« Eigen dingen | Main | Sardonisch, cynisch, Femke, sarcastisch, ironisch »

Tattoo

Bij Albert Heijn kiest Diana (4) Prinsessenkoekjes uit. De tijd van Dora lijkt definitief voorbij. Thuis kost het enige moeite haar het hele bord zuurkoolstamppot op te laten eten. Liever heeft ze een Prinsessenkoekje.

15.12.2010: CasaSpider jaagt Diana (4) de stuipen op het lijf met zijn uitleg over een tattoo. Klik voor groter.Na het eten vraagt Diana meteen een koekje. Als wij afwassen zie ik iets op de grond liggen. Het is zo'n neptattoo, ook wel plakploatje genoemd, en hij is uit de Prinsessenkoekjesverpakking gevallen.

"Hé Diana! Kijk eens, een tattoo", zeg ik tegen haar. Nieuwsgierig bekijkt ze het geval en begint er meteen aan te frunniken. "Niet aan frunniken, dan gaat hij kapot en kun je hem niet meer gebruiken", waarschuw ik.

Maar je weet hoe vrouwen zijn, zeg dat ze A moeten doen en ze kiezen B. Zo zijn ze nu eenmaal en ik ben niet slim genoeg om te zeggen doe B.

Dan vraagt Diana: "Pap, wat is eigenlijk een tattoo?" Ik probeer het uit te leggen, dat het een figuurtje is van een draak of een bloem en die doen ze dan MET NAALDEN WHIEEE!!! WHIEEE!!! WHIEEE!!! IN JE ARM." Wellicht geheel ten overvloede maak ik er stekende bewegingen bij.

Bedremmeld laat Diana het plakplaatje vallen en loopt weg: "Ik wil geen tattoo meer". Nou ja, zeg. Kan ik dan helemaal niets meer zeggen? Na een tijdje is ze dermate gekalmeerd dat de tattoo alsnog gezet kan worden. Echt blij is ze er niet mee en na een minuut of tien wordt hij er weer af gewassen.

Comments

Toch heb je dit slim aangepakt. Met wat geluk is de Prinses nu definitief genezen!

Hè, nu doet ze er jaren over om van dit jeugdtrauma af te komen en tegen dat ze eroverheen is zijn tattoos helemaal uit. Flauw hoor.

@Piet: Het doel heiligt de middelen. De combinatie slimme aanpak en CasaSpider is wel een nieuwe!
@Irene: Jij bent toch ook pas op hoge (ahum, haha) leeftijd aan de tattoo gegaan? Tegen die tijd mag ze wel van mij.

Onze pedagoog....

@Gerrit: Dank je! Ik dacht al, is er dan helemaal niemand die ziet hoe goed ik mij kan verplaatsen in de wereld van het kleine kind? Gelukkig ben jij daar nog, Gerrit.

gelukkig waren 10 minuten net lang genoeg voor een foto, maar ja wat wil je als je hem ondersteboven op haar hand tracht "te zetten".

@Ennu: Ondersteboven is een relatief begrip, waarom is Australie Down Under?