuwjaar.

Wij hebben twee kinderen die vandaag na lange tijd voor het eerst weer naar school gaan. Luchiano (12) hoeft zich pas om 13:15 op het Beatrix College te melden, hij zit in klas 2tl4. Om iets voor half een fietst hij weg, een paar minuten later kom ik thuis. Ik heb speciaal vrijgenomen om Diana (4) naar haar eerste schooldag op de basisschool te begeleiden. Net als haar grote broer eerder deed, gaat zij naar de KBS Sint Jozef in Rijen.

06.09.2010: Diana (4) gaat voor het eerst naar de basisschool, ze zit in de Giraffenklas van de KBS Sint Jozef bij juffrouw Monique. Klik voor groter.Ze is apetrots dat ze naar de basisschool gaat, ja ze schept er zelfs over op. Parmant loopt ze met haar tasje rond, immers dat heeft ze nodig op de basisschool. Blij loopt ze naar de auto en neemt plaats in haar kinderzitje.

Luttele minuten later arriveren we bij de KBS Sint Jozef. De giraffenklas is snel gevonden en juffrouw Monique heet Diana welkom. Ze nestelt zich tussen de giraffenknuffels. Bij het afscheid heeft Diana nauwelijks oog voor ons, er zijn zoveel andere indrukken op te doen.

Nog geen twee uur later is het tijd om haar op te halen. De speelplaats is volgestroomd met ouders. Daar komen de giraffen aan. Als Diana mij ontwaart schreeuwt ze het uit en rent naar me toe. Ja, zo zien we onze kinderen graag! "Hoe was het op school?", vragen we. "Leuk, alleen wilde er niemand met me spelen." Diana had een jongetje op het oog om mee te spelen, maar die wilde niet. Morgen kan dat helemaal anders zijn, we zullen wel zien.

We zijn net thuis of Luchiano komt eraan. Ook zijn middag was leuk. "Ja, ik was met mijn sleutels aan het spelen. Buiten hè. En toen viel die sleutelbos uit mijn hand, in zo'n putje. Nou, na de les mocht ik een knijper lenen en toen haalde ik hem er zo uit." Dat begint al goed. Ik vraag hoe het met zijn fiets is. "Oh goed, alleen liep de ketting eraf." Het belooft een enerverend jaar te worden.

Pluspunt van het naar school gaan is dat de kinderen vanaf vandaag om 21:15 naar bed gaan. Eindelijk rust!

August 20, 2010

Woordschaak

Toeval of niet, maar zappend langs wat comedy-shows valt een bepaald thema op. Het feit dat iemand iets opvalt zegt op zich al wat, desalniettemin is er toch geen enkel raakvlak met mijn eigen leven. Alle overeenkomsten met personen en situaties die in de werkelijkheid bestaan berusten op louter toeval.

Waar gaat dit over? Een echtpaar ligt in bed. Plotseling vraagt de vrouw: "Stel, als ik dood ga. Zou jij dan hertrouwen?" Als deze vraag gesteld wordt, weest dan op uw hoede. In Everybody Loves Raymond gaat Raymond's vrouw Debra zover dat zij al een vervangster voor zichzelf heeft uitgekozen. De eerste vervangster is een oudere dame, hetgeen Raymond de wenkbrauwen doet fronsen. Linda, het tweede voorstel, valt in heel wat betere aarde. Raymond krijgt zelfs een glimlach op zijn gezicht. Debra reageert als door een wesp gestoken: "Je ziet haar naakt voor je, hè? Mooi is dat, ik ben nog geeneens dood en je fantaseert al over seks met Linda!"

Weerleg zoiets maar eens. Raymond komt niet verder dan: "Ja maar, jij begon er toch over?" Mijn rechtervoet doet pijn, neen ik klaag niet. Immers, het kan altijd erger. Woensdagavond deed hij ook al pijn en toen ging Diana (4) mee naar de tweede training van Rijen C4. Luchiano (12) deed het een stuk beter dan bij de eerste training. Tenminste, voor zover ik het gezien heb. Diana eist logischerwijs veel aandacht. We maken wat foto's van onszelf en de entourage. Als we een rondje langs de velden lopen is er regelmatig commentaar: "Ach, wat een scheetje". Leuk toch, om dat op mijn leeftijd nog te mogen horen.

Dat het echt uitkijken geblazen is met die hachelijke gesprekken blijkt wel uit dit mopje. Een man en zijn vrouw liggen in bed:

Wife: 'If I were to die, would you re-marry?'
Husband: 'Of course not!'
Wife: 'Why? Don't you like being married?'
Husband: 'Well, yes - I suppose I would re-marry'
Wife: 'Would you take down all the pictures of me and replace them with her?'
Husband: 'Well yes, that would be the proper thing to do'
Wife: 'Would you let her use my golf-clubs?'
Husband: 'No, she's left handed... oh shit!'

Geen wonder dat mannen in de loop der tijd steeds zwijgzamer worden. Zo verwordt een conversatie tot woordschaak. Mat.

