« August 2002 | Main | October 2002 »

September 2002 Archives

September 1, 2002

Zie je wel

Luchiano had gisteren dus flinke pijn in zijn oog. Volgens Ella Rook leed hij aan Wowitus. Daar had ik nog nooit van gehoord en Google ook niet. De dokter had oogdruppels voorgeschreven: Fucithalmic viscous eye-drops. Oogdruppels op viscose-basis dus, ze lijken meer op zalf dan op druppels.

's Morgens had Luchiano nog veel pijn in zijn linkeroog en we begonnen met druppelen. Het jong schreeuwde het uit. 's Middags had hij ook geen zin in de druppels. Vervolgens gingen we zwemmen in zee. Inmiddels ging het een stuk beter met zijn oog, hij hield het gewoon open. En 's avonds was er niets meer te zien van de irritatie. Toch wilden we nog n keer druppelen, voor de nacht. Luid huilend onderging Luchiano de behandeling. Lucy vond hem maar een mietje en zei: 'Puh, doe niet zo kinderachtig, kijk ik zal de druppels eens in mijn ogen doen'. Zij voegde de daad bij het woord en deed een druppel in beide ogen. Haar ogen begonnen flink te branden, het leek wel Vix! Toch wist Lucy nog met enige moeite tegen Luchiano uit te brengen: 'Zie je wel, het doet helemaal geen pijn!'. Heldin.

Mariana Rodrigues

Je maakt wel eens grappige dingen mee, bij het fotograferen van een Chica de la Semana. Afgelopen zondag had Lucy moeite om een kandidate te vinden, zo tegen vijf uur (Happy Hour Time) lukte het. Ditmaal was Mariana Rodrigues aan de beurt. Zij gaf redelijk veel informatie over zichzelf en we waren dus tevreden, ook met de foto's. Lucy geeft het model ook altijd een papiertje mee met haar web- en email-adres.


Dianthe, La Chica de la Semana


Waarschijnlijk heeft Mariana Rodrigues meteen de Chica Merengue website bezocht, om te kijken waar haar foto's terecht zouden komen. De volgende dag ontving Lucy een email van Mariana Rodrigues, waarin Mariana zich verontschuldigde voor het feit dat zij zo slecht van vertrouwen is geweest. In werkelijkheid heette ze helemaal niet Mariana Rodrigues, maar Dianthe. En ook haar geboortedatum klopte niet. Haar ouders hadden haar -terecht- geleerd voorzichtig te zijn, vooral als het om zaken op het Internet ging. Haar mailtje klonk in ieder geval erg oprecht en dus kan ik met een gerust hart een positief stemadvies afgeven voor Dianthe.

Nog even en we moeten een identificatieplicht invoeren bij de modellen...

September 2, 2002

CasaSpider Update

Wederom is het de CasaSpider gelukt zijn wekelijkse update op maandagavond af te ronden. Ditmaal met dank aan Finlandia Vodka/Red Bull en een sigaar uit Santiago, Republica Dominicana. En niet te vergeten de Feyenoord-liederen, met name van Lee Towers. Dat laatste vergeeft u mij vast wel als ik zeg dat dit de laatste keer is dat ik hierover rep. Beloven doe ik dat trouwens niet, want ik zeg altijd 'Beloof nooit iets, want dan moet je het ook nakomen'. Verder zeg ik ook nog altijd 'Zeg nooit nooit', dit ter volledigheid. Wat is er te vinden in de CasaSpider Update? Wel, de volgende topics komen aan bod:

  • Supermarkt Vreugdenhill
  • De Spider speelt Domino
  • Lee Towers op Curacao, plus unieke fotoreportage!
  • Lucy & CasaSpider gaan Bingo-en
  • Luchiano's oog
  • Een zondag op Mambo (met Special Guest Gerard Sentveld)
  • Tot Slot

De CasaSpider wenst u veel leesplezier.

September 3, 2002

Datums

Ik ben een tijdmens. Geen plaatsmens. Ik sta vaak van mijzelf te kijken als ik weer eens precies weet hoe laat het is. Ook in datums ben was ik erg goed. Nog steeds ken ik meer verjaardagen uit mijn hoofd dan de gemiddelde vriend/bekende/collega, maar het wordt toch allemaal minder. Ik heb nog wel even stilgestaan bij 26 augustus, toen was ik zeven jaar op Curacao. Ik kan me nog redelijk goed herinneren hoe ik destijds wegging, er waren best veel vrienden op Schiphol. Alles was relaxed, maar op het moment dat ik door de douane ging, dacht ik letterlijk en precies: 'O mijn God, wat heb ik gedaan!'. Gelukkig is het allemaal goedgekomen, maar dat moment vergeet ik nooit meer.

Een andere belangrijke datum is 3 september, vandaag dus. Precies drie jaar geleden kwam Lucy aan uit de Dominicaanse Republiek om met mij op Curacao te gaan wonen. We waren toen al ruim een half jaar getrouwd, maar eindelijk was haar (touristen)visum rond. Het waren turbulente jaren mag ik wel zeggen, maar zeer de moeite waard. Alleen, vandaag vroeg Lucy dus aan mij wat voor dag het was en ik zei '3 september'. Geheel tegen mijn gewoonte in moest ik op deze bijzondere dag attent gemaakt worden. We zijn meteen gaan dominon, da's logisch, en ondanks dat Lucy (net als ik) niet tegen haar verlies kan, vond zij het ook wel grappig dat ik haar dik heb verslagen. Hollanders kunnen nu eenmaal niet dominon. Zo heb ik het vergeten van deze belangijke datum toch nog een beetje goed gemaakt...

September 4, 2002

Tomatensoep, Fase 2

Vandaag een minuscuul inkijkje vanuit een simpel organisme, genaamd Man, in de complexe wereld van de Vrouw. Ik zit achter een bord tomatensoep met knoflookgehaktballetjes. Gisteren is Lucy begonnen met een van haar 'experimenten' en dat was ditmaal dus tomatensoep. Gisteren was hij nog niet echt te pruimen, vandaag is het een stukje beter. Lucy garandeerde mij dat ik hem in Fase 5 erg lekker zal vinden. Tot die tijd moet ik Fase 2, 3 en 4 nog slikken.

De kern van bovenstaande alinea is, en ik geef toe dat het er bijzonder moeilijk uit te halen is, dat vrouwen altijd willen experimenteren. Of het nu is met hun kapsel, met de inrichting van het huis, of met het eten, altijd moet er iets veranderen. Mannen zijn conventionele wezens, enigszins zeer bevreesd voor veranderingen. 'Er was nooit iets mis met die soep, ik vond hem altijd lekker, waarom in Godsnaam moet zij hem ineens zo klaarmaken (en verpesten)!'.

