« April 2003 | Main | June 2003 »

May 2003 Archives

May 1, 2003

Engels

Koninginnedag was best leuk, alleen heb ik een nogal vreemd pijntje in mijn rug. Dat is wat minder. Op de Vrijmarkt hebben we speelgoed en stripboeken voor Luchiano gekocht, 20 cent voor twee Donald Ducks, en kleren voor Lucy. Dit laatste tot ergernis van Luchiano (5): 'Altijd wil mama kleren!'. 'Ja, maar jij wilt speelgoed en stripboeken', diende ik hem van repliek. 'Ja, maar wat kun je nou met kleren doen, aantrekken, verder niets', luidde Luchiano's eindoordeel.

Thuis spreken Luchiano en ik Nederlands tegen elkaar en Spaans tegen Lucy. Het jong spreekt echter ook best redelijk Engels, dat heeft hij geleerd van Cartoonnet, waar hij verslaafd aan is. Kon Luchiano maar net zo goed eten als TV kijken. Toen hij 's middags weer eens niet doorat heb ik als sanctie de TV uitgezet. Met de afstandsbediening ging ik naar mijn bed, even uitrusten. Al snel kwam Luchiano op bezoek, zogenaamd uit belangstelling maar met het oogmerk om de afstandsbediening in zijn bezit te krijgen.

Er ontspon zich een discussie, waarin ik natuurlijk het gelijk aan mijn kant had. Immers, eten is noodzakelijk en teveel TV kijken schadelijk. Nogal makkelijk. Luchiano weet dan op slinkse wijze het gesprek een andere wending te geven. Hij zette zijn liefste, hoge, stemmetje op en zei: 'Maar papi, hoe zou jij je voelen als je geen vrouw meer had om mee te trouwen of geen kindje meer om eten te geven, zielig of blij? Ik schoot in de lach, waarop Luchiano vroeg: 'Mag ik nu de control?'.

Afstandsbediening heet bij ons control. Zojuist beklaagde Lucy zich erover dat haar Engels achteruit ging. Het leek me wel een goed idee om een tijdje Engels met zijn drieën te spreken en legde dit plan voor:

CasaSpider: 'Luchiano, we have to speak English with mama, ok?'.
Luchiano: 'No, I won't do that'.
CasaSpider: 'Why not?'.
Luchiano: 'Dèrom not!'.

May 2, 2003

Marilyn Monroe Index®

Mujer de las Mujeres: Marilyn Monroe!U heeft er een tijdje op moeten wachten, maar daar is hij dan, de Marilyn Monroe Index®. Op 31 maart verscheen de John Wayne Index®, voor de mannelijke loggers, nu is het de beurt aan de dames.

Voor de n00b's alhier een korte uitleg. Marilyn Monroe staat symbool voor De Vrouw. Ok, Sofia Loren en Brigitte Bardot hadden ook gekund, maar u bent het toch wel met mij eens dat de Jeltje van Nieuwenhoven Index® niet zo gepast is. Tenminste niet voor dit doel.

Het doel is namelijk uitspraken van vrouwelijke loggers langs de vrouwelijkheidslineaal van Marilyn Monroe leggen. Dit resulteert in een Index® van 0 tot 100. Haalt een dame een Index® van 0, dan kan het een Man in Disguise betreffen. Bij een Index® van 100 bènt u Marilyn Monroe.

Hoe worden de citaten geselecteerd? Van een aantal vrouwelijke loggers heb ik de laatste posts gescanned op opmerkelijke uitspraken. Opmerkelijk in de zin van vrouwelijk of juist mannelijk. Hiermee is meteen duidelijk dat de Index® een momentopname is: één vrouwelijke opmerking maakt nog geen zomer. Op onverwachte tijdstippen, we lijken hier de Michelin-sterren-uitdelers wel, vindt een volgende scan plaats.

Genoeg verantwoording en geklets, wij gaan over tot de uitreiking van de Marilyn Monroe Indexen®!

Hello Again
Hele avond met een stinkende Henna-pap en een boterhamzakje op de kop gezeten en ... niks! Verdomme!
Marilyn Monroe Index®: 16.
Commentaar: Haren verven is uitstekend, maar stinkend en boterhamzakje zijn niet des Marilyn's.

Merel
En juist dan, bij het terugveren, rinkelt hij. Hard. Boel hard. Soms zit er een minuut tussen mijn belbeweging en het feitelijke geluid. Soms een kwartier. Soms gebeurt het de volgende fietsbeurt pas. Het moment valt niet te voorspellen.
Marilyn Monroe Index®: 34.
Commentaar: Fietsen is beter dan autorijden, maar het gebruik van Statistiek is uit den boze.

Twweet
Twee weken geleden ging ik voor de ranonkels. Mooi, maar o, zo grillig. Ze zijn maar moeilijk in toom te houden in een vaas.
Marilyn Monroe Index®: 75.
Commentaar: Vrouwen en bloemen blijft een Winning Team.

Maanisch
Ook het cadeautje dat ik kreeg van E. van www.viashop.nl ziet hij liever niet aan de doucheknoppen gekoppeld zitten. Een dildo-doucheslang. Maar van mij hoeft dat ding er ook niet altijd aangekoppeld. Dan kom ik waarschijnlijk écht nooit meer onder de douche vandaan.
Marilyn Monroe Index®: 25.
Commentaar: Past wel in het huidige tijdsbeeld, uit de mond van Marilyn Monroe klinkt het echter wat aan de grove kant.

Cockie
09.13 uur: Ik zie een heel dun zonnetje dat door een strakke grijze lucht probeert te piepen. Hoera! Hoera!! Hoeraaaa-aaaah... hij is weer weg...
Marilyn Monroe Index®: 75.
Commentaar: Niet bepaald een opmerking die John Wayne zou maken, ergo: een hoge score alhier!

Lijn
Ik kwam een heel eind, echter bij een testje bleek dat netscape/mozilla deden wat ik wilde, en Internet Explorer niet (leuk css, als de browsers zich nu ook aan de w3c standaard hielden...).
Marilyn Monroe Index®: 5.
Commentaar: Marilyn Monroe had gevoel voor humor, maar een optreden als nerd zou ook haar te ver gaan!

Webkast
En nu ga ik, als u het niet erg vindt, nog even stofzuigen, kattebak verschonen en hier en daar met een Swiffertje overheen. Staat wel zo leuk als Erik morgenochtend hier binnenstapt.
Marilyn Monroe Index®: 55.
Commentaar: Meestal gaan haar stukjes over appeltaart, slagroom en ijsjes. Carin heeft ditmaal geluk: schoonmaken scoort altijd. Het Swiffertje deed het hem.

Charlotte
Sommige dingen hebben rare eigenschappen. Neem nu bijvoorbeeld bladerdeeg. Dat verstopt zich! Niet in de vriezer thuis, maar in de supermarkt. Als ik bladerdeeg nodig heb, moet ik tijden zoeken. Echt altijd!
Marilyn Monroe Index®: 71.
Commentaar: Hulpeloosheid in de supermarkt, zeer vrouwelijk. Het schoentje op haar site heeft echter ook geholpen.

Bareuh
Neem je dat oerwoud voor lief? Of kijk je stiekum naar het shirt of daar geen grote landerijen huizen?? Da's toch wel een gewetensvraag ....
Marilyn Monroe Index®: 46.
Commentaar: Marilyn heeft het daar (borsthaar) vast wel eens over gehad, maar waarschijnlijk toch in andere bewoordingen.

Isabel
De meiden zaten in de tussenuren bij ons want ik woonde het dicht bij school. Deze video & thee sessie werden altijd afgesloten in de badkamer voor de metamorfose. Drie volledig opgetutte meiden kwamen dan weer terug op school.
Marilyn Monroe Index®: 90.
Commentaar: Het is dat het woord video in Marilyn's tijd nog niet werd gebruikt, maar anders had het een uitspraak van de Diva zelf kunnen zijn geweest.

Tot zover. Dames, doe uw voordeel met de behaalde Index®. Let wel, er wordt hier nadrukkelijk geen winnares aangewezen! De een is nu eenmaal zus en de ander zo. Gelooft u niet in de Index®? Doe maar eens net of Lijn (Index® = 5) de zin van Isabel (Index® = 90) in haar log zou schrijven en vice versa. Voelt u hem?