August 14, 2010

Taalgebruik in de 21e eeuw

Hoeveel herinnert een mens zich van zijn vierde levensjaar? Flarden schieten me te binnen van een verjaardagskado dat ik uit mocht kiezen voor mijn vierde verjaardag. Het werd een kruiwagen(tje) en lang twijfelde ik tussen een rode en een blauwe. Het was vele jaren voordat The Matrix uitkwam en ik slikte de rode pil. Terwijl blauw toch mijn lievelingskleur is.

Wat betreft taalgebruik in die tijd laat het geheugen me aardig in de steek. Er nu op terugkijkend vermoed ik dat iedereen in die tijd sprak volgens de standaarden van het Polygoonjournaal. In ieder geval heel netjes en beschaafd. Dat is nu wel anders! Net voordat we de deur uitgaan voor de boodschappen bezoek ik nog even het toilet. Het gaat Diana (4) niet snel genoeg: "Hey papa-n00b, schiet eens op!"

14.08.2010: Luchiano (12) beschermt zich met een lege Lotto-ballon tegen de zon en zijn vader. Klik voor groter."N00b: an inexperienced and/or ignorant or unskilled person. Especially used in computer games. Haha, that n00b got pwned.

Leuk zo'n dochter. De eerste stop is de Biergrens in Baarle-Nassau. Diana vindt dat prachtig, want ze mag er in een karretje zitten. Luchiano (12) haalt het karretje uit de winkel. Zowel bij het betreden als bij het verlaten van de winkel klinkt er twee keer een bijzonder irritant belletje. Onze jonge onderzoeker wil graag weten waardoor het belletje afgaat. Half bukkend en tegelijkertijd speurend loopt hij een paar keer in en uit, waarbij hij probeert zonder de bel te laten klinken door de deur te lopen.

Dat lukt niet. Keer op keer gaat de bel twee keer af, dit tot grote ergernis van de man die in de zaak staat. "Hou daar eens mee op, ik word schijtziek van dat geluid", roept hij. Ook dat is taalgebruik dat wij vroeger nooit bezigden. Terug in Rijen gaan we eerst naar de Primera voor de Lotto. "Doe er ook maar een kraslot bij van twee euro", zeg ik tegen het winkelmeisje. Diana staat op een afstandje en hoort mij dat zeggen. "Ik wil ook een kraslot", schreeuwt ze door de winkel tot hilariteit van de aanwezigen minus mij.

Het meisje lacht en zegt dat ze wel iets anders kan krijgen. Het is een gele promotieballon van de Lotto. Ook Luchiano krijgt er een. We gaan even zitten op het terras van het Wilhelminaplein, oude tijden (Korsou!) herleven. Luchiano zet de gele ballon op zijn hoofd, om zich tegen de zon en zijn vader te beschermen. Het lukt mij derhalve niet een goede foto van hem te nemen, hij is tegenwoordig zeer op zijn hoede. Gelukkig vindt Diana het nog steeds leuk om te poseren.

We sluiten af bij de Albert Heijn waar we de familie Van Hees tegenkomen. Het voetbalseizoen begint volgende week en Mike, oud-teamgenoot van Luchiano in de D4, mag zich nu in de C1 bewijzen. Luchiano is ingedeeld in de C4. Daarover volgende week meer.

August 10, 2010

Spijt van een tekening?

Bij Netwerk is een reportage over Kurt Westergaard, de man van de spotprenten over de profeet Mohammed in 2002. Nog steeds wordt hij 24 uur per dag zwaar bewaakt en heeft feitelijk geen privé-leven. De interviewster vraagt of hij spijt heeft van zijn tekeningen. Westergaard denkt even na en antwoordt bedachtzaam: "Spijt? Het heeft voor mij geen zin om over deze vraag na te denken. Want ik heb het gedaan. En de tijd kun je niet terugdraaien."

Onwillekeurig denk ik aan belangrijke keuzemomenten in mijn eigen leven en kan mij helemaal in zijn antwoord vinden. Over antwoorden gesproken. De melk is op en Luchiano (12) moet snel even naar de C1000 om een nieuw pak te kopen. Als hij de deur uit fietst kijkt Diana (4) hem na. Dan start zij de volgende conversatie.

Diana: "Papa, nou moet jij alleen afwassen."
CasaSpider: "Huh? Ik alleen afwassen?"
Diana: "Ja, of dacht je soms dat Diana jou mee ging helpen?"
CasaSpider: "Ja, dat lijkt mij een prima idee."
Diana: "Nee, ik wil ook een keer mijn rust!"

De afwas is zo gepiept en precies als ik klaar ben arriveert Luchiano. We kijken naar het laatste gedeelte van de Netwerk-uitzending. Luchiano verbaast zich over de geweldsuitbarsting na publicatie van de cartoons en de onvrijwillige ballingschap van Kurt Westergaard: "Wat? En dat komt allemaal door één tekeningetje?" Ja jongen, dat komt allemaal door een tekening.

