Main

Radio & TV Archives

April 25, 2002

Lijst nul

Gisteren heb ik op BVN (het Beste Van Nederland) voor het eerst het programma Lijst 0 gezien. Ik moet zeggen, dat is een erg leuk programma.
'Zeker omdat je Katja Schuurman er zo leuk uit vindt zien', zei collega Karin vanmorgen.
'Ja, A omdat ze er leuk uitziet, ja. En B (...), daar kan ik zo niet opkomen', antwoordde ik, maar dat was een geintje. Want ik vind juist dat Katja het uitstekend doet als interviewster.

Een van de items van het programma was dat men op bezoek ging bij geestelijk gehandicapten. Of die ook gingen stemmen en een mening hadden over de politiek. Nou, reken maar. Een geestelijk gehandicapte vrouw van een jaar of 25 met rood piekhaar en een rode trui aan gaf te kennen dat zij zeker ging stemmen. Want anders ging haar stem verloren. En als je stemt dan hoor je erbij. Katja vroeg haar op welke partij zij dan ging stemmen.

'Op Groen Links', antwoordde de geestelijk gehandicapte.
Katja: 'En waarom stem je op groen links?'
Meisje: 'Nou, ik heb sinds kort een konijn.'
(korte stilte)
Meisje: 'En die knaagt weleens op papier.'
(korte stilte)
Katja: 'Ja, maar wat heeft dat met Groen Links te maken?'
Meisje: 'Nou, het milieu enzo.'

Toch zijn er geheid zogenaamd niet geestelijk gehandicapte kiezers die minder nadenken over hun keuze.

May 27, 2002

Super Soaker

Gisteren zag ik op BVN een leuk programma, Het Zwarte Schaap, ditmaal vertolkt door Emile Ratelband. Voor de Belgische lezers: Emile Ratelband is een van die zelfbenoemde goeroe's die nietsvermoedende mensen komen vertellen hoe zij moeten leven om gelukkig te zijn. Tegen aanzienlijke betaling uiteraard. Emile's lijfspreuk is Tsjakkaa! Zijn grote leermeester is Anthony Robbins, inmiddels ook multi-miljonair. Van hem heeft Emile onder anderen de 'truc' met het lopen over brandende kolen overgenomen. Helaas -voor de betrokkenen- niet altijd met evenveel succes.

Affijn, even was Emile hot, maar dat is inmiddels flink aan het afbladderen. Zijn methode tot gelukkig leven kon hij in ieder geval niet op zichzelf toepassen (eis nummer 1 voor een goede methode), want hij scheidde van zijn vrouw. Zijn populariteit is tanende, het resultaat daarvan is dat Ratelband zich steeds extremer gaat opstellen. In Het Zwarte Schaap leidde dit tot komische taferelen. Een professor gaf wat tegengas en prompt spoot Ratelband deze nietsvermoedende gast met een Super Soaker zowat de zaal uit. Uiteraard was de prof wat onthutst. Ratelband had meteen zijn zolderkamer-filosofie paraat: 'Zie je nou hoe snel iemand kan veranderen? Heeft u nu geen humor meer, professor?'. Ja zo lust ik er nog wel eentje! De eerste gedachte die in me opkwam was, eerlijk waar, 'ik hoop dat er nu iemand opstaat met een zeis, die een van Ratelband's armen afhakt en hem dan vraagt, zie je nu hoe snel je verandert, waar is je gevoel voor humor gebleven'.

Helaas gebeurde dit niet, dat was nog eens televisie geweest. Gelukkig was het fragment dat meteen na het incident getoond werd een goed alternatief. In dit fragment werd Ratelband ge-stalked door die eikel van de VPRO die ook al eens voor Hitler gespeeld heeft in Oostenrijk, o ja, Robbie Muntz. Ditmaal had ik wel sympathie voor de eikel. Ratelband echter in het geheel niet. Uiteindelijk gaf hij zijn stalker een knietje. Waar was uw gevoel voor humor gebleven, meneer Ratelband?