Wordt vervolgd, op een onverwacht tijdstip!

May 4, 2003

Gastvrije Barretjes

Merel schreef een leuk stukje met de titel Niet Welkom. Ik moest er wel om lachen dat zij vergeleken werd met Simon Carmiggelt. Dat zal mij niet snel overkomen denk ik zo.

Haar verhaal deed mij echter denken aan iets soortgelijks dat ik vele jaren geleden meemaakte. Ik woonde in een Utrechtse studentenflat, Willem Schuylenburglaan 68, en had een vriendin, die net bij haar man weg was. Zij was naarstig op zoek naar woonruimte en vond een kamer in een volksbuurtje vlakbij het Belastingkantoor, waarop ik vanuit mijn flatje uitkeek. Het Belastingkantoor dus.

De kamer bevond zich boven de Paloma Bar, of misschien heette hij ook wel La Paloma, daar wil ik vanaf zijn. Voor de niet Spaanstaligen: Paloma betekent Duif in het Nederlands. Het was de stamkroeg van een Duivenmelkersvereniging. Duivenmelkers zijn bijzondere mensen.

Mijn vriendin E. en ik hielden allebei erg van kroegjes en we vonden het dus wel zeer ideaal dat E. nu boven een kroeg woonde. Al snel besloten we de bar eens met een bezoek te vereren. We gingen naar binnen, zochten een tafeltje uit en gingen zitten. Toen pas viel het ons op dat alle gesprekken helemaal verstomd waren en iedereen ons aan weg zat te kijken.

We bestelden twee biertjes en begonnen maar te praten. Dat is nog best vreemd, met zijn tweeën een gesprek voeren in de wetenschap dat de hele kroeg vol aandacht meeluistert. Een beetje ongemakkelijke situatie. Plotseling kon een van de stamgasten zich niet meer beheersen en vroeg ronduit: 'Wat komen jullie hier doen?'. Eerlijk antwoordden wij: 'Een biertje drinken'. 'Ja, maar waarom hier?', vroeg de man. 'Nou, sinds vorige week woon ik hierboven', zei E.

Het ijs was meteen gebroken. 'Oh, jij woont hier, oh ja, natuurlijk. Wat willen jullie van mij drinken?'. Zo werd het nog gezellig. Toch is de Paloma Bar nooit onze stamkroeg geworden, tikkeltje te ruig wellicht. Meestal sliepen we in mijn flat, maar soms bracht E. de nacht door in haar eigen kamer. Met name in het weekend was dat nogal een evenement. De Hollandse meezingers in de kroeg werden op steeds luider volume gedraaid en mede daardoor (of andersom) werd er harder gepraat, dan wel geschreeuwd.

Zo tegen sluitingstijd was het steevast vechten. Grommend en grauwend rende er altijd wel iemand achter iemand anders aan. Een kroeg met een bijzondere sfeer. Ik heb alleen nooit echt het verband kunnen leggen tussen de liefelijke naam Paloma en de woeste bezoekers.

May 5, 2003

Curacao naar de Stembus (1)

Vrijdag 9 mei vinden op Curacao de Eilandsraadverkiezingen plaats. Het lijkt mij een goed plan om u iets te vertellen over verkiezingen alhier.

Het inwoneraantal van de Nederlandse Antillen (Curacao, Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius en Saba) bedraagt ongeveer 200.000. Toch hebben we hier meerdere regeringen, namelijk één landsregering en per eiland een eilandsregering. Dat is behoorlijk inefficiënt. Het is al moeilijk genoeg om bekwame bestuurders te vinden voor één regering.

Weinig inwoners verspreid over vijf eilanden levert meer problemen op. Zo heeft ieder eiland zijn eigen vliegveld, ziekenhuis en andere faciliteiten die in een land als Nederland veel proportioneler worden verdeeld. Kijk maar eens naar Bonaire, een eiland met pak hem beet 10.000 inwoners en toch een eigen luchthaven.

Doel van deze inleiding was het verschaffen van inzicht in de complexiteit qua bestuur van eilanden in het algemeen. Voeg hierbij de Dubbele Bestuurslaag (Lands- en Eilandsbestuur) plus de slechte verhouding tussen de eilanden onderling (met name tussen Curacao en Sint Maarten) plus een chronisch tekort aan middelen en de problemen waarmee de Nederlandse politiek kampt worden bijna lachwekkend.

Nog één aspect wil ik naar voren brengen in deze Curacao Verkiezingsspecial. In Nederland is het ondenkbaar dat een verkiezingsoverwinning van een partij leidt tot persoonlijke voor- en nadelen voor individuele burgers. In Zuid-Amerika is het echter heel gebruikelijk dat de nieuwe machthebber zoveel mogelijk mensen ontslaat die de oppositie steunen. Vervolgens worden de eigen partijgenoten, vrienden en familie op de vrijgekomen plaatsen neergezet.

Curacao bevindt zich denk ik tussen het Nederlandse en Zuid-Amerikaanse model in. Er was een tijd dat twee partijen hier de dienst uitmaakten: de DP (Democratische Partij met de kleur rood) en de PNP (Partido Nashonal di Pueblo in het groen). Om steun te betuigen aan een van deze partijen waren er mensen die hun huis helemaal groen of rood schilderden. Dat was handig als bijvoorbeeld de Water- en Electra-rekening betaald moest worden. Was rood aan de macht, dan konden de rode huizen overgeslagen worden.

Er zijn meer voorbeelden van de nauwere band tussen politiek en het normale leven. Op zich is dat ook logisch, hetzelfde kan men in Nederland soms zien gebeuren op Gemeenteraadsnivo: de aannemer kent de wethouder persoonlijk.

Wordt vervolgd.

May 6, 2003

Curacao naar de Stembus (2)

Vandaag wil ik twee van de acht partijen die gaan strijden om 21 zetels in de Eilandsraad eruit lichten. Dat zijn Frente Obrero i Liberashon (FOL, kleur oranje) en de partij Pro Antias Restruktura (PAR, kleur geel).

De FOL is ontstaan na de Revolutie van 30 mei 1969, toen stakende Antillianen de wijk Punda in brand staken. De stakingsleiders waren Wilson 'Papa' Godett, Amador Nita en Stanley Brown. Nummer vier op de kandidatenlijst van de FOL was Nelson Monte, die nu alweer enige weken samen met Anthony Godett (zoon van Papa Godett) in de Bon Futuro gevangenis verblijft.

In 1993 vond op Curacao een referendum plaats over de plaats van Curacao in, of buiten het Koninkrijk. Eigenlijk werd vooraf verwacht dat men massaal voor autonomie in enige vorm zou kiezen. Het was dan ook verrassend dat ongeveer 70% stemde voor een Status Quo situatie, geen verandering dus. Deze keuze was overigens niet ingegeven door liefde voor de oude kolonisator, maar meer uit angst dat autonomie duur betaald zou worden. Na dit resultaat werd de beweging Pro Antias Restruktura opgericht, die als doel had het bijeenhouden van de Nederlandse Antillen. Leider van het eerste uur was Miguel Pourier, die inmiddels is opgevolgd door Etienne Ys.

De PAR wordt op Curacao met name door de tegenstanders gezien als een Makamba-partij. Makamba is het scheldwoord voor Blanke Nederlander, ook al voelen de Makamba's dit zelf niet zo. De PAR is voor een dialoog met Nederland en heeft bijvoorbeeld veel (vergeefse) moeite gedaan om te voldoen aan de IMF-eisen. Nederland stelde zich bepaald niet coöperatief op in deze kwestie en toenmalig premier Miguel Pourier moest op het laatst nogal op zijn tanden bijten om de dialoog open te houden.

