« February 2003 | Main | April 2003 »

March 2003 Archives

March 1, 2003

Honden wassen

Bijna iedereen op Curacao houdt zijn honden buiten, er zijn er maar weinig die ook binnen mogen komen. Het klimaat leent zich er hier beter voor om buiten te leven, ook voor honden. Daar komt bij dat hier niemand in een flatje woont, iedereen heeft de beschikking over een tuin. Bovendien hebben honden een bewakingsfunctie, zij schrikken langslopende chollers (drugsverslaafden) af. Daarover zometeen meer.

Spider is onder de douche geweestTot zover de redenen waarom de honden buiten kunnen leven. Er is ook een belangrijke reden om de honden juist niet naar binnen te laten: karpatten (teken) en vlooien. Alle honden op het eiland zitten er vol mee. Op het moment dat ze binnenkomen laten een aantal karpatten en vlooien los en die kruipen later dus vrolijk door het huis. Dat is niet zo smakelijk.

Onze honden zijn regelmatig binnen. Lucy heeft een bloedhekel aan karpatten en vlooien en dus is zij iedere dag een uurtje bezig om het ongedierte met een speciaal kammetje te verwijderen. Ook gaan de honden regelmatig in bad, vandaag was het weer zover. Die paar uur na het bad zijn Spider en Scooby Doo op hun mooist. Helaas ook op hun bewegelijkst, dat maakt het nemen van foto's een stuk moeilijker.

Nog even een anecdote: Curacaose honden discrimineren! Veel honden hier blaffen zich de longen uit het lijf als er een donker iemand langs loopt, choller of bankdirecteur. De witte mens laten zij ongemoeid. Veel mensen die zich te voet voortbewegen (dat doet bijna niemand) hebben een stok bij zich en men schroomt ook niet om die te gebruiken. Ik denk dat in de loop der tijd de honden daarom deze mensen als vijand zijn gaan zien.

Eens moest ik op het huis passen van mijn columniste Tanja. In haar tuin liepen drie ontzettend oude en verwaarloosde honden rond, ze waren niet van Tanja overigens. De oudste was een Herder van een jaar of 15, tandeloos, gaten in zijn vel en mank lopend. Ik sprak die hond altijd vriendelijk toe en aaide hem wel eens. Wel snel mijn handen wassen daarna, maar die hond was dol op mij.

Tanja had op dat moment haar auto in reparatie bij een Antilliaan. Deze man zou de auto naar haar huis brengen en Tanja had aan mij gevraagd om de sleutels in ontvangst te nemen. Bij het hek keek de man angstig naar de honden, 'Neen, ze bijten niet, dat kunnen ze niet eens', stelde ik hem gerust. We reden het terrein op. De monteur bleef echter in de auto zitten. 'Kom er nou maar uit', zei ik, 'die honden doen echt niets!'.

De monteur stapte uit en bleef verstijfd staan. De oude Herder merkte dat en schraapte uit alle hoeken en gaten van zijn versleten lijf het laatste testosteron bijeen. Hij trok zijn bovenlip op (geen tanden te zien) en gromde zowaar. Ik stond stomverbaasd, hield de hond vast en de Antilliaan spurtte naar het hek om zich in veiligheid te brengen.

March 2, 2003

Boem boem boem

Als kleine kinderen boos op je zijn heeft dat wel iets leuks. Vanmorgen mocht Luchiano niet op de computer, omdat zijn moeder bezig was. Hij mocht ook geen Cartoonnet kijken, want ik keek even naar Ajax-Vitesse. Dus was de kleine man flink boos. Ik vroeg hem iets en Luchiano antwoordde: 'Ik wil jou niet horen, want ik ben boos met jou!'. Ook als hij boos is, corrigeer ik zijn taalfouten en zei dus: 'Het is: ik ben boos op jou'.

Waar een volwassene dan nog kwader zou worden, herhaalde Luchiano gewoon de correcte versie: 'Ik ben boos op jou!'. Gelukkig waren we snel weer vrienden.

Laatst las ik per toeval een berichtje, het ging over muziek. Vroeger werd er nog wel eens denigrerend gedaan over de zogenaamde I love you songs, maar volgens mij zijn we nu verder van huis. Hier het berichtje:

"geen zin meer ken je die nieuwe liedje van B2K met p.deddie die liedje van boem boem boem B2K had ook een liedje gemaakt van uh ha ken je"

Ik moet toch eens naar een cd-tje van B2K gaan luisteren...

March 3, 2003

Carnaval in Zijperspace

Gisteren was de Gran Marcha, de grote Carnavalsparade in Otrabanda. Sinds jaar en dag staan wij aan de Roodeweg, naast het ISAC-gebouw. Om een uur of half een keek ik op televisie, waar de optocht live werd verslagen. Men was al bij wagen nummer 13.

In mijn herinnering bereikte de optocht tussen twee en drie onze standplaats, maar op Curacao weet men het nooit. Ik maande de familie tot spoed en iets voor tweeën bleken we ruim op tijd te zijn. Nu is dat helemaal niet erg, veel mensen lopen dan heen en weer over de Roodeweg, mensen kijken en groeten. Ban topa betekent zoveel als Laten we ontmoeten.

Lucy wordt ten dans gevraagd door een KoningEven later kwamen de eerste deelnemers langs. Tot vijf uur hebben we het uitgehouden, nou ja uitgehouden, het was gewoon erg leuk. Lekker in het zonnetje staan, terwijl vele vrolijke en leuk geklede dames langskomen, begeleid door een geluidsmuur van Tumba-muziek. Lucy vermaakte zich erg goed en zocht regelmatig een (mannelijke) optochtdeelnemer uit, om een dansje mee te maken en gefotografeerd te worden.

De middag werd afgesloten bij Kentucky Fried Chicken met een bucket vol kip.

's Avonds had ik wat pijn in mijn rug, we gingen niet te laat slapen. Ik weet niet of het daardoor kwam, maar ik droomde als een bezetene. Eén van die dromen ging over Ton Zijp van Zijperspace, het moet inderdaad niet gekker worden. Nu ken ik de beste man helemaal niet, tenminste niet anders dan door zijn weblog.

In mijn droom liep ik een winkel in, eigenlijk was het een vierkante ruimte met witte muren. Er stonden diverse schappen met bier, maar ook -vreemd genoeg- met parfum. 'Ahaa, zo ziet Zijperspace er dus in het echt uit', dacht ik bij mijzelf.

Toen kwam er een man door de deur, hij leek sprekend op Frans van Deursen, die de rol van Frits speelde in De Vlaamsche Pot. Dat moest Ton Zijp zijn! 'Hallo Pedro', sprak Zijp. Ik verbaasde me erover dat hij mijn naam kende, al had ik eigenlijk gedacht dat hij wel CasaSpider zou zeggen, zijn enige mogelijke bron was toch dit weblog.

Wellicht heb ik toch iets te lang in de zon gestaan die middag...

March 5, 2003

Marcha di Despedida

Carnaval is over. Zondag was de Gran Marcha een groot succes, nou ja, behalve voor Luchiano dan. Dinsdag is er de Marcha di Despedida, de Optocht van het Afscheid. Na zondag had ik eigenlijk wel zin om daar ook heen te gaan. Nu begint deze optocht 's avonds en eindigt om twaalf uur met het verbranden van een strooien pop, Koning Momo voorstellende.

Minister President Etienne Ys tussen Lucy en KrijnGezien de ervaringen met Luchiano zondag was het niet echt een optie dat het varken meeging. Een babysit regelen is een gedoe en kost geld. Bovendien is het Carnavalsgebeuren op dinsdagavond niet geheel ongevaarlijk. Bijna ieder jaar zijn er wel een paar schietpartijen. Bij het afscheid van het Kindercarnaval afgelopen maandagavond is een toeschouwer doodgeschoten. Dit tot grote ontsteltenis van de laatste groep kinderen die daar net langskwam. Door de schoten raakten de 31 kinderen in paniek en vluchtten alle kanten uit. Het duurde even voordat ze allemaal gevonden waren.

Eerst besloten we om niet te gaan, maar om drie uur 's middags kon ik me niet inhouden, pakte de telefoon en belde de babysitcentrale. Om zeven uur verscheen babysit Yolande en vertrokken wij naar Otrabanda. Het duurde zeker tot half tien voordat de eerste deelnemers aan de optocht langskwamen. Het wachten is echter niet vervelend, continue lopen mensen heen en weer door de straat. Met een Polar in de hand waant men zich op een druk terras.

