« July 2002 | Main | September 2002 »

August 2002 Archives

August 1, 2002

Aan het werk

Het moest er een keertje van komen, vakanties duren nu eenmaal niet oneindig lang. Na een maand relaxen moest ik vandaag weer aan het werk. Gelukkig kon ik op mijn gemak wennen, er waren geen problemen. Dus heb ik mijn laptop wederom bekend gemaakt aan het Aqualectra domein en achterstallige mail (een paar honderd) gedownload. Verder een rondje gelopen om met de collega's te praten. Dat het allemaal zo gemakkelijk ging, is zeker ook te danken aan collega-DBA Wim van CuraBelgica, die de zaak uitstekend in zijn eentje heeft gerund.

De hele dag heb ik overigens het idee dat het maandag is. Toch slim van mij om op een donderdag te beginnen, of niet soms?

Politieke historie Republica Dominicana

Ik heb even de behoefte om de politieke geschiedenis van de Dominicaanse Republiek schematisch weer te geven. Misschien wat vrieemd, maar er schuilt toch zeker geen kwaad in? Is het trouwens bekend dat Columbus in 1492 als eerste voet aan wal zette in dit land? In het jaar 1496 werd de stad Santo Domingo gesticht. Maar daar gaat het nu niet over.

We beginnen in het jaar 1930, als de dicator Rafael Leonidas Trujillo de macht grijpt. Deze man voerde een waar schrikbewind met als dieptepunt een slachtpartij onder Haitianen, de buren van de Dominicanen op het eiland Hispaola, in het jaar 1937. Volgens schattingen vonden tussen de 15.000 en 37.000 Haitianen, mannen, vrouwen en kinderen, de dood. De meest plausibele verklaring voor deze moord is dat het de racistische Trujillo een doorn in het oog was dat arme, zwarte Haitianen het land binnenkwamen en zich mengden onder de iets blankere bevolking. Trujillo bevorderde juist de immigratie van blanke Joden en Spanjaarden.

In 1961 werd de door velen gehate Trujillo op straat doodgeschoten. In 1962 werd Juan Bosch (PLD) tot president gekozen, maar hij werd onmiddellijk afgezet bij een militaire staatsgreep. Het waren turbulente tijden, totdat de Verenigde Staten in de persoon van Lyndon Johnson in 1965 mariniers naar de Dominicaanse Republiek zonden, enerzijds om de strijdende partijen uit elkaar te halen, anderzijds om te voorkomen dat de Dominicaanse Republiek een otra Cuba (nog een Cuba) zou worden. In 1966 werden nieuwe verkiezingen gehouden, gewonnen door Doctor Joaquin Balaguer, die overigens verscheidene functies had uitgeoefend onder Trujillo. Mijn (Dominicaanse) echtgenote Lucy tilt daar niet zo zwaar aan, als Trujillo je namelijk voor een functie vroeg, kon je of 'ja' zeggen, of het met de dood bekopen.

In 1970 en 1974 werd Balaguer herkozen. In 1978 kwam er een ommekeer, de PRD (Partido Revolucionario Dominicano) kwam aan de macht in de persoon van Antonio Guzmn. Veertig dagen voor het verstrijken van zijn vier jaren pleegde Antonio Guzmn zelfmoord. Zegt men... De PRD bleef echter aan de macht doordat Salvador Jorge Blanco de verkiezingen van 1982 won.

In 1986 won Balaguer van de PRSC voor de afwisseling en hij herhaalde dit met een nipte overwinning op zijn eeuwige rivaal Juan Bosch in 1990. Na de verkiezingen van 1994 werd een vrijwel blinde Balaguer met een minieme marge tot winnaar uitgeroepen tegen Francisco Pea Gmez (PRD) en Juan Bosch. De aanwijzingen voor verkiezingsfraude waren zo sterk dat de normale ambtstermijn van vier jaren werd ingekort tot twee. De moeder van Pea Gmez was Haitiaanse. Om die reden voelde Pea Gmez veel sympathie voor Haiti. Balaguer probeerde in de debatten steeds de indruk te wekken dat bij winst van Pea Gmez deze ernaar zou streven Haiti en de Dominicaanse Republiek te verenigen tot n land. Pea Gmez ontkende dit ten stelligste. Overigens werd in de jaren tachtig kanker vastgesteld bij Pea Gmez, hij had een levensverwachting van slechts enkele maanden, vertrok naar de Verenigde Staten voor een behandeling en stierf uiteindelijk in 1998, meer dan tien jaar later.

Gevolg was dat er in 1996 opnieuw verkiezingen waren. Deze werden gewonnen door Dr. Leonel Fernndez Reyna van de PLD. Tenslotte won op 18 mei 2000 Hiplito Meja van de PRD en is daarmee de zittende president van de Republica Dominicana.

Zoals al eerder in dit log gemeld overleed Doctor Joaquin Balaguer 14 juli 2002 op 95 jarige leeftijd. De twee andere grote staatsmannen, Juan Bosch en Francisco Pea Gmez waren al een paar jaren eerder overleden.

August 3, 2002

Dokter maakt bang

Lucy heeft al geruime tijd last van haar maag. Ze houdt echter niet zo van doktoren (wie wel) en dus duurde het een tijdje voor we hem bezochten. De dokter wist ook niet wat het was, maar liet voor de zekerheid enige bloedonderzoeken doen. Vrijdag in de namiddag belde de dokter en zei tegen Lucy: 'Ik heb de uitslagen binnen, je hebt een ernstige infectie, kom volgende week langs voor medicatie.' Lucy schrok zich een hoedje en vroeg of ze onmiddellijk langs kon komen. Maar de dokter had al opgehangen.

Een uitstekende manier om iemands weekend te verpesten, op vrijdag zeggen dat iemand iets ernstigs onder de leden heeft en maandag terug moet komen. Lucy verkeerde in de veronderstelling dat zij stervende was en voelde zich dus ook overeenkomstig. Thuisgekomen belde ik de dokter en we konden meteen langskomen. Het viel allemaal mee, een antibiotica-kuur van een week en het probleem moet opgelost zijn.

Wederom een bewijs dat men zich er bewust van dient te zijn welke impact sommige uitspraken kunnen hebben.

Kermis in Otrabanda

Lucy bedwingt de stierNa het bezoekje aan de dokter waren we toch wel opgelucht. Nu woont mijn dokter vlakbij Aqualectra Distribution, in Otrabanda. Op het terrein naast Aqualectra staat al sinds enige weken een kermis. Daar hadden we nu echt zin in.

Een van de voordelen van het hebben van een kind is dat je naar zo'n evenement toekunt. En onder het mom van het kind begeleiden mag je ook in de botsauto's, in de rups en in de schommelboot. Dat heb ik dus gedaan.

Lucy wilde eigenlijk dat ik ook nog op de rodeo-stier ging zitten, daar had ik echter niet zoveel zin in. Er viel immers ook geen kind te begeleiden. De zwarte stier had echter een onweerstaanbare aantrekkingskracht op Lucy en dus ging zij er zelf maar opzitten. Niet nadat zij de man aan de joystick had bezworen de stier niet te laten bewegen.

De Amstel-biertjes waren niet duur, bijna happy-hour prijzen en zo vermaakten wij ons wel op het kermisterrein. Plotseling krijg ik ook weer zin in circus...

August 4, 2002

Luchiano is soms grappig

Gisteren was Luchiano (4 jaar) maarliefst twee keer grappig op n dag. Om een uur of twaalf moest hij eten, ditmaal was het macaroni. Nu is Luchiano een bijzonder langzame eter, tot onze grote ergernis. Iedere keer moet ik weer zeggen 'Hapje!' en dan neemt het jong uiteindelijk weer een hap. Onvoorstelbaar dat iemand zolang eten in zijn mond kan houden. Op de computer speelt Luchiano vaak 'Guus in het Pretpark', een leuke CD met allerlei spelletjes. En van die spelletjes gaat over de landen in Europa. Op een bepaald moment zei ik tegen Luchiano, om hem iets sneller te laten eten: 'Maar die macaroni vind jij toch hl lekker, want jij bent dol op eten uit Italie!'. Waarop Luchiano antwoordde: 'Nee, ik wil eten uit de Tsjechische Republiek'. Na enige tijd gevolgd door: 'Wat is eigenlijk het eten van de Tsjechische Republiek?'.

's Middags gingen we naar Punda, eigenlijk om mijn nieuwe bril op te halen, maar de brilllenzaak was al om vier uur dicht. Als compensatie gingen we een bikini voor Lucy zoeken. Bikini's uitzoeken kan lang duren, geloof mij. Luchiano en ik stonden ons dan ook te vervelen in die winkel. Het jong was wat moe en wilde dat ik hem zou dragen. 'Kom eens naar beneden met je hoofd', zei hij en als ik dat dan deed pakte hij mij snel vast zodat ik hem moest dragen.

