« Droom van de Duivel | Main | Update Website »

Wielen

In ieder land bestaat criminaliteit. Zo, dat weten we ook weer. Verschillend is wel de wijze waarop de criminele handelingen worden verricht en ook de doelen kunnen anders zijn. Neem nu bijvoorbeeld de auto. In Nederland zijn auto's regelmatig doelwit van crimineel gedrag. Het gaat dan om met name autoradio's en laptops. Op Curacao zijn joy-riding en wielen de hot issues.

De auto's die ons via de werkgever ter beschikking worden gesteld, lenen zich niet bijzonder voor joy-riding. Ze hebben daarentegen wel wielen. Toen ik mijn Golfje pas had, kwam ik om een uur of 1 's avonds uit een kroeg, stapte in mijn auto en wilde wegrijden. Ik hoorde een krassend geluid en dacht dat er een steen in de weg lag. Ik gaf wat meer gas. Het gevolg was dat het krassen ook harder werd. Ik ging eens poolshoogte nemen en wat bleek, het rechterachterwiel ontbrak. De bouten van de andere wielen waren reeds losgeschroefd, maar kennelijk voelden de crimineeltjes zich betrapt.

Al vrij snel na de introductie van de Toyota Yaris, loste dit model de Golf af als populairste om wielen van te verwijderen. Toen collega Wim een auto moest uitzoeken, deed ik hem dus de tip van de hand om geen Toyota Yaris te nemen. En wat blijkt, afgelopen vrijdagnacht werd collega Wilbert, die wel een Toyota Yaris heeft, enige wielen lichter gemaakt.

Op zijn site beschrijft Wilbert op komische wijze hoe Angelique en hij erachter kwamen dat er iets aan de hand was met de auto. Ook leuk is om te lezen hoe de wielloze Yaris op een truck wordt geladen om hem weg te slepen. Maar het leukste zijn toch Wilbert's pogingen om aangifte van de diefstal te doen bij de Curacaose Politie. Hieronder een fragment:

Toen volgde de eerste vraag. 'Waar zijn de wielen van uw auto gestolen?' 'Op de Maahaaiweg.' Dit bleek niet voldoende informatie. 'Ter hoogte van welk huisnummer?' 'Dat weet ik niet, ter hoogte van café 'De Tropen', maar welk nummer, geen idee.' De agente keek me een beetje vreemd aan en zei: 'Dan kunt u dus geen aangifte doen.' Ik keek haar recht in de ogen zonder ook maar een spier op mijn gezicht te vertrekken. Na een paar seconden begon ze weer naar het papier te staren. Ik wist verder niets te zeggen dus bleef zwijgend op de stoel zitten. Na een minuut stilte vervolgde de agente met het stellen van de vragen die op het papier stonden. Na de laatste vraag, vroeg ze wederom: 'Waar zijn de wielen van uw auto gestolen?' Ik zei, 'Aan de Mahaaiweg, ter hoogte van café 'De Tropen'…' Na een tijdje stilte vroeg ze nog één keer om het huisnummer, wat ik natuurlijk nog steeds niet kon vertellen. Tenslotte schreef ze in en om het vakje huisnummer in zeer kleine lettertje: nabij café 'De Tropen'.

Toen mijn wiel gestolen was, heb ik geen aangifte gedaan. Dat kwam omdat ik al eens eerder wel aangifte had gedaan van een gestolen gasfles. Na een keer aangifte te hebben gedaan, weet men genoeg.

About

This page contains a single entry from the blog posted on May 21, 2002 11:59 AM.

The previous post in this blog was Droom van de Duivel.

The next post in this blog is Update Website.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33