Ach, als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat ik mensen als Emile Ratelband wel mag. Ze zijn toch het zout in de pap. Ik denk alleen niet dat hij het nog lang zal uitzingen, het effect is uitgewerkt. Tenminste in Nederland. Vandaar deze waarschuwing aan onze sympathieke zuiderburen: Belgie, kijk uit als Ratelband eraaan komt. Lach erom, maar trap er niet in!

Meer lezen over Emile Ratelband? Klik hier.

June 26, 2002

Hoofdprijs?

Op dinsdagavond kijken wij vaak naar Missie Antarctica. Een afvalrace die plaatsvindt in Zuid-Amerika. Langzaam maar zeker zakt men af naar het zuiden, richting het einddoel, Antarctica dus. Gisteren was de ontknoping. Er waren nog drie kandidaten over, die een reeks vragen moesten beantwoorden. Uiteindelijk won er een, dat is vaak zo. 'Gaaf!!! Geweldig!!! O, wat mooi!!!! Ik weet niet wat ik moet zeggen!!!', zo uitte betrokkene zijn blijdschap.

Toen het Lucy duidelijk werd waarom deze jongeman zo blij was, namelijk dat hij op een bootje naar Antarctica mocht, verslikte zij zich bijna van het lachen. Die prijs wilde zij nog geeneens gratis krijgen. 'Antarctica??? En dat is de prijs? En dat vindt hij leuk, Jezus, als het nou Hawaii was!'. Ik probeerde haar uit te leggen dat Nederlanders het erg mooi vinden om naar dergelijke plekken te gaan en dat dat ook bijzonder duur is. Nou, daar had deze Dominicaanse echt geen begrip voor. Wel, dacht ik nog, straks ziet zij de mooie beelden, dan draait dat weer bij.

Het grappige was echter dat ik bij moest draaien. De prijswinnaar diende per klein bootje naar Antarctica te varen, een reis van vijf dagen over woeste zeeen. Windkracht 9. Na een dag werd hij dus zeeziek. En dat is niet meer overgegaan. Vier dagen kotsen en in een klein bedje liggen op een wiebelende schuit. In het commentaar zei de gelukkige dat hij op dat moment zijn prijs vervloekte. Had Lucy toch gelijk.

Gelukkig werd de ellende later ruimschoots goedgemaakt door het toch geweldige avontuur op de Zuidpool. Helaas werd er niet bericht hoe de terugreis was... Het blijft echter leuk om te zien hoe wij Nederlanders steeds verder op zoek gaan naar natuurbelevenissen. Ofwel door ver te reizen, ofwel door bijvoorbeeld te kamperen. Het laat duidelijk zien hoever je dan afstaat van problemen met de werkelijk primaire behoeftes. En dat is heel mooi.

June 30, 2002

Finale!

Het is bijna acht uur 's morgens. De eerste helft van een zinderend Brazilie-Duitsland zit erop. Kahn boven wonder is het nog 0-0. Het is een vreemde finale, in die zin dat ik voor het eerst in mijn leven voor Duitsland ben en tegen Brazilie. Dat ik Duitsland op sportgebied steeds beter kan verdragen is een ontwikkeling die reeds lange tijd in gang is gezet. Brazilie was, na Nederland uiteraard, altijd mijn grote favoriet. Dit is echter teniet gedaan door een persoon, de walgelijke Rivaldo. Zolang hij meespeelt mogen ze van mij verliezen. Zometeen meer over de wedstrijd.

