CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Na vorige week vier dagen ziek te zijn geweest en afgelopen maandag een Crash Course Data Vault te hebben gevolgd, is het dinsdag hoogste tijd voor een dagje vrij. Om even op adem te komen.

De pijn in de linkervoet werd veroorzaakt door jicht, dat is voor mij zo helder als een klont. Toch wil ik dinsdagochtend bloed laten prikken om te zien of de diagnose klopt. Ook al heeft de huisarts gezegd dat het niet zeker is dat de jicht nog aangetoond kan worden. Eerst breng ik Diana (5) naar school en rij dan 200 meter verder naar het laboratorium in de Pastoor Oomenstraat waar ik vijf minuten later alweer naar buiten loop.

Een vrije dag dient men volgens de Calvinistische leer nuttig te besteden en daarom ga ik naar de Biergrens in Baarle-Nassau om een kratje Westmalle Dubbel, een kratje Westmalle Tripel, een kratje Duvel, een kratje Jupiler en een paar flesjes Guinness in te slaan. Bij de krat Duvel zit een gratis, speciaal glas uit de Duvel Collection die gepresenteerd wordt op een afgrijselijke website waar men gedwongen meer dan een minuut op het laden van de animatie wacht: 1998?

Onbewust kies ik het glas van Daan Stuyven, maar die van Parra is stukken mooier. Verder houd ik het voor gezien op de Duvel-site, dit is echt het allerslechtste wat ik sinds lang heb gezien. Gelukkig hebben ze van bier maken meer verstand. Onderweg naar huis stop ik bij Shell tankstation Van Dorst, officieel sponsor van vv Rijen. Niet om te tanken, maar om de auto eens grondig te wassen.

Vrijwel meteen daarna is het tijd om Diana op te halen van school. Ze is dolblij als ze me ziet en zegt zelfs dat ze hoopt dat ik haar altijd op kom halen. "O ja, waarom?", vraag ik nieuwsgierig. "Jij bent zo groot, ik kan jou meteen zien als ik uit school kom", luidt haar antwoord. "Maar mama is lekker bruin, die valt ook op", probeer ik. "Ja, maar ze is wel een beetje klein", besluit Diana de discussie.

's Middags brengen Luchiano (013) en ik Diana weer naar school, samen met een bak speelgoed die Lucy 's ochtends heeft schoongemaakt voor de schoolvakantie. Juf Eva, de vervangster van de zwangere juffrouw Monique, is er blij mee en dat maakt ons mannen ook weer blij. We rijden door naar Formido en de Boerenbond voor een verlengsnoer een een Lavendelplant.

Om kwart voor drie vertrekken Luchiano en ik naar het Beatrix College in Tilburg waar we een afspraak hebben met juffrouw Mirjam Wolff en mentor Chris Huijbregts. Er was een akkefietje dat Luchiano overigens uitstekend heeft opgelost, maar waarover we even van gedachten willen wisselen. Als we het schoolterrein oplopen komt Chris ons tegemoet. Hij feliciteert Luchiano: "Je bent bevorderd naar 3TL", zegt hij. Dat is goed nieuws.

Gemiddeld staat hij ongeveer op een 7 en dat bijna zonder studeren. Ook de andere zaken zijn in orde, dinsdagmorgen moesten de boeken ingeleverd worden samen met een lijst. Dit is zonder problemen gelukt. Vrijdag komen de scholieren voor het laatst naar school om hun rapport op te halen. Daarna begint de grote vakantie. Het gesprek met Mirjam en Chris verloopt prima en benadrukt voor mij het positieve gevoel over het tweede leerjaar dat een stuk beter verlopen is dan het eerste. Straks gaat Luchiano met zijn dertien jaar naar de derde klas en dat is toch geen geringe prestatie.

De vrije dag zit er bijna op en dat geldt ook voor het Daan Stuyven-glas met Duvel.
In beide opzichten is dat wel een beetje jammer.

Posted by CasaSpider at 8:30 PM | Permalink | Comments (10)

Vingers, je gebruikt ze de hele dag. Vaak onbewust, soms geconcentreerd. Net als bij meer lichaamsdelen merk je echter pas echt dat je ze hebt in geval van extreem gevoel: pijn dan wel genot.

