Main

Muziek Archives

June 9, 2002

Schepen kijken

Dit weekend was er een botenshow, iets van Americas Sail 2002. Vrijdagavond gingen we eens kijken, eerst wat Westmalle Dubbel drinken bij Pleincafe Wilhelmina. Dan zien de scheepjes er gelijk wat interessanter uit. De sfeer was goed in Otrabanda, er waren veel kraampjes en podia waar muziek werd gemaakt. Om een uur of half elf vonden wij het welletjes, Luchiano lag al zowat te slapen. De avond werd afgesloten bij Nancy Snack, alwaar je de lekkerste Lomitu ku Batata (ossenhaas met patat) van Curacao kunt krijgen. Zeker als je de lomito helemaal bedekt met pika (scherp spul) en de batata met knoflooksaus. Een volgende keer meer over Nancy, de attractie.

Zaterdagmiddag togen we opnieuw naar de bootjes. Ditmaal mochten we er ook nog in. Er lag een mooi exemplaar uit Brazilie, de naam is me helaas ontschoten. Al biertjes drinkend wandelden we langs de kade, lekker in het zonnetje. Het laatste schip was van de Nederlandse Marine. Het was niet de Pelikaan van Steefopzee, de broer van Yannah. Maar wel de Hr. Ms. Bloys van Treslong, zo'n naam vergeet je van je leven niet. Dit type schip heeft een helicopter aan boord, maar die was er nu even niet. 'Zeker even boodschappen doen', grapte ik op Seth Gaaikema-nivo. Toen heb ik maar een T-shirt van de Nederlandse Marine aangeschaft.

Uiteindelijk eindigden we bij Pleincafe Wilhelmina. Overigens, voor de lezers die niet bekend zijn met Curacao, er zijn wel degelijk nog meer cafe's op dit eiland! Maar daar werkt dan niet mijn favoriete serveerster, Laura. We zaten lekker aan de Westmalle Triple ditmaal. Toen zag ik mijn huisarts Harry aan een tafeltje zitten. Harry drumt in zijn vrije tijd bij de op Curacao wereldberoemde band Diverse Sauzen, vooral bekend van hun hit Chillen op de Antillen. Nu trad hij op in een gelegenheidsformatie, volgens mij heette het Toon back in August, maar na vier Westmalle Triple sta ik hier niet meer 100% voor in. Wel weet ik nog dat het een driemansgroep was die nummers van Creedence, Jimi Hendrix en dergelijke speelde. En voor een perfect sfeertje zorgde.

Thuisgekomen wilde ik nog wat naar Costa kijken, Lucy zat echter op haar praatstoel dus toen ben ik na een kwartiertje maar het bed ingedoken... :-)

June 19, 2002

Bachata

Los caminos de la vida... es dificil caminarlos...

August 11, 2002

Vrouwelijke Popsterren

Gisteren was er op TeleSur een special over Shakira. Nou ja, over Shakira, de special begon met nummers van haar concurrentes. Nummer een was Britney Spears, geen onaardig meisje, geen onaardige nummers en wel heel veel verkopen. En ze is natuurlijk de beroemdste jonge vrouwelijke popster.

De volgende concurrente was Paulina Rubio. Met deze Mexicaanse heb ik niet veel, twee leuke nummers, maar alles klinkt fabrieksmatig en ze is (ik vind haar) niet bijzonder knap. Ergerlijker is dat Paulina zichzelf het liefst vergelijkt met Madonna. Ha, ha, daar is ze nog wel een paar lichtjaren van verwijderd. Ga vooral zo door, meisje.

Een dame die ook niet zo bijzonder goed kan zingen is Thalia. Thalia komt net als Paulina Rubio uit Mexico, maar dit is nu wl een bijzonder leuke dame. Toen ik zeven jaar geleden naar Curacao emigreerde, werd ik op TV geconfronteerd met het verschijnsel Telenovela, de Spaanstalige tegenhanger van de Soap. De eerste Telenovela die ik zag was Maria la del barrio, met Thalia in de hoofdrol. Ik was op slag verliefd. Haar enige nadeel is dat ze op dit moment getrouwd is met Tommy Mottola, de ex van Mariah Carey.

