« December 2002 | Main | February 2003 »

January 2003 Archives

January 1, 2003

Een Gelukkig 2003

Het is half elf en wij zijn net uit ons bed gekropen. Luchiano ligt er nog in, maar dat is niet zo vreemd, hij is tot twee uur opgebleven vannacht. Naast mij staat een kopje bouillon, het beste middel om een kater te overwinnen.

En dat terwijl het voor ons een rustige jaarwisseling was. 's Middags de Pagara (soort miljoenklapper) bij SQL Integrator. Ieder bedrijf dat graag verlost wil worden van boze geesten steekt op 31 december een Pagara af, zo ook AFS van Roland. Helaas waren we daar net iets te laat, de boze geesten waren al weg.

De avond hebben we doorgebracht met wat spelletjes. Online zag ik de beste wensen in Nederland al heen en weer vliegen en las ik het slechte nieuws dat Tonie gestopt is. Om twaalf uur knalde de champagne en werd de (Bachata-)muziek op volle sterkte gezet. Even met de fles Tequila in de hand alle buren het beste wensen voor 2003, binnen een beetje dansen en toen gingen we nog even buiten zitten.

De combinatie van een lichte griep en drank zorgde ervoor dat bij mij zo tegen twee uur de pijp leeg was. We besloten het bed op te zoeken. En de honden? Die hebben zich verbazingwekkend goed gehouden. Het geknal vanaf twaalf uur was ze iets te gortig, maar Spider en Scooby Doo raakten niet in paniek. Goed zo, honden!

De CasaSpider wenst eenieder een heel gelukkig 2003 toe!

January 2, 2003

Dubbel Werk

Mensen houden niet van dubbel werk, zo luidt de stelling van vandaag. En dat terwijl iets voor de tweede keer doen vaak gemakkelijker is dan de eerste keer. Er zitten vele facetten aan dubbel werk, ik zou er een boek over kunnen schrijven. Voor nu licht ik er even een paar aspecten uit.

Het is weer eens de hoogste tijd dat ik mijn weekrapportage in elkaar draai. Daarin staan mijn werkzaamheden van de afgelopen week globaal beschreven. Het werk zelf heb ik reeds gedaan, dat is duidelijk. Waarom zie ik er toch altijd zo tegen op om daar een rapportje van te maken. En ik ben niet de enige, gelooft u mij. Anders zou het ook niet een echt goede stelling zijn.

Veel mensen zijn wel eens een tekst kwijtgeraakt, een weblog-postje, een mailtje, een document, misschien wel een hele scriptie! Zelf heb ik ervaring met het kwijtraken van complete COBOL-programma's, is toch zeker twee keer gebeurd. In die tijd en in die omgeving was het eenvoudig om je JCL script over je programma heen te saven. Weg programma.

Al die dingen die kwijt zijn geraakt, moeten weer opnieuw worden ingetypt. Bestaat er vreselijker werk? En dat terwijl iets opnieuw intikken toch vaak sneller gaat dan iets nieuws verzinnen.

Een weekrapport maken is in zekere zin ook het opnieuw intikken van iets dat je al gedaan hebt. Ik zie er weer flink tegenop, gelukkig hebben we hier chocolademelk, dat verzacht de pijn. Maar stelt u zich nu eens voor dat het weekrapport (dubbel werk) al bijna af is en dat dan het verschrikkelijke gebeurt: op de een of andere manier verdwijnt het weekrapport en kunt u er niet meer bij. Dat betekent dat u het weekrapport (dubbel werk) dubbel moet maken!

Bestaat er iets ergers?

January 3, 2003

Kansberekening en Waarschijnlijkheid (1)

Zoals de trouwe (ahum) lezer wellicht weet, ben ik nogal gefascineerd door kansberekening. En dat terwijl ik helemaal geen wiskunde-knobbel heb of ben. Wis- en Natuurkunde hebben echter zeer grote raakvlakken met de Filosofie, en dat (filosoferen) mag ik graag doen.

Het juist interpreteren van Statistieken is bijzonder moeilijk en kwaadwillenden kunnen deze wetenschap zeer manipulatief inzetten. Een klassiek grapje is de statisticus die bang is om te vliegen, omdat de kans dat zich een bom in het vliegtuig bevindt hem te hoog is. Op zekere dag vliegt hij zonder angst. Hij heeft namelijk zelf een bom meegenomen, omdat de kans dat zich tegelijkertijd twee bommen in een vliegtuig bevinden nagenoeg verwaarloosbaar is.

Geeft u eens antwoord op de volgende vraag: "Wat is de kans dat de eerstvolgende onbekende persoon die u tegenkomt, een bovengemiddeld aantal armen heeft?". Om het gemakkelijk te maken, kunt u kiezen uit de volgende antwoorden:

A. Nul.
B. Zeer onwaarschijnlijk.
C. Bijna zeker.
D. Zeker.

Het juiste antwoord is: Bijna zeker. Mensen met drie of meer armen komen zeer zelden voor, het betreft hier aangeboren misvormingen. Mensen met één of nul armen zijn er veel meer, zeker na het Nieuwjaarsvuurwerk. Het gemiddeld aantal armen per mens ligt dus een heel klein beetje onder de twee. De meeste mensen hebben uiteraard twee armen en zijn dus bovengemiddeld. De kans om zo'n twee-armig exemplaar tegen te komen is heel groot, veel groter dan de kans om één van die paar één-armigen tegen te komen.

Er is een redelijke kans dat er hier binnenkort meer over Kansberekening verschijnt...

January 4, 2003

Venezuela in Staking

Sedert maandag 2 december ligt het hele bedrijfsleven in Venezuela stil. Dagelijks staan vele duizenden mensen te protesteren op de Plaza Alta Mira. Hun doel is dat president Hugo Chavez onmiddellijk verkiezingen uitschrijft. Deze weigert dat en zegt dat verkiezingen grondwettelijk pas in augustus 2003 kunnen plaatsvinden. Het volk heeft echter schoon genoeg van deze man. Nou ja, het volk. Voor zover ik het kan beoordelen, tussen alle manipulatie in, is inderdaad iedereen tegen Chavez, behalve de (vele) armen en de militairen.

Er gaan geruchten dat Chavez de militairen gekocht heeft en dat wil ik best geloven. Overigens is het kopen van mensen niets vreemds in Latijns-Amerika, de voorgaande machthebbers, met name Chavez' grootste vijand oud-president Carlos Andrés Pérez, hadden ook zo hun mensen aan wie ze wat van de immense rijkdom afstonden. Die rijkdom is veroorzaakt door de enorme hoeveelheid olie waarover Venezuela beschikt. Het is het vijfde olie-exporterende land ter wereld.

Die twee zaken, de olie en de staking, zorgen voor een probleem. Immers, als er geen olie wordt geëxporteerd komt er ook geen geld binnen. En als er geen olie wordt geraffineerd is er spoedig lokaal geen brandstof meer. De oliemaatschappij PdVSA is een fervent tegenstander van Chavez, de directie voelt zich meer thuis bij het voormalige, zeer rechtse, bewind van Venezuela en de belangrijkste olie-afnemer, de Verenigde Staten.

Nu komt Curacao in beeld. Op ons mooie eiland bevindt zich de Isla Raffinaderij, een overblijfsel van de Shell, die in 1985 het eiland verliet. De Isla is de dichtstbijzijnde PdVSA raffinaderij buiten Venezuela. President Chavez wil nu (sinds 16 december) de brandstof van Curacao. Dat zien wij natuurlijk helemaal niet zitten. Op 19 december was er top-overleg tussen Isla president Julio Hasselmeyer en PdVSA topman Ali Rodriguez, voormalig voorzitter van de OPEC. Op 23 december werd Hasselmeyer ontslagen, een actie die paste in Chavez' beleid om de volledige top van PdVSA te vervangen door loyalere mensen.