Daar trapte ik natuurlijk niet in. De tijd verstreek en, hoe toepasselijk, ik keek naar een draaibare vitrinekast met horloges. Luchiano kwam erbij staan, ik draaide de vitrinekast een kwartslag verder. 'Nee, nee, papi, ik wil die andere nog een keer zien, daar is een mooi horloge!'.

Ik draaide de kast terug en Luchiano wees op een mooi horloge onderin de vitrinekast. 'Kijk papi, die is mooi, kom kijken!'. Ik boog mijn hoofd wat om het horloge beter te kunnen bekijken en Luchiano sloeg meteen zijn handen om mijn nek. Verbouwereerd moest ik toegeven dat zijn truc om mij hem te laten dragen was geslaagd.

Zussen

Marilyn, La Chica de la SemanaSoms heb je geluk, soms pech. De laatste tijd had Lucy wat moeite om een Chica de la Semana te vinden. Ofwel waren er geen aantrekkelijke dames op het strand van Mambo te vinden, ofwel zeiden de wel aantrekkelijke dat ze geen zin hadden.

Afgelopen dinsdag had Lucy goed beet. Drie leuke zussen uit Eindhoven in de leeftijd van 14, 16 en 18 jaar waren wel te porren voor een fotosessie. Daarmee was de tegenslag van de afgelopen tijd in een klap goedgemaakt.

Na afloop wilden de dames weten of ze de foto's ook op een CD konden krijgen. Wel, dat viel te regelen en vandaag kwamen ze, vergezeld van hun vader, de CD ophalen op het strand. Pa wilde nog wel even weten wat er precies met de foto's zou gebeuren, men weet immers maar nooit. En zo is het ook.

Klik op de foto, ga naar de Chica de la Semana en stem voor Marilyn!

August 5, 2002

Vrouwenwielrennen

Afgelopen weekend is de Tour de France Feminine van start gegaan. Nu zal ik de laatste zijn die het vrouwenwielrennen niet serieus neemt, ja zeg, straks zegt iemand nog dat ik die Tour dan zelf maar moet gaan fietsen. En dan heb ik toch een probleem.

Toch schoot ik bij de beelden van Studio Sport even in de lach en wel toen n van Nederlands grootste sportvrouwen aller tijden werd genterviewd, Leontine Zijlaard-van Moorsel. Aan dat Zijlaard kan ik nog steeds niet wennen, evenmin als aan haar zelfaangeleerde Rotterdamse accent trouwens, maar daar gaat het nu niet om. Met de Farm Frites/Hartol ploeg won zij de ploegentijdrit met een gemiddelde snelheid van meer dan 48 km/h. Nu vind ik een van de leuke dingen van Leontine dat zij altijd haar best doet om zo vrouwelijk mogelijk te zijn, ook tijdens de wedstrijden. Zo lakt ze haar nagels, stift haar lippen en heeft oog voor detail op het gebied van haar kleding. Leuk. Op de vraag van de interviewer waarom de ploeg zo goed gepresteerd had op de ploegentijdrit, antwoordde Leontine: 'Ja, onze fietsen waren ook z mooi en de helmen kleurden er z goed bij'.

Uit de mond van pak hem beet Lance Armstrong had zo'n uitspraak toch werkelijk hilarisch geweest...

CasaSpider Update

Met een nieuwe bril en enige moeite heb ik het aloude ritme van de maandagavond hervat. Tja, op maandagavond heb ik mij de zware taak gesteld om de www.nijhuis.net website te updaten. In vergelijking met vorige week (vakantieverhaal Santo Domingo) is het een kleine update geworden. Als we het weblog even als nieuwsbrief misbruiken, komen de volgende punten aan de orde. Voor de goede orde: het CasaNews is te vinden onder de gele CasaNews button...

  • Geboortefeest Arwin Sanjiv Cuppen
  • Kermis in Otrabanda
  • Een zaterdag in Punda
  • Einde Roadwatch
  • Tot Slot

Komt dat zien!

August 6, 2002

Colombia

Elvira, de vaste schoonmaakster van Aqualectra Distribution heeft twee weken vakantie. Zij wordt vervangen door Dahiana, een Colombiaanse dame. Op een aantal gebieden een hele vooruitgang, zo is Dahiana bijna veertig jaar jonger dan Elvira. Vanmorgen hadden we het over de aankomende visumplicht voor Colombianen op Curacao. De Colombiaanse ambassadeur is hier fel tegen gekant, logisch. Zijn belangrijkste argument is dat de (drugs)criminelen hun weg toch wel naar Curacao vinden en dat juist touristen en mensen die wel goeds in de zin hebben zullen worden afgeschrikt.

Zojuist hoorde ik op Radio Hoyer dat vanmorgen de 26e moord van dit jaar op Curacao plaatsvond. Het betrof reeds de achtste Colombiaan. Zoek het verband...

August 7, 2002

De splinter en de balk

Afgelopen maandag heb ik mijn nieuwe brillen opgehaald. Een gewone en een zonnebril. Dat werd wel tijd, want mijn oude bril was danig versleten. Hij had kunststof glazen (...) en die zijn vatbaarder voor krasjes dan glazen glazen (...). Die theorie is door mijn bril in de praktijk gebracht, want het werd wel erg moeilijk om er doorheen te kijken. Maar ja, dankzij de Theorie van de Glijdende Schaal, waarover later wellicht meer, went alles.

Ik nam de nieuwe brillen in ontvangst, zette de gewone op mijn neus en reed naar huis. Het is altijd even wennen met een nieuwe bril. Enige jaren geleden switchte ik van een bril met grote glazen (formaat 17" monitor) naar een kleiner model. Gek genoeg zag ik ook alles kleiner, dat was een heel vreemde gewaarwording. Zo dacht ik dat een rijksdaalder een gulden was en toen ik Babi Pangang bij de Chinees ging halen, wilde ik protesteren vanwege de veel te kleine portie.

Thuis zat ik mijn gewone dingen te doen en iets stoorde me. Wat bleek, er zat een minuscuul vlekje op een van de brillenglazen. Ik moest het gewoon weghalen. En dat is nu de situatie waarin ik mij bevind. Ik ben zeer gevoelig geworden voor vuil op de glazen en dat terwijl ik vroeger door een soort van krassenlandschap heenkeek. Pseudo-filosoof als ik ben heb ik daar tijdens mijn toiletbezoek van vanmorgen eens diep over nagedacht. Abstraherend kwam ik tot de conclusie dat het aloude gezegde Hij ziet de splinter in het oog van een ander, maar niet de balk in zijn eigen oog (vrije interpretatie) hierop van toepassing is.

Weet iemand een beter spreekwoord/gezegde?

Het Huishouden

Mannen hebben een hekel aan het huishouden, dat is genoegzaam bekend. Vrouwen doen het huishouden al sinds jaar en dag en derhalve wordt er wel eens geargumenteerd dat vrouwen nu eenmaal meer geschikt zijn voor het huishouden. Dat er een soort huishoudsgen bestaat.

Vandaag hoorde ik echter een theorie die mijns inziens dichter bij de waarheid komt. Het gaat er niet om of vrouwen meer geschikt zijn voor het huishouden, sterker nog, zij hebben er k een hekel aan. Neen, het gaat erom wie het langste in een vies huis kan leven. En dat winnen mannen altijd!

August 8, 2002

Nogmaals Colombia

Gisteren is Alvaro Uribe als nieuwe president van Colombia genstalleerd. Hij volgt Pastrana op. Het beroep president lijkt mij persoonlijk wel wat: status, macht, geld en vrouwen. Toch zou ik niet graag in Uribe's schoenen staan. De hoofdstad Bogota was afgegrendeld, het luchtruim verboden terrein en maarliefst 20.000 soldaten moesten de veiligheid van Uribe garanderen. Bovendien werd de inauguratie in besloten kring gevierd. Dit alles om Uribe in ieder geval levend aan zijn ambtstermijn te laten beginnen.

Kort samengevat zijn de problemen in Colombia de enorme armoede onder het grootste gedeelte van de bevolking, de terroristische FARC organisatie, die schatrijk geworden is door drugs en ontvoeringen (tien per dag) en natuurlijk de naam van drugsland nummer n in de wereld. Ga er maar aanstaan. Van het LPF wordt in Nederland betwijfeld of ze de vier jaren vol gaan maken, bij Uribe is het meer de vraag of hij over vier jaar nog leeft. Op de dodenlijst van het FARC staat hij op nummer n.

Gisteren had ik overigens een leuk gesprekje over Colombia met Dahiana, onze schoonmaakster. Zij vroeg mij of ik al ooit in Colombia was geweest. 'Nou nee, het lijkt me wel een mooi land, maar ik heb geen zin om ontvoerd te worden', antwoordde ik haar.
'Ach, dat valt best mee, dat gebeurt alleen in de bergen. Hoef je echt niet bang voor te zijn', aldus Dahiana.

Drie minuten later vroeg ik haar of zij Colombia niet miste. 'Niet echt, twee jaar geleden ging ik ernaartoe, maar het is daar zo crimineel, nee ik heb liever mijn rust!'. Ja, ja, en mij daar zo heen sturen zeker...