Geruime tijd na in productie name van het experiment begint de man er langzaam aan te wennen. En voor hij het weet is het onderdeel geworden van zijn statische, onwrikbare werkelijkheid. Tot het volgende experiment...

September 5, 2002

Wij lopen niet graag

Curacao is maar een klein eilandje, zo'n 440 vierkante kilometer. Toch zijn er mensen die hier met gemak 35.000 kilometer per jaar rijden en zelf kom ik toch ook wel aan de 18.000 kilometer. Dat komt doordat hier alle verplaatsingen met de auto worden uitgevoerd. Toen ik net op Curacao woonde verbaasde ik mij daar nog over. Mijn toenmalige collega Joep K., die er prat op ging zo min mogelijk te bewegen en al moeite had om het woord sport uit te spreken, spande de kroon. Joep's tandarts woonde bij hem in de straat, op een meter of 50. Toch ging Joep altijd met de auto naar de tandarts, behalve n keer. In een vlaag van verstandsverbijstering dacht hij 'Kom, laat ik eens sportief doen en dat hele eind gaan lopen'. Joep nam plaats in de wachtkamer en begon met wachten. Het wachten duurde nogal lang en na een tijdje ging hij toch maar op zoek naar de tandarts. Toen hij haar even later gevonden had, riep de tandarts uit: 'Meneer K., bent u er al? Ik keek naar buiten en zag uw auto niet staan, dus ik dacht hij is er nog niet!'. Joep is hierna nooit meer gaan lopen.

Bij mij heeft het even geduurd voordat ik zo ging denken. Luchiano is ermee opgegroeid. Gisteren gingen we samen naar Centrum Supermarkt. Normaliter parkeer ik de auto vlak voor de ingang, nu was het druk en moest ik iets verderweg een plaatsje zoeken. Daar beklaagde Luchiano zich al over. Het werd nog erger toen ik hem mededeelde dat we ook nog moesten gaan pinnen. De pinautomaat staat toch zeker 200 meter van de ingang af. 'H verdorie, waarom moeten we nu geld halen, ik wil geen geld halen en ik wilde niet naar Centrum, ik wil naar Mangusa!', begon het jong te sputteren.
'O ja, en waarom wil je dan naar Mangusa (een andere supermarkt)?', vroeg ik.
'Nou, daar zit de pinautomaat naast de ingang, dan hoef ik niet zover te lopen', legde het varken uit.

September 6, 2002

Tijdsbesef

Zometeen stel ik een vraag en ik vraag daarbij aan u om zonder na te denken te antwoorden wat u te binnen schiet. Prepareer u alstublieft even hierop alvorens verder te lezen, dit in het belang van de wetenschap.

Hier komt de vraag: "Hoe lang zit Volkert v.d.G. nu al in de gevangenis?"

Als u echt niet heeft nagedacht ben ik benieuwd naar uw antwoord. Vandaag is het 6 september en dus precies vier maanden geleden dat Volkert (hoogstwaarschijnlijk) Pim Fortuyn heeft neergeschoten. Voor mijn gevoel zit hij echter al minimaal een half jaar tot acht maanden in de cel.

Met andere woorden, voor mij lijkt het langer geleden.

September 8, 2002

Paloma y Unamuno

Gisteren heb ik twee websites ge-update. Deze week is Amal de Chica de la Semana. Amal is n van de drie Eindhovense zusjes die eind juli op Curacao vakantie kwamen vieren. Marilyn en Nadia zijn haar voorgegaan als Chica. Bekijk haar foto's en breng uw stem uit.

Overigens is de aantrekkelijke jongedame op de foto niet Amal. Ik had al geschreven dat ik twee websites heb ge-update en de tweede is die van Unamuno. Wat is Unamuno hoor ik u denken. Unamuno is een instituut op Curacao waar men Spaans kan leren. Tevens kunnen Spaanstaligen er Nederlands en Engels studeren. Eigenaresse en docente van het instituut is Paloma, die hier dus wel op de foto staat.

In januari 1998 begon ik bij Paloma met mijn Spaanse les. En ik moet zeggen, ik ken geen betere docente. Als je precies doet wat zij zegt, ben je na een half jaar doctorandus Spaans. Helaas kan vrijwel niemand het opbrengen om zoveel uren aan huiswerk te besteden, ik na een tijdje ook niet meer. Toch heb ik er in minder dan drie maanden redelijk Spaans leren spreken. Samen hebben we de Unamuno website inelkaar gezet.


Paloma, La Profesora de Unamuno

Gisteren was ik na lange tijd weer eens bij Paloma op bezoek, onder anderen om wat wijzigingen in de website aan te brengen. Het was een erg leuke bijeenkomst en met een beetje geluk start ik deze maand nog met een gevorderdencursus bij haar. Overigens is Paloma niet alleen docente, ze is ook nog eens erg sportief. Zo is zij al jaren de snelst hardlopende vrouw van Curacao en ook op de Triathlon staat zij haar mannetje. Aangezien haar grootste concurrente momenteel in Nederland verblijft, heeft zij goede hoop om vandaag de Triathlon winnend af te sluiten. Succes, Paloma!

Ik ben nogal gefascineerd door het Toeval. Gisteren las ik een commentaar van Yannah op mijn weblog. Zij schreef dat zij in februari misschien naar Curacao komt en vroeg mij of er een school is waar men Spaans kan leren. Op het web had zij nog niets gevonden. Is dat nou toevallig of niet, dat ik net op die dag na drie jaren iets aan de website van een Spaanstalig instituut heb gedaan? Dacht het wl!

September 9, 2002

Niet op de lijntjes

Alle mensen maken continue een zekere ontwikkeling door, of zouden die toch door moeten maken. Hoe jonger men is hoe hoger het tempo van die ontwikkeling. Het is leuk om bepaalde overgangen te zien in het gedrag van een kleuter. Bijvoorbeeld wanneer en hoe een kleuter gevoel voor humor ontwikkelt. Nu ga ik het niet hebben over kinderen en humor, neen, ik besluit met de opmerking dat humor een belangrijk onderdeel van de psychische survival-equipment is.

Het ontwikkelen van dwangneuroses is dat in mijn ogen niet. Sinds een maand of drie sluipt de op zich nog onschuldige neurose Niet op de lijntjes trappen Luchiano's leven in. Als we ergens aan het wandelen zijn, houdt hij mijn rechterhand vast en geeft me opdracht om hem bij een naderende putdeksel of donkere lijn onverwijld op te tillen. Want daar mag hij niet op staan.

Ik had het vroeger ook, niet op de lijntjes trappen. En later toen ik een jaar of 20 was, moest ik altijd stappen nemen, zodanig dat een tegemoetkomende auto in zijn geheel in die stap paste. Ja, eigenlijk moet je het zien om het te snappen. Maar waar komt dit gedrag toch vandaan? Begint het misschien als tijdverdrijf en kan het daarna volledig uit de hand lopen? Zijn er meer mensen met zo'n tic?

