« April 2002 | Main | June 2002 »

May 2002 Archives

May 2, 2002

Puf, puf

Puf, puf. Het was weer een hele bevalling, maar zowel de CasaSpider website als La Chica Merengue zijn ge-update. Alle webloggers die geklaagd hebben over het slechte weer van Koninginnedag zijn bij deze uitgenodigd om de foto's te bekijken. Dat het ook anders kan.

Toeval (2)

Barbara is wat gemakzuchtig en wacht liever op mijn theorie, Yannah vindt dat toeval niet bestaat, of toch wel, want... En Karin gelooft niet in toeval, maar wel in lotsbestemmingen. Toch gaan we er zo niet komen, vrees ik. Waar zijn overigens de mannelijke lezers, of hadden die toevallig even geen tijd?

Laten we eerst iets dieper tot de kern doordringen. Heeft het al dan niet geloven in toeval te maken met het al dan niet geloven in reincarnatie?

Nog even twee situatieschetsen. Iemand die tegen roken is, krijgt te horen: "Ja maar, mijn opa, die rookte drie pakjes per dag en werd 93 jaar, zonder enig probleem!" Was dit nou toeval of lag het in het lot besloten dat die opa, ongeacht wat hij zou doen, de leeftijd van 93 jaren zou bereiken?

Iemand uit Nederland gaat op vakantie naar Tanzania en komt daar, ergens in de rimboe, iemand tegen die op precies dezelfde kleuterschool in hetzelfde jaar heeft gezeten. Gek toch, dat je helemaal in Tanzania zo iemand tegenkomt...

May 3, 2002

De tandarts, part V (The End)

Het is niet spectaculair, maar ik moet het toch even kwijt. Om het verhaal compleet te maken. Zoals in Part IV beschreven vermoedde ik dat er nog een stukje kies/wortel was achtergebleven, na het trekken van mijn kies. De receptioniste/tandartsassistente probeerde mij nog af te wimpelen door te stellen dat het hier slechts bot betrof.

Welk een incompetentie!

Gelukkig bleef ik aandringen en kreeg daarom gisteren een afspraak. Ik ging in de stoel liggen, de tandarts pakte een spiegel, zei dat ik mijn mond open moest doen en constateerde dat het slechts bot betrof. En dus geen achtergebleven wortels en of kiezen.

Opgelucht beende ik de praktijk uit.

May 5, 2002

Leven en Dood

Ons huis heeft twee badkamers. Dat is vrij gebruikelijk hier op Curacao. In de tweede badkamer gebruiken wij eigenlijk alleen het toilet, de douche bijna nooit. Maar het toilet in de tweede badkamer is prettiger dan die van de eerste badkamer. Een week of zes geleden was er achter het douchegordijn ineens wat activiteit. Een vogeltje vloog af en aan. Het was begonnen zijn (haar?) nest te bouwen. In onze tweede badkamer.

Wij hadden daar geen last van en lieten het beestje begaan. Een week of drie geleden lagen er ineens drie eieren in het nest, drie kleine, een beetje groenwitte eitjes. Te klein om op te eten in ieder geval. Als ik 's morgens het toilet bezocht, wipte het vogeltje snel even uit haar nest en ging ergens in de buurt wachten tot ik klaar was.

Vrijdagmorgen, 3 mei 2002, zaten er opeens drie kleine vogeltjes in het nest. Een mooi gezicht. De moeder vloog nu af en aan met eten voor haar kleintjes.

Zaterdag hadden wij een barbeque op Daaibooibaai. Het was gezellig en zo tegen een uur of half elf waren we thuis. Opeens schreeuwde Lucy, mijn vrouw: 'Die f**king mieren! Ze hebben de vogeltjes doodgebeten!' En zo was het. In het nest lagen de drie vogeltjes op hun rug, de snaveltjes open. Het was geen prettig gezicht. En van de grond naar het nest liep een spoor met mieren. Lucy was zo boos dat zij zeker een kwartier met Baygon in de weer is geweest, binnen en buiten, om alle mieren die zij tegenkwam te doden.

Wat met veel zorg gedurende lange tijd werd opgebouwd, is zo wel heel snel teniet gedaan.

May 6, 2002

Dood

Gisteren schreef ik nog over vogeltjes. Vandaag is het een mens. Zoals met alles in het leven is het motief eigenlijk nog belangrijker dan de daad zelf. Hier op Curacao was een vrouwelijke collega bang dat een Antilliaan de dader was. En wat als het een Marokkaan was geweest...

'Gelukkig' ziet het er nu naar uit dat de dader een blanke bouwvakker is.

Hoge bomen vangen veel wind. Toch is het beangstigend hoe heftig de reacties dus kunnen zijn. Vanmorgen las ik in de Telegraaf nog dat Pim Fortuyn niet samen met Paul Rosemuller de criminele wijken van Rotterdam in durfde. Uit angst om mishandeld te worden. En dan loopt hij in het veilige Hilversum tegen zijn noodlot aan.

Ik zou graag weten wat er in die laatste seconden door hem heen ging...

May 7, 2002

Fetishisme

Barbecue-foto-fetishisten gaan onverwijld naar www.nijhuis.net! En verder. Naar aanleiding van de dood van Pim Fortuyn wordt de vraag over noodlot, toeval, reincarnatie toch wel actueel. In het interview dat hij luttele minuten voor zijn dood had, zei Fortuyn nog dat hij iets van 87 jaar zou worden. Het kan verkeren...

May 9, 2002

Feyenoord - Dortmund 3-2

Woensdagmiddag (zes uur tijdsverschil) was het zover: de Uefacup finale Feyenoord - Borussia Dortmund. Ik wilde de wedstrijd niet missen, maar ik had geen zin om alleen te kijken. Daarom begon ik wat te ronselen bij mijn bedrijf SQL Integrator. Helaas was de animo niet bijzonder groot. Nu zijn de meeste werknemers Ajax-fans, dus die houden niet zo van voetballen. Alleen hardcore-fan Wilbert den Boer ging mee. We besloten naar Hollywood op de Jan Noorduynweg te gaan.