Wij hebben de keuze uit twee kanalen om het WK te volgen. Kanaal 8 is TeleCuracao, alwaar de wedstrijden met Engels commentaar worden getoond. Het andere kanaal is nummer 12, Venevision. Deze Venezolaanse zender heeft Spaans commentaar, ik geloof dat het door een Argentijn gedaan wordt. Die weten namelijk meer van voetbal dan de Venezolanen. Prijs je maar gelukkig in Nederland, want hier heeft de reclame ook toegeslagen tijdens voetbalwedstrijden. Bij TeleCuracao lopen er regelmatig banners onderin het beeldscherm. Daar staat dan bijvoorbeeld, terwijl Ronaldo net bezig is met een weergaloze actie: Bo berpůt ta yena? No ta problema! Wat zoveel betekent als 'is uw beerput vol, nou da's geen probleem'. En je zult altijd zien dat de bal zich achter de banner bevindt.

Venevision heeft geen banners, maar daar zijn de commentatoren contractueel verplicht om op gezette tijden wat reclameslogans te roepen. Bij een hoekschop is het ene bedrijf aan de beurt, bij een goal het andere. Bij iedere herhaling moet er reclame gemaakt worden voor Polar, het Venezolaanse nationale bier. Dat gaat dan op hoog volume ongeveer zo: 'Si hay repeticion, si hay Polar!'. Bij iedere herhaling. Aangezien de ijsbeer het merkteken van Polar is, wordt de slogan af en toe afgewisseld met 'Si hay repeticion, si hay oso!' Oso betekent namelijk beer.

Tot zover de achtergronden, we gaan weer kijken...

July 3, 2002

Le Funk

Een tijdje terug zaten we naar TeleCuracao te kijken. Het leuke van een kleine gemeenschap als Curacao is dat je al snel veel zogenaamd beroemde mensen tegenkomt. Of het nu minister Martha is bij de zwemles, een Miss of vul maar in. Tevens is het zo dat bescheiden artiesten hier al snel op TV kunnen komen, bij gebrek aan beteren zeg maar. Zo loopt er hier bijna dagelijks een man rond met een grote slang, een python of een boa, om zijn nek. Het is de bedoeling dat touristen met die slang op de foto gaan, voor geld natuurlijk. Luchiano heeft overigens ook zo'n foto, we hadden niet gedacht dat hij dat zou durven. Die gedachte kostte dus een tientje.

Cynthia, La Chica de la SemanaWel, diezelfde slangenman was nu op televisie. Relaxed liet hij zich bij café Iguana interviewen. Zijn artiestennaam is overigens Le Funk. In de jaren tachtig was hij een waar talent op dansgebied, hij is zelfs ergens kampioen in geweest. Heeft vervolgens vele projecten opgestart, ook in de Verenigde Staten. Toch kreeg ik het idee dat zijn eerst zo veelbelovende carriere enigszins in het slop was geraakt.

Wat heeft dit alles met de afbeelding aan de linkerzijde te maken? Welnu, Le Funk heeft in augustus 2001 een videoclip opgenomen met de titel La Playa. Deze clip mochten wij aanschouwen, best kolderiek. La Playa gaat uiteraard over het strand, dansen, mannen en last but not least vrouwen. De motor/auto wordt vervangen door een SeaDo (jetski). Nu kan ik geen gezichten onthouden (elke dag weer schrikken als ik in de spiegel kijk), maar Lucy wel. 'He, dat meisje ken ik!', riep ze uit, 'die ligt vaak net achter ons bij Mambo en ik wilde haar al eens vragen voor La Chica de la Semana!'.

En dat gebeurde dus vorige week. Cynthia, zo heet de danseres, is een sympathieke Nederlandse vrouw die hier sinds anderhalf jaar woont. Ze vertelde dat ze vaak wordt aangesproken door allerlei mensen over haar rol in de videoclip. De clip was dus vorig jaar gemaakt, maar werd nu pas getoond omdat Le Funk wat problemen had om aan zijn financiele verplichtingen te voldoen.

Meer foto's van Cynthia? Ga naar La Chica Merengue en kies voor Chica Semana. Over een week nogmaals foto's van Cynthia, dan samen met haar man Irving.

