« Dertien namen | Main | In een film geen salonremises »

De winterschilder

Woensdag werd ik bij de Taams Kliniek verwacht alwaar dokter Maarten Taams het bovenste stuk van het gips ging verwijderen. Uiteraard vergezelde Luchiano (9) mij, wij gaan overal samen naar toe.

Na een half uurtje wachten was het mijn beurt. Aanvankelijk wilde dokter Taams zoals gezegd alleen het bovenste gedeelte van het gips loszagen maar dat vond dokter CasaSpider geen goed plan. Ten eerste zat het gips door het afnemen van de zwelling bij de gebroken pols een stuk losser en ten tweede kon ik daardoor mijn neus eens in de opening bij mijn bovenarm steken. Van de geur werd ik niet bepaald opgewonden.

04.07.2007: Dokter Maarten Taams brengt nieuw gips aan bij CasaSpider, nu alleen om de onderarm. Klik voor groter.Even later zaagde Maarten Taams met een circelzaag het gips open. Af en toe raakten de zaagtanden mijn huid hetgeen voor een aangenaam kriebelend gevoel zorgde. Het is dan ook een speciale circelzaag dus don't try this at home or at least don't say I didn't warn you.

Als na ruim twee weken het gips eraf gaat ziet zo'n armpje met zo'n polsje er enigszins deerniswekkend uit. Het was fijn dat hij gewassen werd, immers bij UTS zeggen ze altijd: "Het wordt gewassen... en je kunt het opnieuw gebruiken." Curacaose humor.

Het nieuwe gips ging er omheen. Maarten Taams deed het ietwat wild, de spetters vlogen me om de oren. Het gips om mijn onderarm moet drie weken blijven zitten. Als het eraf mag is dokter Taams op vakantie.

Hij verwees me daarom naar een andere dokter die me vervolgens door zal verwijzen naar de poli van het Sehos. Het alternatief is dat dokter Taams het gips al over een week doorzaagt zodat ik het er twee weken later zelf af kan halen. Nou neen, dank u wel.

Ik moest wel mijn Röntgenfoto's meenemen, die zouden gearchiveerd zijn bij de Röntgenafdeling hetgeen plausibel klinkt. Terwijl we daar aan het wachten waren keken twee Röntgenmedewerksters me lachend aan. "Zo, ze hebben u flink te pakken gehad", zei de ene. Het was inderdaad alsof de winterschilder over me heen was geweest.

De Röntgenfoto's waren niet in het archief, ik moest maar terug naar de afdeling van dokter Taams. De secretaresse aldaar vond na enig zoeken een envelop met de foto's van 18 juni alsmede een lege envelop zonder de foto's van 20 juni. Ze gaat verder op zoek en zal mij bellen.

Wie oh wie zit nu elke avond heimelijk naar de Röntgenfoto's van Casa's gebroken polsje te kijken?

Comments

Je weet maar nooit wie daar opgewonden van wordt....;-)

En zeker niet gevraagd welk botje... ach laat ook maar :)


wel apart dat je mee mag beslissen hoe en wanneer het gips er af mag!

Nou, dat is daar ook een fantastische administratie, maar niet heus!! Ik denk dat het bellen ook wel een tijdje op zich zal laten wachten. Ik vrees dat je er zelf verschillende keren achteraan zal moeten bellen met als resultaat nihil.

Er is nog veel werk voor UTS.

Is de administratieve nauwkeurigheid van Nederland getransporteerd naar de rest van het Koninkrijk?

Die winterschilder is wel erg wild geweest.
Zie ik daar nu zelfs lichte stukken in je haar...:-)

@Giensie: Ik vrees slechts een hyena of andere aaseter... :-)
@GJ: Sh*t, weer vergeten! Kennelijk kom ik zo betweterig over dat de dokter al snel denkt: "Okay, okay... wat jij wilt." Hier is een risico aan verbonden...
@Cyberjunk: Een ziekenhuis lijkt vaak te bestaan uit een aantal bedrijfjes. Zo moest ik al mijn gegevens ook twee keer opgeven, dat moet in 2007 toch niet meer nodig zijn? De secretaresse heeft me WEL gebeld en was zeer vriendelijk. De foto's zijn nog niet boven water maar vandaag zoekt ze door...
@Hans: Ik weet niet precies waar je je conclusie op baseert maar je hebt wel gelijk...
@René: Vermoedelijk wel maar of het voordien beter was weet ik niet...
@Angel: Ja, na de behandeling was ik volledig onherkenbaar!