Op 27 december deed de tanker Moray de haven van Curacao aan. Hij kwam leeg en vertrok vol. De Isla raffinaderij zelf ligt al twee weken stil, omdat de voorraadtanks helemaal volzitten. Voor de omwonenden is dit overigens een zegen, want de stank van de Isla is berucht bij mensen die in de verkeerde windrichting wonen.

Hoe moet het nu verder? Volgens mij kan het allemaal nog wel even duren. Zolang beide partijen relatief geweldloos zijn, blijven de demonstranten op Alta Mira staan en de president in zijn paleisje zitten. Nu even niet, want Chavez bevindt zich op dit moment in Brazilie voor een of ander top-overleg. Sommigen vinden dat een vreemde zaak, de president weg tijdens een dergelijke crisis.

Naar mijn bescheiden mening moet Chavez gewoon snel verkiezingen uitschrijven, als president heeft hij de grootste verantwoordelijkheid ten opzichte van zijn land. Bovendien zou hij wel eens garen kunnen spinnen bij het feit dat de oppositie het slechts over één ding eens is, namelijk dat Chavez weg moet. Wie er vervolgens het land moet gaan besturen is namelijk volledig onduidelijk, de oppositie is zeer verdeeld.

Toen ik de weldoorvoede, genoegzaam kijkende Chavez laatst op TV zag, moest ik even denken aan het weergaloze boek The Animal Farm...

Nog meer Venezuela

Word u al een beetje moe van Venezuela? Nog even doorbijten alstublieft. Alle Venezolanen die ik op Curacao spreek zijn contra-Chavez, maar dat kan natuurlijk ook liggen aan de mensen met wie ik omga. Lucy ging meteen op onderzoek uit en wist te vertellen dat de zeelui van de fruitbarkjes (Drijvende Markt), die elke dag vanuit Venezuela naar Curacao varen om fruit, groenten en vis te brengen, allemaal pro-Chavez zijn. Tevens belde zij haar tante, die heel regelmatig in Venezuela is en ook deze wist te berichten dat men niet alles moet geloven wat er op TV verschijnt. De media zijn namelijk wel volledig in handen van de anti-Chavistas.

Ja, u ziet het, wij halen alles uit de kast voor een objectieve verslaglegging van de gebeurtenissen. Uw eventuele hoop of vrees, dat hangt er vanaf, dat CasaSpider de opvolger van Tonie.net gaat worden, wil ik bij deze de grond inboren.

Nog een klein beetje achtergrondinformatie. In 1974 werd Carlos Andrés Pérez president van Venezuela. Hij bleef dat tot 1979 en het waren gouden tijden, veroorzaakt door de hoge olieprijzen. In 1989 kwam Carlos Andrés Pérez wederom aan de macht, nu ging het echter iets minder. In 1992 pleegde niemand minder dan Hugo Chavez een Staatsgreep (Golpe de Estado), welke overigens mislukte.

In 1993 werd Carlos Andrés Pérez door de Venezolaanse Justitie beschuldigd van corruptie. Hij werd op interim-basis opgevolgd door Dr. Ramón Velázquez en verliet het land. Carlos Andrés Pérez verblijft nu in de Dominicaanse Republiek. Hugo Chavez heeft recentelijk om uitlevering gevraagd van hem en van zijn vrouw Cecilia Matos, zowel aan de Dominicaanse Republiek als aan de Verenigde Staten.

Mensen die de Spaanse taal machtig zijn kunnen op www.terra.com en www.el-universal.com meer lezen over dit uitleveringsverzoek.

Update

Zojuist een Engelstalige, zeer actuele link gevonden: Venezuela Breaking News.

January 6, 2003

Ongedierte in de Tropen

Chica de la Semana: Tiarah!Laat u niet misleiden door de titel, het moge duidelijk zijn dat de term ongedierte zeker niet van toepassing is op Tiarah hiernaast, integendeel! Na de zware kost over Venezuela leek een foto van Tiarah wel het minste wat ik voor u kon doen om de week goed te beginnen, zoals wijlen Heftklammern placht te zeggen.

Neen, zaterdagnacht hadden we een Close Encounter met een duizendpoot en ditmaal een nogal agressief exemplaar. Lucy ontdekte hem toen ze het bedovertrek glad wilde trekken. Het beest viel van het bed af en zocht een goed heenkomen. In de tussentijd had ik een stuk papier van de keukenrol gescheurd. Het gevecht verliep enigszins teleurstellend, reeds in de eerste ronde had ik het loeder met drie rake klappen onherstelbaar letsel toegebracht.

Even later spartelde hij in het propje papier, toch probeerde hij, alvorens door het toilet gespoeld te worden, nog uit alle macht zijn gif kwijt te raken en het liefste in mij. Dat kon ik zo zien. Voor de leek: duizendpoten zijn best gevaarlijke dieren, na een beet kun je daar flink last van hebben. Baby's kunnen er zelfs aan overlijden! Er is nog een reden om voorzichtig te zijn met duizendpoten: ze komen bijna altijd met zijn tweeën, het mannetje samen met zijn vrouwtje. Dus als je er één gevonden hebt, slaap je nog steeds niet helemaal lekker...

Wat voor ongedierte loopt hier nog meer rond? Met name kakkerlakken, die zijn vies maar wel ongevaarlijk. Dat geldt niet voor de vijf of zes schorpioenen die ik tot dusverre in mijn huis ben tegengekomen. Zoals reeds gezegd behoort Tiarah niet tot de categorie Ongedierte, mooie dames kunnen echter wel degelijk giftig zijn!

January 8, 2003

De Zevende

Vandaag is het de achtste, maar de zevende is voor mij een belangrijkere dag. Vrouwen hebben hun maandelijkse periode, ook wel menstruatie genoemd. Mannen zijn ook onderhevig aan een soort van bioritme, dat kan eigenlijk niet anders.

Zelf heb ik ontdekt dat mijn ritme zeer regelmatig is. Mijn menstruatie vindt plaats op de zevende van de maand. De dagen voor de zevende voel ik mij vaak wat zwakker dan normaal. Dat heeft ook te maken met de lengte van mijn haar. Wat dat betreft ben ik een omgekeerde Samson, hoe korter het haar, hoe krachtiger ik me voel. Sinds jaar en dag ga ik daarom op de zevende naar de kapper.

Onmiddellijk na de knipbeurt ben ik als herboren, een soort Phoenix, op het toppunt van mijn kracht. Vandaag is het dus de achtste. En ik ben nog steeds niet naar de kapper geweest, u kunt zich voorstellen hoe ik er nu bijzit.

Morgen toch maar een afspraak met de kapper maken, dan heb ik nog een anekdote omtrent kappersbezoek en mijn welbevinden, nu ontbreekt me de kracht om die anekdote op te schrijven...

Eerst naar de Kapper!

Zoals gisteren beloofd volgt hier een anekdote over de Kracht van de Kapper. Het is inmiddels een jaar of vijf, zes geleden dat ik een dag in de week bij Ennia werkte. Over Ennia vallen vele verhalen te vertellen, maar het meest is mij bijgebleven dat het daar ongelofelijk koud is, en dan met name in de computerzaal. Na een uur of twee typen, verkleumden mijn vingers helemaal. In een andere kamer had iemand een straalkacheltje meegenomen en velen liepen met een dikke trui.

Ik was bezig met de migratie van een Oracle ontwikkeldatabase naar een andere server. Beide machines beschikten over een toetsenbord, maar er was slechts één monitor voorhanden. Om de monitor aan de andere server te koppelen moest men nogal onhandig achter de tafel zien te komen en dan met kunst- en vliegwerk de kabel verwisselen. Na twee keer had ik dat wel gezien en bedacht een andere oplossing. SCO-Unix geeft je de mogelijkheid om met één keyboard twaalf virtuele schermen te beheren. Met Control-Alt-F5 schakel je naar scherm nummer vijf.