Toen Luchiano (013) in het computerlokaal van het Beatrix College het raam open wilde en een vrouwelijke klasgenoot niet, voltrok zich een kleine ramp.

Het meisje zwiepte het raam dicht terwijl Luchiano's hand er nog tussen zat.

Au!

Door ruis in het telefoongesprek dacht ik aanvankelijk dat zijn hele hand gebroken was en ik spoedde mij naar huis. Twee vingers bleken zwaar gekneusd. De huisarts denkt niet dat ze gebroken zijn.

Het meisje vroeg de volgende dag hoe het ermee ging. Dat is toch wel lief van haar.

Typisch zo'n gebeurtenis waarop je later terugkijkt van: "Met dat raam verbrijzelde ze mijn hand, maar nu zijn we alweer twaalf jaar getrouwd."

Vervolgens zwenkt de camera door de huiskamer waarin vier kinderen gezellig met lego spelen. Van alle kinderen zijn diverse vingers ingezwachteld. Aan de kozijnen van de ramen kleeft vers bloed.

Posted by CasaSpider at 6:00 PM | Permalink | Comments (5)

Neen, Luchiano (013) voelt zich echt niet prettig als hij met zijn ouders over voortplanting moet praten. "En met de biologielerares zeker wel", sputter ik tegen. "Ja, op school over voortplanting praten is vet. Thuis is het voor schut." Aldus Luchiano.

Op het werk ontvang ik een SMS: "Ik heb een 9.3 voor bio!!!!!"
Thuis geeft hij extra commentaar: "Ik had het hoogste punt van alle tweede klassen, TL en HAVO. Mijn naam werd overal genoemd."

Dan heeft mijn overhoorpressie toch gewerkt, ook al wordt dit in alle toonaarden ontkend door de jonge Voortplantingsmeister.

Posted by CasaSpider at 6:26 AM | Permalink | Comments (9)

Luchiano (013) heeft maandag een biologietoets. Het onderwerp is voortplanting en SOA's, vet-coole shizzle. Als hij een uurtje gestudeerd heeft, is hij alweer beneden. Hij houdt er niet van als ik hem overhoor, om een of andere reden stel ik altijd precies die vragen waar hij geen antwoord op weet.

CasaSpider: "Ken je het helemaal?"
Luchiano: "Ik geloof het wel."
Luchiano: "Maar je gaat me niet overhoren!"
CasaSpider: "Jawel, pak je boek maar eens."
Luchiano: "Nee, ik ga niet met jou over voortplanting praten."
Luchiano: "Daar voel ik mij niet prettig bij."

Posted by CasaSpider at 12:51 PM | Permalink | Comments (5)

Vrijdag heeft Luchiano (013) een proefwerk Wiskunde. Het onderwerp is de Stelling van Pythagoras. "En, weet je al wat dat inhoudt, de Stelling van Pythagoras?", vraag ik belangstellend tijdens het afwassen.

"Euhm ja, dat is als je een rechthoekige driehoek hebt, dan is het kwadraat van de ene rechthoekige zijde en het kwadraat van de andere rechthoekige zijde... dat samen is dan de lengte van de schuine zijde."
"Weet je het zeker?", vraag ik. "Ben je niet iets vergeten, klok, klepel?"
"O ja, de wortel daarvan", vult Luchiano aan.
"Jongen, bij wiskunde moet je exact zijn. Als je vergeet de wortel te trekken, is het gewoon helemaal fout", zeg ik.

Luchiano is niet onder de indruk: "Weet ik, maar ik wilde het niet te gedetailleerd vertellen".

Posted by CasaSpider at 7:00 PM | Permalink | Comments (8)

Als het om auto's gaat zijn mannen net kinderen, vraag maar aan Mack. Andersom geldt dat helemaal niet, dat mannen kinderen als auto's beschouwen. Terwijl de donkerzwarte Volkswagen Jetta bij Carlux gerepareerd wordt aan een enorme deuk in de achterklep, moet ik het doen met een leenauto: een Golf 2.0 Diesel met kenteken 30-GSG-1. Een pittige auto met 103 kW, maar wat heb je daaraan als de wegen in Den Bosch vol natte sneeuw liggen?

