« Rijen D4 - VVR Rijsbergen D3 2-2 | Main | Klemtoon en Uitspraak »

In Frankrijk wonen nu eenmaal Fransen

"Ik vertrek" is een fascinerend televisieprogramma, niet in het minst omdat ik zelf in 1995 ook eens vertrokken ben. Mijn bestemming was Curacao en het risico niet erg groot. Immers, voor een baan en een huis was al gezorgd, ik sprak de taal (Nederlands), er waren geen kinderen in het spel en mocht het niet bevallen zat ik zo weer in Nederland. Het programma "Ik vertrek" selecteert mensen juist op het ontbreken van succesfactoren. Bij voorkeur spreken ze de taal van het land niet, hebben nog geen huisvesting geregeld of indien wel dan toch een bouwval, hebben twee of drie kinderen die geen zin hebben en als klap op de vuurpijl weten ze niet wat ze in den vreemde precies voor werkzaamheden gaan verrichten.

Niet zelden ligt een negatieve keuze ten grondslag aan de emigratie. Nederland als land van regeltjes benauwt veel mensen, en terecht. Wat men vergeet is dat bureaucratie, vriendjespolitiek, machtsmisbruik en andere negativiteit juist bij uitstek buiten Nederland te vinden zijn. Laatst emigreerden twee landgenoten naar Slovenie, de man ging er vanaf zijn jeugd op vakantie en de mensen zijn er zo open en aardig. Jaja.

Een lange inleiding om bij Ab Kuijer en Fabienne van Dillen (Ab en Fab) uit te komen. Zij zijn een paar jaar geleden naar Frankrijk geŽmigreerd. Gelukkig voldoen zij absoluut niet aan bovengenoemd profiel van emigranten die het zwaar krijgen. Integendeel, Ab is CEO van communicatiebureau JuniorSenior en het gezin heeft een goed leven aan de Zuid-Franse kust. Een goed leven is een mooi ding maar ook een tikkeltje boring, een beetje tegenslag levert toch de beste verhalen op.

Soms helpt de natuur een handje en in dit geval is het een blikseminslag vlak bij hun huis waarbij de Livebox (router) het leven geeft waardoor de familie van internet is verstoken. Ab beschrijft het ruilen van de defecte Livebox met veel humor, de enige manier om in dergelijke situaties te overleven. Iedereen in het algemeen en mensen die dol zijn op Frankrijk in het bijzonder raad ik aan om het vervolgverhaal in zijn geheel te lezen:

Misschien is het een spoiler, maar de volgende scene spreekt mij bijzonder aan. Hij is afkomstig uit deel 3 als Ab al heel wat moeite heeft moeten doen om de juiste lokatie te vinden waar de router uiteindelijk omgeruild kan worden.

'Waar kan ik u mee helpen?' vraagt een puistige jongen met lang sluik haar.' Ik laat de router zien, vertel over de blikseminslag, toon de factuur en zeg dat ik hem vandaag wil omruilen. 'Mmm, ja, heeft u een omruilnummer?' Pardon, een omruilnummer? 'Ja u moet eerst bellen met 3099 en dan krijgt u een omruilnummer'. Ik leg geduldig uit dat ik dit voor het eerst hoor en dat ik zelfs een uur geleden heb gebeld met dat nummer en men mij garandeerde dat ik de router zonder problemen in deze winkel kon omruilen. Maar u kunt toch wel zo'n nummer voor mij maken? vraag ik, in de ijdele hoop dat ik de jongen deelgenoot kan maken van mijn probleem. De jongen kijkt mij geschrokken aan alsof ik iets illegaals voorstel. 'Nee, nee, u moet bellen met France Telecom en zij moeten dat nummer aanmaken.' Maar u bent toch France Telecom? 'Inderdaad, maar wij maken geen nummers aan.' Ik pak mijn mobiel en zeg demonstratief: Okee, wacht even, ik ga ze nu bellen, dan heb ik dat nummer zo voor u. Zag ik daar een valse glimlach als de jongen zegt: 'Helaas moet u ons bellen via een vaste lijn, anders werkt dat nummer niet.' Oh, wat raar, maar mag ik hier dan even bellen? Nu heeft hij echt plezier: 'Nee dat mag u niet, u moet thuis bellen.' De sfeer wordt een beetje grimmiger dus ik grom nog even door: Wacht even, begrijp ik het goed dat u zegt dat ik naar huis toe moet gaan, daar 3099 bellen, en als ik een omruilnummer heb gekregen, waar moet ik dan daar toe? Ik laat de man het antwoord zelf maar geven zodat hij inziet dat het best een omslachtig systeem is. 'Ja, dan komt u inderdaad weer naar ons toe met dat omruilnummer'. Ik kijk hem ongelovig aan en zeg dat hij een grap maakt.

