Main

Maatschappij Archives

April 17, 2002

Het drugsprobleem

Nou ja, we gaan hier natuurlijk niet even de hele drugsmaterie behandelen, neen, we gaan even inzoomen. Inzoomen op de lijn Schiphol-Curacao, de bolletjesslikkers en tenslotte de preventieve controles. Ik vind ze persoonlijk wel grappig, die preventieve controles dus: 37 mensen van de vlucht gehaald en 50 zagen de bui kennelijk van tevoren al hangen en bleven thuis.

Voor de normale reiziger als u en ik is dit een goede zaak. Wie ooit eens op de vlucht A'dam - Curacao heeft gezeten is het beeld van dronken, lastige, in het gangpad hangende jongelui zeker bekend. Ook heb ik meegemaakt dat een notabene Antilliaanse stewardess een klap kreeg. De raddraaier mocht op Sint Maarten uitstappen. De vraag is natuurlijk of het echt gaat helpen, zeker op de wat langere termijn en ten tweede of het juridisch wel geoorloofd is.

Top-crimineeladvocaat Spong ziet alweer mogelijkheden om de publiciteit te gaan halen. Mij persoonlijk lijkt het ook bijzonder moeilijk om van te voren vast te stellen of iemand wellicht iets crimineels gaat doen. Het is makkelijker om iemand met bolletjes in zijn buik in een kerker te gooien, of niet? En stel, men heeft een duur arrangement op Curacao geboekt, gaat de KLM dat dan ook terugbetalen?

Vele vragen, wie heeft hier een mening over?

May 6, 2002

Dood

Gisteren schreef ik nog over vogeltjes. Vandaag is het een mens. Zoals met alles in het leven is het motief eigenlijk nog belangrijker dan de daad zelf. Hier op Curacao was een vrouwelijke collega bang dat een Antilliaan de dader was. En wat als het een Marokkaan was geweest...

'Gelukkig' ziet het er nu naar uit dat de dader een blanke bouwvakker is.

Hoge bomen vangen veel wind. Toch is het beangstigend hoe heftig de reacties dus kunnen zijn. Vanmorgen las ik in de Telegraaf nog dat Pim Fortuyn niet samen met Paul Rosemuller de criminele wijken van Rotterdam in durfde. Uit angst om mishandeld te worden. En dan loopt hij in het veilige Hilversum tegen zijn noodlot aan.

Ik zou graag weten wat er in die laatste seconden door hem heen ging...

May 21, 2002

Wielen

In ieder land bestaat criminaliteit. Zo, dat weten we ook weer. Verschillend is wel de wijze waarop de criminele handelingen worden verricht en ook de doelen kunnen anders zijn. Neem nu bijvoorbeeld de auto. In Nederland zijn auto's regelmatig doelwit van crimineel gedrag. Het gaat dan om met name autoradio's en laptops. Op Curacao zijn joy-riding en wielen de hot issues.

De auto's die ons via de werkgever ter beschikking worden gesteld, lenen zich niet bijzonder voor joy-riding. Ze hebben daarentegen wel wielen. Toen ik mijn Golfje pas had, kwam ik om een uur of 1 's avonds uit een kroeg, stapte in mijn auto en wilde wegrijden. Ik hoorde een krassend geluid en dacht dat er een steen in de weg lag. Ik gaf wat meer gas. Het gevolg was dat het krassen ook harder werd. Ik ging eens poolshoogte nemen en wat bleek, het rechterachterwiel ontbrak. De bouten van de andere wielen waren reeds losgeschroefd, maar kennelijk voelden de crimineeltjes zich betrapt.

Al vrij snel na de introductie van de Toyota Yaris, loste dit model de Golf af als populairste om wielen van te verwijderen. Toen collega Wim een auto moest uitzoeken, deed ik hem dus de tip van de hand om geen Toyota Yaris te nemen. En wat blijkt, afgelopen vrijdagnacht werd collega Wilbert, die wel een Toyota Yaris heeft, enige wielen lichter gemaakt.

Op zijn site beschrijft Wilbert op komische wijze hoe Angelique en hij erachter kwamen dat er iets aan de hand was met de auto. Ook leuk is om te lezen hoe de wielloze Yaris op een truck wordt geladen om hem weg te slepen. Maar het leukste zijn toch Wilbert's pogingen om aangifte van de diefstal te doen bij de Curacaose Politie. Hieronder een fragment:

Toen volgde de eerste vraag. 'Waar zijn de wielen van uw auto gestolen?' 'Op de Maahaaiweg.' Dit bleek niet voldoende informatie. 'Ter hoogte van welk huisnummer?' 'Dat weet ik niet, ter hoogte van café 'De Tropen', maar welk nummer, geen idee.' De agente keek me een beetje vreemd aan en zei: 'Dan kunt u dus geen aangifte doen.' Ik keek haar recht in de ogen zonder ook maar een spier op mijn gezicht te vertrekken. Na een paar seconden begon ze weer naar het papier te staren. Ik wist verder niets te zeggen dus bleef zwijgend op de stoel zitten. Na een minuut stilte vervolgde de agente met het stellen van de vragen die op het papier stonden. Na de laatste vraag, vroeg ze wederom: 'Waar zijn de wielen van uw auto gestolen?' Ik zei, 'Aan de Mahaaiweg, ter hoogte van café 'De Tropen'…' Na een tijdje stilte vroeg ze nog één keer om het huisnummer, wat ik natuurlijk nog steeds niet kon vertellen. Tenslotte schreef ze in en om het vakje huisnummer in zeer kleine lettertje: nabij café 'De Tropen'.

