Main

Wereld Archives

April 1, 2002

De bril van een ander

Je woont in Israel. Je dochter van 8 heeft een feestje in een of ander restaurant. Je wordt opgeschrikt door een radiobericht, dat de zoveelste zelfmoordaanslag meldt. Ergens in een restaurant... Of je woont in Palestina. De Israelische tanks stomen vol machtsvertoon je dorp binnen. Agressieve soldaten dringen je huis in, om bij het volgende huis te komen schieten ze eenvoudig een gat in je muur. Je 16-jarige zoon wordt meegenomen...

De wederzijdse haat groeit. Een oplossing is ver weg. Er zijn twee theorieen, de eerste is bemiddelen en de zaak tot rust proberen te brengen. De andere is het conflict uit laten woeden. Bemiddelen lijkt op dit moment weinig zin te hebben. Als er al resultaten behaald worden werkt dat in mijn ogen slechts voor de korte termijn. Het zit te diep, bovendien lijkt met name Israel gebaat bij een eventuele vrede. Uitwoeden van het conflict is ook geen echte optie, daarvoor is de strijd te ongelijk en wordt de haat bij iedere actie alleen maar groter.

De oplossing ligt uiteindelijk in wederzijds begrip, het je in de positie van de ander verplaatsen. Het moge duidelijk zijn dat Israel en Palestina daar nog (licht)jaren van verwijderd zijn. Hier ligt dan toch een rol bij de zogenaamde buitenstaanders. Neem bijvoorbeeld de USA, ik kijk de laatste tijd regelmatig naar CNN en zie tot mijn verbazing dat hier een sfeer gecreeerd wordt waarin de Palestijnen de terroristen zijn en de Israeli's dus de goeden. Ja, dat verbaast mij. Niet zozeer dat men dat vindt, maar wel dat men dat zo naar buiten brengt. Als Palestijn zou ik op deze manier geen enkel vertrouwen in het Westen hebben.

Een les die ik lang geleden geleerd heb is dat wij (mensen) het snel moeten afleren om te denken in goed en kwaad. Tenminste als het over volkeren gaat. In mijn ogen is het statistisch onmogelijk dat een heel volk goed of een heel volk slecht is. Dat lijkt mij buitengewoon sterk. Amerikanen zijn getraind in goed en kwaad denken, de Western is daar zo'n beetje het prototype van. Eigenlijk wel een leuk voorbeeld, zo'n Western. Want tegenwoordig vinden toch veel mensen dat als er dan toch gekozen moet worden, de Indianen eerder de goeden waren dan de cowboys.

Kijk eens wat vaker door de bril van de ander!

September 11, 2002

Domino-Effect

Gisterenavond hebben Lucy en ik gezellig gedominoot. Het werd 7-2 voor mij, beginnersgeluk zullen we maar zeggen. Tenslotte won Lucy in het begin bijna altijd van mij met klaverjassen. Een afgeleide van het spel Domino is het Domino-Effect. Dit effect van oorzaak en gevolg is universeel geldig.

Vorig jaar op 11 september las ik vluchtig de koppen van de Telegraaf op Internet, een vliegtuig was het WTC ingevlogen. Ha, ha. Wat ik precies dacht weet ik niet meer, wel dat het zo onwerkelijk was dat ik Úf aan een grap dacht Úf iets anders dat niet echt kon bestaan. Op het moment dat even later vliegtuig nummer twee zich in de andere toren boorde, was iedereen inmiddels op de hoogte en werd het werk onderbroken om in de kantine naar CNN te kijken.

11 September 2001: het einde van het WTCToen er sprake was van een neergestort vliegtuig op het Pentagon en later nog een die op het Witte Huis had moeten neerstorten, begon ik serieus te denken aan een grootscheepse aanval op de Verenigde Staten. Gelukkig bleef het hierbij.

Nooit eerder heeft een terroristische actie voor een zo krachtig Domino-Effect gezorgd. Afghanistan is bekend. Vergeet echter ook de activiteiten in de westerse landen niet, waar de jacht is geopend op potentieel gevaarlijke organisaties en individuen. Zelfs in Nederland, dat nu een bolwerk van terrorisme wordt genoemd. Dat vind ik niet zo vreemd, want als ik iets kwaads in de zin had, zou ik ook Nederland als uitvalbasis kiezen. Waar anders heb je de kans om gesubsidieerd terrorist te worden?