Lucy houdt niet zo van terrassen en kwam pas los toen de optocht voorbij kwam. Diverse lokale beroemdheden moesten met haar op de foto. PLKP-leider Errol Cova was wederom de pineut gelukkige, maar wederom was de foto onscherp. Gelukkig is de foto met onze Minister President Etienne Ys (PAR) wel gelukt. Stelt u zich Balkenende eens voor met een dergelijke hoofdtooi.

Het werd een echte feestavond. Krijn was er gelukkig ook weer bij, dat geeft toch een extra dimensie. Trekt hij in het begin op zijn manier de aandacht van alle leuke meisjes, als het iets later wordt gaan ook de wat minder bedeelde dames en zelfs de heren voor de bijl. Toen Krijn de pet van een politieman wilde afpakken werd hij door deze streng tot de orde geroepen.

Het verbranden van Koning Momo hebben we aan ons voorbij laten gaan, in plaats daarvan hebben we bij Naomi Snack een overheerlijke Lomitu ku batata gehaald. Met veel pika en knoflooksaus. Het was een bijzonder leuke Carnaval!

March 6, 2003

Carnaval Foto's

Ik kan het niet laten om wat aan promotie te doen voor de foto's die ik gemaakt heb tijdens het Curacao Carnaval 2003. En wie weet doe ik er deze of gene nog een plezier mee ook. U kunt 48 foto's bekijken van de Gran Marcha op zondag 2 maart 2003 en maarliefst 55 foto's van de Marcha di Despedida op dinsdagavond 4 maart 2003.

Wees echter niet bevreesd dat het hier een fotolog gaat worden. Voorlopig staan er bij mijn weten geen evenementen meer op stapel. Dat wordt droge kost de komende weken...

March 7, 2003

Margarita

Een stukje over ons Koningshuis lijkt mij wel toepasselijk. De kwestie Margarita krijgt hier lokaal overigens geen aandacht, het is dat wij via BVN het journaal en Nova ontvangen. Voor de rest zijn we aangewezen op het Internet.

Zo her en der lees ik wat zaken over Margarita. Wat ik mis is een analyse en een mogelijke oplossing. Laat ik een poging wagen. Persoonlijk heb ik niets tegen een of het Koningshuis. Toch past een dergelijk instituut niet meer helemaal in onze tijd.

Het Koningshuis bestaat uit mensen van vlees en (weliswaar blauw) bloed. Derhalve wordt er statistisch gezien ook door het Koningshuis vreemdgegaan, een glaasje teveel gedronken en geruzied. Men kan er gevoegelijk van uitgaan dat het percentage homosexualiteit niet afwijkt van de Nederlandse norm. Gewone mensen dus.

Een kind dat echter wordt opgevoed in een paleis, toch een soort veredelde Bijlmerbajes, heeft een grotere kans om aan een zekere mate van wereldvreemdheid te lijden dan een normaal kind. Op het moment dat een prins(es)je in een koets de straat opgaat, wordt hij standaard toegezwaaid door vele mensen. Michael Jackson is van minder gek geworden, gechargeerd gesproken.

Het is van belang dat uitspattingen en andere negatieve gebeurtenissen van het Koningshuis niet breed worden uitgemeten. Een Koningshuis dient een schijn van onkreukbaarheid uit te stralen, dat is onderdeel van het theaterstuk. Daarom is er een erecode waaraan zelfs de roddelbladen zich houden.

Margarita en haar man hebben deze code nu gebroken. In hun ogen moesten zij wel, ze zijn ten einde raad. Sommige door Margarita aangedragen zaken, zoals de middelvinger, een aangeschoten Beatrix, die zo nu en dan ook nog eens stampvoet, gaan natuurlijk nergens over.

Ernstiger zijn de beschuldigingen met betrekking tot het Sociale Dienst dossier en een belastingaangifte van Margarita's man die plotseling bij Beatrix rondslingeren. Eerst werd van alle kanten ontkend dat Het Sociale Dienst dossier gelicht was. Mooiste opmerking in deze vond ik van de GSD Amsterdam zelf: 'Dat kan niet zomaar, want zelfs wij kunnen dossiers haast nooit vinden'.

Mij doet dit alles enigszins aan het vroegere Rusland denken. Als men met een grote groep mensen glashard dingen ontkent en alle opmerkingen van de twee slachtoffers bagatelliseert, dan moeten die twee wel bijzonder stevig in hun schoenen staan om heelhuids uit de situatie te geraken. Gisteren hoorde ik op de radio dat een official vreesde dat Margarita geestelijk gestoord aan het worden was. Dat is precies wat men ook in het vroegere Rusland deed. Het ergste is dat men zich tegen dergelijke opmerkingen absoluut niet kan verdedigen.

Wat zijn mogelijke oplossingen in dit conflict? Naar mijn mening moeten Margarita en haar man stoppen met hun interviews en zich onthouden van verdere laster. Uiteindelijk keert dat zich alleen tegen henzelf. Financieel heeft het paar enige tegenslagen gehad, al dan niet door toedoen van het Koningshuis. Laat het Koningshuis een compensatiebedrag betalen aan Margarita, niet als boete maar als uiting van medemenselijkheid ten aanzien van een familielid. Tenslotte pleit ik voor meer openheid, het is van de gekke dat Niemand besloten heeft om het betreffende GSD-dossier te lichten.

Als mijn aanbevelingen worden opgevolgd kunnen we Margarita binnenkort weer associëren met het prachtige Isla de Margarita voor de kust van Venezuela of met het bekende drankje, waarvan hier het recept:

Original Margarita

  • 1 Part Cointreau
  • 2 Parts Tequila
  • Fresh lime juice
  • Ice

Mix Cointreau, Tequila and lime juice with ice. Stir, strain into a Margarita glass (put salt on it!) and serve.

March 8, 2003

Bobby Fischer

Eén van de meest mysterieuze topsporters is toch wel schaker Bobby Fischer. Zelf ben ik geen goede schaker en dat is maar goed ook, want als men goed kan schaken ontbreekt er vaak een of ander schroefje. Lees de Schachnovelle van Stefan Zweig maar eens. Of beter nog, verdiep u eens in Bobby Fischer!

Fischer was een uitzonderlijk talent. Het hoogtepunt van zijn korte carrière vond plaats in 1972 te Reykjavik. Boris Spasski en Bobby Fischer streden om het Wereldkampioenschap. Het was een vreemde match, aldus scheidsrechter Lothar Schmid. Fischer had vele eisen ten aanzien van de ruimte. Zo moesten de snoepjes die aldaar verkocht werden van te voren uitgepakt zijn. Het knisperende papier zou hem anders afleiden. Dames mochten geen naaldhakken dragen en kinderen werden alleen toegelaten als ze aan konden tonen te kunnen schaken.

Tijdens de eerste partij werd Fischer afgeleid door de aanwezige camera's. Dit werkte hem dermate op de zenuwen dat hij met zijn loper een vergiftigde pion sloeg en prompt verloor. Bij de tweede partij zat Spasski achter zijn bord (geen macaroni!) te wachten. De klok liep, maar Fischer kwam niet en daarmee was het 2-0 voor Spasski. Fischer eiste nu dat er in een achterafkamertje gespeeld werd. Spasski wilde sportief zijn en ging accoord. De sfeer was gespannen en het had er alle schijn van dat partij nummer drie toch niet zou beginnen. Toen zette Spasski D2-D4. Volgens Lothar Schmid verloor Spasski daar de match, hij was meer door Fischers gedrag beïnvloed dan hij aan zichzelf wilde toegeven. Fischer won met 12,5 - 8,5.

Vrij snel na het behalen van de Wereldtitel verdween Bobby Fischer. In zijn hoofd nestelden zich vele complot-theorieën. Zo zouden met name Russische schakers al hun partijen afspreken. Met name de befaamde matches tussen Anatoli Karpov en Gari Kasparov waren volgens Fischer zet voor zet afgesproken. Die achterdocht vond waarschijnlijk zijn oorsprong op Curacao, ja u leest het goed: op Curacao. In 1962 vond hier een match plaats tussen acht schakers. De winnaar mocht de wereldkampioen uitdagen. De Russen kwamen met Geller, Petrosan en Keres en hadden, zo gaven zij later toe, inderdaad afgesproken dat zij onderling snel remise zouden maken om hun krachten te sparen tegen de overige deelnemers. Fischer zelf was in 1962 niet in topvorm en werd vierde. Hij weet zijn vierde plaats echter aan het Russische complot.