Tot zover de concurrentes. Het wordt tijd voor een ranglijst, daar hou ik immers van. Wel, als we het alleen over de jonge vrouwelijke popsterren hebben, dan blijft Madonna buiten beschouwing. Zij is natuurlijk wel de onbetwiste nummer n op vrouwelijk popmuziek-gebied. Van de jonge dames is Shakira met afstand mijn favoriet. Qua uiterlijk moet zij het afleggen tegen Britney Spears en al helemaal tegen Thalia. Maar muzikaal kan er niemand aan haar, en haar uitstekende band, tippen. Shakira maakt echt muziek, muziek waar je een live-concert van wilt meemaken. Op nummer twee komt voor mij Thalia, dat mag duidelijk zijn. Haar liedjes doen me niet veel, maar dat geldt ook voor die van Britney en Paulina. Britney wordt derde en Paulina eindigt onderaan op plaats vier.

Wie is het niet met mij eens?

August 29, 2002

Nederlandse Zangers

Vandaag is het Lee Towers Dag. Vanavond heeft Lee een optreden op Mambo Beach. Ik heb vanmiddag vrijgenomen en we maken van de gelegenheid gebruik om alvast naar het strand te gaan. Lee zal daar vast wat soundchecks doen. Er zijn mensen die als je naar een concert van Lee Towers gaat, je voor ouwe lul verslijten. Ik schaar deze mensen onder de ignoranten. Kijk, je kunt hem wel of niet goed vinden, maar het is een vakman. Dat staat buiten kijf. Overigens ben ik zelf geen fan van Lee, heb ook geen cd van hem, neen, wij gaan voor het lied Mijn Feyenoord.

Dit brengt mij op de vraag: 'Wie is de beste zanger van Nederland'. Althans volgens de weblogwereld. Laat ik de kandidaten even kort voorstellen. Lee Towers is al beschreven, een echte vakman, goede stem, professionele (gladde?) show, maar misschien een gebrek aan eigen materiaal.

Dan Andre Hazes, een man die toch ieders sympathie opwekt. Erkend bierdrinker, sfeermaker maar zelf ook onderhevig aan stemmingen. Had een vrouw kunnen zijn.

Kandidaat nummer drie is Marco Borsato, sommige nummers zijn werkelijk goed gecomponeerd (aldus mijn muzikale zus Pascale) en hij beschikt over een knappe echtgenote. Maakt echter niet die gedreven indruk van Lee Towers, eens kijken hoelang hij het nog volhoudt.

Nummer vier in de rij is Rene Froger, zonder meer een begenadigd zanger, veel meer weet ik er niet over te vertellen.

En de laatste kandidaat is Gerard Joling, aka Het Sijsje. Hij zingt niet slecht, maar is ook niet zo stabiel, meer een zoeker. Homosexueel, dan weer de sportschool in, je kent dat wel.

Goed, dit is de kandidatenlijst. Toevallig is het ook mijn persoonlijke ranglijst, hoewel Borsato en Froger wat mij betreft nog van plaats mogen wisselen. Nu ben ik benieuwd naar de uwe.

August 30, 2002

Een avondje uit met Lee

Ik ben aan het bijkomen van een geslaagde avond. Eigenlijk begon het 's middags al. We gingen naar het strand van Mambo Beach, deels om te zwemmen en te zonnen, deels om de soundcheck van Lee Towers mee te maken. Die soundcheck begon pas om een uur of vijf. Op een bepaald moment liep Lee van het podium af en ging op het terras wat mensen begroeten. Lucy ging er meteen achteraan en toen Lee uitgesproken was hebben we hem even de hand geschud. Behalve de foto hier links vroeg Lucy hem of hij alsjeblieft het prachtige lied Mijn Feyenoord 's avonds zou zingen. 'Nee, dat doe ik niet', zei Lee. Ja, hij is wel direct. Lucy drong nog wat aan, maar het mocht niet baten. Het Feyenoord lied paste niet in de Caribische sferen, aldus Lee. Hij zou wel You never walk alone ten gehore brengen, maar Lucy was al zo teleurgesteld dat zij overwoog om 's avonds gewoon thuis te blijven.

