blogger

Anderhalve week geleden op zondag maakte Lucy foto's van Yocoima, als Chica Merengue. Yocoima komt uit Venezuela, maar woont alweer een tijd in Nederland, samen met een Nederlandse marineman.

Vanaf het moment dat Yocoima het strand opkwam, viel zij iedereen meteen op. Die zondag waren zij en haar man net aangekomen vanuit Nederland voor een vakantie. Lucy had dus meteen prijs. Tot haar spijt had Yocoima geen make-up bij zich, Latijns-Amerikaanse dames en Tanja maken zich immers graag op voor een fotoserie, ook al vindt deze plaats op het strand.

Wel, Yocoima wilde graag een echte foto, dus op echt fotopapier. Daar mocht ik voor zorgen, eerst de foto's op cd zetten en vandaag gingen we samen naar Fotostudio Tramm. Ik haalde haar op bij het Lions Dive hotel. Yocoima was gekleed om naar het strand te gaan, enigszins schaars dus. Maar wij moesten naar Fotostudio Tramm. Eerst even geld pinnen. Bij Fotostudio Tramm aangekomen baarde Yocoima wel wat opzien met haar verschijning. Toch werden we goed geholpen door een vriendelijk meisje. De foto's werden dubbel afgedrukt, want de echtgenoot moet binnenkort drie maanden alleen dienst doen in de Cariben. Dan heeft hij 's avonds nog wat om naar te kijken.

Even later zette ik Yocoima met foto's af bij haar hotel en wenste haar een goede reis naar Nederland morgen. Voor de nieuwsgierigen, foto's van Yocoima zijn vanaf morgenochtend te bewonderen op La Chica Merengue.

De Franse taal is geen eenvoudige. Op de middelbare school was ik er toch niet echt slecht in. Als men echter iets niet vaak beoefent, verliest men die vaardigheid snel. Ik studeerde inmiddels alweer drie jaren Duitse Taal- en Letterkunde in Utrecht en woonde op het studentencomplex Van Lieflandlaan. Die zomer was ik van plan om in mijn eentje met een tent naar Frankrijk te liften, een combinatie die avontuurlijker was dan ikzelf.

Frank, een medebewoner, studeerde Frans en had wat vrienden op bezoek uit Frankrijk. Het was een uur of tien 's avonds en de twee of drie vrienden waren net aangekomen. Frank klopte op mijn kamerdeur en nodigde me uit om er even bij te komen zitten, zo kon ik mooi mijn Frans oefenen. Ik ging op zijn aanbod in, maar dacht ondertussen 'nou, dat is niet echt nodig, want Frans dat kan ik best'. Toen ik naast zo'n Fransoos zat, wilde ik meteen van wal steken, zeggen dat ik zin had om te zwemmen in Frankrijk. Bij het woord zwemmen stokte mijn gesprek al, wat was dat ook alweer? Onze conversatie verliep dan ook lang niet zo smooth als ik van tevoren had gedacht. Na een minuut of 20 zag ik dat mijn gesprekspartner in slaap was gevallen. Dat beloofde nog wat.

Gisteren waren La Chica Merengue en ik op Mambo Beach. Lucy zocht een model voor haar strandfoto-serie. Uiteindelijk vond ze Rafika, een Marokkanse van origine die al lange tijd in Frankrijk woont. Het is de gewoonte dat het model ook wat over zichzelf vertelt en daarom verifieerde Lucy voor de zekerheid even of ik haar behulpzaam kon zijn met Frans spreken. 'Tuurlijk, ga jij maar foto's maken, ik regel het uitwisselen van de gegevens wel.'

Na de fotosessie kwamen Lucy en Rafika naar mijn strandbedje. Nu was het mijn beurt. Helaas viel ik daar toch flink door de mand. Eenvoudige woorden als 'naam', 'geboortedatum', of je 'getrouwd' bent, ik had echt geen benul. Rechts van ons lagen Piet en Verina, die hielden zich bewust afzijdig en zullen wel wat gegniffeld hebben om mijn taalvaardigheden.

Vanaf gisteren heb ik Frans dan ook definitief uit het lijstje van door mij beheerste talen gestreept.

Gisteren heb ik op BVN (het Beste Van Nederland) voor het eerst het programma Lijst 0 gezien. Ik moet zeggen, dat is een erg leuk programma.
'Zeker omdat je Katja Schuurman er zo leuk uit vindt zien', zei collega Karin vanmorgen.
'Ja, A omdat ze er leuk uitziet, ja. En B (...), daar kan ik zo niet opkomen', antwoordde ik, maar dat was een geintje. Want ik vind juist dat Katja het uitstekend doet als interviewster.

Een van de items van het programma was dat men op bezoek ging bij geestelijk gehandicapten. Of die ook gingen stemmen en een mening hadden over de politiek. Nou, reken maar. Een geestelijk gehandicapte vrouw van een jaar of 25 met rood piekhaar en een rode trui aan gaf te kennen dat zij zeker ging stemmen. Want anders ging haar stem verloren. En als je stemt dan hoor je erbij. Katja vroeg haar op welke partij zij dan ging stemmen.

'Op Groen Links', antwoordde de geestelijk gehandicapte.
Katja: 'En waarom stem je op groen links?'
Meisje: 'Nou, ik heb sinds kort een konijn.'
(korte stilte)
Meisje: 'En die knaagt weleens op papier.'
(korte stilte)
Katja: 'Ja, maar wat heeft dat met Groen Links te maken?'
Meisje: 'Nou, het milieu enzo.'

Toch zijn er geheid zogenaamd niet geestelijk gehandicapte kiezers die minder nadenken over hun keuze.

Gisterenavond om negen uur vond in Puerto Rico de Miss Universe verkiezing plaats. Hier in het Caribisch gebied leeft zo'n verkiezing veel meer dan in Nederland. Dat komt omdat je altijd meer geinteresseerd bent in dingen waar je goed in bent. Zo is de Elfstedentocht in Nederland populair en in Latijns-Amerika helemaal niet. Daarentegen zijn hier weer veel mooie vrouwen, gelukkig maar.

Jammer genoeg is de Miss Universe verkiezing een steeds commercieler gebeuren geworden. Die beweging zie je bij alles waar geld uit te slaan valt, kijk maar naar voetbal, Harry Potter en Pokemon. Dat gaat een tijdje goed, maar er gaat ongetwijfeld een moment komen dat de pendel weer de andere kant op gaat. Wel, bij de Miss verkiezingen zal dat nog wel even duren vrees ik. Op zich ben ik helemaal niet tegen commercie, maar de landen die het meeste sponsoren eisen natuurlijk wel een finaleplaats. En daardoor zie je vrijwel altijd een vaste kern van landen als Venezuela, USA, India, Rusland en Zuid-Afrika. China deed dit jaar voor het eerst mee en mocht vanzelfsprekend ook een finaleplaats claimen. Panama organiseert de verkiezing volgend jaar en werd prompt tweede.

Opvallend was ook dat er ditmaal geen enkele donkere vrouw de finale haalde. Ook dit is gewoon politiek, de kleuren moeten een beetje afgewisseld worden. Dat was nu wel jammer voor mijn vrouw Lucy, die uit de Dominicaanse Republiek komt. De kandidate uit dit land was namelijk bijzonder aantrekkelijk en gold als een kanshebster, evenals Miss Colombia. Beide dames zijn donkergetint. Om negen uur zaten wij derhalve voor de buis met bier, chips en rum/orange-juice. Lucy was opgewonden en tekende voor een vijfde plaats. Binnen 20 minuten waren de finalistes bekend en daar zat Miss Dominicaanse Republiek dus niet bij.

'Vals spel!', riep Lucy en wilde eigenlijk al niet meer kijken.
'Zullen we toch maar even wachten op de bikinis?', wierp ik tegen.

Affijn, we bleven kijken. Van de finalistes viel mijn oog meteen op Miss Rusland. Normaliter wint mijn favoriet nooit, niet bij Miss verkiezingen, niet bij het Songfestival, laat staan bij het WK voetbal. Maar ditmaal dus wel! Oxana Fedorova, 24 jaar, uit Sint Petersburg is de nieuwe Miss Universe!

Vrijwel iedere zondagmiddag zijn wij op Mambo Beach te vinden. Sinds december 2001 zoekt Lucy dan naar een vrijwilligster voor de rubriek La Chica de la Semana. Als het meezit vindt zij ook nog een Pareja de la Semana. Dat is best knap, want ga er maar aanstaan. Rondkijkend op het strand, de stoute schoenen aantrekkend om een zonaanbidster ervan te overtuigen dat zij een fotoserie voor Internet moet laten maken, door Lucy.

Sommigen weigeren botweg, anderen vragen geld. Er zijn er ook, en niet eens de lelijksten, die vereerd zijn en vragen hoeveel dat kost. Dat zijn de besten. Als zo'n meisje dan heeft ingestemd, moeten vervolgens de foto's nog gemaakt worden. Veelal trekt dit bekijks, welke man kijkt er nu niet graag naar een poserende knappe vrouw.

Eigenlijk houdt Lucy helemaal niet van in de zon lopen. Daarom droeg zij in het begin vaak een petje als zij op zoek was. Daar is zij op een bepaald moment mee gestopt. 'Ja, straks denken die meisjes dat ik lesbisch ben en willen ze met me vechten', aldus Lucy. Nu dus zonder petje. Afgelopen zondag was Nulsy, een vriendin van Merlyn aan de beurt. Klik op de foto om naar Lucy's website te gaan. Voor de niet Spaanstaligen: Chica Semana, daar moet u wezen...

Nog een tip tot besluit: u kunt zelfs een stem uitbrengen, met commentaar, op uw favoriete chica! Leuk he?

Een tijdje terug zaten we naar TeleCuracao te kijken. Het leuke van een kleine gemeenschap als Curacao is dat je al snel veel zogenaamd beroemde mensen tegenkomt. Of het nu minister Martha is bij de zwemles, een Miss of vul maar in. Tevens is het zo dat bescheiden artiesten hier al snel op TV kunnen komen, bij gebrek aan beteren zeg maar. Zo loopt er hier bijna dagelijks een man rond met een grote slang, een python of een boa, om zijn nek. Het is de bedoeling dat touristen met die slang op de foto gaan, voor geld natuurlijk. Luchiano heeft overigens ook zo'n foto, we hadden niet gedacht dat hij dat zou durven. Die gedachte kostte dus een tientje.

