« July 2008 | Main | September 2008 »

August 2008 Archives

August 2, 2008

Frits Schellens op reis in het Verre Oosten (1)

Hallo Ine (en anderen)

Ik had Ine beloofd af en toe een bericht te sturen over mijn reis. Ik heb een aantal jaren een uur extra gegeven op mijn school, deze tijd heb ik nu via een spaarverlof opgenomen, dit gekoppeld aan de zomervakantie betekent dat ik van 22 juli tot 1 november op reis ben, 10 november ga ik dan weer aan het werk.

Ik was eerst van plan eerst naar China te gaan, het leek me een interessant land en om een deel van de sfeer rond de Olympische Spelen mee te maken leek me de moeite waard. Ik kon zelfs in Beijng een flat van Chinezen gebruiken, een vriendin kent hun dochter. Het zat er echter niet meer in, een visum was eigenlijk alleen voor groepsreizen echt mogelijk. Daarna moest ik in vrij korte tijd iets anders bedenken, dat is Maleisie geworden, ik ben daar tot en met 3 september, vervolgens ga ik naar Sidney waar een vriend zich bij me voegt om met z' n 2-en een week of vier rond te trekken in Australie, ik ga dan door naar Tasmanie. Een vriend van me is een jaar of 3 geleden naar dat land geemigreerd. Dan de laatste week van oktober weer terug naar Maleisie.

Na een moeilijke reis (12 uur vertraging op Schiphol!) ben ik een dag of 8 in Kuala Lumpur geweest (K.L. voor de mensen die er wonen), een erg drukke stad die zeer de moeite waard is. Erg multicultureel, ik zat in China Town, om de hoek een hindoe-tempel, een moskee, een boedhistische tempel.

Wat mij opviel waren de vele Arabische mensen, vrouwen van wie alleen de ogen zichtbaar waren, veel Arabieren komen hierheen om inkopen te doen. Deze stad heeft ook een mengeling van supermodern (de meest luxe winkels) met daarnaast het traditionele. Je eet er natuurlijk van alles, je moet tenslotte alles eens uitproberen, kippenpootjes waren echt nieuw voor me, lekker met veel botjes.

Een broer van een vriend van me werkt en woont in deze stad en heeft me het een en ander laten zien. Zijn devies was ook om niet daar de toeristische restaurants te gaan, maar alleen daarheen waar Maleisiers / Chinezen zaten. Dat heb ik ook steeds gedaan.

Wat overigens in het begin lastig is in deze stad om allerlei goed- en mionder goed willende mensen te scheiden, ik werd gek van alle mensen die typisch genoeg allemaal een zus hadden die in het ziekenhuis van Amsterdam gingen werken, of ik niet mee wilden komen om hun moeder gerust te stellen (en vervolgens wat geld wilde geven voor bv een zieke oom o.i.d.). Binnenkort is er geen personeelstekort meer in de zorg!

In het drukke Chinatown (Jalan Petalin) wordt alles aangeprezen, je ziet er van alles, Boedhistische monniken die wat proberen te slijten, Indiers die je een happy future willen voorspellen (een groot " Oh moeder wat is het heet" -gehalte), allerlei voetmassages, en de zonnebrillen, paraplus, sieraden, enz. Ik moest wel lachen met/om die verkopers. Na een paar dagen begin je elkaar enigszins te kennen.

Daarna ben ik naar Malakka gegaan (hier zit ik nu), interessant om in zo' n historische plaats te zijn, de tijden van de VOC zijn nog zichtbaar, ik zit bijvoorbeeld in de voormalige Jonkerstreet, hier vlakbij is de Heerenstreet, niet te vergeten het historische Stadhuys. Gisteren werd het feit dat Malakka nationaal erfgoed van Unesco is geworden uitgebreid gevierd met onbegrijpelijke speeches (ik ben ooit in Indonesie geweest, enkele woorden pik er dan nog wel uit) en allerlei kleurrijk spektakel. Mensen waren erg trots.

Mensen zijn overigens zeer vriendelijk, overal word je vriendelijk begroet, zelfs politiemensen die naar je zwaaien. In een soort replica van een Portugees galjoenschip waren enkele moslimmeisjes bezig aan een schoolproject (dus ook hier doen ze dat!), stonden vanalles te filmen en uit te leggen. Ze vroegen me of ze mochten interviewen wat ze zeer verlegen lachend deden, erg leuk.

Ik blijf nog een dagje in Malakka, daarna weer verder, wat meer de binnenlanden in. Ik laat vwel weer wat horen.