Toen mijn wiel gestolen was, heb ik geen aangifte gedaan. Dat kwam omdat ik al eens eerder wel aangifte had gedaan van een gestolen gasfles. Na een keer aangifte te hebben gedaan, weet men genoeg.

June 20, 2002

Verbazingwekkend

In de Telegraaf stonden twee voor mij opmerkelijke koppen. De eerste ging over een persoon die in 1999 zijn buurman voor de ogen van diens gezin heeft doorzeefd met kogels. Na slechts twee jaar gevangenschap was hij weer vrij. En nu wil hij een schadevergoeding voor zaken die zijn overleden buurman destijds kapot heeft gemaakt aan een schutting. Over die schutting ging de ruzie namelijk. Dit vond ik opmerkelijk, maar niet verbazingwekkend. Rechtspraak (er is overigens nog geen uitspraak gedaan) in Nederland is vaak te vergelijken met hoe ik een voetbalpool zou moeten invullen. Bedenk eerst wat logisch is en kies dan voor het tegenovergestelde.

Wel verbazingwekkend vond ik het bericht dat Zigeunerhoofd Petalo voor vijf jaar de cel in moet. Sinds jaar en dag is bekend dat zijn clan onder het mom van messen en scharen slijpen bedrijven afperst. Persoonlijk dacht ik dat dit onder een soort belasting viel, die de betreffende bedrijven moesten betalen. Anders moet de Staat er waarschijnlijk voor opdraaien. Maar nu moet Petalo dus toch waarschijnlijk de nor in. Eerst zien dan geloven (Spong kan nog ten tonele verschijnen), maar toch verbazingwekkend...

July 3, 2002

De Kunst van het Luisteren

Laatst zag ik een knus programmaatje op BVN met de toepasselijke naam Den nos kas. Dat betekent zoveel als In ons huisje. Ik zal niet uitwijden over de vorm van dit programma, waar op vier vierkante meter een jaren-vijftig decor inelkaar is geflanst, met twee stoelen. Een voor de interviewster, een voor de gast.

Ik viel midden in het programma en had eerst niet door wie nu de gast was. Later bleek dat inderdaad de gast een kartonnetje met aantekeningen bij zich had. Neen, waar het om gaat is het volgende. De gast, Dr. Aishel Isenia genaamd, kwam in dit programma praten over luisteren. Hier ligt natuurlijk al een contradictio in terminis in besloten en dat zou ook blijken.

De man begon zijn betoog nog rustig, maar groeide er helemaal in. 'Het belangrijkste van luisteren is dat je de ander in zijn waarde laat, dat je echt luistert. Dat je niet denkt dat je alles al weet. Dat je de ander niet bombardeert met woorden, neen je moet luisteren!'. Dat hield de goede man zo'n vijftien minuten vol, een heuse monoloog.

De interviewster zei in het begin nog wel eens 'hummhumm, hummhumm', soms ook 'correcto!' en wilde later even echt communiceren. Zij startte met een zin, maar Dr. Aishel Isenia ging onverdroten voort: 'Dus is het belangrijk dat je weet hoe de ander voelt en dat je daar niet overheen dendert!'. De interviewster slikte haar woorden wijselijk weer in.

Even dacht ik een parodie gade te slaan, waarin werd voorgedaan hoe het dus niet moet. Maar daar was het allemaal toch te serieus voor. Ik moest er wel om lachen. Is het niet vaak zo dat de zogenaamde experts op een bepaald gebied er in de prive-sfeer niets van terechtbrengen?

August 15, 2002

Andersom

Als ik soms dingen zie, dan denk ik wel eens 'dat zou nou eens andersom moeten'. Nu is het bij mij zo dat als ik dan met voorbeelden moet komen, dat ik daar een beetje moeite mee heb. De voorbeelden groeien me als het ware niet op de rug. Nu heb ik wel één voorbeeldje, anders was ik namelijk ook niet op de titel gekomen. Maar door dat voorbeeldje zou u de indruk kunnen krijgen dat ik een wat reactionair mannetje ben. Nou, dat ben ik helemaal niet.

Ik ben al overgehaald, hier komt het voorbeeld. Ik ben al heel wat keren in de Dominicaanse Republiek geweest en heb daar ook eens een gevangenis bezocht. Dat was een hele ervaring mag ik wel zeggen en tevens dat ik blij was toen ik er weer uit was. Het is namelijk veel gemakkelijker om in zo'n gevangenis te komen, dan eruit. In Santo Domingo kan de politie je zomaar oppakken en het is dan beter om niet al te grappig te doen. Gisteren keek ik naar Het Blauwe Oog, een serie over politiewerk op straat. Pas op, want nu komt het semi-reactionaire gedeelte. Deze uitzending ging over jeugdige crimineeltjes/kwajongens. De politie zocht verdachten van een vechtpartij tussen een groepje jongeren en vroeg naar namen en adressen. Ik stond werkelijk perplex hoe brutaal die kinderen (ca. 15 jaar) tegen de agenten aan stonden te praten. Een meisje had haar naam al gegeven, maar vond het niet nodig om ook haar adres te vertellen. 'Waarvoor heb je dat nodig, je hebt toch al mijn naam'. Wel, dit klinkt natuurlijk niet shockerend, maar toch, ik had al zin om dat wicht aan haar lange haren naar een of andere kerker te sleuren.

Andersom. Het zou toch bijzonder komisch en leerzaam zijn als dit groepje 'plotseling' geconfronteerd zou worden met Dominicaanse politie. Als je daar niet meteen netjes antwoordt, slaan ze erop. En die arme Dominicanen zouden niet weten wat hun overkomt als ze worden aangehouden door Nederlandse agenten, die hun koffie aanbieden en op andere wijze behulpzaam zijn.