Wel, diezelfde slangenman was nu op televisie. Relaxed liet hij zich bij café Iguana interviewen. Zijn artiestennaam is overigens Le Funk. In de jaren tachtig was hij een waar talent op dansgebied, hij is zelfs ergens kampioen in geweest. Heeft vervolgens vele projecten opgestart, ook in de Verenigde Staten. Toch kreeg ik het idee dat zijn eerst zo veelbelovende carriere enigszins in het slop was geraakt.

Wat heeft dit alles met de afbeelding aan de linkerzijde te maken? Welnu, Le Funk heeft in augustus 2001 een videoclip opgenomen met de titel La Playa. Deze clip mochten wij aanschouwen, best kolderiek. La Playa gaat uiteraard over het strand, dansen, mannen en last but not least vrouwen. De motor/auto wordt vervangen door een SeaDo (jetski). Nu kan ik geen gezichten onthouden (elke dag weer schrikken als ik in de spiegel kijk), maar Lucy wel. 'He, dat meisje ken ik!', riep ze uit, 'die ligt vaak net achter ons bij Mambo en ik wilde haar al eens vragen voor La Chica de la Semana!'.

En dat gebeurde dus vorige week. Cynthia, zo heet de danseres, is een sympathieke Nederlandse vrouw die hier sinds anderhalf jaar woont. Ze vertelde dat ze vaak wordt aangesproken door allerlei mensen over haar rol in de videoclip. De clip was dus vorig jaar gemaakt, maar werd nu pas getoond omdat Le Funk wat problemen had om aan zijn financiele verplichtingen te voldoen.

Meer foto's van Cynthia? Ga naar La Chica Merengue en kies voor Chica Semana. Over een week nogmaals foto's van Cynthia, dan samen met haar man Irving.

Dit wordt echt de laatste post voor de vakantie. Men moet eens kunnen ophouden. Met opzet gebruik ik niet het woord stoppen, dat is te beladen tegenwoordig. Een van de voorbereidingen die Lucy wilde treffen alvorens op vakantie te gaan, was het in orde brengen van haar nagels. Daar moesten witte kunstnagels opgeplakt worden. Als je dat laat doen kost het al gauw zo'n ANG 75,=. Dat vindt Lucy te duur en daarom deed ze het tot voor kort altijd zelf. Dat is nogal een gedoe, zoals de vrouwen onder u zich wel kunnen voorstellen.

Wel, vorige week dinsdag waren we op het strand en Lucy zocht zoals gewoonlijk haar Chica de la Semana. En die vond ze in de persoon van Christal. Een 17-jarige schoonheid uit Costa Rica die hier op Curacao woont en uitstekend Nederlands, Papiamentu, Engels en Spaans spreekt. Ze zit op het Peter Stuyvesant College, maar gedurende de vakantie werkt ze. En in haar vrije tijd doet zij, hoe toevallig, aan nagel-onderhoud. Kwam dat even mooi uit.

Lucy maakte een afspraak met haar voor afgelopen vrijdag om zes uur. Luchiano en ik brachten haar naar Christal's huis, het zou een uurtje duren. Dus gingen wij snel naar café De Tropen waar het Happy Hour nog in volle gang was. Krijn zat er ook en dus dronken we daar een paar biertjes. Om een uur of zeven belde Lucy, ik dacht nog 'shit, daar gaat mijn Happy Hour', maar gelukkig meldde zij dat het allemaal wat langer ging duren.

Wat heet, toen wij om kwart voor acht aankwamen waren de dames nog druk bezig. Dat gaf mij de gelegenheid om de foto-albums van Christal eens door te kijken en het moet gezegd, dat zag er spectaculair uit. Christal heeft in het jaar 2001 meegedaan aan de Miss Teen Curacao verkiezingen. Helaas heeft deze zeer sympathieke jongedame niet gewonnen.

Om negen uur waren Lucy's nieuwe nagels geïnstalleerd en konden we naar huis.

Meer foto's van Christal? Ga naar La Chica Merengue en kies voor Chica Semana. En vergeet niet op haar te stemmen!

Een van mijn vele fascinaties betreft ranglijsten. En vandaag gaan we het over deze afwijking hebben. Alle ranglijsten doen me wel wat, of het nu ranglijsten in de sport betreft of andere. Het doet er niet toe. Een type ranglijst waar ik al sinds mijn prille jeugd, we praten nu over de late Middeleeuwen, van houd zijn ranglijsten van vrouwen.

Al zie ik maar twee vrouwen, dan geef ik ze een cijfer en rangschik ze. Ik meen dat het in de vierde klas van de lagere school was, dat ik mijn buurvrouw in de schoolbanken deelgenoot maakte van het feit dat zij op mijn ranglijst stond. Evenals alle andere meisjes in de klas. Mijn buurvrouw vond dat drie keer niks, maar was toch nieuwsgierig op welke plaats ze dan stond.

Deze week is Mariëla de Chica de la Semana op de Chica Merengue website. Mariëla komt uit Nederland en ziet er niet slecht uit, zeg nou zelf. Onderaan de fotopagina staat een poll. Men kan stemmen op de chica's. Daar wordt regelmatig gebruik van gemaakt.

Het programma dat ik hiervoor gebruik kan slechts tien entries aan, het is dus enigszins onoverzichtelijk wie van de dames bovenaan staat. Iemand met een ranglijsten-fetish kan hier niet zo goed tegen. Daarom heb ik de zogeheten ChicaPoll Ranglijst in het leven geroepen. Alle dames netjes gesorteerd in één blik. Grote genade, als ik het zo opschrijf lijkt het wel of hier een bijzonder vrouwonvriendelijk persoon spreekt. Bedenk wel, niets is minder waar!

Ga dus snel de foto's van Mariëla bekijken en breng uw stem uit. Dan heb ik ook weer wat te doen.

Soms heb je geluk, soms pech. De laatste tijd had Lucy wat moeite om een Chica de la Semana te vinden. Ofwel waren er geen aantrekkelijke dames op het strand van Mambo te vinden, ofwel zeiden de wel aantrekkelijke dat ze geen zin hadden.

Afgelopen dinsdag had Lucy goed beet. Drie leuke zussen uit Eindhoven in de leeftijd van 14, 16 en 18 jaar waren wel te porren voor een fotosessie. Daarmee was de tegenslag van de afgelopen tijd in een klap goedgemaakt.

Na afloop wilden de dames weten of ze de foto's ook op een CD konden krijgen. Wel, dat viel te regelen en vandaag kwamen ze, vergezeld van hun vader, de CD ophalen op het strand. Pa wilde nog wel even weten wat er precies met de foto's zou gebeuren, men weet immers maar nooit. En zo is het ook.

Klik op de foto, ga naar de Chica de la Semana en stem voor Marilyn!

Wij moeten eens praten, beste lezer. Ik heb de gewoonte om nieuwe Chica's de la Semana even in het weblog aan te stippen. Ik heb er nog geen enkele keer, voor zover ik mij kan herinneren tenminste, commentaar op gehad. Het kan natuurlijk zijn dat u door ademloze bewondering niet in staat bent een woord uit te brengen, laat staan een zin in te tikken. Dit log wordt echter ook door vrouwen gelezen en die zullen daar vast minder last van hebben.

Na zeven jaar Curacao en bijna vier jaar huwelijk met een Dominicaanse schone kan het niet anders dan dat men (ik dus) ietwat wordt meegesleurd in de Latijns-Amerikaanse cultuur. Dan loopt men (ik dus) het risico dat men (...) het contact met de Nederlandse werkelijkheid enigszins kwijtraakt. Kort en bondig: zijn er mensen die aanstoot nemen aan deze foto's? U kunt het nu nog zeggen, want als ik weer niks hoor, dan ga ik gewoon door.

Vandaag lagen we weer heerlijk op het strand. Lucy, La Chica Merengue, wordt steeds bekender op het strand van Mambo Beach. Het voordeel hiervan is dat zij steeds minder moeite hoeft te doen om een nieuwe kandidate te vinden. Zo ook vandaag, zij stond op, liep tien meter naar links en vond daar meteen Paola bereid om te poseren. Sterker nog, Paola vond het een hele eer en had er al stiekem op gehoopt. Zij is immers een vriending van Christal en Diana, die reeds Chica de la Semana geweest zijn.

Ook Paola is een leuke dame, afkomstig uit Colombia en sinds drie jaar op Curacao wonend. Zij spreekt heel goed Nederlands. En u kunt uiteraard op haar stemmen...

Gelukkig is het met het voetballen nog redelijk goed afgelopen. Kort nadat Ajax op 2-1 kwam, scoorde Feyenoord de verlossende 1-0 tegen NEC. Na het voetballen moest ik snel boodschappen doen bij Centrum Supermarkt. Dat duurt altijd iets langer dan bij een normale supermarkt, omdat men van ieder artikel de houdbaarheidsdatum moet controleren. Vaak zit deze datum ook nog eens verstopt onder de prijsjes. Ha, ha, ik heb bij Centrum Supermarkt zelfs wel eens een krant van twee dagen oud gekocht, daar houdt men normaal toch geen rekening mee!

Na de boodschappen was het tijd om de Chica Merengue website te updaten. We hebben nogal wat materiaal liggen en zometeen moeten we naar het strand en de camera gaat natuurlijk mee. Ditmaal is Nadia aan de beurt, zij is één van de drie Eindhovense zusjes die een paar weken geleden gefotografeerd werden. En dan te bedenken dat ik een groot gedeelte van mijn jeugd in Valkenswaard (10 kilometer ten zuiden van Eindhoven) heb doorgebracht. Jammer genoeg waren de meisjes er toen nog niet zo knap. Wel, ga snel de overige Nadia-foto's bekijken en breng uw stem uit.