Om ongeveer kwart over twee kwamen we daar aan en we waren zo ongeveer de eersten en dus enigen. Voordeel hiervan was wel dat wij de beste plaatsen konden uitkiezen, vlak tegen het grote Panasonic scherm aan en voor het podium. Daarop kun je je voeten lekker kwijt. Even later kwam Angelique, Wilbert's vrouw. Zij was helemaal verbaasd dat wij daar bijna alleen in de kroeg zaten. Gelukkig werd het later nog iets drukker.

De wedstrijd begon om kwart voor drie. En wat een wedstrijd was het, zinderend! De adrenaline en Amstel stroomden om het hardst door het bloed. Ondanks de Duitse individuele klasse straalde Feyenoord iets onoverwinnelijks uit. Bij de vrije trappen en penalty van Van Hooijdonk kwam onze plaats bij het podium nog goed uit, daar konden wij onze Amsteltjes even stallen. Dat vergemakkelijkt het juichen.

Toen de wedstrijd eindelijk om half vijf afgelopen was, waren wij de Kampioenen van Europa! Hieronder een foto van de mede-kampioenen.

Wilbert en de CasaSpider

Angelique moest al vrij snel naar huis, boodschappen doen. Eigenlijk moest ik dat ook. Wilbert en ik waren echter zo vol van de wedstrijd dat wij nog even hebben nageborreld tot circa half negen. Vervolgens wilden we ergens bij een snack (=eetgelegenheid) iets gaan eten, we konden de snack waar we hadden afgesproken echter allebei niet vinden, nou ja.

Het was een enerverende dag...

P.S. Wie vindt dat de CasaSpider wat vreemd op de foto staat, wel dat is nog niks. Een paar jaar geleden werd Feyenoord landskampioen. Toen heeft de Spider zijn Feyenoord pyama (van toen hij 11 was) aangetrokken, daar heb ik nog veel reacties op gehad...

May 10, 2002

De wet van de Grote Getallen (1)

De wet van de Grote Getallen heeft grote invloed op mijn inzichten met betrekking tot Toeval. Maar daarover later meer. Ik denk dat mensen niet voor niets tien vingers en tien tenen hebben, sommige houthakkers en andere ongelukkigen daargelaten.
Onze computers kunnen het getal Pi al uitrekenen tot miljoenen cijfers achter de komma, maar wij zelf kunnen toch echt niet veel meer bevatten dan tien.

Laatst las ik dat er in Nederland per jaar duizend (1000) mensen overlijden door medische blunders. Och ja, duizend. Dat zijn er wel bijna drie per dag! Je zou toch geen ziekenhuis meer indurven? Als je een relatief klein getal als duizend in schaal terugbrengt naar drie, dan blijkt verrassenderwijs dat drie meer impact heeft dan duizend.

Het moge duidelijk zijn dat een miljard (duizend miljoen) voor niemand meer te bevatten is. Een bedrijf als Shell maakt veel meer dan een miljard dollar winst per kwartaal...

De wet van de Grote Getallen (2)

Ooit maakte ik iets grappigs mee door bovengenoemde wet. Ik moest mijn eerste verstandskies laten trekken. Hmmm, weer een tandartsverhaal? Ja, maar daar gaat het eigenlijk niet om. De operatie werd snel en vakkundig door de kaakchirurg uitgevoerd. Om het bloeden te stelpen duwde hij een tampon in het gat. Die tampon moest daar precies een week blijven zitten, dan moest ik terugkomen voor controle en zou de chirurg de tampon verwijderen.

Al snel voelde ik af en toe met mijn tong aan de tampon. Of er bleef een stukje vlees aan hangen en dat moest ik dan met mijn tong lospeuteren. Na twee dagen was de tampon al een beetje losgeraakt. Nou, dan is het hek van de dam, want dan ga je er nog vaker aanzitten. Na drie dagen was het een soort papje geworden. Met coctail-prikkers probeerde ik het zaakje op zijn plaats te houden. Vervolgens belde ik naar de assistente van de chirurg, om te vragen of ik dat ding er zelf uit mocht halen. 'Neen, geen sprake van!', zei de assistente, 'dat moet de chirurg doen'. Op dag vier haalde ik de tampon eruit. En ik had nergens last van. Bij de controle was de chirurg een beetje gepikeerd, maar hij moest toch toegeven dat de wond er goed uitzag.

Ongeveer een jaar later waren twee andere verstandskiezen aan de beurt. In de onderste werd na de operatie weer de befaamde tampon gestopt. Wel, na drie dagen was het weer zover, ik haalde de tampon er zelf maar uit. Inmiddels was ik tenslotte best ervaren in dit soort chirurgische praktijken. Zelfverzekerd ging ik naar de controle. 'Ik heb de tampon alvast zelf maar verwijderd', deelde ik de chirurg mee.
'Dat mag u niet doen!', zei de chirurg ietwat bozig.
'Ja sorry hoor, maar die dingen laten na twee dagen al los, niemand kan zo'n tampon een week in zijn mond houden', gaf ik hem van katoen.

Toen had ik het gedaan. 'Zal ik u eens wat vertellen over de wet van de Grote Getallen?', vroeg de chirurg mij op een toon die geen tegenspraak dulde. 'Ok', zei ik daarom.
'Wel, ik heb in mijn carriere duizenden verstandskiezen getrokken en dus ook duizenden tampons geplaatst. Van al die patienten met een tampon in hun mond is het misschien vijf keer gebeurd dat de tampon er al uit was voor de controle. En twee maal van die vijf keren was u het! Aan wie ligt het dan?'

Ja, daar had ik even geen antwoord op.

May 11, 2002

Toeval (3), de theorie

De wereld is verdeeld in twee kampen als het om het bestaan van toeval gaat: zij die wel in toeval geloven en zij die zeggen: 'Toeval bestaat niet!'. Normaal denk ik vrij binair, en dat doe ik nu dus ook: toeval bestaat wel degelijk!