Als ik bij Carlux wegrijd merk ik het al, het ESP-lampje brandt als een bezetene terwijl de wielen grip zoeken. Echt ongerust ben ik na het binnenrijden in parkeergarage Paleiskwartier, de inrit is voor de Golf net een glijbaan. Remmen helpt niet en na een schietgebedje komt de auto op 50 centimeter van zijn voorganger tot stilstand. De volgende dag check ik in het donker met mijn vinger het profiel op de banden. Dat is er niet. Toch breng ik Luchiano (013) naar school, voor de tweede keer dit jaar. Woensdag is het Kerstmarkt op het Beatrix College en Luchiano heeft weinig zin om na 19:00 uur nog naar huis te moeten fietsen.

Op het werk bel ik Carlux en klaag over de leenauto zonder grip. Men is coulant en bij Van den Udenhout Rent kan ik 's middags een andere auto ophalen. Deze keer is het een Volkswagen Tiguan 2.0 Diesel van nog geen twee jaar oud. Het is een four-wheel drive, die hebben sowieso al meer grip. "Kunt u met een automaat overweg?", vraagt de rentenier. "Jazeker", antwoord ik. Vroeger vond ik de Tiguan een matig geslaagd model. Nu ik erin gezeten heb, en dan in deze versie, ja dan kan ik alleen maar lyrisch zijn. Wat een auto!

Hij rijdt als een tank en nergens zie ik meer nerveus oplichtende ESP-lampen. Het navigatiesysteem is full-colour en in plaats van parkeersensoren beschikt de Tiguan met kenteken 25-HJZ-9 over een camera die in het display precies laat zien waar de bumper zich bevindt. In een woord geweldig. Om half drie ben ik thuis en we doen meteen de Kerstboodschappen. Jammer genoeg is de Excellent Kreeft er nog niet. We moeten opschieten, want Diana (4) wordt om 16:30 op school verwacht voor een wandeling met lampionnen, een Kerstdienst en een diner. Op de foto's ziet ze er goed uit, toch?

We rijden door naar het Beatrix College waar het druk is op de Kerstmarkt. Het kost enige moeite om Luchiano te ontwaren. Hij staat bij een stand waar ze wafels verkopen. Het beslag is dermate dik dat wij besluiten op zoek te gaan naar de erwtensoepstand. Overal worden we aangeklampt om een hamster vast te houden, kerstkaarten te kopen, ballen ergens in te mikken en wat dies meer zij. Dit alles tegen betaling uiteraard. De winst gaat straks naar Serious Request. Mentor Chris Huijbregts staat bij Luchiano's stand en we feliciteren hem met de geboorte van zijn zoon Fer op vrijdag 24 17 (dank je wel, Pascale) december. "Toch niet genoemd naar de Fer van Feyenoord?", vraag ik. "Haha, nee", zegt Chris, "dat vroeg een vriend van mij ook al, maar die Fer ken ik helemaal niet." Chris heeft voor 20 euro het Barbara Streisand van Duck Sauce aangevraagd, geen slechte keuze.

Als ik bij een ballentent met alleen maar meisjes wat blikjes heb proberen omver te smijten, besluiten Lucy en ik naar huis te gaan. Achteraf maar goed ook, want om 17:30 belt juffrouw Joke van de KBS Sint Jozef. Diana is tijdens het wandelen niet lekker geworden en heeft een paar keer overgegeven. Ze wil naar huis. Wederom spring ik in de Tiguan en haal haar op. Ze ziet er zielig uit en thuis geeft ze nog een paar keer over, gelukkig niet in de auto. Om 18:45 rijd ik wederom naar Tilburg om Luchiano op te halen. Hij is bijna bevroren en krijgt zijn been haast niet opgetild om in de auto te stappen. O ja, net als ik op het toilet zit belt Carlux: "Uw auto is klaar".

Wat is dat nou jammer.