August 5, 2010

Leeftijd Part II (Wii-Fit)

"Hoe oud ben jij op de Wii-Fit?", vraagt reaguurder Cerito naar aanleiding van het verhaal Leeftijd. Daarin stelt Diana (4) dat zij zes jaar is, omdat de Wii-Fit dat zegt.

05.08.2010: CasaSpider laat zijn Wii-Fit leeftijd bepalen en die valt niet tegen: 39 jaar. Klik voor groter.Donderdagavond ga ik met de kinderen naar het parkje. Twee meisjes zijn bezig met de mooie schotelvormige schommel, Diana's favoriete onderdeel. Na een tijdje mag zij erop.

Ik loop er op mijn dooie akkertje naar toe en hoor een van de meisjes tegen haar zeggen: "Maar je bent best klein voor iemand van zes jaar". Het zit echt in haar hoofd.

Thuis wil ik het meteen weten: Wat is CasaSpider's Wii-Fit leeftijd? Om precies te zijn stond hij 679 dagen geleden voor het eerst op een Wii-Fit bord.

Mijn BMI is iets gestegen, maar toch minder dan ik verwachtte. Op deze per ongeluk met flits genomen foto lijkt CasaSpider zowaar op een beroemde DJ, zoals een Tiësto of Armin van Buuren.

Tijd voor wat balansoefeningen en dan komt het grote moment. Het bepalen van de Wii-Fit leeftijd. Tromgeroffel klinkt en daar verschijnt het resultaat. CasaSpider heeft een Wii-Fit leeftijd van 39 jaar. De Wii ziet meteen dat hij in puike conditie verkeert. Het lijkt flauwekul, maar toch motiveert het. Vanavond laat ik de chips staan.

August 4, 2010

Leeftijd

Diana (4) zit 's avonds naast mij op de bank.
Het is tijd om naar bed te gaan.
Voor haar tenminste.

CasaSpider: "Diana, wat denk je ervan om naar bed te gaan?"
Diana: "Nee! Ik ben nog niet moe."
CasaSpider: "Dat kan wel zijn, maar je bent pas vier jaar."
Diana: "Niet, de Wii-Fit zegt dat ik zes ben."

Ze mag nog een kwartiertje opblijven.
Als de Wii-Fit het zegt...

July 31, 2010

Uitspraken vanaf het aanrecht

Het is zaterdagochtend. Diana (4) zit op het aanrecht, naast het koffiezetapparaat.
Diana: "Is die lelijke swa er nog niet?"
CasaSpider: "Neen, die ligt nog in zijn bed."

Voor de gein noem ik Luchiano (12) regelmatig 'de lelijke swa'. Wederom een puntje van aandacht.

July 18, 2010

Praatje

Het is een week geleden dat ik voor het laatst geschreven heb. Neen, zo groot was de kater nu ook weer niet. Voetbal is maar een spelletje. Zondagmiddag erger ik me aan de Tour de France, wat een tijdverspilling is dat. En toch, als Alberto Contador en Andy Schleck hun pokerspel spelen met een Sur Place op weg naar de finish op een bergtop in de Pyreneeën, ja dan wordt het weer interessant. "Mentsjov! Mentsjov!", gil ik. Het is toch een Rabo-coureur.

Enfin, Luchiano (12) heeft vrijdag zijn rapport gekregen. Het is allemaal niet om over naar huis te schrijven, maar hij is over naar de tweede klas Theoretische Leerweg (TL). Net geen Havo en het had nog erger gekund, maar die dingen houden we even binnenskamers, haha. Wat hij wel goed doet is het bijbrengen van kultuur aan zijn zusje Diana (4). Beiden zijn dol op Tom & Jerry en dat verbaast mij wel in deze tijden van snelle computergames en Disney animatiefilms.

Tijdens het kijken naar Tom & Jerry vereenzelvigt Diana zich helemaal met muis Jerry. Ze neemt exact dezelfde gelaatsuitdrukkingen aan en als Jerry van links naar rechts rent doet zij dat ook, net als andersom. Een koddig gezicht. En dat terwijl ze eigenlijk zo op poesjes gesteld is.

July 8, 2010

Sympathie, een dun lijntje

Tegen wie willen wij in de finale staan, tegen Duitsland of tegen Spanje? Die vraag stelt bijna iedereen. "De wraak van 1974" is een thema en een man zegt op de radio: "Het mooiste is natuurlijk als we de finale tegen Duitsland spelen, in verband met 1974. Maar dan moeten we wel winnen." We winnen liever van Duitsland en verliezen liever van Spanje.

07.07.2010: Duitsland ligt eruit na de verloren halve finale wk2010 tegen Spanje. Klik voor groter.Lange tijd zijn Duitsland en de Duitsers tamelijk bescheiden geweest over Die Nationalelf, zeker voor hun doen. Sinds de eerste wedstrijd tegen Australie is die bescheidenheid helemaal weg. "Wij spelen het beste voetbal" en "Iedereen vindt ons sympathiek", klinkt het in de Duitse ochtendprogramma's. Nou, dat maak ik zelf wel uit.