CasaSpider Update

Vroeger dan normaal is de CasaSpider klaar met zijn Maandagse Update. Wellicht een gebrek aan inspiratie? Gelukkig maakt huiscolumniste Tanja alles goed met haar sprankelende column. Hier volgen de onderwerpen uit de CasaSpider Nieuwsbrief:

  • Tanja's column over Vrouwen
  • Luchiano bezoekt Tirso
  • Ilona en Daan op bezoek
  • Paloma
  • Zondag op Mambo
  • Tot Slot

De CasaSpider wenst u veel leesplezier.

September 10, 2002

Veranderingen

Wegens het vertrek van Nick Keeman naar Nederland dreigde telefoonmaatschappij UTS zonder DBA door het leven te moeten. Gelukkig hadden we er bij Aqualectra eentje over en dat was ik dus. Sinds maandag ben ik nu werkzaam bij UTS, een leuke omgeving. Toch heeft een dergelijke verandering meer implicaties. Zo bracht ik tot dusverre altijd Luchiano naar school. Deze school bevindt zich op zo'n tien kilometer van ons huis, in Julianadorp. Aqualectra ligt op zo'n vijf, zes kilometer van ons huis en in lijn met Julianadorp. Dus het viel goed te berijden.

UTS is echter aan het einde van onze straat gelegen, de ingang bevindt zich op ongeveer 250 meter. Het zou onzinnig zijn om om kwart voor acht naar Julianadorp te rijden en dan om op zijn vroegst half negen bij UTS te arriveren, na 20 kilometer rijden. En dus brengt en haalt Lucy Luchiano nu, vindt ze ook leuk, want zo heeft zij de auto de hele morgen. En ik vind het ook leuk, want ik ben nu om tien voor acht op mijn werk en toch eerder thuis dan voorheen.

Trouwe lezers weten dat ik af en toe wat te mekkeren heb over vrouwen en met name achteruitrijden. Die bewering blijft staan, maar er valt ook iets positiefs te melden. Sinds Lucy rjjdt verbruiken we 15 tot 20 procent minder benzine! Dat mag ook wel eens gezegd worden.

September 11, 2002

Domino-Effect

Gisterenavond hebben Lucy en ik gezellig gedominoot. Het werd 7-2 voor mij, beginnersgeluk zullen we maar zeggen. Tenslotte won Lucy in het begin bijna altijd van mij met klaverjassen. Een afgeleide van het spel Domino is het Domino-Effect. Dit effect van oorzaak en gevolg is universeel geldig.

Vorig jaar op 11 september las ik vluchtig de koppen van de Telegraaf op Internet, een vliegtuig was het WTC ingevlogen. Ha, ha. Wat ik precies dacht weet ik niet meer, wel dat het zo onwerkelijk was dat ik f aan een grap dacht f iets anders dat niet echt kon bestaan. Op het moment dat even later vliegtuig nummer twee zich in de andere toren boorde, was iedereen inmiddels op de hoogte en werd het werk onderbroken om in de kantine naar CNN te kijken.

11 September 2001: het einde van het WTCToen er sprake was van een neergestort vliegtuig op het Pentagon en later nog een die op het Witte Huis had moeten neerstorten, begon ik serieus te denken aan een grootscheepse aanval op de Verenigde Staten. Gelukkig bleef het hierbij.

Nooit eerder heeft een terroristische actie voor een zo krachtig Domino-Effect gezorgd. Afghanistan is bekend. Vergeet echter ook de activiteiten in de westerse landen niet, waar de jacht is geopend op potentieel gevaarlijke organisaties en individuen. Zelfs in Nederland, dat nu een bolwerk van terrorisme wordt genoemd. Dat vind ik niet zo vreemd, want als ik iets kwaads in de zin had, zou ik ook Nederland als uitvalbasis kiezen. Waar anders heb je de kans om gesubsidieerd terrorist te worden?

Binnenkort is Irak naar alle waarschijnlijkheid aan de beurt. Meer dan een jaar na dato. Ik ben er nog niet helemaal uit wat ik van een eventuele aanval op Irak vind. Van de ene kant ben ik van mening dat het geoorloofd is aan te vallen als er een gerede kans bestaat dat de andere partij tot rampzalige dingen in staat is. Van de andere kant moeten met name de Verenigde Staten oppassen om niet (nog meer) de reputatie te krijgen van Big Bombing Brother. Wel heb ik respect voor de manier waarop er nu gelobbyd wordt. Eerst hoog inzetten en dan langzaam wat water bij de wijn doen (Irak moet aan alle afgesproken voorwaarden voldoen). Ondertussen wordt er continue op alle betrokkenen ingepraat. Heel knap.

De grote vraag is nu wanneer het 11 September Domino-Effect uitgeraast zal zijn...

September 13, 2002

Spider op Video

Woensdag liep ik bij mijn kapper Chad op Bloempot Shopping Centre binnen en het eerste wat Dolly tegen mij zei was: 'Jij bent bij Lee Towers geweest!'. Eerst dacht ik nog hoe kan zij dat nou weten, o ja, ze heeft natuurlijk het verslag op mijn website gelezen. Dat was niet het geval. Op TV-kanaal 80 worden hier evenementen als Carnaval, het Salsa-Festival en diverse concerten uitgezonden. Het betreffende evenement staat op een videoband en als de band is afgelopen zie je op TV dat hij wordt teruggespoeld. Na een paar minuten begint het feest dan opnieuw.

Ook van het Lee Towers concert waren opnames gemaakt en die draaiden de gehele week na het concert. Aangezien Lucy en ik op dat concert prominent vooraan stonden, tenminste het tweede gedeelte, kwamen we schijnbaar regelmatig goed in beeld. Nu moet ik dus achter die videoband aan. Sommigen zullen zeggen: 'Ja, dat zou ik ook doen, want dit kan ooit nog tegen je gebruikt worden!'.

Ik dacht, laat ik deze slimmeriken even voor zijn...

Afscheid van Aqualectra

Sinds 1 september ben ik gedetacheerd bij UTS, na 7 jaren bij Aqualectra te hebben gewerkt. Vanmiddag vond het afscheid plaats. Ik had twee taarten meegenomen en wat drank en Aqualectra zorgde voor pasteitjes en nog meer drank. Let wel, alles non-alcoholisch. Alle directe collega's waren aanwezig en zoals gebruikelijk werden er wat speeches afgestoken. Leuk was dat Karin mijn afscheid plaatste in het rijtje van Afscheid van de Gulden en Afscheid van Wim Kok. Manager John sprak over het jaar 2003 waarin de Database Administrator wellicht als een Dienst terug zou keren.