In 1992 keerde Fischer eenmalig terug voor een rematch tegen Boris Spasski in Monte Negro (Joegoslavië). Er stond een flink bedrag op het spel en daarvoor wilde Fischer wel komen. Probleem was alleen dat Joegoslavië in oorlog was. De Verenigde Staten verboden hun inwoners om daar dergelijke activiteiten uit te voeren. Fischer liet het betreffende Amerikaanse document voor de televisie zien en zei dat hij er het volgende commentaar op had. Vervolgens spuugde hij op het document.

Ook de Joden moesten het ontgelden. Door het lezen van bepaalde boeken was Fischer overtuigd geraakt van een wereldwijd Joods complot om de wereldheerschappij over te nemen. Hans Ree herinnerde zich dat Fischer zelfs dacht dat de Joden de olifanten in Afrika wilden uitroeien, omdat hun slurfen hen teveel aan onbesneden penissen deden denken. Op een vraag of Fischer zichzelf als antisemiet beschouwde, antwoordde hij: 'Neen, zeker niet, ik heb helemaal niets tegen Arabieren'. Officieel behoren Joden en Arabieren beiden tot de Semieten.

Fischer schijnt nu ergens op een eiland tussen Japan en de Filippijnen te leven. Zo af en toe verschijnt zijn stem op een Filippijns radiostation, waar hij fulmineert tegen de USA. Na 11 september was Fischer ook op de radio: 'Wonderful news! F*ck USA!' waren zijn woorden.

Bron: Studio Sport documentaire Bobby Fischer.

March 9, 2003

Losse Gedachten

Wachten bij de Kapper
Gisteren gingen we om een uur of half vijf naar De Stad om Luchiano zijn haar te laten knippen. We gaan al sinds jaar en dag naar een klein Dominicaans kapperszaakje in Otrabanda, bijna onder de brug. Om een of andere reden wordt Luchiano altijd meteen geholpen en het is nog goedkoop ook, tien gulden. Lucy en ik konden nog net een plaatsje vinden om te wachten tot het jong klaar was. Uit de cd-speler knalde een aanstekelijke cd van de mij onbekende groep Aventura. Ik zat lekker. Na 20 minuten keek ik eens naar de voortgang, hmmm, dat schoot nog niet echt op. Na 35 minuten sprak Lucy mij kalmerend toe: 'Bijna, hij is bijna klaar'. Na 50 minuten hield ik het bijna niet meer, Lucy ging naast de kapper staan, in de hoop dat hij wat op zou schieten. Net binnen het uur was hij klaar en het resultaat: Luchiano is bijna kaal, moest dat nou zolang duren?

Service Pleincafé Wilhelmina
Chica de la Semana: Nienke van de Bahama's!Na de kapper reden we naar Punda, Pleincafé Wilhelmina was de target. In de loop der tijd hebben zich nogal wat personeelswisselingen voorgedaan en deze zijn niet allemaal even positief. Pleincafé Wilhelmina staat bij een aantal mensen bekend om zijn collectie Belgische Bieren, vraag maar aan CuraBelgica. Vroeger, in betere tijden, liep er een bevallige serveerster met de naam Laura. Zij hielp ons altijd uit de kunst. Snel, deskundig qua bieren en Luchiano kreeg altijd spontaan een stroopwafel van haar. Nu lopen er dames die absoluut niet begrijpen wat ik bedoel als ik vraag wat voor Belgische Bieren er op voorraad zijn. Gisteren was het antwoord Stella Artois. Zeg maar niets meer... Uiteindelijk kon er nog een Duvel af. Net toen ik om half acht de tweede wilde bestellen kwam de serveerster melden dat de tent dicht ging. Om half acht! Binnenkort ga ik maar eens met de eigenaar praten.

Satellietclubs
Gisteren speelde Feyenoord uit tegen Excelsior en Ajax uit tegen FC Zwolle. Excelsior is een zogenaamde satellietclub van Feyenoord, ik neem aan dat ik niet hoef uit te leggen wat dat betekent. Ik vroeg mij af of er dan een soort van gentlemans-agreement is dat de satellietclub het zijn grote broer niet te moeilijk maakt. Feyenoord won met 2-6, maar ik kon niet zien dat Excelsior er expres met de pet naar gooide. Wat dat betreft gedroeg FC Zwolle zich meer als een satellietclub van Ajax. Zwolle kreeg in de hele wedstrijd vier kansen. Het frappante was echter dat twee van die kansen voor hun zelf waren, de andere twee in het voordeel van de tegenstander en ook nog eens beduidend hoger van kwaliteit: een fraai eigen doelpunt en een nog fraaiere harde kopbal op de eigen paal.

Nienke
Een paar weken geleden had Lucy geluk op het strand. Zij trof drie leuke meisjes die alledrie wel wilden poseren voor La Chica Merengue. Voor zo'n fotoserie moet er nogal wat gewandeld worden om afwisseling aan te brengen in de foto's. Eén van de meisjes werd echter een beetje achterdochtig en niet eens helemaal onterecht. Het is natuurlijk een goede truc, iemand lokt drie meisjes weg van hun spullen en een handlanger haalt deze vervolgens weg. Ook met het verstrekken van persoonlijke gegevens waren de dames niet erg scheutig. Nienke meldt geboren te zijn op de Bahama's, ik twijfel daaraan. Als zij gezegd had van Pluto te komen zou ik het echter ook nog met veel plezier opschrijven.

March 11, 2003

Puf Puf

Gelukkig ben ik weer helemaal bijgekomen van de nijhuis.net update van gisteren. Lucy en ik waren allebei moe, om half elf hield zij het voor gezien. Maar niet na de gebruikelijke vijf gevulde eieren te hebben bereid! Zo kon ik nog even aanzetten. Om half een was ik klaar.

In het CasaNews kunt u deze week de volgende onderwerpen aantreffen:

  • Afsluiting Carnaval 2003.
  • Nieuwe rubriek: Harry's Corner. CasaSpider's pa bericht van gene zijde van de oceaan.
  • Nieuwe stagiaires: introductie Erik & Michiel, aka The New Mounties. Hun website: criptonite.nl.

De lezer moet het wederom een weekje zonder Tanja stellen, maar heeft deze week leesvoer te over. Hmmm, daar komt de tomatensoep!

Que aprovechen!

Sexy Beroepen

Vandaag wordt er in Nederland gestemd voor Provinciale Staten. Provinciale Staten bepaalt wie er in de Eerste Kamer komen. Bij GeenHeld las ik iets leuks:

Het is niet zo dat je vol trots gaat zeggen dat je een zetel hebt in de Eerste Kamer. Ook niet bepaald een goede ‘pick up line’:

“Wat doe jij?”
“Ik zit in de Eerste Kamer, baby”

Nee.

Eerste Kamerlid is inderdaad niet een erg sexy beroep en bevindt zich samen met Boekhouder en Kapelaan ergens in de basement van de Aantrekkelijke Beroepen Pyramide.

Welke beroepen zijn dan wel sexy? Volgens mij moet er ofwel iets fysieks ofwel iets geestelijks ofwel iets met macht in zitten. Neem als voorbeelden een profvoetballer, een Nobelprijswinnaar voor de Natuurkunde en een seriemoordenaar. Wellicht een gek voorbeeld dat laatste, toch zijn er legio vrouwen die gefascineerd zijn door seriemoordenaars en andere wrede criminelen. Zo ontvangt zelfs Marc Dutroux veel vrouwelijke fanmail, kunt u nagaan.

Ik realiseer me dat bovenstaande voorbeelden allen vanuit de vrouw geredeneerd zijn. Wat vindt een vrouw een sexy beroep. Mannen zijn, niet voor het eerst, veel simpeler in deze. Een vrouw hoeft helemaal geen beroep te hebben. Als ze maar mooi is. En als er dan toch een beroep gekozen moet worden, komt de man al snel uit op een secretaresse, een stewardess of een verpleegster. De wat meer kinky ingestelde man wil nog wel eens een politie-agente noemen, compleet met wapenstok en handboeien.

Mij persoonlijk maakt het niet zoveel uit, al moet ik toegeven dat een vrouwelijk lid van de Eerste Kamer mij ook niet zeer opwindend in de oren klinkt.

