Gisteren was de Gran Marcha, de grote Carnavalsparade in Otrabanda. Sinds jaar en dag staan wij aan de Roodeweg, naast het ISAC-gebouw. Om een uur of half een keek ik op televisie, waar de optocht live werd verslagen. Men was al bij wagen nummer 13.
In mijn herinnering bereikte de optocht tussen twee en drie onze standplaats, maar op Curacao weet men het nooit. Ik maande de familie tot spoed en iets voor tweeën bleken we ruim op tijd te zijn. Nu is dat helemaal niet erg, veel mensen lopen dan heen en weer over de Roodeweg, mensen kijken en groeten. Ban topa betekent zoveel als Laten we ontmoeten.
Even later kwamen de eerste deelnemers langs. Tot vijf uur hebben we het uitgehouden, nou ja uitgehouden, het was gewoon erg leuk. Lekker in het zonnetje staan, terwijl vele vrolijke en leuk geklede dames langskomen, begeleid door een geluidsmuur van Tumba-muziek. Lucy vermaakte zich erg goed en zocht regelmatig een (mannelijke) optochtdeelnemer uit, om een dansje mee te maken en gefotografeerd te worden.
De middag werd afgesloten bij Kentucky Fried Chicken met een bucket vol kip.
's Avonds had ik wat pijn in mijn rug, we gingen niet te laat slapen. Ik weet niet of het daardoor kwam, maar ik droomde als een bezetene. Eén van die dromen ging over Ton Zijp van Zijperspace, het moet inderdaad niet gekker worden. Nu ken ik de beste man helemaal niet, tenminste niet anders dan door zijn weblog.
In mijn droom liep ik een winkel in, eigenlijk was het een vierkante ruimte met witte muren. Er stonden diverse schappen met bier, maar ook -vreemd genoeg- met parfum. 'Ahaa, zo ziet Zijperspace er dus in het echt uit', dacht ik bij mijzelf.
Toen kwam er een man door de deur, hij leek sprekend op Frans van Deursen, die de rol van Frits speelde in De Vlaamsche Pot. Dat moest Ton Zijp zijn! 'Hallo Pedro', sprak Zijp. Ik verbaasde me erover dat hij mijn naam kende, al had ik eigenlijk gedacht dat hij wel CasaSpider zou zeggen, zijn enige mogelijke bron was toch dit weblog.
Wellicht heb ik toch iets te lang in de zon gestaan die middag...