Naast een enveloppe met inhoud en een leuke afscheidskaaart ontving ik een fles Jose Cuervo Tequila, mijn favoriete merk. "Zodat ik bij het drinken daarvan nog aan mijn collega's zou denken", wel dat zal zeker gebeuren. En daarmee kwam een eind aan een episode. Gelukkig is er meteen een nieuwe begonnen. Vanuit dit (deze?) blog bedank ik al mijn Aqualectra-collega's plus natuurlijk de daar gestationeerde SQL-Integrator medewerkers nogmaals van harte en wens hun alle succes voor de toekomst!

September 14, 2002

Taal

Taal is een bijzonder fascinerend verschijnsel. Door middel van taal kunnen mensen elkaar verstaan, dat klinkt logisch. Groepjes mensen die toevalligerwijs bijelkaar woonden, zochten manieren om te kunnen communiceren. Dat moet toch wel de reden zijn van het bestaan van zoveel talen.

De wereld wordt in snel tempo kleiner en er ontstaat een steeds grotere behoefte om te kunnen communiceren met steeds meer mensen. De mensen die dit willen, doen hun best om een gemeenschappelijke taal te vinden en vaak is dat Engels. Net zoals de Euro de Gulden heeft verjaagd valt er best wat voor te zeggen als de hele wereld gaat switchen naar een beperkte set van talen.

Met deze stelling ga ik bewust voorbij aan een groot aantal aspecten. Zo zullen er weinig landen zijn die hun cultureel erfgoed, en dan met name de literatuur, willen verkwanselen voor de Engelse taal. Een ander nadeel is dat in een overgangsfase de zogenaamde switchers toch een achterstand hebben ten opzichte van native-speakers.

Wat veel mensen zich niet realiseren is dat taal ook een beschermende functie heeft. Juist het tegenovergestelde van het kunnen communiceren met de hele wereld, neen, slechts een bepaalde incrowd mag begrijpen wat de ander bedoelt. Dit verschijnsel treft men vooral aan in kleine gemeenschappen. Bij de vinger-taal van de Gangs is dit tot in het extreme doorgetrokken. Maar ook het Zwitserduits is hier een voorbeeld van en op Curacao het Papiamentu ook in zekere mate.

En wat te denken van dialect? Op het moment dat de hele wereld Engels spreekt, ontstaan onmiddellijk vele dialecten. Luchiano speelt tegenwoordig een computerspel met Leon de Kameleon en Evert de Kever. Tot mijn verbijstering spreekt Luchiano tegenwoordig ook een dialect, het Willem van Hanegem Dialect. Zo noemt hij het maatje van Leon Evert de Kevert. We hebben nog een lange weg te gaan...

September 15, 2002

Weblogmeeting

Zaterdag 14 september vond in Amersfoort een weblogmeeting plaats. Voor alle duidelijkheid, ik was daar niet bij. Ik bedoel, er komen was misschien nog wel gelukt. Maar als iemand als Emiel eerst zijn auto niet kan vinden en later constateert dat hij in een parkeergarage staat die zaterdag om zeven uur dicht gaat tot maandagochtend, tja... En Craftman, die eerst al geleden had onder Emiel's vertraging en later nog een uur extra nodig had om zijn fiets uit de tuin van een vriend te krijgen, tja... Hoe zou ik dan in vredesnaam thuis hebben moeten komen, met een reis van zo'n 8000 kilometer voor de boeg? Dat zou zelfs voor de enige logger waar ik op taxi-gebied nog enig vertrouwen in heb een te grote opgave zijn.

Nee, ik was er dus niet bij, zat thuis gezellig aan de Guiness en Tequila. Toch heb ik me prima geamuseerd met de meeting, want ik ben al ruim een uur de diverse verslagen aan het lezen. Bijzonder leuk was dat er ditmaal een echt goede fotograaf aanwezig was in de persoon van Rood Petje. Als je zijn fotoserie hebt gezien zijn de andere, met respect overigens, overbodig. Rood Petje is ook de enige die iets heel belangrijks doet bij het plaatsen van zijn foto's: namen en commentaar! Een compleet verslag met links kunt u vinden bij Achhetiswat.

Volgende meeting op Curacao?

September 16, 2002

Tropical Waves

Het afgelopen weekend was niet het beste qua klimaat. We zijn niet een keer naar het strand geweest. Zaterdag begon het 's middags te hozen en zondag zag het er flink bewolkt uit. Van augustus tot oktober is hier het orkaanseizoen. Nu valt dat eigenlijk nog wel mee, want de orkanen in het Caribisch gebied trekken over de Bovenwindse eilanden richting Florida. Curacao ligt zo'n 800 kilometer zuidelijk van Sint Maarten en krijgt over het algemeen slechts te maken met de afgeleiden van een orkaan, de zogeheten Tropical Waves. Een Tropical Wave kan nog steeds voor flinke schade zorgen, zo zijn een paar jaar geleden zowat alle stranden van Curacao weggevaagd. Een echte orkaan komt hier slechts eenmaal per honderd jaar voor, ik geloof dat we een dezer jaren wel aan de beurt zijn...

Dit weekend was er de angst dat Tropical Wave Iselle zou toeslaan. Zondag waren er speciale bulletins op TV, waarin het sterk werd afgeraden om de straat op te gaan, laat staan de zee. Achteraf bleek het loos alarm, maar toch heeft het ons een middagje zwemmen en het Happy Hour gekost...

CasaSpider Update

Na wat rode wijn en wat meer tequila zit de Maandagse Update er op. Ditmaal minder foto's dan gebruikelijk, maar dat wordt volgende week rechtgetrokken. Al beloof ik dat niet, want ik beloof nooit wat onder het motto 'Als je wat belooft dan moet je het ook waarmaken!'. Reken stiekem toch op meer foto's... De onderwerpen uit de CasaSpider Nieuwsbrief:

  • Tanja's column Zonder sex
  • Ilona terug naar Nederland
  • Domino-en
  • Afscheid Aqualectra
  • Verregend weekend
  • Tot Slot

De CasaSpider wenst u veel leesplezier.

September 18, 2002

Spaanse Les

Gisteren had ik sinds meer dan drie jaar weer eens Spaanse Les. Uiteraard bij mijn favoriete lerares Paloma van het instituut Unamuno. Met vier personen volgen we Spaans voor Gevorderden. Het beloven leuke lessen te worden met veel afwisseling. Zo vormt een soort soap-serie op video een vast onderdeel, evenals oefeningen via Internet. Ja, talencursussen gaan met de tijd mee!