September 13, 2002

Spider op Video

Woensdag liep ik bij mijn kapper Chadé op Bloempot Shopping Centre binnen en het eerste wat Dolly tegen mij zei was: 'Jij bent bij Lee Towers geweest!'. Eerst dacht ik nog hoe kan zij dat nou weten, o ja, ze heeft natuurlijk het verslag op mijn website gelezen. Dat was niet het geval. Op TV-kanaal 80 worden hier evenementen als Carnaval, het Salsa-Festival en diverse concerten uitgezonden. Het betreffende evenement staat op een videoband en als de band is afgelopen zie je op TV dat hij wordt teruggespoeld. Na een paar minuten begint het feest dan opnieuw.

Ook van het Lee Towers concert waren opnames gemaakt en die draaiden de gehele week na het concert. Aangezien Lucy en ik op dat concert prominent vooraan stonden, tenminste het tweede gedeelte, kwamen we schijnbaar regelmatig goed in beeld. Nu moet ik dus achter die videoband aan. Sommigen zullen zeggen: 'Ja, dat zou ik ook doen, want dit kan ooit nog tegen je gebruikt worden!'.

Ik dacht, laat ik deze slimmeriken even voor zijn...

October 9, 2002

Smartengeld

Anneke Grönloh vind ik best sympathiek, maar nu ben ik een beetje boos op haar. Ook sta ik in het algemeen positief tegenover de Verenigde Staten. Een van de meest verwerpelijke zaken in de USA vind ik de totaal uit de hand gelopen advocaten-cultuur aldaar. Het begon ooit grappig met een mevrouw die haar kat in de magnetron wilde drogen en vervolgens een flink bedrag aan smartengeld kreeg, omdat de leverancier van de magnetron niet expliciet in de handleiding had geschreven dat men geen katten in de magnetron mag stoppen. Behalve in China en Korea dan. Ook in Nederland glijdt de advocatuur af. Mannen als Moscovitz en Spong zijn in mijn ogen gedegenereerde, over het paard getilde lieden, tegen de criminaliteit aanschurkend. In vergelijking met hun Amerikaanse vakbroeders zijn het echter nog onschuldige lammeren.

Niet lang geleden werd in de USA aan een al veertig jaar lang rokende vrouw 28 miljard dollar schadevergoeding toegekend, te betalen door de sigarettenfabrikant. Dit slaat echt helemaal nergens op, dan weet ik toch wel schrijnender gevallen te bedenken. De tabaksindustrie is nu de gebeten hond, maar weet u wat ik zo gek vind? Dat softwarebedrijven als Microsoft en Oracle buiten schot blijven. Deze bedrijven ontwikkelen aan de lopende band nieuwe versies van hun software, terwijl de oude nog vol met bugs zitten. Bedrijven (klanten) lijden aantoonbaar schade door softwarefouten van bovengenoemde firma's. Nog vreemder is dat men behalve licenties ook peperdure supportcontracten kan of zelfs moet afsluiten. Deze hebben soms nog mooie namen ook, zoals Gold, Silver of zelfs Platinum. Leuke business! Feitelijk houdt dat in dat de klant moet betalen om een bug aan te mogen melden. Met Platinum Support mag men dat zelfs 24 uur per etmaal. Wie zou dat nu niet willen.

Er moet toch een No-Cure/No-Pay advocaat te vinden zijn, die deze misstand aan wil pakken? Ik vraag mij werkelijk af waarom dat niet gebeurt. Zo, genoeg afgedwaald. Persoonlijk ben ik een fanatiek tegenstander van torenhoge smartengelden. Wat mij betreft mag het ook niet uitmaken of je door een miljonair of een zwerver wordt aangereden. Met het vergoeden van geleden schade en eventuele vervolgschade heb ik geen moeite.

Paul de Leeuw heeft Anneke Grönloh gedurende een aantal uitzendingen neergezet als een dronken sloerie. Dat Anneke dit niet zo leuk vond, daar kan ik inkomen. Wat mij betreft mag Paul de Leeuw voor de rechter gedaagd worden op grond van belediging. Een boete en misschien een paar dagen brommen in de Bijlmerbajes zou een mooie straf zijn. Nu wil Anneke echter 250.000 Euro schadevergoeding. En dan denk ik dus, Anneke, get real!.