Lucia met haar idool, Lee TowersGelukkig zijn we toch gegaan. Na Luchiano met babysit Amy achtergelaten te hebben, arriveerden we al om kwart over acht op Mambo. Het was nog helemaal niet druk. Om een uur of tien begon Lee te zingen. 's Middags op Mambo zag hij er nog wat sjofel uit, nu had hij zijn witte pak aan, zwart overhemd en een glitterstropdas. Het lijkt hier het Frans Molenaar Weblog wel. Maar ik schrijf dit omdat Lucy danig onder de indruk was. Sterker nog: ze was smoorverliefd! Het concert liep als een trein en ik betrapte me erop dat ik zelfs mee stond te zingen. Dit ging Krijn, die naast mij stond, toch wat te ver. Tegen het eind van het concert gingen we helemaal vooraan staan. Ineens zei Lucy: 'Ik wil op het podium!' Ik hielp haar zo goed en kwaad als het kon. Lucy had een jurk met een diepe split aan, dus het zal best een spectaculair gezicht zijn geweest. Maar affijn, ze stond op het podium, liep naar Lee en gaf hem drie zoenen. Als een volleerd artieste kwam ze vervolgens weer van het podium af.

Het concert was ook meteen afgelopen na deze actie en Lee ging richting toiletten om zich op te frissen. 'We gaan erachteraan', zei Lucy tegen mij en zo geschiedde. Bij de deur hadden we hem te pakken. Wederom moest Lee op de foto met Lucy. Inmiddels kreeg hij toch het idee enigszins gestalked te worden, dus hij keek ook niet meer zo blij. Dat kon ons niet schelen. Nadien hebben we nog zeker een uur gedanst op Merengue-muziek, ik hoop tenminste maar dat er geen Salsa tussenzat, want ik kan alleen maar (een klein beetje) Merengue dansen.

Op mijn ranglijst van beste Nederlandse zangers, beter zou overigens zijn entertainers, blijft Lee Towers bovenaan staan. En op Lucy's ranglijst staat berhaupt maar n naam.

November 22, 2002

Oude Liefde

Gisteren heb ik een oude liefde teruggevonden, dankzij Luc Picard en MP3. Luc is overigens een collega van mij en niet te verwarren met de Luc die de man is van mijn zus Pascale. Wie of wat MP3 is, is genoegzaam bekend dacht ik zo.

Collega Luc houdt ervan om muziek af te spelen gedurende het werk, ik vind dat wel plezierig, vooral omdat het wat oudere muziek betreft. Leeftijdsgrappen liggen voor de hand en zo vragen wij regelmatig aan Luc of hij Johan Sebastian Bach nog persoonlijk heeft gekend.

Gisteren werden wij getracteerd op het volledige dubbel-album Roxy and Elsewhere van wijlen Frank Zappa (1940-1993). Voor mij persoonlijk is Zappa met afstand popmusicus nummer n van de 20e eeuw, dus u begrijpt dat ik aangenaam verrast was. In mijn ouderlijk huis liggen nog 30 Zappa-albums te verstoffen. Ik heb de MP3 onmiddellijk gecopieerd, MP3-support geinstalleerd op mijn RedHat8 installatie en spelen maar. Ook de albums Apostrophe' en Overnite Sensation staan er inmiddels op.

Het klinkt allemaal erg vertrouwd, maar ook verfrissend. En het werkt een stuk plezieriger!

Gisterenavond waren Luc (de andere) en Pascale op bezoek om te Boerenbridgen. Na de eerste (=geluks) ronde stond Luc bovenaan. 'Ik ben in de winning mood', zei Luc met een glimlach. Luttele minuten later stond hij weer op zijn gebruikelijke laatste plek.

Voorts heeft Pascale een update omtrent hun belevenissen geschreven, welke te vinden is in het CasaNews. En conclusie die onze touristen hebben getrokken is dat Curacao een grote vuilnisbelt is, nou ja zeg, zeker niets gewend. Zouden ze soms niet in Westerhoven, maar in Staphorst wonen?