Als Spanje-Duitsland begint ben ik instinctief meteen voor Spanje. Na de Duitse nederlaag switch ik naar de ARD. Daar is men realistisch, de Spanjaarden waren beter. Maar dan: "Wij hebben verloren van het beste team ter wereld. Spanje wordt wereldkampioen." Nou, dat zullen we nog wel eens zien.

Inktvis Paul heeft wederom gelijk gehad. Hopelijk is hij inmiddels niet gefrituurd.

Voetbal is emotie. Onder normale omstandigheden ben ik een rustige jongen, tijdens voetbalwedstrijden van Feyenoord of het Nederlands Elftal komt het beest in mij los en valt er wel eens een onvertogen woord. Diana (4) kan mij precies nadoen, in woord en gebaar. Als het bij Nederland-Uruguay even rustig is vraagt zij ineens aan mij: "Papa, doet die kutkabouter ook mee?"

Wesley Sneijder is inderdaad van de partij.

June 21, 2010

Diana weet het beter

Zondagavond, als Brazilie-Ivoorkust begint, sabbelt Diana (4) op een citroenijsje. Dan moet ze naar het toilet. Ze legt het citroenijsje op tafel en bezweert dat niemand eraan mag komen. Als ze op het toilet zit neemt Lucy snel een hapje. Bij terugkomst checkt Diana meteen haar ijsje en kijkt haar moeder woedend aan: "Mama! Waarom heb je aan mijn ijsje gezeten!"

Lucy: "Oh, ik wilde alleen even zeker weten of het echt een citroenijsje is."
Diana, wijzend op de verpakking: "Mama! Je hoeft alleen maar op dit vakje te kijken zodat je weet dat het een citroenijsje is!"

De voetbalwedstrijd is nog maar een paar minuten oud als Didier Drogba vanaf een meter of 25 aan mag leggen voor een vrije trap. Tot teleurstelling van velen schiet hij de bal huizenhoog over.

CasaSpider: "Sjongejonge Drogba! Wat een slechte bal, dat kan ik een stuk beter!"
Diana: "Maar papa, Drogba kan jou toch niet horen. Hij zit in de TV!

June 20, 2010

Mijn kinderen

Kinderen, wat moet men ervan zeggen. Ze zorgen voor hoofdbrekens, maar leveren meer op dan ze kosten, meestal dan toch. Ja mensen, het leven als betalingsbalans. Zo werkt het nu eenmaal. Vandaag is het Vaderdag. Vaders aller landen, gefeliciteerd!

20.06.2010: Diana (4) verrast mij met een leuk Vaderdagkado, gemaakt op haar speelschool Harlekijn. Klik voor groter.Op haar speelschool Harlekijn heeft Diana (4) een kado gemaakt in de vorm van een foto. Op het bijbehorende kaartje staat: "Lieve papa. Mijn papa is de allerliefste." En nog wat dingen. Op zich een merkwaardige zin, mijn papa is de allerliefste. Ben ik door de school uitverkoren tot de allerliefste papa op aarde? Of is de papa van ieder kind automatisch de allerliefste? Misschien moet men niet alles willen ontleden, maar ja daar geniet ik juist zo van.

Ik ben blij met Diana's kado. In de voetbalpoule gaat het wat minder. Van maandag tot en met vrijdag staat FC Gilze-Rijen op de eerste plaats van het individueel klassement, maar is inmiddels teruggezakt naar een gedeelde derde plek . Het sleutelduel van gisteren was Ghana-Australie. Mijn direkte tegenstanders hadden 1-1 voorspeld en dat bleek achteraf correct. Aangezien die stand reeds na een minuut of 30 bereikt was en Australie met 10 man verder moest, voorspelden de tv-analytici in de rust een eenvoudige overwinning voor Ghana.

"Zeg dat nou niet", jammerde ik inwendig. Mijn vrees werd bewaarheid, Ghana verknoeit de tweede helft. Afstandsschoten van meer dan 40 meter terwijl medespelers vrijlopen. Door de voetbalpoule begin ik Ghana gewoon te haten! Wat dat betreft kijkt een plaats in de anonimiteit een stuk relaxter.

Met Luchiano (12) ben ik ook blij. Voor Italie-Nieuw Zeeland voorspel ik 1-0, maar deze keer moet ook de doelpuntenmaker worden ingevuld. Ik kies voor De Rossi, maar Luchiano zegt dat Gilardino of Di Natale een betere keus is. Hij onderbouwt dat met feiten. Het moet gezegd, die honderden uren Fifa 2010 op de Wii maken hem tot een echte kenner. Van mij totaal onbekende spelers schudt hij zo de karakteristieken uit de mouw.

Een foto van de een, voetbaltips van de ander. Daar doet men het uiteindelijk toch allemaal voor.

June 13, 2010

Groeiende kaas

"Wat wil je op je brood?", vraag ik op zondagochtend aan Diana (4). In plaats van de gebruikelijke chocoladepasta geeft ze aan kaas op haar boterham te willen.