Mijn eerste cursus Spaans volgde ik in januari 1998. In het begin was het veel woordjes stampen, de enige manier om een taal te leren. Wel een vervelende manier. De woordjes waren thematisch gerangschikt. Een van de eerste hoofdstukken ging over het menselijk lichaam. Daar heb ik nog mee gescoord op een feestje. Ik vroeg aan een Venezolaanse dame, conform wat ik in het boek had geleerd: 'Cuando tuvo su ultimo periodo?'. Dit betekent: 'Wanneer heeft u voor het laatst gemenstrueerd?'. De betrokken dame proestte het uit, tot dan toe converseerden we altijd in het Engels. Zo ziet men maar dat conversaties in het Spaans veel leuker zijn.

Paloma weet dat ik een hekel heb aan huiswerk maken en ze bezwoer me dat er in deze supermoderne cursus geen huiswerk aan te pas kwam. Wel, voor volgende week moet ik nogal wat oefeningen doen, alsmede het boek Don Quichotte zowat voor de helft uitlezen. Nog tien weken volhouden...

September 19, 2002

Positieve Punten

  • Het gat in de ozonlaag boven de Zuidpool wordt kleiner! Dit als gevolg van het wereldwijd uitbannen van CFK's. Het duurt allemaal wel even, zo is in de jaren zeventig de samenhang tussen het gebruik van CFK's en het gat in de ozonlaag ontdekt, in de jaren tachtig werd besloten om geen CFK's meer te gebruiken en nu, bijna twintig jaar later kan de wereld de vruchten plukken. Het kan dus wel!
  • Vandaag ben ik geswitched van mijn Windows98-installatie op mijn dual-boot laptop naar Windows2000. Ik heb alles weer aan de praat, ben bekend in het domein, mail, internet, Oracle... Het kan dus wel!
  • Aanstaande maandag mogen we onze twee puppies ophalen, voorlopig heten ze Scooby Doo en Spider.
  • Feyenoord scoorde laat en enigszins onverwachts de 1-1 tegen Juventus. Wederom middels een vrije trap van Pi-Air. Een minuut of wat later scoorde Bombarda bijna de 2-1. Dat ging dus net niet!
  • Gisteren was ik op tijd in Supermarkt Vreugdenhil om vier flesjes Leffe Dubbel ANG 2,25 te kopen, was ik Wim toch voor. Het kan dus wel!

Was dat even een positieve update... Het kan dus wel!

September 20, 2002

Ellende ligt op de loer

Na dat Ratelband-achtige postje (bedankt Piet) van gisteren mag het vandaag weer iets negatiever. Gisterenavond vond er onderhoud plaats op onze belangrijkste Unix-machine. Op zich verliep alles goed, maar er zijn wat nare dingen aan het licht gekomen. Zo blijken de twee interne disks, waarvan de boot-disk er n is, niet gemirrored te zijn. Even een korte uitleg voor de niet computer-deskundige: het mirroren van disks houdt in dat op twee disks exact dezelfde informatie wordt geschreven. Dit is wel iets duurder, immers men moet twee disks aanschaffen in plaats van n en bovendien is er nog wat extra hardware nodig. Het grote voordeel is echter dat als een disk crasht, de machine gewoon doordraait. Reken maar eens uit wat het in uw bedrijf kost als De Grote Computer uitvalt. In geval van het uitvallen van de bootdisk is het allemaal nog een graadje erger, want dan komt de machine helemaal niet meer op. Om het allemaal nog erger te maken blijken veel belangrijke bestanden zich ook op deze bootdisk te bevinden, iets dat eigenlijk uit den boze is. En als klap op de vuurpijl geeft de diagnose software aan dat er nu reeds diskfouten optreden. Tsjakkaa!

Persoonlijk heb ik hier nog wel eens nachtmerries van. Ergens half oktober vorig jaar ontdekte ik bij het bedrijf waar ik toen gedetacheerd was, dat de bootdisk als enige niet gemirrored was. Ik meldde dit aan mijn manager en de tweede disk zou besteld gaan worden. We draaiden op dat moment al anderhalf jaar zonder problemen. Prompt op vrijdag 26 oktober (26 = 2 * 13) gebeurde het, de bootdisk begaf het. IJlings werd hulp uit Venezuela ingevlogen en we zijn het hele weekend in touw geweest. Gelukkig was het een weekend, dan is downtime niet zo erg als doordeweeks.

En nu moet ik maar hopen dat ik niet nogmaals het onheil afroep en dat de niet gemirrorde disks nog even blijven doordraaien...

September 21, 2002

Trouwen in Valkenswaard

Ondanks dat ik toch zeker geen krantenlogger ben, kan ik het niet nalaten het volgende artikel uit De Telegraaf te vermelden. Robin en Marina van Mierlo uit Eindhoven zouden in Valkenswaard, waar ik overigens 14 jaren van mijn jeugd heb doorgebracht, voor de Wet getrouwd worden door gemeente-ambtenaar Godelief M. Deze Godelief was kennelijk met het verkeerde been uit bed gestapt. Zo verliet zij de ceremonie voor tien minuten wegens geklets door een paar bruidsmeisjes.

Toen Godelief terugkeerde was zij nog steeds chagrijnig. De plechtigheid werd er doorheen gejast. Hier een citaat:

"Toen Robin bij het jawoord eerst aan mijn ouders om mijn hand vroeg, begon ze keihard te schreeuwen. 'Ik hou niet van grapjes' gilde ze. 'Dit moet afgelopen zijn'. Ik fluisterde tegen Robin 'Zeg maar gauw ja anders zijn we straks niet getrouwd'. Binnen tien minuten stonden we buiten. Het leek wel of we voor straf in de rechtszaal zaten. De bode schaamde zich kapot. Nee, zoiets kan zij nooit meer goedmaken."

Tja, voor het bruidspaar en hun gevolg was het verschrikkelijk, voor de rest van Nederland toch meer hilarisch. Voor Godelief M. ligt nog een grote carriere in het verschiet. Er zijn tenslotte ook popgroepen groot geworden door het beschimpen en bespuwen van hun publiek. Wellicht zijn sommige aankomende bruidsparen ook in voor een dergelijke behandeling.

Chispita in Hfi Ronde Klip

Kleuterschool Chispita organiseerde vandaag een sportdag in Hfi Ronde Klip. Juffrouw Annemarie en juffrouw Ingrid hadden er veel werk van gemaakt. Vrijwel alle ouders kwamen met hun kinderen op het evenement af. De meesten naar goed Antilliaans gebruik drie kwartier te laat, maar ze kwamen. Het was niet echt Luchiano's dag, zo struikelde hij meteen al over mijn tas, brak even later een waterleidingpijp af en viel daarna bijna uit een boom.

Een van de doelen van de sportdag was dat de ouders elkaar leerden kennen. Daarom werd begonnen met een Bingo. Iedereen kreeg een formulier met 20 beweringen. De bedoeling was om zo snel mogelijk vragen te stellen aan de andere ouders, zodat de naam op wie de bewering sloeg opgeschreven kon worden. Als alle vragen van een naam voorzien waren, mocht men Bingo roepen.