Mijn oplossing was eenvoudig, op de schermen 11 en 12 deed ik een remote login naar de tweede server. De overige tien schermen waren geconnecteerd met de eerste ('productie') server. Het werkte voortreffelijk. Toen kwam Henk Rook binnen. We maakten een praatje en hij zag onmiddellijk dat ik maar een monitor tot mijn beschikking had.

Henk Rook: "Hmmm, en hoe werk je nu op die andere machine, dan moet je je zeker steeds achter die tafel wurmen en de monitor aan de andere server hangen, wat een werk!"
CasaSpider (tikkeltje meewarig kijkend): "Henk, mensen lopen op de maan, denk jij nou echt dat een DBA iedere keer achter die tafel kruipt om die monitor om te hangen? Neen Henk, dat doen wij zo, kijk, met F1 tot en met F10 bedien ik deze server en met F11 en F12 de andere. Knap hè?"

Henk was duidelijk ietwat onder de indruk en liep de kamer uit. Ik ging verder met het creëren van de nieuwe database. Dat was de eerste keer fout gegaan, dus wilde ik even alle files verwijderen. In Unix gaat dat heel gemakkelijk met het commando rm *.

Op het moment dat ik fanatiek de Enter-toets indrukte, schoot er een zeer onbehagelijk gevoel door me heen. Dat is het gekke van fouten maken op een computer, op het moment dat je het doet weet je het vaak al. Ik stond weliswaar in de goede directory, maar wel op de verkeerde server. Ik was vergeten van F1 te switchen naar F11. Nu had ik dus de 'productie' ontwikkeldatabase om zeep geholpen.

Met lood in de schoenen liep ik naar de ontwikkelaarskamer. Ik vroeg: 'Heeft er misschien iemand problemen?', in de vage hoop dat ondanks het niet meer bestaan van de database iedereen toch nog vrolijk door kon werken. 'Ja, nu je het zegt, ik krijg allemaal foutmeldingen'. Eerlijk biechtte ik op wat ik had gedaan. Iedereen hield zich stil, beseffend dat het hier toch een kleine calamiteit betrof. Ook Henk Rook zei niets, ook al zei hij later tegen mij: 'Sjonge, wat moest ik mij inhouden om niet te vragen hoe het nou zat met die mensen die op de maan lopen!'.

Er was nog iets aan de hand. Een dag of drie later moest ik naar Wenen, voor een Oracle conferentie. Die zijn nogal leuk, dus daar had ik mij erg op verheugd. Ik moest nu echter eerst de database zien te restoren, maar ja, als er iets goed misgaat, dan gaat ook alles goed mis, volgens Murphy. De restores lukten niet, imports lukten niet, ik zat daar tot een uur of drie 's nachts en het schoot niet op. Ik zag Wenen al in rook opgaan. Eén dag voor de geplande vertrekdatum besloot ik naar de kapper te gaan. Onder de vaardige handen van Debbie van Chadé had ik na 20 minuten mijn krachtige, korte kapsel terug. Ik haalde adem en voelde me beresterk. Op naar Ennia, de restore opstarten en raad eens wat? Vanaf dit moment was iedere actie die ik uitvoerde een succes. Even later deed alles het weer als vanouds. Opgelucht vertelde ik aan Henk Rook hoe uiteindelijk alles, na mijn bezoek aan de kapper, toch nog goed was gekomen. 'Nou', zei Henk, 'als we de volgende keer een probleem hebben, sturen we jou eerst naar de kapper!'.

Persoonlijk heb ik hiervan geleerd om nooit, maar dan ook nooit meer iets belangrijks te doen vlak voor een vakantie of reis.

January 10, 2003

Miniverhaaltje 1 van 2: Schuin is soms Beter

Vanmorgen liep ik met mijn bekertje warme chocolademelk bij het NOC (soort Helpdesk) binnen. Ik wilde even met Maya spreken en zette mijn bekertje chocolademelk op de systeemkast van haar PC. Half grappend zei Maya: 'Hé, kijk je wel uit met mijn computer!'.

Dat deed mij denken aan een recensie van luidsprekerboxen in een of ander HiFi-blad, jaren geleden. Niet alleen het geluid van de onderzochte box was uitstekend volgens de recencent, maar ook het design. De luidspreker liep van boven namelijk schuin af. 'Dat is een zeer goed ontwerp', aldus de recencent, 'want als een box van boven recht is, zet moeder de vrouw er onmiddellijk een plant op!'.

Daar dacht ik aan met mijn bekertje warme chocolademelk en aan het feit dat PC-bouwers hun systeemkast dus ook wel eens schuin mogen laten aflopen.

Miniverhaaltje 2 van 2: Mooie benen en autovelgen

De wielen van een auto zijn niet onbelangrijk, als het erom gaat hoe een auto er esthetisch gezien uitziet. In Latijns-Amerika is dat nog een stuk belangrijker dan in Europa. Op mijn huidige auto zitten lichtmetalen velgen, ik heb al eens verteld dat wieldoppen wat mij betreft ook best voldoen, maar dat die zo snel gestolen worden. En met wielen zonder wieldoppen ziet een auto er gewoon niet uit.

In zeker opzicht kun je de wielen, het onderstel van de auto, vergelijken met vrouwenbenen. Die zijn ook zeer gezichtsbepalend (...). Lichtmetalen velgen kunt u vergelijken met een vrouw met mooie benen. Om de analogie enigszins compleet te maken, kunt u de wieldoppen vergelijken met een mooie panty. Ook daarmee kunnen allerlei oneffenheden verdoezeld worden. Trekt een dergelijke vrouw haar panty uit, dan is het even schrikken geblazen. Voelt u de vergelijking?

Vandaag reed er een andere Toyota achter mij aan. We reden ongeveer 100 en ik lag voorop. Bij een stoplicht ging de andere Toyota naast mij staan. Er zat een Antilliaan in die zijn raampje naar beneden liet zakken. Hij wees op mijn wieldoppen. 'Heeft u die gekocht of zaten die erop?'. Ik antwoordde dat ik de auto zo besteld had. 'Dat zijn mooie wieldoppen!', zei de Antilliaan vervolgens.

Een leuk compliment voor de Toyota, hij glom ervan.

January 11, 2003

Ajax-Docu

Wie had dat durven denken, dat ik als geboren Rotterdammer en Feyenoord supporter nog eens Ajax in de titel zou zetten. Gisterenavond zapte ik wat op TV en viel midden in een documentaire over Ajax. Het was een uitstekende documentaire, met veel inkijkjes waar men normaal geen toegang toe heeft. Zoals een (kort) gesprekje of Richard Witschge wel of niet een aanbieding moet krijgen en een bestuursvergadering waar Jan Wouters en Danny Blind aan de tand werden gevoeld omtrent bepaalde spelers.

Misschien vond ik de documentaire wel extra leuk omdat hij zich afspeelde in een waar rampjaar voor Ajax, het jaar dat de club nota bene 100 jaar bestond. Jan Wouters was trainer, tot hij drie maanden voor het einde van het seizoen werd vervangen door Henk Westerhof. Het spel was bedroevend, de uitschakeling door Real Mallorca was onthutsend en als klap op de vuurpijl werd de thuiswedstrijd in de Arena op de dag van het 100-jarig bestaan verloren tegen FC Twente. Dat was dan meteen het einde van Jan Wouters.

Eigenlijk nog interessanter dan de verhalen over de profs, vond ik de twee sub-onderwerpen: de Ajax D1-jeugd en het scouten bij een satelliet-club van Ajax in ik meen Ghana. De jongens van de D1 werden hard aangepakt door hun trainer, een goeie kerel trouwens. Dat leverde wat traantjes op bij de spelertjes die het niet redden. Ik vond dat wel acceptabel, men wil immers van begin af aan een winnaarsmentaliteit kweken en de D1 werd overtuigend kampioen.