Je maakt wel eens grappige dingen mee, bij het fotograferen van een Chica de la Semana. Afgelopen zondag had Lucy moeite om een kandidate te vinden, zo tegen vijf uur (Happy Hour Time) lukte het. Ditmaal was Mariana Rodrigues aan de beurt. Zij gaf redelijk veel informatie over zichzelf en we waren dus tevreden, ook met de foto's. Lucy geeft het model ook altijd een papiertje mee met haar web- en email-adres.

Waarschijnlijk heeft Mariana Rodrigues meteen de Chica Merengue website bezocht, om te kijken waar haar foto's terecht zouden komen. De volgende dag ontving Lucy een email van Mariana Rodrigues, waarin Mariana zich verontschuldigde voor het feit dat zij zo slecht van vertrouwen is geweest. In werkelijkheid heette ze helemaal niet Mariana Rodrigues, maar Dianthe. En ook haar geboortedatum klopte niet. Haar ouders hadden haar -terecht- geleerd voorzichtig te zijn, vooral als het om zaken op het Internet ging. Haar mailtje klonk in ieder geval erg oprecht en dus kan ik met een gerust hart een positief stemadvies afgeven voor Dianthe.

Nog even en we moeten een identificatieplicht invoeren bij de modellen...

Gisteren onderging ik mijn tweede Spaanse les bij Paloma. We maken gebruik van een moderne methode met video. Zo worden allerlei vaardigheden aangeleerd aan de hand van een Soap-serie. De hoofdpersonages zijn twee mannen en twee vrouwen van een jaar of 22 die een theateropleiding volgen. Een van de meisjes heet Lola, zij is sportief, actief en dynamisch. De andere, Begona, is een beetje lui en verwend, maar wel knapper.

Na afloop van de Soap moesten wij discussieren. Paloma vroeg aan Ilonka, een van mijn drie medestudenten, wie zij het sympathiekste vond. Dat was Lola. Daarna was ik aan de beurt en tot Paloma's verbazing was mijn keuze Begona. Onder anderen door haar vrouwelijke eigenschappen. Een ideaal handvat om de discussie wat levendiger te maken. Wat zijn nu vrouwelijke eigenschappen? De gebruikelijke zaken kwamen aan de orde, zoals zorgzaam en kooplustig. Ook het autorijden was een onvermijdelijk onderwerp. Over mijn fascinatie door Vrouwen en achteruitrijden heb ik al meerdere malen geschreven. Toch hield ik mij wijselijk in en zei niets.

Toen de les afgelopen was en we achter elkaar aan de eenrichtingsstraat uitreden, moest ik toch wel lachen. Ilonka reed voor mij, wilde net als ik linksaf slaan, maar stopte aan de rechterkant van de weg. Daar kan ik volgende week nog even op terugkomen. En vandaag werd ik door Lucy opgehaald. Zij had er net tien kilometer opzitten vanaf Luchiano's school. Thuis aangekomen wilde ze de handrem aantrekken. 'F*ck!', zei ze, meteen begrijpend waarom de auto de hele terugweg al zo sloom op het gas reageerde.

Het is alweer even geleden dat ik een Chica Merengue Update heb gemeld. De Chica van deze week is Rebecca 2, een niet zo romantische naam geef ik toe, doet aan koeien denken. Maar Rebecca 2 is een leuke dame, van 16 jaar. De reden dat zij Rebecca 2 heet is dat er al eerder een Rebecca Chica de la Semana was. In Nederland kende ik geen een Rebecca en hier zijn ze klaarblijkelijk in de meerderheid.

Rebecca 2 heeft ook al een stem te pakken in de poll. Nu zegt die poll niet alles: vrienden, bekenden en familie kunnen de score omhoogschroeven. Daar maakt bijvoorbeeld Dianthe gebruik van, die in slechts luttele weken met afstand de nieuwe nummer één is. Mijn persoonlijke favoriete Christal is daarmee naar plaats drie verdrongen.

De laatste tijd kreeg ik overigens een aantal hits op de zoekconditie Oxana Fedorova, de inmiddels ex-Miss Universe. Zij was te dik geworden, zo zijn nu eenmaal de condities. De voetballers van wereldkampioen Brazilie hoeven de komende vier jaren niet op de weegschaal, die blijven gewoon wereldkampioen, maar Oxana dus niet.

Wel, Rebecca 2 blijft ook Chica de la Semana, ongeacht of zij nu met de nieuw vergaarde roem elke dag gaat dineren bij KFC of MacDonalds. Laat dat een geruststelling zijn!

Ik ben iemand die grammaticaal goed probeert te schrijven. Liefst ook zonder spelfouten. Op het moment dat je zoiets opschrijft, zit je toch een stuk gespannener te tikken, het is een soort van spitsroeden lopen.

Ik kan redelijk goed met tien vingers blind typen volgens het Scheidegger Systeem. Ooit werkte ik als uitzendkracht bij de Zwolsche Algemeene en moest polissen tikken. Dit geschiedde nog op een ouderwetse typemachine. In zo'n polis mocht geen enkele typefout staan, het gebruik van tip-ex was uit den boze. Opgewekt begon ik aan de eerste polis. Op 80% van het formulier vergiste ik mij. Papier eruit, nieuwe polis erin. Weer een foutje. Bij het vierde formulier sloeg de onzekerheid toe en op het laatst zat ik met één vinger te typen. Nog geen garantie voor succes overigens.

Spelfouten zijn soms best charmant, zie bijvoorbeeld MijnComputertje. Toch probeer ik ze te vermijden. Al voordat het fenomeen googlefight bestond, gebruikte ik deze strategie om te achterhalen of het bijvoorbeeld gelobbied of gelobbyed is. Niet dat het per definitie zo is dat de meeste mensen het woord op de juiste wijze schrijven, maar het geeft toch een indicatie. Toevallig ligt googlefight er even uit, teveel deelnemers, maar gisteren wilde ik weten of het nu Barbeque of Barbecue is. Barbeque leek me onwaarschijnlijk, want dat zou uitgesproken moeten worden als Barbukku. De verwarring is denk ik ontstaan door de veelgebruikte afkorting BBQ, die meer fonetisch bedoeld is. Uiteindelijk gaf Van Dale het juiste antwoord: Barbecue.

Wat heeft dit alles nu in vredesnaam met de afgebeelde foto te maken? Ik heb geen flauw idee. Het gaat hier natuurlijk wel om Shadya, La Chica de la Semana. Het grote voordeel van een foto is dat er geen spellingscontrole overheen hoeft, nadeel is dat er (nog) geen googlefight voor bestaat.

Helemaal vergeten te vermelden vanmorgen. Wij hebben een dagje vrij. Bijna niemand weet waarom, ik ook niet precies, maar ik geloof dat het Antillendag is. Aangezien u gewend bent dat de postings alhier zorgvuldig worden voorbereid, heb ik het even opgezocht.

Antillendag is in 1995 ingevoerd, nadat uit de referenda in 1994 naar voren was gekomen dat een grote meerderheid voor het behoud van de Antillen (Curacao, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba) was.

Inmiddels is dat niet meer zo en St. Maarten zal binnen afzienbare tijd uit de Antillen stappen. In het regeeraccoord van het kabinet-Ys (2002-2004) staat dat dit het laatste Antilliaanse kabinet zal zijn. Daarmee vieren we vandaag naar alle waarschijnlijkheid de laatste Antillendag.

Citaat uit de Amigoe: Ook Antillendag zal dus verdwijnen, want er blijven dan alleen eilanden met een aparte band met Nederland over. Het is aannemelijk dat, om het nieuwe koninkrijksverband tot uitdrukking te brengen, er een nieuwe Koninkrijksdag zal worden ingesteld. Want die vrije dag wil niemand meer missen.

Ja, wie is er nu niet dol op een vrije dag. Overigens heeft het zowat de hele morgen geregend, dus u hoeft niet bijzonder jaloers te zijn. Slechts een beetje, want over een half uurtje vertrekken de Spiders naar het strand.

Over strand gesproken, door de vrije dag en de regen was ik ruimschoots in staat om La Chica Merengue te updaten. Desde la Republica Dominicana........ Camila! Wederom een zeer sympathieke Chica de la Semana die uw stem waard is.

Het was een druk weekend, qua internet-bezigheden. Zondag is Lucy's site La Chica Merengue ge-update. De nieuwe Chica de la Semana is Tiffany, de dochter van Ilsa die vorige week de eer had. Om voor mij onbegrijpelijke redenen wordt er nog niet driftig op beide dames gestemd, sterker nog, ze staan allebei op nul! Wellicht heeft vrouwenkenner nummer één Jeronimo hier een theorie over. Aan u de taak om verandering in de score aan te brengen.

Maandagavond is sinds jaar en dag de vaste CasaSpider update-avond. Vanavond heb ik het qua inspiratie-verhogende middelen rustig gehouden. Zou het Tequila-tijdperk definitief voorbij zijn? Dacht het niet.

De volgende onderwerpen kunt u vinden in het CasaNews:

• Een mooi verhaal van Tanja met de titel Afrikaanse Prins
• Verslag van de SQL Integrator afscheidsborrel voor Wilbert & Angelique
• Verslag van de Wereldbeker Wielrennen op Curacao met maarliefst 48 foto's!

Ik ben er vroeg bij vanavond, het is pas 23:20. Dat zal wel aan de Balashi (Arubaans bier) liggen, dat valt toch een stuk minder zwaar dan tequila of rum. Nou ja, er heeft ook nog een sigaar het loodje gelegd. En zometeen staat er nog een kop dampende soep te wachten.

Zojuist heb ik nog even gespiekt bij Benno, die normaliter ook op maandagavond update. Hij heeft blijkbaar mijn foto-edit-software nog niet ontvangen, want het publishen van de foto's kost hem zowat de halve nacht.

Binnenkort komt mijn zus Pascale vakantie bij ons op Curacao vieren, samen met haar man Luc. Grappig is dat zij op internet hebben gezocht naar verblijfadressen en onder anderen terechtkwamen bij Benno en Noelle, die een apartementje verhuren. Helaas was dit appartement de gehele maand november reeds verhuurd.

