Main

Vrienden & Bekenden Archives

March 31, 2002

Pascale jarig en een BBQ

Paaszondag. En mijn zus Pascale is vandaag 30 jaar geworden, van harte gefeliciteerd meisje. Zometeen gaat de Spider een poging ondernemen om nog een mooie verjaardagsmail te fabriceren. Het thuisfront in Nederland klaagt sowieso wat over mijn mailactiviteiten t.a.v. de familie. Wel, ter gerustststelling kan de CasaSpider melden dat het niet met opzet is, meer een combinatie van factoren zoals daar zijn werk, gezin, strand en luiheid.

Gisteren zijn we naar een barbecue geweest op Daaibooibaai. Georganiseerd ditmaal door Wilbert&Angelique en Mark&Natasja. En het was een van de beste, zo niet de allerbeste bbq's. Wladek had gezorgd voor een bijzonder grote hoeveelheid lomitu (ossenhaas) en dat ging er in als lomitu (ossenhaas). Ik hou niet zo van koek. Verder was er natuurlijk voldoende bier (Polar) en Amstel. Jammer was wel dat mede-organisator Wilbert niet aanwezig kon zijn, die was al sinds vrijdag bezig met een of andere conversie bij Ennia en het einde was nog lang niet in zicht. Niet zo leuk voor Angelique natuurlijk, die notabene haar ouders op bezoek had.

Wie wel aanwezig was, dat was Walter. Hij arriveerde op de fiets (toch zo'n 25 kilometer), samen met Roland en Mark. Vervolgens ging hij zwemmen met beide heren, en keerde als eerste terug. Niet dat hij gewonnen had, neen, midden in de grote zee bevindt zich een rotsje en daar knalde Walter (wie anders) vol tegenop met zijn rechterhand. 's Avonds revancheerde hij zich door in het donker, met verlichting van een paar fakkels gitaar te spelen. Hierdoor konden de karaoke-artiesten nog enigszins wijs houden. Affijn, het was een gezellige middag/avond zo, wij waren om half tien al weer terug. De die-hards zaten toen nog luidkeels te zingen, of een biertje te drinken.

Pascale, nog een fijne dag en hasta luego!

April 18, 2002

Linux en het treetje Amstel

Vandaag is het een lekker druk dagje. Zojuist hebben we Aqualectra's eerste Linux Database Server naar Nieuwe Haven gebracht. Ik ben nu bezig met een proefconversie en zaterdag worden de spullen uit de oude Windows/NT omgeving overgezet naar Oracle 8.1.7 onder Linux. Een grote stap voor Aqualectra Distribution, maar een kleine voor de mensheid.

Tussen de bedrijven door heb ik nog boodschappen gedaan voor Diamond Piet, die morgen met vrouw en kind een week vakantie op Curacao komt vieren. De CasaSpider verheugt zich er al op. De beheerder van het appartementencomplex nam de boodschappen in ontvangst. Toen hij het treetje Amstel zag, zei hij 'O, dat maak ik vanmiddag wel op.'
'Als er morgen maar een treetje koud in de koelkast staat', reageerde de Spider gevat (...). O ja Piet, het is Nescafe geworden, aangezien ik niet wist wat voor type koffiefilter het koffie-apparaat heeft. Hier gebruiken ze namelijk vaak ronde filterzakjes. Het is maar een weet.

Zometeen een Technical Meeting van 'mijn' bedrijf SQL Integrator. Dat begint met lekkere broodjes zalm, vervolgens een uurtje of anderhalf informatie en daarna een borrel, het favoriete onderdeel.

Totzover Linux, Nescafe en de Technical Meeting.

May 9, 2002

Feyenoord - Dortmund 3-2

Woensdagmiddag (zes uur tijdsverschil) was het zover: de Uefacup finale Feyenoord - Borussia Dortmund. Ik wilde de wedstrijd niet missen, maar ik had geen zin om alleen te kijken. Daarom begon ik wat te ronselen bij mijn bedrijf SQL Integrator. Helaas was de animo niet bijzonder groot. Nu zijn de meeste werknemers Ajax-fans, dus die houden niet zo van voetballen. Alleen hardcore-fan Wilbert den Boer ging mee. We besloten naar Hollywood op de Jan Noorduynweg te gaan.

Om ongeveer kwart over twee kwamen we daar aan en we waren zo ongeveer de eersten en dus enigen. Voordeel hiervan was wel dat wij de beste plaatsen konden uitkiezen, vlak tegen het grote Panasonic scherm aan en voor het podium. Daarop kun je je voeten lekker kwijt. Even later kwam Angelique, Wilbert's vrouw. Zij was helemaal verbaasd dat wij daar bijna alleen in de kroeg zaten. Gelukkig werd het later nog iets drukker.

De wedstrijd begon om kwart voor drie. En wat een wedstrijd was het, zinderend! De adrenaline en Amstel stroomden om het hardst door het bloed. Ondanks de Duitse individuele klasse straalde Feyenoord iets onoverwinnelijks uit. Bij de vrije trappen en penalty van Van Hooijdonk kwam onze plaats bij het podium nog goed uit, daar konden wij onze Amsteltjes even stallen. Dat vergemakkelijkt het juichen.

Toen de wedstrijd eindelijk om half vijf afgelopen was, waren wij de Kampioenen van Europa! Hieronder een foto van de mede-kampioenen.

Wilbert en de CasaSpider

Angelique moest al vrij snel naar huis, boodschappen doen. Eigenlijk moest ik dat ook. Wilbert en ik waren echter zo vol van de wedstrijd dat wij nog even hebben nageborreld tot circa half negen. Vervolgens wilden we ergens bij een snack (=eetgelegenheid) iets gaan eten, we konden de snack waar we hadden afgesproken echter allebei niet vinden, nou ja.