November 30, 2002

La Vaca, La Misma Vaca

Waarschijnlijk is het hebben van een CD-speler in de auto in Nederland al lang achterhaald door een MP3-apparaat, maar ik heb er nog dagelijks plezier van. Wat mij telkens opvalt is dat niet alle muziek geschikt is voor in de auto en andere, die je thuis haast niet draait, juist wel. Zo vind ik Music van Madonna zwaar tegenvallen, terwijl de live-CD van Kassav uit de speakers spettert.

Op dit moment zit er steevast een Merengue-compilatie in de speler. Ons favoriete nummer is La Vaca, gezongen door Nelson de la Olla y La Banda Chula. Het lied is bijzonder eenvoudig. Even voor de duidelijkheid, la vaca betekent de koe. Het refrein gaat ongeveer zo:

La Vaca, boeh
La Vaca, boeh
La Vaca, la misma vaca, boeh

U zou het zo kunnen meezingen. Er zit een dubbele betekenis in het lied, zo moet de eigenaar erg goed op zijn koe letten. Als de koe opgewonden (exitada) raakt, willen ook de buren en Los Tigres (criminelen) haar wel melken (ordear). U vat hem wel. Let goed op uw koe!

Laatst moest ik even naar Kentucky Fried Chicken. Bij het afhalen van ons Hot & Spicey Combo had ik mijn raampjes openstaan, evenals de moon/sun-roof. En uiteraard stond La Vaca hard op. De medewerksters van KFC zijn over het algemeen best chagrijnig, maar deze bleef mij maar glimlachend aankijken. Het kan ook gescheeld hebben dat Lucy ditmaal niet naast mij zat, maar ik vroeg haar of ze het een leuk nummer vond. Met een brede glimlacht bevestigde de medewerkster dit.

Luchiano vindt het ook een leuke song. We reden naar Centrum Supermarkt en daar liep het jong rond, om de zoveel tijd luidkeels La Vaca! Boeh! roepend.

December 2, 2002

WinMX & Curry

Zaterdag schreef ik over het lied La Vaca van La Banda Chula. Staalin was nieuwsgierig en wist het nummer te localiseren met behulp van WinMX.

Als Staalin dat kan, kan ik het ook, dacht ik bij mijzelf en heb WinMX gedownload. Terwijl ik aan het zoeken was naar La Vaca zag ik ineens dat iemand anders mijn Zappa album Roxy & Elsewhere aan het downloaden was van mijn PC. Voor wat hoort wat, zullen we maar zeggen.

Inmiddels heb ik twee versies van La Vaca, een van La Banda Chula en een andere van Mala Fe. Die laatste is zelfs nog iets beter. Denk er wel aan dat het nummer hard afgespeeld moet worden en als het in de auto geschiedt, dat de ramen openstaan. Toehoorders menen dan met een authentieke bewoner van Santo Domingo te maken te hebben.

Even iets heel anders. De Adams Family van Adam Curry en Patricia Paay gaat na BNN en RTL nu door SBS6 uitgezonden worden. Patricia geeft haar uitleg, maar wij weten wel beter, het gaat natuurlijk alleen om geld. In het AD doet Patricia de volgende uitspraak:

"Het wordt volgens mij een groot succes. We hebben echt een hartstikke leuk gezin, met heel veel humor."

Nou, ik heb hier erg om moeten lachen, wel beseffend dat hiermee Patricia's gelijk is aangetoond.

January 12, 2003

La Cucaracha

Op dit moment is Luchiano helemaal gek van het lied La Cucaracha. We gaan even een beetje Spaanse les doen. Cucaracha betekent kakkerlak. De eerste vier regels gaan als volgt:

la cucaracha la cucaracha (de kakkerlak de kakkerlak)
ya no puede caminar (hij kan niet meer lopen)
porque le falta (want het ontbreekt hem)
porque no tiene (want hij heeft niet)
la patica principal (zijn belangrijkste pootje)

La Cucaracha is een oud Mexicaans lied, dat in alle Latijns-Amerikaanse landen welbekend is. Op den duur ontstaan diverse afwijkende versies. Met name op de laatste regel van het couplet wordt flink gevarieerd.