Uiteraard zijn er nog veel meer voorbeelden te verzinnen van andersom, zoals...

October 9, 2002

Smartengeld

Anneke Grönloh vind ik best sympathiek, maar nu ben ik een beetje boos op haar. Ook sta ik in het algemeen positief tegenover de Verenigde Staten. Een van de meest verwerpelijke zaken in de USA vind ik de totaal uit de hand gelopen advocaten-cultuur aldaar. Het begon ooit grappig met een mevrouw die haar kat in de magnetron wilde drogen en vervolgens een flink bedrag aan smartengeld kreeg, omdat de leverancier van de magnetron niet expliciet in de handleiding had geschreven dat men geen katten in de magnetron mag stoppen. Behalve in China en Korea dan. Ook in Nederland glijdt de advocatuur af. Mannen als Moscovitz en Spong zijn in mijn ogen gedegenereerde, over het paard getilde lieden, tegen de criminaliteit aanschurkend. In vergelijking met hun Amerikaanse vakbroeders zijn het echter nog onschuldige lammeren.

Niet lang geleden werd in de USA aan een al veertig jaar lang rokende vrouw 28 miljard dollar schadevergoeding toegekend, te betalen door de sigarettenfabrikant. Dit slaat echt helemaal nergens op, dan weet ik toch wel schrijnender gevallen te bedenken. De tabaksindustrie is nu de gebeten hond, maar weet u wat ik zo gek vind? Dat softwarebedrijven als Microsoft en Oracle buiten schot blijven. Deze bedrijven ontwikkelen aan de lopende band nieuwe versies van hun software, terwijl de oude nog vol met bugs zitten. Bedrijven (klanten) lijden aantoonbaar schade door softwarefouten van bovengenoemde firma's. Nog vreemder is dat men behalve licenties ook peperdure supportcontracten kan of zelfs moet afsluiten. Deze hebben soms nog mooie namen ook, zoals Gold, Silver of zelfs Platinum. Leuke business! Feitelijk houdt dat in dat de klant moet betalen om een bug aan te mogen melden. Met Platinum Support mag men dat zelfs 24 uur per etmaal. Wie zou dat nu niet willen.

Er moet toch een No-Cure/No-Pay advocaat te vinden zijn, die deze misstand aan wil pakken? Ik vraag mij werkelijk af waarom dat niet gebeurt. Zo, genoeg afgedwaald. Persoonlijk ben ik een fanatiek tegenstander van torenhoge smartengelden. Wat mij betreft mag het ook niet uitmaken of je door een miljonair of een zwerver wordt aangereden. Met het vergoeden van geleden schade en eventuele vervolgschade heb ik geen moeite.

Paul de Leeuw heeft Anneke Grönloh gedurende een aantal uitzendingen neergezet als een dronken sloerie. Dat Anneke dit niet zo leuk vond, daar kan ik inkomen. Wat mij betreft mag Paul de Leeuw voor de rechter gedaagd worden op grond van belediging. Een boete en misschien een paar dagen brommen in de Bijlmerbajes zou een mooie straf zijn. Nu wil Anneke echter 250.000 Euro schadevergoeding. En dan denk ik dus, Anneke, get real!.

Als we objectief de feiten bekijken hebben we het toch over een oudere vrouw, aan of over het eind van haar carriere, die het nog steeds moet hebben van Brandend Zand. En wat lees ik tot mijn onthutsing in de Telegraaf, opgetekend uit de mond van raadsman P. van As? Het volgende:

En die schade is er wel degelijk, meent mr. Van As. Volgens hem zijn er al optredens afgezegd en ziet het ernaar uit dat de succesvolle zangcarrière van Anneke Grönloh door de act van De Leeuw voortijdig afgebroken wordt.

Laat me niet lachen. Whoehaaa!!! Het zou mij niet verbazen als de totaal in de vergetelheid geraakte Anneke juist door Paul de Leeuw een aantal extra boekingen heeft gescored. Vergelijk het met artikelen in de Privé, veel artiesten zeggen zelf: 'Liever negatieve publiciteit dan géén publiciteit'. Dus Anneke, niet meer zeuren en gewoon doorzingen. Nou ja, ik weet niet of dat laatste advies nou wel zo goed is. Mocht Anneke overigens haar smartengeld krijgen, dan weet ik zeker dat Paul de Leeuw zich niet kan inhouden en haar zal vragen hoeveel flessen drank ze van dat geld gaat kopen.

November 7, 2002

Moord op Ronde Klip

Eergisteren kreeg ik een mailtje van ene Michiel. Hij woont ook op Curacao en meldde dat hij een fan is van La Chica Merengue. Altijd leuk om te horen. Helaas had hij ook slecht nieuws. Ik meen dat het op zondag 20 oktober gebeurd is, dat de Colombiaan Jose Anzola op zijn eigen terrein ergens op Ronde Klip is vermoord.

Later is de politie op aanwijzing van iemand dat terrein eens nader gaan inspecteren en deed een verbijsterende vondst. Men trof er namelijk een graf aan, waar drie mensen staand, met de handen vastgebonden, levend waren begraven. Eén van de lijken was een vrouw. Haar naam was Mary Luz en zij was Chica de la Semana op 2 april 2002. Een sympathiek meisje, dat in die tijd bikini's probeerde te verkopen op het strand van Mambo. Helaas is zij in de verkeerde kringen terechtgekomen...

Zoals u van mij gewend bent, heb ik ook deze keer enige research gedaan op het Internet. Tot mijn verbazing kon ik echter niets vinden! Zoeken naar Ronde Klip in Google leverde tot mijn verbazing mijn eigen foto's van een uitje met kleuterschool Chispita als nummer één op!