Er zijn mensen die ervan overtuigd zijn dat alles op een bepaalde manier is voorbestemd. Niet zelden zit daar een reincarnatie-theorie achter. Mensen komen in een nieuw leven op een hoger plan. Ik zal daar niet verder op ingaan, dat is een discussie op zich. Ik ben het per definitie niet eens met deze groep. Als alles is voorbestemd heb je geen enkele verantwoordelijkheid voor je daden. Ieder leven is een soort mechanische speeldoos. Ja, soms vinden aanhangers van deze theorie dat toch niet zo goed en dan wordt de eigen verantwoordelijkheid er op irrationele wijze bijgesleept. Maar zo lust ik er nog wel een.

May 12, 2002

Toeval (4), de theorie

Toeval bestaat dus, vind ik. Dit betekent echter niet dat alles toeval is. Indien daadwerkelijk alles toeval zou zijn, leidt dit tot hetzelfde resultaat als dat toeval niet bestaat: eigen verantwoordelijkheid bestaat niet meer. Toch leuk om te zien hoe ook hier de extremen dicht bij elkaar komen.

Wat nog ontbreekt is de kansberekening. Alles, maar dan ook alles, wat zich bewust of onbewust in onze wereld afspeelt, is onderhevig aan de wetten van de kansberekening. Ikzelf zie 'het' als een immense lottomachine. Helaas worden veel mensen afgeschrikt door het denkbeeld dat iets hoogs als het leven feitelijk wordt bepaald door iets triviaals als een lottomachine. Maar ik kan er ook niet meer van maken.

Hoe verhoudt zich nu het Toeval tot de Kansberekening? Laten we het voorbeeld nemen van de man die ondanks dat hij gedurende 70 jaren twee pakjes sigaretten per dag rookte, toch 93 jaar werd. Wel, volgens mijn theorie heeft deze man gedurende vrijwel zijn gehele leven vele lottoformulieren (met als hoofdprijs De Dood) ingevuld. Net als in een normale loterij is het mogelijk dat iemand die 1000 formulieren invult niet wint, maar iemand die er slechts 1 invult wel. Het Toeval heeft onderhevige man dus geholpen, door hem niet te laten winnen.

Niet alleen verklaart de theorie de hoge leeftijd van de man, ondanks zijn vele roken, neen, tevens legt zij uit dat het niet verstandig is om veel te roken. Bovendien verklaart de theorie dat iemand die niet rookt toch aan longkanker kan overlijden. Deze persoon heeft weliswaar veel minder lottoformulieren ingevuld met betrekking tot dit thema, maar minder geluk gehad.

Een belangrijke aanvulling is hoe de lottoformulieren worden ingevuld. Men kan actief zelf lottoformulieren invullen, bijvoorbeeld door al dan niet te roken, al dan niet gezond te eten, al dan niet dronken met 160 km/h over 's lands wegen te racen. Men kan ook onbewust formulieren invullen, door bijvoorbeeld in een baan te blijven zitten die tot veel stress leidt. Ja zelfs is het mogelijk dat anderen formulieren voor jou invullen, denk aan Pim Fortuyn. In het laatste geval is het duidelijk een combinatie van bovengenoemde mogelijkheden. Het invullen van de lottoformulieren is een uitermate complexe zaak, nauw verwand aan de Chaos-theorie (een vlinder in China kan door zijn beweging tijden later een orkaan in Amerika veroorzaken).

Belangrijk is ook dat de zogenaamde hoofdprijs van de loterij niet alleen leven en dood is, gelukkig maar. Een voorbeeld dat mij zo te binnen schiet komt uit de commentaren van een eerdere post. Het is een commentaar van Yannah. Zij ontdekte mijn weblog, onder anderen doordat haar broer tijdelijk hier op Curacao gestationeerd is. Dat is grappig, want onafhankelijk van elkaar hebben Yannah en ik bewust zelf lottoformulieren ingevuld door een weblog te beginnen. Onbewust heeft de een dat ook voor de ander gedaan. Yannah's broer heeft ook formulieren ingevuld door naar Curacao te vertrekken. De kans dat wij ooit van elkaar zouden weten werd steeds groter. Let wel, het was heel goed mogelijk geweest dat Yannah toch nooit op mijn site zou zijn terechtgekomen, of nooit een comment had geplaatst, dat ik haar zelf nooit via de loglijst was tegengekomen. Maar toch. De lottomachine heeft anders bepaald.

Ach, er zijn vast betere voorbeelden te bedenken. Ik ben benieuwd naar wat anderen van deze theorie denken. In dit theater gaat het binnenkort verder met de Vertakte Boom en de Ultieme Lottomachine.

Geintje

Normaal vind ik hier niet veel aan, maar deze is toch echt wel leuk.

Wat klopt hier niet?

Wel even je geluid goed hard aanzetten, want na korte tijd krijg je een hint...

Gezien bij #stamkroeg

May 13, 2002

Zonnen

Ik woon alweer bijna zeven jaar op Curacao. Gemiddeld ga ik meer dan eens per week naar het strand. Dit betekent dat ik de afgelopen zeven jaren meer dan een jaar aan het strand heb doorgebracht, dat klinkt logisch.

Inmiddels mag ik mij dan ook wel als een expert beschouwen op het gebied van zonnen (lees: bruin worden). Binnenkort is het vakantie-tijd en dan gaan al die bleke Hollanders met auto of vliegtuig naar zonnige oorden. Vaak maar voor twee weken. Het is dan ook van belang dat die tijd zo effectief mogelijk wordt benut. Ik ben niet de beroerdste expert, vandaar de volgende twee tips.

Regel 1
Zonnen is een serieuze bezigheid, waarvoor concentratie is vereist. Ga niet zomaar een beetje liggen, neen, dan word je never nooit bruin. Ga dus geconcentreerd liggen, maar ontspan wel al je ledematen. En hier komt Regel 1 dan: Klets niet! Het is volstrekt uit den boze om te babbelen bij het zonnen. Het klinkt misschien gek, maar geloof mij! Een uur babbelen in de zon is effectief gelijk aan vijf minuten geconcentreerd liggen. Stel het geklets dus uit tot na zonsondergang of overdekte plaatsen.