Posted by CasaSpider at 8:54 PM | Permalink | Comments (6)

Op het Beatrix College in Tilburg is het deze week Trixweek. De tweede klassen van de TL-opleiding doen mee aan The Real Game, een spel waarin de leerlingen allemaal een beroep krijgen en dat zo echt mogelijk spelen. Voor het eerst hoor ik Luchiano (12) over bruto salaris, belastingen, pensioen en allerlei onvoorziene kosten. Met een beetje geluk krijg hij op die manier nog ooit enig begrip voor mijn situatie.

Luchiano is nu trouwens zelfstandig vrachtwagenchauffeur. "Weet je dat een vrachtwagenchauuffeur 4000 euro per maand kan verdienen?", zegt hij. Zelf zit de jonge chauffeur op een salaris van 2700 euro en de lange werktijden zinnen hem een stuk minder. 's Avonds vullen de kinderen lijsten in met vragen als: "Wat is jouw droom?" Luchiano: "Een mooie, dure auto hebben." Vervolgens moeten ze aan hun ouders vragen wat die van hun droom vinden. CasaSpider: "Nou jongen, dan mag je wel eens hard beginnen te leren. Om zo'n auto te kunnen kopen."

Dinsdagavond ben ik toevallig op het Beatrix College, bij een zogenaamde resonance-avond. Leshuisdirecteur Hans Staps brengt The Real Game ter sprake: "Ja, en dan schrijven die kinderen hun droom op. Bijvoorbeeld dat ze later een mooie auto willen. En dan zegt die vader, nou jongen zo'n mooie auto ga jij nooit krijgen." De waarheid is soms hard.

Hans Staps vervolgt: "Ja, The Real Game is heel bijzonder. Morgen staat er iets heel speciaals te gebeuren. Daar gaan we het Jeugdjournaal mee halen." Als ik die avond thuiskom licht ik Luchiano in: "Zorg ervoor dat je morgen goed in vorm bent, dan gaat het gebeuren bij The Real Game!"

Woensdag om 12:17 komt er een SMS binnen van Luchiano: "Lichte paniek bom gesignaleerd en man die dood kraai op de grond gooide en keel snijd bewegingen deed". Het verbaast me dat de kinderen niet door hebben dat het nep is. Om 12:33 SMS ik terug: "Spannend swa, blijf maar een beetje uit de buurt!" Om 13:10 SMS't het Beatrix College zelf: "SPEKTAKEL! Uw kind denkt nu een ramp op school mee te maken. Dit is echter in scène gezet en dus NIET echt. Kijk nu LIVE mee op www.beatrixcollege.nl".

Bij Brabant Water krijg ik helaas geen beeld op de live-stream, die worden bij ons afgeknepen. Bij thuiskomst vertelt Luchiano me het hele verhaal. Een man is met zijn auto tegen het hek van de school aangereden en drukt demonstratief op een knopje, de indruk wekkend dat hij een bom wil laten afgaan. Als de kinderen naar buiten gaan willen ze dichter bij de auto komen. Sommigen beginnen dingen naar de auto te smijten, de docenten grijpen snel in.

Dan komt de politie. De man spingt uit zijn auto en rent "joggend" weg. De politie jogt er wat achteraan. Dan struikelt de man plotseling over "iets" en wordt ingerekend. De terrorist heeft een paardenstaart en blijkt later de buurman van teamleider Chris Huijbregts te zijn. De kinderen vinden het allemaal toch wel vet, vooral de meisjes hebben heerlijk gegild. Het gebeuren levert ook een handvol Twitterberichten op.

Lees ook Luchiano's verhalen op zijn blog over The Real Game: Dag 1, dag 2, dag 3 (vandaag). Op de website van het Beatrix College staat uiteraard ook een artikel over de nepramp. Voor de zekerheid maak ik er een mirror van.

Eens kijken wat onze vrachtwagenchauffeur morgen weer beleeft.

Posted by CasaSpider at 10:43 PM | Permalink | Comments (4)

Een van de weinige regels van de Nederlandse Taal die praktisch ongewijzigd zijn gebleven is die van 't Kofschip. Al enige jaren ben ik bezig Luchiano (12) te leren hoe 't Kofschip werkt. Na een uur schreeuwen uitleg snapt hij het meestal wel, maar is het een week later even hard weer vergeten. Het gebeurt niet vaak, maar laatst begon hij er zelf over. Dan is er altijd iets speciaals aan de hand, meestal iets "grappigs".