Wat de FOL betreft was die dialoog al lang gesloten. Als Nederland niet wil helpen dan doen ze dat maar niet, dan zoekt de FOL wel een andere partner. Anthony Godett kijkt dan met name naar Venezuela. Helaas gaat het Venezuela economisch bepaald niet voor de wind op dit moment. Zoals gezegd is de kleur van de FOL oranje. Van alle partijen manifesteert de FOL zich het duidelijkst. Veel aanhangers hullen zich in oranje kledij, niet zelden het KNVB-shirt van het Nederlands Elftal. Aan de antennes van veel auto's hangen oranje linten. Het lijkt wel elke dag Koninginnedag nu en dat terwijl deze partij Nederland verafschuwt, een grappige tegenstelling.

Op dit moment bevindt Anthony Godett, leider van de FOL, zich in de gevangenis. Er is nu een hele discussie gaande of hij in deze situatie actief dan wel passief stemrecht bezit. De Staatsregeling van de Nederlandse Antillen en het Kiesreglement Curacao schijnen elkaar tegen te spreken. Saillant detail is dat in 1969 zijn vader zich in dezelfde positie bevond. Hij was gearresteerd wegens opruiing en/of opzettelijk in woord verstoring van de openbare orde.

FOL en PAR zijn ongeveer even groot. Probleem van de FOL is evenwel dat zij moeite heeft met het vinden van een coalitiepartner.

Wordt vervolgd.

May 7, 2003

Curacaose Humor

Ieder land heeft zijn eigen vorm van humor. In Nederland staat het goed als men van Engelse humor houdt en Duitse verafschuwt, in mijn ogen bestaat er echter geen goede of slechte humor. Zoals gezegd, ieder land heeft zijn eigen type humor.

Als men bijna acht jaar op Curacao woont, is het haast vanzelfsprekend dat men in aanraking komt met de lokale humor. Zeker als men veel Antillianen als collega heeft.

Een van deze collega's is Rudy. Laatst kwam ik Rudy op een ochtend binnen tien minuten tweemaal tegen. 'Nou, nou', zei ik tegen Rudy, 'wij komen elkaar wel vaak tegen vanmorgen!'. 'Ja', antwoordde Rudy, 'de volgende keer als jij mij ziet, dan moet je tracteren!'. 'Dat is goed, maar als jij mij het eerst ziet, moet jij mij tracteren', zei ik.

We komen elkaar regelmatig tegen. Ik vraag dan aan Rudy of hij mij gezien heeft. 'Nee, ik heb je niet gezien, alleen maar gehoord', zegt Rudy dan. Eens kijken hoe lang we dit volhouden.

Nou ja, of dit nu een goed voorbeeld van Curacaose humor is, betwijfel ik enigszins. Over het algemeen is humor hier nogal dubbelzinnig. Ooit zat ik op het strand met wat dames en een andere Nederlander die beter Papiamentu kon dan ik. De dames waren benieuwd of wij begrepen waar ze het over hadden. 'Hmmm, ik hoorde sigaren dus het zal wel over seks gaan', antwoordde mijn compagnon en hij had het bij het rechte eind.

May 8, 2003

Curacao naar de Stembus (3)

Vandaag ervoer ik de verkiezingsstrijd aan den lijven, nog een kopjen koffie juffrouw Saartje? Op weg naar Centrum Supermarkt raakte ik verzeild in een kleine file van de paarse partij Ordu, vrij vertaald Ordnung muss sein. In ieder geval reed men wel bijzonder langzaam.

Bij Centrum Supermarkt aangekomen had ik tweemaal pech. Ten eerste waren De Bladen (Panorma en Nieuwe Revu) er niet en ten tweede stond er een dame voor me bij de kassa die er niet in slaagde om met haar pinpas te betalen. Ik moest toch al door naar Supermarkt Vreugdenhil en besloot niet op de dame te wachten. Even later waren Luchiano en ik zonder boodschappen op weg naar Vreugdenhil.

Bij Supermarkt Vreugdenhil hebben ze De Bladen meestal wel en bovendien diverse Belgische Bieren tegen een schappelijke prijs. Vandaag was niet mijn lucky day. Geen tijdschriften en al het bier was afgedekt met zeil. Dat is voorschrift bij Verkiezingen, er mag geen alcohol verkocht worden. Alleen dacht ik dat het verbod morgen pas inging. Helaas, het was vandaag al. Vandaag en morgen dus geen bier.

Het was nog niet gedaan met de pech. Op weg naar huis kwam ik in een zeer lange file van Frente Obrero terecht. Deze oranje partij vierde de vrijlating uit de Bon Futuro gevangenis, een dag voor de verkiezingen, van haar leider Anthony Godett.

Het gaat erom spannen morgen. Zoals reeds vermeld heeft iedereen wettelijk recht op een halve vrije dag om te gaan stemmen. Voor mij betekent dat waarschijnlijk op het strand nadenken over mijn gedane keuze.

Morgen het live verslag van de Eilandsraadverkiezingen op Curacao.

May 9, 2003

Curacao naar de Stembus (4)

Vrijdag 9 mei 2003, de dag van de Eilandsraadverkiezingen. Om kwart over twaalf reed ik richting Julianadorp om Luchiano van school te halen. Op de Julianabrug was echter een ernstig ongeluk gebeurd. Ik reed vanuit de Punda-kant naar de Otrabanda-kant en dacht dat het ongeluk op die rijbanen had plaatsgevonden, omdat we stapvoets vooruitgingen. Het bleek echter aan de andere kant te doen te zijn geweest, maar de brokstukken lagen dwars door de vangrail ook op onze rijbaan. Twee of drie ambulances waren ter plaatse en diverse politie-auto's. Zag er niet best uit allemaal.

CasaSpider brengt stem uit voor EilandsraadverkiezingenIk was pas om kwart voor een bij Chispita, Luchiano's school. Op de terugweg wilde ik even kijken hoe het met het ongeluk stond op de brug. Dat was niet zo slim, want inmiddels was de Julianabrug aan beide kanten afgezet en moest een hele sliert auto's zich door de straatjes van Otrabanda wurmen. Om kwart over een was ik thuis en kon meteen naar de kapper vertrekken, voor mijn afspraak van half twee.

Tussendoor waren vele claxonnerende auto's te zien en te horen, dit allemaal vanwege de verkiezingen. Het hele straatbeeld is ietwat hectisch. Een half uurtje geleden zijn we met de hele familie naar de Bokshal Marie Pompoen vertrokken, de stemlokatie. Het was niet bijzonder druk. Bij het binnengaan van het gebouw werd ons nog promotiemateriaal van diverse partijen in de handen gedrukt. Dat zal wel speciaal voor de 35% zwevende kiezers zijn. Of omdat het materiaal straks toch weggegooid wordt.

Even later kon ik mijn stem uitbrengen op de stemcomputer en deze belangrijke gebeurtenis werd vastgelegd door La Chica Merengue. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat sommige aanwezigen dachten dat hier een bijzonder belangrijk persoon zijn stem uitbracht. En daar hadden deze mensen uiteraard gelijk in.

Over een uur of vier verwacht ik de eerste uitslagen, waarvan uiteraard direct volgens het door CasaSpider gepatenteerde RealWrite™ systeem.

Wordt vervolgd.

Curacao naar de Stembus (5)

Vanaf een uur of zeven (sluiting van de stemburo's) kijken we hier naar de uitslagen van de Eilandsraadverkiezingen te Curacao. Het is spannend en aandoenlijk. Aandoenlijk omdat op TV iemand live een Microsoft Excel spreadsheet invult. Als er weer een uitslag binnen is, tikt de beste man/vrouw per partij de behaalde stemmen in. Af en toe zie je hem (gelukkig) de muis naar de Save button bewegen en klikken.

Jammer is wel dat er weinig vergelijkingen worden gemaakt met andere verkiezingen. Er wordt slechts vergeleken met de Eilandsraadverkiezingen van 1999. Interessanter is eigenlijk de vergelijking met de Statenverkiezingen (Nederlandse Antillen, het Land) van 2002. De verschuivingen ogen dan iets minder spectaculair. Ik heb een hele tijd met hulp van Google gezocht, maar kon de uitslagen van de Statenverkiezingen niet vinden. Opeens dacht ik: 'Hé, maar daar heb ik vast iets over geschreven in het CasaNews!'. Snel doorzocht ik het archief en vond alles wat ik zocht in de aflevering van 21 januari 2002. Handig!