March 12, 2003

Holistisch Denken

Vele jaren geleden zag ik in het Evoluon, een grove schande overigens dat deze geweldige attractie is gesloten, een simulatiespel. Als ik het me goed herinner betrof het een fabriek met onder anderen een afdeling inkoop, verkoop en productie. En uiteraard met personeel. Met wat drukken op de knop kon men de flow beïnvloeden. Het was de primitieve voorloper van spellen als Simcity.

De belangrijkste les die dergelijke simulatiespellen over het leven leren is dat men zaken holistisch moet bekijken. Een kleine wijziging op punt A kan tot onverwachte en onbedoelde veranderingen op punt B leiden. Wie er nog nooit van spellen als Simcity gehoord hebben, dat zijn politici. En dat is heel jammer. Zo kijken ministers bij het verdelen van de taart alleen naar hun eigen taartpunt. Als die maar groot genoeg is heeft de betreffende minister het goed gedaan.

Jaren geleden werd de Medicijnenknaak ingevoerd. De reden was dat mensen te vaak medicijnen lieten voorschrijven, het was immers toch gratis. De minister berekende het aantal malen dat er medicijnen werden voorgeschreven, haalde daar een percentage vanaf, zijnde het aantal keren dat iemand na de maatregel niet naar de dokter zou gaan, vermenigvuldigde het aldus verkregen aantal met een knaak en presenteerde zijn winstcijfers.

Een wel bijzonder simpele manier van denken, maar hij kwam er mee weg. Wat er echter gebeurde was dat mensen die misschien voor tien dagen medicijnen nodig hadden, nu meteen een voorraad voor drie maanden vroegen. Anders kon en de volgende keer weer een knaak betalen. Uiteindelijk werden met minder recepten meer medicijnen verstrekt. Bovendien moest er een compleet registratie-systeem worden ingericht, compeet met plakzegels.

Een ander voorbeeld is de OV-jaarkaart voor studenten. De regering wil altijd bezuinigen, dus ook op de studiebeurs. Men dacht slim te zijn door studenten gedwongen een OV-jaarkaart aan te smeren in ruil voor een stukje studiefinanciering. De studenten stonden aanvankelijk op hun achterste benen, maar zagen er later het positieve van in. Men reisde zich een ongeluk dwars door heel Nederland heen. Zelfs werden er feesten georganiseerd met als lokatie een NS-trein.

Dat was uiteraard niet de bedoeling van onze non-holistische beleidsmakers. De NS kwam in de problemen door de massale toeloop. Dit had natuurlijk geen politicus niemand kunnen voorspellen!

Op Curacao hebben we sinds enige tijd een Bodyscan apparaat. Mogelijke bolletjesslikkers moeten hiermee een foto van hun maag laten maken. Nu beschikken wij niet over het beste apparaat, integendeel, maar hij doet het wel. Het beoogde gevolg dat het aantal bolita-smokkelaars vermindert wordt ook bereikt. Toch is dit voor mij wederom een staaltje van non-holistisch denken.

Waarom zijn er zoveel bolitaslikkers? De basisreden is armoede, zowel qua geld als qua kansen. Een aantal mensen kon dankzij drugsmokkel de armoede ontvluchten en langzaam maar zeker groeide het aantal deelnemers. Er ontwikkelde zich een subcultuur, die uiteindelijk resulteerde in de befaamde jongeren met dikke gouden kettingen, rijdend in BMW Cabrio's.

Wat denkt u, er even vanuit gaande dat u geen politicus bent, wat er gebeurt als deze bron van inkomsten abrupt wordt afgesneden. Gaan de bolletjesslikkers en hun opdrachtgevers over tot de orde van de dag, worden boer en gaan worteltjes en graan verbouwen? Neen, de werkelijkheid is dat na iedere maatregel tegen drugssmokkel het aantal atrako's (overvallen) toeneemt. Met name middenstanders worden hierdoor getroffen, maar ook diverse gewone burgers hebben het mogen beleven.

Het is niet zo vreemd dat de Curacaose bevolking en daarmee ook de CasaSpider liever bolletjesslikkers op het vliegtuig zien stappen dan wederom te moeten lezen of horen dat iemand is overvallen. Laat staan het zelf mee te maken.

Ik ben benieuwd wat er over pak hem beet 10, 15 jaar gebeurt in de politiek. Het aantal ministers dat dan ooit een spel als Simcity heeft gespeeld moet zeker groter zijn dan nu. Ik hoop dat het Holistisch Denken gemeengoed wordt in die kringen.

March 13, 2003

Kortsluiting

Dinsdagavond om een uur of zes wilde ik even connecteren met het internet. Dat geschiedt nog gewoon met een ouderwets modem. Ditmaal kreeg ik echter geen verbinding. De telefoon was morsdood.

Snel belde ik de storingsdienst. Een vriendelijke dame stond mij te woord en zei dat er die dag toch echt niemand meer kon komen. Nu had ik dat ook niet verwacht, sterker nog, ik was blij verrast dat al de volgende dag een monteur zou komen kijken. Aangezien Lucy 's morgens Luchiano naar school brengt en ik op twee minuten lopen van ons huis werk, vroeg ik aan de storingsdienst of zij mij wilden bellen vlak voordat de monteur kwam.

Gisterenmiddag belde ik zelf om te vragen waar de monteur bleef, ja ik ben een ongeduldig mannetje.
'Oh, maar u heeft vandaag de storing doorgegeven', zei de dame van de storingsdienst.
CasaSpider: 'Nietes! Ik heb gisteren gebeld'.
Storingsdienstdame: 'Oh, maar dan heeft u na zes uur gebeld, dan komt de monteur pas morgen'.

Nogmaals vroeg ik of men mij kort van te voren van diens komst op de hoogte wilde stellen, zodat ik snel van mijn werk naar huis kon lopen. 'Jazeker meneer, hier staat uw cellular-nummer', zei de mevrouw van de storingsdienst.

Vanmorgen werd ik inderdaad om half negen gebeld.
Storingsdienstdame: 'Hallo meneer CasaSpider, de monteur is geweest, maar u was niet thuis'.
CasaSpider: 'Grmbl, ja maar, ik had nog zo gezegd bel mij nou eerst even, want ik kan er in twee minuten zijn!'.

Gelukkig regelde de mevrouw van de storingsdienst dat de monteur na tien minuten wederom zou verschijnen. Ik ging snel naar huis en even later kwam de beste man aanrijden. In mijn pessimistische scenario's moest de gehele leiding nagelopen worden, met name op het dak en die monteur had natuurlijk geen ladder bij zich. Het ging iets anders.

Wij hebben een verdeelstekkertje, aan de ene kant is de telefoon aangesloten, aan de andere kant de computer. Het snoer naar de computer is een meter of acht lang en loopt over de vloer. Sinds wij honden hebben is het snoer al een paar maal aangevreten en stukgelopen. Lucy repareert het snoer iedere keer met veel kundigheid en geduld. Nu veroorzaakte dit snoer echter kortsluiting waardoor de telefoon het ook niet meer deed. Na verwijderen van het computersnoer was het probleem opgelost.

Vanmiddag ga ik een nieuw telefoonsnoer voor de computer kopen.

March 14, 2003

Curacaose Nummerplaten

In februari werd de Toyota van nieuwe nummerplaten voorzien. In diezelfde post maakte ik melding van het feit dat het hier mogelijk is om zelf een nummerbord te bedenken, bijvoorbeeld met de naam van je echtgenote. Een zelfbedacht nummerbord kost cicra 500 gulden extra per jaar, derhalve zijn er niet zoveel mensen die voor deze optie gaan.

Curacao: een bijzonder eiland met bijzondere mensen!
Automatiseerders zijn een apart slag mensen. Maar ook binnen de ICT bestaan er gradaties in apartheid. Informatie-analysten communiceren nog het meeste met normale mensen en vallen derhalve bijna niet op. Developers zijn al een stuk gekker.

Nog hoger in de merkwaardigheidshiërarchie staan de DBA's, normaal communiceren met deze beroepsgroep is voor niet-automatiseringsdeskundigen eigenlijk al niet meer mogelijk.

Het kan echter nog gekker, de tweede plaats is voor de Netwerkspecialisten. Zij praten alleen maar X25 of op zijn gunstigst TCP/IP. Dan komen we aan de top en daar bevinden zich op eenzame hoogte de System Administrators. Het voert (veel) te ver om hier uit te leggen wat System Administrators allemaal voor gekke dingen doen, zo lang is mijn pauze niet.