Minder vond ik het gebeuren in Afrika. Daar stonden een stuk of 20 voetballers op een rij. Voorwaarde om door te gaan in de afvalrace, die uiteindelijk zou kunnen leiden tot een contract bij Ajax in Amsterdam, was dat de voetballertjes na 1 januari 1985 geboren moesten zijn. In Afrika wordt nog wel eens de hand gelicht met geboortedata en het is niet verbazingwekkend dat een aantal jongens van 16 of 17 jaar hun geluk wilden beproeven om uit de armoede te kunnen ontsnappen. Er was speciaal iemand aangesteld om de jongens te ondervragen. Als hij twijfelde werd de jongen in kwestie bruusk achteruit geduwd. Afgewezen en een droom aan diggelen.

Ook in een later stadium werden uit een groep van circa 20 man twee of drie spelers geselecteerd. De rest droop dan verslagen af. Kijk, in Nederland heb ik geen bezwaar tegen harde selectie-methodes. De afgewezen jongens hebben keus te over, ze kunnen op iets lager nivo gaan voetballen, of hockeyen of ze worden accountant. Hun toekomst loopt geen gevaar. Voor die jongens in Afrika maakt een selectie nogal wat meer verschil. Persoonlijk vond ik het bijzonder mensonterend en vind ik het een slechte ontwikkeling dat de grote Europese clubs spelers scouten in Afrika, in de sloppenwijken van Rio de Janeiro of op andere plaatsen met grote armoede.

De andere kant van het verhaal is natuurlijk wel dat als een jongen uit een Ghanees dorp het ooit gaat maken bij Ajax, hij hoogstwaarschijnlijk het hele dorp zal laten meegenieten van zijn financiele succes. Wat is wijsheid in deze?

January 12, 2003

La Cucaracha

Op dit moment is Luchiano helemaal gek van het lied La Cucaracha. We gaan even een beetje Spaanse les doen. Cucaracha betekent kakkerlak. De eerste vier regels gaan als volgt:

la cucaracha la cucaracha (de kakkerlak de kakkerlak)
ya no puede caminar (hij kan niet meer lopen)
porque le falta (want het ontbreekt hem)
porque no tiene (want hij heeft niet)
la patica principal (zijn belangrijkste pootje)

La Cucaracha is een oud Mexicaans lied, dat in alle Latijns-Amerikaanse landen welbekend is. Op den duur ontstaan diverse afwijkende versies. Met name op de laatste regel van het couplet wordt flink gevarieerd.

Zo is er een versie die zegt: '... porque no tiene - dinero para gastar' (geld om uit te geven). Sinds enige tijd is de versie van de Kumbia Kings, met de broer van de zeer populaire, overleden Mexicaanse zangeres Selena, het populairst. Zij bebruiken de volgende slotzin: '... porque no tiene - marijuana que fumar' (marihuana om te roken).

In Nederland zal men daar niet wakker van liggen, in een land als de Dominicaanse Republiek werd Me gustas tu van Manu Chao echter verboden, omdat daarin de zin voorkomt: 'Me gusta marijuana, me gustas tu'.

De marihuana versie van La Cucaracha is ook bij Luchiano het populairst. Lucy weet nog niet helemaal wat ze ervan moet vinden als het jong luidkeels over marihuana aan het zingen is. Geïnteresseerd in de volledige tekst? Klik op de kakkerlak.

January 13, 2003

Bodyscan

Bij het woord Bodyscan heb ik al gauw zeer interessante associaties. In dit geval gaat het echter om een kil, koud apparaat dat röntgenfoto's maakt. Ik heb geen idee hoe dit thema in Nederland leeft, dat wordt dus gokken van mijn kant hoeveel en welke informatie ik moet geven.

Nederland klaagt over de grote hoeveelheid bolita-slikkers die vanuit de Antillen met een buik vol coke Nederland binnenkomen en wil graag dat de aanvoer wordt gestopt. Persoonlijk denk ik dat het beter is om de aandacht aan de vraag-kant te leggen. De kwestie is te vergelijken met prostituees en hoerenlopers. Als men prostitutie wil verbieden, dan moet men volgens mij niet alleen op de prostituees jagen.

Affijn, ook op Curacao beseft men dat het niet erg handig is als hele vliegtuigen volzitten met bolita-slikkers. Deze personen lopen een verhoogde kans om tijdens de vlucht onwel te worden, dat vindt de KLM niet leuk. Bovendien zorgt een deel van hen bij terugkeer naar Curacao voor problemen in het vliegtuig, een uitgelaten stemming in combinatie met drugs en drank leidt snel tot ongewenst gedrag.

Het is echter niet eenvoudig om potentiele bolita-slikkers te verhinderen om te vliegen. Enerzijds dient men zeer omzichtig te werk te gaan, immers als een normale passagier er enigszins afwijkend uitziet en toch als verdachte wordt aangemerkt, veroorzaakt dit veel ellende voor betrokkene en zijn eventuele aanhang. In het ergste geval kan hij/zij namelijk (onterecht) niet meevliegen. Anderzijds worden de controleurs bij de werkelijke koeriers geconfronteerd met een flinke dosis agressie. Bedreigingen aan het adres van de beambte en zijn familie zijn niet van de lucht.

Om de controle gemakkelijker en efficiënter te maken heeft Nederland Curacao een zogenaamd Bodyscan apparaat kado gedaan. Dat klinkt heel aardig, verdachte personen worden even gescanned en tien seconden later (volgens Gezaghebber Lisa Richards-Dindial) is bekend of verdachte bolletjes heeft geslikt.

Inmiddels is er van medische zijde op Curacao veel kritiek op het apparaat geleverd. Waren sommigen in de veronderstelling dat een nieuw en modern apparaat geleverd zou worden, inmiddels blijkt dat het een Siemens apparaat betreft van circa vier jaar oud. Bovendien gaat het om een zogenaamde C-Boog, die eigenlijk alleen ingezet wordt om bijvoorbeeld heupfracturen beter te kunnen bekijken.

Aangezien de bolletjes steeds slimmer verpakt worden, met aluminiumfolie, diverse lagen latex en met name was, hebben deskundigen ernstige twijfel of het geleverde apparaat wel van enig nut is. Dan is er nog de stralingskwestie. Röntgenstraling is bepaald niet ongevaarlijk. Dergelijke apparaten worden normaliter bediend door radiologen, die een speciale opleiding hebben gevolgd en het belang inzien van zo zuinig mogelijk bestralen. Op Curacao zouden leden van het Hato-team, na een korte opleiding, het apparaat moeten bedienen. Medici zijn hier geen voorstander van.

Daar komt nog bij dat in het geval van een dikke verdachte zeker vier foto's gemaakt moeten worden. Iedere foto levert zo'n 86 microsivert aan straling op. De jaarlijkse limiet voor deze straling is vastgesteld op 2000 microsivert. Volgens de autoriteiten zal iemand die door middel van zo'n foto gesnapt is het echter niet zo snel nog eens proberen.

Aanstaande woensdag moet de Bodyscan in gebruik genomen worden. Wij houden u op de hoogte.

January 14, 2003

Een merkwaardig kerkbezoek

Zondag had Lucy ineens zin om naar de kerk te gaan. Tot nu toe heeft zij op Curacao een keer of vijf een katholieke kerk bezocht. Ditmaal wilde zij graag naar een protestantse. Lucy ging op pad en kwam na een half uurtje alweer terug. Zij had wel een protestantse kerk gevonden, maar de mis was al afgelopen. Een aanwezige tuinman vertelde haar dat er op maandagavond om zeven uur ook een dienst was.

Om een of andere reden vond Lucy dat ik mee moest, die maandagavond. Ik stemde in, soms moet men wat voor zijn vrouw overhebben, bovendien heb ik geen hekel aan kerkgebouwen an sich. Het is er vaak lekker koel en er heerst een serene atmosfeer, waarin men goed kan nadenken.