De FOL komt bij deze verkiezingen als grote winnaar uit de bus, daar kan niet aan getornd worden. Acht zetels is zelfs één meer dan ik had verwacht. Gisteren liep FOL-leider Anthony Godett met de Bijbel in zijn hand nog een lange mars vanaf de Bon Futuro gevangenis, waaruit hij zojuist voorwaardelijk was ontslagen. Een mars die voerde langs vijf kerken en eindigde bij het FOL-gebouw. Blijkbaar heeft het zijn vruchten afgeworpen.

Over de te vormen regering valt nog niet veel te zeggen. Op dit moment (21:27) zijn alle opties nog open. Het wordt hoe dan ook een moeizame formatie.

Update 10.05.2003 / 09:46
Om de resultaten van de Eilandsverkiezingen met de Statenverkiezingen te kunnen vergelijken dient een correctie plaats te vinden. Dit omdat er bij de Eilandsverkiezingen 21 zetels te verdelen zijn en bij de Statenverkiezing slechts 14 voor Curacao van de in totaal 22 zetels. De gecorrigeerde aantallen staan tussen haakjes. Voor 1998 heb ik de correctie zelf doorgevoerd, ik meen dat de PNP dan op 5 komt...

Partido
Zetels Eiland 2003
Zetels Staten 2002
Zetels Eiland 1999
Zetels Staten 1998
8
5 (7)
4
2 (3)
Frente Obrero Liberashon
5
4 (6)
5
4 (6)
Pro Antias Restruktura
PLKP
3
2 (3)
4
3 (4)
Partido Laboral Krusada Popular
PNP
2
3 (4)
5
3 (5)
Partido Nashonal di Pueblo
2
0 (1)
2
2 (3)
Movemento Antias Nobo
1
-
-
-
Lista Niun Paso Atras
ORDU
0
-
1
-
Organisashon pa Restourashon Di Un i tur
DP
0
-
-
-
Partido Demokrat

De officiële website op Curacao is die van Registro Sivil (Burgelijke Stand).

May 11, 2003

Flirten?

Chica de la Semana: Sue-Yenne!Chica de la Semana is deze week Sue-Yenne. Zij was op het strand met haar vriendin Lisa, die volgende week aan de beurt is. Lucy heeft inmiddels aardig kijk op Chica-Potentie, maar toch blijft het altijd afwachten. Sommige dames zijn ontegenzeggelijk knap, maar toch niet fotogeniek.

Zo zijn er dames die wat stijfjes zijn en andere die zich juist heel gemakkelijk geven. Het belangrijkste is echter de expressie, hoe ze uit hun ogen kijken. Voor mij is ook de mond heel belangrijk. Over het algemeen is het niet aantrekkelijk als een model grijnst. Zeker niet als op iedere foto dezelfde grijns verschijnt. De mooiste foto's worden vaak gemaakt van een enigszins arrogant kijkend model, nou ja naar mijn mening dan.

Bij Sue-Yenne had Lucy aanvankelijk enige twijfels. Die werden echter snel weggenomen, zij is een bijzonder spontane dame met een mooie mond. U heeft overigens de primeur, want de foto's staan nog niet eens op La Chica Merengue, dat gebeurt pas over een uurtje of drie.

Sue-Yenne kan goed flirten (tenminste dat denk ik), maar daar slaat de titel niet op. Neen, gisterenmiddag liepen we door Punda. Lucy en Luchiano voorop en ik slenterde er iets achteraan. Bij het oversteken keek ik netjes naar links en zag geen auto, maar wel een leuk Antilliaans meisje in een minirokje. Ik keek wat langer naar links dan gebruikelijk en plotseling lachte het meisje mij verleidelijk toe. Om niet Lucy's toorn op te wekken schonk ik daar verder geen aandacht aan en hield het erop dat ik er gewoon extra goed uitzag die dag.

Een minuut later werden we echter ingehaald door dat meisje. Het bleek Stacey te zijn, die we in december op een verjaardagsfeest gezien hadden. We hebben toen een paar foto's van haar gemaakt en zij wilde graag nog meer foto's. Lucy maakte een afspraak en wij vervolgden onze weg. Toen kon ik wel tegen Lucy zeggen dat ik toch stellig de indruk had dat Stacey met mij aan het flirten was.

Lucy schoot in de lach. Wat moet ik daar nu weer van denken...

May 12, 2003

Groei

Het leuke van kinderen is dat ze groeien. Normaliter merkt men dat niet zo, daarvoor gaat dit proces te geleidelijk. Gisteren was het Moederdag. Luchiano's school Chispita zorgt altijd voor een zelfgemaakt presentje voor de moeders. Ditmaal was het een kleurig hart met daarin een foto van in ons geval Luchiano.

Dit jaar was Luchiano duidelijk verder dan vorig jaar. Ik had zaterdag nog geen bloemen in huis voor Lucy. 's Avonds zei ik tegen Luchiano dat hij mij de volgende ochtend vroeg moest wakker maken en dat we dan samen bloemen voor Lucy gingen kopen. Het was min of meer een geheim.

Inderdaad verscheen Luchiano om acht uur aan ons bed en herinnerde mij aan ons plan. Zachtjes kleedden we ons aan en slopen het huis uit. Toen we thuiskwamen overhandigden we de rozen en de kado's. Luchiano zong er drie liedjes bij.

Het was leuk om te zien dat hij dit soort gelegenheden nu zeer bewust meemaakt.

May 13, 2003

Legaal

Sinds vanmorgen verblijf ik weer legaal op het eiland. Vorig jaar maart verliep mijn verblijfsvergunning en daarmee ook die van Lucy en Luchiano. Normaliter kostte het een week of twee, drie om deze vergunning te verlengen. Vanwege een eenmalige legaliseringsactie van op het eiland verblijvende illegalen raakte het vergunningenproces echter verstopt.

Gevolg was dat de vergunningen pas in november klaar waren. Voor onze vakantie in Santo Domingo betekende dit dat Lucy en Luchiano een tijdelijk terugkeerbewijs moesten ophalen. Dat kost tijd (in de rij staan) en iets van 75 gulden. In november wilde ik mijn verblijfsvergunning afhalen. Hiervoor moet men ook een bewijs van een verzekering tegen ziektekosten overleggen. Dat had ik wel, maar daar stond op dat er tot 31 oktober was betaald. Daarom kreeg ik mijn vergunning niet mee.

Inmiddels heb ik een nieuwe kwitantie van mijn Ziektekostenverzekering en de vervaldatum daarvan is 1 juni. Vanmorgen maakte Loket 5 geen problemen en nu ben ik trotse bezitter van een Verklaring i.v.m. Toelating van Rechtswege.

Iedere Nederlander op Curacao kan hele verhalen vertellen over het verkrijgen van een verblijfsvergunning. De meesten werken het eerste jaar zonder vergunning. Er wordt niet streng gecontroleerd. Alleen bij het aankomen op Hato International Airport moet men iedere keer zeggen dat men op vakantie komt. Anders wordt het paspoort in beslag genomen, wat overigens weer eenvoudig terug te krijgen is.

Op een ochtend in 1995 reed ik zo tegen acht uur naar mijn werk. Er was een verkeerscontrole en ik mocht naar de kant. Autopapieren laten zien, rijbewijs, verzekeringsbewijs etc. Alles werd in orde bevonden. Toen vroeg de agent: 'Wat doet u hier eigenlijk?'. 'Oh, ik ben op vakantie', zei ik. Nu is het niet gebruikelijk dat vakantievierders in nette kleren 's morgens om acht uur op pad zijn.

Tot overmaat van ramp had ik mijn Kodela-badge aan mijn borstzak hangen. De agent vroeg: 'Weet u dat heel zeker?', terwijl hij aandachtig naar de Kodela-badge keek. Liegen leek mij weinig zin te hebben in deze situatie en dus antwoordde ik: 'Nou ja, ik werk ook een beetje'.

De agent vond het toen wel best en liet mij mijn weg vervolgen.

May 15, 2003

Diploma

Gisterenavond vond er bij Instituut Unamuno van mijn lerares Spaans, Paloma, een evaluación plaats van het in december afgelegde examen. Met gepaste trots kan ik u mededelen het Diploma Superior behaald te hebben van de Curso Comunicativo-Interactivo Español Lengua Extranjera.