"Ja pap, dat kofschip werkt niet meer hè?"
"O nee?", zeg ik verbaasd. "Of bedoel je dat het bij jou niet werkt?"
"Jawel, maar 't Kofschip houdt geen rekening met Engelse woorden die op een 'x' eindigen", zegt Luchiano.
"Weet ik", antwoord ik. "En ik schrijf toch mooi relaxed in plaats van relaxt."
"Ja best", zegt Luchiano. "Maar ze moeten 't Kofschip vervangen. Bijvoorbeeld door XTC-koffieshop."

Net als Sexy Fokschaap leuk verzonnen. En wat te denken van Diana (4) die naar aanleiding van de relatie vuilnisbak, auto die hem op komt halen, een vuilnisman vuilnisbakker noemt?

Posted by CasaSpider at 7:29 PM | Permalink | Comments (9)

Maandag heeft Luchiano (12) een proefwerk Wiskunde. Het gaat over volgorde van berekeningen, kwadraten, wortels, machten en wetenschappelijke notatie. Shizzle waar hij tot nu toe geen notie van had. Bij het overhoren stuit ik op een gevarendriehoek met Pas Op! erin. Het gaat over negatieve kwadraten en het boek stelt het volgende:

8² = 64.
Het getal -8² is het tegengestelde van 8², oftewel 8² = 64 dus is -8² = -64.
Bij het berekenen van het kwadraat van een negatief getal als -8 geldt: (-8)² = -8 x -8 = 64.
Wil je het getal van een negatief getal goed uitrekenen, dan altijd het negatieve getal tussen haakjes zetten.

Wist ik niet en mijn rekenmachine ook niet.
O ja, zojuist heeft Feyenoord uit bij NEC gewonnen met -3 tegen 0.

Posted by CasaSpider at 5:11 PM | Permalink | Comments (12)

Woensdagavond is er een ouderavond op het Beatrix College in Tilburg. Luchiano (12) zit nu in klas 2tl4, jammer genoeg heeft hij al vijf dagen gemist. Een wegens grieperig, twee wegens niet kunnen lopen na een trap tegen zijn knie en twee wegens een stijve nek. Dat schiet lekker op zo. Enfin, om 19:00 melden we ons in Lesgebouw B waar we een kopje koffie krijgen. Daarmee lopen we door naar het VIP-gebouw. Het voltallige 2tl-team alsmede de leshuisdirecteur wachten ons op. De zaal is tot de laatste stoel bezet.

Wiskundeleraar Chris Huijbregts is teamleider van het 2tl-team en tevens Luchiano's klassenleraar. Mijn eerste indruk van Chris is: "Een prima peer!" Na het algemene gedeelte lopen de ouders naar het lokaal waar hun kind les krijgt. Dat is meteen het unieke en leuke van het VIP-gebouw: De leerlingen hebben een vast klaslokaal en de leraren lopen van klas naar klas. Een aartsluilak als Luchiano voelt zich de koning te rijk. Alle lokalen in het VIP-gebouw beschikken over een digitaal schoolbord, een luxe die alleen de Very Important Pupils ten deel valt.

Chris zet uiteen hoe het schooljaar gaat verlopen. Waar de ouders op de website van de school in de vorm van een PTA (Programma van Toetsing en Afsluiting) precies kunnen zien wanneer het kind een toets heeft en ook wat de te behandelen stof is. Dat kan erg handig zijn als men een zoon heeft die denkt voor Biologie iets over het hoofd te moeten leren en vervolgens een 2 haalt omdat de toets over het skelet ging. Alle overeenkomsten met onze werkelijkheid berusten op louter toeval.