Een grap? Het Franse boek voor humor is nog dunner dan het Duitse, dat is algemeen bekend. Ik bedoel, zelfs 'Allo 'Allo! is door de Engelsen gemaakt.

Aha, vers van de pers... het is Ab gelukt!

Comments

Mooie uitvinding, de buraucratie. Zonder dat zouden veel meer mensen zonder baan zittten.

Ze maken het zo moeilijk mogelijk, blijkt.
Mijn ervaring is dat ik altijd maar geluk heb, tot op heden.

Het lijkt Curacao wel ;-) Bedankt voor het doorplaatsen, leuk geschreven inderdaad.

@Terrebel: En webloggers zonder verhaal...
@Renesmurf: Komt jouw geluk door de wijze waarop je in het leven staat of door het (on)bewust vermijden van complexe situaties?
@Theo: Ja, dat is een hart onder de riem van mensen die met Curacaosche instanties te maken hebben. Het is nuttig dat mensen zich dat bij tijd en wijle realiseren.

Medewerkers van France Telecom plegen dan ook aanzienlijk vaker dan gemiddeld zelfmoord, las ik laatst. Helemaal lekker in je hoofd kun je niet zijn of blijven als je bij zo'n bedrijf werkt.

een hoop mensen weten niet waar ze thuishoren .. mss komen ze er zo achter?

@Laurent: Dat is knap van de medewerkers van France Telecom. Hoe kun je vaker dan 1 keer zelfmoord plegen? Maar het is inderdaad een dubieus bedrijf.
@HJC: Door dingen te proberen leert men zichzelf kennen. Jij hebt ook al het een en ander geprobeerd, wat is jouw inzicht?

klinkt heel aantrekkelijk, dat verhaal van het omruilen.
heb je afgelopen donderdag ook Ik vertrek gezien?

Je hebt een paar juweeltjes eruit gevist.

Mijn inzicht: men leert zichzelf en z'n plek kennen.

@Pascale: Ja, de buren van Margriet en Wiro. Ze hebben het aardig voor elkaar, dat nieuwe blauw-witte huis ziet er goed uit. O ja, ze hebben ook nog De Wereld Draait Door gehaald waar de moeder zegt dat ze het goed naar hun zin hebben in Portugal en het zoontje zegt: "Ik niet".
@Gerrit: En dat terwijl ik niets met vissen heb.
@HJC: Even uit een bestaande situatie stappen is voor iedereen aan te bevelen. Op Curacao ergerde ik me soms aan langzame bediening, stoplichten etc. Als ik dan weer eens in Nederland was geweest wist ik dat het hier minstens zo erg is. Dat geeft een ander perspectief.

Ben het helemaal met je eens .. 'n aanbeveling voor velen.

ja idd, dwdd ook gezien. zullen ze wel van balen, want ze vonden de hele eerste uitzending te negatief.

Leuk stuk. Ik ben dol op 'ik vertrek', wat je zegt: geen enkele voorbereiding die gasten! Maar dat maakt het wel vermakelijk.

@HJC: Ik ben het ook vaak met mij eens.
@Pascale: Weet ik, maar het jongetje heeft het wel gezegd. Gelukkig ziet het er nu allemaal wat beter uit voor ze.
@Door: Dank u. Ik denk dat iedereen die ooit vertrokken is het wel een leuk programma vindt. Het programma dikt de zaak vaak wel wat aan, voor het dramatische effect. Dat mag de pret niet drukken.