Regel 2
Deze regel wordt met name door Nederlanders met voeten getreden, let dus goed op. Ga altijd in de lengterichting van de zonnestralen liggen. Zeg maar dat de stralen tussen je benen door het gezicht bereiken. Dit houdt in dat de stoel/handdoek regelmatig (ieder half uur) verplaatst moet worden. Nederlanders hebben de gewoonte om in groepen het strand te veroveren, acht of meer bedjes naast elkaar te zetten, recht naar de zee gericht. Binnen de kortste keren verdwijnt de zon naar rechts en daar heb je het al. 's Avonds verbaast iedereen zich dat hij/zij nog steeds spierwit is. Ja, geen wonder!

Voor de alfa's onder het publiek, die wellicht deze theoretische verhandeling niet helemaal snappen, heb ik er nog een tekeningetje bij gemaakt.

Optimale Zonposities

Indien bovenstaande regels in acht worden genomen, kan het haast niet anders of je komt prachtig bruingekleurd terug naar Nederland. Zijn er meer zon-experts met tips waar ik misschien nog geen weet van heb?

May 14, 2002

Update

Zojuist heb ik mijn eigen website ('homepage') ge-update. Dat doe ik iedere maandagavond. Ik heb wel eens het idee dat webloggers wat meesmuilend doen over 'homepages'. Nou dat vind ik werkelijk volledig ten onrechte! Mijn weblogje bijhouden, dat kost me niet veel tijd. De eigen website, die meer een soort dagboek is, compleet met foto's, wel die kost me zo'n vijf uren op maandagavond. Waarvan akte. Dus graag wat meer respect voor de zogenaamde homepage-bouwers.

O ja, ik was vergeten te vermelden dat ik mijn website altijd update met ofwel Tequila ofwel Rum, zoals vanavond. En op de achtergrond de geweldige live-CD van Kassav. Vandaar... :-)

May 15, 2002

Leiders

Woensdag 15 mei was de dag van de Verkiezingen in Nederland. De uitslag is inmiddels bekend. Verwacht hier geen politieke analyse, dat hebben er vast al genoeg gedaan. En bovendien heb ik niet gestemd, woon ook niet in Nederland.

Zonder te analyseren kan wel geconstateerd worden dat de PvdA de grote verliezer is, en dan met name Ad Melkert. Ik zag zijn afscheidsspeech. Nu ben ik nooit een fan van de man geweest, toch had ik een beetje met hem te doen. Gek eigenlijk, dat bij een afscheid de goede kanten van een persoon vaak naar boven komen drijven... Daar gaat het nu niet over.

Op Internet, en zeker in de weblogs, zijn of misschien wel waren de zogenaamde testjes bijzonder populair. Wat voor soort Muppet ben je, hoe groot is de kans dat je naar de hel gaat enzovoorts. Ik zou er een nieuw testtype aan toe willen voegen: Wat voor soort voetballer ben je?

Tijdens de verkiezingsnabesprekingen switchte ik regelmatig naar de Champions League finale tussen Real Madrid en Bayer Leverkusen. Leverkusen is een club met weinig aansprekende namen, ze weten wel van wanten op het voetbalveld. Uitstekend team. Madrid ook, met Roberto Carlos, Raul en Figo. Een man maakt hier echter het verschil. Zinadine Zidane. Door hem speelt de tegenstander eigenlijk met drie man minder, als u begrijpt wat ik bedoel.

Melkert, Zidane. Twee leiders, maar dan toch van een geheel andere orde. Ik weet niet met welke voetballer Melkert vergeleken kan worden, u wel? Zidane kent op het politieke vlak maar weinig gelijken, ik denk dat uit het recente verleden Clinton nog het meest in de buurt komt.

Real Madrid won met 2-1 van Bayer Leverkusen. De tweede, weergaloze, goal was van de voet van Zinadine Zidane.

May 16, 2002

Een loket

Weinig mensen vinden in de rij staan leuk. Nog onaangenamer wordt het als men voor een actie twee of meermaal in een rij moet gaan staan. In Nederland is hierdoor het zogenaamde Een Loket concept opgekomen.

Hier op Curacao staan we regelmatig nog te wachten, eerst in de ene rij, daarna in de andere rij. Als men geluk heeft staan de rijen in hetzelfde gebouw. De Belastingdienst is het voorbeeld hoe het niet moet. Zes kleine hokjes met balie staan naast elkaar. Halverwege de procedure trekt de ambtenaar zich terug en moet men een of twee hokjes opschuiven voor het volgende gedeelte. Als er aan het eind betaald moet worden, dient men zich bij het betaalhokje te vervoegen.

U kunt zich mijn blijdschap voorstellen toen ik vanmorgen op het nieuws hoorde dat de Belastingdienst overging op Een Loket. Gelukkig werd ik snel uit de droom geholpen. Het Een Loket concept op Curacao wordt geimplementeerd door de overige loketten weg te halen. Iedereen moet gewoon aansluiten bij de (hele lange) rij van het ene loket.

Leuker kunnen ze het niet meer maken...

Toeval (5), de Ultieme Lottomachine

Zoals ik al eerder schreef wordt de gang van zaken in ons universum bepaald door kansberekening. Alles en iedereen vult lottobriefjes in. Voor zichzelf, voor anderen, voor... ? Het Toeval, oftewel de Lottomachine, is continue bezig om uitslagen uit te spuwen. Mensen die al dan niet bij elkaar komen, een bloem die een blad verliest, de richting van de wind.

Maar ja, wat is dat Toeval nu precies. Indien men door blijft redeneren, dan bestaat alles uiteindelijk uit dezelfde kleine deeltjes. Ik ben geen natuurkundige, helaas, maar een paar nivo's kleiner dan atomen komt men uit bij de Quarks. Wij allen maken deel uit van een systeem, met Quarks als de bouwstenen. In dit systeem gelden uiteraard bepaalde wetmatigheden. Met een beetje fantasie kan men zich voorstellen dat alle bewegingen volgens een bepaald patroon aflopen. Het kan zo zijn dat de Lottomachine uiteindelijk niet door het Toeval wordt geregeerd, maar door deze wetmatigheden.