Groeten

Frits

August 20, 2008

Mail Hein Offermans

dag Ine en andere ex-klasgenoten,

ik moet jullie helaas teleurstellen, maar ik niet kan komen de 16e november; de weekends zijn nogal problematisch voor mij, aangezien ik altijd optredens heb, ik verdien nog steeds mijn boterhammetje in de muziekwereld.

De 16e november moet ik optreden in Haarlem, zal je net zien. Ongelooflijk om al die namen weer eens voorbij te zien komen, en wonderlijk dat je bij de namen toch weer snel een beeld krijgt. Een van de weinige klasgenoten die ik nog wel eens ontmoet heb is Jos Lammers, mijn beste vriend in die tijd, en natuurlijk Woutje bij het voetballen.

Hoe dan ook, als we 100 worden zal ik er zeker zijn, ik hoop dat het een ieder goed gaat, liefde en gezondheid is toch het mooiste dat we ons kunnen wensen. Doe daar nog een scheutje muziek (en en lekkere borrel) bij en ik ben een gelukkig mens.

Ik hoop dat het een geslaagd wederzien wordt, veel groeten van mij aan de hele klas. Als je wat meer weten wil over wat ik zoal uitspook, kijk dan eens op mijn MySpace pagina. Oh, en ik treed binnenkort ook weer eens op in V'waard, nl. op 11 december in de Hofnar met de Rotterdamse zangeres Frédérique Spigt.

het ga jullie goed,
lieve groeten,
Hein O.

PS;
Jos, kom je weer kijken in, waar was het ook al weer, Capelle a/d IJssel of zo, daar speel ik 12 december ?
Wout, volgend jaar ben ik erbij, de Valk 100 jaar !

August 21, 2008

Frits Schellens op reis in het Verre Oosten (2)

Na Malakka de bus genomen naar Jerantut in centraal Maliesie en van daaruit een boottocht van een uur of 4 naar de Taman Negara, tropisch regenwoud. Daar zie je en spreek je mensen uit de hele wereld, mensen die hun baan hebben opgezegd om een jaartje te trekken. Mensen gesproken van Zuid-Afrika tot aan Zuid-Korea, met deze laatste natuurlijk even over onze Guus gesproken.

In dit gebied een aantal excursies gedaan, bv de Canopy Walk, over loopplanken die in gaas/netten hangen op 30 tot 4o meter hoogte, en dat weer zo' n 400 m lang, boven de bomen. Ik heb best wel wat last van hoogtevrees, dus dit was een overwinning op mezelf. Daarna o.a. een uitstapje naar de Orang Asli, een nomadenstam die in dit regenwoud leeft, ook wel enigszins toeristisch, je kon bv blaaspijpen kopen, maar geef ze eens ongelijk. Het bleef interessant.

Hierna het tegenovergestelde, dee Perhentian Islands, een eilandengroep in N.O. Maleisie, soort bounty-eilanden, leuk voor een paar dagen, maar de enige Aziaten die je hier zit zijn de werknemers in de hotels. Lekker om te snorkelen, e.d., zeeschildpadden, ongevaarlijke kleine haaien. Wel leuk, op dit eilanden zag je tegen de avond een zeer grote varaan rondlopen, daarnaast o.a. vliegende eekhoorns. Wat me hier overigens wel erg stoorde is dat in dit 100% moslimgebied, mensen in alleen korte broek gekleed restaurants bij het hotel binnenstapten, terwijl daar juist weer gehoofddoekte dames werkten, ik pas me dan toch liever iets aan.

Hioerna een paar dagen naar Kota Bharu, helemaal N.O. Maleisie, vlakbij de Thaise grens. Dit vond ik geweldig, een overdekte markt waar van alles te zien was, daar zou ik wel een hele dag kunnen rondkijken. Deze stad is absoluut niet toeristisch, de meesten blijven niet langer dan een dag, ten onrechte volgens mij. Hier kon je echt het Aziatische leven proeven. Ik ben vijf dagen gebleven, en steeds als je ergens rondliep werd je uitgenodigd op thee of koffie, de ene keer bij een islamitische leraar Arabisch, dan weer bij een Chinese vogelnestenspecialist (schijnt een delicatesse te zijn, erg duur), je krijgt dan meteen een kaartje.