Iedereen was geslaagd en dus waren er ook geen vragen over de examens. We discussieerden over de verkiezingsuitslag en over het leren van een taal. Als de componenten van een echtpaar een andere moedertaal hebben, blijkt het niet gemakkelijk te zijn om voor elkaar te krijgen dat beide componenten beide talen leren spreken.

Bovenstaande klinkt wellicht wat abstract. In mijn geval spreekt Lucy Spaans. Inmiddels verstaat zij redelijk Nederlands, maar spreken is er niet bij. Ja, tegen Luchiano durft zij het wel. Grootste belemmering bij volwassenen is naar mijn mening schaamte of verlegenheid. Een paar glazen bier wil nog wel eens helpen.

De man van Paloma is in Nederland geboren. Hij heeft Paloma leren kennen toen hij bij haar een cursus ging volgen. Tot op heden spreekt hij echter geen Spaans. Het feit dat zijn vrouw lerares Spaans is lijkt eerder belemmerend te werken. Verder ken ik nog een Nederlands-/Spaanstalig stel dat een compromis heeft gevonden: zij spreken Engels met elkaar.

Ach, in Nederland speelt dit soort zaken natuurlijk niet, maar op Curacao wel. Persoonlijk vind ik het wel grappig hoe snel men hier switched tussen Nederlands, Engels, Papiamentu en Spaans. Met name in vergaderingen is dat niet ongebruikelijk. Taalgevoel is dan ook een van de sterkste kanten van de Curacaoenaar. Kijk maar naar het weblog van Amaro.

May 16, 2003

Lakers

Baseball, basketball, ijshockey, American football. Zo ziet mijn ranglijst van Amerikaanse sporten eruit. Baseball is met afstand mijn favoriet. Basketball vond ik vroeger leuker. In 1994 waren we met een paar collega's in Orlando. Behalve de Disney-parken hebben we ook zeer veel T-shirt winkels bezocht. Uiteindelijk bezat ik zo'n 13 T-shirts van de Orlando Magic, waar op dat moment Shaquille O'Neal de grote ster was.

Met zoveel T-shirts gaat men zich automatisch meer interesseren voor de NBA. Jammer genoeg heeft de Orlando Magic het nooit ver geschopt. Met de overgang van Shaquille O'Neal naar de LA Lakers werd ik fan van de Lakers. Dat was een goede switch, want de Lakers wonnen de laatste drie NBA-kampioenschappen. Met dank aan Shaq en coach Phil Jackson.

Gisteren moesten de Lakers tegen de San Antonio Spurs. In de Best-of-Seven stonden de Lakers met 3-2 achter. Voordeel was dat ze thuis speelden. Lange tijd ging het enigszins gelijk op, maar de Spurs stonden steeds voor. Het publiek, waaronder sterren als Jack Nicholson en Pete Sampras, stond vierkant achter de thuisclub. Ik ook.

Hoe het komt weet ik niet, maar basketball werkt me toch enigszins op de zenuwen. Misschien komt het doordat er veel gescored wordt, of doordat de scheidsrechter erg belangrijk is, ik weet het niet maar ik word er wel nerveus van. Zeker als het slecht gaat met mijn favoriete team.

Eigenlijk was het de wedstrijd tussen de Lakers en Tim Duncan. Laatstgenoemde was niet te stuiten en scoorde 37 punten. Hij zou gedekt moeten worden door Shaq, maar deze goedmoedige reus was gisterenavond volstrekt kansloos tegen Duncan. Aan zijn ogen kon ik zien dat hij er niet echt meer in geloofde.

Ik heb het einde van de wedstrijd niet eens afgewacht, San Antonio heeft (ruim) gewonnen, dat moge duidelijk zijn.

May 17, 2003

Engelhardt

Valentina Engelhardt, zo heet mijn tandarts. Gisteren was het tijd voor een bezoek aan haar. Luchiano en ik waren de slachtoffers, Lucy ging mee om een eventueel bloedbad met de camera vast te leggen. Grappig was dat Valentina vertelde dat zij met een soort stamboomonderzoek bezig is. Een kennis van haar was op zoek gegaan in Google en vond in het CasaNews een gedeelte waarin ik melding maakte van mijn switch naar deze tandarts.

16 Mei 2003: Luchiano's eerste echte tandartsbehandeling!De behandeling kon beginnen. Het goede nieuws was dat ik geen gaatjes had, maar wel een aantal vullingen die aan vervanging toe zijn. Bovendien had zich wederom nieuw tandsteen gevormd, in drie weken dus. Ditmaal was ik slechts het voorprogramma en Luchiano de hoofd-act. Hij is nog nooit door een tandarts behandeld, maar heeft met zijn school wel een praktijk bezocht. Toevallig de praktijk van tandarts Engelhardt.

Op een of andere manier is Luchiano bijzonder bevreesd voor tandartsen. Maar ja, hij had al ruim een jaar een gaatje in zijn kies. Dat gaatje werd nu gevuld. Gelukkig hoefde er maar heel even geboord te worden. Voordat de boor daadwerkelijk zijn werk deed zag ik al een traan langs Luchiano's gezicht glijden. De tandarts kweet zich echter goed van haar taak en legde alles wat zij deed uit, Luchiano mocht ook een spiegel vasthouden en kijken wat er in zijn mond gebeurde.

Er vond nog een kleine discussie plaats tussen Lucy en de tandarts omtrent de kleur van de vulling. Lucy ging voor de esthetische kant en wilde wit. Volgens de tandarts was een amalgaan-vulling (grijs) veel beter voor Luchiano. De witte vullingen zijn minder sterk en bovendien moet het te behandelen oppervlak kurkdroog zijn. En Luchiano kwijlde nogal van angst, dus dat zou een langdurig verhaal worden. Hij heeft nu een grijze vulling.

Ik moest denken aan mijn eerste bezoek aan de tandarts, de heer Muris te Valkenswaard. Net als Luchiano was ik vijf jaar oud. Ik ging samen met mijn moeder en ook bij mij moest er een gaatje gevuld worden. In die tijd waren er nog geen kleine handboortjes, neen, de boor had meer weg van een vergrotingsapparaat voor het belichten van foto's (bestaan denk ik ook al niet meer). Onder aan het gevaarte zat het boortje. Tandarts Muris zei toen: 'Ik heb er speciaal voor jou een scherp boortje ingezet'.

Nu begrijp ik wel dat een scherpe boor beter is dan een botte, maar toen niet. Er gebeurde iets in mijn hersenen (weet niet wat) en toen tandarts Muris zijn hand in mijn mond stak, beet ik zo hard als ik kon in zijn duim. 'Oeioeioeioei... G**ver**mme!!!', brulde tandarts Muris terwijl hij enige rondjes door de behandelruimte aflegde met zijn duim afwisselend in zijn mond en tussen zijn benen.

Mijn moeder heeft ongeveer een half uur moeten onderhandelen voordat tandarts Muris de behandeling voort wilde zetten.

May 19, 2003

Sedula

Helemaal vergeten te schrijven dat we op vrijdagmiddag niet alleen naar de tandarts zijn geweest, maar ook nog naar Kranshi ofwel de Burgelijke Stand. Het is nogal ambitieus om daar op vrijdagmiddag na de tandarts naar toe te gaan. Wachttijden van enkele uren zijn er geen uitzondering en op vrijdagmiddag lonkt het Happy Hour, met name voor het dienstdoende personeel.

We hadden echter geluk. We moesten twee dingen doen en kregen twee nummertjes, ofschoon de receptioniste meldde dat Kranshi eigenlijk al gesloten was. Het was 15:00 uur. Voor activiteit #1 waren we meteen aan de beurt. Om iets voor half vier meldden wij ons bij een ander loket om nieuwe Sedula's (Identiteitskaart) te laten maken.

Toevallig stond ons volgnummer geprojecteerd, dus ook hier hadden we geluk. Toen we echter het nummertje overlegden, keek de dienstdoende ambtenaar zeer verbaasd.