Vanmorgen hadden wij een ICT-meeting. In de pauze liep ik even naar buiten en keek naar de parkeerplaats. Onze System Administrator R.R. heeft een bordeaux-rode Hyundai Accent. Op zich is deze auto niet zo flitsend, maar R.R. heeft er Formule-1 wielen onder gezet. Oordeelt u zelf.

Dit was echter vandaag niet het opvallendste onderdeel aan zijn auto, neen, ik keek recht tegen zijn nieuwe nummerplaat aan. Nogmaals, oordeelt u zelf! Let ook op de sticker rechts naast het nummerbord.

In mijn vorige post pleitte ik nog tegen de persoonlijke nummerplaten, inmiddels ben ik hierop teruggekomen onder het motto: Dit is toch het zout in de pap!

March 16, 2003

Ogen gemaakt van

Luchiano (5) is druk bezig om zijn literaire besef op te krikken. Zo is supermarkt Vreugdenhil zijn favoriet, want daar liggen altijd nieuwe Donald Duck's. Vreugdenhil is ook een favoriet van mij, maar dat komt door de voorraad goedkoop Belgisch Bier.

Het is wel een koddig gezicht als Luchiano door de winkel loopt, verdiept in zijn Donald Duck. Het lijkt dan net of hij leest. 'Heeeej, Willie Wortel helpt Midas Wolf! Hoe kan dat nou?', klinkt het dan bijvoorbeeld.

Vanmorgen vroeg Luchiano aan mij: 'Papa, zijn de ogen van Dagobert Duck gemaakt van geld?'. Ik vertelde over de tekenkundige truc om de ogen van iemand die erg op geld gefixeerd is te vervangen door $-tekens. Even later vroeg Luchiano: 'Papa, zijn de ogen van Donald Duck en Guus Geluk gemaakt van Katrien?'.

'Tja, Donald en Guus zijn allebei verliefd op Katrien, zij denken steeds aan haar', antwoordde ik. Nu hadden we gisteren (de zoveelste) BBQ op Daaibooibaai. De familie H. is daar ook altijd van de partij en Luchiano vindt dochter Kristi nogal leuk. Daarom vroeg ik aan het jong: 'He Luchiano, en jouw ogen, zijn die gemaakt van Kristi?'.

'Nee, mijn ogen zijn gemaakt van lange spaghetti en patat', luidde het droge antwoord.

March 17, 2003

Teennagels

Nagels zijn vreemde dingen. Hebben we nagels eigenlijk nog nodig? Ja, ik dacht het wèl. Een vrouw met mooi gelakte nagels ziet er nu eenmaal verzorgder uit.

Vroeger waren gelakte nagels voor mij zelfs een selectie-criterium en dan met name gelakte teennagels. Nederlandse vrouwen besteden daar over het algemeen te weinig aandacht aan. Nu is dat wel enigszins te verklaren doordat dames in Tropische landen vaker in open schoenen lopen en hun tenen dus vaker exhibitioneren.

Maar ik dwaal af. Deze keer wil ik het niet over de esthetische aspecten van de (vrouwen)teennagel hebben, maar over de groeisnelheid. Eigenlijk was het Lucy het eerst opgevallen, teennagels groeien op Curacao een stuk langzamer dan vingernagels.

Ik ben er zelf eens op gaan letten en ik knip mijn vingernagels ongeveer één keer per twee weken. De laatste keer dat ik mijn teennagels heb geknipt kan ik me niet meer herinneren. Ik vermoed zo'n zes weken geleden. Hoe komt dat nou? Ik loop hier veel meer op blote voeten dan in Nederland en ook vaak op het strand in het zand. Zouden de teennagels hierdoor afgeschuurd worden? Als dat zo doorgaat moeten we straks nog naar de hoefsmid.

Nou ja, ik ben er nog niet uit maar vind het verder wel prima. Het is tenslotte een heel gebuk om bij je teennagels te kunnen, dus hoe minder die geknipt moeten worden, des te beter het is.

March 18, 2003

Thee

Als ik keelpijn heb kan ik aan niets anders denken dan aan keelpijn. Ik denk al sinds gisterenavond aan keelpijn. Nu ben ik eigenlijk best een goede huisarts, zeker voor een DBA (Database Administrator). Zo weet ik dat er bij beginnende keelpijn onmiddellijk met zout water gegorgeld dient te worden. Zo vaak mogelijk.

Meestal ontdek ik de keelpijn als ik in bed lig, waarschijnlijk is de keel 's nachts wat droger omdat er niet gepraat wordt. Dan begint de keelpijn. Als ik ergens een hekel aan heb is het wel 's avonds mijn bed uitkomen om bijvoorbeeld naar het toilet te gaan. Of om te gaan gorgelen met zout water.

Toch heb ik het gedaan en toch heb ik nu nog steeds keelpijn. Een van de erge neveneffecten van keelpijn is dat ik heel goed weet dat het niet verstandig is om bij keelpijn koffie met melk en suiker te drinken. Thee is veel beter, maar wel ongelofelijk vies. Als het dan toch moet (theedrinken) neem ik het liefste maar de allervieste thee, zoals kamillethee zonder suiker. Er schijnen mensen te bestaan die dat voor hun lol drinken.

Nu zit ik aan mijn vierde kop Soothing Moments Herbal Tea, Lemon Soother. Cafeïne-vrij uiteraard. Uiteraard! Vanavond ga ik toch maar een fles lekkere rum kopen op voorschrift van Dokter Spider en citroenen. Na een glaasje of vijf daarvan knapt mijn keel vast een stuk op.

Overigens ben ik wel veranderd ten opzichte van vroeger. Waar ik vroeger altijd dacht dat de pijn die ik op dat moment had, de allerergste pijn was, kan ik nu volmondig zeggen dat keelpijn minder erg is dan bijvoorbeeld rugpijn. Tegen rugpijn helpt ook geen rum, vandaar.

March 19, 2003

Curgas

Op 19 februari heb ik een gasfles besteld bij Curgas op Muizenberg. Misschien herinnert u het zich nog, er werd in ieder geval flink gereageerd op die post. Ik werd er geholpen door een alleraardigste dame die ook nog met dikke letters Spoedbestelling op de aanvraag schreef.

Nu laat ik mijn bestelling altijd in een spoedbestelling veranderen, maar nog nooit met het gewenste resultaat. Sterker nog, zo tegen de tijd dat het gas moet verschijnen begon ik voor de zekerheid altijd te bellen.

Afgelopen vrijdag nam ik de telefoon in mijn hand en belde Curgas.
CasaSpider: 'Ja hallo, wanneer komt mijn gas?'.
Mevrouw Curgas: 'Begin volgende week'.
CasaSpider: 'Ja, wanneer precies?'.
Mevrouw Curgas: 'Belt u begin volgende week terug'.

Maandag was ik het vergeten, maar dinsdag belde ik voor de tweede keer.
CasaSpider: 'Ja hallo, wanneer komt mijn gas?'.
Mevrouw Curgas: 'Belt u morgen terug'.
CasaSpider: 'Dat zei u vrijdag ook'.
Mevrouw Curgas: 'Doei'.

Vandaag wederom gebeld.
CasaSpider: 'Ja hallo, ik moest even terugbellen over wanneer mijn gas komt'.
Mevrouw Curgas: 'Momentje'.

Enige seconden later kwam er een andere dame aan de telefoon, volgens mij was dit de aardige dame die mij destijds zo vriendelijk geholpen heeft.

CasaSpider: 'Wanneer komt mijn gas?'.
Aardige Curgas Mevrouw: 'Even kijken, u heeft het op 19 februari besteld, dan wordt het 29 maart'.
CasaSpider: 'En vrijdag zeiden ze nog dat het begin van de week kwam!'.

Vervolgens legde de Aardige Curgas Mevrouw uit dat het vaak beter is de waarheid te spreken en dat Curgas nu bezig is met de bestellingen die op 9 en 10 februari gedaan zijn. Dientengevolge laat de mijne nog tien dagen op zich wachten. Ze zei het zo aardig dat ik er helemaal door werd ingepalmd en haar groot gelijk gaf. Uiteindelijk moest de Aardige Curgas Mevrouw het gesprek beëindigen, ik bleef haar namelijk maar complimenteren met het slechts tien dagen te laat bezorgen van het gas.