Dit klinkt natuurlijk vaag, maar stelt u zich het volgende voor. Een echte lottomachine. Waarschijnlijk is iedereen ervan overtuigd dat het louter toeval is welke zes cijfers wekelijks vallen. Als men echter exact (lees: op Quark-nivo) de situatie zou kunnen herstellen, dan vallen exact dezelfde cijfers, keer op keer. Wel, ditzelfde fenomeen treedt op in onze wereld. En op het moment dat iets (theoretisch) te herhalen is, kan men technisch spreken van een programma. Met een voorbestemde output. Ha ha! Dit houdt in dat er dus in het geheel geen Toeval zou bestaan! In het dagelijkse leven hebben wij daar geen last van, wij kijken er immers tegenaan als tegen de wekelijkse lottotrekking. We hebben geen flauw idee welke zes cijfers gaan vallen. Ondanks dat de Eigen Verantwoordelijkheid eigenlijk reeds is gedetermineerd, menen wij dit in eigen hand hebben. En dus handelen wij ook zo. Toevallig stuitte ik vandaag op de website van Flok's Weblog, die een link naar Noorderlicht op zijn site heeft staan, waar fysicus en Nobelprijswinnaar Gerard 't Hooft zijn theorie neerschrijft. En laat zijn theorie nu precies overeenkomen met de Ultieme Lottomachine, dat was bijzonder leuk om te lezen. Hieronder een beknopte samenvatting:

Determinisme waar overigens ook onze vrije wil aan onderworpen is. Want over het bestaan van de vrije wil is ’t Hooft duidelijk: “De vrije wil bestaat niet. Onze keuzes worden bepaald door de natuurwetten.” ’t Hooft heeft daar zelf geen moeite mee: “Onze keuzes liggen dan wel vast, maar we kunnen toch niet voorzien wat er gebeurt. Dus het maakt niet uit.”

Voor geinteresseerden hier een link naar de website van Gerard 't Hooft.

May 18, 2002

Van Gaal en Taal

De groten op Aarde kunnen taal maken. Cruyff kan taal maken. Volgens mijn bescheiden mening is Van Gaal geen grote, in ieder geval nog niet. Toch mocht hij terugkeren naar de club die een paar jaar geleden nog blij was dat hij vertrok: FC Barcelona.

Volgens De Telegraaf zei Van Gaal het volgende: "Ik ben blij dat ik een tweede kans krijg. Ik zit vol illusies maar besef dat het een moeilijke uitdaging is."

Ik heb nog nooit gehoord dat iemand van zichzelf zegt dat hij vol illusies zit. Of zou Van Gaal gewoon een helderziende blik hebben?

Quarks

Mijn zus Pascale reageerde op de Ultieme Lottomachine, dat gedoe met die quarks vond zij maar niets. Bestaan ze wel echt! Nu heb ik niet alle kennis omtrent quarks paraat, dus ging ik even op onderzoek uit op het Internet. De meeste verhandelingen stijgen mij al snel boven de pet, er wordt gegoocheld met formules en foto's uit de deeltjesversneller zeggen mij ook niet veel.

Wat ik wel grappig vind is hoe er over die hele kolonie van dingetjes waaruit alles is opgebouwd, wordt geschreven. Zolang het niet te technisch wordt, leest het als een spannend jongensboek, met mesonen, baryonen, gluonen en niet te vergeten de quarks als de jonge helden. Overigens is het bestaan van quarks aangetoond in 1964 door Murray Gell-Mann en George Zweig. Er zijn maarliefst zes soorten quarks (klinkt als zes smaken yoghurt): UP, DOWN, STRANGE, CHARM, BOTTOM en TOP.

Op een website wordt de vraag gesteld of het de of het quark is:

Bepaald lidwoord is dus "de", en niet "het", aldus hebben de lexicologen bepaald (de lezer zij gewaarschuwd!). Verschillend gebruik illustreert wel mooi dat je eigenlijk niet kunt spreken over één enkel(e) quark. Quarks zijn nooit alleen, altijd met zijn tweeën of drieën. Natuurkundigen hebben bepaald dat "het quark" even onbepaalbaar is als "de quark".

Dat klinkt toch onheilspellend: Quarks zijn nooit alleen...

May 19, 2002

Pinksteren

Van de drie grote Christelijke feesten Kerstmis, Pasen en Pinksteren spreekt laatstgenoemde het minste aan. Veel mensen zijn zelfs de betekenis van dit feest vergeten. Ik ook, het heeft iets te maken met het neerdalen van de Heilige Geest.

In Nederland heb je dan tenminste nog Pinkpop en... op maandag vrij. Dan gaat zo'n feest toch leven, nietwaar? Op Curacao hebben we geen Pinkpop en ook geen vrij op maandag. Oorspronkelijk wel, maar deze vrije dag is geruild met Carnavalsmaandag. Carnaval is namelijk wel een feest dat hier aanspreekt. Als het Carnaval is, vind ik het nooit zo erg dat we geruild hebben. Maar nu vind ik het jammer, erg jammer.

En morgen nog meer.

May 20, 2002

Windows

Iedere morgen breng ik twee kinderen naar school. Mijn zoon Luchiano (4 jaar) en Willy, de zoon van een collega. De kinderen kletsen over van alles en nog wat. Vanmorgen ging het over het computerspel Putt-Putt. Een soort adventure voor kinderen. Willy zei dat Putt-Putt het op hun computer niet doet. Dat klopt, want op die computer draait Linux. En bij ons Windows. Aan mij de ondankbare taak om aan deze kleuters uit te leggen wat Windows en Linux is en waarom Putt-Putt het onder het ene Operating System wel doet en onder het andere niet.