Zo is er een versie die zegt: '... porque no tiene - dinero para gastar' (geld om uit te geven). Sinds enige tijd is de versie van de Kumbia Kings, met de broer van de zeer populaire, overleden Mexicaanse zangeres Selena, het populairst. Zij bebruiken de volgende slotzin: '... porque no tiene - marijuana que fumar' (marihuana om te roken).

In Nederland zal men daar niet wakker van liggen, in een land als de Dominicaanse Republiek werd Me gustas tu van Manu Chao echter verboden, omdat daarin de zin voorkomt: 'Me gusta marijuana, me gustas tu'.

De marihuana versie van La Cucaracha is ook bij Luchiano het populairst. Lucy weet nog niet helemaal wat ze ervan moet vinden als het jong luidkeels over marihuana aan het zingen is. Genteresseerd in de volledige tekst? Klik op de kakkerlak.

February 7, 2003

Michael vs Martin ?-?

Met verbazing heb ik gisteren naar de door Martin Bashir gemaakte documentaire over Michael Jackson gekeken. Die verbazing betrof niet het leven van laatstgenoemde, daarover was reeds voldoende bekend. Neen, ik was verbaasd hoe deze documentaire zo tot stand kon komen.

Martin Bashir is acht maanden intensief met Michael Jackson opgetrokken, hij woonde in zijn huis en ging met hem op reis. Volgens mij was de insteek van deze Martin het maken van een opzienbarende documentaire, waar hij uiteindelijk veel geld en/of roem mee zou vergaren. Om acht maanden getollereerd te worden, of liever gezegd niet door de mand te vallen, moest Martin in zekere mate het vertrouwen winnen van Michael. Pas in het allerlaatste gesprek in Miami veegde de journalist Michael Jackson de mantel uit.

Wat wilde Michael Jackson winnen met deze documentaire? Ik heb nergens gelezen dat hij er geld voor kreeg. Wellicht wilde hij de wereld tonen dat hij een gewone man is met een groot hart, speciaal voor kinderen. Dat is de enige verklaring die ik kan vinden. Jackson leeft al veel te lang buiten de realiteit en is zijn eigen gedrag als maatstaf gaan nemen. De man werd nooit gecorrigeerd, daar ging het mis.

Heeft Michael Jackson eigenlijk een manager? Ik denk het niet, want die zou toch al lang hebben ingegrepen, of stond Michael dat niet toe? Ook het contract voor de documentaire is mij niet duidelijk. Als ik Michael was, zou ik de documentaire als eerste willen zien en mijn veto erover kunnen uitspreken. Of toch tenminste bepaalde scenes eruit laten knippen. Of is Jackson zo wereldvreemd dat hij het gevaar er niet van inzag?

Om de documentaire onderhoudend te maken bediende Bashir zich regelmatig van roddelblad-journalistiek. Zo werd er naar een zogenaamd vernederend hoogtepunt toegewerkt, toen Jackson in Berlijn was. Het balkon-incident was toen al geweest. Er was een TV-programma, waarin Michael Jackson ten tonele zou verschijnen. De Duitse presentator riep plotseling met luide stem, alsof hij hem aankondigde: 'Michael Jackson!'. Michael dacht dat hij het podium op moest, maar werd teruggeroepen. Boris Becker moest eerst nog, dat leverde een vreemd beeld op. Maar Michael vatte het toch best relaxed op. Dan denk ik: 'Ongelukje, kan gebeuren, goed opgelost'. Daar dacht Martin Bashir anders over.

Al met al hield ik wat gemengde gevoelens over aan de documentaire. Een ingezonden brief van een kijkster vond ik belangwekkender. Zij was onthutst over de wijze waarop Michael Jackson met zijn eigen kinderen omgaat, in haar ogen werden deze kinderen beschadigd voor hun verdere leven. Bij normale ouders zou de Kinderbescherming deze kinderen weghalen, maar bij iemand met geld, zoals M.J. kon het gewoon door de beugel.

Een moeilijke kwestie.

Update: Mede Curacao-logger Bob heeft de documentaire ook gezien en uiteraard gelogd.

About Muziek

This page contains an archive of all entries posted to blogger in the Muziek category. They are listed from oldest to newest.

Medisch is the previous category.

Politiek is the next category.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33