Vandaag een minuscuul inkijkje vanuit een simpel organisme, genaamd Man, in de complexe wereld van de Vrouw. Ik zit achter een bord tomatensoep met knoflookgehaktballetjes. Gisteren is Lucy begonnen met een van haar 'experimenten' en dat was ditmaal dus tomatensoep. Gisteren was hij nog niet echt te pruimen, vandaag is het een stukje beter. Lucy garandeerde mij dat ik hem in Fase 5 erg lekker zal vinden. Tot die tijd moet ik Fase 2, 3 en 4 nog slikken.
De kern van bovenstaande alinea is, en ik geef toe dat het er bijzonder moeilijk uit te halen is, dat vrouwen altijd willen experimenteren. Of het nu is met hun kapsel, met de inrichting van het huis, of met het eten, altijd moet er iets veranderen. Mannen zijn conventionele wezens, enigszins zeer bevreesd voor veranderingen. 'Er was nooit iets mis met die soep, ik vond hem altijd lekker, waarom in Godsnaam moet zij hem ineens zo klaarmaken (en verpesten)!'.
Geruime tijd na in productie name van het experiment begint de man er langzaam aan te wennen. En voor hij het weet is het onderdeel geworden van zijn statische, onwrikbare werkelijkheid. Tot het volgende experiment...