Slagballen op Hofi Ronde Klip, gezellig!


Vervolgens gingen de kinderen touwtrekken en de ouders slagballen. De eerste wedstrijd wonnen wij gemakkelijk, de tweede was een stuk lastiger. We stonden met 8-5 achter en waren aan slag. Ik stond op het eerste honk en de slagman sloeg hard, dus ik rende door voor een punt. Tussen het laatste honk en de thuisplaat kwam ik helaas pijnlijk ten val, de ondergrond bestond uit gravel en dat leidt al snel tot schaafwonden. Uiteraard haalde ik de thuisplaat wel en wonnen we met 10-9.

Er volgden nog diverse spelletjes met als dieptepunt het touwtrekken. De mannen moesten tegen de vrouwen en we werden verpletterend verslagen. Kennelijk beschikken vrouwen nog echt over oerkrachten, die wij kantoorklerkjes al lang ontberen. Het was inmiddels tijd om te gaan kickballen, zeg maar slagbal met een grote bal die met de voet in het veld wordt geschoten. Juist op dat moment schreeuwde Luchiano het uit van de pijn. Hij was in zijn oor gestoken door een wesp. Nogmaals, het was zijn dag niet.

Iets voor zessen waren we klaar, iedereen was aardig vermoeid van de inspanningen. De Spiderfamilie kon met twee gewonden in de gelederen huiswaarts gaan.

September 22, 2002

Man-Vrouw-Discussies

Het leven is net als de Libelle. Of de Autoweek zo u wilt. Als je voor het eerst zo'n blad leest denk je 'sjonge, sjonge, wat een hoop nieuwe informatie, interessant!'. Blijf je dat blad wekelijks lezen, dan kom je er al snel achter, de een natuurlijk wat sneller dan de ander, dat de stof zich op subtiele wijze herhaalt. Tenminste op het oog. Gezien over honderd jaar vindt er namelijk wl een verschuiving plaats. Deze verschuiving is bijzonder interessant, helaas maken wij dat niet mee, neen, wij blijven neuzelen in de marge. Zonder echt een verschuiving tot stand te kunnen brengen, dat wil zeggen Merkbaar en Nu.

Marti heeft de eeuwenoude Man-Vrouw-Discussie aangezwengeld door middel van ene Eucalypta, gevolgd door een bijdrage van Verbal Jam en van Marti zelf.

In de loop der jaren ben ik eerder dommer dan slimmer geworden. Toch heb zelfs ik geleerd om af en toe tot tien te tellen en ietwat genuanceerder uit de hoek te komen. In dit soort discussies moet men namelijk op eieren lopen, immers in het geval van mannen en vrouwen voelt altijd iemand zich persoonlijk aangesproken. Gebruik de woorden Belg, Groen, Minister en Vrouw in de verkeerde context en je mag voor straf Marti's hele stylesheet herschrijven... :-)

Ach, er moet wat balans zijn. Zo ook tussen nuance en polariseren.

September 23, 2002

Gezinsuitbreiding

Vanmiddag werd ik bij UTS opgehaald door Lucy en Luchiano. En bovendien door twee nieuwe gezinsleden, Scooby Doo en Spider! Lucy had de hondjes van circa acht weken oud opgehaald bij Karin en maakte zich thuis meteen al bijzonder populair bij de dieren door ze in te smeren met een anti-vlooien shampoo. Dat was ook wel nodig.

Inmiddels spelen en blaffen Scooby Doo en Spider buiten, o ja ze hebben binnen ook al meteen hun ontlasting achtergelaten. Vanavond zal ik de gehoorzaamheidstraining eens ter hand nemen. Het is wel duidelijk dat twee honden veel werk betekenen. Tevens zullen veel spullen in huis niet meer zo veilig zijn als voorheen, maar het is leuk om te zien hoe snel die hondjes aan ons willen wennen. Ja kunst, ze moeten wel na deze brute ontvoering.


De nieuwe huisgenoten moesten even grondig gereinigd worden


De volgende acties zijn een bezoek aan de dierenarts en het kopen van een mand en speelgoed. En eten niet te vergeten. Als onervaren hondenouders zijn tips op het gebied van onderhoud en opvoeding van harte welkom.

Gisteren waren we bij een leuke BBQ op Daaibooibaai, ter gelegenheid van de verjaardagen van Wilbert & Angelique. Het koude bier en de lomitu (ossenhaas) smaakten als vanouds. Jammer genoeg ben ikzelf nog steeds zwaargewond, als gevolg van het ongelukje bij het slagballen afgelopen zaterdag. Kinderfeestjes zijn gevaarlijker dan je denkt. Dat dagje uit was meteen de laatste keer dat we het huis onbewoond achterlieten, vanaf nu is er bewaking: Cave canem!.

September 24, 2002

Onrustige nacht

Met name Lucy is inmiddels wat minder blij met de honden. Ze urineren en, excuse me, schijten het hele huis onder. Bij voorkeur de stukken vloerbedekking en natuurlijk niet de tegels die 80% van het oppervlak bedekken. Gisterenavond zijn we naar de dierenarts gegaan. We kwamen terug met antibiotica en ontwormingspillen. Wat we achterlieten was uiteraard een flinke som geld en nog veel meer karpatten (teken), die door de geneeskundige vakkundig tussen haar nagels werden doodgedrukt.

De nacht moesten Spider & Scooby Doo doorbrengen in een provisorisch met koelboxen en speelgoedvrachtwagens afgeschermde ruimte van ons huis. Dat ging even goed, maar toen wij al sliepen besloten de honden dat ze de woonkamer in wilden. Eerst werd er geblaft, even later viel de eerste vrachtwagen met donderend geraas van een koelbox af.

Wat ik nog vergeten ben om te vertellen, we hebben sinds enige maanden muizen in huis. Het begon met n en nu, hoe raar toch, hebben we er een hoop meer. Lucy wilde het ongedierte met gif bestrijden, ik ben daar niet zo'n voorstander van. Geef mij maar de oude vertrouwde muizenval. 'Ja, maar dan haal jij die gexplodeerde muis er wel uit', zei Lucy tegen mij. Dus hebben we gisteren bij Centrum Supermarkt twee muizenvallen gekocht. Het installeren was nog geen sinecure, maar na een minuut of tien stonden ze allebei op scherp en op het aanrecht.

En zo werden wij vannacht twee maal wakker door een immense klap van een muizenval. 's Morgens zagen we de twee muisjes liggen, keurig vastgeklemd zonder bloedsporen, maar wel dood. Nog een stuk of zes te gaan denk ik.

Affijn, het was een nogal onrustige nacht. Om zes uur hebben we de honden buiten gezet, hetgeen weer tot een hoop geblaf leidde. Vanmorgen belde ik Lucy vanaf mijn werk en ze was alweer druk bezig met het schoonmaken van de vloer. Ja, huisdieren brengen echt plezier in je huis!