Over de gruwelijke moord helemaal niets. Ook in de lokale kranten Amigoe en het Papiamentstalige La Prensa was niets te vinden. Verbazingwekkend. Wel wordt er nu driftig gezocht naar middelen om een visumplicht voor Colombianen erdoor te krijgen. En lopen er nu een paar honden uit Nederland op het betreffende terrein te snuffelen naar mogelijk nog meer lijken, tevergeefs tot nu toe.

Telegraaf journalist John van den Heuvel beschrijft in zijn boek Sneeuw over Curacao de infiltratie van keiharde Colombiaanse criminelen in de Curacaose maatschappij. O ja, voor de wat naievere lezer: dit boek gaat niet over de mogelijkheden tot wintersporten op Curacao, maar over cocaine.

December 9, 2002

Casa M.

Op mijn werk hebben we een grote kluis. Zo'n echte met zware deuren en een ronde knop met cijfers. In deze kluis worden geen diamanten of goud of andere zaken van grote materiele waarde bewaard, maar wel backups van het computersysteem in de vorm van tapes en CD's.

Zo af en toe moet ik er een CD'tje instoppen en soms moet ik er eentje uithalen. Vandaag was het weer zover en ik vroeg aan een van de kluisadministratrices of zij met mij naar de kluis wilde gaan. Dat vond zij prima, maar tevens achtte zij de tijd rijp om mij de toegangskode te overhandigen.

Met die code stond ik even later alleen voor de kluis. Zoveel maal moet de knop naar rechts worden gedraaid, tot hij precies op het aangegeven nummer staat. Dan weer zoveel keer naar links, naar rechts etc. Al draaiend verloor ik al snel het vertrouwen dat dat allemaal in één keer goed zou gaan. Tegen collega Ino zei ik derhalve: 'Als dat ding in één keer open gaat, vreet ik mijn muts op!'.

Toen ik de knop bij de laatste draai op het laatste getal zette, hoorde ik warempel een klein klikje. Daar had ik geen stethoscoop voor nodig. Ik bediende de hendel, lispelde inwendig 'Sesam Open U' en de kluis was open. Een overwinningsgevoel maakte zich van mij meester. Nu nog moet ik mij bedwingen om de combinatie niet hier op te schrijven. En ik associeerde mezelf onmiddellijk met Meesterkraker Aage M., bekend van zijn boek Mijn nachten met de thermische lans. U kunt de uitspraak van de Hoge Raad nog nalezen.

Kluizen blijven iets magisch en mysterieus houden. Dat bleek wel toen ik in Google wat onderzoek wilde doen omtrent de werking van een dergelijk slot. Niet te vinden! Nu heb ik niet zo lang gezocht, maar toch. Ik hou mij dan ook aanbevolen voor links, posts en artikelen met betrekking tot de werking van het kluisslot.

Die muts heb ik overigens niet opgegeten, tot dusverre hadden we die niet nodig op Curacao. Sinds een week of twee staat de airconditioning hier echter dermate hoog, dat daar spoedig verandering in zou kunnen komen.

January 11, 2003

Ajax-Docu

Wie had dat durven denken, dat ik als geboren Rotterdammer en Feyenoord supporter nog eens Ajax in de titel zou zetten. Gisterenavond zapte ik wat op TV en viel midden in een documentaire over Ajax. Het was een uitstekende documentaire, met veel inkijkjes waar men normaal geen toegang toe heeft. Zoals een (kort) gesprekje of Richard Witschge wel of niet een aanbieding moet krijgen en een bestuursvergadering waar Jan Wouters en Danny Blind aan de tand werden gevoeld omtrent bepaalde spelers.

Misschien vond ik de documentaire wel extra leuk omdat hij zich afspeelde in een waar rampjaar voor Ajax, het jaar dat de club nota bene 100 jaar bestond. Jan Wouters was trainer, tot hij drie maanden voor het einde van het seizoen werd vervangen door Henk Westerhof. Het spel was bedroevend, de uitschakeling door Real Mallorca was onthutsend en als klap op de vuurpijl werd de thuiswedstrijd in de Arena op de dag van het 100-jarig bestaan verloren tegen FC Twente. Dat was dan meteen het einde van Jan Wouters.

Eigenlijk nog interessanter dan de verhalen over de profs, vond ik de twee sub-onderwerpen: de Ajax D1-jeugd en het scouten bij een satelliet-club van Ajax in ik meen Ghana. De jongens van de D1 werden hard aangepakt door hun trainer, een goeie kerel trouwens. Dat leverde wat traantjes op bij de spelertjes die het niet redden. Ik vond dat wel acceptabel, men wil immers van begin af aan een winnaarsmentaliteit kweken en de D1 werd overtuigend kampioen.

Minder vond ik het gebeuren in Afrika. Daar stonden een stuk of 20 voetballers op een rij. Voorwaarde om door te gaan in de afvalrace, die uiteindelijk zou kunnen leiden tot een contract bij Ajax in Amsterdam, was dat de voetballertjes na 1 januari 1985 geboren moesten zijn. In Afrika wordt nog wel eens de hand gelicht met geboortedata en het is niet verbazingwekkend dat een aantal jongens van 16 of 17 jaar hun geluk wilden beproeven om uit de armoede te kunnen ontsnappen. Er was speciaal iemand aangesteld om de jongens te ondervragen. Als hij twijfelde werd de jongen in kwestie bruusk achteruit geduwd. Afgewezen en een droom aan diggelen.