Behalve Benno en ik waren ook Wilbert & Angelique actief op de maandagavond. Hun maandagse update zal ik voortaan missen. Het was namelijk altijd een prettig idee als men weet dat er nog meer nerds op hetzelfde moment hard aan het werk zijn. De CasaSpider zet zijn werk gewoon voort, maakt u zich vooral niet ongerust!

Eergisteren kreeg ik een mailtje van ene Michiel. Hij woont ook op Curacao en meldde dat hij een fan is van La Chica Merengue. Altijd leuk om te horen. Helaas had hij ook slecht nieuws. Ik meen dat het op zondag 20 oktober gebeurd is, dat de Colombiaan Jose Anzola op zijn eigen terrein ergens op Ronde Klip is vermoord.

Later is de politie op aanwijzing van iemand dat terrein eens nader gaan inspecteren en deed een verbijsterende vondst. Men trof er namelijk een graf aan, waar drie mensen staand, met de handen vastgebonden, levend waren begraven. Eén van de lijken was een vrouw. Haar naam was Mary Luz en zij was Chica de la Semana op 2 april 2002. Een sympathiek meisje, dat in die tijd bikini's probeerde te verkopen op het strand van Mambo. Helaas is zij in de verkeerde kringen terechtgekomen...

Zoals u van mij gewend bent, heb ik ook deze keer enige research gedaan op het Internet. Tot mijn verbazing kon ik echter niets vinden! Zoeken naar Ronde Klip in Google leverde tot mijn verbazing mijn eigen foto's van een uitje met kleuterschool Chispita als nummer één op!

Over de gruwelijke moord helemaal niets. Ook in de lokale kranten Amigoe en het Papiamentstalige La Prensa was niets te vinden. Verbazingwekkend. Wel wordt er nu driftig gezocht naar middelen om een visumplicht voor Colombianen erdoor te krijgen. En lopen er nu een paar honden uit Nederland op het betreffende terrein te snuffelen naar mogelijk nog meer lijken, tevergeefs tot nu toe.

Telegraaf journalist John van den Heuvel beschrijft in zijn boek Sneeuw over Curacao de infiltratie van keiharde Colombiaanse criminelen in de Curacaose maatschappij. O ja, voor de wat naievere lezer: dit boek gaat niet over de mogelijkheden tot wintersporten op Curacao, maar over cocaine.

Het is regenachtig op Curacao. Noodgedwongen wordt het strand minder bezocht. Dat heeft niet alleen gevolgen voor de gezonde teint, maar ook voor de voorraad Chica de la Semana's. Zojuist heb ik de laatste opgemaakt op La Chica Merengue gezet.

Gloria is, zoals vrijwel alle Chica's een zeer sympathieke dame. Het is opvallend dat met name de uit Colombia afkomstige dames zo vriendelijk zijn. Erg jammer dat het zo'n zootje is in dat land, anders zou het een waar vakantieparadijs zijn.

Nu moeten wij hopen dat het vanmiddag niet regent, zodat Lucy een nieuwe voorraad kan aanleggen. Vergeet overigens niet uw stem uit te brengen, dat stellen de dames zeer op prijs!

Zaterdag was een verregende dag, gelukkig mocht ik twee uurtjes werken. Voor de rest hebben we niet veel uitgespookt. Dit ter voorbereiding van de grote Domino-Match 's avonds bij Cai.

Na een uitstekend door Cai geprepareerde maaltijd, met dank aan Chinees Rose Garden, werden de twee tafels bemand. Om een of andere reden werd er niet gewisseld en dus speelden Lucy en ik de hele avond tegen Cai en Mark. Natascha keek toe bij onze tafel en verzorgde op voortreffelijke wijze de aanvoer van bier.

Het was een serieuze pot, dat komt ook omdat met name Mark en ik nog diep moeten nadenken. Cai dominoot al heel wat langer en Lucy is met dominostenen geboren. De eerste wedstrijd wonnen wij met 10-7. In de tweede partij werd onze overwinningsroes echter wreed neergesabeld door onze ontketende tegenstanders. Met 11-6 werd ons de oren gewassen. Er moet nog heel wat geoefend worden.

Het zijn drukke dagen, maar wat wil je als je zus en haar man op bezoek zijn. Niet dat we last van ze hebben, neen, in het geheel niet. Maar ja, 's avonds moet er wel gedominoot of geboerenbridget worden. Bezoek is ook niet goed voor je lijn, de weegschaal stond vanmorgen op 97, uiteraard geheel te wijten aan Pascale en Luc.

Diane, Chica de la Semana van deze week kan minimaal tweemaal in die 97 kilo en u zult het met mijn eens zijn dat dat er toch een stuk plezieriger uitziet. Ik heb zo'n vermoeden dat er flink gestemd gaat worden op deze jeugdige schone.

U bent vast zeer benieuwd hoe onze zondag eruit zag/ziet. Wel, om acht uur moest ik al uit de veren, Luchiano en de honden eten geven. Sinds kort wordt er op ESPN weer Eredivisie-voetbal uitgezonden. Vandaag begon om kwart over acht Curacao-time de topper PSV-Feyenoord. Wij van Rotterdam-Zuid hebben met 1-2 gewonnen, er kwam een tikkeltje geluk bij kijken, daar malen wij niet om.

Verder kalm aangedaan, kopje koffie, beetje surfen. Om tien uur kwamen Luc & Pascale uit hun hol tevoorschijn. Normaliter gaan wij op zondag pas om half drie naar het strand. Ons bezoek heeft al sinds hun aankomst een grote mond dat zij zo graag ver lopen. Tevens wilden zij vroeger naar het strand dan half drie.

Deze twee zaken hebben we handig gecombineerd en dus zijn zij om half twaalf gaan lopen naar Mambo Beach. Voor de zekerheid heb ik ze een fles water meegegeven. Verder heb ik beloofd om ze op te rapen als we ze straks uitgeput langs de weg zien liggen. Dat komt wel goed.

Vanavond zullen Luc en Pascale hun eerste Happy Hour op Mambo Beach meemaken. De camera is leeggemaakt en de batterij opgeladen, voor het geval Lucy vanmiddag een nieuwe Chica tegenkomt. We zijn weer helemaal klaar voor een strandmiddag, u ook?

Precies twee weken geleden gingen wij naar Mambo Beach. Dat doen we trouwens vrijwel iedere week. Pascale & Luc lagen al op het strand en begroetten ons. We waren net klaar met de strandbedjes inrichten, toen een vrouw op Lucy afstapte. Of zij zin had om haar billen te laten fotograferen.

Lucy maakt iedere week foto's van een Chica de la Semana en vond het eigenlijk wel leuk dat iemand anders foto's van haar zou maken. Er bestond een kleine kans dat de foto's in de Panorama komen. Lucy liet zich fotograferen en ik praatte wat met de begeleider van de vrouw. Schreef mijn adres en email-adres op, zo zouden we de foto's in ons bezit kunnen krijgen.

Inmiddels vermoed ik dat die foto's nooit meer aankomen en al helemaal niet in de Panorama verschijnen. Toen de fotografe klaar was met Lucy, ging ze verder op zoek. Vlakbij ons lag een mooie dame en die wilde ook wel poseren.

Inmiddels waren wij in zee wat met een bal aan het spelen. Lucy keek de fotosessie aan en na afloop besloot zij dat laatste model te vragen voor haar Chica-serie.

De dame in kwestie bleek Alina te heten en is afkomstig uit de Dominicaanse Republiek. Dat meldde Lucy mij trots toen zij Alina voorstelde. Ik kon niet anders dan beamen dat de mooiste dames uit de Dominicaanse Republiek komen. Overtuig u zelf en bezoek Chica Semana op de La Chica Merengue website.

Meer dan een jaar geleden is La Chica Merengue begonnen met haar website. Al snel werd het belangrijkste item La Chica de la Semana. Bijzonderheid is dat vrijwel alle foto's gemaakt zijn op het strand van Mambo Beach. Een van de twee uitzonderingen is mijn zus Margriet, die tevens de allereerste Chica was.

Het was leuk om te zien hoe het fotograferen evalueerde. Voor de duidelijkheid, de foto's worden gemaakt door mijn vrouw. In het begin moest zij wat wennen aan de camera en nog meer aan het feit om zomaar wildvreemde dames aan te spreken. Inmiddels is Lucy geroutineerd en loopt op haar gemak één of twee rondjes over het strand. Veel meisjes kennen haar al en sommigen bieden zich spontaan aan.

Na enige tijd besloten we een Poll op te zetten, om de lezers/kijkers het meest populaire meisje te laten kiezen. Hier zat een bepaalde onrechtvaardigheid in, immers de meisjes van het begin konden (veel) langer gekozen worden dan de laatste chica's. Op zondag 1 september werd Dianthe Chica de la Semana. Niet alleen ziet Dianthe er goed uit, zij bleek ook nog eens over een groot netwerk te beschikken, want in minder dan drie weken stond zij onbedreigd bovenaan.

Grappig van Dianthe was dat zij bij het verstrekken van haar persoonlijke gegevens zei dat zij Mariana Rodrigues heette. Dit omdat haar vader haar (terecht) had geleerd niet zomaar vreemde mensen te vertrouwen. Later, toen zij de website gezien had, verontschuldigde zij zich heel beleefd voor haar wantrouwen.

Dianthe is met afstand het populairst gebleken en is daarmee uitgekozen tot Chica del Año 2002. Van harte gefeliciteed, Dianthe! Lucy heeft een speciale fotosessie met haar belegd om een album van 32 foto's te maken.

Wij hopen dat het jaar 2003 net zo'n goede oogst oplevert als dit jaar. Iets heel anders. Gisteren ontdekte ik via Suffie een erg leuk log, namelijk dat van Volgspot. Ik heb het meteen bij mijn 10Favorites gezet. Veel leesplezier daar!

Laat u niet misleiden door de titel, het moge duidelijk zijn dat de term ongedierte zeker niet van toepassing is op Tiarah hiernaast, integendeel! Na de zware kost over Venezuela leek een foto van Tiarah wel het minste wat ik voor u kon doen om de week goed te beginnen, zoals wijlen Heftklammern placht te zeggen.