Als we objectief de feiten bekijken hebben we het toch over een oudere vrouw, aan of over het eind van haar carriere, die het nog steeds moet hebben van Brandend Zand. En wat lees ik tot mijn onthutsing in de Telegraaf, opgetekend uit de mond van raadsman P. van As? Het volgende:

En die schade is er wel degelijk, meent mr. Van As. Volgens hem zijn er al optredens afgezegd en ziet het ernaar uit dat de succesvolle zangcarričre van Anneke Grönloh door de act van De Leeuw voortijdig afgebroken wordt.

Laat me niet lachen. Whoehaaa!!! Het zou mij niet verbazen als de totaal in de vergetelheid geraakte Anneke juist door Paul de Leeuw een aantal extra boekingen heeft gescored. Vergelijk het met artikelen in de Privé, veel artiesten zeggen zelf: 'Liever negatieve publiciteit dan géén publiciteit'. Dus Anneke, niet meer zeuren en gewoon doorzingen. Nou ja, ik weet niet of dat laatste advies nou wel zo goed is. Mocht Anneke overigens haar smartengeld krijgen, dan weet ik zeker dat Paul de Leeuw zich niet kan inhouden en haar zal vragen hoeveel flessen drank ze van dat geld gaat kopen.

January 24, 2003

Man vs Beast

Nederlanders zijn inventief in het bedenken van televisieprogramma's. Zie bijvoorbeeld het succes van 1 van de 8 jaren geleden of van recentere datum Big Brother. Amerikanen kunnen er ook wat van en zo zag ik gisteren voor het eerst het programma Man vs Beast, een bijzondere gewaarwording.

De wereldkampioen hotdog-worstjes-eten, een jeugdige Japanner met de naam Kobayashi, ging het opnemen tegen een Grizly-beer. Ik zag geweren geladen worden met verdovingspijltjes en een arena werd in gereedheid gebracht. 'Zo', dacht ik nog, 'die Japanner gaat vechten tegen de beer!'. Maar neen, ze gingen worstjes eten.

Kobayashi ging de schaal worstjes als een robot te lijf, steeds twee worstjes tegelijk in zijn mond stoppend. De beer, die uiteraard geen benul van een wedstrijd had, slurpte op zijn dooie akkertje de worstjes naar binnen. Het leukste was het opgewonden commentaar: 'Zie je dat, de beer kijkt opzij naar Kobayashi, hij weet nu dat hij gaat winnen!'. En de beer won. Hierop volgde een shot waarin de beer zich oprichtte en een luide brul voortbracht. Ja, of het die beer wat kon schelen dat hij Mitsubishi had verslagen.

Even later moest een atleet 100 meter hardlopen tegen een giraffe. De giraffe kwam wat langzaam op gang en ook dit dier kende het concept wedstrijdelement niet. De atleet won gemakkelijk. Ik denk dat zelfs ik die wedstrijd nog wel had gewonnen. Leuk was dat er zeker vijf herhalingen volgden. Toen de atleet al binnen was, maakte de giraffe namelijk een gek sprongetje. 'Kijk, hier gaat-ie de fout in, dat kost hem de race!', was het commentaar.

Na de giraffe mocht dezelfde atleet aantreden tegen een zebra. De zebra deed het nog kalm aan, maar won met speels gemak. Er werd echter protest aangetekend door de begeleider van de atleet, de zebra zou te snel hebben bewogen. Een valse start dus, aangetoond met diverse herhalingen. De rematch werd zo mogelijk nog overtuigender door een inmiddels gepikeerde zebra gewonnen. Onthutst stamelde de atleet: 'I have been beaten by a zebra...'.