Wim geeft cursus

Een uurtje of wat geleden ben ik thuisgekomen van onze interne SQL Integrator cursus Oracle 8i, verzorgd door goeroe Wim Jans. Vele nieuwe features passeerden de revue en Wim bleek een onderhoudende docent. Immers, niemand is in slaap gevallen. Dat Wim zo onderhoudend is, daar kan hij zelf niets aan doen. Hij heeft gewoon geluk gehad dat hij uit Belgie komt.


Wim Jans, Oracle8i (en 9i) Goeroe


De opkomst viel me iets tegen, een man of tien schat ik. Gelukkig was er voor meer lunchpakketten gezorgd, maar die gingen desondanks op. Ja, een Oracle-cursus staat gelijk aan twee uur hard werken op het land. Wij hebben onze kennis-injectie achter de rug.

Op een eiland als Curacao is het een beetje behelpen met cursussen, het kost teveel geld om iedereen elke keer maar naar Nederland te sturen. Daarom moeten we inventief zijn en zo'n interne cursus is daar een uitstekend middel voor. En ook voor de docent van die avond is het een zeer leerzaam event, zowel door de voorbereiding die hij/zij in het onderwerp heeft moeten steken, als door de oefening in presenteren.

August 9, 2002

Waar ben ik?

Het is leuk om te weten waar bezoekers van een website vandaan komen, geografisch gezien. Zo heb ik laatst Geobutton op deze site gezet, juist boven het klokje. Op de La Chica Merengue website zag ik in de statistieken plotseling een nieuw land opduiken: Guatemala. Nu zijn op La Chica Merengue leuke dames in bikini te zien. Na zo'n 20 hits uit Guatemala kreeg ik visioenen van een wigwam met ADSL, waar een geile indiaan de hele dag naar onze Mambo-foto's zit te kijken.

Nu internet ik zelf op verschillende manieren. Laatst logde ik in via Curanet, een lokale provider. En wat zag ik in mijn Geobutton? Ik bevond mij klaarblijkelijk in Guatemala! Curanet is van server gewisseld en het zijn gewoon Curacaoenaars die naar de bikini's komen kijken.

Graag ik hoor ik van u of de Geobutton bij u wel de juiste geografische lokatie aangeeft...

August 10, 2002

De Chinese Pluche Fetishist

De Otrabanda kinderkermis blijft maarliefst zes weken staan, tot eind augustus. Gisteren zijn we er voor de tweede keer naartoe geweest. Behalve de gebruikelijke attracties als botsauto's zijn er ook wat gokspellen. En daarvan is een vijvertje met drijvende asbakken, waar je guldens in moet zien te mikken. Nu hou ik helemaal niet van gokspelletjes, maar het meisje bij de asbakjes zag er wel leuk uit. Voor een foto met Catalina wilde ik wel drie pogingen wagen. De eerste twee guldens verdwenen zoals verwacht in het water, maar de derde was raak! Nu ben ik nog vergeten te vertellen dat die asbakken op schotels met verschillende kleuren staan. Wit, blauw en rood. Er is maar n rood schoteltje, een paar blauwe en de rest is wit. Mijn doelpunt betrof een asbak op een wit schoteltje en derhalve won ik maar een klein pluchen beestje. Een blauw walvisje.

Catalina was oprecht blij voor mij, of deed erg goed alsof, en poseerde voor de overhandiging van het kleinood. Lucy kon niet achterblijven en wilde ook een keer gooien. Geloof het of niet, maar zij gooide die gulden pardoes in de asbak op het rode schoteltje. Ze mocht een grote pluchen pinguin uitzoeken. We kletsten nog even met Catalina, die ons de prijzen wel gunde.

Dat werd even later wel anders. Er verscheen een Chinees op het toneel. Na een minuut of vijf guldens werpen, vertrok de Chinees breed lachend met een pluchen beest of acht. De man gooide vrijwel steeds raak. Even later zagen we hem samen met zijn vrouw, helemaal behangen met pluchen beesten. Een uurtje later zagen we de Chinees weer naar Catalina vertrekken. Inmiddels glimlachte zij al lang niet meer zo vriendelijk. Wederom vertrok de Chinees met een lading pluche. Lucy ging eens informeren bij Catalina wat zij van die Chinees vond. 'Oh, iedereen mag natuurlijk zo vaak spelen als hij wil, ook als je wint. Maar die Chinees wint wel erg vaak en het ergste is, hij komt iedere dag!' De pluchen beesten hangen uitgestald in haar stand en als de Chinees weer eens is geweest, dunt dat aardig uit. En een met pluche volgehangen stand trekt nu eenmaal meer bezoekers.

Nog drie weken, Catalina...

Republica Dominicana, De Index

Alle posts over de Republica Dominicana / Santo Domingo op een rijtje.

Politiek

Vakantie

Diversen

Hasta luego!

Paola

Wij moeten eens praten, beste lezer. Ik heb de gewoonte om nieuwe Chica's de la Semana even in het weblog aan te stippen. Ik heb er nog geen enkele keer, voor zover ik mij kan herinneren tenminste, commentaar op gehad. Het kan natuurlijk zijn dat u door ademloze bewondering niet in staat bent een woord uit te brengen, laat staan een zin in te tikken. Dit log wordt echter ook door vrouwen gelezen en die zullen daar vast minder last van hebben.

Na zeven jaar Curacao en bijna vier jaar huwelijk met een Dominicaanse schone kan het niet anders dan dat men (ik dus) ietwat wordt meegesleurd in de Latijns-Amerikaanse cultuur. Dan loopt men (ik dus) het risico dat men (...) het contact met de Nederlandse werkelijkheid enigszins kwijtraakt. Kort en bondig: zijn er mensen die aanstoot nemen aan deze foto's? U kunt het nu nog zeggen, want als ik weer niks hoor, dan ga ik gewoon door.


Paola, La Chica de la Semana


Vandaag lagen we weer heerlijk op het strand. Lucy, La Chica Merengue, wordt steeds bekender op het strand van Mambo Beach. Het voordeel hiervan is dat zij steeds minder moeite hoeft te doen om een nieuwe kandidate te vinden. Zo ook vandaag, zij stond op, liep tien meter naar links en vond daar meteen Paola bereid om te poseren. Sterker nog, Paola vond het een hele eer en had er al stiekem op gehoopt. Zij is immers een vriending van Christal en Diana, die reeds Chica de la Semana geweest zijn.

Ook Paola is een leuke dame, afkomstig uit Colombia en sinds drie jaar op Curacao wonend. Zij spreekt heel goed Nederlands. En u kunt uiteraard op haar stemmen...

August 11, 2002

Vrouwelijke Popsterren

Gisteren was er op TeleSur een special over Shakira. Nou ja, over Shakira, de special begon met nummers van haar concurrentes. Nummer een was Britney Spears, geen onaardig meisje, geen onaardige nummers en wel heel veel verkopen. En ze is natuurlijk de beroemdste jonge vrouwelijke popster.

De volgende concurrente was Paulina Rubio. Met deze Mexicaanse heb ik niet veel, twee leuke nummers, maar alles klinkt fabrieksmatig en ze is (ik vind haar) niet bijzonder knap. Ergerlijker is dat Paulina zichzelf het liefst vergelijkt met Madonna. Ha, ha, daar is ze nog wel een paar lichtjaren van verwijderd. Ga vooral zo door, meisje.

Een dame die ook niet zo bijzonder goed kan zingen is Thalia. Thalia komt net als Paulina Rubio uit Mexico, maar dit is nu wl een bijzonder leuke dame. Toen ik zeven jaar geleden naar Curacao emigreerde, werd ik op TV geconfronteerd met het verschijnsel Telenovela, de Spaanstalige tegenhanger van de Soap. De eerste Telenovela die ik zag was Maria la del barrio, met Thalia in de hoofdrol. Ik was op slag verliefd. Haar enige nadeel is dat ze op dit moment getrouwd is met Tommy Mottola, de ex van Mariah Carey.

Tot zover de concurrentes. Het wordt tijd voor een ranglijst, daar hou ik immers van. Wel, als we het alleen over de jonge vrouwelijke popsterren hebben, dan blijft Madonna buiten beschouwing. Zij is natuurlijk wel de onbetwiste nummer n op vrouwelijk popmuziek-gebied. Van de jonge dames is Shakira met afstand mijn favoriet. Qua uiterlijk moet zij het afleggen tegen Britney Spears en al helemaal tegen Thalia. Maar muzikaal kan er niemand aan haar, en haar uitstekende band, tippen. Shakira maakt echt muziek, muziek waar je een live-concert van wilt meemaken. Op nummer twee komt voor mij Thalia, dat mag duidelijk zijn. Haar liedjes doen me niet veel, maar dat geldt ook voor die van Britney en Paulina. Britney wordt derde en Paulina eindigt onderaan op plaats vier.

Wie is het niet met mij eens?