Neen, zaterdagnacht hadden we een Close Encounter met een duizendpoot en ditmaal een nogal agressief exemplaar. Lucy ontdekte hem toen ze het bedovertrek glad wilde trekken. Het beest viel van het bed af en zocht een goed heenkomen. In de tussentijd had ik een stuk papier van de keukenrol gescheurd. Het gevecht verliep enigszins teleurstellend, reeds in de eerste ronde had ik het loeder met drie rake klappen onherstelbaar letsel toegebracht.

Even later spartelde hij in het propje papier, toch probeerde hij, alvorens door het toilet gespoeld te worden, nog uit alle macht zijn gif kwijt te raken en het liefste in mij. Dat kon ik zo zien. Voor de leek: duizendpoten zijn best gevaarlijke dieren, na een beet kun je daar flink last van hebben. Baby's kunnen er zelfs aan overlijden! Er is nog een reden om voorzichtig te zijn met duizendpoten: ze komen bijna altijd met zijn tweeën, het mannetje samen met zijn vrouwtje. Dus als je er één gevonden hebt, slaap je nog steeds niet helemaal lekker...

Wat voor ongedierte loopt hier nog meer rond? Met name kakkerlakken, die zijn vies maar wel ongevaarlijk. Dat geldt niet voor de vijf of zes schorpioenen die ik tot dusverre in mijn huis ben tegengekomen. Zoals reeds gezegd behoort Tiarah niet tot de categorie Ongedierte, mooie dames kunnen echter wel degelijk giftig zijn!

Wie zijn de winnaars van dit weekend? Om acht uur vanmorgen begon de live-uitzending van Ajax-Feyenoord op ESPN. Uit bijgeloof, niet wegens slaapgebrek, begon ik iets later te kijken. Feyenoord was beter, de geoefende kijker ziet dit aan het volgende verschijnsel: het winnen van duels in tweede instantie. Als twee spelers een duel aangaan gebeurt het niet zelden dat de bal afketst en dan komt het erop aan welk team uiteindelijk de bal in zijn bezit krijgt. Optisch lijkt het of het sterkere team drie spelers meer heeft dan de onderliggende partij.

Toch scoorde Ajax als eerste. Vloekend vertrok ik naar het toilet. Evenzeer uit de lucht vallen kwam de gelijkmaker van Feyenoord in de 46e minuut. In de tweede helft ging de strijd gelijk op. Jammer was alleen dat Feyenoord genoegen leek te nemen met een gelijkspel, dat is levensgevaarlijk. Zeker tegen Ajax. Toch kreeg Feyenoord de betere kansen, al had Ajax op zijn beurt het eindschot. Normaliter zit ik mij ontzettend op te fokken tegen alles wat Ajax is, dat was vandaag niet nodig. Neen, ik richtte mijn pijlen op Bert van Marwijk, die maar niet begreep dat Thomas Buffel niet in de wedstrijd zat. Vanaf de 50e minuut schreeuwde ik Bert toe dat hij Lurling moest brengen, pas in de 80e luisterde de man. Ook Ono had er van mij al lang uitgemogen.

Maar goed, 1-1 was een terechte uitslag en het was een bloeddrukverhogende wedstrijd. Wie is er nog meer een winnaar, of beter gezegd winnares? Dat is Yosaira, een 16-jarige Dominicaanse die het nu al geschopt heeft tot Chica de la Semana, voorwaar geen geringe prestatie. Zij is een fanatiek athlete, het zou mij niet verbazen als Yosaira ook op dat terrein ooit een winnares wordt.

Tenslotte vond de gehele afgelopen week het Tumba-Festival plaats op Curacao. In de finale op vrijdagavond werd de Rei di Tumba uitgekozen, de Koning van de Tumba. Gedurende het Carnaval wordt de winnende Tumba voortdurend ten gehore gebracht. Winnaar van het jaar 2003 is Farley Lourens met het nummer Awor ta mi ora, hetgeen letterlijk Nu is mijn uur betekent.

Drie evenementen, vier winnaars en het Happy Hour moet nog beginnen!

Vanmiddag gaat het dan gebeuren, de Eerste Curacaose Weblogmeeting! Er is geen ruchtbaarheid aan gegeven en ook hebben we geen speciale website in het leven geroepen. Dat zou ook enigszins overdreven zijn gezien het kleine aantal loggers alhier en de bereikbaarheid vanuit Nederland.

CuraBelgica zit alweer een paar maanden in Belgie en zal dus niet van de partij zijn en CuraKora heeft haar log weliswaar opnieuw opgestart, maar heeft het te druk voor logmeetings.

Het idee van de meeting komt van Yannah, die sinds donderdag vakantie viert op ons eiland. Het is kort dag, maar de locatie is Mambo Beach, de strandtent van Wet & Wild om precies te zijn. Aanvang 18:00 uur, niet toevallig precies gelijk met het Happy Hour.

Het kan nog een probleem worden om elkaar te herkennen in de drukte, vandaar dat ik mijn zwarte Het Huis De Bijlen t-shirt aantrek. Daarmee trekt men klaarblijkelijk al snel de aandacht van Leidenaren. Overigens kunnen eventuele bezoekers ook aan een klein mannetje vragen of zijn vader CasaSpider heet.

Claire is de nieuwe Chica de la Semana en dat is bepaald geen verkeerde keuze. Nu kenden wij Claire al, zij is namelijk met onze Java-Goeroe Chris meegekomen. Praatte zij in het begin voornamelijk Frans, inmiddels is haar Nederlands uitstekend en spreekt zij ook al heel redelijk Spaans.

De camera gaat vanmiddag uiteraard weer mee en Lucy op zoek naar meer kandidates. Bovendien kan hij (de camera) vanavond nog van pas komen bij de weblogmeeting...

Zoals inmiddels bekend mag worden verondersteld kan Lucy mooie foto's maken voor haar La Chica Merengue website. Tegenwoordig fotografeert zij eigenlijk alleen maar vrouwen. Vroeger (...) werd ook de rubriek La Pareja de la Semana netjes bijgehouden.

Dat was natuurlijk wel dubbel werk en de mannen op die foto's stoorden eigenlijk alleen maar. Bovendien kregen we een paar keer te maken met het feit dat relaties wel eens stuklopen en dat vervolgens één van de partners het niet meer zo leuk vond om met een ex op de website te staan. Zeker als betrokkene inmiddels een nieuwe vriend(in) had.

Zondag was Lucy de hele middag op zoek naar een Chica, maar als ze er al een op het oog had, zei de uitverkorene 'Neen'. Toen het Happy Hour op Mambo net begon, zag Lucy een leuk meisje naar de douche lopen. Zij ging er meteen op af en vroeg haar of ze wilde poseren. Nu stonden er ook twee mannen bij de douche en deze zeiden meteen heel enthousiast: 'Ja, wij willen ook!'.

Lucy had al eerder met het idee gespeeld om twee mannen als Pareja te nemen en hier werden ze haar zo in de schoot geworpen. Ik moet zeggen dat het een leuke serie geworden is. Wat mij ook opviel is dat mannen, of in ieder geval het homosexuele deel daarvan, scheutiger zijn met het geven van informatie dan vrouwen. Lucy laat de gefotografeerden namelijk altijd wat persoonlijke dingen over zichzelf opschrijven, maar bij de dames moet zij de gegevens er vaak uit trekken.

Een leuke serie dus, wat mij betreft blijft het daarbij en gaat La Chica Merengue zondag gewoon weer op zoek naar een leuke Chica.

Wachten bij de Kapper
Gisteren gingen we om een uur of half vijf naar De Stad om Luchiano zijn haar te laten knippen. We gaan al sinds jaar en dag naar een klein Dominicaans kapperszaakje in Otrabanda, bijna onder de brug. Om een of andere reden wordt Luchiano altijd meteen geholpen en het is nog goedkoop ook, tien gulden. Lucy en ik konden nog net een plaatsje vinden om te wachten tot het jong klaar was. Uit de cd-speler knalde een aanstekelijke cd van de mij onbekende groep Aventura. Ik zat lekker. Na 20 minuten keek ik eens naar de voortgang, hmmm, dat schoot nog niet echt op. Na 35 minuten sprak Lucy mij kalmerend toe: 'Bijna, hij is bijna klaar'. Na 50 minuten hield ik het bijna niet meer, Lucy ging naast de kapper staan, in de hoop dat hij wat op zou schieten. Net binnen het uur was hij klaar en het resultaat: Luchiano is bijna kaal, moest dat nou zolang duren?

Service Pleincafé Wilhelmina
Na de kapper reden we naar Punda, Pleincafé Wilhelmina was de target. In de loop der tijd hebben zich nogal wat personeelswisselingen voorgedaan en deze zijn niet allemaal even positief. Pleincafé Wilhelmina staat bij een aantal mensen bekend om zijn collectie Belgische Bieren, vraag maar aan CuraBelgica. Vroeger, in betere tijden, liep er een bevallige serveerster met de naam Laura. Zij hielp ons altijd uit de kunst. Snel, deskundig qua bieren en Luchiano kreeg altijd spontaan een stroopwafel van haar. Nu lopen er dames die absoluut niet begrijpen wat ik bedoel als ik vraag wat voor Belgische Bieren er op voorraad zijn. Gisteren was het antwoord Stella Artois. Zeg maar niets meer... Uiteindelijk kon er nog een Duvel af. Net toen ik om half acht de tweede wilde bestellen kwam de serveerster melden dat de tent dicht ging. Om half acht! Binnenkort ga ik maar eens met de eigenaar praten.

Satellietclubs
Gisteren speelde Feyenoord uit tegen Excelsior en Ajax uit tegen FC Zwolle. Excelsior is een zogenaamde satellietclub van Feyenoord, ik neem aan dat ik niet hoef uit te leggen wat dat betekent. Ik vroeg mij af of er dan een soort van gentlemans-agreement is dat de satellietclub het zijn grote broer niet te moeilijk maakt. Feyenoord won met 2-6, maar ik kon niet zien dat Excelsior er expres met de pet naar gooide. Wat dat betreft gedroeg FC Zwolle zich meer als een satellietclub van Ajax. Zwolle kreeg in de hele wedstrijd vier kansen. Het frappante was echter dat twee van die kansen voor hun zelf waren, de andere twee in het voordeel van de tegenstander en ook nog eens beduidend hoger van kwaliteit: een fraai eigen doelpunt en een nog fraaiere harde kopbal op de eigen paal.