Gelukkig is ons gas nog steeds niet op, nu maar hopen dat we het nog eens tien dagen volhouden.

March 20, 2003

Geknal in de ruimte

Zo heet één van Luchiano's favoriete Donald Duck verhalen. Even in het kort: Donald Duck bouwt een gigantische vuurpijl om deel te nemen aan een wedstrijd, waarbij de beste vuurpijl 1000 Euro waard is. Een wedstrijd uitgeschreven door Dagobert Duck. De neefjes wantrouwden dit en terecht, want Dagobert Duck heeft een nieuwe communicatie-satelliet gelanceerd en wil alle andere satellieten onbruikbaar maken zodat hij de telefoonkosten kan verdubbelen. De vuurpijlenwedstrijd moet de aandacht afleiden van Dagobert's stoorsignalen.

Behalve raketonderdelen koopt Donald Duck ook buskruit. 'Doe maar DRIE dozen, Klapstra!', zegt Donald. 'GRUTJES! Je weet toch wel dat dit GEVAARLIJK SPUL is?', antwoordt Klapstra.

Bovenstaande deed mij terugdenken aan de tijd dat ik scheikunde-experimenten deed. Ik had Doos 6, de Top of the Line want daar zat Kaliumpermanganaat in. Al snel schakelde ik over op gevaarlijkere stoffen. Op de fiets toog ik van Valkenswaard naar Eindhoven. Op de Kleine Berg in Eindhoven bevond zich Drogisterij Lachniet, met die naam had betreffende drogist zo in de Donald Duck gekund.

Mijn gebruikelijke bestelling was 250 gram Kaliumchloraat, 250 gram zwavel, 100cc salpeterzuur en 100cc zwavelzuur (94%). Drogist Lachniet typte op zijn typemachine het etiket en plakte het op de flesjes. 'Wel voorzichtig he', zei hij dan altijd, 'dit is gevaarlijk spul!'. Voorzichtig nam ik de spullen aan en deed ze in een tas die vervolgens weer op de bagagedrager van mijn fiets ging.

Ik kon er weer twee weken tegen, qua voorraad chemicaliën. Het is maar goed dat Bush toen nog geen president van de USA was. Donderdagochtend 20 maart zijn de bombardementen op Irak begonnen...

March 21, 2003

Siemens

Gisteren is de oorlog tegen Irak begonnen met een kruisraket-aanval op bepaalde presidentiële doelen. De CIA en de NSA (No Such Agency) hadden sterke aanwijzingen omtrent de verblijfplaats van Saddam Hoessein.

De inlichtingendiensten probeerden al tijden lang om telefoongesprekken van Saddam te onderscheppen. In 1991 werd tijdens of na de Golfoorlog ontdekt dat er een ondergronds gesloten glasvezelnetwerk was aangelegd. De glasvezels waren in dik beton gegoten. Het was ondoenlijk om daar lukraak gaten in te boren om een tap te maken.

Sinds kort hebben de Amerikanen de beschikking over apparatuur om toch de signalen van de kabels op te pikken. De stemmen worden onmiddellijk geanalyseerd door krachtige Cray-computers. Op het moment dat Saddam's stem geïdentificeerd is kunnen zijn coördinaten eenvoudig worden bepaald. Dit schijnt gisteren gebeurd te zijn.

Een mooi staaltje van high-tech. De geavanceerde bekabeling is -legaal- aangelegd door Siemens, bij mijn weten een Duits bedrijf. Wat mij nu bevreemdt is dat Het Westen hier geen weet van had en het dus zelf moest ontdekken. Siemens moet toch documentatie hebben over de ligging en omvang van het netwerk? Zou die informatie niet doorgespeeld worden?

Misschien heeft Saddam alle betrokkenen na gedane arbeid een kopje kleiner gemaakt, gelijk de oude Egyptische Farao's deden met de pyramidebouwers, om te voorkomen dat informatie over geheime gangen en ruimtes zou uitlekken...

P.s. Heeft de oorlog Tonie wakkergemaakt?

March 23, 2003

Kwallen!

Gisterenmiddag gingen we naar het strand van Mambo Beach. Lucy had een afspraak met een meisje om foto's te maken, maar de jongedame kwam niet opdagen. Dat was geen ramp, want we hadden toch wel zin om te zwemmen en wat te zonnen, ik dan toch tenminste. Ik had al een frisse duik genomen en wilde nogmaals met Luchiano het water ingaan. 'He, een vis!', riep Luchiano. Het was echter geen vis, maar wel een kwal. Zo'n kleintje, doorzichtig met bruine vlekken. Dit type schijnt niet te prikken, maar er dreven er tientallen in de zee.

Chica de la Semana: Desde Colombia: Claudia!We gingen zwemmen, echt geweldig voelt het echter niet, als je weet dat je eigenlijk door die glibberende massa heenzwemt. Soms als je stil in het water hangt, vlak voor de kust, dan word je wel eens in je tepel gebeten door een rondzwemmend visje. Dat vind ik bepaald geen aangenaam gevoel. Het is niet hetzelfde, maar tussen de kwallen zwemmen is ook niet supergeweldig.

Een uur later wilde Luchiano een kwal vangen met een plastic bekertje. Dat zul je altijd zien, toen waren vrijwel alle kwallen verdwenen. We hebben er toch nog een paar weten te vangen. Ik heb er nog foto's van, maar daar is niet veel van overgebleven. Een doorzichtig creatuur fotograferen in water is niet bevorderlijk voor het contrast.

Vorige week heeft Lucy een creatuur van een heel andere grootheid gefotografeerd, Claudia. Zij is bepaald geen kwal en haar foto's zijn gelukkig ook van betere kwaliteit. Kwaliteit die vanmorgen volledig ontbrak bij de wedstrijd tussen PSV en Ajax (2-0). PSV speelde dermate slecht dat een ploeg als Heerenveen of RKC na een uur spelen al met 1-4 of 1-5 had voorgestaan. Dan hoef ik het meteen niet meer over de kwaliteit van Ajax te hebben, maar zij hadden als excuus(je) nog de Champions League wedstrijd van afgelopen woensdag.

Wij gaan op pad naar een kinderverjaardagsfeestje in de Curacaose Verkeerstuin. Voor bier schijnt gezorgd te zijn.

March 24, 2003

Houding tijdens de Oorlog

Sinds De Oorlog vorige week donderdag daadwerkelijk begonnen is en schokkende beelden de huiskamers beginnen binnen te sijpelen, merk ik dat veel mensen moeite hebben om een houding aan te nemen. Sommigen zijn van mening dat al onze dagelijkse beslommeringen volkomen onbelangrijk zijn geworden. Anderen menen dat de oorlog juist geridiculiseerd moet worden.

Laat ik mij haasten te zeggen dat ook ik de wijsheid niet in pacht heb. Ondanks dat ik (zeer zeker) geen socioloog of psycholoog ben, interesseren dergelijke processen mij echter wel.

Hoe dingen beleefd worden hangt volgens mij sterk af van de Bandbreedte © die een gebeurtenis voor iemand heeft. Bandbreedte kan in deze context bijna vervangen worden door impact, maar ja, elke theorie heeft nu eenmaal zijn eigen terminologie. Ja, anders win ik nooit de Nobelprijs!

Een voorbeeld: het overlijden van iemands poes of hond kan door betrokkene als erger worden ervaren dan het zoveelste treinongeluk in India, waarbij misschien 33 doden en vele gewonden zijn gevallen. Ethisch gezien is het niet erg verantwoord om nu steeds erger wordende vergelijkingen te verzinnen, mathematisch gezien is dat wel nodig. Laat ik ethisch verantwoord blijven.

Bareuh ergerde zich aan Nicole Kidman die tijdens de Oscar-uitreiking opmerkte: 'Why are we here gathered? Well, I know there is a war and all but art is important too!' Qua Nicole's Bandbreedte kan ik hier wel inkomen, zij heeft gedurende lange tijd naar zo'n Oscar toegewerkt en aan die prestatie wordt niets afgedaan doordat er nu een oorlog woedt. Alleen is het niet erg handig om het zo te verwoorden. Neem de persoon wiens poes is overleden. Deze zal ook niet snel zeggen: 'Ja, dat is allemaal heel erg voor die Indiërs met hun treinen enzo, maar mijn arme poes is ook belangrijk!'.