De leerlingen worden nauwgezet gevolgd en de school trekt op tijd aan de bel als de kleurcode niet meer groen (geen problemen), maar oranje (actie vereist) of rood (hopeloos) is. Aanvullend aan het normale onderwijs zijn er mentorlessen waar men gestimuleerd wordt in de sectorkeuze. Sectoren zijn Groen, Zorg, Techniek, Economie, ben ik er een vergeten? Er is een Plusprogramma voor leerlingen die op termijn naar de Havo willen. In drie belangrijke vakken krijgen zij een uur per week les op Havo-nivo. Vanaf periode 2 is er de mogelijkheid tot steunlessen. Driemaal per week kan men het kind gebruik laten maken van huiswerkklasjes.

Ja, dat is een heel pakket. Doel van de intensieve begeleiding is dat zoveel mogelijk leerlingen doorstromen naar de derde klas. In 2tl mogen ze niet blijven zitten. Onvoldoende resultaten betekent een andere school zoeken. Trots vertelt Chris dat vorig jaar slechts 6 van de 150 leerlingen afhaakten, de overigen zitten nu in de derde.

O ja, op 18 oktober gaat voor 2tl "The Real Game" van start. Het schijnt een spectaculaire happening te worden waar misschien zelfs de landelijke media aandacht aan gaan besteden. Hierover mogen we echter niets tegen onze kinderen zeggen. Over een blog werd niet gerept.

Posted by CasaSpider at 9:18 PM | Permalink | Comments (8)

Het is niet te geloven, maar telkens als wij - nou ja, onze kinderen - moeten voetballen schijnt het zonnetje. Afgelopen week begonnen de scholen weer en Luchiano (12) heeft er een volle week op zitten. Een keer is hij volledig verregend en andere keren miezerde het ook. Afgelopen vrijdag kreeg ik midden in een meeting de schrik van mijn leven toen mijn telefoon ging.

"U spreekt met het Beatrix College, kan het kloppen dat uw zoon het eerste uur absent is?"
- "Huh? Nee, dat kan niet kloppen. Is hij niet op school dan?"
"Nee, de leraar heeft hem absent gemeld. Nu hebben ze gym, we gaan zo even kijken of Luchiano daar wel is."

Wat er dan door je hoofd spookt. Ik bel Lucy en zij rijdt meteen met Diana (4) op de fiets de route die Luchiano normaal aflegt. In de meeting heb ik moeite me te concentreren. Na een minuut of twintig gaat mijn telefoon opnieuw over.

"Ja, met het Beatrix College nog een keer. De leraar heeft een foutje gemaakt met de absentielijst, Luchiano was gewoon aanwezig hoor."
- "Potverdorie (nog eens aan toe zeg)! Daar ben ik toch wel een tikkeltje kwaad over! Mijn vrouw en ik maakten ons grote zorgen!"
"Ja, maar een foutje kan iedereen overkomen."

Een raar gevoel blijft dat toch, als men ongerust is vanwege een stommiteit en alles toch op zijn pootjes terecht komt. Een mengeling van opluchting en toorn. Gingen we het niet over voetbal hebben? Jazeker wel. Zaterdagochtend staat de eerste competitiewedstrijd in de vierde klasse C71 op het programma. Rijen C4 speelt uit in Zundert tegen Moerse Boys C3. Aanvangstijd 09:30 AM.

Aangezien Zundert een eindje uit de richting ligt vertrekken we om 08:30 uit Rijen. Terugrekenend houdt dit in dat Luchiano vrijdagavond het einde van de finale van Holland's Got Talent mist. Daar is De Nieuwe Afellay niet blij mee. Een voetballer met de juiste instelling doet er echter alles aan om goed voorbereid op het veld te verschijnen: vroeg naar bed, haartjes gekamd en handjes boven de dekens.

Na twee koppen koffie in de mooie kantine van Moerse Boys wordt het menens. Eerst maken we een groepsfoto, dit tot ergernis van sommige jongens. De reden? "Ja maar, het veld is een beetje nat en de jongens op de eerste rij krijgen dan een natte knie." Of zoiets. Dat belooft veel goeds voor de wedstrijd en dat blijkt al snel. Moerse Boys beschikt niet over supertalenten, maar is een stuk gretiger en agressiever dan de onzen.