Het was een enerverende dag...

P.S. Wie vindt dat de CasaSpider wat vreemd op de foto staat, wel dat is nog niks. Een paar jaar geleden werd Feyenoord landskampioen. Toen heeft de Spider zijn Feyenoord pyama (van toen hij 11 was) aangetrokken, daar heb ik nog veel reacties op gehad...

May 21, 2002

Wielen

In ieder land bestaat criminaliteit. Zo, dat weten we ook weer. Verschillend is wel de wijze waarop de criminele handelingen worden verricht en ook de doelen kunnen anders zijn. Neem nu bijvoorbeeld de auto. In Nederland zijn auto's regelmatig doelwit van crimineel gedrag. Het gaat dan om met name autoradio's en laptops. Op Curacao zijn joy-riding en wielen de hot issues.

De auto's die ons via de werkgever ter beschikking worden gesteld, lenen zich niet bijzonder voor joy-riding. Ze hebben daarentegen wel wielen. Toen ik mijn Golfje pas had, kwam ik om een uur of 1 's avonds uit een kroeg, stapte in mijn auto en wilde wegrijden. Ik hoorde een krassend geluid en dacht dat er een steen in de weg lag. Ik gaf wat meer gas. Het gevolg was dat het krassen ook harder werd. Ik ging eens poolshoogte nemen en wat bleek, het rechterachterwiel ontbrak. De bouten van de andere wielen waren reeds losgeschroefd, maar kennelijk voelden de crimineeltjes zich betrapt.

Al vrij snel na de introductie van de Toyota Yaris, loste dit model de Golf af als populairste om wielen van te verwijderen. Toen collega Wim een auto moest uitzoeken, deed ik hem dus de tip van de hand om geen Toyota Yaris te nemen. En wat blijkt, afgelopen vrijdagnacht werd collega Wilbert, die wel een Toyota Yaris heeft, enige wielen lichter gemaakt.

Op zijn site beschrijft Wilbert op komische wijze hoe Angelique en hij erachter kwamen dat er iets aan de hand was met de auto. Ook leuk is om te lezen hoe de wielloze Yaris op een truck wordt geladen om hem weg te slepen. Maar het leukste zijn toch Wilbert's pogingen om aangifte van de diefstal te doen bij de Curacaose Politie. Hieronder een fragment:

Toen volgde de eerste vraag. 'Waar zijn de wielen van uw auto gestolen?' 'Op de Maahaaiweg.' Dit bleek niet voldoende informatie. 'Ter hoogte van welk huisnummer?' 'Dat weet ik niet, ter hoogte van café 'De Tropen', maar welk nummer, geen idee.' De agente keek me een beetje vreemd aan en zei: 'Dan kunt u dus geen aangifte doen.' Ik keek haar recht in de ogen zonder ook maar een spier op mijn gezicht te vertrekken. Na een paar seconden begon ze weer naar het papier te staren. Ik wist verder niets te zeggen dus bleef zwijgend op de stoel zitten. Na een minuut stilte vervolgde de agente met het stellen van de vragen die op het papier stonden. Na de laatste vraag, vroeg ze wederom: 'Waar zijn de wielen van uw auto gestolen?' Ik zei, 'Aan de Mahaaiweg, ter hoogte van café 'De Tropen'…' Na een tijdje stilte vroeg ze nog één keer om het huisnummer, wat ik natuurlijk nog steeds niet kon vertellen. Tenslotte schreef ze in en om het vakje huisnummer in zeer kleine lettertje: nabij café 'De Tropen'.

Toen mijn wiel gestolen was, heb ik geen aangifte gedaan. Dat kwam omdat ik al eens eerder wel aangifte had gedaan van een gestolen gasfles. Na een keer aangifte te hebben gedaan, weet men genoeg.

June 6, 2002

Wim leert Papiamentu

Mijn directe collega Wim Jans heeft op zijn weblog een dynamisch Leer-Papiamentu-Tooltje. Iedere keer als de pagina ververst wordt, staat er een nieuw woordje met de bijbehorende betekenis. Vanmorgen sprak Wim even met Henriette, een Antilliaanse collega. Overigens is Henriette een man, dat geldt hier voor bijna iedereen met een vrouwennaam. Maria, Cecilia, Felicia... allemaal mannen! Het betreft dan wel achternamen, maar toch. Henriette heet Ludwin van voren.

Affijn, Antillianen waarderen het altijd zeer als Nederlanders een beetje hun best doen om in te burgeren. Dit gebeurt namelijk veel te weinig. Terwijl men in Nederland op hoge poten van alle vreemdelingen eist dat zij zich snel aanpassen en de taal leren, komen veruit de meeste Nederlanders op Curacao niet veel verder dan 'ajo' of 'dushi'. Henriette vond het dan ook erg goed van Wim dat hij zich inspande om Papiamentu te leren en dat nog wel wereldwijd op zijn website. 'Mi ta gosabo', zei Henriette tegen Wim, wat zoveel zeggen wil als 'Vind ik leuk van jou'.

Nu is Wim's Papiamentu nog niet perfect, dus hij verstond 'Mi ta gustabo'. Dit betekent 'Ik vind jou leuk', toch een beetje twijfelachtig in de man-man communicatie, zeker op Curacao. Maar nee, Henriette zei het nog een keer en nu verstond Wim 'Mi ta gusabo', zonder 't' dus. Collega Richard en ik kenden beiden het woord 'gusa' niet, dus togen we gedrieen naar Henriette. En hij sprak dus de verlossende woorden 'Mi ta gosabo', waarna alles duidelijk werd. In de belendende kamer werd er door de Helpdesk-medewerkster flink gelachen, toen zij ons hoorde zeggen dat Henriette misschien 'Mi ta gustabo' tegen Wim had gezegd. Neen, dat kan hier echt niet...