Binnenkort is Irak naar alle waarschijnlijkheid aan de beurt. Meer dan een jaar na dato. Ik ben er nog niet helemaal uit wat ik van een eventuele aanval op Irak vind. Van de ene kant ben ik van mening dat het geoorloofd is aan te vallen als er een gerede kans bestaat dat de andere partij tot rampzalige dingen in staat is. Van de andere kant moeten met name de Verenigde Staten oppassen om niet (nog meer) de reputatie te krijgen van Big Bombing Brother. Wel heb ik respect voor de manier waarop er nu gelobbyd wordt. Eerst hoog inzetten en dan langzaam wat water bij de wijn doen (Irak moet aan alle afgesproken voorwaarden voldoen). Ondertussen wordt er continue op alle betrokkenen ingepraat. Heel knap.

De grote vraag is nu wanneer het 11 September Domino-Effect uitgeraast zal zijn...

March 21, 2003

Siemens

Gisteren is de oorlog tegen Irak begonnen met een kruisraket-aanval op bepaalde presidentiŽle doelen. De CIA en de NSA (No Such Agency) hadden sterke aanwijzingen omtrent de verblijfplaats van Saddam Hoessein.

De inlichtingendiensten probeerden al tijden lang om telefoongesprekken van Saddam te onderscheppen. In 1991 werd tijdens of na de Golfoorlog ontdekt dat er een ondergronds gesloten glasvezelnetwerk was aangelegd. De glasvezels waren in dik beton gegoten. Het was ondoenlijk om daar lukraak gaten in te boren om een tap te maken.

Sinds kort hebben de Amerikanen de beschikking over apparatuur om toch de signalen van de kabels op te pikken. De stemmen worden onmiddellijk geanalyseerd door krachtige Cray-computers. Op het moment dat Saddam's stem geÔdentificeerd is kunnen zijn coŲrdinaten eenvoudig worden bepaald. Dit schijnt gisteren gebeurd te zijn.

Een mooi staaltje van high-tech. De geavanceerde bekabeling is -legaal- aangelegd door Siemens, bij mijn weten een Duits bedrijf. Wat mij nu bevreemdt is dat Het Westen hier geen weet van had en het dus zelf moest ontdekken. Siemens moet toch documentatie hebben over de ligging en omvang van het netwerk? Zou die informatie niet doorgespeeld worden?

Misschien heeft Saddam alle betrokkenen na gedane arbeid een kopje kleiner gemaakt, gelijk de oude Egyptische Farao's deden met de pyramidebouwers, om te voorkomen dat informatie over geheime gangen en ruimtes zou uitlekken...

P.s. Heeft de oorlog Tonie wakkergemaakt?

March 24, 2003

Houding tijdens de Oorlog

Sinds De Oorlog vorige week donderdag daadwerkelijk begonnen is en schokkende beelden de huiskamers beginnen binnen te sijpelen, merk ik dat veel mensen moeite hebben om een houding aan te nemen. Sommigen zijn van mening dat al onze dagelijkse beslommeringen volkomen onbelangrijk zijn geworden. Anderen menen dat de oorlog juist geridiculiseerd moet worden.

Laat ik mij haasten te zeggen dat ook ik de wijsheid niet in pacht heb. Ondanks dat ik (zeer zeker) geen socioloog of psycholoog ben, interesseren dergelijke processen mij echter wel.

Hoe dingen beleefd worden hangt volgens mij sterk af van de Bandbreedte © die een gebeurtenis voor iemand heeft. Bandbreedte kan in deze context bijna vervangen worden door impact, maar ja, elke theorie heeft nu eenmaal zijn eigen terminologie. Ja, anders win ik nooit de Nobelprijs!

Een voorbeeld: het overlijden van iemands poes of hond kan door betrokkene als erger worden ervaren dan het zoveelste treinongeluk in India, waarbij misschien 33 doden en vele gewonden zijn gevallen. Ethisch gezien is het niet erg verantwoord om nu steeds erger wordende vergelijkingen te verzinnen, mathematisch gezien is dat wel nodig. Laat ik ethisch verantwoord blijven.