Na 27 minuten staat het 5-0, ja dat is even slikken. Het ergste is nog dat de Rijen-voorhoede niet één keer gevaarlijk voor het vijandelijke doel is verschenen. Na de 5-0 komt er eindelijk wat leven in de brouwerij, helemaal als Cihat kort voor rust de 5-1 laat aantekenen. De vaders Osman, Yusuf en Meram zien het dan nog helemaal zitten.

Co Adriaanse is de man die het woord scorebordjournalistiek heeft uitgevonden, ik meen na een flinke oorwassing van AZ thuis tegen Roda JC. Vaak wordt het woord misbruikt, maar die zaterdag in Zundert mag het wel gebruikt worden. Rijen heeft gedurende de gehele tweede helft een enorm overwicht en heeft veel pech bij het benutten van de kansen. Desondanks verliezen we met 5-3, het is niet anders. Abdullah blijft gelukkig positief: "Dus we moeten nog 11 wedstrijden, dan kunnen we nog 33 punten halen."

That's the spirit.

Uitslagen en stand per 12.09.2010 in de vierde klasse C71.
Scoreverloop Moerse Boys C3 - Rijen C4 5-3:

04 1-0
10 2-0
19 3-0
20 4-0
27 5-0
35 5-1 Cihat
38 5-2 Abdullah
66 5-3 Cihat

Alle posts over Rijen C4 in het seizoen 2010-2011 zijn gebundeld in de categorie Luchiano Rijen C4 2010/2011.

Posted by CasaSpider at 9:23 PM | Permalink | Comments (6)

Sommigen zeggen dat het Zuid-Nederland achterloopt. De scholen beginnen er op maandag 6 september, terwijl andere delen van Nederland al een tijdje lekker bezig zijn. Maar lopen Australie en Indonesie dan ook voor op Nederland? Het is er wel een paar uur eerder Nieuwjaar.

Wij hebben twee kinderen die vandaag na lange tijd voor het eerst weer naar school gaan. Luchiano (12) hoeft zich pas om 13:15 op het Beatrix College te melden, hij zit in klas 2tl4. Om iets voor half een fietst hij weg, een paar minuten later kom ik thuis. Ik heb speciaal vrijgenomen om Diana (4) naar haar eerste schooldag op de basisschool te begeleiden. Net als haar grote broer eerder deed, gaat zij naar de KBS Sint Jozef in Rijen.

Ze is apetrots dat ze naar de basisschool gaat, ja ze schept er zelfs over op. Parmant loopt ze met haar tasje rond, immers dat heeft ze nodig op de basisschool. Blij loopt ze naar de auto en neemt plaats in haar kinderzitje.

Luttele minuten later arriveren we bij de KBS Sint Jozef. De giraffenklas is snel gevonden en juffrouw Monique heet Diana welkom. Ze nestelt zich tussen de giraffenknuffels. Bij het afscheid heeft Diana nauwelijks oog voor ons, er zijn zoveel andere indrukken op te doen.

Nog geen twee uur later is het tijd om haar op te halen. De speelplaats is volgestroomd met ouders. Daar komen de giraffen aan. Als Diana mij ontwaart schreeuwt ze het uit en rent naar me toe. Ja, zo zien we onze kinderen graag! "Hoe was het op school?", vragen we. "Leuk, alleen wilde er niemand met me spelen." Diana had een jongetje op het oog om mee te spelen, maar die wilde niet. Morgen kan dat helemaal anders zijn, we zullen wel zien.

We zijn net thuis of Luchiano komt eraan. Ook zijn middag was leuk. "Ja, ik was met mijn sleutels aan het spelen. Buiten hè. En toen viel die sleutelbos uit mijn hand, in zo'n putje. Nou, na de les mocht ik een knijper lenen en toen haalde ik hem er zo uit." Dat begint al goed. Ik vraag hoe het met zijn fiets is. "Oh goed, alleen liep de ketting eraf." Het belooft een enerverend jaar te worden.

Pluspunt van het naar school gaan is dat de kinderen vanaf vandaag om 21:15 naar bed gaan. Eindelijk rust!

Posted by CasaSpider at 6:50 PM | Permalink | Comments (7)