Als kleine kinderen boos op je zijn heeft dat wel iets leuks. Vanmorgen mocht Luchiano niet op de computer, omdat zijn moeder bezig was. Hij mocht ook geen Cartoonnet kijken, want ik keek even naar Ajax-Vitesse. Dus was de kleine man flink boos. Ik vroeg hem iets en Luchiano antwoordde: 'Ik wil jou niet horen, want ik ben boos met jou!'. Ook als hij boos is, corrigeer ik zijn taalfouten en zei dus: 'Het is: ik ben boos op jou'.
Waar een volwassene dan nog kwader zou worden, herhaalde Luchiano gewoon de correcte versie: 'Ik ben boos op jou!'. Gelukkig waren we snel weer vrienden.
Laatst las ik per toeval een berichtje, het ging over muziek. Vroeger werd er nog wel eens denigrerend gedaan over de zogenaamde I love you songs, maar volgens mij zijn we nu verder van huis. Hier het berichtje:
Ik moet toch eens naar een cd-tje van B2K gaan luisteren...