Leed staat op zichzelf, dat moet men nooit tegen ander leed afzetten. Ridiculiseren van een oorlog die bezig is, daar ben ik een tegenstander van. Alleen betrokken partijen kunnen hier naar mijn mening gebruik van maken, als een medicijn tegen de ellende. Als anderen het doen valt het eerder in de categorie van zich geen houding weten te geven.

Wat zegt de Psychologie hier eigenlijk over?

March 25, 2003

CasaNews

Het was een zware avond gisteren. Gesteund door Bachata muziek (Aventura!) en de Feyenoord liederen (Lee Towers!) is de CasaNews update op nijhuis.net er dan toch uitgerold.

Onderwerpen deze week:

  • Huiscolumnisten, met updates van zowel Tanja als Harry's Corner.
  • BBQ Daaibooibaai en Verjaardag Marleen op Wet&Wild.
  • Schoolinschrijvingen, het valt niet mee om Luchiano op een fatsoenlijke school te krijgen.
  • Oorlog in Irak, CasaSpider's visie op Goed en Kwaad.
  • Pleincafé en El Canario, eten en drinken op zaterdagavond.
  • Dylan 4 jaar, een verjaardagsfeest in de Curacao Verkeerstuin.

Ook aan de meer visueel ingestelde bezoeker is gedacht, een en ander is gelardeerd met maarliefst drie fotoserie's.

Enjoy!

Sleutel kwijt

Als ik ergens niet tegen kan is het wel het niet kunnen vinden van een sleutel. Mannen hebben een broek met zakken, meestal zit de sleutel daarin. Vrouwen hebben zeshonderd handtassen, misschien zit hij in één van ze.

Om tien voor twee vanmiddag wilde ik de autosleutels (het is er eigenlijk maar één) pakken om naar mijn werk te gaan. Toch gauw een ritje van zo'n 400 meter. 's Morgens heeft Lucy altijd de auto en zij legt de sleutel normaliter op de salontafel. Nu konden we hem echter niet vinden.

Ik heb de onhebbelijke gewoonte om dan snel driftig te worden, dat komt vast door een of ander niet verwerkt jeugdtrauma, maar daar hadden we op dat moment niets aan. Na vijf minuten zoeken besloot ik de reservesleutel maar te nemen. Ik stak hem in het slot, de deur ging open en het alarm af. Met geen mogelijkheid kon ik het alarm stoppen, gelukkig ging het na een tijdje vanzelf uit.

Terug de woonkamer in, even verder zoeken. Lucy werd knap zenuwachtig van mij en vroeg of ik alsjeblieft lopend naar mijn werk wilde gaan. Zij zou verder zoeken tot de sleutel gevonden was. Dat deed ik dan maar.

Terwijl ik aan het lopen was voelde ik gedachteloos in mijn rechterbroekzak. U voelt nu vast wat ik voelde. Inderdaad. CasaSpider, schrijf op (1000x): 'Ik ben een enorm uilskuiken!'.

March 26, 2003

Hoe kanne ze dat

Luchiano was in een uitstekende bui vanmiddag. 's Morgens was hij met zijn school Chispita naar de boerderij Flor di Mayo geweest. Hij had er onder anderen stieren gezien.

Eigenlijk was het een Opa-dag, er moesten zoveel mogelijk opa's meegaan. Luchiano's opa's wonen echter niet op Curacao en dat gold voor meer kinderen. Er was een opa-tekort.

Tijdens het eten keek Luchiano me stralend aan en zei: 'Ik ga jou iets heel moeilijks vragen, iets wat jij niet weet!'. 'Nou, vraag maar', antwoordde ik nieuwsgierig. De vraag bleek ingegeven door het Donald Duck verhaal Geknal in de ruimte, waarin D.D. met een touw aan een enorme vuurpijl vastzit en de ruimte wordt ingeschoten. Aldaar botst hij tegen de satelliet van Dagobert Duck aan.

'Als hij niet in de aarde is hoe kan Donald Duck dan vliegen? En hoe kan het dat als Donald Duck tegen de satelliet aanbotst hij dat niet kan horen? En hoe maken ze cola?
Hoe kanne ze dat, nou, hoe kanne ze dat?'

Luchiano keek me verwachtingsvol aan en toen ik niet binnen drie seconden met de antwoorden op de proppen kwam, sprak hij: 'Dat is een moeilijke vraag he, papa?'. Inmiddels keek hij of hij me zojuist schaakmat had gezet.

En zo was het ook een beetje.

March 27, 2003

Mondhygiëniste

Luchiano heeft een nieuwe hobby. Iedere morgen krijgen zowel hij als ik een kartonnetje met orange juice mee naar school respectievelijk werk. Ja, hier noemen wij jus orange-juice en Spa sodawater.

Die kartonnetjes worden per drie verpakt en nu is er een merk dat daar mooie kaartjes van monsters en helden bij doet. Als je die kaartjes een beetje draait lijkt het of de monsters bewegen. Zaterdag kreeg Luchiano zijn eerste twee kaartjes en hij is er uren zoet mee. Hij laat de monsters denkbeeldig met elkaar vechten.

Sindsdien zeurt hij echter dat hij persé vijf kaartjes wil. Iedere dag vraagt het jong belangstellend wanneer we weer eens naar Centrum Supermarkt gaan. Normaal moet ik hem daar heensleuren. Ook droomde hij 's nachts over de kaartjes, toevallig hoorden we hem: 'Niet twee, vijf wil ik', zei hij in zijn slaap.

Gisteren had ik een afspraak om kwart voor vijf bij de mondhygiëniste. Om half vijf was ik thuis om nog even mijn tanden te poetsen. In mijn planning zou ik eerst naar de mondhygiëniste gaan, dan naar Centrum Supermarkt en tenslotte naar de dierenarts om Frontline te gaan halen voor de honden tegen de vlooien en karpatten.

Tot mijn verbazing stond Luchiano al helemaal aangekleed op mij te wachten. Hij wilde mee, ook naar de mondhygiëniste. Op 16 mei moeten we trouwens samen naar de tandarts, want Luchiano heeft een gaatje. Even later lag ik in de behandelstoel. De mondhygiëniste liet Luchiano meehelpen. Hij kreeg zelfs een heus operatiekamerlapje voor zijn gezicht. De kleine man vond het prachtig, vooral toen de mondhygiëniste met de stofzuiger mijn lip vastpakte. Heel leuk.

Na de grove tandsteenverwijdering ('Zo, je vader is weer een kilootje lichter') begon het gehak en getrek met een haak. Dat werd nog een bloederige boel. Luchiano zag dat zo eens aan en zei verontrust: 'Hé, het bloedt'. De mondhygiëniste probeerde hem gerust te stellen, dat dat niet zo erg was.

Luchiano werd wat nerveus en zei nogmaals: 'Het bloedt!'. Even later begon hij zwaar te ademen, ik vreesde dat hij flauw ging vallen. Snel zei ik dat hij maar even op de stoel moest gaan zitten. Hij kreeg een kleurplaat en kleurpotloden en daarmee was het leed geleden.

Na de behandeling gingen we dan eindelijk naar Centrum Supermarkt. Ik deed de gebruikelijke boodschappen en was de kaartjes helemaal vergeten. Luchiano niet. Bezorgd klonk het: 'Papa, we moeten toch nog juice kopen?'. Dat was waar ook. Ik ging naar de juice toe en deed één pak in mijn kar. 'Neen, nog een!'. En daarna nog een, want Luchiano wilde nu eenmaal vijf kaartjes.

Thuisgekomen was hij helemaal in zijn nopjes met zijn vijf kaarten. 's Avonds in bed lag hij wat te praten. 'Ik ga echt niet naar die tandarts', zei hij. Het bloedbad had kennelijk indruk gemaakt.

March 28, 2003

Kapsels

Zojuist las ik bij Carin's Webkast over haar nieuwe kapsel. Het is geloof ik iets heel anders geworden, getuige het volgende citaat:

"Ik voel me wel een ander mens nu, met mijn ultrakorte pony met lange pieken eroverheen gedrapeerd. Erik vindt het helaas minder. Hij vroeg liefjes of ik gek geworden was."

Ik ken mijzelf al sinds jaar en dag met hetzelfde kapsel. OK, het wordt langzamerhand wat zilverder van kleur. Voor de rest heb ik twee keer afgeweken. Eerst liet ik het wat langer groeien, voor Lucy omdat zij dat leuker vond staan. Het absolute dieptepunt werd bereikt op mijn verjaardagsfeest in het jaar 2000. Mijn haar was toen lang en als kadootje werd het op die bewuste avond zwart geverfd.