Na mijn verhandeling was het even stil op de achterbank. Na luttele minuten zei Luchiano: 'Pappi, windows lijkt net als ramen!'

Heel goed, jongen.

May 21, 2002

Droom van de Duivel

Afgelopen nacht had ik een kleine nachtmerrie. In die droom zat ik naar een film over Duivelsuitdrijving te kijken, maar gaandeweg werd ik onderdeel van de film. Uiteraard weet ik precies wat je moet doen als je met Duivels geconfronteerd wordt: bidden! Dus ik begon 'In de naam van de Vader etc.' te declameren. Een probleem hierbij was wel dat mijn stem het niet zo goed deed, ja de Duivel gaf tegengas. Op een bepaald moment kwam uit een deur aan mijn rechterzijde een vreemde man op mij aflopen. Het was een priester die door de Duivel bezeten was, dat was duideljik te zien aan zijn gezicht. Wederom slaakte ik met moeite wat kerkelijke termen. De man kon hier niet zo goed tegen en liep weg. Naar een aantal groene metalen kasten. De kasten waren genummerd. Hij verdween in kast nummer 19. Ik achtervolgde hem en probeerde het kastnummer uit te spreken: 'Ne-gen-ti-en!'

Op dat moment werd ik wakker, terwijl ik mijzelf dus negentien hoorde zeggen. Mjin eerste gedachte was vervolgens, als mjin vrouw dit getal gehoord heeft gaat zij direct in de loterij op dit nummer spelen.

Wielen

In ieder land bestaat criminaliteit. Zo, dat weten we ook weer. Verschillend is wel de wijze waarop de criminele handelingen worden verricht en ook de doelen kunnen anders zijn. Neem nu bijvoorbeeld de auto. In Nederland zijn auto's regelmatig doelwit van crimineel gedrag. Het gaat dan om met name autoradio's en laptops. Op Curacao zijn joy-riding en wielen de hot issues.

De auto's die ons via de werkgever ter beschikking worden gesteld, lenen zich niet bijzonder voor joy-riding. Ze hebben daarentegen wel wielen. Toen ik mijn Golfje pas had, kwam ik om een uur of 1 's avonds uit een kroeg, stapte in mijn auto en wilde wegrijden. Ik hoorde een krassend geluid en dacht dat er een steen in de weg lag. Ik gaf wat meer gas. Het gevolg was dat het krassen ook harder werd. Ik ging eens poolshoogte nemen en wat bleek, het rechterachterwiel ontbrak. De bouten van de andere wielen waren reeds losgeschroefd, maar kennelijk voelden de crimineeltjes zich betrapt.

Al vrij snel na de introductie van de Toyota Yaris, loste dit model de Golf af als populairste om wielen van te verwijderen. Toen collega Wim een auto moest uitzoeken, deed ik hem dus de tip van de hand om geen Toyota Yaris te nemen. En wat blijkt, afgelopen vrijdagnacht werd collega Wilbert, die wel een Toyota Yaris heeft, enige wielen lichter gemaakt.

Op zijn site beschrijft Wilbert op komische wijze hoe Angelique en hij erachter kwamen dat er iets aan de hand was met de auto. Ook leuk is om te lezen hoe de wielloze Yaris op een truck wordt geladen om hem weg te slepen. Maar het leukste zijn toch Wilbert's pogingen om aangifte van de diefstal te doen bij de Curacaose Politie. Hieronder een fragment:

Toen volgde de eerste vraag. 'Waar zijn de wielen van uw auto gestolen?' 'Op de Maahaaiweg.' Dit bleek niet voldoende informatie. 'Ter hoogte van welk huisnummer?' 'Dat weet ik niet, ter hoogte van café 'De Tropen', maar welk nummer, geen idee.' De agente keek me een beetje vreemd aan en zei: 'Dan kunt u dus geen aangifte doen.' Ik keek haar recht in de ogen zonder ook maar een spier op mijn gezicht te vertrekken. Na een paar seconden begon ze weer naar het papier te staren. Ik wist verder niets te zeggen dus bleef zwijgend op de stoel zitten. Na een minuut stilte vervolgde de agente met het stellen van de vragen die op het papier stonden. Na de laatste vraag, vroeg ze wederom: 'Waar zijn de wielen van uw auto gestolen?' Ik zei, 'Aan de Mahaaiweg, ter hoogte van café 'De Tropen'…' Na een tijdje stilte vroeg ze nog één keer om het huisnummer, wat ik natuurlijk nog steeds niet kon vertellen. Tenslotte schreef ze in en om het vakje huisnummer in zeer kleine lettertje: nabij café 'De Tropen'.

Toen mijn wiel gestolen was, heb ik geen aangifte gedaan. Dat kwam omdat ik al eens eerder wel aangifte had gedaan van een gestolen gasfles. Na een keer aangifte te hebben gedaan, weet men genoeg.

Update Website

Niet op maandag, maar wel op dinsdag is mijn website ge-update. Klik op CasaNews voor de nieuwsbrief van deze week. Wellicht wordt hier een nieuwe rage geintroduceerd: het Macho Hoepelen, door de CasaSpider zelf.

May 23, 2002

Toeval (6): de Vertakte Boom

In een gemiddeld mensenleven gebeurt best veel, leuke dingen en minder leuke dingen. Meestal zit hier een sinus-beweging in: het gaat beter, daarna slechter en dan weer beter. Wat er gebeurt wordt bepaald door de Kansberekening in combinatie met het Toeval, tenminste zo denk ik erover.

Met name als het gaat om op het eerste gezicht irrationele grootheden als liefde, zijn er veel mensen die niet kunnen of willen geloven dat ook deze grootheden onderhevig zijn aan iets triviaals als Kansberekening en Toeval. Zij geloven meer in zaken als 'wij zijn voor elkaar bestemd, het moest gewoon zo lopen'. Daar geloof ik dus helemaal niets van. Kijk maar eens hoeveel potentiele levenspartners je tegenkomt in heel je leven en hoeveel potentiele levenspartners er op aarde bestaan.