Met de bus naar het strand vlakbij geweest, geen enkele toerist te bekennen, alleen plaatselijke bevolking. Niet om te zwemmen of zonnen, maar gewoon in de schaduw wat eten en kokosmelk drinken, wat rondwandelen.
De dag erna heb ik een fiets gehuurd en ben naar Tumpat gefietst, ongeveer 20 km heen, voelde als veel meer, vooral vanwege het feit dat zo' n fiets niet echt mijn maat is. Wel erg leuk, overal roepende en zwaaiende mensen. Tumpat ligt ongeveer 2 km van de grens met Thailand, er zijn daar behoorlijk wat boedhistische tempels te zien.'s Avonds op een pasar malam gegeten, betekent avondmarkt, eigenlijk alleen eet- en drink kraampjes.

De volgende dag met de bus naar de wat meer in het zuidwesten gelegen Cameron Highlands, op zo' n 1600 tot 2100m hoogte, even weer meer Nederlandse temperaturen. De volgende dag o.a. een theeplantage bezocht, ook nog o.a. een aardbeienkwekerij (minder speciaal). Het was door het hotel georganiseerd, daar een stel uit Australie ontmoet, waarmee ik die avond ook nog gegeten heb. Hij was een tijd in Nederland geweest vanwege schaken, in Eindhoven, Tilburg, Amsterdam, Nijmegen. Hij vroeg me of Jaap Aap en Nijntje nog populair waren. En zij had de film van Flodder gezien in Australie. Toen heb ik het maar over Skippy en de Flying Doctors gehad. Over tv gesproken, ook hier Idols, de Aziatische versie, verschillende landen. Massa' s mensen kijken daarnaar.

Eind van de middag ben ik even het dichtbij gelegen dorp in gelopen, het viel me op dat er nogal wat Indiase mensen woonden, rondliepen (ook de eigenaars van hotel Father's Guesthouse, een oud klooster, waren van Indiase afkomst), maar erg veel in kleurrijkke traditionele kleding. Er kwam een soort processie-achtige religieuze bijkeenkomst, muziekgroep, vrouwen met te offeren fruit etc. op hun hoofd, zingende kinderen, en een grope mannen waarvan er een een pot met vuur tegen zijn hoofd droeg, elke keer een aantal meter, dan werd hij weer met water besprenkeld, zo' n beetje bijgebracht, leek ook wel een soort trance. Dat naar de tempel. Dat zie je niet iedere dag, het bleek een soort offeren voor de " Queen-God" te zijn.

Daarna naar Ipoh, zeker niet toeristisch, de hele dag twee andere westerlingen (of Australiers) gezien. Een stad met twee gezichten, aan de ene kant authentiek Oosters, veel Chinezen, vroeger mijnbouw, ik dacht tinmijnen. Daarnaast prachrige oude huizen in Engelse stijl, een Victoriaans station (sowieso zijn er weinig steden met een station) met stationsplein (komt helemaal niet voor), bankgebouwen, een sportveld waar gevoetbald, hardgelopen werd. Dat valt op, hier zie je vrij veel mensen die aan sport doen, voetbal, hockey, tennis. Dat zag je in Indonesie nooit.

' s Avonds gegeten met buiten een gigantisch videoscherm, badmintonfinale waar Maleisie zilver haalde, dat hadden ze nog nooit gepresteerd.
Nu zit ik in Georgetown op het eiland Penang (of Pinang, een is Maleise schrijfwijze, de ander de Engelse), westkust. Dit eiland is via een 7 km lange brug aan het vasteland verbonden. Ook deze stad is sinds dit jaar Unesco werelderfgoed geworden, zoals Malakka. Ook hier tweeledig, mooie interessante gebouwen, op een hoek valkbij elkaar een moskee, een Boedhistische tempel en een zogenaamde Yap-tempel, wat het ook precies moge wezen. Ook verschillende kerken, van allerlei gezindten. Daarnaast luxe uitgaansgebied waar je helaas ook af en toe diongen ziet dioe niet bevallen, oudere m.n. Engelse " heren" van een eind in de 60 met jonge (waarschijnlijk) Thaise meisjes, 's Avonds zie je ineens hoertjes rondlopen, taxichauffeurs die ook dames aanbieden, enz. Het schijnt bij dit soort gebieden te horen, helaas. Af en toe toch was schaamte voor mede-Westersen.

Verder is dit land echt multicultureel en lijkt iedereen goed daarmee om te gaan. Als je ziet hoe bv de Chinese dames in superkorte broekjes (hotpants of nog kleiner) rondlopen, terwijl daarnaast allerlei vormen van isalmitische dames lopen, van lange gewaden tot jeans, t-shirt met een sluier, hiernaast dan ook nog de kleurrijke Indiase gewaden. Wat die hoofddoeken betreft valt het mij op dat dit iets sierlijks heeft, een soort mode-uiting, allerlei kleuren met dan nog wat zilverachtig, glitterend stiksel. De hoofddoekjes van de meisjes die ik in mijn klaasen had zagen er wat dat betreft wat saaier uit.