's Nachts had ik nog mijn eigen Man vs Beast. De honden blaften er namelijk weer lustig op los en mijn 'Pssssjjjttt!' haalde weinig uit. Ik deed mijn sportschoenen aan, rolde een ouwe Nieuwe Revu op en ging naar buiten. Een paar rake tikken later waren de honden lekker rustig. Toch konden ze nog niet geloven dat ze niet mochten blaffen, dus was het een half uur later weer raak, met dank aan Nieuwe Revu. Hierna hadden we geen kind meer aan ze. Het lijkt erop dat in dit geval dan toch de Man het gewonnen heeft van de Beast. En het waren er nog twee ook!

March 30, 2003

Radio vs Televisie

Gisterenmiddag om half vier begon de voetbalwedstrijd Nederland - Tsjechië. Eerst hadden we nog wat kleren voor Lucy gekocht in Otrabanda en Kentucky Fried Chicken gehaald. Ik was moe en hoopte dat de wedstrijd live uitgezonden zou worden.

Om half vier zapte ik langs de zenders die de wedstrijd mogelijk zouden uitzenden, tevergeefs. Nu heeft Luchiano sinds enige tijd een klein radiootje met koptelefoon, een soort van walkman zeg maar. Die mocht ik lenen en op Radio Hoyer werd de uitzending van Langs de Lijn integraal overgenomen. Eigenlijk kwam mij dat wel goed uit, want nu kon ik met koptelefoon op bed gaan liggen.

Het commentaar van Jack van Gelder en 'die andere waar ik de naam van ben vergeten' was enthousiast en leuk. In de 46e minuut scoorde Van Nistelrooy de 1-0. Luchiano vond het prachtig dat ik door zijn radio het voetbal kon volgen. Steeds probeerde hij zijn oor tegen mijn oor aan te duwen om te horen of het echt werkte. De tweede helft was vijf minuten oud toen ik aan Luchiano vroeg of hij toch nog even wilde kijken of de wedstrijd misschien toch op kanaal 8 of 410 werd uitgezonden.

Dat bleek het geval te zijn. Snel ging ik in mijn stoel zitten en maakte mij op voor een lekkere voetbalmiddag. Dat viel tegen. Of het nou door de beelden kwam, het geluid, het Engelse commentaar of het spel, ik weet het niet maar de wedstrijd zag er een stuk matter uit dan hij via de radio klonk.

Nu herinner ik me dat nog wel van heel vroeger, uit de tijd dat wij nog geen televisie hadden. Luchiano gelooft daar overigens geen snars van, dat er ooit een tijdperk zonder televisie en laat staan computers is geweest. Mijn vader en ik zaten dan vlak voor een oude buizenradio waar alle zenders nog op een schaal stonden weergegeven: Hilversum, en ook Falun. Nederland - België herinner ik me nog wel. En uiteraard de Langs de Lijn uitzendingen met de legendarische Theo Koomen. Voor de radio had je de indruk indirect getuige te zijn van een geweldig spektakel. 's Avonds voor de TV (we praten over enige jaren later) viel dat dan ontzettend tegen.

Dat was nu weer het geval. Ik had er al bijna spijt van dat ik keek in plaats van luisterde. Dat werd nog erger toen Koller de 1-1 maakte. Nu ben ik qua sport enigszins bijgelovig. Volgens mijn theorie is het gelijke spel veroorzaakt doordat ik niet op bed ben blijven liggen met de koptelefoon op. Nou ja, nog een geluk dat ik niet de hele wedstrijd op TV heb gezien...

May 27, 2003

Uitspraak

Het uitspreken van vreemde namen is een kunst apart. Vreemd in de zin van niet Nederlands. Laat ik mij tot de sport beperken. Waar indertijd de meeste Nederlandse sportverslaggevers buitenlandse namen letterlijk oplazen, had Herman Kuiphof hier als enige andere ideeën over.