August 12, 2002

Computers zijn net mensen

Aqualectra is het electriciteits- en waterleidingbedrijf op Curacao. De klanten kunnen betalen bij vier betaalkantoren: Otrabanda, Santa Maria, Santa Rosa en Barber. Op alle betaalkantoren staat een Compaq Server en dat al sinds ruim drie jaar. De servers moeten ge-upgrade worden naar Windows/2000 en dat doen wij n voor n. We halen een server van de betreffende lokatie op, transporteren hem naar Otrabanda en installeren hem daar opnieuw. Als de server klaar is, mag hij weer terug.

Nu komt het vreemde. Deze servers draaien al ruim drie jaren zonder een enkel probleem. Op het moment dat ze echter getransporteerd zijn en opnieuw genstalleerd dienen te worden, komen allerlei gebreken aan het licht. Twee servers kunnen we al niet meer gebruiken en verdwijnen op de schroothoop. Is het met mensen niet precies hetzelfde? Neem een oude zwerver, helemaal vervuild. 's Zomers en 's winters, dag en nacht, leeft deze man zonder problemen op straat. Soms wordt zo'n zwerver wel eens van de straat geplukt en helemaal schoongewassen. En prompt gaat hij de pijp uit. Zo ziet men maar weer: oude computers en mensen moet men met rust laten.

Maxima in Otrabanda

Vandaag geen reguliere nijhuis.net update. Neen, vandaag hadden wij wat anders te doen. Sinds gisteren zijn Prins Willem Alexander en Prinses Maxima op Curacao. En vanavond gaven zij acte de presence op het Brionplein. Veel mensen waren uitgelopen om het prinselijk paar te bekijken. En wij dus ook. Zoekend naar een geschikte plaats om foto's te nemen, moesten wij onder wat dranghekken doorkruipen. Toen ik dat deed, hoorde ik een hard geluid. Lucy dacht nog dat de camera gevallen was, maar ik wist wel beter: ik was uit mijn broek gescheurd. Wat moest Maxima nu wel niet denken.


Willem Alexander en Maxima in Otrabanda

Het was drukker dan ik gedacht had op het Brionplein. En Willem en Maxima liepen ook harder dan ik gehoopt had. Tussen al die mensen, in het donker, was het geen sinecure om een foto te schieten. Nou ja, ik heb er meer dan 50 gemaakt, slechts 13 zijn kwalitatief goed genoeg om bewaard te worden. Wel, wij hebben ze gezien en daar ging het om. In mei waren Alex en Maxima er ook al, toen moesten zij hun bezoek echter voortijdig afbreken wegens de moord op Pim Fortuyn, 6 mei 2002.

Na afloop heb ik nog een succesje geboekt. Gedurende lange tijd ben ik op zoek naar de snack El Canario. Heb hem tot nu toe nooit kunnen vinden, maar nu dus wel. En het moet gezegd, de lomitu (ossenhaas) smaakt er voortreffelijk!

August 13, 2002

Keten van Toevalligheden

Hmm, de titel dekt de lading niet helemaal, of laat ik het zo zeggen, is een beetje te zwaar. Eigenlijk had ik gisteren mijn website moeten updaten, maar dankzij niemand minder dan Alex en Maxima ging dat niet door. Logischerwijs zou de update dus vanavond moeten hebben plaatsvinden (is dat goed Nederlands?). Om een uur of vier werd ik op mijn werk gebeld door Lucy. Zij was met Luchiano naar Punda gegaan. Omdat we thuis geen electriciteit en geen water hadden.

Op Curacao gebeurt het wel vaker dat een wijk gedurende een uur of twee van stroom verstoken blijft. Even wachten en hij komt vanzelf weer terug. Dat er echter tegelijkertijd geen stroom n geen water was, dat had ik nog nooit meegemaakt. 'Hebben we echt geen stroom n geen water?', informeerde ik voor de zekerheid. 'Nee, we hebben geen stroom n geen drppel water', bevestigde Lucy.

Toen ging er bij mij een belletje rinkelen. Zouden we misschien afgesloten zijn? Immers, sinds de vakantie had ik al niet meer betaald. Allereerst zocht ik mijn openstaande schuld op en betaalde die via de telefoon. Dat kan namelijk bij ons. Vervolgens ging ik naar collega Karin, om te vragen of ik misschien afgesloten was. En dat was zo. Ik had inmiddels wel betaald, maar had hier geen bewijs van, aangezien de betaling telefonisch was geschied. Karin trad kordaat op en belde het hoofd Afsluitingen. Zij legde de situatie uit en zorgde ervoor dat ik op de lijst van zogenaamde reconnects kwam te staan. Het afsluiten van het water bleef een vreemde zaak, dat zou Aqualectra normaliter nooit doen.

Ik belde Lucy om haar de toestand te vertellen en Lucy meldde mij dat ze iemand in de straat met de waterleiding bezig had gezien. Ik belde de storingsdienst van Aqualectra en deze bevestigde dat er in onze straat een leidingbreuk was geweest. Wat een toeval toch. Als er niets met het water was gebeurd, had ik waarschijnlijk gedacht dat het een normale stroomstoring betrof en hadden wij de gehele avond/nacht geen stroom gehad. En had ik de website niet kunnen updaten.

Dat updaten is helaas niet gelukt en dat kwam zo. Doordat alles goed leek af te lopen stelde ik Lucy telefonisch voor om haar op te halen bij Pleincaf Wilhelmina. Daar dronken wij Grimbergen Dubbel en rookten sigaren. U voelt hem al aankomen, het updaten is er daarna bij ingeschoten. Voor morgen beloof ik wijselijk niets...

August 14, 2002

Kookkunsten

Tussen de middag krijg ik altijd wel iets te eten van Lucy, lekker conventioneel. Meestal maakt zij een lekker soepje met eieren. Soms hebben we blikken Unox-soep in huis, dat vind ik ook wel eens lekker voor de afwisseling. Gisteren was het Unox-dag, tomaten-groentensoep. Tijdens het eten was ik druk aan het internetten. De soep smaakte niet echt vies, maar ook niet zo lekker als ik gedacht had. Wel zaten er verdomd veel gehaktballetjes in.

Toen ik de soep op had, wilde ik gewoontegetrouw nog een kommetje halen. De pan was echter leeg. 'Hoe kan dat nou Lucy, de pan is al leeg!', zei ik tegen mijn echtgenote. 'Ja, ik vond het ook al zo weinig', antwoordde zij. U voelt hem al aankomen, bij de Unox maaltijdsoepen hoeft geen water te worden toegevoegd, bij de normale blikjes wel. Ik had dus een heel blik onverdunde soep gegeten, vandaar die vele gehaktballen. Het drinken van veel water achteraf heeft niet echt meer geholpen.

Nu heb ik een bord nasi voor me.

August 15, 2002

Aangesloten, Afgesloten, Aangesloten

Zoals eergisteren beschreven waren wij kortstondig van stroom verstoken. Eigen schuld natuurlijk, want te laat betaald. Aangezien ik bij Aqualectra gedetacheerd ben, evenals collega Karin, kon ik er dankzij haar voor zorgen dat we weer snel aangesloten waren. Helaas had de Aqualectra-medewerkster niet in het computersysteem ingebracht dat ik een week de tijd zou krijgen totdat het geld van de bank was overgemaakt. Hierdoor constateerde Het Systeem terecht dat ik wederom afgesloten moest worden. En zo geschiedde. Om iets voor twaalven belde Lucy om het slechte nieuws over te brengen.

Ik spoedde mij naar Karin en riep 'Help!'. Zij regelde snel dat ik weer aangesloten zou worden en dat de computer wist dat ik een week uitstel heb. Om kwart over twaalf hadden we weer stroom. Nu is het zaak om het notabene door ons eigen bedrijf SQL Integrator gebouwde VIS2000 systeem te monitoren, of ik wellicht morgen niet nogmaals aan de beurt ben voor een afsluiting...

Andersom

Als ik soms dingen zie, dan denk ik wel eens 'dat zou nou eens andersom moeten'. Nu is het bij mij zo dat als ik dan met voorbeelden moet komen, dat ik daar een beetje moeite mee heb. De voorbeelden groeien me als het ware niet op de rug. Nu heb ik wel n voorbeeldje, anders was ik namelijk ook niet op de titel gekomen. Maar door dat voorbeeldje zou u de indruk kunnen krijgen dat ik een wat reactionair mannetje ben. Nou, dat ben ik helemaal niet.

Ik ben al overgehaald, hier komt het voorbeeld. Ik ben al heel wat keren in de Dominicaanse Republiek geweest en heb daar ook eens een gevangenis bezocht. Dat was een hele ervaring mag ik wel zeggen en tevens dat ik blij was toen ik er weer uit was. Het is namelijk veel gemakkelijker om in zo'n gevangenis te komen, dan eruit. In Santo Domingo kan de politie je zomaar oppakken en het is dan beter om niet al te grappig te doen. Gisteren keek ik naar Het Blauwe Oog, een serie over politiewerk op straat. Pas op, want nu komt het semi-reactionaire gedeelte. Deze uitzending ging over jeugdige crimineeltjes/kwajongens. De politie zocht verdachten van een vechtpartij tussen een groepje jongeren en vroeg naar namen en adressen. Ik stond werkelijk perplex hoe brutaal die kinderen (ca. 15 jaar) tegen de agenten aan stonden te praten. Een meisje had haar naam al gegeven, maar vond het niet nodig om ook haar adres te vertellen. 'Waarvoor heb je dat nodig, je hebt toch al mijn naam'. Wel, dit klinkt natuurlijk niet shockerend, maar toch, ik had al zin om dat wicht aan haar lange haren naar een of andere kerker te sleuren.