Morgen ga ik met de boot, zo' n 2,5 uur, naar Langkawi, n.w. maleisie, nog ebekend vanwege tsunami, al zeggen ze hier dat de gevolgen in dit land wel meevielen, dat 2 weken later de hotels al weer opgeknapt waren. Ik geloof dat wel als ik de mentaliteit van de mensen hier zie, alles en iedereen is steeds aan het werk, vaak 7 dagen per week, tot diep in de nacht.

Tot een volgende keer

Frits

August 22, 2008

Mail Josta Rutten

Hoi Ine,

Ik zal niet aanwezig zijn op de reunie; zoals ik al aangaf bij Roel heb ik te weinig herinneringen aan het jaar dat ik op het St. Jan heb gezeten. In feite was het voor mij een meer een overbruggingsjaar naar de Middelbare School toe. Overigens zijn de weinige herinneren wel positief; een daarvan is natuurlijk het kamp in Well. Ik vond nog een aantal foto''s die ik heb geprobeerd te scannen; hopelijk komen ze over.


De zesde klas van de Sint Janschool Valkenswaard (1971) op excursie naar Well, foto uit album Josta Rutten. Klik voor groter.

(Klik voor groter)


Op de eerste foto op de achterste rij: van links naar rechts: ???, Astrid van Kemenade, Margreet Kuylaars, Marion Lievens, ik, Marijke Linschoten. Voorste rij begint met Nanda van den Hooge. Verder weet ik het niet.

Op de knipselfoto (3) zie je achter mij nog Marion Lievens (ik dacht tenminste dat ze zo heette). Wellicht toch een bijdrage geleverd?

Groeten,

Josta

August 31, 2008

Frits Schellens op reis in het Verre Oosten (3)

Het is vandaag (31 augustus) Merdeka, onafhankelijkheidsdag, 51 jaar geleden is dit land onafhankelijk geworden. Defile op tv, vlaggen, etc. Elke stad heeft ook wel een Merdeka-plein. Op tv gisteravond de geschiedenis van de bevrijding, een beetje ons 5 mei-idee.

Vanuit Georgetown, Pinang, ben ik met de boot naar Langkawi gegaan. De chauffeur die me naar de kade bracht zat te foeteren op de Arabieren en hun vrouwen, altijd in het zwart gekleed, je ziet alleen de ogen (" terrible religion" ). Volgens hem maken ze er in de hotels een zootje van, gooien alles op de grond. Hij noemde die vrouwen black ants (zwarte mieren), een laatste advies aan mij: " Don' t let the ants bite you!"

Daarna de boottocht, inderdaad vol Arabieren, erg heftig, een superwilde zee. De boot sloeg werkelijk over de golven. Overal om me heen kotsende Arabieren, ik was blij dat ik nog niet gegeten had, het was 7.30 's morgens. Of wellicht, ... wij jongens van Jan de Wit, VOCV-mentaliteit, wij kunnen dat wel aan.

Langkawi leuk eiland, leuk huisje ongeveer 15 m van het strand. Heerlijk in zee zwemmen.
Een paar leuke dagen, o.a. een mangrove-excursie, met een boot door mangrove-gebied, apen aan de oevers, een vleermuis-grot (werkelijk vol met vleermuizen), een viskwekerij, spugende vissen had ik nog nooit gezien. Een prop brood tegen een muurtje aan, de vissen spugen dan dat stukje brood los en eten het op. Ook aleerlei soorten krabben.

Grappig zo' n excursie met Indonesiers, Jordaniers, Engelsen van duidelijk Arabische afkomst. De Jordaniers maakten me enthousiast voor hun land, dat moet echt de moeite waard zijn. Overigens allen waren in Nederland geweest, Engelsman bij Akzo, Jordanier had een tijd in Rotterdam gewerkt, Indonesier via de universiteit waaraan hij verbonden was een samenwerkingsverband met vooral Maastricht, probleemgestuurd onderwijs, en ook Nijmegen. Hoe internationaal ook, Nederland is overal bekend.