Ambtenaar: 'U komt zeker van de paspoorten?'.
CasaSpider: 'Nee hoor, ik kom nu gewoon hier een nieuwe Sedula laten maken en mijn nummer is aan de beurt'.
Ambtenaar: 'Van wie heeft u dat nummer?'.
CasaSpider: 'Nou, gewoon, van die mevrouw daar'.

Een en ander werd geverifieerd, maar de ambtenaar bleef het maar raar vinden. Hij verkeerde in de stellige overtuiging al klaar te zijn. Naast hem zat een vrouwelijke ambtenaar, die wat nerveus keek. 'Nee hoor, we gaan de boel afsluiten', stelde de mannelijke ambtenaar haar gerust. Bij de gratie Gods mocht mijn Sedula toch gemaakt worden, die van Lucy niet.

Ik nam plaats op een draaistoel die eigenlijk wat te hoog stond. De vrouwelijke ambtenaar ging een foto nemen, maar ik moest mijn hoofd naar beneden doen, omdat de draaistoel te hoog stond. Vervolgens moest ik mijn hoofd ook nog wat schuin houden, omdat mijn bril spiegelde. En tenslotte moest ik de kleur van het lampje vertellen, want bij groen kon ze afdrukken. Het resultaat is een foto waarop ik nogal schalks van onder mijn bril de wereld ingluur. Lucy vond het wel een leuke foto.

May 20, 2003

CasaNews 19.05.2003

Met een lekker kopje soep (van eieren) met Heinz Salsa Picante ben ik aan het bijkomen van een zware update-avond. Ik denk dat die twee Venezolaanse sigaren de meeste schade hebben aangericht, maar de betere sigaren waren helaas vochtig geworden.

Wat kunt u allemaal aantreffen op Nijhuis.net, specifieker in het CasaNews?

  • Het laatste verhaal van Tanja in de Dwayne-Serie.
  • Harry's Corner met maarliefst acht onderwerpen.
  • De Spider heeft zijn verblijfsvergunning opgehaald, alsmede een nieuwe Sedula.
  • Juffrouw Annemarie van Chispita kwam langs met haar laptop (Breaking News!).
  • Diploma afhalen bij Paloma van Instituut Unamuno.
  • Bezoek aan tandarts Valentina Engelhardt door Luchiano en de Spider.
  • CasaSpider ook herkend bij de Happenkar!
  • Gebeurtenissen op zondag 18 mei.
  • Tot Slot met een bonus MP3 van Javier Solis en de songtekst van Esclavo y Amo. Categorie: Romantische Spaanstalige Liederen.

Onderwerpen genoeg, dunkt mij. Dan kan ik nu verder met mijn soep en even wat logs lezen. Enjoy!

May 21, 2003

Regering gevallen

Als gevolg van de uitslag van de Eilandsraadverkiezingen op Curacao is nu de Landsregering (Nederlandse Antillen) gevallen. Premier Ys heeft zijn ambt neergelegd. De winnaar van de Eilandsraadverkiezingen was de FOL van Anthony Godett. Er is een coalitie tot stand gekomen met PLKP (Errol Cova) en PNP (Maria Liberia Peters). Deze coalitie is goed voor 13 van de 21 Eilandsraadzetels.

Op landsnivo bezet de nieuwe coalitie 10 van de 22 zetels. Men dient er nog twee bij te zoeken en heeft dus nog een of twee partijen nodig uit Bonaire, Sint Eustatius, Saba of Sint Maarten. Dat mag geen probleem zijn, ook al zit er links en rechts oud zeer.

Enig vuurwerk mag verwacht worden bij het verdelen van de ministersposten. Ik citeer even uit de Amigoe: "De FOL maakte de PLKP vervolgens uit voor verrader, nadat de PLKP eerder de FOL een schijtbroek had genoemd".

Twee interessante punten blijven over: ten eerste de verhouding van de nieuwe Curacaose regering met de nieuwe regering in Nederland en ten tweede de uitslag van de strafrechtelijke procedure tegen Anthony Godett. Indien hij schuldig wordt bevonden loopt Curacao de kans om geregeerd te worden vanuit de Bon Futuro gevangenis.

Knock, knock

Protocollen zijn erg belangrijk. Het hele leven zit er vol mee. Op technisch gebied kennen we protocollen om twee computers met elkaar te laten praten. Als er bij de ene een bepaalde reeks van bytes binnenkomt, stuurt deze een andere reeks terug en wordt de verbinding opgezet. In een nutshell.

Vanmiddag kwam Luchiano even bij mij op bed liggen, ik lag in mijn pauze uit te rusten van de Technical Meeting die ik gisterenavond had. Of eigenlijk niet zozeer van de Technical Meeting als wel van de borrel erna.

'Knock, knock!', zei Luchiano tegen mij. 'Waar heeft hij dat nou weer gehoord', dacht ik. Geheel volgens het Protocol antwoordde ik: 'Who's there?'.
Luchiano: 'Sheep!'.
CasaSpider, na instructie door Luchiano: 'Sheep who?'.
Luchiano: 'Sheep in the big city!'.

Luchiano moest erg lachen en vervolgens werd bovenstaande dialoog nog zo'n 20 keer herhaald. Hij had het eens op televisie gezien in het programma Cyberspace. Ik vond het wel een mooi voorbeeld van een Protocol. Hier vind u meer voorbeelden van Knock Knock jokes.

May 22, 2003

Zeuren

Iedereen zeurt wel eens, of heeft ooit gezeurd. Wat is zeuren eigenlijk? Het telkens weer herhalen van dezelfde boodschap denk ik. Bij kinderen heet dat in ieder geval zeuren. Dit komt denk ik ook omdat kinderen verbaal nog niet zo ontwikkeld zijn. Hierdoor herhalen ze de boodschap met precies dezelfde woorden. Vaak wordt in zo'n geval de bekende vergelijking met de hangende grammofoonplaat uit de kast gehaald.

Volwassenen zeuren evengoed, maar op een hoger nivo. Ze gebruiken andere woorden en zinsconstructies om hun zin te krijgen. In de politiek heet zeuren geen zeuren meer, maar is het lobbyen geworden. Dat klinkt al bijna als een kunst. Feitelijk is het dat ook. Zelf heb ik wel eens nagedacht over een politieke carriere. Ik geef eerlijk toe dat met name de pensioens- en wachtgeldregeling me aantrekt. Maar het volk ook, hoor. Soms heb ik best goede ideeën aangaande politiek, al zeg ik het zelf. Nooit zou ik echter in staat zijn om die paar ideeën dag in dag uit in iets andere vorm te herhalen. Tegen medepolitici, verslaggevers, gewone mensen. Geloof mij, het herhalen van dezelfde boodschap in steeds iets andere vorm is waarachtig een kunst.

Terug naar zeuren door kinderen. Herhalen van woorden om je zin te krijgen (deze is diep!). Iedere morgen vraagt Luchiano of hij iets mee naar school mag nemen. Een boek, een auto-tje of zelfs een hoepel. Vanmorgen had hij twee agenda's in zijn handen. Ik hou er niet zo van als hij allerlei troep mee naar school neemt, dus ik had gezegd dat hij die agenda's thuis moest laten. Als ik iets verbied gaat Luchiano het aan zijn moeder vragen.

Ik stond in de badkamer en Luchiano kwam trots vertellen dat mama had gezegd: 'Si, si', wat betekent 'Ja, ja'. Nu was Lucy haar haar aan het doen, dus ik wist precies hoe dat ging. Zij had geen zin in een discussie met Luchiano en zei 'Ja, ja' om er vanaf te zijn.

'Mama zei alleen maar 'Ja, ja' omdat ze vindt dat jij zeurt', legde ik Luchiano de situatie uit. Het bleef stil en ik ging verder met tanden poetsen. Toen zei Luchiano: 'Papa, hoe kan een kindje in één keer zeuren?'. Ik schoot in de lach en zei dat hij mij daar tuk had. Er bestaat duidelijk een verschil in perceptie met betrekking tot het tijdsframe waarin iets als zeuren wordt bestempeld.

