« Landsverkiezingen Nederlandse Antillen 27.01.2006 (5) | Main | Landsverkiezingen Nederlandse Antillen 27.01.2006 (7) »

Landsverkiezingen Nederlandse Antillen 27.01.2006 (6)

6. Radio Dolfijn interviewt: Stanley Brown (MODPOR)

Stanley Brown van de zwarte MODPOR is de nummer drie in de reeks Radio Dolfijn FM interviews met lijsttrekkers voor de Statenverkiezingen van vrijdag 27 januari 2006.

De naam MODPOR klinkt enigszins als een black magic afdeling uit een Harry Potter-boek. Het staat voor Movementu Opshon D pa Provinsia Outonomo den Reino, een hele mond vol. Dan is MODPOR toch gemakkelijker te onthouden. Stanley Brown beschouwt MODPOR als een filiaal van zijn eigen partij C'93. Hij is een fanatiek voorstander van de staatkundige optie waarin Curacao een provincie van Nederland wordt, Optie-D.

Stanley Brown is 67 jaar oud en gepensioneerd. Zoals gebruikelijk opent Maarten Schakel het gesprek met de vraag of Stanley altijd zo vroeg opstaat. Dat is zeker niet het geval. Door het voor hem ongebruikelijke tijdstip waren hem wel een paar dingen opgevallen: "Was er al om half zeven al een flinke file op de Santa Rosaweg. Men zegt Curacaoenaars zijn lui en komen altijd te laat op het werk. En als er om half zeven dan al een file is op de Santa Rosaweg, een echte file, dan denk ik dat valt nog wel mee met ons lui zijn."

C'93 is een splinterpartij die nooit een zetel heeft behaald. De vraag is of dit MODPOR wel gaat lukken.

Schakel: Waar rekent u op qua zetels en percentages?
Brown: Ik reken op een zeer kleine Statenzetel.
Schakel: Een krukje...
Brown: Wat zei u, corruptie?
Schakel: Een krukje!
Brown: Een krukje? Neen, een stem van een roepende in de woestijn."

Stanley Brown vervolgt met een klassiek verhaal: "In de Romeinse Senaat stond altijd één Senaatslid op en die zei iedere keer hetzelfde, ik heb maar één ding te zeggen, Carthago moet verwoest worden. De volgende keer, Carthago moet verwoest worden. Uiteindelijk is Carthago verwoest geworden. En zoiets wil ik dan symboliseren in de nieuwe Staten. Het Statuut moet opgeheven worden. De Antillen moeten een eenheid blijven vormen. We moeten een integraal onderdeel worden van in ieder geval Europa."

Het betreffende Senaatslid was overigens Cato Maior.

In tegenstelling tot FOL en MAN is MODPOR voorstander van de UPG-status (UPG=Ultra Perifeer Gebied) voor Curacao in plaats van de LGO-status (LGO=Landen en Gebieden Overzee). Brown legt in het kort uit dat LGO vooral gaat over gunstige regelingen met betrekking tot in- en uitvoer van landbouwproducten voor de oude kolonieën, terwijl UPG aandacht heeft voor het hele spectrum: onderwijs, volksgezondheid, goed bestuur en justitie.

Stanley Brown, lijsttrekker van MODPOR/C'93In het geval van LGO is slechts 50% van de EU-subsidies bereikbaar, bij UPG komen in principe alle potjes binnen bereik. Feitelijk wordt een land met UPG-status meer onderdeel van Europa, overigens met de daarbij behorende plichten. Volgens Stanley Brown gaat het overgrote gedeelte van het Boek met Plichten echter over landbouw en veeteelt. "En daar hebben wij niet zoveel van."

Een in opdracht van de Bank van de Nederlandse Antillen gemaakte studie geeft aan dat de UPG-status op termijn voor Curacao lucratiever is dan LGO.

Het was geen gemakkelijk interview voor Maarten Schakel en al helemaal niet voor Tony Castro. Stanley Brown praat gewoon door de vragen heen en heeft zijn eigen ritme bij het geven van de antwoorden. Neem bijvoorbeeld het thema veiligheid. Om hier iets over te zeggen wil Brown eerst de context duidelijk maken. Dat kost tijd. Veel tijd.

"Laten we bij het begin beginnen." Een opsomming volgt over alle partijen die door hem zijn opgericht, te beginnen bij Frente Obrero in 1969. Dan volgen de veranderingen van inzicht die Stanley Brown in de loop der tijd heeft beleefd. Hij neemt hier uitgebreid de tijd voor.

"In het begin dacht ik, het zijn de mensen die het beleid voeren die niet deugen. Deze witte politieke, economische macht laat geen doorstroming toe van de zwarte massa. Dus we moeten die mensen naar huis sturen en er moet een zwarte vertegenwoordiging komen."