Op Langkawi heb ik op een gegeven moment ook een auto gehuurd voor een dag, een automaat, dat leek me handiger met links verkeer. Het was goed te doen, in een grote stad zou dat anders zijn. Het lastigste vond ik nog richting aangeven, ook dat was omgedraaid in vergelijking met mijn auto, ik had steeds de ruitenwisser te pakken. Wel apart, af en toe remmen voor een overstekende aap, en een doodgereden varaan aan de kant van de weg.

Nog een avondje stappen met een paar Maleisiers uit mijn hotel, en daarbij ook een steenrijke Palestijn die daar kwam wonen en twee meisjes uit Sydney. Aangezien ik daar volgende week heenga, zeiden zij me dat ik moest bellen, dan zouden ze me een keertje mee uit nemen.
De volgende avond de boot naar Kuala Perlis, vervolgens de nachtbus naar de oostkust, Kuala Terenggganu.Jammer dat het een nachtbus was, het leek me een mooi gebied waar we doorheen reden, bergachtig, bus had soms moeite vooruit te komen. Wat ik niet begrijp is dat de airco in zo' n bus zo hoog staat, je was verplicht een jas aan te doen, zo koud. Kuala Terengganu niet echt super interessant, wel er tegenover een soort vissersdorpje. Wel nog een tijdje gekletst met een Indiase eigenaar van een winkel met Islamitische artikelen, hij wist vrij veel van ons land. Wat leuk was was een openlucht gamelan-concert 's avonds. Na afloop gaan alle deelnemers, in traditionele kleding, poseren zodat je foto's kunt maken.

Ik probeerde naar Mersing te gaan en vervolgens naar Tioman eilanden aan de oost-kust, was allemaal vol. Toen besloten naar Singapore te gaan en vervolgens naar Tioman, de volgorde die ik gepland had omgedraaid. Singapore viel me tegen, misschien te clean, dure hotels, drukte, belasting-staat, etc. Ik voelde me er niet echt thuis na Maleisie. Wel mooie dingen gezien, Waterfront, hoge torens met veel licht 's avonds, dan het water, restaurantjes. Alleen een pilsje daar aan het water ongeveer 6 euro! Verder nog teruggelopen door Orchard Road, winkelmalls, parkjes en foodcourts, zoals ze dat hier noemen. 's Avonds tegen 2-en nog allerlei mensen die daar gaan eten, is blijkbaar heel normaal.

Volgende dag toch maar weer bus naar Maleisie genomen, een klein eindje en toen een taxi naar Mersing (150 km, ongeveer 30 euro), voor ons niet duur, voor begrippen hier wel. Mooie rit, tussen palmplantages, en opvallend, een bord dat waarschuwde voor overstekende olifanten.
Daar een boot geboekt naar Tioman, veel varen de laatste tijd, dit was weer 2 uur. Grappig, op die boot wat gekletst met een Italiaanse, ik heb lang gelden een bijvak Italiaans gedaan en een cursus in Italie, zij was verbaasd dat ik de taal sprak. Dan was ik ook nog eens ooit in haar geboorteplaats geweest, jaren geleden was ik daar op een bruiloft uitgenodigd. En dan kende ik ook nog bepaalde Italiaanse muziek, dat bleek erg verrassend. Erg mooi eiland, gisteren gesnorkeld, veel vissen. Water hier veel helderder dan andere kust. Ik blijf hier nog twee dagen, dan dinsdag naar Kuala Lumpur, waar ik Marc, broer van vriend, weer zie. Vervolgens donderdag naar Australie, om dan met een goede vriend van me met wie ik vaker gereisd heb, een maand in Australie rond te trekken. Dat zal wel weer heel anders zijn, toch westerser. En met z' n 2-en.

Nog een aantal dingen die me in dit land zijn opgevallen:

- Op brommers dragen mensen jassen achterstevoren en los, dus zeg maar loszittende rits op rug.
- Eten met lepel en vork (of chopstcks), rijst in mooie bolletjes op je bord
- Stoplichten kennen een aftelsysteem, je ziet dus hoeveel seconden het nog groen of rood is
- Groeten, hand geven en dan hand naar hart
- Taxi's klaxoneren steeds in het voorbij gaan om te vragen of je meewilt
- Fooien geven is niet gebruikelijk
- Koffie met ijs daarentegen wel
- In elke eettent is een kraan om je handen te wassen, wordt veelvuldig gebruik van gemaakt
en vooral supervriendelijke mensen

Groeten

Frits

About August 2008

This page contains all entries posted to Sint Jan in August 2008. They are listed from oldest to newest.

July 2008 is the previous archive.

September 2008 is the next archive.

Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.

Powered by
Movable Type 3.33