Nienke
Een paar weken geleden had Lucy geluk op het strand. Zij trof drie leuke meisjes die alledrie wel wilden poseren voor La Chica Merengue. Voor zo'n fotoserie moet er nogal wat gewandeld worden om afwisseling aan te brengen in de foto's. Eén van de meisjes werd echter een beetje achterdochtig en niet eens helemaal onterecht. Het is natuurlijk een goede truc, iemand lokt drie meisjes weg van hun spullen en een handlanger haalt deze vervolgens weg. Ook met het verstrekken van persoonlijke gegevens waren de dames niet erg scheutig. Nienke meldt geboren te zijn op de Bahama's, ik twijfel daaraan. Als zij gezegd had van Pluto te komen zou ik het echter ook nog met veel plezier opschrijven.

Gisterenmiddag gingen we naar het strand van Mambo Beach. Lucy had een afspraak met een meisje om foto's te maken, maar de jongedame kwam niet opdagen. Dat was geen ramp, want we hadden toch wel zin om te zwemmen en wat te zonnen, ik dan toch tenminste. Ik had al een frisse duik genomen en wilde nogmaals met Luchiano het water ingaan. 'He, een vis!', riep Luchiano. Het was echter geen vis, maar wel een kwal. Zo'n kleintje, doorzichtig met bruine vlekken. Dit type schijnt niet te prikken, maar er dreven er tientallen in de zee.

We gingen zwemmen, echt geweldig voelt het echter niet, als je weet dat je eigenlijk door die glibberende massa heenzwemt. Soms als je stil in het water hangt, vlak voor de kust, dan word je wel eens in je tepel gebeten door een rondzwemmend visje. Dat vind ik bepaald geen aangenaam gevoel. Het is niet hetzelfde, maar tussen de kwallen zwemmen is ook niet supergeweldig.

Een uur later wilde Luchiano een kwal vangen met een plastic bekertje. Dat zul je altijd zien, toen waren vrijwel alle kwallen verdwenen. We hebben er toch nog een paar weten te vangen. Ik heb er nog foto's van, maar daar is niet veel van overgebleven. Een doorzichtig creatuur fotograferen in water is niet bevorderlijk voor het contrast.

Vorige week heeft Lucy een creatuur van een heel andere grootheid gefotografeerd, Claudia. Zij is bepaald geen kwal en haar foto's zijn gelukkig ook van betere kwaliteit. Kwaliteit die vanmorgen volledig ontbrak bij de wedstrijd tussen PSV en Ajax (2-0). PSV speelde dermate slecht dat een ploeg als Heerenveen of RKC na een uur spelen al met 1-4 of 1-5 had voorgestaan. Dan hoef ik het meteen niet meer over de kwaliteit van Ajax te hebben, maar zij hadden als excuus(je) nog de Champions League wedstrijd van afgelopen woensdag.

Wij gaan op pad naar een kinderverjaardagsfeestje in de Curacaose Verkeerstuin. Voor bier schijnt gezorgd te zijn.

Het is middag, dit betekent dat ik de ochtend heelhuids heb doorstaan. Eigenlijk ging dat zelfs beter dan verwacht. Voor diegenen die geen idee hebben waar het over gaat: gisterenavond is nijhuis.net ge-update.

Met name het schrijven van een nieuwe aflevering van het CasaNews is geen sinecure.

De volgende onderwerpen komen aan de orde:

• Ramona, beschrijving van een twee-uur durende stoomcursus UML.
• Strand & Pleincafé, ofwel hoe breng je de zaterdag relaxed door.
• Curacao Breaking News, over de arrestatie van vier lokale politici.
• Curacao Triathlon Boca Sami, over... ja, inderdaad, de Curacao Triathlon met 44 foto's!
• Tot Slot, met onder anderen Venezolaanse Carla die u ook hiernaast aantreft.

Zondag was eens sportief dagje voor de Spider en vanmiddag mag ik weer aan de bak: Ajax-AC Milan. Ik heb al gehoord dat de wedstrijd om vijf uur integraal op ESPN wordt uitgezonden.

Tegen het advies van Diamond Piet in ga ik toch maar naar het radioverslag luisteren.

Of het nu de CasaNews Update is, Carla of Ajax (of alle drie)... enjoy!

Maandagavond is het Nijhuis.net update avond. Dat zijn zware avonden en daarom mag ik de dag erna wel kalm aan doen. De boog kan nu eenmaal niet altijd gespannen zijn.

De volgende onderwerpen passeren de revue in het CasaNews:

• De Huiscolumnisten, zowel Tanja over Dwayne-2 als Harry over griepperikelen hebben een verhaal ingeleverd. Hiermee wordt mijn eigen taak een stuk lichter.
• Chica Explosion, op 10 april bezochten maarliefst 1647 mensen de Chica Archivos. Via via kwam een lezer (kijker) terecht op Nijhuis.net en gaf als commentaar dat deze site (mijn trots!) door een of andere n00b met Frontpage in elkaar was geklungeld. Nu wist ik helemaal niet wat een n00b is, afgezien dan van het begin van een generatiekloof. Gelukkig mailde ex-stagiaire Bas R. uit Raalte mij dat ik voor beginneling werd uitgemaakt. Nou ja, toen ik met die site begon lag de betreffende reageerder volgens mij nog in de luiers...
• Zeeman, een reportage van onze mislukte expeditie naar het Zeeman filiaal op Curacao. Deze sluit op zaterdag namelijk reeds om vijf uur.
• Badge, Casa's beslommeringen om aan een badge te geraken, zodat hij zich vrijelijk door ons high-tech gebouw kan bewegen.
• Tot Slot, met de hiernaast afgebeelde Liselotte, waarmee het nieuws toch nog fleurig wordt afgesloten.

Enjoy!

Tweede Paasdag. Daar is op ons Dushi Korsou helemaal niets van te merken. Maar dat kan uiteraard ook komen omdat we het huis nog niet zijn uitgeweest vandaag. Donderdag zag het er nog zo goed uit, maarliefst vier vrije dagen voor de boeg. In Van langzaam naar snel heb ik echter al beschreven hoe dit proces werkt en wederom is mijn theorie gestaafd met de feiten.

Toch hoort u mij niet klagen. Normaliter vind ik zondag een tamelijk vervelende dag, weliswaar is men vrij, maar de volgende dag niet meer. Neen, geef mij dan maar de vrijdag, weliswaar werken, maar wel het uitzicht op vrije dagen. Wel, ditmaal vond ik de zondag een stuk aangenamer.

Lucy was iets minder tevreden, zij kon geen enkele Chica bereid vinden om te poseren. Dat is een extra voordeel van Tweede Paasdag, want zometeen hebben we nog een kans. Gelukkig lag Diniza geduldig op de plank te wachten.

Het is een mooi meisje, maar de foto's vielen ons iets tegen. Daarom wilde Lucy nieuwe foto's van Diniza maken. Helaas is de jongedame op vakantie in Venezuela. Daarom zullen we het met de oude moeten doen.

Zometeen naar het strand en vanavond, als alles meezit en de Spider voldoende inspiratie heeft, wordt er geploeterd aan een update van Nijhuis.net. Tweede Paasdag is haast nog vermoeiender dan werken...

Wat dat betreft is het toch beter om bijvoorbeeld in aandelen te doen. Vraag mij niet hoe, maar de CasaSpider Shares zijn ineens van $ 0,02 naar $ 0,31 geschoten! Mijn portefeuille is gestegen van $ 500,00 naar meer dan $ 1.400,00. Eigenlijk gaat het goed sinds ik er niet meer naar omkijk. Hmmm, misschien is dat wel de beste beleggingsstrategie...

Nog een klein stukje over voetballen dan... Zondagochtend luisterde ik gezellig naar Langs de Lijn op Radio 1. Ajax had inmiddels al van AZ gewonnen en Feyenoord stond nog op 0-0 tegen RBC. Nu begint het eerste rare ding. De verslaggever zei ongeveer in deze woorden: 'Ik denk niet dat Feyenoord nog gaat scoren, RBC is over de hele wedstrijd gezien de betere ploeg'. Dat klinkt toch heel gek?

Toch wanhoopte ik niet. Waar ik een paar jaar geleden bij een voorsprong van Feyenoord vaak dacht: 'O, o, en nu gaan ze het verprutsen', wat nog waar was ook, dacht ik nu: 'We gaan heus nog wel scoren in blessuretijd'.

Zo geschiedde en niet voor de eerste keer dit seizoen. Ook dat is bijzonder gek. Voorheen was dergelijke mazzel namelijk slechts weggelegd voor Ajax en die Deutsche Nationalelf. In Milaan is gebleken dat Ajax het even niet heeft.

Voor de rest valt het wel mee met de Rare Tijden. Pleincafé Wilhelmina had zaterdag voldoende flesjes Duvel, zondag scheen de zon (de andere dagen van de week ook trouwens) en aan Chica's op het strand geen gebrek.

Hiernaast treft u Venezolaanse Ana aan, persoonlijk vind ik haar wel iets weghebben van Celine Dion, maar volgens anderen heb ik helemaal geen kijk op gelijkenissen tussen personen. Zo was ik geloof ik de enige die zag dat Wouter Bos op Jaap Jongbloed lijkt.

O ja, niet vergeten te schijven dat ik in het weekend genoten heb van foto's en verslagen van de Weblogmeeting in Stairway to Heaven.

Chica de la Semana is deze week Sue-Yenne. Zij was op het strand met haar vriendin Lisa, die volgende week aan de beurt is. Lucy heeft inmiddels aardig kijk op Chica-Potentie, maar toch blijft het altijd afwachten. Sommige dames zijn ontegenzeggelijk knap, maar toch niet fotogeniek.