Zaterdag heb ik nieuwe kaas gekocht en hij zit nog in de verpakking. Ik snij het plastic open en pak de kaasschaaf. Aangezien het zo'n taps toelopende kaaspunt betreft zijn de de eerste reepjes heel smal.

"Ik wil geen kleine stukjes", roept Diana.
"Ja maar, in het begin zijn ze klein. De kaas heeft een puntvorm. Straks worden ze vanzelf groter", antwoord ik.

"Huh? Kan kaas groeien zonder water?", reageert Diana verbaasd.
"Is kaas dan een mens?"

May 31, 2010

D-pupillen toernooi vv Rijen

Door omstandigheden heb ik het einde van het Songfestival zaterdagavond niet gehaald. Op 15 maart schreef ik al "Jongen, doe het niet" en ook dat Lena wel iets heeft. Zondagochtend moeten we vroeg ons bed uit vanwege het D-pupillen toernooi van vv Rijen op sportpark Vijf Eiken. Kevin rijdt met ons mee en om kwart over negen vertrekken we.

30.05.2010: D-pupillen toernooi vv Rijen, Luchiano (12) komt drijfnat het veld af. Klik voor groter.Zaterdag was er al het C-toernooi. Een groot succes, mede dankzij het schitterende weer. Dat geluk hebben wij zondag niet. Als we het sportpark op lopen is het nog droog en laat ik de paraplu daarom in de kofferbak liggen. Achteraf niet zo'n slimme keuze. Bij het begin van de eerste wedstrijd begint het te miezeren. Alle mensen steken hun paraplu op, ik niet want de mijne ligt dus in de auto. Rijen D4 wint met 2-0 van Baronie D4, maar o, o, wat spelen ze slecht.

Het gaat harder regenen en ik besluit toch maar mijn paraplu te halen. Precies op dat stukje van ongeveer 300 meter begint het te hozen. Drijfnat kom ik bij de auto aan. Teruglopend met de paraplu boven mijn hoofd wordt het weer droog, dat zul je altijd zien. Later komt het ding echter nog regelmatig van pas, het is gewoon een ellendige dag qua klimaat.

De tweede wedstrijd is tegen Rijen D3. Luchiano (12) is reserve en hoeft daar niet rouwig om te zijn. Grappig is dat er slechts vier reserves op de reservebank zitten, terwijl wij 16 jongens hebben. Wat blijkt, invaller-coach Richard dacht dat we slechts met zijn vijftienen zijn en heeft in de eerste wedstrijd per ongeluk twaalf man opgesteld. Een jaar geleden was de D3 nauwelijks sterker dan de D4, inmiddels zit er minstens een klasse verschil tussen. Uitblinker bij Rijen D3 is de hier met een boogbal scorende blonde Tom Wouters die een jaar geleden ons nog gedeeld kampioen maaakte. Op het toernooi duren de wedstrijden slechts 17 minuten en dat is ruim voldoende voor Rijen D3 om met 4-0 te winnen.

De volgende tegenstander is Achtmaal, het team waarvan we in de competitie tweemaal een pak slaag kregen. Ook nu is Rijen kansloos. Achtmaal heeft een gemengd team en Luchiano is gekoppeld aan een meisje. Het is niet eenvoudig om uit de foto te halen of er sprake is van een overspringende vonk tussen beiden, of juist niet.

Enfin, voor de eerste plaats doen we al niet meer mee. Dat we met 4-0 van Baronie D7 winnen is leuk voor de statistieken en voor Luchiano die knap doorzettend voor de 2-0 zorgt. Inmiddels is Diana (4) op het terrein gearriveerd en zij ontpopt zich als de team-mascotte. Alle jongens zijn gek met haar en zelf geniet ze met volle teugen van de aandacht.


30.05.2010: Rijen D4 speelt hier tegen Baronie of Achtmaal en eindigt als derde op het D-pupillen toernooi van vv Rijen. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


De laatste wedstrijd tegen Jeka is de leukste. Het is enorm spannend met kansen over en weer. Luchiano staat er aanvankelijk naast. Hij wil dolgraag spelen en meldt zich als eerste in het rijtje wisselspelers. Coach Max honoreert zijn verzoek en niet veel later verovert hij de bal op links, stoomt op en geeft de bal op tijd af aan Mike die voor de 1-0 zorgt. Jammer genoeg komt Jeka even later door een foutje in onze verdediging op 1-1. Het kan alle kanten op gaan en uiteindelijk zijn zowel beide teams als de supporters tevreden met het gelijke spel.

De jongens gaan douchen en wij naar de kantine, in afwachting van de prijsuitreiking. De A-poule wordt gewonnen door Rijen D1 en de uitslag van de B-poule is als volgt: 1. Rijen D3 2. Achtmaal 3. Rijen D4 4. Baronie D4 5. Jeka 6. Baronie D7. Thuis zie ik op televisie dat het altijd erger kan, zoals bij de totaal verregende FBK Games in Hengelo waar Churandy Martina desondanks een mooie 10.14 neerzet op de 100 meter.