Andersom. Het zou toch bijzonder komisch en leerzaam zijn als dit groepje 'plotseling' geconfronteerd zou worden met Dominicaanse politie. Als je daar niet meteen netjes antwoordt, slaan ze erop. En die arme Dominicanen zouden niet weten wat hun overkomt als ze worden aangehouden door Nederlandse agenten, die hun koffie aanbieden en op andere wijze behulpzaam zijn.

Uiteraard zijn er nog veel meer voorbeelden te verzinnen van andersom, zoals...

August 16, 2002

Robbie's

Heeft u ook zo'n hekel aan verhalen van ouders hoe intelligent hun kind wel niet is? Nou, hier komt er weer een. Op Curacao word je meer gestimuleerd om vreemde talen te spreken dan in Nederland. Veel mensen hier spreken Papiamentu, Nederlands, Engels en Spaans. Zoon Luchiano van vier jaar spreekt goed Nederlands en Spaans en kan zich tegenwoordig aardig verstaanbaar maken in het Papiamentu en Engels.

In huize CasaSpider bestaan twee opvattingen over gokspelen. Je hebt er de mensen (CasaSpider) die vinden dat gokken best leuk kan zijn, maar dat je het niet moet doen om rijk te worden. Dit onder het motto dat de uitbaters niet van de liefdadigheid zijn. De andere groep mensen (Lucy) is het hier volstrekt niet mee eens en gelooft heilig in gedroomde nummers, datums en andere getallen. Gezien de magere inkomsten van de CasaSpider is volgens haar gokken onze enige manier om nog eens tot fortuin te komen.

Behalve casino's kennen we op Curacao het verschijnsel Robbie's. De eigenaar heet ook echt Robbie en bezit een heleboel gokkantoren, waar men kan inzetten voor het hier uitermate populaire spel Wega di Number. Het is een dagelijkse lotto, die stipt om negen uur 's avonds live op TV wordt uitgezonden. Voor Wega di Number moet alles wijken, ook als het Nederlands Elftal druk bezig is op een WK wordt deze wedstrijd genadeloos onderbroken voor Wega di Number. Meneer Robbie's is er tamelijk rijk van geworden.

Met betrekking tot het gokken heeft Luchiano zich aangesloten bij het kamp van de CasaSpider. Hij vindt gokken ook maar niets en heeft dit empirisch vastgesteld, doordat Lucy mt geld naar het casino gaat en znder terugkomt. En ook bij Robbie's heeft Luchiano haar nooit zien winnen. Vroeger probeerde ik Lucy nog wel eens te overtuigen van het domme van gokken, ik heb echter geleerd me daar niet mee te bemoeien. Het is tenslotte haar geld. Luchiano heeft de moed niet opgegeven, hij onderneemt nog diverse pogingen. Laatst had hij de oplossing gevonden, Robbie's is namelijk een boef! 'Si mami, Robbie es como robar (roven, red.)!' Lucy schoot in de lach en Luchiano kwam naar mij toe: 'Ja papi, Robbie is een boef, kijk maar rob is Engels voor stelen!'. Daar sloeg het varken in twee talen de spijker toch op de kop.

Het enige probleem is nu dat als Lucy met Luchiano naar Robbie's gaat, hij luidkeels door de ruimte roept dat Robbie's een boef is.

August 17, 2002

Een zaterdagochtend bij de Spider

Het is zaterdagochtend kwart voor tien en bijzonder gezellig. Er is voldoende koffie, zojuist heb ik twee eieren verorberd en het broodje filet-americain komt eraan. De twee computers staan aan, op de mijne ben ik bezig. Op de andere zijn Lucy en Luchiano het grote Kolderkeuken Muizenspel aan het spelen. Eigenlijk speel ik ook mee, want er zitten verdraaid moeilijke puzzels in. En dat op nivo n! Dan grist Lucy de muis weer uit de handen van Luchiano, dan doet hij weer hetzelfde bij haar. Soms moet ik ertussen komen. Luchiano heeft de eigenschap dat hij alles zelf wil doen, maar ik moet wel helpen. Dan schreeuw ik hem maar toe dat hij het echt zelf moet doen. Het 'Nee, imbecil (Spaans voor stommerik, red.)' is niet van de lucht. Maar als we dan weer een puzzeltje hebben opgelost, of een instrument hebben gevonden hi-fiven we met zijn drien, knus h?

August 18, 2002

Holland Casino Eredivisie

Ik zal wel ouderwets zijn, maar naar mijn bescheiden mening moet de Eredivisie gewoon Eredivisie heten. Sommige dingen verkwansel je nu eenmaal niet aan de commercie. Hoever zijn we nog verwijderd van een Koninklijke Olie Kerstfeest of Kraft Ketchup Koninginnedag. Maar nu gaat het niet over de oprukkende commercie met bijbehorende voor- en nadelen. Neen, het gaat over voetbal!

De Eredivisie is dit weekend van start gegaan, voor iedere rechtgeaarde man toch een belangrijk moment. Ik luister naar Langs de Lijn via internet. Tegelijkertijd heb ik Teletekst pagina 650 openstaan. Zo blijf je nog eens op de hoogte. En vanmiddag kan ik via BVN naar Studio Sport kijken. Grappig. Feyenoord staat gelijk tegen NEC, Ajax-FC Utrecht is 1-1 met nog een kwartier te spelen. Verdomme, zojuist maakt Ajax 2-1, ik wist het! Stelletje mazzelaars.

Nadia

Nadia, La Chica de la SemanaGelukkig is het met het voetballen nog redelijk goed afgelopen. Kort nadat Ajax op 2-1 kwam, scoorde Feyenoord de verlossende 1-0 tegen NEC. Na het voetballen moest ik snel boodschappen doen bij Centrum Supermarkt. Dat duurt altijd iets langer dan bij een normale supermarkt, omdat men van ieder artikel de houdbaarheidsdatum moet controleren. Vaak zit deze datum ook nog eens verstopt onder de prijsjes. Ha, ha, ik heb bij Centrum Supermarkt zelfs wel eens een krant van twee dagen oud gekocht, daar houdt men normaal toch geen rekening mee!

Na de boodschappen was het tijd om de Chica Merengue website te updaten. We hebben nogal wat materiaal liggen en zometeen moeten we naar het strand en de camera gaat natuurlijk mee. Ditmaal is Nadia aan de beurt, zij is n van de drie Eindhovense zusjes die een paar weken geleden gefotografeerd werden. En dan te bedenken dat ik een groot gedeelte van mijn jeugd in Valkenswaard (10 kilometer ten zuiden van Eindhoven) heb doorgebracht. Jammer genoeg waren de meisjes er toen nog niet zo knap. Wel, ga snel de overige Nadia-foto's bekijken en breng uw stem uit.

August 19, 2002

Dieet

Vanaf vandaag ga ik op dieet. Het dieet zal duren tot volgende week maandag. Ik mag gedurende deze week geen chips of patat eten en geen cola drinken. Alcohol mag alleen vanavond en vrijdag tot en met zondag. Sjonge, vier uur geleden ben ik begonnen en ik blaf nu al van de honger. Zojuist sprak ik met een vriendin in Nederland over haar gewicht. Zij is helemaal niet dik, maar wel vier kilo zwaarder dan toen ze op Curacao op vakantie was. Ik heb het dan over maar vier kilootjes, zij vraagt zich meteen af Waarom vraagt hij dat? Stond dat beter?

Zometeen een lading groente kopen, het dieet combineren met gezonde voeding. Zo slaan wij twee vliegen in een klap.

CasaSpider Update

Na eerst zeker twee uren lang Feyenoord liederen te hebben beluisterd en meegezongen is het nu de beurt aan de Antologia de Bachata, een geweldige CD. De CasaSpider Update zit erop en wat zijn de onderwerpen deze keer, wel hier komen ze:

  • Wim geeft cursus
  • Kermis in Otrabanda (2)
  • Alex en Maxima op Curacao
  • Amsterdamned
  • Een zaterdag in Punda (239)
  • Tot Slot

De CasaSpider wenst u veel leesplezier.

August 20, 2002

Aankomend nieuwe huisgenoot

Dat is zeker een hele verrassing, geen foto van een of andere mooie dame, maar gewoon van een hond. Ja zeg, we zijn hier Camarados niet! Neen, ik vond dat het eens tijd werd om wat balans (het belangrijkste woord in mijn levensfilosofie) te brengen in de weblogwereld. Deze wereld lijkt namelijk volkomen gedomineerd te worden door kattenliefhebbers en -hebsters.

