Gisteren schreef ik nog over vogeltjes. Vandaag is het een mens. Zoals met alles in het leven is het motief eigenlijk nog belangrijker dan de daad zelf. Hier op Curacao was een vrouwelijke collega bang dat een Antilliaan de dader was. En wat als het een Marokkaan was geweest...
'Gelukkig' ziet het er nu naar uit dat de dader een blanke bouwvakker is.
Hoge bomen vangen veel wind. Toch is het beangstigend hoe heftig de reacties dus kunnen zijn. Vanmorgen las ik in de Telegraaf nog dat Pim Fortuyn niet samen met Paul Rosemuller de criminele wijken van Rotterdam in durfde. Uit angst om mishandeld te worden. En dan loopt hij in het veilige Hilversum tegen zijn noodlot aan.
Ik zou graag weten wat er in die laatste seconden door hem heen ging...