Haha, ach het gaat slechts om je pols :)

Nou, dat valt me dan nog mee van die secretaresse. En alles lijkt wel uit bedrijfjes te bestaan, vandaag heb ik daar ook weer een staaltje van meegekregen, mensen die langs elkaar heen werken en verkeerde info geven en dan ergens anders gaan werken. Alles over de rug van de cliënt. Ik vertelde jou toch ooit dat ik naar een activiteitencentrum zou gaan waar men mij kon leren om een website te maken? Begin mei hoorde ik dat voor dat centrum een wachtlijst was van 6 weken, omdat ik niets hoorde heeft mijn begeleider weer eens gebeld, blijkt de persoon die dat had gezegd ergens anders werkt en de wachtlijst was geen 6 weken, maar 6 MAANDEN. Zit ik me daar een half jaar zonder structurele dagbesteding, iedereen die wat zou kunnen regelen gaat of is met vakantie, MISSCHIEN wordt er morgen gebeld, maar we moeten er maar niet vast op rekenen, ambtenarij alom. Mijn begeleider, een schat, is LAAIEND, maar kan me ook niet helpen. Daarom valt het me nog mee dat die secretaresse jou wel helpt, maar ik vind het belachelijk dat die foto's kwijt kunnen raken. Daarvan moet toch minimaal ook iets in de computer staan? Zelfs tweemaal je gegevens doorgeven leidt al tot dit soort idioterie. Ik denk dat jij op Cur de enige bent die dit soort zaken echt goed zou kunnen regelen. Ik weet niet eens precies waarom, maar soms heb ik het idee dat jij als enige op Cur bijna perfect bent en noot zulke stomme fouten maakt.

Je lijkt na de behandeling van de winterschilder slanker dan een paar maanden geleden. Of is dit schijn?

Is het niet voordeliger nieuwe foto's te maken? ;-)
Wel weer even een volle vuilniszak naar de kliko buiten brengen en op de andere arm vallen. Probleem snel opgelost, want röntgen foto's hoeven niet gespiegeld te worden en vraag wel gelijk een kopie, een derde kans krijg je niet.
Nederlandse humor.

"Van de geur werd ik niet bepaald opgewonden"....Told ya..

@GJ: Meer de grote lijnen dan de details ja, typisch mannelijk... ;-)
@Cyberjunk: Zie je, bedrijfsprocessen zijn overal voor verbetering vatbaar en uiteindelijk ben je afhankelijk van mensen. De foto's zijn waarschijnlijk in de verkeerde envelop terechtgekomen. De secretaresse gaat nu alle enveloppen nalopen, een heidens karwei. Voor jou hoop ik dat het snel goed komt met je wachtlijst!
Op Curacao gebeurt heel veel goed en ik ben bij lange na niet perfect, vraag dat (bijvoorbeeld) maar aan Lucy... :-)
@Piet: Ik vrees dat het marathon t-shirt (gekregen van CasasPa) slank afkleedt. De weegschaal kreunt nog steeds even hard...
@Vernon: Waarschijnlijk wel dus daarom doen we dat niet. Het breken van mijn rechterpols brengt teveel problemen met zich mee, maar toch bedankt voor het meedenken...
@Cerito: You've been there...

Ach ja, je breek wel eens wat tijdens tijdens een K1 finale....

herkende het shirt ja. Wanneer doe je mee? casaspa blij, en Lucy waarschijnlijk ook, want dan heb je geen slank-afkledende-kleren meer nodig.

@Cerito: Jazeker, heb bij de K1 nog eens een Japanner zijn neus gebroken. Maar een gladde porche is een tegenstander van geheel ander kaliber...
@Pascale: Hardlopen is niets voor mij, ik heb niet voor niets een Toyota... :-)

Flauw gevallen, dat je moest liggen?