Nu wilde het geval dat we maandag eigenlijk helemaal geen eten in huis hadden. Wat een ramp. Dus besloot ik om kwart voor zes nog snel even naar Centrum Supermarkt te rijden. Om half zeven was ik terug met een heleboel voedsel. Lucy was al patat aan het bakken, maar de tijd begon aardig te dringen. Even later zat ik achter een bord patat, een bord spare-ribs en een bord sla. Eigenlijk veel te lekker om naar binnen te schrokken. Gelukkig kon ik Lucy overhalen om het kerkbezoek uit te stellen tot dinsdag, vandaag dus.

Vanavond om tien voor zeven was het hele gezin klaar voor de grote gebeurtenis. Luchiano had helemaal geen zin om naar de kerk te gaan en ik inmiddels ook niet meer zoveel, aangezien een mis hier zomaar anderhalf uur kan duren. We reden naar de kerk, die er echter verdacht donker uitzag. Ik parkeerde de auto en we gingen op onderzoek uit. Luchiano en ik liepen een rondje om de kerk. 'Hij is dicht', zei ik tegen Luchiano. 'We hebben geluk!', zei het varken.

Lucy was inmiddels gaan informeren bij een schooltje. Een man wist te vertellen dat de pastoor op vakantie was en pas over drie weken zou terugkomen. Wij reden terug naar huis. Onderweg vroeg Lucy mij om te stoppen bij een Dominicaanse snack (café) om twee flesjes Presidente bier te kopen. En zo zaten we even later in de auto aan een koud flesje bier te lurken. Vervolgens ging de reis naar Robbie's om nog even wat te gokken in de Wega di Number lotto.

Het was een merkwaardig kerkbezoek, zo realiseerden we ons.

January 15, 2003

50 Miljoen minder

Ik heb niets tegen Chinezen, Chinees eten vind ik zelfs bijzonder lekker. Zeker nadat we ontdekt hebben dat de Chinees vlakbij ons huis toch ook Tjap Tjoy verkoopt.

Maar wat de regering in Peking, Beijing of hoe de hoofdstad tegenwoordig heet, nu heeft bedacht, neen, dat gaat mij te ver. Ik las het in de Telegraaf, in China worden Weblogs geblokkeerd. Eerst dacht ik nog dat er selectief wat anti-communistische weblogs gefilterd zouden worden, niets daarvan, China blokkeert meteen maar het hele blogspot.com domein! En toevallig valt daar ook dit weblog onder.

Concreet betekent dit dat CasaSpider's marktaandeel met 50 miljoen mensen (=internettende Chinezen) is teruggebracht. De reden van deze onzinnige beslissing is dat de duizenden Amerikaanse dagboeken de Chinese jeugd wel eens duidelijk kunnen maken wat ze daar missen.

Het netwerk in China sluit zich, mocht er in Nanking of een andere stad nog access zijn, dan wenst de CasaSpider deze verdwaalde Chinees een hartelijk Ni Hao toe! Wat is er eigenlijk van die aantrekkelijke Chinese Teleac-lerares geworden?

January 16, 2003

Backup

Vandaag hoorde ik iets grappigs op het werk. Nou ja grappig, voor een nerd dan toch. Nu ontken ik zelf met klem een nerd te zijn, maar misschien zijn dat wel de ergsten, wie zal het zeggen. Het ging over backups van computersystemen. Iedere nacht worden de gegevens van alle belangrijke systemen gebackupped naar tape. Dat is heel mooi. Nog mooier is het als in geval van een calamiteit de omgekeerde weg bewandeld kan worden.

En daar zit hem nu de kneep. Veel bedrijven testen de gemaakte backups nooit. Op het moment suprème worden vaak schietgebedjes afgevuurd in de hoop dat de backup ook daadwerkelijk weer op het systeem gerestored kan worden. Op zich is het daarom helemaal geen onnozel idee om de backup op gezette tijden te testen.

Het was de uitvoering van de test waar ik wat moeite mee had. Het plan was namelijk om de productie-server gewoon leeg te gooien en dan te proberen om de backup in te lezen. Dat leek mij niet zo handig. Er zijn immers twee mogelijkheden, of de tape kan ingelezen worden en alles gaat goed, of er gaat iets mis en men is zijn productie-omgeving kwijt.

In feite houdt een dergelijke test niets anders in dan een eventuele ramp uit de toekomst geforceerd naar het heden brengen, met exact hetzelfde resultaat. Een ramp uit de toekomst, die theoretisch nooit hoeft plaats te vinden. Neen, dat kan men beter niet doen.

Een collega grapte nog dat het maar goed was dat de bedenker van het idee geen chirurg was geworden. Ondanks dat ik geen nerd ben schieten mij op dit moment geen analogieën met het echte leven te binnen, over eventuele rampen uit de toekomst geforceerd naar het heden brengen. Ik hou mij aanbevolen!

January 18, 2003

Vrienden en Internet

Informatie op het Internet verspreidt zich sneller dan water uit een lekkende kraan in de keuken. Zeker als het ietwat ranzige informatie betreft, dat blijkt toch het meeste aan te spreken. Deze behoefte aan ranzige informatie ligt ook ten grondslag aan het feit dat virussen (Kournikova) zich zo snel kunnen verspreiden.

Met zulke vrienden heeft Erik Otten geen vijanden meer nodig!Een jaar of wat geleden vond ik het een leuk verhaal. Een advocaat had een kortstondige relatie met een cliente. Deze vrouw vond de advocaat wel leuk en stuurde hem na een wilde nacht een mailtje, waarin zij haar minnaar prees om zijn bedprestaties. Zoals alle mannen was de advocaat zeer in zijn nopjes met de complimenten, zo zeer dat hij vond dat twee of drie van zijn vrienden ook wel eens mochten weten hoe goed hij in bed was. Dus forwarde hij het mailtje naar deze drie mannen.

Waar de advocaat niet op had gerekend was dat zijn vrienden het mailtje ook weer forwarden en zo ontstond de enige werkende variant van het Pyramide-Spel. In slechts drie dagen tijd was het mailtje in miljoenen mailboxen terechtgekomen. Niet lang daarna zag ook de schrijfster wat er met haar intieme gedachten was gebeurd. De zaak werd hoog opgespeeld en de advocaat dreigde zijn baan te verliezen.

Nog niet zo lang geleden hadden we in Nederland Het Dagboek van Sanne en Lesley. Ik weet niet of de meisjes inmiddels uit hun schuilplaatsen tevoorschijn zijn gekomen. Ook ben ik benieuwd hoe de relatie met hun oude vrienden is.

Over vrienden gesproken, de arme Erik Otten heeft het wel bijzonder slecht getroffen. Zijn vrienden wisten hem te verleiden tot sexuele chat-sessies, waarin zij zich voordeden als een zekere Anna. Zij brachten Erik ertoe om allerlei dingen over zijn sexleven te vertellen en uiteraard moest hij de webcam aansluiten. Ook vroeg Anna hem om naaktfoto's van zijn vriendin en zijn ex op te sturen. Toen had Erik, door zijn vrienden in de Powerpoint Presentatie (!) liefkozend Ottertje genoemd, toch op zijn minst nattigheid moeten voelen.

Op de laatste foto's vertonen de vrienden zichzelf, Lachuuuuuuuuu!

January 19, 2003

Venus en Mars

Vanmorgen was ik even aan het internetten, Luchiano keek naar Cartoon Net en Lucy lag nog vredig in haar bedje. Koffie had ik al gezet en ik wilde net een boterham met uien en gesmolten kaas klaarmaken, toen ik de kolder in de kop kreeg.