Toen ik de volgende dag nog licht beneveld naar het toilet ging en per ongeluk in de spiegel keek schrok ik mij helemaal wezenloos. Wat deed die vreemde vent in mijn toilet?

Het zwart groeide er langzaam uit, op de verpakking stond expliciet dat het er absoluut niet uit te wassen viel. Ik maakte van de gelegenheid gebruik door het laatste stukje weg te laten knippen. Zo had ik mijn frisse, krachtige coupe terug.

Mannen houden niet van verandering met betrekking tot haar. Niet van zichzelf en ook niet van hun vrouw. En al helemaal niet als lang wordt ingewisseld voor kort! Waarom willen vrouwen altijd hun haar veranderen? Blond, rood, zwart, rasta, sluik, permanent. Alle combinaties moeten worden uitgeprobeerd.

Deze veranderingsdrang bereikt zijn hoogtepunt als een relatie op de klippen is gelopen. Goed, dat kan ik nog enigszins begrijpen onder het motto schoon schip maken.

Grappig in deze is ook hoe vrouwen met complimenten omgaan. Onze Office-manager was weer eens van haartype en -kleur veranderd. Ik vond het er goed uitzien en zei haar dat. 'O, zat het daarvoor niet goed dan?', was haar onverwachte commentaar.

Ingewikkelde wereld...

March 29, 2003

Foutje

M'n hele schema van de zaterdagmorgen lag overhoop. Om negen uur werd ik opgehaald door collega Ino om naar het werk te rijden. Dat was comfortabeler dan drie minuten lopen. We moesten overwerken.

Om elf uur was ik thuis, dus het viel allemaal wel mee. Maar toch, je hele ritme is naar de knoppen. Een van mijn principes qua blogging is dat je nooit, maar dan ook nooit over de techniek moet bloggen. Hoogst irritant. Omdat ik niet in mijn normale ritme zit wijk ik hier toch even van af.

Het gaat over blogrolling, een zeer handige tool waarmee je kunt zien wie recentelijk zijn/haar log heeft ge-update. Dat werkte uitstekend. Helaas werkt het nu maar heel even. Als ik update kom ik bovenaan in de lijst, maar na een tijdje valt CasaSpider terug naar een last update van afgelopen dinsdag! Volgens mij hebben meer mensen hier last van. Ik kan er nog niet de vinger achter krijgen.

Eerst vanmiddag Nederland - Tsjechië vanuit Neerlands Voetbaltempel nummer 1.

March 30, 2003

Radio vs Televisie

Gisterenmiddag om half vier begon de voetbalwedstrijd Nederland - Tsjechië. Eerst hadden we nog wat kleren voor Lucy gekocht in Otrabanda en Kentucky Fried Chicken gehaald. Ik was moe en hoopte dat de wedstrijd live uitgezonden zou worden.

Om half vier zapte ik langs de zenders die de wedstrijd mogelijk zouden uitzenden, tevergeefs. Nu heeft Luchiano sinds enige tijd een klein radiootje met koptelefoon, een soort van walkman zeg maar. Die mocht ik lenen en op Radio Hoyer werd de uitzending van Langs de Lijn integraal overgenomen. Eigenlijk kwam mij dat wel goed uit, want nu kon ik met koptelefoon op bed gaan liggen.

Het commentaar van Jack van Gelder en 'die andere waar ik de naam van ben vergeten' was enthousiast en leuk. In de 46e minuut scoorde Van Nistelrooy de 1-0. Luchiano vond het prachtig dat ik door zijn radio het voetbal kon volgen. Steeds probeerde hij zijn oor tegen mijn oor aan te duwen om te horen of het echt werkte. De tweede helft was vijf minuten oud toen ik aan Luchiano vroeg of hij toch nog even wilde kijken of de wedstrijd misschien toch op kanaal 8 of 410 werd uitgezonden.

Dat bleek het geval te zijn. Snel ging ik in mijn stoel zitten en maakte mij op voor een lekkere voetbalmiddag. Dat viel tegen. Of het nou door de beelden kwam, het geluid, het Engelse commentaar of het spel, ik weet het niet maar de wedstrijd zag er een stuk matter uit dan hij via de radio klonk.

Nu herinner ik me dat nog wel van heel vroeger, uit de tijd dat wij nog geen televisie hadden. Luchiano gelooft daar overigens geen snars van, dat er ooit een tijdperk zonder televisie en laat staan computers is geweest. Mijn vader en ik zaten dan vlak voor een oude buizenradio waar alle zenders nog op een schaal stonden weergegeven: Hilversum, en ook Falun. Nederland - België herinner ik me nog wel. En uiteraard de Langs de Lijn uitzendingen met de legendarische Theo Koomen. Voor de radio had je de indruk indirect getuige te zijn van een geweldig spektakel. 's Avonds voor de TV (we praten over enige jaren later) viel dat dan ontzettend tegen.

Dat was nu weer het geval. Ik had er al bijna spijt van dat ik keek in plaats van luisterde. Dat werd nog erger toen Koller de 1-1 maakte. Nu ben ik qua sport enigszins bijgelovig. Volgens mijn theorie is het gelijke spel veroorzaakt doordat ik niet op bed ben blijven liggen met de koptelefoon op. Nou ja, nog een geluk dat ik niet de hele wedstrijd op TV heb gezien...

March 31, 2003

John Wayne Index®

John Wayne ken ik niet echt goed, eigenlijk helemaal niet. Ik ben niet zo'n cowboyfilm liefhebber. Op een of andere manier staat John Wayne bij mij echter symbool voor de Echte Man. In zijn tijd was dat natuurlijk ook een stuk eenvoudiger, de wereld was nog niet zo complex en iedereen wist zijn plaats.

Alles heeft een reden en dus ook het feit dat de tijden veranderd zijn zoals zij zijn. Soms is het echter grappig om iets uit de ene tijd of situatie plompverloren in een andere te zetten. Precies dat ga ik nu doen met John Wayne en een aantal Nederlandse mannelijke webloggers. De webloggers ontvangen gratis en voor niets hun John Wayne Index®.

Overigens is het uitdrukkelijk niet mijn bedoeling om iemand op de hak te nemen of te ridiculiseren. Neen, het gaat hier om een tijdsbeeld. Misschien is het zelfs wel heel positief als men laag scoort op de John Wayne Index®. Voor de zekerheid heb ik mijn eigen log maar even niet op John Wayne-gevoelige uitspraken doorgespit.

Gebruiksaanwijzing: lees onderstaande teksten van mannelijke loggers en doe net of u de tekst hoort uit de mond van John Wayne. Hoe vreemder de tekst klinkt, hoe lager de John Wayne Index®.

Ik had een black-out, normaal gesproken had ik die enkel en alleen bij proefwerken. Nu dus ook bij dames met blauwe nagels.
(Geestelijk Falen, 31.03.2003)
John Wayne Index®: 16.

Naam (meisjesnaam): ......Patricia......(tja, zo had ik toch echt geheten als ik een meisje was geweest.)
(Spockspot, 31.03.2003)
John Wayne Index®: 13.

Hoera! Morgen weer eens nieuwe kleren kopen. En zal ik mijn record breken? Zal ik deze keer sneller klaar zijn dan vijf minuten? Spanning en sensatie!
(GeenHeld, 30.03.2003)
John Wayne Index®: 22.

De afgelopen dagen is het twee keer gebeurd dat een man probeerde me te versieren. Ik zal er wel een beetje nichterig uit hebben gezien, of zoiets.
(Volgspot, 30.03.2003)
John Wayne Index®: 14.

Dan kom je weer op je werk na een week ziek en zielig zijn - hebben de eksters zowaar een nest gebouwd.
De ontroering - echt.

(VandenB, 31.03.2003)
John Wayne Index®: 8.

Met name wil ik mij verexcuseren naar Connie Breukhoven. Ik schrok er echt van toen zijn in Barend en van Dorp vertelde dat mijn woorden haar zo diep raakte.
(Dutch Curry, 27.03.2003)
John Wayne Index®: 18.

Misschien kent u nog andere en betere voorbeelden. Is zo'n index overigens ook voor vrouwen op te zetten?

About March 2003

This page contains all entries posted to blogger in March 2003. They are listed from oldest to newest.

February 2003 is the previous archive.

April 2003 is the next archive.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33