Vreemd genoeg stijgt het geloof in het voorbestemd zijn als men net een succes heeft geboekt. Een voorbeeld. Een echtpaar dat al tien jaren bij elkaar is, besluit te gaan scheiden. De vrouw zag de relatie al lange tijd niet meer zitten. Na de scheiding ontmoet zij een andere man, die zeer geinteresseerd in haar is. Beiden zijn verliefd en de vrouw denkt 'dit was gewoon nodig, dat ik die moeilijke laatste jaren heb meegemaakt, want door dat alles ben ik nu de echte man van mijn leven tegengekomen!'.

Onzin! Gedurende je hele leven neem je, bewust of onbewust, beslissingen. Voor de programmeurs onder u, simpel gezegd bestaat het leven uit if-then-else constructies. Voor de niet programmeurs, vergelijk het met een boom met gigantisch veel takken. Dikke en dunnere. Ga je wel of niet studeren, zo ja, maak je wel of niet je studie af etc. Na iedere beslissing ga je verder naar een andere tak. Het is duidelijk dat al vrij snel bepaalde takken niet meer bereikbaar zijn en andere juist wel. Dus iemand die zegt 'als ik dat toen niet gedaan had, dan was ik nu nooit dit geweest', die heeft wel gelijk, maar had hij destijds een andere tak gekozen had hij misschien nog veel meer kunnen bereiken. Dat zullen we nooit weten.

Bepaalde takken worden voor je uitgezocht, onder invloed van de Kansberekening en het Toeval. Een man die slecht eet, rookt, drinkt en een baan met stress heeft, heeft automatisch meer kans om op takken terecht te komen waar men liever niet op terecht komt.

Andruw Jones

Wie is Andruw Jones? Wel, hij is geboren op Curacao en speelt al weer zo'n zeven jaren in de National League. Baseball. Zijn club is de Atlanta Braves. Vanaf het begin is Andruw zeer succesvol bij de Braves. Af en toe een klein terugslagje, maar dat kan iedereen overkomen.

Tot nu toe ging het in dit seizoen nog niet bijster goed met Andruw. Zelf zit ik ook nog niet zo in de competitie, die net op gang aan het komen is. Op het moment dat het er echt toe gaat doen, wordt het de moeite waard om hele wedstrijden te gaan bekijken. Gisteren was het voor het eerst dat ik de Braves aan het volgen was. Ze moesten uit tegen de Montreal Expos en stonden met 0-2 voor in de negende inning. De Expos mochten de inning afsluiten en moesten dus scoren. Er stond al een man op de honken, toen de volgende slagman (bij 2 man uit) een gigantische knal afleverde. De bal zou net niet over de schutting vliegen, maar het zou minimaal een twee-honkslag worden plus dat de man die reeds op een honk stond binnen zou komen.

De bal zweefde door de lucht. Maar toen kwam Andruw Jones, die niet alleen een uitstekend homerun-hitter is, maar misschien een nog betere verre velder. Uit schier onmogelijke positie snelde hij naar de bal. Toen deze het gras dreigde te raken, maakte Jones een snoekduik, strekte zijn arm uit alle macht en ving de bal. Dit tot groot enthousiasme van zijn teammaten. De inning was meteen afgelopen.

Een sensationeel einde.

May 26, 2002

Lucy naar de kerk

Vandaag besloot Lucy dat het weer eens tijd was om naar de kerk te gaan. Ach, het is beter dan naar het casino zullen we maar zeggen. Ze nam Luchiano mee. Hij was wel gefascineerd om Dios (God) te zien. Dat ging echter vrij snel over, want de dienst duurt hier zo'n twee uren. Dat is voor een kind van vier jaar toch wat lang. Hij begon dus wat te zeuren. Lucy fluisterde hem toe dat hij nog even stil moest blijven en pakte bij gebrek aan een horloge haar cellular om te kijken hoe laat het was. De pastoor zag dat zij haar cellular pakte, hij dacht natuurlijk om te bellen. En sprak dus luid en duidelijk: 'Mevrouw met die blauwe rok, wilt u uw cellular wegleggen? U bent toch speciaal voor de Heilige Mis gekomen?' Gelukkig ging Lucy niet in discussie. Ongeveer een jaar geleden was zij namelijk voor het laatst in diezelfde kerk en toen ging haar cellular zeker driemaal af. Waarschijnlijk herinnerde de pastoor zich dit nog...

In de auto had Luchiano tegen Lucy gezegd dat hij nog iets tegen God wilde zeggen. Aan het eind vroeg Lucy hem dus, of hij dat nog gedaan had. 'Neen', zei Luchiano, 'ik heb God niet gezien.'

Indianapolis

Zojuist is de Indy-500 afgelopen. Castroneves won op een bijzondere wijze. Twee ronden voor het einde was er een crash, waardoor de pace-car, een Chevrolet Corvette, de baan op kwam. Tergend langzaam, relatief gesproken dan, reden de racers gedurende deze laatste twee ronden achter de pace-car aan. Arie Luyendijk, tweevoudig Indy-winnaar, lag op de vijftiende plaats.

En zo moesten de nummers twee en drie zich verbijten, zonder kans een laatste aanval in te zetten. Ik vond dat wel grappig, maar toch niet zo'n goede regel...

May 27, 2002

Super Soaker

Gisteren zag ik op BVN een leuk programma, Het Zwarte Schaap, ditmaal vertolkt door Emile Ratelband. Voor de Belgische lezers: Emile Ratelband is een van die zelfbenoemde goeroe's die nietsvermoedende mensen komen vertellen hoe zij moeten leven om gelukkig te zijn. Tegen aanzienlijke betaling uiteraard. Emile's lijfspreuk is Tsjakkaa! Zijn grote leermeester is Anthony Robbins, inmiddels ook multi-miljonair. Van hem heeft Emile onder anderen de 'truc' met het lopen over brandende kolen overgenomen. Helaas -voor de betrokkenen- niet altijd met evenveel succes.