September 25, 2002

Vrouwelijke eigenschappen

Gisteren onderging ik mijn tweede Spaanse les bij Paloma. We maken gebruik van een moderne methode met video. Zo worden allerlei vaardigheden aangeleerd aan de hand van een Soap-serie. De hoofdpersonages zijn twee mannen en twee vrouwen van een jaar of 22 die een theateropleiding volgen. Een van de meisjes heet Lola, zij is sportief, actief en dynamisch. De andere, Begona, is een beetje lui en verwend, maar wel knapper.

Na afloop van de Soap moesten wij discussieren. Paloma vroeg aan Ilonka, een van mijn drie medestudenten, wie zij het sympathiekste vond. Dat was Lola. Daarna was ik aan de beurt en tot Paloma's verbazing was mijn keuze Begona. Onder anderen door haar vrouwelijke eigenschappen. Een ideaal handvat om de discussie wat levendiger te maken. Wat zijn nu vrouwelijke eigenschappen? De gebruikelijke zaken kwamen aan de orde, zoals zorgzaam en kooplustig. Ook het autorijden was een onvermijdelijk onderwerp. Over mijn fascinatie door Vrouwen en achteruitrijden heb ik al meerdere malen geschreven. Toch hield ik mij wijselijk in en zei niets.

Toen de les afgelopen was en we achter elkaar aan de eenrichtingsstraat uitreden, moest ik toch wel lachen. Ilonka reed voor mij, wilde net als ik linksaf slaan, maar stopte aan de rechterkant van de weg. Daar kan ik volgende week nog even op terugkomen. En vandaag werd ik door Lucy opgehaald. Zij had er net tien kilometer opzitten vanaf Luchiano's school. Thuis aangekomen wilde ze de handrem aantrekken. 'F*ck!', zei ze, meteen begrijpend waarom de auto de hele terugweg al zo sloom op het gas reageerde.

September 26, 2002

Penicilline-Effect en Muizenissen

Penicilline is ontdekt door Alexander Flemming (1881-1955). Over het jaar van de ontdekking bestaat een verschil van mening. Duitse en Nederlandse websites houden het op 1928, Franse sites geven 1929 als ontdekkingsjaar, hetgeen waarschijnlijk te wijten is aan de befaamde Franse slag. Kun je toch nooit helemaal serieus nemen die Fransen.

In 1928 werd Alexander Flemming assistent van Sir Almroth Wright, die onderzoek deed naar bacterien en schimmels. Per toeval ontdekte Flemming dat een groot aantal microben niet tegen een bepaalde schimmel kon. Hiermee was de penicilline uitgevonden, toch duurde het nog tot 1941 voordat het echt op mensen kon worden toegepast. Met name de geallieerden in WO-II hebben veel baat gehad bij dit geneesmiddel.

Jammer genoeg komt aan ieder sprookje een eind. Waar een aantal medici al lang geleden waarschuwde dat bacterien ooit wel eens resistent zouden kunnen worden tegen penicilline, werd dit antibioticum door een groot aantal andere doktoren te pas en te onpas voorgeschreven. En inmiddels leven we in een tijd, waar De Bacterie sterker en sterker wordt en er aan de andere kant geen uitzicht is op een even revolutionair tegengif als penicilline in 1941 was. Dit kan nog wel eens tot narigheid leiden, let op mijn woorden!

Niet alleen bacterien vertonen aanpassingsgedrag, neen, ieder levend wezen doet dit. Neem nu bijvoorbeeld muizen. Maandag zijn wij begonnen met het plaatsen van muizenvallen. Twee werden er op het aanrecht opgesteld met als lokkertje een brokje kaas. Zowel dinsdag- als woensdagmorgen kon ik twee dode muizen uit de vallen halen. Een succes!

Hedenmorgen was het over en uit met dit succes. De resterende muizen hebben de afgelopen twee dagen bijgeleerd en/of zijn sowieso de slimsten (Survival of the Fittest). Hoe dan ook, vanmorgen stonden beide vallen nog keurig op scherp, maar de kaas was er wel vakkundig uit weggevreten!

Gelukkig zijn bacterien lang zo slim niet als muizen...

September 27, 2002

Kassandra

Ik ben een liefhebber van de Griekse Mythologie, waarschijnlijk een overblijfsel uit mijn gymnasium-tijd. En van de meest fascinerende figuren vond ik Kassandra, de dochter van Priamos en Hekabe. Kassandra en haar tweelingzus Helenos lagen eens te slapen, toen twee slangen hun vriendelijk aan de oren likten. Hierdoor werd hun gehoor zo goed dat zij de Stem der Goden konden horen. Kassandra vertoefde hierna vaak in de tempel van Apollo, die haar wel een lekker ding vond. Apollo beloofde haar alle geheimen van de voorspellingskunst te leren, als hij Kassandra in ruil daarvoor ook mocht inwijden in alle geheimen van de liefdeskunst. Wel, Apollo hield zich wel aan zijn belofte, maar Kassandra wilde haar lichaam niet (aan hem) ter beschikking stellen.

Hiervoor moest zij natuurlijk gestraft worden, de voorspellingsgave afnemen dat kon niet (vraag mij niet waarom). Daarom zorgde Apollo ervoor dat Kassandra wel kon blijven voorspellen, maar dat niemand haar ooit zou geloven. Men zou haar voor waanzinnig houden.

De Grieken belegerden in die tijd de stad Troje al gedurende tien jaren, zonder succes. Toen bedacht Odysseus een snood plan. Hij veinsde dat de Grieken de belegering zouden opgeven en de aftocht zouden blazen. Als verzoeningsgeschenk lieten zij een houten paard achter, het Paard van Troje. De Trojanen waren dolgelukkig met hun overwinning en sleepten het paard de stad in. Wat zij niet wisten was dat zich in het paard Griekse soldaten verborgen hielden. Nou ja, er was n iemand die het naderend onheil wel aan zag komen, Kassandra. Zij kondigde de ondergang van Troje aan en riep op om het houten paard te verbranden, omdat er Griekse soldaten in het paard zaten. Zij werd slechts met hoon bejegend...

's Avonds vierde heel Troje feest, er werd ook lekker bij gedronken. Midden in de nacht kwamen de Griekse soldaten uit het paard en openden de poort van Troje. Hierna was het een koud kunstje voor de Griekse soldaten om Troje in te nemen. Kassandra vluchtte uit haar toren, waar ze door haar ouders als een waanzinnige was opgesloten, naar de tempel van Athena, maar zij werd achterhaald door een Griek die haar verkrachtte en haar naar de andere buitgemaakte Trojaanse slavinnen sleepte. Bij de verdeling van de buit viel Kassandra aan koning Agamemnon ten deel. Bij aankomst in Mykenai werd zij samen met Agamemnon vermoord door diens echtgenote Klytaimnestra.

