Vanmorgen was ik even aan het internetten, Luchiano keek naar Cartoon Net en Lucy lag nog vredig in haar bedje. Koffie had ik al gezet en ik wilde net een boterham met uien en gesmolten kaas klaarmaken, toen ik de kolder in de kop kreeg.
'Kom, doe eens gek', sprak ik mijzelf toe, 'en maak eens een ontbijtje op bed voor Lucy!'. Nu is het zo dat als ik van mijzelf zeg dat ik romantisch ben, Lucy in een onbedaarlijke lachstuip schiet. Voor de wantrouwenden onder u, neen, ik had ook niets goed te maken, tenminste niet dat ik mij daar bewust van was.
Even later liepen Luchiano en ik met een dienblad met daarop koffie, vruchtensap, een boterham met gesmolten kaas en een eitje de slaapkamer in. Lucy was blij verrast, dat was haar nog nooit overkomen, bij mij dan. Waarom gebeurt dat nou niet veel vaker, dat mannen hun vrouw ontbijt op bed brengen?
Mannen komen van Mars en denken veel praktischer. En als er iets niet praktisch is, dan is het wel ontbijt op bed. Voor je het weet heb je kruimels tussen de lakens of hete koffie over je heen. Eten aan een tafel is gewoon veel handiger, je kunt er ook nog de krant bij lezen of wat surfen op het web.
Vrouwen komen van Venus en zien veel meer het idee erachter, de man die haar attentie geeft en qua locatie is een bed natuurlijk bijzonder romantisch. Het ongemak nemen ze voor lief, vergelijk het met kamperen in eeen tentje. Daar hebben veel mensen betere herinneringen aan dan een vakantie in een luxe-hotel.
Nu nog even een romantische slotzin bedenken... uuhmm... ja, ik heb hem: 'Als we nu allemaal een beetje onze best doen, kunnen Venus en Mars elkaar in het midden (de Aarde, red.) ontmoeten!'.
Niks meer aan doen, CasaSpider.