'Kom, doe eens gek', sprak ik mijzelf toe, 'en maak eens een ontbijtje op bed voor Lucy!'. Nu is het zo dat als ik van mijzelf zeg dat ik romantisch ben, Lucy in een onbedaarlijke lachstuip schiet. Voor de wantrouwenden onder u, neen, ik had ook niets goed te maken, tenminste niet dat ik mij daar bewust van was.

Even later liepen Luchiano en ik met een dienblad met daarop koffie, vruchtensap, een boterham met gesmolten kaas en een eitje de slaapkamer in. Lucy was blij verrast, dat was haar nog nooit overkomen, bij mij dan. Waarom gebeurt dat nou niet veel vaker, dat mannen hun vrouw ontbijt op bed brengen?

Mannen komen van Mars en denken veel praktischer. En als er iets niet praktisch is, dan is het wel ontbijt op bed. Voor je het weet heb je kruimels tussen de lakens of hete koffie over je heen. Eten aan een tafel is gewoon veel handiger, je kunt er ook nog de krant bij lezen of wat surfen op het web.

Vrouwen komen van Venus en zien veel meer het idee erachter, de man die haar attentie geeft en qua locatie is een bed natuurlijk bijzonder romantisch. Het ongemak nemen ze voor lief, vergelijk het met kamperen in eeen tentje. Daar hebben veel mensen betere herinneringen aan dan een vakantie in een luxe-hotel.

Nu nog even een romantische slotzin bedenken... uuhmm... ja, ik heb hem: 'Als we nu allemaal een beetje onze best doen, kunnen Venus en Mars elkaar in het midden (de Aarde, red.) ontmoeten!'.

Niks meer aan doen, CasaSpider.

January 21, 2003

Hondse Nachten

Honden zijn na kangoeroe's mijn favoriete huisdieren. Nu hebben we op Curacao wel een Struisvogelfarm, maar nog geen Kangoeroeboerderij en dus behelpen wij ons met twee honden als huisdieren. De honden heten Spider en Scooby Doo.

Ik heb het niet zo op de polarisatie tussen honden- en kattenliefhebbers. Ik vind katten ook best leuk, vooral als ze klein zijn. Toch ben ik veel meer gecharmeerd van een hond.

Twee zaken spreken echter in het voordeel van een kat, ten eerste de zelfredzaamheid en ten tweede dat ze niet blaffen. In Nederland zou hier nog aan toegevoegd kunnen worden dat je ze niet hoeft uit te laten, maar dat geldt hier ook voor honden, die bijna altijd buiten zijn.

Dat blaffen was me eigenlijk nooit zo opgevallen. Toen ik net op Curacao was, las ik in een gids over de verschillende types van airconditioning. Zo heb je binnen- en buiten-airco's, ook wel split-units genoemd. Bij de binnenairco's staat het hele apparaat binnen en bij de split-units staat de koeler buiten en wordt de lucht via een pijp in de te koelen ruimte geblazen. Volgens de gids was het nadeel van de binnenairco de herrie die dat apparaat veroorzaakt, het voordeel was daarentegen dat je 's nachts de honden niet hoorde blaffen. Bij de split-unit was het precies andersom.

Nu slaap ik al jaren niet meer met airco, maar gewoon met een ventilator. Dat is koud genoeg. De honden bevinden zich vaak net onder mijn slaapkamerraam, daar houdt hun gebied namelijk op. En als er iets aan de hand is gaan ze daar staan blaffen. Het kan zijn dat ik wat lichter slaap de laatste tijd, maar nu word ik dus zo'n vier, vijf keer per nacht wakker door dat geblaf. Meestal zijn er wat honden een kilometer verderop aan het blaffen en alle andere honden vinden dan dat het tijd wordt om eens gezellig mee te blaffen.

Ik probeer de honden nu zo te dresseren dat ze niet meer blaffen, dus sis ik heel hard 'Psssjjjjttt' door het slaapkamerraam. Meestal helpt dat voor even. Maar het handigst zou zijn als alle buren in een omtrek van drie kilometer hun honden vervangen door bijvoorbeeld kangoeroe's.

January 22, 2003

Dubbelgangers?

Even een geheimpje prijsgeven, ik ben visueel gehandicapt. De sterkte van mijn brillenglazen bedraagt -6 voor beide ogen. Nu kan -6 eenvoudig met een bril worden gecorrigeerd, maar ondanks dat heb ik grote moeite om personen te herkennen. De hersenen kunnen een heleboel corrigeren en dat doen de mijne gelukkig ook, zo vullen zij in een bepaalde situatie (werk, thuis) de beelden die ik waarneem perfect aan. Maar als ik bijvoorbeeld iemand van mijn werk tegenkom in een vreemde situatie, dan is de kans bijzonder groot dat ik hem/haar niet herken.

Een week of wat geleden viel ik midden in een politiek debat, het ging over de verkiezingen. Ik had niet direct in de gaten wie wie was, nou ja Balkenende herkende ik gemakkelijk. Ook Femke Halsema (waarom noem ik haar niet gewoon Halsema?), Marijnissen en Zalm leverden geen probleem op. Neen, door een combinatie van factoren vulden mijn hersenen het beeld dat ik waarnam van Wouter Bos verkeerd aan!

Is Jaap Jongbloed de dubbelganger van Wouter Bos, of andersom?Wat waren de factoren? Ten eerste ken ik Wouter Bos minder goed dan bijvoorbeeld Balkenende. Ten tweede gedroeg Bos zich in het debat dat ik zag anders dan de andere politici. Waar de anderen gewoon een al dan niet wollig antwoord gaven op de gestelde vragen, nam ik waar dat Wouter Bos juist zelf vragen aan het stellen was. Als het antwoord niet snel genoeg kwam, viel hij de politicus in de rede en vroeg het opnieuw. Dit zorgde ervoor dat mijn hersenen Wouter Bos in de rol van interviewer plaatsten. Vervolgens gingen zij (de hersenen) op zoek naar interviewers die op deze persoon leken en binnen enkele seconden rolde daar de naam uit van...

Laat ik het even spannend maken, net als Wouter zelf deed bij het bekendmaken van de PvdA premier-kandidaat. Zonder gekheid, ik was ervan overtuigd dat daar Jaap Jongbloed zat. Tot nu toe heb ik nog nergens over deze gelijkenis gelezen. Dat kan erop wijzen dat Wouter en Jaap helemaal niet op elkaar lijken, maar toch blijf ik bij mijn mening. Het zou een enorme persoonlijke overwinning zijn als ik eens een keer oog voor gezichten heb.

De foto van Jaap heb ik overigens hier gevonden, het was nog geen sinecure om hem te saven, want Edwin Janssen beschermt zijn foto's best goed, tenminste dat denkt hij. Bij deze, het copyright ligt bij Edwin.

January 23, 2003

Diverse Statistieken

De verkiezingen zijn achter de rug. Het waren merkwaardige verkiezingen, in die zin dat bijna iedereen zich winnaar voelde. Mooier kan het eigenlijk niet. Het CDA is met 44 zetels de grootste partij, de PvdA haalde er 42, maar won wel de meeste zetels. Groen Links was nog het grappigst met een winst van -2 zetels, ze hadden er 10, er waren er 6 voorspeld en ze haalden er 8. De LPF repte zelfs van een monsterzege met hun 9 zetels, ondanks het grootste absolute verlies. Zelfs D'66 vond dat ze het goed gedaan hadden met hun 6 zetels, al levert het geheel een duivels getal op. Als er al verliezers waren, dan zijn dat de VVD (28 zetels) en de SP (9 zetels) en dat terwijl de VVD toch nog een paar zetels heeft gewonnen en de SP gelijk bleef. Over Leefbaar Nederland hebben we het hier maar niet. Zo ziet men maar hoe relatief winst en verlies zijn.