Ook in een later stadium werden uit een groep van circa 20 man twee of drie spelers geselecteerd. De rest droop dan verslagen af. Kijk, in Nederland heb ik geen bezwaar tegen harde selectie-methodes. De afgewezen jongens hebben keus te over, ze kunnen op iets lager nivo gaan voetballen, of hockeyen of ze worden accountant. Hun toekomst loopt geen gevaar. Voor die jongens in Afrika maakt een selectie nogal wat meer verschil. Persoonlijk vond ik het bijzonder mensonterend en vind ik het een slechte ontwikkeling dat de grote Europese clubs spelers scouten in Afrika, in de sloppenwijken van Rio de Janeiro of op andere plaatsen met grote armoede.

De andere kant van het verhaal is natuurlijk wel dat als een jongen uit een Ghanees dorp het ooit gaat maken bij Ajax, hij hoogstwaarschijnlijk het hele dorp zal laten meegenieten van zijn financiele succes. Wat is wijsheid in deze?

March 7, 2003

Margarita

Een stukje over ons Koningshuis lijkt mij wel toepasselijk. De kwestie Margarita krijgt hier lokaal overigens geen aandacht, het is dat wij via BVN het journaal en Nova ontvangen. Voor de rest zijn we aangewezen op het Internet.

Zo her en der lees ik wat zaken over Margarita. Wat ik mis is een analyse en een mogelijke oplossing. Laat ik een poging wagen. Persoonlijk heb ik niets tegen een of het Koningshuis. Toch past een dergelijk instituut niet meer helemaal in onze tijd.

Het Koningshuis bestaat uit mensen van vlees en (weliswaar blauw) bloed. Derhalve wordt er statistisch gezien ook door het Koningshuis vreemdgegaan, een glaasje teveel gedronken en geruzied. Men kan er gevoegelijk van uitgaan dat het percentage homosexualiteit niet afwijkt van de Nederlandse norm. Gewone mensen dus.

Een kind dat echter wordt opgevoed in een paleis, toch een soort veredelde Bijlmerbajes, heeft een grotere kans om aan een zekere mate van wereldvreemdheid te lijden dan een normaal kind. Op het moment dat een prins(es)je in een koets de straat opgaat, wordt hij standaard toegezwaaid door vele mensen. Michael Jackson is van minder gek geworden, gechargeerd gesproken.

Het is van belang dat uitspattingen en andere negatieve gebeurtenissen van het Koningshuis niet breed worden uitgemeten. Een Koningshuis dient een schijn van onkreukbaarheid uit te stralen, dat is onderdeel van het theaterstuk. Daarom is er een erecode waaraan zelfs de roddelbladen zich houden.

Margarita en haar man hebben deze code nu gebroken. In hun ogen moesten zij wel, ze zijn ten einde raad. Sommige door Margarita aangedragen zaken, zoals de middelvinger, een aangeschoten Beatrix, die zo nu en dan ook nog eens stampvoet, gaan natuurlijk nergens over.

Ernstiger zijn de beschuldigingen met betrekking tot het Sociale Dienst dossier en een belastingaangifte van Margarita's man die plotseling bij Beatrix rondslingeren. Eerst werd van alle kanten ontkend dat Het Sociale Dienst dossier gelicht was. Mooiste opmerking in deze vond ik van de GSD Amsterdam zelf: 'Dat kan niet zomaar, want zelfs wij kunnen dossiers haast nooit vinden'.

Mij doet dit alles enigszins aan het vroegere Rusland denken. Als men met een grote groep mensen glashard dingen ontkent en alle opmerkingen van de twee slachtoffers bagatelliseert, dan moeten die twee wel bijzonder stevig in hun schoenen staan om heelhuids uit de situatie te geraken. Gisteren hoorde ik op de radio dat een official vreesde dat Margarita geestelijk gestoord aan het worden was. Dat is precies wat men ook in het vroegere Rusland deed. Het ergste is dat men zich tegen dergelijke opmerkingen absoluut niet kan verdedigen.

Wat zijn mogelijke oplossingen in dit conflict? Naar mijn mening moeten Margarita en haar man stoppen met hun interviews en zich onthouden van verdere laster. Uiteindelijk keert dat zich alleen tegen henzelf. Financieel heeft het paar enige tegenslagen gehad, al dan niet door toedoen van het Koningshuis. Laat het Koningshuis een compensatiebedrag betalen aan Margarita, niet als boete maar als uiting van medemenselijkheid ten aanzien van een familielid. Tenslotte pleit ik voor meer openheid, het is van de gekke dat Niemand besloten heeft om het betreffende GSD-dossier te lichten.

Als mijn aanbevelingen worden opgevolgd kunnen we Margarita binnenkort weer associëren met het prachtige Isla de Margarita voor de kust van Venezuela of met het bekende drankje, waarvan hier het recept:

Original Margarita

  • 1 Part Cointreau
  • 2 Parts Tequila
  • Fresh lime juice
  • Ice

Mix Cointreau, Tequila and lime juice with ice. Stir, strain into a Margarita glass (put salt on it!) and serve.

March 11, 2003

Sexy Beroepen

Vandaag wordt er in Nederland gestemd voor Provinciale Staten. Provinciale Staten bepaalt wie er in de Eerste Kamer komen. Bij GeenHeld las ik iets leuks:

Het is niet zo dat je vol trots gaat zeggen dat je een zetel hebt in de Eerste Kamer. Ook niet bepaald een goede ‘pick up line’:

“Wat doe jij?”
“Ik zit in de Eerste Kamer, baby”

Nee.

Eerste Kamerlid is inderdaad niet een erg sexy beroep en bevindt zich samen met Boekhouder en Kapelaan ergens in de basement van de Aantrekkelijke Beroepen Pyramide.