June 7, 2002

Dik's Logica

Dik H. is een collega van mij bij SQL Integrator. Zoals zovelen is hij via omscholing in de IT terechtgekomen. Van huis uit is hij wiskundige. Dik kan ook goed schaken. Bovendien houdt hij van wiskundige raadsels en absurde logica. Net als ik. Vanmorgen hadden we het samen met een andere collega, Marlieke, over verleden en tegenwoordige tijd en het exacte gebruik daarvan. Impliceert bijvoorbeeld de zin 'wij woonden samen' dat betrokkenen nu niet meer samenwonen? Wel, dat ging een tijdje door en van het een kwam het ander. Op de buro's in onze kamer stonden drie laptops. Dik's logica luidt nu als volgt: als er drie laptops op de buro's staan, dan staan er logischerwijze ook twee laptops op de buro's. Als die bewering waar is, volgt daaruit dat je ook kunt zeggen: 'Er staat een (1) laptop op de buro's.' Na een (1) komt nul, dus is het (voor Dik) dan nog maar een kleine stap om te concluderen dat er geen laptops op de buro's staan. Logisch, toch?

We gingen door over het getal nul, dat toch wel specifieke eigenschappen heeft. Zo mag je er bijvoorbeeld niet door delen. Marlieke vond dat je eigenlijk ook bij nul moet beginnen te tellen, maar ja dat doet niemand. Nou is dat niet helemaal waar, luister maar...

Iedere zaterdag ga ik met Luchiano van vier in bad. Het jong vindt het prachtig om in het ligbad te glijden. Ik vind dat wat minder, want dan moet ik op de zijkant gaan staan en me aan de spijltjes voor het raam vasthouden. Er dient dus altijd onderhandeld te worden hoevaak Luchiano mag glijden.

CasaSpider: 'Ok jongen, je mag vijf keer glijden.'
Luchiano: 'Nee, zeven keer!'
CasaSpider: 'Nou vooruit, zes keer.'
Luchiano: 'Goed dan.'

Als hij voor de eerste keer in de badkuip glijdt, tel ik braaf: 'En dat was een!'. 'Nee papa', zegt het varken dan, 'dat was nul! We beginnen bij nul.'

En nu bid ik tot alle bestaande en onbestaande Goden dat Luchiano niet op Dik gaat lijken...

June 8, 2002

Nieuwe auto's

Gisteren werd door het leasebedrijf de eerste lichting nieuwe auto's afgeleverd. De mijne zat er niet bij, dat duurt nog wel een paar maanden. Ik heb namelijk wat bijzondere eisen, de belangrijkste zijn een schuifdak, hier moon-/sunroof geheten, en lichtmetalen velgen. Op zich geef ik niet zo om lichtmetaal, wieldoppen kunnen ook heel mooi zijn. Probleem op Curacao is echter dat je die wieldoppen eraf moet halen. Als je dat namelijk niet doet, doet iemand anders dat wel voor jou. Voor vier plastic wieldoppen brengt men het hele eigen risico in rekening, 500 gulden. Een nieuwe auto zonder wieldoppen ziet er echt niet uit, vandaar dat lichtmetaal.

Ter gelegenheid van de aflevering bracht het autoleasebedrijf ook nog wat koud bier mee. Het voornaamste gespreksonderwerp was uiteraard Auto's. De drie mannen van het leasebedrijf mengden zich gezellig onder de IT-ers, op zich al een hele prestatie. Op een bepaald moment liep hun directeur op Wim Jans af, die hij echt niet kende, en vroeg hem: 'Kom jij uit Belgie?'

Nu komt Wim Jans ook echt uit Belgie, die directeur nam toch wel een groot risico, ik bedoel het zal je als Hollander maar gezegd worden! Zie ik zo bleek? Geintje natuurlijk, ik heb niets tegen Belgie, integendeel. 's Avonds zijn we dan ook, samen met Wim en zijn vrouwen, lekkere Leffes en Westmalles gaan drinken op Pleincafe Wilhelmina.

June 14, 2002

Hectische tijden

Het is een beetje druk de afgelopen dagen. Gisteren hadden we na het werk een borrel bij SQL Integrator. Ja, druk he? Nou, toch wel, want Ilona, de dochter van Verina van Diamond Piet zou om 18:05 op Curacao landen. En de borrel zou om 17:00 uur beginnen. Een borrel behoort altijd een reden te hebben, ditmaal was het het afscheid van zowel Ralph als van de stagiaires Bas en Wiart. Helaas meenden de stagiaires eerst nog een presentatie te moeten geven van wat zij zoal gepresteerd hadden. Dat zal wel bijzonder veel zijn geweest, want de presentatie liep aardig uit. Pas om 17:30 of daaromtrent konden de eerste blikjes Amstel geopend worden.

In de tussentijd keek ik op het Curinta Flightschedule hoe het stond met de KL785. Wat een geluk, hij had vertraging tot 18:40. En tot mijn grote vreugde even later zelfs tot 19:15. Nu hoefden we pas om iets over zevenen richting Hato Airport te vertrekken. Voor Ilona was de vertraging natuurlijk minder leuk. Na een bord Kentucky Fried Chicken was die ellende echter snel vergeten. Op dit moment heeft de KLM trouwens al vertraging tot 19:50, dus ze heeft eigenlijk nog geluk gehad.