Webloggers in NederlandStatistieken en ranglijsten zijn leuk. Daarom vind ik ook de Logmap van Niels Boogaard erg leuk. Nederlandse loggers vullen hun postcode en provincie in, gegevens die overigens (nog) niet gekoppeld zijn, en u kunt eenvoudig zien waar uw favoriete auteurs wonen. Nu is dat niet helemaal waar, want ik kon Curacao niet vinden op de kaart en dus heb ik mij Ameland toegeëigend, postcode 91 en provincie Groningen, hoewel 91 eigenlijk bij Friesland hoort. Maar ja, ik heb niet eens een postcode dus dat maakt niet zoveel uit. Wie weet kan Niels nog een extra provincie Buitenlandse Nederlanders ofzo creëren?

Statistieken, landkaarten, geografie, leuk is dat toch. Toen ik nog een klein CasaSpidertje was, een jaar of 10 oud, kende ik vrijwel alle hoofdsteden van de wereld uit mijn hoofd. Doordat mijn geheugen slechter wordt en vele landen in de loop der tijd meenden uit elkaar te moeten vallen of gewoon een andere naam aannamen, ken ik ze nu lang niet meer allemaal. Een van de leukste landen om op feesten en partijen indruk mee te maken is Honduras. Daar weet vrijwel niemand de hoofdstad van, het lijkt Repelsteeltje wel. Ik was eens in gesprek met een Colombiaanse bardame en vroeg haar of zij het wist. 'Ja hoor, Tegucigalpa', zei de bardame. Ik was perplex, tot ik me realiseerde dat het eigenlijk normaal is als men de hoofdstad van landen in de onmiddellijke omgeving kent. En ja hoor, de hoofdstad van Belgie kende ze niet.

Iemand een idee hoe er in Honduras gestemd is?

January 24, 2003

Man vs Beast

Nederlanders zijn inventief in het bedenken van televisieprogramma's. Zie bijvoorbeeld het succes van 1 van de 8 jaren geleden of van recentere datum Big Brother. Amerikanen kunnen er ook wat van en zo zag ik gisteren voor het eerst het programma Man vs Beast, een bijzondere gewaarwording.

De wereldkampioen hotdog-worstjes-eten, een jeugdige Japanner met de naam Kobayashi, ging het opnemen tegen een Grizly-beer. Ik zag geweren geladen worden met verdovingspijltjes en een arena werd in gereedheid gebracht. 'Zo', dacht ik nog, 'die Japanner gaat vechten tegen de beer!'. Maar neen, ze gingen worstjes eten.

Kobayashi ging de schaal worstjes als een robot te lijf, steeds twee worstjes tegelijk in zijn mond stoppend. De beer, die uiteraard geen benul van een wedstrijd had, slurpte op zijn dooie akkertje de worstjes naar binnen. Het leukste was het opgewonden commentaar: 'Zie je dat, de beer kijkt opzij naar Kobayashi, hij weet nu dat hij gaat winnen!'. En de beer won. Hierop volgde een shot waarin de beer zich oprichtte en een luide brul voortbracht. Ja, of het die beer wat kon schelen dat hij Mitsubishi had verslagen.

Even later moest een atleet 100 meter hardlopen tegen een giraffe. De giraffe kwam wat langzaam op gang en ook dit dier kende het concept wedstrijdelement niet. De atleet won gemakkelijk. Ik denk dat zelfs ik die wedstrijd nog wel had gewonnen. Leuk was dat er zeker vijf herhalingen volgden. Toen de atleet al binnen was, maakte de giraffe namelijk een gek sprongetje. 'Kijk, hier gaat-ie de fout in, dat kost hem de race!', was het commentaar.

Na de giraffe mocht dezelfde atleet aantreden tegen een zebra. De zebra deed het nog kalm aan, maar won met speels gemak. Er werd echter protest aangetekend door de begeleider van de atleet, de zebra zou te snel hebben bewogen. Een valse start dus, aangetoond met diverse herhalingen. De rematch werd zo mogelijk nog overtuigender door een inmiddels gepikeerde zebra gewonnen. Onthutst stamelde de atleet: 'I have been beaten by a zebra...'.

's Nachts had ik nog mijn eigen Man vs Beast. De honden blaften er namelijk weer lustig op los en mijn 'Pssssjjjttt!' haalde weinig uit. Ik deed mijn sportschoenen aan, rolde een ouwe Nieuwe Revu op en ging naar buiten. Een paar rake tikken later waren de honden lekker rustig. Toch konden ze nog niet geloven dat ze niet mochten blaffen, dus was het een half uur later weer raak, met dank aan Nieuwe Revu. Hierna hadden we geen kind meer aan ze. Het lijkt erop dat in dit geval dan toch de Man het gewonnen heeft van de Beast. En het waren er nog twee ook!

January 25, 2003

Cepillo!

In september vorig jaar heb ik al eens geschreven over een lichte vorm van dwangneurose, die alle kinderen schijnen te ontwikkelen. Bekendste voorbeeld daarvan is het niet op de lijntjes trappen. Vanmorgen was Luchiano in de weer met een of ander apparaatje waarmee je kleine discusjes door de kamer kunt schieten. Hij heeft drie van die discussen, ter grootte van een cent. Een rode, een groene en een gele. Je zou er zomaar een stoplicht verkeerslicht van kunnen maken.

Luchiano was er druk mee aan het spelen. Eerst schoot hij een groene weg, dan een rode. Vervolgens moest hij, van zichzelf wel te verstaan, om de rode heen lopen en vervolgens kon de gele weggeschoten worden. Ik keek dat zo eens aan en vroeg hem naar de regels. Wel, je mocht dus absoluut niet over de lijn tussen de groene en de rode discus komen, daar moest je omheen lopen. Vraag mij niet waarom, zo was het nu eenmaal. De vraag is of het hier een lichte dwangneurose betreft of de uitvinding van een nieuw spel.

Inmiddels was ik nieuwsgierig geworden of Lucy in haar jeugd ook zulke dingen deed. En ja hoor, het bekende niet op de lijntjes werk. Toen schoot haar te binnen wat ze ook vaak deed. In die tijd reden er veel Volkswagen Kevers rond in Santo Domingo. Als Lucy met een vriendin door de stad ging lopen, speurden zij naar zo'n auto. Wie het eerst een Kever zag, zei zo snel mogelijk: Cepillo!, wat zoveel betekent als borstel. Ik geloof dat het te maken had met de vorm van de auto. In ieder geval moest de verliezer stokstijf stil blijven staan, totdat er wederom een Kever voorbijkwam.

Vanmiddag gaan we dit spel eens nieuw leven inblazen, maar dan wel met Kia of Hyundai in plaats van een Kever. We hebben namelijk nog meer te doen.

January 26, 2003

Verjaardagen

Zaterdag de 25e vierden wij de 41e verjaardag van onze gewaardeerde collega Krijn. Eigenlijk is hij pas de 26e jarig, maar meestal zijn dergelijke feestjes niet om 12 uur afgelopen. Zodoende konden op dat tijdstip de felicitaties nog eens dunnetjes overgedaan worden. Aan Krijn's gezicht te zien verkeerde hij in de veronderstelling dat hij de hele taart in één keer door moest slikken.

Krijn ontvangt geschrokken de felicitaties van GerbysDat hoefde niet. Ons bedrijf SQL Integrator telt op Curacao een man/vrouw of 30. Nu is er op 26 januari nòg een collega jarig. Richel, gefeliciteerd! Maar hoeveel mensen moeten er in een bepaalde groep aanwezig zijn, zodat je veilig kunt gokken dat twee of meer mensen op dezelfde dag jarig zijn? Met andere woorden: Wanneer is deze kans groter dan de kans dat dit niet het geval is? Voor het gemak bestaat een jaar uit 365 dagen.

Denkt u rustig even na, maar hier komt het antwoord al. De kans dat i mensen op een verschillende dag jarig zijn in een normaal (niet-schrikkel) jaar is:

p(i)=365! / (365^i * (365-i)!)