Welke beroepen zijn dan wel sexy? Volgens mij moet er ofwel iets fysieks ofwel iets geestelijks ofwel iets met macht in zitten. Neem als voorbeelden een profvoetballer, een Nobelprijswinnaar voor de Natuurkunde en een seriemoordenaar. Wellicht een gek voorbeeld dat laatste, toch zijn er legio vrouwen die gefascineerd zijn door seriemoordenaars en andere wrede criminelen. Zo ontvangt zelfs Marc Dutroux veel vrouwelijke fanmail, kunt u nagaan.

Ik realiseer me dat bovenstaande voorbeelden allen vanuit de vrouw geredeneerd zijn. Wat vindt een vrouw een sexy beroep. Mannen zijn, niet voor het eerst, veel simpeler in deze. Een vrouw hoeft helemaal geen beroep te hebben. Als ze maar mooi is. En als er dan toch een beroep gekozen moet worden, komt de man al snel uit op een secretaresse, een stewardess of een verpleegster. De wat meer kinky ingestelde man wil nog wel eens een politie-agente noemen, compleet met wapenstok en handboeien.

Mij persoonlijk maakt het niet zoveel uit, al moet ik toegeven dat een vrouwelijk lid van de Eerste Kamer mij ook niet zeer opwindend in de oren klinkt.

March 12, 2003

Holistisch Denken

Vele jaren geleden zag ik in het Evoluon, een grove schande overigens dat deze geweldige attractie is gesloten, een simulatiespel. Als ik het me goed herinner betrof het een fabriek met onder anderen een afdeling inkoop, verkoop en productie. En uiteraard met personeel. Met wat drukken op de knop kon men de flow beïnvloeden. Het was de primitieve voorloper van spellen als Simcity.

De belangrijkste les die dergelijke simulatiespellen over het leven leren is dat men zaken holistisch moet bekijken. Een kleine wijziging op punt A kan tot onverwachte en onbedoelde veranderingen op punt B leiden. Wie er nog nooit van spellen als Simcity gehoord hebben, dat zijn politici. En dat is heel jammer. Zo kijken ministers bij het verdelen van de taart alleen naar hun eigen taartpunt. Als die maar groot genoeg is heeft de betreffende minister het goed gedaan.

Jaren geleden werd de Medicijnenknaak ingevoerd. De reden was dat mensen te vaak medicijnen lieten voorschrijven, het was immers toch gratis. De minister berekende het aantal malen dat er medicijnen werden voorgeschreven, haalde daar een percentage vanaf, zijnde het aantal keren dat iemand na de maatregel niet naar de dokter zou gaan, vermenigvuldigde het aldus verkregen aantal met een knaak en presenteerde zijn winstcijfers.

Een wel bijzonder simpele manier van denken, maar hij kwam er mee weg. Wat er echter gebeurde was dat mensen die misschien voor tien dagen medicijnen nodig hadden, nu meteen een voorraad voor drie maanden vroegen. Anders kon en de volgende keer weer een knaak betalen. Uiteindelijk werden met minder recepten meer medicijnen verstrekt. Bovendien moest er een compleet registratie-systeem worden ingericht, compeet met plakzegels.

Een ander voorbeeld is de OV-jaarkaart voor studenten. De regering wil altijd bezuinigen, dus ook op de studiebeurs. Men dacht slim te zijn door studenten gedwongen een OV-jaarkaart aan te smeren in ruil voor een stukje studiefinanciering. De studenten stonden aanvankelijk op hun achterste benen, maar zagen er later het positieve van in. Men reisde zich een ongeluk dwars door heel Nederland heen. Zelfs werden er feesten georganiseerd met als lokatie een NS-trein.

Dat was uiteraard niet de bedoeling van onze non-holistische beleidsmakers. De NS kwam in de problemen door de massale toeloop. Dit had natuurlijk geen politicus niemand kunnen voorspellen!

Op Curacao hebben we sinds enige tijd een Bodyscan apparaat. Mogelijke bolletjesslikkers moeten hiermee een foto van hun maag laten maken. Nu beschikken wij niet over het beste apparaat, integendeel, maar hij doet het wel. Het beoogde gevolg dat het aantal bolita-smokkelaars vermindert wordt ook bereikt. Toch is dit voor mij wederom een staaltje van non-holistisch denken.

Waarom zijn er zoveel bolitaslikkers? De basisreden is armoede, zowel qua geld als qua kansen. Een aantal mensen kon dankzij drugsmokkel de armoede ontvluchten en langzaam maar zeker groeide het aantal deelnemers. Er ontwikkelde zich een subcultuur, die uiteindelijk resulteerde in de befaamde jongeren met dikke gouden kettingen, rijdend in BMW Cabrio's.

Wat denkt u, er even vanuit gaande dat u geen politicus bent, wat er gebeurt als deze bron van inkomsten abrupt wordt afgesneden. Gaan de bolletjesslikkers en hun opdrachtgevers over tot de orde van de dag, worden boer en gaan worteltjes en graan verbouwen? Neen, de werkelijkheid is dat na iedere maatregel tegen drugssmokkel het aantal atrako's (overvallen) toeneemt. Met name middenstanders worden hierdoor getroffen, maar ook diverse gewone burgers hebben het mogen beleven.

Het is niet zo vreemd dat de Curacaose bevolking en daarmee ook de CasaSpider liever bolletjesslikkers op het vliegtuig zien stappen dan wederom te moeten lezen of horen dat iemand is overvallen. Laat staan het zelf mee te maken.