De tandarts, houdt het dan nooit op? Neen, een van mijn kiezen deed een beetje pijn bij het kauwen. Aangezien ik binnenkort op vakantie ga, wil ik niet het risico lopen dat een verborgen wortelkanaalontsteking juist dan de kop opsteekt. Tevens wilde ik van tandarts wisselen, gezien de ervaringen dit jaar (zie de Archives). Supercommentator Henk Rook wees mij op het bestaan van Valentina Engelhardt, hij had goede ervaringen met haar, dus daar wilde ik naartoe. Helaas kon ik geen afspraak maken, maar moest gewoon tussen acht en tien uur daar op mijn beurt gaan wachten. U raadt het al, om 10 uur was het zover. Gelukkig is de kies op zich goed, dus er is geen verdere behandeling nodig, nou ja, de mondhygieniste mag een paar honderd gram tandsteen verwijderen.

En last but not least, het ging immers om drukte, zit ik nu op een filetransfer te wachten van Barber naar Otrabanda. Het betreft slechts 15 Megabyte, maar we hebben hier nog geen ADSL, helaas. Dit in het kader van een upgrade van al onze servers naar Windows2000 bij Aqualectra Distribution. Dat betekent nog veel meer werk voor het weekend.

June 16, 2002

Windows Upgrade (2)

Vrijdagavond begonnen, gisteren drie uurtjes gewerkt en nu alweer bijna vier uur hier, bij Aqualectra Distribution. Het einde is nog niet in zicht. Feitelijk zitten we straks in een zogenaamde Mixed-Zone, met zowel NT- als Windows/2000 Servers. Dat heeft nogal merkwaardige effecten op de permissies. Merkwaardig is niet hetzelfde als plezierig in deze context.

Wel plezierig is dat collega Wim nu ook mijn buurman is. Nadat wij (Lucy, Luchiano en Ilona) om een uur of negen terugkwamen van Pleincafe Wilhelmina met een grote Kaas/Pepperoni-pizza, was bij de buren de housewarming-party al begonnen. Snel dus de pizza naar binnengewerkt en op naar het feest. Er waren niet zoveel mensen, toch was het een bijzonder heftige party. Laten we zeggen dat het huis goed is ingezegend...

August 6, 2002

Colombia

Elvira, de vaste schoonmaakster van Aqualectra Distribution heeft twee weken vakantie. Zij wordt vervangen door Dahiana, een Colombiaanse dame. Op een aantal gebieden een hele vooruitgang, zo is Dahiana bijna veertig jaar jonger dan Elvira. Vanmorgen hadden we het over de aankomende visumplicht voor Colombianen op Curacao. De Colombiaanse ambassadeur is hier fel tegen gekant, logisch. Zijn belangrijkste argument is dat de (drugs)criminelen hun weg toch wel naar Curacao vinden en dat juist touristen en mensen die wel goeds in de zin hebben zullen worden afgeschrikt.

Zojuist hoorde ik op Radio Hoyer dat vanmorgen de 26e moord van dit jaar op Curacao plaatsvond. Het betrof reeds de achtste Colombiaan. Zoek het verband...

August 8, 2002

Nogmaals Colombia

Gisteren is Alvaro Uribe als nieuwe president van Colombia geïnstalleerd. Hij volgt Pastrana op. Het beroep president lijkt mij persoonlijk wel wat: status, macht, geld en vrouwen. Toch zou ik niet graag in Uribe's schoenen staan. De hoofdstad Bogota was afgegrendeld, het luchtruim verboden terrein en maarliefst 20.000 soldaten moesten de veiligheid van Uribe garanderen. Bovendien werd de inauguratie in besloten kring gevierd. Dit alles om Uribe in ieder geval levend aan zijn ambtstermijn te laten beginnen.

Kort samengevat zijn de problemen in Colombia de enorme armoede onder het grootste gedeelte van de bevolking, de terroristische FARC organisatie, die schatrijk geworden is door drugs en ontvoeringen (tien per dag) en natuurlijk de naam van drugsland nummer één in de wereld. Ga er maar aanstaan. Van het LPF wordt in Nederland betwijfeld of ze de vier jaren vol gaan maken, bij Uribe is het meer de vraag of hij over vier jaar nog leeft. Op de dodenlijst van het FARC staat hij op nummer één.

Gisteren had ik overigens een leuk gesprekje over Colombia met Dahiana, onze schoonmaakster. Zij vroeg mij of ik al ooit in Colombia was geweest. 'Nou nee, het lijkt me wel een mooi land, maar ik heb geen zin om ontvoerd te worden', antwoordde ik haar.
'Ach, dat valt best mee, dat gebeurt alleen in de bergen. Hoef je echt niet bang voor te zijn', aldus Dahiana.

Drie minuten later vroeg ik haar of zij Colombia niet miste. 'Niet echt, twee jaar geleden ging ik ernaartoe, maar het is daar zo crimineel, nee ik heb liever mijn rust!'. Ja, ja, en mij daar zo heen sturen zeker...

Wim geeft cursus

Een uurtje of wat geleden ben ik thuisgekomen van onze interne SQL Integrator cursus Oracle 8i, verzorgd door goeroe Wim Jans. Vele nieuwe features passeerden de revue en Wim bleek een onderhoudende docent. Immers, niemand is in slaap gevallen. Dat Wim zo onderhoudend is, daar kan hij zelf niets aan doen. Hij heeft gewoon geluk gehad dat hij uit Belgie komt.


Wim Jans, Oracle8i (en 9i) Goeroe


De opkomst viel me iets tegen, een man of tien schat ik. Gelukkig was er voor meer lunchpakketten gezorgd, maar die gingen desondanks op. Ja, een Oracle-cursus staat gelijk aan twee uur hard werken op het land. Wij hebben onze kennis-injectie achter de rug.