Treurig, treurig, treurig. Regelmatig zijn er momenten waarin ik mij verbonden voel met Kassandra. Ik zie de dingen aankomen, vertel ze en niemand die mij gelooft. Het is niet gemakkelijk om een Kassandra te zijn! De informatie over Kassandra heb ik overigens gevonden in het aanbevenswaardige Kroon's mythologisch woordenboek. Een aanrader.

Mijn boos is vol

Bij het eten tussen de middag beloofde Luchiano mij dat hij om zes uur mee naar Centrum Supermarkt zou gaan. Toen ik thuiskwam hield ik hem aan die belofte. Het jong had er echter helemaal geen zin in, hij was de Muizen Kolderkeuken aan het spelen op de computer. Daar kan ik enorm pissig van worden, dus ik zei tegen hem 'je hbt het beloofd, dus je gt mee!'. De daad bij het woord voegend zette ik de computer uit.

Luchiano kleedde zich aan en nam plaats in de auto. Onderweg zei hij 'Ik ben boos op jou!'. Ik legde hem uit dat hij nu eenmaal had beloofd om mee te gaan.
'Ja, maar ik was de Muizen aan het spelen en toen zette jij de computer uit. Als ik nu thuiskom moet ik helemaal opnieuw beginnen. Daarom ben ik boos op jou!'.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik Luchiano erg grappig vind als hij boos is, dus ik besloot wat olie op het vuur te gooien. Ik moest namelijk ook nog geld halen en daar heeft Luchiano een pesthekel aan, want dan moet hij 200 meter lopen. Ik bracht het subtiel. 'Luchiano, ik heb slecht nieuws voor je, weet je wat dat is slecht nieuws?'.
'Nee', klonk het kortaf, 'wat is dat dan?'.
'Dat is iets niet zo leuks, dus dat ga ik je maar niet vertellen...'.
Luchiano was nieuwsgierig geworden en wilde het toch weten.
Nee, ik vertel het toch beter niet', zei ik, 'want anders word je ng bozer op mij'.

Luchiano dacht even na en zei toen 'Nee, zeg het maar. Ik kan niet bozer op jou worden, mijn boos is vol!'.
Wel, ik deelde hem dus mede dat we nog wat loopwerk moesten verrichten.
Het varken liet dit bezinken en zei toen 'Papi, je hebt me eerst een beetje blij gemaakt, maar nu ben ik ng bozer'.

Gelukkig waaien Luchiano's boze buien vrij snel over.

September 29, 2002

Solo ta kima

Als je iets een hele tijd niet meer hebt gedaan, dan geldt voor dit iets dat je het na al die tijd zo weer oppakt, of dat je het misschien helemaal niet meer kunt. Een en ander is door Suffie treffend beschreven. Gisteren ontdekte ik zelf weer iets waarmee ik het voorlopig beter kalm aan kan doen.

Ik geniet nog bijna dagelijks van het Tropische klimaat op Curacao, neen, dat zal mij niet snel vervelen. Toch lag ik in mijn eerste jaren hier veel vaker op het strand, toch zeker drie keer per week. Ik concentreerde me dan op het bruin worden, hierbij mag namelijk niet worden gekletst. Het resultaat mocht er zijn. Met vrouw en kind veranderen er veel dingen. Het strandbezoek is gereduceerd tot gemiddeld eenmaal per week. Tevens gaan we wat later en bovendien moet ik ook nog spelen en kletsen. Het moge duidelijk zijn dat ik mijn gebronsde tint wel kwijt ben.

Gisteren hadden we een drukke dag en ik was een beetje moe. Om twaalf uur zei Lucy: 'Waarom ga je niet even naar het strand, dan gaan we om twee uur naar de stad'. Dat was een goed idee. En zo lag ik van kwart over twaalf tot kwart voor twee op het strand te bakken.

's Avonds hadden we een feest en de aanwezigen viel het meteen op dat mijn hoofd tamelijk rood was en ook nog glom. Tja, anderhalf uur in de zon op het heetst van de dag, dat is dus zo'n iets waar ik rustig aan mee moet doen. 'Solo ta kima', zeggen ze hier in het Papiamentu, de zon brandt. Ik heb het ondervonden.

Rebecca 2

Het is alweer even geleden dat ik een Chica Merengue Update heb gemeld. De Chica van deze week is Rebecca 2, een niet zo romantische naam geef ik toe, doet aan koeien denken. Maar Rebecca 2 is een leuke dame, van 16 jaar. De reden dat zij Rebecca 2 heet is dat er al eerder een Rebecca Chica de la Semana was. In Nederland kende ik geen een Rebecca en hier zijn ze klaarblijkelijk in de meerderheid.


Rebecca 2, La Chica de la Semana


Rebecca 2 heeft ook al een stem te pakken in de poll. Nu zegt die poll niet alles: vrienden, bekenden en familie kunnen de score omhoogschroeven. Daar maakt bijvoorbeeld Dianthe gebruik van, die in slechts luttele weken met afstand de nieuwe nummer n is. Mijn persoonlijke favoriete Christal is daarmee naar plaats drie verdrongen.

De laatste tijd kreeg ik overigens een aantal hits op de zoekconditie Oxana Fedorova, de inmiddels ex-Miss Universe. Zij was te dik geworden, zo zijn nu eenmaal de condities. De voetballers van wereldkampioen Brazilie hoeven de komende vier jaren niet op de weegschaal, die blijven gewoon wereldkampioen, maar Oxana dus niet.

Wel, Rebecca 2 blijft ook Chica de la Semana, ongeacht of zij nu met de nieuw vergaarde roem elke dag gaat dineren bij KFC of MacDonalds. Laat dat een geruststelling zijn!

September 30, 2002

CasaSpider Update

Nog is het september, in luttele minuten slaat 1 oktober toe. De Honderdste Update van de CasaSpider zit erop. Sinds 1998, ik geef toe, het is een stuk korter dan Dommelsch Bier (anno 1744), maar toch. Als u van slappe verhalen en veel foto's (meer dan 150!) houdt, surf dan naar de CasaSpider Nieuwsbrief, met daarin deze week de volgende onderwerpen:

  • Tanja's column Emar (later Amer)
  • Chispita in Hfi Ronde Klip
  • Barbecue Daaibooibaai
  • Spider & Scooby Doo
  • Muizen
  • Housewarming Walter
  • Tot Slot

De CasaSpider wenst u deze keer extra veel leesplezier!

About September 2002

This page contains all entries posted to blogger in September 2002. They are listed from oldest to newest.

August 2002 is the previous archive.

October 2002 is the next archive.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33