Affijn, even was Emile hot, maar dat is inmiddels flink aan het afbladderen. Zijn methode tot gelukkig leven kon hij in ieder geval niet op zichzelf toepassen (eis nummer 1 voor een goede methode), want hij scheidde van zijn vrouw. Zijn populariteit is tanende, het resultaat daarvan is dat Ratelband zich steeds extremer gaat opstellen. In Het Zwarte Schaap leidde dit tot komische taferelen. Een professor gaf wat tegengas en prompt spoot Ratelband deze nietsvermoedende gast met een Super Soaker zowat de zaal uit. Uiteraard was de prof wat onthutst. Ratelband had meteen zijn zolderkamer-filosofie paraat: 'Zie je nou hoe snel iemand kan veranderen? Heeft u nu geen humor meer, professor?'. Ja zo lust ik er nog wel eentje! De eerste gedachte die in me opkwam was, eerlijk waar, 'ik hoop dat er nu iemand opstaat met een zeis, die een van Ratelband's armen afhakt en hem dan vraagt, zie je nu hoe snel je verandert, waar is je gevoel voor humor gebleven'.

Helaas gebeurde dit niet, dat was nog eens televisie geweest. Gelukkig was het fragment dat meteen na het incident getoond werd een goed alternatief. In dit fragment werd Ratelband ge-stalked door die eikel van de VPRO die ook al eens voor Hitler gespeeld heeft in Oostenrijk, o ja, Robbie Muntz. Ditmaal had ik wel sympathie voor de eikel. Ratelband echter in het geheel niet. Uiteindelijk gaf hij zijn stalker een knietje. Waar was uw gevoel voor humor gebleven, meneer Ratelband?

Ach, als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat ik mensen als Emile Ratelband wel mag. Ze zijn toch het zout in de pap. Ik denk alleen niet dat hij het nog lang zal uitzingen, het effect is uitgewerkt. Tenminste in Nederland. Vandaar deze waarschuwing aan onze sympathieke zuiderburen: Belgie, kijk uit als Ratelband eraaan komt. Lach erom, maar trap er niet in!

Meer lezen over Emile Ratelband? Klik hier.

May 29, 2002

WK 2002

Ik heb onze bedrijfs-WK-pool ingevuld.

1. Frankrijk (ondanks allerlei nederlagen in de voorbereiding en een geblesseerde Zidane)
2. Argentinie (de Duitsers van Zuid-Amerika)
3. Kameroen (dankzij de vrouwen van collega Wim en collega Nick)
4. Brazilie (houden niet van spelen om de derde plaats)

Ondanks dat ik ontzettend veel verstand van voetbal heb, presteer ik het iedere keer weer om er bij dit soort pools volledig naast te zitten. Bij het EK twee jaar geleden was Spanje met een op dat moment formidabele Raoul mijn favoriet. Spanje heeft mijn vertrouwen toen erg beschaamd, vandaar dat ze er dit jaar niet bijzitten in mijn top-vier. De kans is dus groot dat Spanje nu wereldkampioen wordt. Let op mijn woorden...

May 30, 2002

Miss Universe

Gisterenavond om negen uur vond in Puerto Rico de Miss Universe verkiezing plaats. Hier in het Caribisch gebied leeft zo'n verkiezing veel meer dan in Nederland. Dat komt omdat je altijd meer geinteresseerd bent in dingen waar je goed in bent. Zo is de Elfstedentocht in Nederland populair en in Latijns-Amerika helemaal niet. Daarentegen zijn hier weer veel mooie vrouwen, gelukkig maar.

Jammer genoeg is de Miss Universe verkiezing een steeds commercieler gebeuren geworden. Die beweging zie je bij alles waar geld uit te slaan valt, kijk maar naar voetbal, Harry Potter en Pokemon. Dat gaat een tijdje goed, maar er gaat ongetwijfeld een moment komen dat de pendel weer de andere kant op gaat. Wel, bij de Miss verkiezingen zal dat nog wel even duren vrees ik. Op zich ben ik helemaal niet tegen commercie, maar de landen die het meeste sponsoren eisen natuurlijk wel een finaleplaats. En daardoor zie je vrijwel altijd een vaste kern van landen als Venezuela, USA, India, Rusland en Zuid-Afrika. China deed dit jaar voor het eerst mee en mocht vanzelfsprekend ook een finaleplaats claimen. Panama organiseert de verkiezing volgend jaar en werd prompt tweede.

Opvallend was ook dat er ditmaal geen enkele donkere vrouw de finale haalde. Ook dit is gewoon politiek, de kleuren moeten een beetje afgewisseld worden. Dat was nu wel jammer voor mijn vrouw Lucy, die uit de Dominicaanse Republiek komt. De kandidate uit dit land was namelijk bijzonder aantrekkelijk en gold als een kanshebster, evenals Miss Colombia. Beide dames zijn donkergetint. Om negen uur zaten wij derhalve voor de buis met bier, chips en rum/orange-juice. Lucy was opgewonden en tekende voor een vijfde plaats. Binnen 20 minuten waren de finalistes bekend en daar zat Miss Dominicaanse Republiek dus niet bij.

'Vals spel!', riep Lucy en wilde eigenlijk al niet meer kijken.
'Zullen we toch maar even wachten op de bikinis?', wierp ik tegen.

Affijn, we bleven kijken. Van de finalistes viel mijn oog meteen op Miss Rusland. Normaliter wint mijn favoriet nooit, niet bij Miss verkiezingen, niet bij het Songfestival, laat staan bij het WK voetbal. Maar ditmaal dus wel! Oxana Fedorova, 24 jaar, uit Sint Petersburg is de nieuwe Miss Universe!

Oxana Fedorova

En Nederland? Bij de introductie mochten de dames zelf weten wat ze aantrokken. Iets in de stijl van het land. En wat deed de Nederlandse miss? Ze kwam op als boerin, een soort Frau Antje. Het hoeft geen betoog dat zij verder in het stuk niet meer voorkwam...

About May 2002

This page contains all entries posted to blogger in May 2002. They are listed from oldest to newest.

April 2002 is the previous archive.

June 2002 is the next archive.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33