Op een eiland als Curacao is het een beetje behelpen met cursussen, het kost teveel geld om iedereen elke keer maar naar Nederland te sturen. Daarom moeten we inventief zijn en zo'n interne cursus is daar een uitstekend middel voor. En ook voor de docent van die avond is het een zeer leerzaam event, zowel door de voorbereiding die hij/zij in het onderwerp heeft moeten steken, als door de oefening in presenteren.

September 5, 2002

Wij lopen niet graag

Curacao is maar een klein eilandje, zo'n 440 vierkante kilometer. Toch zijn er mensen die hier met gemak 35.000 kilometer per jaar rijden en zelf kom ik toch ook wel aan de 18.000 kilometer. Dat komt doordat hier alle verplaatsingen met de auto worden uitgevoerd. Toen ik net op Curacao woonde verbaasde ik mij daar nog over. Mijn toenmalige collega Joep K., die er prat op ging zo min mogelijk te bewegen en al moeite had om het woord sport uit te spreken, spande de kroon. Joep's tandarts woonde bij hem in de straat, op een meter of 50. Toch ging Joep altijd met de auto naar de tandarts, behalve één keer. In een vlaag van verstandsverbijstering dacht hij 'Kom, laat ik eens sportief doen en dat hele eind gaan lopen'. Joep nam plaats in de wachtkamer en begon met wachten. Het wachten duurde nogal lang en na een tijdje ging hij toch maar op zoek naar de tandarts. Toen hij haar even later gevonden had, riep de tandarts uit: 'Meneer K., bent u er al? Ik keek naar buiten en zag uw auto niet staan, dus ik dacht hij is er nog niet!'. Joep is hierna nooit meer gaan lopen.

Bij mij heeft het even geduurd voordat ik zo ging denken. Luchiano is ermee opgegroeid. Gisteren gingen we samen naar Centrum Supermarkt. Normaliter parkeer ik de auto vlak voor de ingang, nu was het druk en moest ik iets verderweg een plaatsje zoeken. Daar beklaagde Luchiano zich al over. Het werd nog erger toen ik hem mededeelde dat we ook nog moesten gaan pinnen. De pinautomaat staat toch zeker 200 meter van de ingang af. 'Hè verdorie, waarom moeten we nu geld halen, ik wil geen geld halen en ik wilde niet naar Centrum, ik wil naar Mangusa!', begon het jong te sputteren.
'O ja, en waarom wil je dan naar Mangusa (een andere supermarkt)?', vroeg ik.
'Nou, daar zit de pinautomaat naast de ingang, dan hoef ik niet zover te lopen', legde het varken uit.

September 8, 2002

Paloma y Unamuno

Gisteren heb ik twee websites ge-update. Deze week is Amal de Chica de la Semana. Amal is één van de drie Eindhovense zusjes die eind juli op Curacao vakantie kwamen vieren. Marilyn en Nadia zijn haar voorgegaan als Chica. Bekijk haar foto's en breng uw stem uit.

Overigens is de aantrekkelijke jongedame op de foto niet Amal. Ik had al geschreven dat ik twee websites heb ge-update en de tweede is die van Unamuno. Wat is Unamuno hoor ik u denken. Unamuno is een instituut op Curacao waar men Spaans kan leren. Tevens kunnen Spaanstaligen er Nederlands en Engels studeren. Eigenaresse en docente van het instituut is Paloma, die hier dus wel op de foto staat.

In januari 1998 begon ik bij Paloma met mijn Spaanse les. En ik moet zeggen, ik ken geen betere docente. Als je precies doet wat zij zegt, ben je na een half jaar doctorandus Spaans. Helaas kan vrijwel niemand het opbrengen om zoveel uren aan huiswerk te besteden, ik na een tijdje ook niet meer. Toch heb ik er in minder dan drie maanden redelijk Spaans leren spreken. Samen hebben we de Unamuno website inelkaar gezet.


Paloma, La Profesora de Unamuno

Gisteren was ik na lange tijd weer eens bij Paloma op bezoek, onder anderen om wat wijzigingen in de website aan te brengen. Het was een erg leuke bijeenkomst en met een beetje geluk start ik deze maand nog met een gevorderdencursus bij haar. Overigens is Paloma niet alleen docente, ze is ook nog eens erg sportief. Zo is zij al jaren de snelst hardlopende vrouw van Curacao en ook op de Triathlon staat zij haar mannetje. Aangezien haar grootste concurrente momenteel in Nederland verblijft, heeft zij goede hoop om vandaag de Triathlon winnend af te sluiten. Succes, Paloma!

Ik ben nogal gefascineerd door het Toeval. Gisteren las ik een commentaar van Yannah op mijn weblog. Zij schreef dat zij in februari misschien naar Curacao komt en vroeg mij of er een school is waar men Spaans kan leren. Op het web had zij nog niets gevonden. Is dat nou toevallig of niet, dat ik net op die dag na drie jaren iets aan de website van een Spaanstalig instituut heb gedaan? Dacht het wèl!

October 5, 2002

Zwembaden

Op een eiland met een lengte van zo'n 60 kilometer en een gemiddelde breedte van nog geen 8 kilometer kan men nooit ver verwijderd zijn van een strand. Slechts aan de noordkust van Curacao zijn geen stranden te vinden, de wind beukt de golven daar tegen de kust aan. Dit resulteerd in fraaie, door de woeste zee uitgehouwde inhammen in de rotskust.

De overige zijden van Curacao zijn gelukkig wel overladen met strandjes. Als er zoveel strandjes zijn, dan lijkt de behoefte aan een zwembad in de tuin niet zo groot. Vanavond gaan we naar het verjaardagsfeest van Barbara van Roland (...) en zij beschikken sinds enige maanden over zo'n zwembad. Het feest begint pas laat, dus het is nog niet zeker of er ook gezwommen gaat worden.