Ik ben benieuwd wat er over pak hem beet 10, 15 jaar gebeurt in de politiek. Het aantal ministers dat dan ooit een spel als Simcity heeft gespeeld moet zeker groter zijn dan nu. Ik hoop dat het Holistisch Denken gemeengoed wordt in die kringen.

March 31, 2003

John Wayne Index®

John Wayne ken ik niet echt goed, eigenlijk helemaal niet. Ik ben niet zo'n cowboyfilm liefhebber. Op een of andere manier staat John Wayne bij mij echter symbool voor de Echte Man. In zijn tijd was dat natuurlijk ook een stuk eenvoudiger, de wereld was nog niet zo complex en iedereen wist zijn plaats.

Alles heeft een reden en dus ook het feit dat de tijden veranderd zijn zoals zij zijn. Soms is het echter grappig om iets uit de ene tijd of situatie plompverloren in een andere te zetten. Precies dat ga ik nu doen met John Wayne en een aantal Nederlandse mannelijke webloggers. De webloggers ontvangen gratis en voor niets hun John Wayne Index®.

Overigens is het uitdrukkelijk niet mijn bedoeling om iemand op de hak te nemen of te ridiculiseren. Neen, het gaat hier om een tijdsbeeld. Misschien is het zelfs wel heel positief als men laag scoort op de John Wayne Index®. Voor de zekerheid heb ik mijn eigen log maar even niet op John Wayne-gevoelige uitspraken doorgespit.

Gebruiksaanwijzing: lees onderstaande teksten van mannelijke loggers en doe net of u de tekst hoort uit de mond van John Wayne. Hoe vreemder de tekst klinkt, hoe lager de John Wayne Index®.

Ik had een black-out, normaal gesproken had ik die enkel en alleen bij proefwerken. Nu dus ook bij dames met blauwe nagels.
(Geestelijk Falen, 31.03.2003)
John Wayne Index®: 16.

Naam (meisjesnaam): ......Patricia......(tja, zo had ik toch echt geheten als ik een meisje was geweest.)
(Spockspot, 31.03.2003)
John Wayne Index®: 13.

Hoera! Morgen weer eens nieuwe kleren kopen. En zal ik mijn record breken? Zal ik deze keer sneller klaar zijn dan vijf minuten? Spanning en sensatie!
(GeenHeld, 30.03.2003)
John Wayne Index®: 22.

De afgelopen dagen is het twee keer gebeurd dat een man probeerde me te versieren. Ik zal er wel een beetje nichterig uit hebben gezien, of zoiets.
(Volgspot, 30.03.2003)
John Wayne Index®: 14.

Dan kom je weer op je werk na een week ziek en zielig zijn - hebben de eksters zowaar een nest gebouwd.
De ontroering - echt.

(VandenB, 31.03.2003)
John Wayne Index®: 8.

Met name wil ik mij verexcuseren naar Connie Breukhoven. Ik schrok er echt van toen zijn in Barend en van Dorp vertelde dat mijn woorden haar zo diep raakte.
(Dutch Curry, 27.03.2003)
John Wayne Index®: 18.

Misschien kent u nog andere en betere voorbeelden. Is zo'n index overigens ook voor vrouwen op te zetten?

May 2, 2003

Marilyn Monroe Index®

Mujer de las Mujeres: Marilyn Monroe!U heeft er een tijdje op moeten wachten, maar daar is hij dan, de Marilyn Monroe Index®. Op 31 maart verscheen de John Wayne Index®, voor de mannelijke loggers, nu is het de beurt aan de dames.

Voor de n00b's alhier een korte uitleg. Marilyn Monroe staat symbool voor De Vrouw. Ok, Sofia Loren en Brigitte Bardot hadden ook gekund, maar u bent het toch wel met mij eens dat de Jeltje van Nieuwenhoven Index® niet zo gepast is. Tenminste niet voor dit doel.

Het doel is namelijk uitspraken van vrouwelijke loggers langs de vrouwelijkheidslineaal van Marilyn Monroe leggen. Dit resulteert in een Index® van 0 tot 100. Haalt een dame een Index® van 0, dan kan het een Man in Disguise betreffen. Bij een Index® van 100 bènt u Marilyn Monroe.

Hoe worden de citaten geselecteerd? Van een aantal vrouwelijke loggers heb ik de laatste posts gescanned op opmerkelijke uitspraken. Opmerkelijk in de zin van vrouwelijk of juist mannelijk. Hiermee is meteen duidelijk dat de Index® een momentopname is: één vrouwelijke opmerking maakt nog geen zomer. Op onverwachte tijdstippen, we lijken hier de Michelin-sterren-uitdelers wel, vindt een volgende scan plaats.

Genoeg verantwoording en geklets, wij gaan over tot de uitreiking van de Marilyn Monroe Indexen®!

Hello Again
Hele avond met een stinkende Henna-pap en een boterhamzakje op de kop gezeten en ... niks! Verdomme!
Marilyn Monroe Index®: 16.
Commentaar: Haren verven is uitstekend, maar stinkend en boterhamzakje zijn niet des Marilyn's.

Merel
En juist dan, bij het terugveren, rinkelt hij. Hard. Boel hard. Soms zit er een minuut tussen mijn belbeweging en het feitelijke geluid. Soms een kwartier. Soms gebeurt het de volgende fietsbeurt pas. Het moment valt niet te voorspellen.
Marilyn Monroe Index®: 34.
Commentaar: Fietsen is beter dan autorijden, maar het gebruik van Statistiek is uit den boze.

Twweet
Twee weken geleden ging ik voor de ranonkels. Mooi, maar o, zo grillig. Ze zijn maar moeilijk in toom te houden in een vaas.
Marilyn Monroe Index®: 75.
Commentaar: Vrouwen en bloemen blijft een Winning Team.