Herman verdiepte zich in de taal van de betreffende voetballer. Zo veroorzaakte hij opschudding door de sinds jaar en dag bestaande Feyenoord-spits Ove Kindvall plotseling Tsjindvall te noemen. Ik weet nog steeds niet wat de correcte uitspraak is, maar voor Feyenoorders is en blijft het Kindvall. Gekscherend werd Kuiphof dan ook Herman Tsjuiphof genoemd door de Rotterdamse aanhang. Later herhaalde Kuiphof zijn stuntje nog eens door Ajax-speler Sören Lerby ineens Leerbu te noemen. Ook dat sloeg niet echt aan.

Hier op Curacao luister ik om kwart voor acht 's morgens altijd naar het sportnieuws van Radio Hoyer. De mannelijke verslaggever aldaar heeft een goede stem en is volgens mij een Nederlander. Waarschijnlijk is de man geselecteerd op grond van zijn stem en articulatievermogen en niet vanwege zijn grote kennis van het sportgebeuren. Hij presteert het namelijk om doorlopend namen verkeerd uit te spreken.

Vanmorgen ging het over Roland Kčrrous. Het betreft hier het befaamde tennistournooi te Parijs, Roland Garros. Aan onze reporter te horen wordt dit tournooi ergens midden in Texas gehouden. De Zwitser Roger Fedčrer (klemtoon op de tweede lettergreep) werd verrassend uitgeschakeld. Laatst had hij het over scheidsrechter Loewienzje, in normaal Nederlands Luinge geheten.

Het kan ook zijn dat de radio Hoyer employee al zijn sportkennis tot zich neemt middels de Amerikaanse zender ESPN. Ach, het zij hem vergeven, ik vind het eigenlijk wel komisch.

May 28, 2003

Uitspraak (2)

Zoals altijd luisterde ik ook vandaag om kwart voor acht naar het Sportnieuws van Radio Hoyer. Gisteren nog schreef ik over de vreemde uitspraak van bepaalde buitenlandse namen door de presentator.

Er wordt nog steeds druk getennist in Parijs en ik verkneukelde mij reeds om de verslaggever het over zijn Roland Kčrrous te horen hebben. Wat schetste mijn verbazing toen ik toch echt dezelfde man met een keurig Frans accent op volledig correcte wijze Roland Garros hoorde zeggen!

Nu geloof ik voor 100% in het bestaan van toeval. Lees maar na wat ik daar zoal over geschreven heb. Maar als ik hier al bijna acht jaar woon en acht jaar lang hoor ik Roland Kčrrous, zodanig dat het me zowaar al vertouwd in de oren klinkt, en dan schrijf ik er één keer over in dit log en prompt de volgende dag wordt het befaamde tennistournooi op correcte wijze in het Frans uitgesproken, tja, dan is men toch met stomheid geslagen!

Men zou de indruk kunnen krijgen dat de presentator op een of andere wijze kennis heeft genomen van het gisteren geschreven stukje over Uitspraak. Uiteraard kŕn het ook gewoon toeval zijn.

Om zekerheid te krijgen in deze mij kwellende materie doe ik hier een oproep: Beste presentator, als u inderdaad door het stukje van gisteren uw uitspraak met betrekking tot het tennistournooi Roland Garros heeft gewijzigd van Texas-Amerikaans in Parijs-Frans , wilt u dan alstublieft even reageren in de comments?

Bij voorbaat mijn hartelijke dank!

June 14, 2003

Mening zonder ervaring

Toevallig ben ik de laatste dagen een paar maal geconfronteerd met hetzelfde verschijnsel. Bijvoorbeeld bij het programma Een jaar gratis uit Belgie, waarbij kandidaten week in week uit allerlei vragen moeten beantwoorden. Een van de vragen ging over Halle Berry. Een mannelijke kandidaat had goed gegokt, maar kende Halle Berry niet. 'Nee, ik hou helemaal niet van James Bond films', sprak hij. 'Welke heeft u dan gezien?', vroeg de quiz-master. 'Nee, ik heb er nog nooit een gezien!', luidde het antwoord.