Volgende week is er een heuse poolparty bij Mark & Natascha ter gelegenheid van hun verjaardagen. Om drie uur begint het en vanaf een uur of vijf is er een Barbecue. Hun poolparty is nu al bijna legendarisch. Voordelen zijn dat het eten dichtbij is, er voor goede muziek gezorgd wordt en men naar een gewoon toilet kan gaan. Bovendien wijst de praktijk uit dat er in zo'n zwembad veel meer gezwommen wordt dan in zee. Twee jaar geleden raakte ik er bij een spelletje mijn zwembroek nog kwijt.

Onze huisbaas heeft de afgelopen week ons huis geel geschilderd. Ik zal eens voorzichtig insinueren dat deze prachtige kleur nog veel beter tot zijn recht komt bij het diepblauwe water van een zwembad.

October 10, 2002

And the winner is...

Gisterenavond kwam Cai bij ons eten. Vier jaar geleden vertrok hij met zijn toenmalige vriendin naar Nederland. Hij vond een goede baan bij CMG, maar na vier jaar begon het bloed toch te kriebelen en wilde hij terug naar Curacao. En zo begon Cai op 1 september bij zijn oude werkgever, de Bank van de Nederlandse Antillen. Vele ervaringen rijker en een vriendin armer. Als u op de link klikt ziet u overigens het werkelijk schitterende nieuwe gebouw van de Bank, het lijkt wel of banken nooit te lijden hebben van economische recessies.

Cai kwam dus eten. Lucy had zich uitgesloofd en het eten smaakte erg goed. Maar daar ging het allemaal niet om, we zouden gaan dominoën. Domino lijkt best veel op klaverjassen, eigenlijk moet je het met zijn vieren spelen, met twee paren. Maar het kan ook met zijn tweeën of drieën. Iedereen speelt dan voor zichzelf. Cai is een ervaren domino-speler, om over Lucy nog maar te zwijgen. Wat schetst hun verbazing toen gaandeweg de CasaSpider een steeds grotere voorsprong nam. Cai en Lucy wisselden zelfs nog van plaats om het tij te keren, maar dat is natuurlijk net zo'n wanhoopspoging als bij de supermarkt van rij verwisselen. Zul je net zien dat in de nieuwe rij een nog problematischer geval staat, waardoor het allemaal nog langer duurt.

Aan het eind van de avond liet de stand niets aan duidelijkheid te wensen over: Spider 13, Cai 7 en Lucy 4. Zaterdag wordt er wederom gedominoot, eens kijken of het toch gewoon beginnersgeluk was...

October 13, 2002

Pool Party at Kolonelsweg

De Kolonelsweg ligt in de wijk Amerikanenkamp. Laatst kwam deze wijk nog in het nieuws door een vondst van bijna 500 kilo cocaine in een woonhuis. Negen Colombianen en twee Antillianen werden gearresteerd.

Luchiano, Roland, Barbara, Ino & Walter 's avonds laat in de PoolHet meest bijzondere vond ik zelf nog dat er in de tuin circa 52 Pitbull Terriers werden aangetroffen. Deze dieren waren strategisch in de tuin opgesteld, zodat het schier onmogelijk was om ongemerkt en bovenal ongeschonden het betreffende huis binnen te dringen.

Gelukkig gebeuren er ook positieve dingen in Amerikanenkamp en één daarvan is de jaarlijkse Pool Party van Mark & Natascha. Gisteren was het weer zover en zo tussen drie en vier uur arriveerden de meeste bezoekers.

Het schema is simpel doch doeltreffend. Eerst lekker zwemmen en spelen, met en zogenaamd voor de kinderen. Uiteraard zijn flesjes bier toegestaan in het zwembad. Zo tegen zessen gaat de barbecue aan en wordt er gegeten. Vervolgens wordt er wat gekletst, gedronken, gedanst. Lucy rookte nog een heerlijke Cohiba sigaar, die Mark uit Cuba had meegenomen.

Ditmaal stond er ook nog een heuse domino-match op het programma. Ramses had goede stenen meegenomen en zo mochten Lucy en ik het opnemen tegen Ramses en Wilbert. De eerste wedstrijd wonnen we met 8-6, de tweede verloren we met 3-7. Bij het zien van de wedstrijd kregen anderen er ook zin in en zo namen Mark en Marleen even later de plaatsen van Lucy en de Spider in. Nog een paar keer en iedereen is aan het dominoën.

Luchiano gedroeg zich voorbeeldig als altijd en wilde zo tegen tien uur 's avonds nòg een keer zwemmen. Roland beloofde goed op hem te letten en zo had het jong de grootste pret. Om elf uur was het voor ons wel genoeg. Complimenten aan Mark & Natascha voor de perfecte organisatie en hun gastvrijheid. Dinsdag staat de volledige fotoserie op http://www.nijhuis.net.

November 2, 2002

Wilbert's Afscheid

Gisteren vond er een SQL Integrator borrel plaats ter gelegenheid van het afscheid van Wilbert en Angelique. Precies een jaar geleden kwamen zij aan en het was ook de bedoeling om precies een jaar te blijven. Ja, het zijn me Pietjes Precies, die Wilbert en Angelique.

Gedurende het gehele jaar was Wilbert gestationeerd bij Ennia en daar heeft hij uitstekend werk verricht. Dat bleek ook wel uit de grote opkomst van Ennia medewerkers. Die kwamen heus niet (alleen) voor het bier.

Ook Angelique heeft het hier goed gedaan, zij heeft als pedicure gewerkt bij o.a. hotel Van der Valk. Nu is het tijd om terug te gaan naar Dongen (Noord-Brabant, red.). Zelf zou ik het wel weten als ik moest kiezen tussen Curacao en Dongen, maar Wilbert en Angelique weten het kennelijk ook.