Maanisch
Ook het cadeautje dat ik kreeg van E. van www.viashop.nl ziet hij liever niet aan de doucheknoppen gekoppeld zitten. Een dildo-doucheslang. Maar van mij hoeft dat ding er ook niet altijd aangekoppeld. Dan kom ik waarschijnlijk écht nooit meer onder de douche vandaan.
Marilyn Monroe Index®: 25.
Commentaar: Past wel in het huidige tijdsbeeld, uit de mond van Marilyn Monroe klinkt het echter wat aan de grove kant.

Cockie
09.13 uur: Ik zie een heel dun zonnetje dat door een strakke grijze lucht probeert te piepen. Hoera! Hoera!! Hoeraaaa-aaaah... hij is weer weg...
Marilyn Monroe Index®: 75.
Commentaar: Niet bepaald een opmerking die John Wayne zou maken, ergo: een hoge score alhier!

Lijn
Ik kwam een heel eind, echter bij een testje bleek dat netscape/mozilla deden wat ik wilde, en Internet Explorer niet (leuk css, als de browsers zich nu ook aan de w3c standaard hielden...).
Marilyn Monroe Index®: 5.
Commentaar: Marilyn Monroe had gevoel voor humor, maar een optreden als nerd zou ook haar te ver gaan!

Webkast
En nu ga ik, als u het niet erg vindt, nog even stofzuigen, kattebak verschonen en hier en daar met een Swiffertje overheen. Staat wel zo leuk als Erik morgenochtend hier binnenstapt.
Marilyn Monroe Index®: 55.
Commentaar: Meestal gaan haar stukjes over appeltaart, slagroom en ijsjes. Carin heeft ditmaal geluk: schoonmaken scoort altijd. Het Swiffertje deed het hem.

Charlotte
Sommige dingen hebben rare eigenschappen. Neem nu bijvoorbeeld bladerdeeg. Dat verstopt zich! Niet in de vriezer thuis, maar in de supermarkt. Als ik bladerdeeg nodig heb, moet ik tijden zoeken. Echt altijd!
Marilyn Monroe Index®: 71.
Commentaar: Hulpeloosheid in de supermarkt, zeer vrouwelijk. Het schoentje op haar site heeft echter ook geholpen.

Bareuh
Neem je dat oerwoud voor lief? Of kijk je stiekum naar het shirt of daar geen grote landerijen huizen?? Da's toch wel een gewetensvraag ....
Marilyn Monroe Index®: 46.
Commentaar: Marilyn heeft het daar (borsthaar) vast wel eens over gehad, maar waarschijnlijk toch in andere bewoordingen.

Isabel
De meiden zaten in de tussenuren bij ons want ik woonde het dicht bij school. Deze video & thee sessie werden altijd afgesloten in de badkamer voor de metamorfose. Drie volledig opgetutte meiden kwamen dan weer terug op school.
Marilyn Monroe Index®: 90.
Commentaar: Het is dat het woord video in Marilyn's tijd nog niet werd gebruikt, maar anders had het een uitspraak van de Diva zelf kunnen zijn geweest.

Tot zover. Dames, doe uw voordeel met de behaalde Index®. Let wel, er wordt hier nadrukkelijk geen winnares aangewezen! De een is nu eenmaal zus en de ander zo. Gelooft u niet in de Index®? Doe maar eens net of Lijn (Index® = 5) de zin van Isabel (Index® = 90) in haar log zou schrijven en vice versa. Voelt u hem?

Wordt vervolgd, op een onverwacht tijdstip!

June 23, 2003

Nieuwe Kruisvaarders

Wie waren eigenlijk de Oude Kruisvaarders? Veel weet ik er niet van, maar volgens mij waren het Christenen die hun godsdienstige overtuiging wilden delen met andere mensen. Dat delen met mag u desgewenst ook vervangen door opdringen.

Nu ligt de Nederlandse abortusboot van Women on Waves voor de kust van Polen. Voor mijn gevoel heeft Polen helemaal geen kust, maar dat is een misvatting (van mij). Polen is een autonoom land, ik heb tenminste nog nooit gehoord dat het onderdeel is van het Koninkrijk der Nederlanden. Het land heeft dus zijn eigen wetten. Een van die wetten zegt dat abortus provocatus in Polen verboden is.

Persoonlijk vind ik dat een onzinnige wet. Er zijn veel situaties te bedenken waarbij een abortus voor alle betrokken partijen beter kan zijn dan het ter wereld brengen van een misschien ongewenst kind. Bij gebrek aan een wettelijk kader zoekt een aantal vrouwen een oplossing in de illegaliteit. Wat de ellende alleen maar groter maakt.

Toch is naar mijn mening een abortusboot niet het geëigende middel. Het doet mij teveel aan de Oude Kruisvaarders denken. Of in een recenter verleden aan bijvoorbeeld de Amerikanen die de Irakezen wilden bevrijden en vervolgens tot hun eigen verbazing op veel haat en onbegrip stuitten.

De intentie is goed, het is de wijze waarop waar ik problemen mee heb. Het gebruikmaken van analogieën is verleidelijk, maar ook gevaarlijk, daarom laat ik het hier achterwege. Bedenkt u zelf maar een situatie, waarin een ander land, met andere waarden en normen, een dienst die in Nederland illegaal en verboden is toch hier aan wil bieden. Bijvoorbeeld door gebruik te maken van een boot. Ik denk dat het land al snel te klein zou zijn.

About Maatschappij

This page contains an archive of all entries posted to blogger in the Maatschappij category. They are listed from oldest to newest.

Luchiano is the previous category.

Medisch is the next category.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33