May 23, 2010

Designer Outlet Roermond

Er zit een gat in een van Luchiano's (12) voetbalschoenen. Neen, Luchiano heeft geen twaalf voetbalschoenen. We krijgen de tip om eens bij het Designer Outlet Roermond te kijken, daar zitten alle merken op een kluitje en doen vaak scherpe aanbiedingen. Eerste Pinksterdag is hier een mooie dag voor, de zon schijnt als op Curacao.

De afstand Rijen <=> Roermond is ondanks de gelijke beginletter 101 kilometer. Kennelijk zijn steden en dorpen in Nederland niet alfabetisch op volgorde gelegd, hetgeen ergens wel jammer is. Het eerste deel van de route is bekend, via Tilburg richting Eindhoven. Dat traject hebben we onlangs nog afgelegd om CasasPa & Truus in Dommelen, gemeente Valkenswaard, te bezoeken. Nu weet ik niet precies waar Roermond ligt en waarschuw de mede-reisgenoten bij voorbaat voor de complexe verkeerssituatie rond Eindhoven. Verkeersdeskundoloog Laurent die zelf in Eindhoven woont heeft hier al vaker over bericht.

En ja hoor, het overkomt ons ook. Eerst roep ik nog verheugd de juiste route te hebben gekozen en dat anderen (sukkels) dan op een baan zitten waar ze niet meer vanaf komen. "Kijk, hier rechts is de afslag Valkenswaard." Even later laat de TomTom me van de A2 afslaan richting Geldrop/Heeze. We hebben allemaal het gevoel dat we terugrijden en ja hoor, daar is de afslag Valkenswaard weer maar nu aan onze linkerhand. In totaal hebben we 9 kilometer omgereden, dat valt nog mee.

23.05.2010: We brengen een bezoek aan het Designer Outlet Roermond en zijn erin geslaagd Luchiano helemaal in het nieuw te steken. Klik voor groter.Via Weert rijden we Limburg binnen en de asperge-aanbiedingen vliegen ons om de oren. We laten ze voor wat ze zijn, immers we zijn op pad voor voetbalschoenen. Het is enorm druk bij het Designer Outlet, alle parkeerplaatsen lijken bezet. Uiteindelijk vinden we een plekje in vak G, aan de buitenrand. De man die net wegrijdt overhandigt me zijn parkeerticket, dat scheelt weer € 2 pro Tag. Hoe dichter we naar de entree lopen, hoe meer lege parkeerplekken we ontwaren. Vreemde zaak.

Het Designer Outlet Roermond is niet zomaar een winkelcentrum, lees maar: "Het Designer Outlet Roermond is een Designer Outlet Center van het Britse bedrijf McArthur Glen. Het center is gelegen aan de rand van de Roermondse binnenstad en is geopend in november 2001. Met 2,9 miljoen bezoekers per jaar is het 'de tweede grote attractie in Nederland', na de Efteling. Het merendeel van de bezoekers komt uit Duitsland." (Wikipedia)

De eerste zaak die we tegenkomen is die van Nike. Al snel zien we vele soorten goedkope voetbalschoenen. Luchiano past ze allemaal en vindt een paar witte schoenen al meteen goed. We besluiten eerst door te lopen naar de Adidas-shop en dat blijkt een goede keuze. Luchiano heeft vrij brede voeten en de Adidas-schoenen zitten hem net iets lekkerder dan de Nikes. We kopen meteen maar twee paar, dan kan die er even tegen.

Het is tijd om iets te eten, natuurlijk is er ook in het Designer Outlet Roermond een McDonalds. Luchiano is (eindelijk) de fase van de Happy Meals ontgroeid en wil een BigMac. Geef mij maar een broodje beenham van het aanpalende La Place Panini. Terwijl ik daar mijn bestelling doe vermaakt Diana (4) zich in de draaimolen. Ze heeft zes muntjes maar toen we die kochten wisten we niet dat een ritje een half uur ofzo duurt. Duizelig van het kijken naar de ronddraaiende draaimolen geven we twee muntjes weg aan toevallige voorbijgangers. Diana vindt dat ze recht heeft op een suikerspin.

De derde grote sportzaak is die van Puma. We kopen een broekje en een shirt, maar als ik 20 minuten in de rij heb gestaan om te betalen komt de caissiere ineens met een hogere prijs. Als ik ergens een hekel aan heb is het dat wel, spullen in een rek met een bepaalde prijs zetten en later meer proberen te vangen. Achteraf lijkt het of Diana de Pumawinkel meteen al een beetje raar vond. "Neen, dank u wel. Dan hoef ik de spullen niet", zeg ik kortaf en we benen de zaak uit.