Onze aankomende nieuwe huisgenootEen bij lange na niet uitputtende greep uit de kattenloggers: SpockSpot, Whiskas, VandenB, Charlotte, Mootje, Kristel en ga zo maar door.

Ik ben een echte hondenman. Soms zeg ik wel eens tegen mijzelf: 'Ik ben een hond", kunt u nagaan hoe diep het zit. De enige andere hondenliefhebber die ik ken van de loglijst is Uniquehorn, maar ja, zij heeft haar hond als vervanger van haar ogen. En dan heb je nog Maurice de Hond, maar daar is momenteel weinig vrolijks over te melden.

Sinds we terug zijn van onze vakantie in Santo Domingo, wil Lucy een hond. Iedere dag moet ik zoeken naar een nest met jonge honden. Luchiano doet hier ook aan mee. Zo word ik 's middags op mijn werk door het jong opgebeld, dat ik een hond moet zoeken. Ja, ja. Ik dacht nog dat gaat niet zo'n vaart lopen. Laatst, toen we afgesloten waren van electriciteit, had ik het erover met collega Karin. En wat wil het toeval, een van haar honden had drie weken geleden twee kleintjes gekregen. En wij mochten er wel een uitzoeken. Vanmiddag was het zover. Karin's man Harro begeleidde ons op de safari. Zij hebben namelijk een erg grote tuin en ergens in een uithoek had de moederhond een hol van een meter diep gegraven, alwaar zij haar twee jongen ter wereld gebracht heeft.

Het ene hondje was wit, het andere donker. Welke moesten we nu kiezen. Uiteindelijk gingen Lucy en ik voor de donkere, Luchiano wil de witte. We hebben nog twee weken om de definitieve keuze te maken. Een ander probleem is de naam. Hoogstwaarschijnlijk wordt het Scooby Doo, zelf dacht ik meer aan Tarzan. Voor de goede orde, beide hondjes zijn mannetjes. Iemand een leuke suggestie voor een naam?

Nu hebben we dus nog twee weken om ons voor te bereiden op het nieuwe gezinslid. Een hondenmand kopen, voer, een hek in de tuin aanleggen, noem het maar op. En, last but not least: De Hond gaat oprukken in de weblogwereld!

August 21, 2002

Stoplichten en de Loglijst

Stel je hebt een drukke kruising, die beveiligd is met stoplichten (ja, ik weet ook wel dat het eigenlijk verkeerslichten zijn). En dat op zekere dag die stoplichten uitvallen. In eerste instantie zou je een chaos verwachten, maar wat gebeurt er? Mensen helpen elkaar, laten een ander eens voorgaan en zo ontstaat er een vloeiende verkeersstroom. Vaak kan men gewoon, nou ja iets langzamer dan normaal, doorrijden en hoeft er niet of nauwelijks gestopt te worden.

Op Curacao hadden we deze situatie bij de ingewikkelde kruising Churchillweg, Rooseveltweg, Jan Noorduynweg. U kent hem vast wel. Daar had op Nieuwjaarsnacht een automobilist de stoplichtregelkast omvergereden. Voordat de benodigde onderdelen op het eiland waren, verstreken toch al gauw drie, vier weken. Zo kon men mooi het gedrag van de automobilisten bestuderen. Waar zij in het begin haast overdreven vriendelijk voor elkaar waren, was daar na twee weken nog maar weinig van over. Steeds minder was men genegen de ander voor te laten gaan. Hierdoor onstond er steeds langduriger oponthoud en begon iedereen weer naar de (werkende) stoplichten te verlangen.

Wat is nu de relatie met de loglijst? Wel, al sla je me dood, ik heb geen idee. De loglijst deed het ruim een dag niet en tot mijn verbazing kreeg ik toch evenveel of zelfs meer hits dan voorheen. Wat zou er gebeuren als de loglijst pak hem beet een maand niet meer ge-update wordt. Ziet u een analogie met de stoplichten, of wellicht een andersom analogie, of iets anders?

Hebzucht bestraft

Boodschappen doen wij zaterdags bij Mangusa en doordeweeks bij Centrum. Centrum is iets dichterbij en heeft sommige dingen die ze bij Mangusa, een meer Antilliaanse supermarkt, niet hebben. Het jammerste van Centrum vind ik dat hun afdeling inkoop geld probeert te verdienen door levensmiddelen in te kopen, die tegen de houdbaarheidsdatum aanzitten, of die zelfs al ruimschoots overschreden hebben. De voorbeelden zijn talloos. Zo had ik op een vrijdag eens ontzettende zin in kroepoek. Die hele week was ik elke dag naar Centrum geweest, maar ze hadden geen kroepoek. Op die bewuste vrijdag lagen de schappen ineens vol met kroepoek. 'Ha lekker, kroepoek!', dacht ik bij mezelf. Ik kocht een pak, reed naar huis, at mijn eten op en om een uur of acht wilde ik aan de kroepoek beginnen. Ik nam een hap en u voelt hem al aankomen, in plaats van een vrolijk 'Krak!' hoorde en voelde ik niets. Het leek meer op slappe kauwgum. Snel keek ik op de verpakking, de kroepoek bleek al bijna twee maanden over tijd te zijn. Voor de goede orde, hij was dus zojuist, met voorbedachte rade, in de schappen gelegd.

Bovenstaande gebeurde een jaar of twee geleden. Sindsdien bekijk ik (meestal) alle artikelen op houdbaarheidsdatum. Toch ontsnapt er wel eens een. Zo eet ik al de hele week nasi met pindasaus. Ja, ik ben op dieet, weet u nog? Vandaag maakte Lucy me erop attent dat het potje AH Satsaus tot 10 juli 2002 houdbaar was. Affijn, het potje is nu leeg en ik voel nog geen ongewone dingen in mijn buik. Toch word ik niet goed van dat semi-criminele gedrag.

Op woensdag koop ik bij Centrum altijd tijdschriften: Nieuwe Revu, Panorama en Autoweek. Zo ook vandaag. Alleen was de Nieuwe Revu er nog niet. De Panorama kost hier ANG 5,95. Bij het afrekenen zag ik tot mijn grote vreugde dat er slechts ANG 3,95 werd aangeslagen. 'Eindelijk pak ik die varkens eens terug', schoot er door mijn hoofd. Ze hebben natuurlijk de verkeerde prijs in hun computer gestopt. Dat mocht ook wel eens. Thuisgekomen ging ik achter mijn bord nasi zitten en sloeg de Panorama open. 'Shit! Maar die heb ik al gelezen...'. Wat bleek, hadden ze de oude Panorama afgeprijsd naar ANG 3,95. Het prijsje zat over de normale prijs heengeplakt. Waren ze me weer te slim afgeweest.

August 22, 2002

Atari 800 XL

Vanmorgen heb ik snel twee CD-tjes gecopieerd voor Luchiano. Guus gaat kamperen en Leon de Kameleon of zoiets. Het zijn een soort adventures, waar het kind op van alles en nog wat kan klikken. Er gebeuren dan allemaal grappige dingen. Tussendoor moeten er opgaves gemaakt worden, het leermoment zeg maar. Luchiano is daar best handig in, logisch natuurlijk als je ermee opgroeit.

Dat doet mij even teruggaan in de tijd. Computers waren toen nog geen gemeengoed en zelf had ik geen flauw benul wat bijvoorbeeld programmeren inhield. Het viel ook niet mee om iemand te vinden die dat wel wist. Uiteindelijk wist een jongen op mijn studentenflat te vertellen dat dat nogal ingewikkeld was. Na lang wikken en wegen besloot ik een computer te kopen. Ik moest kiezen tussen een Commodore 64 en een Atari 800 XL. Vraag mij niet waarom, ja zo weinig wist ik toen van computers, maar ik had het idee gelezen te hebben dat de Commodore alleen maar over hoofdletters beschikte. Dat was helemaal niet zo, maar dat dacht ik dus. Daarom kocht ik een Atari 800 XL. Hij kostte 1100 gulden, en er zat verder niets bij. Geen monitor, geen diskdrive, geen cassetterecorder. Ik sloot hem aan op de TV en daar verscheen de Basic-prompt: Ready.

Aangezien ik niets van programmeren wist, tikte ik een listing van een regel of 12 over uit de Atari manual. Toen ik vervolgens run intikte verschenen er op mijn TV-tje zes prachtige massieve cylinders, oplopend in grootte. Ik heb daar zeker een half uur naar zitten kijken, bedenkend hoe het in vredesnaam mogelijk is dat 12 regeltjes tekst zes van dergelijke cylinders op het beeldscherm kunnen toveren.

Tot op de dag van vandaag merk ik dat ik achterloop bij 'jongere' mensen, dingen die zij als vanzelfsprekend beschouwen probeer ik nog steeds te verklaren. Het zal echter niet lang duren of die zogenaamd jongere mensen gaan tegen hetzelfde probleem aanlopen. Gelukkig maar...