Dat bracht niet wat hij ervan verwachtte. In een volgende fase lag het aan de ideologie en nog weer later aan het gebrek aan kennis. Met als uiteindelijke slotconclusie dat al deze veranderingen met name de onderklasse niet veel hebben geholpen.

Tony Castro: "Meneer Brown, de veiligheid... hou zou u die aanpakken?"
Stanley Brown: "Het komt, het komt..."

"Al het veranderen heeft niets opgelost. (...) De wortel van het probleem ligt aan de infrastructuur. De staatsrechtelijke verhouding met Nederland. Dat associatiemodel, dat statuutmodel dat deugt niet. Dus dat is het eerste wat ik ga aanpakken. Ik ga die staatsrechtelijke verhouding veranderen in een integratiemodel."

Brown geeft een voorbeeld waar dit integratiemodel gelukt is, namelijk de provincie Limburg. "Vroeger was Limburg veel armer dan Curacao en kijk nu eens. De Antilliaans gulden is minder waard, mijn armoede is gestegen, mijn onderwijs is in elkaar gestort, mijn volksgezondheid..." en de monoloog gaat minutenlang door.

Maarten Schakel: "U heeft een hele ontzettend lange inleiding nodig meneer Brown. Veiligheid, daar wil ik het over hebben!"
Stanley Brown: "Daar wil ik op komen."

Brown vindt veiligheid net iets dat de middenstander veel meer interesseert dan de bevolking die hij zijn hele leven pretendeert te vertegenwoordigen. In de gemeenschap krijgt het belang van de ondernemer de prioriteit. Het belang van de massa, het algemeen belang komt op de laatste plaats.

Brown ziet meer in indirecte stimulansen als het verbeteren van de volksgezondheid hetgeen zorgt voor een gezonde en productieve arbeider. Een moeder die moet leven van onderstand, een bijstandsuitkering van 500 Antilliaans guldens, en zwanger is produceert in haar buik reeds een misdadiger.

Stanley Brown: "Het tweede antwoord is, deze gezonde mensen moeten onderwijs krijgen. Als wij geschoolde producerende arbeiders produceren, dan wordt de veiligheid groter. De veiligheid wordt niet groter door de bevolking te bewapenen."
Maarten Schakel: "Punt! U wilt de oorzaken aanpakken van de criminaliteit."
Stanley Brown: "Precies. Precies. Dat is de manier."

Aan het eind van het interview mag de geïnterviewde een vraag stellen aan de gast van de volgende dag. Dinsdag vroeg Charles Cooper aan Stanley Brown waarom de vroegere revolutionair tegenwoordig zo aan de rok van Nederland hangt.

Stanley Brown: "Ik ben er heel, heel erg trots op dat dezelfde groep die mij als doodsvijand beschouwde in 1969 mij als een nu nog grotere vijand beschouwt. Ik heb pas gehoord dat er in een receptie door een belangrijke bankdirecteur is gezegd, Brown was in de jaren '69 een heel gevaarlijk iemand maar nou is hij twee keer zo gevaarlijk. Want een stad die afgebrand is kunnen we heropbouwen maar als Nederland hier controle begint te krijgen over onze financiele toestand en zo dan zijn we voor eeuwig verloren, want we kunnen niet meer stelen, we kunnen niet meer hogere rentes vragen (...)"

"Dus dezelfde vijand van toen beschouwt mij nu als een grotere vijand. En daardoor concludeer ik... ik ben op de goede weg bezig. (...) Meneer Cooper wordt niet gezien als vijand door de financiele witte elite op Curacao. Hij heult met hun mee. De meeste politieke partijen heuelen met hun mee."

Twee links voor de geïnteresseerde lezer:

Radio Dolfijn heeft een speciale pagina gewijd aan de Statenverkiezingen. De dagelijkse gesprekken zijn live via internet te volgen en beginnen in Nederland om 12 uur 's middags. Een mooie tijd. Op de Dolfijn Download-pagina staan de interviews in mp3-formaat.

Alle posts over de Landsverkiezingen Nederlandse Antillen 27.01.2006.

(Wordt vervolgd)

Comments

Stanley zou met Nelson Pierre iets moois kunnen beginnen! Op het gebied van de politiek dan.


.:)

Ik heb vandaag toch echt naar Errol Cova geluisterd..

@Piet: Dat denk ik ook. Twee idealisten met weliswaar een verschil van inzicht omtrent de staatkundige verhouding, maar volgens mij is dat wel te overbruggen. De toevoeging 'op het gebied van de politiek dan' is zeker wel van toepassing... ;-)
@Boutie: Wat vond je precies zo leuk?
@Cerito: Klopt, maar ik ben nog aan het worstelen met Helmin Wiels. Ieder stukje kost mij minimaal drie uur werk. Nog zes te gaan (voor mij)... :-(