May 24, 2003

Zwaar weekend

Nou ja, dat is wel erg dramatisch gesteld. Donderdag kwam de uitslag van Luchiano's test binnen. Een test om te bepalen of hij vervroegd naar de basisschool mocht. Aangezien hij op 24 oktober pas zes jaar wordt moet de kleine man officieel nog een jaar naar de kleuterschool.

Luchiano is geslaagd voor de test, het jong was helemaal uitzinnig en liep joelend de kamer door. Bij de Marnix school had men zowel een plaats opengehouden op de basis- als op de kleuterschool. De kleuterschool kon afgebeld worden en maandag gaan we vijf Marnix T-shirts kopen. Op veel Curacaose scholen lopen de kinderen in een schooluniform. Dat is nu een wit T-shirt met Marnix opdruk en een blauwe broek.

Inmiddels ben ik officieel Webmaster van de Marnix basis- en kleuterschool. Met name de kleuterschool site had dringend een opknapbeurt nodig. Vandaag heb ik me daar op gestort. Er zitten nu zo'n acht uren in. Maandag een gesprek met onze provider Curanet om te kijken hoe de site op hun server terecht komt.

Vandaag hebben we ook nog twee logé's, Lucy's tante Elsa en haar petekind Melisa, die morgen haar eerste communie gaat doen. Lucy brengt beiden morgen naar de kerk, dat begint al om acht uur, dus ik weet niet of ik erbij zal zijn. Zeker niet omdat Luchiano ook nog rondloopt en het al bijna 12 uur is.

Bent u enigszins op de hoogte waarom de update van vandaag aan de late kant is.

May 25, 2003

Un Domingo diferente

Zo noemde Lucy de dag van vandaag, Een andere zondag. We moesten er erg vroeg uit, zeker voor een zondag, zeven uur. Lucy's tante Elsa en haar petekind Melisa sliepen in ons huis, ter gelegenheid van Melisa's Eerste Heilige Communie. Dat is een gebruik alhier, dat de peettante het communiekind naar de kerk brengt en dat zij bij haar overnacht. Tenminste als ik het goed heb begrepen. Nu heeft Elsa geen auto en daarom had ze aan Lucy gevraagd te helpen.

Jammer genoeg is de mooie donkerblauwe Toyota tijdelijk uit het verkeer genomen, hij is herstellende van een accidentje. Een zilvergrijze Suzuki Baleno Stationwagon zorgde voor het vervoer. Om kwart voor negen kwamen we aan bij de kerk. De dienst begon om kwart over negen en eindigde, tot grote ergernis van Luchiano, pas om kwart voor elf. Een hele zit.

Opvallend was dat er veel meer meisjes ter communie gingen dan jongens, vraag me niet hoe dat komt. Na de kerkdienst gingen we nog even wat extra foto's maken van Melisa en brachten haar daarna naar Miriam, haar moeder. Aldaar wordt nu alles in gereedheid gebracht voor het feest dat over een uurtje begint. Wij gaan ook en Lucy heeft er zin in. Miriam is Dominicanse en eigenaresse van Bachata-café San Rafaël. De kans is niet gering dat er flink gedanst wordt op het feest.

Tussendoor zijn we naar het strand geweest en heb ik zojuist Studio Sport gekeken. Onbegrijpelijk dat Feyenoord het na een zo goede serie uitgerekend in Tilburg laat liggen. Nou ja, we hadden in ieder geval één wedstrijd langer spanning gehad.

Ik ga mij eens douchen!

May 27, 2003

Uitspraak

Het uitspreken van vreemde namen is een kunst apart. Vreemd in de zin van niet Nederlands. Laat ik mij tot de sport beperken. Waar indertijd de meeste Nederlandse sportverslaggevers buitenlandse namen letterlijk oplazen, had Herman Kuiphof hier als enige andere ideeën over.

Herman verdiepte zich in de taal van de betreffende voetballer. Zo veroorzaakte hij opschudding door de sinds jaar en dag bestaande Feyenoord-spits Ove Kindvall plotseling Tsjindvall te noemen. Ik weet nog steeds niet wat de correcte uitspraak is, maar voor Feyenoorders is en blijft het Kindvall. Gekscherend werd Kuiphof dan ook Herman Tsjuiphof genoemd door de Rotterdamse aanhang. Later herhaalde Kuiphof zijn stuntje nog eens door Ajax-speler Sören Lerby ineens Leerbu te noemen. Ook dat sloeg niet echt aan.

Hier op Curacao luister ik om kwart voor acht 's morgens altijd naar het sportnieuws van Radio Hoyer. De mannelijke verslaggever aldaar heeft een goede stem en is volgens mij een Nederlander. Waarschijnlijk is de man geselecteerd op grond van zijn stem en articulatievermogen en niet vanwege zijn grote kennis van het sportgebeuren. Hij presteert het namelijk om doorlopend namen verkeerd uit te spreken.

Vanmorgen ging het over Roland Kèrrous. Het betreft hier het befaamde tennistournooi te Parijs, Roland Garros. Aan onze reporter te horen wordt dit tournooi ergens midden in Texas gehouden. De Zwitser Roger Fedèrer (klemtoon op de tweede lettergreep) werd verrassend uitgeschakeld. Laatst had hij het over scheidsrechter Loewienzje, in normaal Nederlands Luinge geheten.

Het kan ook zijn dat de radio Hoyer employee al zijn sportkennis tot zich neemt middels de Amerikaanse zender ESPN. Ach, het zij hem vergeven, ik vind het eigenlijk wel komisch.

Myaira

Een mededeling: gisterenavond is Nijhuis.net ge-update! Een nieuwe versie van het CasaNews dus. Wat kunt u daarin aantreffen? De volgende zaken:

  • Verslag(je) van SQL Integrator's Technical Meeting te Avila Beach Hotel.
  • Gevaar in de Dierentuin, met weergaloze fotomanipulatie door de CasaSpider zelf!
  • Luchiano toegelaten tot de (Marnix) Basisschool.
  • Melissa's Communie, verslag van een Communiefeest op Curacao met 48 foto's.
  • Tot Slot met een beknopte beschrijving van de politieke situatie in Venezuela.

Chica de la Semana: Myaira!

Gaat dat zien! Ik heb het nu over het CasaNews, maar als u liever meer van Myaira ziet heb ik daar ook begrip voor. Myaira is typisch een jongedame die in ieder geval mij niet direct zo opviel, maar die wel degelijk zeer fotogeniek is. Het blijft iedere keer een verrassing.

Onze Chica-voorraad is nu uitgeput. Dat legt het komend weekend extra druk op Lucy. De wereld wacht met ingehouden adem af of het haar gaat lukken...

May 28, 2003

Uitspraak (2)

Zoals altijd luisterde ik ook vandaag om kwart voor acht naar het Sportnieuws van Radio Hoyer. Gisteren nog schreef ik over de vreemde uitspraak van bepaalde buitenlandse namen door de presentator.

Er wordt nog steeds druk getennist in Parijs en ik verkneukelde mij reeds om de verslaggever het over zijn Roland Kèrrous te horen hebben. Wat schetste mijn verbazing toen ik toch echt dezelfde man met een keurig Frans accent op volledig correcte wijze Roland Garros hoorde zeggen!

Nu geloof ik voor 100% in het bestaan van toeval. Lees maar na wat ik daar zoal over geschreven heb. Maar als ik hier al bijna acht jaar woon en acht jaar lang hoor ik Roland Kèrrous, zodanig dat het me zowaar al vertouwd in de oren klinkt, en dan schrijf ik er één keer over in dit log en prompt de volgende dag wordt het befaamde tennistournooi op correcte wijze in het Frans uitgesproken, tja, dan is men toch met stomheid geslagen!

Men zou de indruk kunnen krijgen dat de presentator op een of andere wijze kennis heeft genomen van het gisteren geschreven stukje over Uitspraak. Uiteraard kàn het ook gewoon toeval zijn.

Om zekerheid te krijgen in deze mij kwellende materie doe ik hier een oproep: Beste presentator, als u inderdaad door het stukje van gisteren uw uitspraak met betrekking tot het tennistournooi Roland Garros heeft gewijzigd van Texas-Amerikaans in Parijs-Frans , wilt u dan alstublieft even reageren in de comments?

Bij voorbaat mijn hartelijke dank!