Zo zijn er dames die wat stijfjes zijn en andere die zich juist heel gemakkelijk geven. Het belangrijkste is echter de expressie, hoe ze uit hun ogen kijken. Voor mij is ook de mond heel belangrijk. Over het algemeen is het niet aantrekkelijk als een model grijnst. Zeker niet als op iedere foto dezelfde grijns verschijnt. De mooiste foto's worden vaak gemaakt van een enigszins arrogant kijkend model, nou ja naar mijn mening dan.

Bij Sue-Yenne had Lucy aanvankelijk enige twijfels. Die werden echter snel weggenomen, zij is een bijzonder spontane dame met een mooie mond. U heeft overigens de primeur, want de foto's staan nog niet eens op La Chica Merengue, dat gebeurt pas over een uurtje of drie.

Sue-Yenne kan goed flirten (tenminste dat denk ik), maar daar slaat de titel niet op. Neen, gisterenmiddag liepen we door Punda. Lucy en Luchiano voorop en ik slenterde er iets achteraan. Bij het oversteken keek ik netjes naar links en zag geen auto, maar wel een leuk Antilliaans meisje in een minirokje. Ik keek wat langer naar links dan gebruikelijk en plotseling lachte het meisje mij verleidelijk toe. Om niet Lucy's toorn op te wekken schonk ik daar verder geen aandacht aan en hield het erop dat ik er gewoon extra goed uitzag die dag.

Een minuut later werden we echter ingehaald door dat meisje. Het bleek Stacey te zijn, die we in december op een verjaardagsfeest gezien hadden. We hebben toen een paar foto's van haar gemaakt en zij wilde graag nog meer foto's. Lucy maakte een afspraak en wij vervolgden onze weg. Toen kon ik wel tegen Lucy zeggen dat ik toch stellig de indruk had dat Stacey met mij aan het flirten was.

Lucy schoot in de lach. Wat moet ik daar nu weer van denken...

Een mededeling: gisterenavond is Nijhuis.net ge-update! Een nieuwe versie van het CasaNews dus. Wat kunt u daarin aantreffen? De volgende zaken:

• Verslag(je) van SQL Integrator's Technical Meeting te Avila Beach Hotel.
• Gevaar in de Dierentuin, met weergaloze fotomanipulatie door de CasaSpider zelf!
• Luchiano toegelaten tot de (Marnix) Basisschool.
• Melissa's Communie, verslag van een Communiefeest op Curacao met 48 foto's.
• Tot Slot met een beknopte beschrijving van de politieke situatie in Venezuela.

Onze Chica-voorraad is nu uitgeput. Dat legt het komend weekend extra druk op Lucy. De wereld wacht met ingehouden adem af of het haar gaat lukken...

Lucy en ik hebben geen familie op Curacao. Als we een avondje samen uit willen, zonder Luchiano, moeten we voor de kleine man een babysit regelen. Gisteren wilde Lucy naar het casino van Hotel Holland. Om elf uur begon daar een tombola.

Precies om half acht klopte de babysit aan. 'Hé, maar jij bent een Chica de la Semana!', zei Lucy tegen haar. Inderdaad, het was Jeanimeé. Meteen schoot Lucy een paar foto's van haar. Vervolgens werden er wat grappen gemaakt, over hoeveel geluk Luchiano had. En dat sommige mannen ineens een ziekte zouden veinzen om zich vervolgens door de babysit te laten verzorgen.

In casino's draait alles om geld en men geeft maar heel weinig weg. Na een lange rit naar Hotel Holland, vlakbij luchthaven Hato gelegen, vroeg Lucy hoe we aan de tickets voor de tombola konden komen. Dat kon dus niet meer, die werden aan het begin van de maand vergeven en nu waren ze op. Het Hotel Holland casino is niet bijster gezellig, daarom stelde ik voor naar Princess Beach te gaan. Dat is ook lekker dicht bij huis.

We namen plaats achter Lucy's favoriete speelkast. Ik ben eigenlijk helemaal geen gokkastliefhebber, maar had gisteren geluk. Mijn 8 dollar inzet groeide naar 20. Lucy verloor waarna we van kast ruilden. Vervolgens wist ik haar 3 dollar weer naar 20 op te waarderen, terwijl zij met mijn 20 het omgekeerde deed. Even later verhuisde Lucy naar een andere kast. Ik speelde relaxed door, regelmatig een Amsteltje drinkend. De hotdogs waren trouwens bijzonder lekker.

Na een tijdje had ik 130 dollar verzameld. 'Goed, bij 120 of 140 dollar stop ik', sprak ik met mezelf af. Even later cashte ik 120 dollar. Ik ging eens bij Lucy kijken. Zij had zo'n 50 dollar staan. De kast naast haar gaf veel meer aan. Een man zat op een kruk bij die kast, maar vertoonde niet veel activiteit. Wat bleek, Lucy speelde ook op die kast en maakte een mooie winst.

Ja, zo is een avondje casino best leuk. Jammer alleen dat het meestal niet zo gunstig verloopt. Luchiano had zich zoals gewoonlijk goed gedragen en de babysit ook. Jeanimeé had zelfs nog twee verhaaltjes voor hem voorgelezen. Toch heeft Luchiano liever dat ik voorlees, Jeanimeé heeft namelijk een beugel en het jong vond dat ijzer in haar mond een beetje eng. Hij moest er naar blijven kijken.

Wat voor Nederlanders het Eurovisie Songfestival is, is voor Zuid Amerikanen de Miss Universe Verkiezing.

Tussen beide verkiezingen bestaan vele gelijkenissen, zoals bijvoorbeeld de macht van het kapitaal en de onverklaarbare jury-beslissingen. Persoonlijk blijf ik echter liever twee uur voor de buis zitten om naar mooie dames te kijken, dan vijf uur gekwijl aan te horen. Ieder zijn smaak natuurlijk.

Om me voor te bereiden surfte ik wat rond op de diverse Miss Universe websites. Mijn favoriete was Miss Israel. Zoals het vaker gaat met mijn favorieten kwam ook deze niet door de voorrondes. De vijf finalistes kwamen uit Zuid Afrika, Venezuela, Servie-Montenegro, Japan en de Dominicaanse Republiek.

Op dit moment klinkt er steeds uit een stoel alhier: "Santo Domingo, Santo Domingo, Ra Ra Ra!!!". Vraag mij niet wat dat Ra Ra Ra betekent, maar de schone Amelia Vega uit de Dominicaanse Republiek is zo'n 20 minuten geleden tot mooiste vrouw ter wereld gekroond.

Dat is niet ten onrechte, Amelia is een bijzonder mooi exemplaar van het vrouwelijk ras. Haar oom is overigens Juan Luis Guerra, Santo Domingo's beroemdste musicus. Lucy is werkelijk in alle staten, ik vreesde even voor onze huisraad. Voor haar is het geloof ik net zo emotioneel als dat Nederland wereldkampioen voetbal zou worden. Ze belde meteen haar tante Elsa op, die aan het werk is in Bachata-bar San Rafael, maar dat was niet nodig. De TV stond ook daar aan en iedereen leefde mee met Amelia.

De halve finaleplaats van Martin Verkerk op Roland Garros verbleekt erbij, maar stiekem is de CasaSpider ook wel trots dat hij getrouwd is met een vrouw uit het land waar Miss Universe vandaan komt!

Het houdt gewoon niet op deze week, de Vrouw staat in het middelpunt van de belangstelling. Dat is goed! Af en toe wordt er een klein mannelijk deukje in dit beeld geslagen, door Andruw Jones bijvoorbeeld. Of gisteren door de geweldige Tim Duncan die de San Antonio Spurs op sleeptouw nam, die daardoor de New Jersey Nets versloegen in de eerste wedstrijd van de Best of Seven NBA-finale. Voor de leek: dat gaat dus over basketball.

Terug naar de vrouw. Huize CasaSpider is nog steeds niet van de opwinding bekomen met betrekking tot Amelia Vega. De eerste Miss Universe uit de Dominicaanse Republiek. Lucy heeft op internet verhalen en foto's gezocht. 's Avonds mocht ik de gevonden files publiceren op La Chica Merengue. Tevens is er een speciaal foto-album aangemaakt ter ere van Amelia Vega Polonca, zoals zij voluit heet.

Ik moest La Chica Merengue toch al updaten, de oude Chica de la Semana was over tijd. De nieuwe heet Brittney, neen, niet Spears van achteren. Het is wel de eerste Chica uit de Verenigde Staten en ze mag er zijn. Haar moeder kwam nog wel even bezorgd informeren of het niet een Nude-website was, maar dat vonden wij niet zo'n slimme vraag, immers Brittney had haar bikini niet uitgetrokken.

Nog meer vrouwelijks! Vanmorgen liep ik naar mijn werk. Vanaf de slagboom is het nog zo'n 100 meter over een zanderig terrein. Ik zag collega Yvette net haar auto parkeren, maar het duurde nogal lang voordat zij eruit kwam. Toen ik haar passeerde zag ik haar met haar hoofd tussen de knieën zitten. 'Ben je iets kwijt?', vroeg ik. 'Neen, ik ben mijn schoenen aan het poetsen', antwoordde Yvette. Kijk, dat vind ik nou eens leuk vrouwelijk gedrag.

Doen Nederlandse vrouwen ook zoiets?

Ik ben benieuwd hoeveel mensen het woord kroket in de titel lazen. Waar de buik vol van is... Zowel maandag- als dinsdagavond is er hard gewerkt aan de diverse websites. Over hard werken gesproken, wat ziet de nieuwe Blogger er goed uit!

Laten we beginnen met Nijhuis.net, waar u de volgende onderwerpen kunt aantreffen in het CasaNews:

• Amelia Vega, Miss Universe 2003!
• Chica de la Semana Brittney.
• Blogshares, virtueel geld verdienen.
• Tot Slot met domeinregistratie issues.

Afgelopen zondag moest Lucy scoren op het strand, wat betreft nieuwe modellen voor haar website. Niet zelden leidt een verhoogde druk tot een betere prestatie. Niet zelden leidt dit ook tot hartklachten, maar goed.

Het strand was vol, gelukkig niet zo vol als in Scheveningen of Zandvoort, maar goed gevuld. Dat verhoogt de kans op de aanwezigheid van potentiele Chica's. Na enig speurwerk had Lucy beet, de twee vriendinnen Joanne en Caroline. Deze week is Joanne de Chica de la Semana.