Dit is meteen de moeilijkste zin die ooit in dit blog is neergeschreven. p(22) = 0.52430, p(23) = 0.49270. Dus als er 23 of meer mensen zijn is de kans groter dat er wel twee mensen op dezelfde dag jarig zijn, dan dat ze er niet zijn. SQL Integrator houdt zich dus keurig aan de statistiekregels.

Vanmiddag heeft Luchiano een kinderfeestje. Tirso, de zoon van collega Karin is vandaag vijf jaar geworden. Nog een jarige op 26 januari dus. Voor de niet-wiskundigen onder u heb ik een eenvoudigere statistiekvraag. Hoe groot is de kans dat de Loglijst het vandaag nog gaat doen?

January 27, 2003

Miljoenen

Zoals bekend wordt geld steeds minder waard. Alleen volgens Herman Finkers is dat niet zo, immers hij betaalt nog steeds 75 cent voor een postzegel van 75 cent. Voor andere mensen geldt de stelling wel en daarom moeten we met zijn allen ook steeds meer verdienen om geen koopkrachtveries te lijden. Eigenlijk is die geldontwaarding best een slimme truc. Door mensen er jaarlijks een paar honderd gulden bij te geven, lijkt het in ieder geval of men erop vooruit gaat.

Begin jaren zeventig bestonden er nog limieten. Zo kostte een Rolls Royce, de duurste auto ter wereld, ongeveer 100.000 gulden. En Johan Cruyff, een van de beste voetballers van dat moment, ging voor een miljoen naar FC Barcelona. Voor mij absurd hoge bedragen.

Inmiddels kan men bij Opel, Ford of Volkswagen al lang een auto uitkiezen van meer dan een ton en als een voetbalclub een miljoen gulden neertelt voor een speler, is de kans groot dat ik hem niet eens ken.

Nu wil ik niet ouderwets overkomen, ik begrijp ook wel dat de tijd niet stil blijft staan. Toch denk ik dat de verhoudingen inmiddels enigszins zoek zijn. Waar een wereldklasse voetballer als Cruyff een miljoen kostte, heeft zijn voormalige club FC Barcelona nu moeite om de trainer, Louis van Gaal, kwijt te raken. Bij ontslag ontvangt Van Gaal namelijk een afkoopsom van zeven miljoen euro. Dat is pak hem beet 15 miljoen gulden, let wel: voor ontslag wegens slechte prestaties!

Overigens bedoel ik bovenstaande niet als kritiek op Van Gaal, ik geef de man groot gelijk dat hij deze regeling heeft bedongen en Barcelona zat er zelf bij aan de onderhandelingstafel. Neen, het gaat mij om de voor mij enorme paradox tussen slecht presteren en extra beloning. Men ziet het ook in het bedrijfsleven, bij bedrijven waar het slecht gaat steekt het topmanagement nog een extra bonus in de zak.

De keus is nu aan Barcelona, ofwel Van Gaal met 7 miljoen euro naar huis sturen en in de Primera Division blijven, ofwel de Champions League winnen, maar wel degraderen in Spanje...

January 28, 2003

CasaSpider Update 27.01.2003

Het was al drie weken geleden dat ik mijn echte website (nijhuis.net) ge-update had. Dat werd dus de hoogste tijd. Het afgelopen weekend hadden we twee feestjes, dat betekent veel nieuwe foto's. En als ik foto's heb, krijg ik automatisch meer zin om te schrijven. Zo ben ik.

De volgende onderwerpen komen aan bod in het CasaNews:

  • Een nieuw verhaal van Tanja, Maanden met Randy genaamd.
  • Een samenvatting van de afgelopen weken, met de Bodyscan en de Verkiezingen.
  • Een stukje techniek, met de Feedreader en de Re_Invigorate teller.
  • UTS-borrel afgelopen vrijdag.
  • Collega Krijn werd maarliefst 41.
  • Zoon Tirso van collega Karin werd al 5.

Een hele waslijst dacht ik zo. Op dit moment ben ik aan het herstellen van de update. De vijf gevulde eieren en het bier liggen nog wat zwaar op de maag.

Veel leesplezier!

January 29, 2003

Dutch Bloggies 2003

Sinds maart 2002 schrijf ik hier stukjes in mijn weblog. Toen ik eraan begon wist ik het nog niet, maar eigenlijk deed ik het al die tijd alleen maar om mee te kunnen doen aan de Dutch Bloggies 2003!

Nu is het zover, de voorronde is begonnen. Mocht u CasaSpider een nominatie waard vinden, vul dan CasaSpider en http://casaspider.blogspot.com in alle categorieën in, ja ook in die van Beste vrouwelijke logster, men kan immers nooit weten. Bovendien moeten volgens de spelregels alle categorieën ingevuld zijn. Uiteraard mag u ook andere loggers opgeven, zo ben ik ook wel weer. Klik hier!

Voor de organisatoren van de wedstrijd zit er ook nog een aardige kant aan. Zij mogen de immense hoofdprijs op Curacao komen afleveren, dat is toch wat!

(De Amstel staat koud)

January 31, 2003

UPS, UTS, UPC

Leuk! Pakketjes traceren met UPSNa wat heen en weer soebatten is het mij dan toch gelukt om via de Technical TAR, zie twee postjes eerder, een CD met daarop Oracle 7.3.4 opgestuurd te krijgen. Oracle stuurt alles op via UPS. Ik had eigenlijk nog nooit met dat bedrijf te maken gehad, maar wat ik tot nu toe gezien heb is veelbelovend.

Overigens heb ik de CD nog niet in mijn bezit. Wel kreeg ik een Shipment Notification met een tracking nummer en het adres van de UPS website http://www.ups.com, da's logisch. De website is snel en overzichtelijk. Men geeft op in welk land men woont, daar ging het even fout want de Nederlandse Antillen bestaan voor UPS nog niet en dus woon ik weer in Nederland.

Vanaf dat moment is de website geheel in het Nederlands. De leukste optie is het invoeren van het tracking nummer, daarmee kan men precies zien waar het te traceren pakketje zich bevindt, zie afbeelding.

Het pakketje ging aanvankelijk best hard, maar ligt nu al meer dan een dag bij de Curacaose Douane. Ja, een Oracle CD moet natuurlijk goed onderzocht worden dat begrijp zelfs ik nog wel.

Wat een toeval, maar terwijl ik mijn pakketje zat te tracken bij UPS, kreeg ik hier bij UTS het bericht dat ik gebruik kan maken van Track-It! Helpdesk software. Jammer genoeg een stuk minder overzichtelijk dan het tracken van UPS, maar toch toevallig genoeg om even vermeld te worden.

En alsof het nog niet genoeg is had ik de befaamde huiscolumniste van nijhuis.net op MSN. Tanja is een aardige meid, alleen kan ze niet onthouden dat ik bij UTS gedetacheerd ben. Ik heb haar dit deze maand zo'n drie keer verteld, maar het blijft niet hangen. De conversatie verliep aldus:

CasaSpider says: Vraagje: waar werk ik?
Tanja says: utc
CasaSpider says: Je zit me weer in de maling te nemen he. Tenminste dat hoop ik!
Tanja says: uct
CasaSpider says: Grmbmbl
Tanja says: nog een keer
CasaSpider says: A. upc B. ust C. uts D. ucp
Tanja says: upc A
CasaSpider says: #$##$%R#$^^##$%#
Tanja says: uts
CasaSpider says: He, he. Niet meer binnen vijf minuten vergeten he?
Tanja says: wat?

Vroeger hadden bedrijven nog welluidende namen, zoals Boerenleenbank, tegenwoordig kan men met al die drieletter-combinaties nogal in de war raken. Dat is wederom gebleken.

About January 2003

This page contains all entries posted to blogger in January 2003. They are listed from oldest to newest.

December 2002 is the previous archive.

February 2003 is the next archive.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33