Dat verbaasde mij zeer. Zojuist las ik in de Nieuwe Revu een interview met acteur Pierre Bokma. Een citaat:
"Films als Costa!: dat is sex, dat is quasi-geestige situaties en dan komt er weer sex om de hoek en dan is er een zin en dan weer een kwartier sex en dan zegt Daan Schuurmans: 'Godfucking damn.' En dan is er weer sex."

Nieuwe Revu: "Je hebt de film gezien!"
Bokma: "Helemaal niet. Maar je hoeft mij niet wijs te maken dat het allemaal anders is."

Wederom verbazing. De vraag kwam bij mij op in hoeverre men nu een mening kan geven over iets waar men geen ervaring mee heeft. Op hoog nivo is daar de Paus, die zijn mening geeft over het gebruik van voorbehoedsmiddelen en het al dan niet toegestaan zijn van diverse soorten relaties. Zonder enige praktijkervaring.

Van de andere kant, ik heb ook overal een mening over en toch (gelukkig) niet alles meegemaakt. Neem bijvoorbeeld drugsgebruik. Toch ligt dat in mijn ogen iets anders dan bijvoorbeeld zeggen dat een boek een flutboek is, terwijl men het niet heeft gelezen.

July 2, 2003

(No) Soap in Veendam

Een teleurgestelde tv-kijker, grimmig: ,,Als ik een aflevering van Goede Tijden, Slechte Tijden mis, sneuvelen er ruiten. Schrijf dat maar op.''

Soms word je gegrepen door een opmerking. Van deze schoot ik in de lach.

Locatie: Veendam
Hoofdrolspeler: J.H.A. Tillema
Website: http://www.kabelnetveendam.nl/

De HMG-groep wil niet langer betalen om programma's van RTL4, RTL5 en Yorin door te geven via de Stichting Kabelnet Veendam. Veendam wil de inkomsten niet missen en heeft bovengenoemde zenders van de kabel gehaald. Dit tot grote woede van de Veendamse gemeenschap.

J.H.A. Tillema creëert Veendam's Eerste SoapWat is nu redelijk? Het hoofd van de heer Tillema beziend, vermoed ik hier eerder met een fanatiek kijker van Kerkepad te maken te hebben dan dat hij zich iedere avond vergaapt aan Goede Tijden, Slechte Tijden. Maar ja, schijn kan bedriegen!

Vroeger was het gemakkelijk. Toen ik in Noord-Brabant woonde ontvingen wij Nederland 1 & 2, Duitsland 1 & 2 en België. Mensen in Noord-Holland moesten het stellen met de twee Nederlandse zenders. Zij hadden daar vrede mee, aangezien het toen een technische beperking betrof, waardoor zij niet naar Duitsland konden kijken.

Nu is in theorie alles mogelijk. Op Curacao kan ik, technisch gezien, alle voetbalwedstrijden uit Nederland live volgen. Door auteursrechten, financiële belangen, programmasamenstellers en nog veel meer factoren worden mij vele programma's ontzegd. Zeker als een ooit geleverde service ineens wordt teruggetrokken, levert dit negatieve reacties op. Zo moesten wij dankzij de KNVB een tijdlang verstoken blijven van Studio Sport (uitgezonden via BVN-TV).

Nou ja, dat was dan alleen nog maar Studio Sport. In Veendam blijven nu vele mensen verstoken van de zenders waarop zij de gehele dag afstemmen. Dat is niet leuk.

In de toekomst wordt het probleem vanzelf opgelost, denk ik. Uiteindelijk zal men zich individueel kunnen abonneren op de zender(s) die men wil. Maar daar heeft de Veendammer Bold & Beautiful kijker nu even niets aan.

About Radio & TV

This page contains an archive of all entries posted to blogger in the Radio & TV category. They are listed from oldest to newest.

Politiek is the previous category.

Relatie is the next category.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33