Dat het ook anders kan zien we even later in de Nike winkel. Luchiano kiest twee broekjes uit, drie paar sokken en een Manchester United shirt. Op alle artikelen zit 30% korting, maar waarschijnlijk is dat al in de prijs verdisconteerd. Zo zijn ze, die zaken. Maar niet in de Nike-store. Voor 38 euro mogen we alles meenemen, daar kan Puma nog iets van leren.

In ruim drie kwartier rijden we terug naar Rijen. Luchiano poseert in de tuin en we eten Pitabroodjes met gyros en door mij hoogstpersoonlijk zelfgemaakte knoflooksaus. Met extra veel knoflook. Het zijn gekke dagen.

May 17, 2010

Vierde verjaardag vieren in vier foto's

De vierde verjaardag van Diana (4) vond alweer 12 dagen geleden plaats, midden in de vakantie van speelschool Harlekijn. De juffrouwen Anja en Carla zeiden dat ze op maandag 17 mei mocht trakteren. Haar moeder gaat natuurlijk mee en maakt foto's en filmpjes. Jammer genoeg kan ik zelf niet in verband met verplichtingen op het werk, dat is wel een beetje een bummer.

17.05.2010: Diana (4) viert haar vierde verjaardag (05.05) in speelschool Harlekijn. Klik voor groter.Het doet me terugdenken aan onze tijd op Curacao. Elke dag bracht en haalde ik Luchiano (12) naar en van school. Hierdoor kende ik zijn medeleerlingen, de docenten en een heleboel ouders. Nu zijn het praktisch allemaal vreemden en dat is toch een gemis. Ach, wie weet verandert dat nog wel.

Hier een foto van Diana in haar klasje. Met haar vriendin Eva kan ze het goed vinden. Diana's vierde verjaardag is goed gevierd en haar vijfde levensjaar ingeluid. In mijn leeftijd zit geen vier. Dinsdag word ik 33x, waarbij de x niet voor een steels zoentje staat maar voor hexadecimaal. Neen, dat leg ik niet uit.

Op Hemelvaartsdag vieren we vier verjaardagen in Dommelen. Die van Diana (05.05), zus Monica (08.05), CasasPa (14.05) en CasaSpider (18.05). Van CasaSpa kreeg ik het boek De Analyticus van Jan Mulder dat nu op het toilet ligt. Dat betekent niet dat het een slecht boek is, integendeel. Nu heb ik elke keer iets te lezen bij het toiletbezoek.

Toevallig is Jan Mulder precies nu in beeld bij De Wereld Draait Door. Ik mag Jan wel. Als ik een interessant citaat tegenkom in zijn boek citeer ik het hier. Het eerste komt op naam van Johanna, wat een naam voor een ex-spelersvrouw: "Een vrouw zonder man is als een vis zonder fiets". Het schijnt een Gronings spreekwoord te zijn.

De vraag is of een man dan een fiets zonder vis is, wellicht een goede vraag voor het programma Lekker Slim.

May 6, 2010

Diana's eerste treinavontuur

Vertrek uit Rijen

05.05.2010: Luchiano (12) op station Gilze-Rijen in afwachting van de trein naar Tilburg. Klik voor groter.Na het gedoe met het hobbelpaard (HBP) 's morgens zijn we allemaal een beetje moe. Maar het feest is nog niet voorbij. Diana (4) heeft nog nooit in een trein gezeten en dat is toch wel een gemis. Gelukkig een gemis dat eenvoudig verholpen kan worden, immers Gilze-Rijen beschikt over een heus treinstation.

We besluiten naar Tilburg te gaan waar een cultureel bezoek aan McDonalds op het programma staat. Eerst kaartjes kopen, € 18,40 is niet echt goedkoop voor zo'n kippeneindje. Kan iemand mij trouwens vertellen per welke leeftijd kinderen een kaartje moeten kopen? Op de NS-website kan ik het niet vinden.

Station Rijen beschikt over slechts twee sporen, het ene richting Breda en het andere richting Tilburg. Dat is wel zo gemakkelijk. Eerst raast er een intercity voorbij, Luchiano (12) knijpt hem als een oude dief. Even later zitten we in een lege coupé. Wat zeg ik, we hebben het hele treinstel voor onszelf. Dan is een kaartje ook weer niet zo duur.

De heenreis

05.05.2010: Lucy, Luchiano (12) en Diana (4) in een treinstel voor ons alleen op weg naar Tilburg. Klik voor groter.We letten goed op tijdens de heenreis, immers in twaalf minuten legt de trein het gehele traject af. We rijden precies langs het fietspad waarover Luchiano dagelijks naar het Beatrix College fietst. Langs de velden van Gudok naar de Reeshof (Rijen Oost). Het station Tilburg Reeshof ligt op ongeveer 400 meter van zijn school.

Diana heeft haar eigen coupé, samen met haar vriend Zant waar ze de gehele dag mee rondsjouwt. De volgende halte is Tilburg West, daar is niet veel te zien. Dan arriveren we op onze eindbestemming Tilburg Centraal. De familie daalt elegant de trap af naar beneden en dan staan we buiten, voor het station.