Ze hebben hier veel meegemaakt, laatst nog een overstroming in huis, maar ook diverse contacten met de politie. Om aangifte proberen te doen, voor de duidelijkheid. Een auto waarvan de wielen waren gestolen en een andere auto die bij Mambo helemaal gesloopt is. Alle verhalen zijn te vinden op hun website.

Ook hebben Wilbert en Angelique gebruik van hun geografische positie gemaakt door op vakantie te gaan naar Venezuela en Suriname. Vanmiddag gaan we nog even naar het wielrennen kijken en morgenavond vliegen ze dan echt. Ik denk dat het een welbesteed en nuttig jaar is geweest en wens ze veel succes en plezier in Dongen!

November 10, 2002

Nederlaag & Gloria

Het is regenachtig op Curacao. Noodgedwongen wordt het strand minder bezocht. Dat heeft niet alleen gevolgen voor de gezonde teint, maar ook voor de voorraad Chica de la Semana's. Zojuist heb ik de laatste opgemaakt op La Chica Merengue gezet.

Chica de la Semana: Gloria!Gloria is, zoals vrijwel alle Chica's een zeer sympathieke dame. Het is opvallend dat met name de uit Colombia afkomstige dames zo vriendelijk zijn. Erg jammer dat het zo'n zootje is in dat land, anders zou het een waar vakantieparadijs zijn.

Nu moeten wij hopen dat het vanmiddag niet regent, zodat Lucy een nieuwe voorraad kan aanleggen. Vergeet overigens niet uw stem uit te brengen, dat stellen de dames zeer op prijs!

Zaterdag was een verregende dag, gelukkig mocht ik twee uurtjes werken. Voor de rest hebben we niet veel uitgespookt. Dit ter voorbereiding van de grote Domino-Match 's avonds bij Cai.

Na een uitstekend door Cai geprepareerde maaltijd, met dank aan Chinees Rose Garden, werden de twee tafels bemand. Om een of andere reden werd er niet gewisseld en dus speelden Lucy en ik de hele avond tegen Cai en Mark. Natascha keek toe bij onze tafel en verzorgde op voortreffelijke wijze de aanvoer van bier.

Het was een serieuze pot, dat komt ook omdat met name Mark en ik nog diep moeten nadenken. Cai dominoot al heel wat langer en Lucy is met dominostenen geboren. De eerste wedstrijd wonnen wij met 10-7. In de tweede partij werd onze overwinningsroes echter wreed neergesabeld door onze ontketende tegenstanders. Met 11-6 werd ons de oren gewassen. Er moet nog heel wat geoefend worden.

December 26, 2002

Tweede Kerstdag

Kerstdiner bij Roland & BarbaraNog steeds een beetje rillerig, maar niet zo beroerd als ik had verwacht, zit ik achter mijn computer, rechts een kop koffie, links drie boterhammen met kaas en uitjes uit de oven.

Zojuist is Lucy opgestaan, ook zij heeft het Kerstdiner bij Roland & Barbara overleefd. Kerstmis op Curacao is al bijzonder, dat hoeft geen betoog. Zon in plaats van sneeuw, dat is wel even wennen. Dit was mijn achtste Kerst op Curacao, dus ik ben inmiddels wel gewend. Mijn eerste Kerst hier, in 1995, was dat nog niet het geval. Ik was dan ook blij met de uitnodiging van Roland en zijn toenmalige vrouw Aimee om deel te nemen aan hun Kerstdiner. Aangezien alle import-Nederlanders geen familie op Curacao hebben, leek het hun een goed idee om met een man of twintig samen het Kerstdiner te nuttigen. In 1995 gebeurde dat voor de tweede keer.

Alle deelnemers werden in kookgroepen ingedeeld, zo waren er twee voorgerechten, drie hoofdgerechten en twee toetjes. Ieder jaar raakten de kokers beter ingespeeld op wat en met name hoeveel mensen kunnen eten. In het begin werd er namelijk veel te veel gekookt. Leuk detail is dat Roland drie of vier deuren uit de sponningen schroefde, de deuren dienden als tafels voor het grote gezelschap.

Gisteren vond het Kerstdiner voor de negende maal plaats. Er hebben zich nogal wat wijzigingen voorgedaan, zo is Roland verhuisd, staat nu Barbara aan zijn zijde en wat mijzelf betreft ben ik getrouwd en breng een kind mee. Dat hadden we zeven jaar geleden allemaal niet kunnen bevroeden. Het diner was een succes, de zaken worden tegenwoordig professioneel aangepast. Er worden geen deuren meer uit de sponningen geschroefd, neen, de houten tafels en stoelen worden nu gehuurd. Qua gerechten zijn we overgeschakeld op tapa's en dat beviel wonderwel. Nu was er toch al een tendens om de gerechten kleiner van omvang te maken, maar dit was een zeer goede zet. Zo'n 14 verschillende tapa's passeerden de revue en aan ieder gerecht was veel zorg besteed. Mijn persoonlijke hoogtepunt was overigens de door Bente persoonlijk bereide sushi, die was in een woord geweldig.

Wij, lees Lucy, hadden een garnalen/aardappel tapa gemaakt, geserveerd op stokbrood met olijfolie en knoflook. Daar hebben we nog een hoop van overgehouden, dus u begrijpt wat ik vanmiddag eet.