August 23, 2002

Nachtelijke Stroomstoring

Vanacht om twee uur viel op vrijwel geheel Curacao de stroom uit. Dat de stroom op heel Curacao was uitgevallen wisten we op dat moment nog niet, wel dat wij geen electriciteit meer hadden. Hoe merkt men nu midden in de nacht dat de stroom is uitgevallen? In Nederland wordt men juist later wakker, aangezien de electrische wekker achter gaat lopen. Hier valt de ventilator/airco uit in de slaapkamer en wordt het al snel onaangenaam warm in bed. Lucy vroeg meteen of ik wederom te laat betaald had, maar het leek me sterk dat een overijverige Aqualectra ambtenaar ons om twee uur 's nachts zou afsluiten. Om tien voor zeven vanmorgen werd ik wederom wakker doordat de ventilator begon te zoemen.

De storing was ontstaan door een kortsluiting en daarna volgde een kettingreactie. Aqualectra beschikt over drie plaatsen waar stroom wordt opgewekt. Als er een uitvalt heb ik het nog nooit meegemaakt dat de andere twee blijven doordraaien. In de verklaring een dag later wordt steevast gesproken over kettingreactie of domino-effect. Hoe dan ook, vanmorgen waren er veel vermoeide gezichten te zien.

August 24, 2002

Tassen

Veel mensen, vooral mannen, maken zich nog weleens vrolijk over wat vrouwen allemaal in hun handtas stoppen. Persoonlijk hou ik niet zo van handtassen en wel om twee redenen. Reden n dateert uit mijn jeugd, de Willem Ruys Show om preciezer te zijn. Regelmatig moest er iemand uit het publiek het podium opkomen en dan iets doen, om met een prijs naar huis te gaan. Als die iemand een vrouw was, had zij altijd een handtas bij zich, bij voorkeur een groot model. Ik vond dat er altijd z stompzinnig en onvrouwelijk uitzien, hetgeen best vreemd gedacht was van mij, aangezien in die tijd alleen vrouwen met handtassen rondliepen. En dan kunt u er wel over beginnen dat er heus erg vrouwelijke dames met een handtas zijn, maar daar geloof ik dus helemaal niets van. Dan gaat het namelijk altijd om het type vrouw dat er altijd vrouwelijk uitziet, ook al draagt ze een juten zak.

De tweede reden waarom ik niet van handtassen hou, is dat het een dure business is. En handtas volstaat namelijk niet, bij iedere kleur schoenen hoort een andere handtas. En als de dame in kwestie al eens een feest met handtas X heeft bezocht, kan zij daar op het volgende feest niet meer mee aankomen. Ok, dat is niet helemaal de schuld van de handtas, want dezelfde jurk mag ook maar eenmaal gedragen worden, maar toch.

Het is duidelijk dat ik niet op handtassen gesteld ben. Zelf heb ik een Samsonite attach-koffer. Elke dag sleep ik die vanuit mijn auto naar mijn werkplek, samen met mijn laptop. Een heel gesjouw. Inhoudelijk valt er best wat op de Samsonite aan te merken, want wat gebruik ik nu helemaal uit die koffer. Voornamelijk toch mijn boterhammen en mijn orange juice. Uiterlijk misstaat een Samsonite echter in het geheel niet. Zeg nou zelf!

August 25, 2002

Domino

Gisteren hebben we speelkaarten en een Dominospel gekocht. Nou, die kaarten zullen we nog wel eens gebruiken. Voor klaverjassen of boerenbridgen. Maar vanaf nu ga ik mij serieus verdiepen in de edele Domino sport. Ik zal u op de hoogte houden van mijn vorderingen.

Nu ik er zo over nadenk zou een Domino-tournooi de weblogmeetings nog flink kunnen opleuken. Ideetje?

Download een trial-versie (3.9 Mb), laat u niet afschrikken door het Spaans. Het spel is ook in het Engels te spelen. Ook kunt u on-line dominospelen (Shockwave required). Veel plezier!

August 26, 2002

Waterperikelen

Aqualectra Distribution, het bedrijf waar ik gedetacheerd ben, verzorgt de distributie en afrekening van electriciteit en water. Water is bijzonder duur op Curacao, iets van vier Euro per kuub. Deels komt dat door de hoge productiekosten: wij gebruiken zeewater en dat moet ontzilt worden. Anders krijg je nog meer dorst. Anderzijds hebben we te maken met zogenaamd waterverlies. En er gaat vl water verloren, zo'n 20 30 procent!

Hoe raakt dat water nou kwijt? Voor een gedeelte door lekkages, voor een gedeelte door illegaal aftappen en voor een gedeelte door niet goed werkende meters. De gebruikte watermeters zijn namelijk oud en tot grote vreugde van de clinten meten ze nu minder water dan er binnenkomt. Overigens is die vreugde van korte duur, want uiteindelijk betalen we dat toch weer met zijn allen.

Het waterverlies wordt door Aqualectra op alle fronten aangepakt. Zo is er nu een groot project gaande om veel meters te vervangen. Vandaag is onze straat aan de beurt. De Aqualectra medewerkers zijn al vanaf vanmorgen bezig. Gevolg is wel dat we nu geen water hebben. En mochten we ooit weer water krijgen, dan moeten we de volgende rekening maar eens goed bekijken. Ach, het kan nooit duurder zijn dan je groenten met Spa Blauw te moeten wassen...

CasaSpider Update

Zoals inmiddels wellicht bekend klinken tijdens de CasaSpider Update diverse Feyenoord liederen. Dit voor het geval u zich afvraagt waar ik de inspiratie toch vandaan haal. Het mooiste lied blijft natuurlijk Hand in Hand Kameraden, niet alleen van Rotterdam, maar ook van Amsterdam en van Eindhoven. Echter, Lee Towers is met afstand de beste zanger en daarom is onze favoriet nu het Mijn Feyenoord lied. En wat wil het toeval? Lee Towers komt aanstaande donderdag zingen op Mambo Beach. Ik ben benieuwd of Lucy het voor elkaar krijgt dat hij het Feyenoord lied gaat zingen. Volgens collega Frank alleen als het bier in plastic flessen zit, we zullen zien.

Hier de onderwerpen van deze update:

  • Spider op dieet
  • Honden kijken
  • El imbcil
  • Kermis in Otrabanda (3)
  • Begrafenis
  • Tot Slot

Voor de liefhebbers van vrouwelijk schoon: La Chica Merengue is zondagavond reeds ge-update!

De CasaSpider wenst u veel leesplezier.

August 27, 2002

Supermarktengids Curacao

Naar welke supermarkten ga ik hier op Curacao? Zaterdags gaan we naar Mangusa, om massaal zaken in te slaan als Spa Blauw, kip en aanverwante artikelen. Naar Centrum Supermarkt Mahaai (er is er ook een in Piscadera) ga ik doordeweeks, voor de tijdschriften en wat extra groenten. Dan is er nog Pita Supermarkt, lekker dichtbij, waar we wel eens een gebraden kip kopen. U bent weer op de hoogte.

Sinds enige tijd promoot Wim van CuraBelgica nog een andere supermarkt. Het betreft hier Vreugdenhill (met n of met twee ellen?). Wat is er nu zo bijzonder aan Vreugdenhill? Een grote liefde die Wim en ik delen is die voor het Belgische Bier. Ik ben niet altijd blij met Wim, zo heeft hij afgelopen vrijdag al het Belgische Bier op Pleincaf Wilhelmina opgedronken. Toen ik zaterdag een Westmalle Dubbel wilde drinken, kregen wij dan ook te horen dat er geen enkel Belgisch Bier meer verkrijgbaar was. Dat was wat minder leuk van Wim. Wl leuk is dat hij mij wist te vertellen dat ze bij Vreugdenhill Westmalle Dubbel verkopen voor ANG 2,95. Dat is spotgoedkoop, want bij Centrum Supermarkt betaal je ANG 5,75 voor zo'n flesje. Vandaag hebben Lucy en ik bij Vreugdenhill zes flessen ingeslagen, twee zijn er nu op.

Bedankt Wim, ik zou vanavond niet drinken weet je nog! Dit brengt me wel op het vreemde prijzenbeleid alhier. Sommige spullen zijn in de ene supermarkt aanzienlijk duurder dan in de andere en andersom. Hoe bestaat dat nou zo'n verschil: 2,95 versus 5,75, dat is bijna 100 procent! Belangrijk is wel om altijd de uiterste verkoopdatum te checken, maar ook die is bij Vreugdenhill een stuk beter dan bij Centrum. De Westmalle blijft tot 2004 goed. Maar het jaar 2004 gaat niet gehaald worden door deze flesjes...

August 28, 2002

Vrouwen en achteruitrijden (2)

Vanmorgen was ik even met de Ontwikkelaars aan het praten over allerhande zaken met betrekking tot Oracle. Zoals daar zijn: Hoe laat worden de Surinaamse Broodjes ook alweer bezorgd? Plotseling werd mijn aandacht getrokken door een activiteit op de Aqualectra parkeerplaats. Met grote snelheid reed een witte auto achteruit, richting de postkamer. Met een vloeiende beweging maakte de auto een kleine draai om exact juist met de achterwielen op tien centimeter van de betronrand geparkeerd te worden. De deur zwaaide open en een van onze charmante postdames stapte uit.