De inwendige mens

05.05.2010: Kinderen vieren hun verjaardag uiteindelijk toch liever bij McDonalds dan met witlof. Klik voor groter.Eerder reden we met de auto via het station naar de MustSee bioscoop aan het Pieter Vreedeplein. Dat leek niet zo ver. Te voet is het een ander verhaal en al vrij snel vindt Diana dat ze op mijn schouder moet zitten. Het lijkt de Vierdaagse van Nijmegen wel, maar uiteindelijk bereiken we meer dood dan levend de McDonalds. Of neen, eerst kopen we twee pikante spare-ribs bij een slager in de buurt.

Terwijl de kinderen genieten van hun Happy Meals kluiven Lucy en ik aan de spare-ribs. We zien de andere gasten kijken met een blik van: "Sjezus, heeft McDonalds nu ook al spare-ribs? Die nemen wij de volgende keer ook." Ja McDonalds, dat is echt een goede tip hoor. We noemen hem McSpare, all rights reserved.

Als de kinderen uitgegeten en uitgespeeld zijn drinken we een Leffe Tripel op een verder leeg maar zonnig terras. De verjaardagsinspanningen beginnen bij Diana hun tol te eisen en ze knapt even een uiltje op twee stoelen van het aanpalende terras. Hmmm... lekker zo. Als we de trein van 18:15 willen halen moeten we opschieten. Als we de trap van spoor 3 oplopen komt de trein naar Rijen er net aan, qua biortime pieken we.

De terugreis

05.05.2010: De trein heeft een bijzonder effect op Lucy en Diana (4). Klik voor groter.Op de terugreis blijkt Lucy een tikkeltje wat zal ik zeggen... in een speciale stemming. Ze doet haar jas uit en poseert in het overigens wederom lege treinstel. De treinreis heeft hoe zeg ik dat... een bepaald effect op haar. Waarom zitten wij niet veel vaker in de trein? Luchiano blijft er tamelijk cool onder, zoals altijd.

Op station Tilburg West maakt Diana tot onze schrik aanstalten om uit te stappen. Gelukkig doet ze het niet en daar doemt station Rijen alweer op. Een gezellige middag is ten einde en onze prinses heeft er weer een ervaring bij. Ze is er moe van geworden en ligt er voor haar doen erg vroeg in. Een mooi begin van haar vierde levensjaar.

Of is het al haar vijfde?

May 5, 2010

Diana Ilka 4 jaar

Subtitel: Tenemos Hobbelpaard!

De speurneuzen van het CasaLog hebben het toch min of meer ontdekt. Missie HBP staat voor hobbelpaard. Dinsdag heb ik het hobbelpaard gekocht bij Duke Toys (website) in Den Bosch. Duke Toys is een internetwinkel, maar op afspraak kan men de artikelen vrijblijvend bekijken en tegen contante betaling meteen meenemen. De winkel bevindt zich in een soort container die alleen als magazijn wordt gebruikt. Een bijzondere lokatie die me inspireerde tot de HBP-cronacles (1, 2 en 3) die binnenkort als televisieserie voor de jeugd verschijnen.

05.05.2010: Prinses Diana is vier jaar en dolblij met haar nieuwe vriend, hobbelpaard Epona. Klik voor groter.Dit allemaal ter gelegenheid van Bevrijdingsdag, niet toevallig ook de dag dat onze prinses Diana Ilka (4) zichzelf in het jaar 2006 bevrijdde en ter wereld kwam. Vandaag vieren we dit heugelijke feit: Diana is jarig en 1461 dagen ofwel vier jaar geworden.

De avond ervoor hebben we het hobbelpaard in elkaar gezet en de slingers en ballonnen opgehangen. Is Diana niet te oud voor een hobbelpaard? Ja, eigenlijk wel. Het punt is dat ze stapelgek op paarden is. Dat men er ook mee kan hobbelen is mooi meegenomen.

Een reportage in acht foto's van het eerste uur van Diana's verjaardag:

  • Foto #01: Diana komt gespannen de woonkamer binnen.
  • Foto #02: Ze heeft haar eerste kado binnen, een keukentje. Nu moet ze haar ogen dichtdoen voor de grote verrassing.
  • Foto #03: Ineens staat hij achter haar: het hobbelpaard!
  • Foto #04: Meteen klimt Diana op het paard. Op de achtergrond een foto van Zant (Zelda Wiki) waar ze verliefd op is en waar we de hele kamer mee hebben versierd.
  • Foto #05: Gelukzalig hobbelt ze op haar paard dat de naam Epona (Zelda Wiki) heeft gekregen.
  • Foto #06: Diana en Epona zijn meteen dikke vrienden en ze sleept hem overal mee naar toe.
  • Foto #07: Tussendoor is er natuurlijk taart, voor de gelegenheid heeft de prinses haar oranje cowboyhoed opgezet.
  • Foto #08: Diana en haar grote liefde, de uitermate aantrekkelijke Zant.

Diana vraagt: "Papa, is het feest afgelopen?" Neen meisje, het feest gaat de hele dag door.