Beide dames zien er bovengemiddeld goed uit, maar over Joanne zei Lucy meteen: 'Dat is een kokette dame!'. Aan haar gezicht is te zien dat zij het leuk vindt om te poseren.

Een Filippijnse man zag Lucy met haar in de weer. Zoals bijna alle Aziaten en de CasaSpider had deze man een camera in de hand. Of hij ook wat foto's mocht nemen. Dat was geen enkel probleem voor Joanne, die er nog wat poses tegenaan gooide.

Als u zich verveelt, lees dan het CasaNews en/of bekijk de foto's van Joanne op La Chica Merengue.

Enjoy!

Het leven wordt steeds duurder, volgens mij is dat een grote truc. Heeft sparen eigenlijk wel zin, als geld steeds minder waard wordt? Nou ja, als het leven snel genoeg duurder wordt, hoeft men zich over sparen geen zorgen te maken.

Neem nu bijvoorbeeld de Nederlandse tijdschriften. Sinds jaar en dag koop ik wekelijks de Nieuwe Revu, de Panorama en de Autoweek. Ik kan mij nog herinneren dat ik in 1995 dacht: 'Sjonge, 4.95 is best duur voor zo'n blad!'.

Dat dacht ik trouwens ook van een zak chips, die 5.50 moest kosten. Guldens wel te verstaan. Na een tijdje begon ik ze toch te kopen. Kennelijk went alles.

Het verschil is echter dat de chips nog steeds 5.50 kosten, maar de Nederlandse tijdschriften steeds duurder worden. Vandaag besloot ik de bladen in de schappen te laten roesten. Acht gulden dertig (8.30) vind ik toch echt teveel voor een Nieuwe Revu. In Nederland kost hij 2.25 Euro.

Gelukkig worden de Chica's de la Semana van La Chica Merengue niet duurder, ze zijn nog steeds gratis. Caroline is de vriendin van Joanne, die vorige week aan de beurt was. De foto's zien er als gebruikelijk uitstekend uit, eigenlijk veel beter dan zo'n suffe Nieuwe Revu of Panorama.

Zaterdagmiddag werden we uiterst vriendelijk ontvangen en opgehaald door mijn Engelse collega Paul. Jammer genoeg (voor Paul) werkte de Curinta website, waar men aankomende en vertrekkende vluchten kan monitoren op vertraging, niet. Hierdoor was Paul keurig om vijf uur aanwezig op Hato Airport, terwijl wij een uur later landden dan gepland.

De eerste avond in huis was het wennen en ook nu nog. Met name Lucy mist denk ik wel de drukte van Santo Domingo, inclusief het vele geregel dat zij daar doet. Maar ja, de vakantie is voorbij...

Pas vanmiddag werd de vakantie helemaal afgesloten, namelijk toen ik onze honden Spider & Scooby Doo bij collega Walter ging halen. Het moet gezegd, de honden waren prima verzorgd, voor het eerst (even) karpatten-vrij en ze zagen er levenslustig uit. Met name Spider had continue de neiging om Nickie van achteren te bestijgen. Wellicht voelde hij dat het zijn laatste kans was.

Overigens zag Scooby Doo er ietwat merkwaardig uit, hij had een omgekeerde emmer op zijn kop. Een paar dagen na mijn vertrek bemerkte Walter een vleeswond bij Scooby. Hij bracht hem met flink wat moeite naar de dierenarts. De wond kon niet meer gehecht worden en om te voorkomen dat Scooby hem stuk zou bijten werd de emmer op zijn kop gezet. Scooby is er al aardig aan gewend en over een dag of drie zal de wond wel genezen zijn.

Lucy's website La Chica Merengue loopt steeds beter. Daarom vond zij het niet zo leuk dat de site gedurende onze vakantie niet ge-update werd. Ook hadden we geen Chica-voorraad meer. In Santo Domingo vond Lucy een geschikte kandidate. Woensdag 16 juli gingen Lucy en ik daarom op pad met Giset en met Lucy's nichtje Sugey, foto's maken.

We reden met een taxi langs de Malecon (boulevard). Giset moest in bikini en dat zou voor flink wat opschudding zorgen aan deze drukke weg. Gelukkig lag er een schip in het water. Het was de Paco Rabanne, een disco-boot die daar inmiddels al geen dienst meer voor deed. Een man aan boord had ons een tijdje aangekeken en bood aan dat we foto's aan boord mochten nemen. Dat was prettig met betrekking tot de privacy, ook al bleef de man ons, nou ja de dames dan, nauwgezet in de gaten houden.

De foto's staan inmiddels op de site. Oordeelt u zelf. Giset zoekt overigens contact...

Je kunt mensen verdelen in twee groepen, de rationele en de emotionele mensen. Als ik zo eens naar mijzelf kijk en daarna naar anderen, dan durf ik toch wel te stellen een exponent van de rationele mens te zijn. Dineren bij TL-licht is het meest romantische wat ik kan verzinnen.

Als je rationeel bent, en dat ben ik, dan is men automatisch meer onder de indruk van astronomie dan van astrologie. Even iets heel anders. Op feestjes of andere gezellige bijeenkomsten doet men regelmatig nieuwe contacten op. Dit gebeurt vaak enigszins onhandig, er dient over een drempel heengestapt te worden. Vaak wordt Het Weer gebruikt als openingsthema. Daar kan men zich niet aan branden, maar het is wel erg saai.

Onderwerpen die mijns inziens beter vermeden kunnen worden, zeker als men met het andere geslacht praat, zijn Het Werk en De Politiek. Het werk omdat het minstens zo saai is als het weer en de politiek omdat men zich daar wel aan kan branden. Bovendien wordt de boel er na een gesprek over het aanpakken van asielzoekers meestal niet gezelliger op.

Zelf heb ik gemerkt dat juist de anti-rationele astrologie een uitstekend onderwerp is als je een gesprek wilt voeren met een onbekende dame. Dat is eigenlijk niet zo verwonderlijk, want je kunt beiden vrijuit over allerlei karaktereigenschappen praten en zo een hoop van de ander te weten komen.

Nog interessanter wordt het om mogelijke aantrekkingskrachten tussen de diverse sterrenbeelden te bespreken. Zelf ben ik een Stier (Taurus) en volgens de boeken combineer ik goed met Vissen en Maagd. Nou, mijn ex was een Vis. Vissen is het sterrenbeeld van de derde maand, Maagd het sterrenbeeld van de negende maand. Daar zitten precies zes maanden tussen.

Nu wil het toeval dat mijn werkelijke favoriete sterrenbeelden qua vrouw Steenbok (eerste maand) en Kreeft (zevende maand) zijn. Met precies zes maanden er tussen! Is dat toeval?

Toen wij op een zondag naar Mambo Beach gingen om te zwemmen en naar nieuwe Chica's te zoeken voor La Chica Merengue, lag ik met Luchiano wat in zee te spelen. Plotseling viel mijn oog op een vrouw die heel relaxed in het water lag. Ik was ietwat gefascineerd door de mysterieuze glimlach op haar gezicht en overwoog Lucy te gaan halen. Dat heb ik uiteindelijk niet gedaan, want meestal vindt Lucy mijn keuzes maar niets, behalve toen ik haar koos natuurlijk.

Tot mijn verbazing zag ik Lucy een kwartiertje later samen met de relaxte dame op pad gaan om foto's te maken. Ze heet Valerie en sinds gisteren is zij Chica de la Semana. De meisjes vullen altijd een formulier in met hun hobby's en andere zaken. Aangezien de astrologie reeds in mijn hoofd zat was ik nieuwsgierig naar Valerie's sterrenbeeld. Wel, ze is een Steenbok, wederom een bevestiging van mijn theorie.

P.S. Wat zijn nog meer leuke/interessante onderwerpen op feesten en partijen?

Lucy's website LaChicaMerengue loopt steeds beter. Nog even en LaChicaMerengue wordt als merknaam even groot als pak hem beet Disney. Tot dusverre werd de site gehost als subdomain van Nijhuis.net.

Vooral Lucy was enigszins bevreesd dat een of andere snoodaard er op zekere dag met ons domein vandoor zou gaan. Daarom heb ik lachicamerengue.com snel voor tien jaren vastgelegd, dat zal ze leren! Het was meteen een mooie gelegenheid om een andere host te zoeken en ook dat is gelukt. Het is een host met veel meer mogelijkheden, vooral omdat hij onder Linux draait.

Toch heb ik me daar een beetje mee in de vingers gesneden. Een van de grootste verschillen tussen Unix en Microsoft is dat Unix wèl case-sensitive is. Dat heeft me al een aantal uren werk bezorgd, linkjes aanpassen en foto's opnieuw invoegen. Nog steeds werkt niet alles naar behoren, maar er wordt aan gewerkt.

Ter compensatie van al dit technisch geneuzel heb ik een foto van de nieuwe Chica de la Semana geplaatst. Het is Sue-Anne uit Curacao. Na zoveel dames in bikini gefotografeerd te hebben valt mij het hoge aantal tatouages op. Bijna iedere chica heeft er tegenwoordig wel een, of meer.

Persoonlijk hou ik er niet zo van en maakt een tatouage het model naar mijn smaak ietwat ordinair. Dat kan natuurlijk ook aan mijn generatiekloof liggen. Wat vind u zelf van tatouages?

Iets geheel anders. Zojuist hoorde ik een hoop gegrom buiten, van onze honden Spider en Scooby Doo. Snel nam ik poolshoogte en ja hoor, ze hadden weer eens een leguaan te pakken. Lucy wordt daar woedend om, dat ze zo'n arme leguaan te grazen nemen.

Ze jagen hem op en scheuren hem uiteindelijk aan stukken. Maar ze eten hem niet op, dat is nog het ergste. Ik probeerde de leguaan te redden en verkocht de honden een knal, maar het beest bewoog al bijna niet meer.

Het plan is nu om een rubberen leguaantje te kopen en de honden eens grondig te gaan dresseren. Zijn er eigenlijk dames met een tatouage van een leguaan?