Ik stond paf. Zojuist had mijn stelling omtrent vrouwen en achteruitrijden een flinke deuk opgelopen! Misschien nog wel het meest door het feit dat het een echt vrouwelijke postdame was, dus niet zo'n zwaargebouwd en behaard geval. Misschien kan ze nog programmeren ook!

In zo'n geval zeggen we dan maar n zwaluw maakt nog geen zomer.

August 29, 2002

Nederlandse Zangers

Vandaag is het Lee Towers Dag. Vanavond heeft Lee een optreden op Mambo Beach. Ik heb vanmiddag vrijgenomen en we maken van de gelegenheid gebruik om alvast naar het strand te gaan. Lee zal daar vast wat soundchecks doen. Er zijn mensen die als je naar een concert van Lee Towers gaat, je voor ouwe lul verslijten. Ik schaar deze mensen onder de ignoranten. Kijk, je kunt hem wel of niet goed vinden, maar het is een vakman. Dat staat buiten kijf. Overigens ben ik zelf geen fan van Lee, heb ook geen cd van hem, neen, wij gaan voor het lied Mijn Feyenoord.

Dit brengt mij op de vraag: 'Wie is de beste zanger van Nederland'. Althans volgens de weblogwereld. Laat ik de kandidaten even kort voorstellen. Lee Towers is al beschreven, een echte vakman, goede stem, professionele (gladde?) show, maar misschien een gebrek aan eigen materiaal.

Dan Andre Hazes, een man die toch ieders sympathie opwekt. Erkend bierdrinker, sfeermaker maar zelf ook onderhevig aan stemmingen. Had een vrouw kunnen zijn.

Kandidaat nummer drie is Marco Borsato, sommige nummers zijn werkelijk goed gecomponeerd (aldus mijn muzikale zus Pascale) en hij beschikt over een knappe echtgenote. Maakt echter niet die gedreven indruk van Lee Towers, eens kijken hoelang hij het nog volhoudt.

Nummer vier in de rij is Rene Froger, zonder meer een begenadigd zanger, veel meer weet ik er niet over te vertellen.

En de laatste kandidaat is Gerard Joling, aka Het Sijsje. Hij zingt niet slecht, maar is ook niet zo stabiel, meer een zoeker. Homosexueel, dan weer de sportschool in, je kent dat wel.

Goed, dit is de kandidatenlijst. Toevallig is het ook mijn persoonlijke ranglijst, hoewel Borsato en Froger wat mij betreft nog van plaats mogen wisselen. Nu ben ik benieuwd naar de uwe.

August 30, 2002

Een avondje uit met Lee

Ik ben aan het bijkomen van een geslaagde avond. Eigenlijk begon het 's middags al. We gingen naar het strand van Mambo Beach, deels om te zwemmen en te zonnen, deels om de soundcheck van Lee Towers mee te maken. Die soundcheck begon pas om een uur of vijf. Op een bepaald moment liep Lee van het podium af en ging op het terras wat mensen begroeten. Lucy ging er meteen achteraan en toen Lee uitgesproken was hebben we hem even de hand geschud. Behalve de foto hier links vroeg Lucy hem of hij alsjeblieft het prachtige lied Mijn Feyenoord 's avonds zou zingen. 'Nee, dat doe ik niet', zei Lee. Ja, hij is wel direct. Lucy drong nog wat aan, maar het mocht niet baten. Het Feyenoord lied paste niet in de Caribische sferen, aldus Lee. Hij zou wel You never walk alone ten gehore brengen, maar Lucy was al zo teleurgesteld dat zij overwoog om 's avonds gewoon thuis te blijven.

Lucia met haar idool, Lee TowersGelukkig zijn we toch gegaan. Na Luchiano met babysit Amy achtergelaten te hebben, arriveerden we al om kwart over acht op Mambo. Het was nog helemaal niet druk. Om een uur of tien begon Lee te zingen. 's Middags op Mambo zag hij er nog wat sjofel uit, nu had hij zijn witte pak aan, zwart overhemd en een glitterstropdas. Het lijkt hier het Frans Molenaar Weblog wel. Maar ik schrijf dit omdat Lucy danig onder de indruk was. Sterker nog: ze was smoorverliefd! Het concert liep als een trein en ik betrapte me erop dat ik zelfs mee stond te zingen. Dit ging Krijn, die naast mij stond, toch wat te ver. Tegen het eind van het concert gingen we helemaal vooraan staan. Ineens zei Lucy: 'Ik wil op het podium!' Ik hielp haar zo goed en kwaad als het kon. Lucy had een jurk met een diepe split aan, dus het zal best een spectaculair gezicht zijn geweest. Maar affijn, ze stond op het podium, liep naar Lee en gaf hem drie zoenen. Als een volleerd artieste kwam ze vervolgens weer van het podium af.

Het concert was ook meteen afgelopen na deze actie en Lee ging richting toiletten om zich op te frissen. 'We gaan erachteraan', zei Lucy tegen mij en zo geschiedde. Bij de deur hadden we hem te pakken. Wederom moest Lee op de foto met Lucy. Inmiddels kreeg hij toch het idee enigszins gestalked te worden, dus hij keek ook niet meer zo blij. Dat kon ons niet schelen. Nadien hebben we nog zeker een uur gedanst op Merengue-muziek, ik hoop tenminste maar dat er geen Salsa tussenzat, want ik kan alleen maar (een klein beetje) Merengue dansen.

Op mijn ranglijst van beste Nederlandse zangers, beter zou overigens zijn entertainers, blijft Lee Towers bovenaan staan. En op Lucy's ranglijst staat berhaupt maar n naam.

August 31, 2002

Huisartsenpraktijken

Net als ieder weldenkend mens ben ik van mening dat ook huisartsen recht hebben op vrije tijd. Noodgevallen houden zich niet altijd aan de normale werktijden en daarom zijn de weekenddiensten uitgevonden, denk ik. Dat werkt heel simpel, je belt een arts en het antwoordapparaat vermeldt welke arts dienst heeft. Tot zover de theorie.

Vanmorgen om 9 uur werd ik wakker doordat Luchiano aan het huilen was. Zijn twee ogen zaten dicht en deden pijn. Ik schrok natuurlijk en belde meteen de Eerste Hulp van het St. Elisabeth Ziekenhuis. Na drie keer te zijn doorverbonden vroeg een man of ik op Curacao woonde of op vakantie was. Als ik hier woonde moest ik eerst maar naar een huisarts. Voor de duidelijkheid, het is zaterdag, weekend dus. Inmiddels bleek dat gelukkig alleen Luchiano's linkeroog dicht zat.

Ik belde Huisarts01 (namen wegens privacy redenen gewijzigd). Er werd niet opgenomen, ook niet door een antwoordapparaat. Toen belde ik Huisarts02, die had de telefoon ernaast liggen. Vervolgens zijn we maar in de auto gestapt en naar Huisarts02 toegereden. Op zijn deur hing een briefje met de dienstdoende Huisarts03, met adres en telefoonnummer. Zoals het hoort. Onderweg naar Huisarts03 belden wij hem vanuit de auto. Huisarts03 deelde mede dat hij nu niet in zijn praktijk was, maar heel ergens anders.

Dan rijden we maar richting ziekenhuis besloot ik. Onderweg kwamen we langs Huisarts04. Die had geen dienst, maar een vriendelijke fysiotherapeute die daar praktijk heeft, verwees ons naar Huisarts05 in Salina Harbour View. Wij belden Huisarts05 en het antwoordapparaat zei dat we bij Huisarts06 moesten zijn. Huisarts06 nam wel op, maar verwees ons door naar Huisarts07. Het antwoordapparaat van Huisarts07 vond dat het toch echt Huisarts06 was die weekenddienst had, net als Huisarts05 ook al had gezegd. Dus belden wij Huisarts06 wederom, deze hield echter voet bij stuk, Huisarts07 had dienst.

Het ziekenhuis bevindt zich vlakbij Huisarts01, dus ging ik eerst daar even kijken. Op de deur stond dat Huisarts08 hem verving. Wij belden Huisarts08 en u zult het niet geloven, maar Huisarts08 had inderdaad dienst n was op haar plek. We reden er snel heen en werden geholpen. Luchiano heeft nu oogdruppels en een medicijn, zijn oog doet nog steeds pijn.

Bij deze wil ik ervoor pleiten dat de huisartsenvereniging of iets dergelijks hun vervangingsprocedure eens nakijkt en er tevens zorg voor draagt dat deze procedure wordt nageleefd. Een ziek kind is al niet leuk, de stress om een huisarts te kunnen vinden is dan niet echt bevordelijk voor je humeur.

About August 2002

This page contains all entries posted to blogger in August 2002. They are listed from oldest to newest.

July 2002 is the previous archive.

September 2002 is the next archive.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33