May 29, 2003

Het Beste Team ter Wereld

AC Milan heeft na verlenging en uiteindelijk het nemen van strafschoppen de Champions League 2003 gewonnen ten koste van Juventus. Dat is fijn, want AC Milan is (na Feyenoord) mijn All-time Favorite Team. Hoe is dat zo gekomen?

Daarvoor moeten we terug naar de jaren '60. In die tijd was het kijken naar voetbal heel wat anders dan nu. Het waren avonden waar naar uitgekeken werd. Buurmannen zochten elkaar op en afwisselend keken wij bij de familie Verhees en bij ons. De mannen zaten in spanning op de bank, de vrouwen zorgden voor de catering. Het was een tijd waarin nog duidelijkheid bestond.

In 1968 was ik nog te klein (9 jaar) om de hele Europacup-2 finale te mogen kijken. Deze ging tussen AC Milan en Hamburger SV. Een klein stukje mocht ik zien en ik vroeg aan mijn vader wie er ging winnen. Op die leeftijd is een vader nog echt een autoriteit, die weet alles. Mijn vader sprak min of meer de volgende woorden: 'AC Milan gaat winnen, want dat is het beste team ter wereld'.

Gianni Rivera, Beste Voetballer van Italie aller tijden!Vanaf dat moment was ik fan van AC Milan, het onverslaanbare trok mij wel aan. AC Milan won inderdaad de Europacup-2 en het jaar daarop stoomde het op naar de finale van de Europacup-1. Tegen Ajax. Op zich was ik als Nederlander wel voor Ajax, zeker na de heroische halve finale tegen Spartak Trnava. Ik voelde echter weinig spanning, want het resultaat stond voor mij reeds vast. Het was onmogelijk om van het Beste Team ter Wereld te winnen. Het werd 4-1 voor AC Milan.

In het seizoen '69/'70 mocht Feyenoord in de tweede ronde aantreden tegen het team van Cudicini, Rivera, Prati, Hamrin en Schnellinger. Ik herinner het me nog als de dag van gisteren. De heenwedstrijd werd 's middags gespeeld in het San Siro stadion. In de 9e minuut scoorde Combin 1-0 voor AC Milan. Feyenoord hield daarna echter stand, zodat dit tevens de einduitslag was. De Feyenoorders staken hun handen in de lucht, ik weet het nog precies, want ik dacht: 'Die zijn natuurlijk dolblij dat het geen 5-0 is geworden, nou ja in Rotterdam verliezen we dan waarschijnlijk met 3-0, maar hier hebben we het toch goed gedaan'.

Het kwam geen moment in mij op dat Feyenoord een kans op sensatie rook. Op 26 oktober 1969 vond de thuiswedstrijd plaats. 's Avonds in de Kuip. We zaten bij ons thuis op de bank en er heerste een ware Europacup sfeer. In de zevende minuut stormde Wim Janssen op aan de rechterkant van het veld en legde aan voor een voorzet. Tenminste dat dacht iedereen, maar de bal zeilde in de linkerbovenhoek. 1-0 voor Feyenoord. Onze huiskamer explodeerde!

De wedstrijd was ongemeen spannend, het was de mooiste wedstrijd die ik ooit zou zien. Helemaal toen Willem van Hanegem in de 80e minuut met een kopbal de 2-0 liet aantekenen. Nog tien minuten moest Feyenoord standhouden. Toen was het wonder geschied. Het Beste Team ter Wereld was verslagen door Feyenoord Rotterdam.

Ik had geleerd dat het beste ook maar relatief is. Dat bleek wel het jaar daarop. Na het winnen van de Europacup-1 (2-1 na verlenging tegen Celtic) werd Feyenoord in de eerste ronde op onthutsende wijze uitgeschakeld door het volledig onbeduidende Ut Arad uit Roemenie.

Wel, het Beste Team ter Wereld van 1968 en 1969 is gisteren wederom het beste gebleken. Oude tijden kunnen dus daadwerkelijk herleven. AC Milan won in 2003 de Europacup-1 / Champions League voor de zesde keer, na 1963, 1969, 1989, 1990 en 1994.

May 30, 2003

30 Mei 2003

30 Mei is een belangrijke dag op Curacao en dan hebben we het over 30 mei van het jaar 1969. Toevallig ook het jaar dat AC Milan (zie onder) de Europacup-1 veroverde ten koste van Ajax.

Op 30 mei 1969 vond een soort van Revolutie plaats. Er was een staking bezig toen een van de leiders, Wilson Papa Godett, vader van Anthony, een schotwond opliep. Toen sloeg de vlam in de pan en werd een gedeelte van Punda in brand gestoken. Pan i Respekt was de leus, ofwel Brood en Respect. Het zou het einde betekenen van een tijd waarin Nederland alles voor het zeggen had op het eiland. De politieke partij Frente Obrero (FOL) werd opgericht en vergaarde vele stemmen.

30 Mei 2003 is een stuk rustiger. Dat komt met name door het feit dat het gisteren Hemelvaartsdag was. Als donderdag een vrije dag is, heeft dit tot gevolg dat vele bedrijven de vrijdag tot verplichte snipperdag uitroepen. Persoonlijk vind ik werken op zo'n algemene vrije dag helemaal niet erg, men wordt niet gestoord door allerlei telefoontjes en zometeen is het weekend.

May 31, 2003

Babysit

Lucy en ik hebben geen familie op Curacao. Als we een avondje samen uit willen, zonder Luchiano, moeten we voor de kleine man een babysit regelen. Gisteren wilde Lucy naar het casino van Hotel Holland. Om elf uur begon daar een tombola.

Jeanimee: Babysit de la Semana!Precies om half acht klopte de babysit aan. 'Hé, maar jij bent een Chica de la Semana!', zei Lucy tegen haar. Inderdaad, het was Jeanimeé. Meteen schoot Lucy een paar foto's van haar. Vervolgens werden er wat grappen gemaakt, over hoeveel geluk Luchiano had. En dat sommige mannen ineens een ziekte zouden veinzen om zich vervolgens door de babysit te laten verzorgen.

In casino's draait alles om geld en men geeft maar heel weinig weg. Na een lange rit naar Hotel Holland, vlakbij luchthaven Hato gelegen, vroeg Lucy hoe we aan de tickets voor de tombola konden komen. Dat kon dus niet meer, die werden aan het begin van de maand vergeven en nu waren ze op. Het Hotel Holland casino is niet bijster gezellig, daarom stelde ik voor naar Princess Beach te gaan. Dat is ook lekker dicht bij huis.

We namen plaats achter Lucy's favoriete speelkast. Ik ben eigenlijk helemaal geen gokkastliefhebber, maar had gisteren geluk. Mijn 8 dollar inzet groeide naar 20. Lucy verloor waarna we van kast ruilden. Vervolgens wist ik haar 3 dollar weer naar 20 op te waarderen, terwijl zij met mijn 20 het omgekeerde deed. Even later verhuisde Lucy naar een andere kast. Ik speelde relaxed door, regelmatig een Amsteltje drinkend. De hotdogs waren trouwens bijzonder lekker.

Na een tijdje had ik 130 dollar verzameld. 'Goed, bij 120 of 140 dollar stop ik', sprak ik met mezelf af. Even later cashte ik 120 dollar. Ik ging eens bij Lucy kijken. Zij had zo'n 50 dollar staan. De kast naast haar gaf veel meer aan. Een man zat op een kruk bij die kast, maar vertoonde niet veel activiteit. Wat bleek, Lucy speelde ook op die kast en maakte een mooie winst.

Ja, zo is een avondje casino best leuk. Jammer alleen dat het meestal niet zo gunstig verloopt. Luchiano had zich zoals gewoonlijk goed gedragen en de babysit ook. Jeanimeé had zelfs nog twee verhaaltjes voor hem voorgelezen. Toch heeft Luchiano liever dat ik voorlees, Jeanimeé heeft namelijk een beugel en het jong vond dat ijzer in haar mond een beetje eng. Hij moest er naar blijven kijken.

About May 2003

This page contains all entries posted to blogger in May 2003. They are listed from oldest to newest.

April 2003 is the previous archive.

June 2003 is the next archive.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33