Bareuh ergerde zich aan Nicole Kidman die tijdens de Oscar-uitreiking opmerkte: 'Why are we here gathered? Well, I know there is a war and all but art is important too!' Qua Nicole's Bandbreedte kan ik hier wel inkomen, zij heeft gedurende lange tijd naar zo'n Oscar toegewerkt en aan die prestatie wordt niets afgedaan doordat er nu een oorlog woedt. Alleen is het niet erg handig om het zo te verwoorden. Neem de persoon wiens poes is overleden. Deze zal ook niet snel zeggen: 'Ja, dat is allemaal heel erg voor die IndiŽrs met hun treinen enzo, maar mijn arme poes is ook belangrijk!'.

Leed staat op zichzelf, dat moet men nooit tegen ander leed afzetten. Ridiculiseren van een oorlog die bezig is, daar ben ik een tegenstander van. Alleen betrokken partijen kunnen hier naar mijn mening gebruik van maken, als een medicijn tegen de ellende. Als anderen het doen valt het eerder in de categorie van zich geen houding weten te geven.

Wat zegt de Psychologie hier eigenlijk over?

April 11, 2003

Irak, Dag 23

De oorlog in Irak is dag 23 ingegaan, tenminste voor zover nog van een oorlog gesproken kan worden. De echte strijd is denk ik wel gestreden, maar de moeilijkste periode staat voor de deur. Persoonlijk heb ik veel respect voor de kennis van de Verenigde Staten op psychologisch gebied. Kijk alleen maar wie er de beste films maken... :-)

Dat van die films kan echter ook te maken hebben met het feit dat de doelgroep in zekere zin aansluit bij de Amerikaanse denktrant. Waar veel Amerikanen er 100% van overtuigd zijn dat zij Irak nu hebben bevrijd, denken vele bevrijden daar toch anders over. Ondanks de haat jegens Saddam, vooral van Sji'itsche zijde.

De Soeniten zijn nu de gebeten hond. Ik hoop dat de Amerikanen kennis hebben van ťťn van Casa's basistheorieŽn: Het kan nooit zo zijn dat een heel volk slecht is, dat geldt slechts voor individuen. In het verleden hebben de Verenigde Staten niet echt blijk gegeven deze theorie aan te hangen. Neen, men zag met name het Midden Oosten meer als een schaakbord. Even de ene helpen, als die te sterk werd moest er weer een andere partij gevonden worden.

Wat op korte termijn dreigt is Chaos. Er wordt al druk geplunderd en het leven is nu een Survival of the Fittest. Het zijn de sterken die met de waardevolle artkelen weglopen, dat deden ze ook al met de voedselpakketten. Datzelfde geldt ook voor de goede posities en functies zometeen.

Grofweg bestaat ieder volk uit 5% sterken, 5% zwakken en 90% normalen. De sterken hebben de eigenschap dat zij van iedere situatie beter kunnen worden, ja zelfs van een oorlogssituatie. De zwakken zullen altijd uit de boot vallen, zelfs in een supergereguleerde maatschappij als de Nederlandse. Die 90% normalen, daar gaat het om. In goede tijden klimmen zij een beetje, in slechte tijden hebben zij het zwaar, dus ook in de huidige Irakese situatie.

Vergelijk het maar met het eenworden van Duitsland. Door het Westen werd dit gezien als de ultieme bevrijding van de door het communistische regime onderdrukte Oostduitse bevolking. Gek genoeg verlangen veel (normale) Oostduitsers terug naar vroeger. In de ontstane Chaos voelden zij zich minder thuis dan in hun vroegere situatie, die in ieder geval stabiel te noemen was. Tja, Verandering is een moeilijk proces waar reeds veel over is geschreven.

Wel is het bijzonder interessant om dergelijke processen te volgen en natuurlijk, typisch Nederlands, te bekritiseren. Ja ook de beste Spiders hangen in hun web...

About Wereld

This page contains an archive of all entries posted to blogger in the Wereld category. They are listed from oldest to newest.

Vrienden & Bekenden is the previous category.

Werk is the next category.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33