January 26, 2003

Verjaardagen

Zaterdag de 25e vierden wij de 41e verjaardag van onze gewaardeerde collega Krijn. Eigenlijk is hij pas de 26e jarig, maar meestal zijn dergelijke feestjes niet om 12 uur afgelopen. Zodoende konden op dat tijdstip de felicitaties nog eens dunnetjes overgedaan worden. Aan Krijn's gezicht te zien verkeerde hij in de veronderstelling dat hij de hele taart in één keer door moest slikken.

Krijn ontvangt geschrokken de felicitaties van GerbysDat hoefde niet. Ons bedrijf SQL Integrator telt op Curacao een man/vrouw of 30. Nu is er op 26 januari nòg een collega jarig. Richel, gefeliciteerd! Maar hoeveel mensen moeten er in een bepaalde groep aanwezig zijn, zodat je veilig kunt gokken dat twee of meer mensen op dezelfde dag jarig zijn? Met andere woorden: Wanneer is deze kans groter dan de kans dat dit niet het geval is? Voor het gemak bestaat een jaar uit 365 dagen.

Denkt u rustig even na, maar hier komt het antwoord al. De kans dat i mensen op een verschillende dag jarig zijn in een normaal (niet-schrikkel) jaar is:

p(i)=365! / (365^i * (365-i)!)

Dit is meteen de moeilijkste zin die ooit in dit blog is neergeschreven. p(22) = 0.52430, p(23) = 0.49270. Dus als er 23 of meer mensen zijn is de kans groter dat er wel twee mensen op dezelfde dag jarig zijn, dan dat ze er niet zijn. SQL Integrator houdt zich dus keurig aan de statistiekregels.

Vanmiddag heeft Luchiano een kinderfeestje. Tirso, de zoon van collega Karin is vandaag vijf jaar geworden. Nog een jarige op 26 januari dus. Voor de niet-wiskundigen onder u heb ik een eenvoudigere statistiekvraag. Hoe groot is de kans dat de Loglijst het vandaag nog gaat doen?

February 17, 2003

Yannah, Bob & CasaSpider

Iets na zessen verhuisden wij gisteren van het Mambo-strand naar Wet&Wild, toch gauw een strandwandeling van zo'n 300 meter. Ik had mijn Het Huis De Bijlen t-shirt aan, om herkend te kunnen worden door de overige deelnemers aan de weblogmeeting.

16.02.2003: Eerste Curacaose Weblogmeeting!We stonden daar met het gebruikelijke groepje een Polar-tje te drinken, toen er een man met een kind op zijn arm naar mij toe kwam. 'Ben jij CasaSpider?', vroeg hij. 'Jazeker!', antwoordde ik naar waarheid. De man wiens naam mij helaas weer is ontschoten, was met zijn gezin op vakantie. Tijdens het naar informatie zoeken over Curacao stuitte hij op mijn websites. Toch grappig.

Net toen ik dacht 'Kom, ik ga eens een rondje lopen met mijn Het Huis De Bijlen t-shirt', stonden daar ineens Yannah (=Tanja) en Bob (=Bob) voor mijn neus. Het werd een korte, maar leuke meeting met ons drieën. Zeg nou zelf, waar vindt men heden ten dage nog een weblogmeeting waarbij men alle deelnemers zonder problemen in de titel van de post kan zetten. Gelukkig had Lucy de tegenwoordigheid van geest om de camera uit de tas te halen, zodat we ook nog eens met de hele meeting op één foto vereeuwigd zijn.

Dat de wereld klein is, nou ja Curacao in ieder geval dan, bleek eens te meer. Bob heeft Spaanse les gevolgd bij Instituut Unamuno van Paloma. Hij is namelijk een collega van Paloma's man R.J. (Erre Chota). Ja, het was een informatief avondje.

February 23, 2003

Bonzai!

Gisteren vierden Ino en Bente hun verjaardagsfeest. Nu heeft de datum 22 februari niets met hun verjaardagen van doen, want die vallen beiden in december. Met het oog op spreiding is het echter geen verkeerde keuze om het feest in februari te geven.

Bonzai! Fc Utrecht - Ajax 1-0!Met name Bente is nogal gefascineerd door Japan. Dat uit zich onder anderen in haar kookkunsten, Bente maakt minstens zo goede sushi als het professionele Cravings alhier. Overigens waren de gefrituurde olijfjes ook erg lekker.

Bente houdt ook erg van tuinieren, dus de connectie met Japan was al snel gemaakt: het kado werd een Bonzaiboom. Ook voor Ino is dat plezierig, want hij doet het tuinonderhoud. Daaronder valt het verwijderen van onkruid en bladeren. In het geval van een Bonzaiboom valt het grove onderhoud nogal mee.

In Nederland woonden Ino en Bente in Utrecht, net als ik overigens. Aangezien ik in Rotterdam geboren ben is het logisch dat ik Feyenoord supporter ben geworden. FC Utrecht is in Nederland echter mijn tweede club.

Toen ik vanmorgen nog ietwat slapjes mijn bed uitkwam zat Luchiano naar Cartoonnet te kijken. Ik zapte even naar ESPN en zag tot mijn verrassing dat FC Utrecht - Ajax bezig was.

Tot mijn nog grotere verrassing was het 1-0 voor Utrecht en er waren nog slechts 12 minuten te gaan. Snel ging ik zitten, stuurde Luchiano naar de computer en begon Utrecht aan te moedigen. Ajax raakte daar zo gefrustreerd door dat enkelen het hoofd verloren. De Engelse commentatoren vonden dat ook, undisciplined zeiden ze.

Utrecht hield de 1-0 vast en Feyenoord staat met 4-0 4-1 voor tegen FC Groningen. Geen slecht begin van de zondag...

About Vrienden & Bekenden

This page contains an archive of all entries posted to blogger in the Vrienden & Bekenden category. They are listed from oldest to newest.

Vreemd is the previous category.

Wereld is the next category.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33