CasaLog v2 | CasaSpider, El Hombre de tu Vida...

Dinsdagavond om 20:50 nestelde ik mij comfortabel in de tv-stoel met een flesje Westmalle Tripel en maakte me op voor een spannende pot voetbal. Copa América, laatste wedstrijd Groep A, Venezuela-Uruguay.

Het pakte anders uit. Door de situatie in de poules en het feit dat de andere wedstrijd in Groep A tussen Peru en Bolivia al eerder was gespeeld hoefde men geen rekenwonder te zijn om te becijferen dat een gelijkspel beide team goed uitkwam. Het door Richard Páez getrainde Venezuela werd in dat geval groepswinnaar en Uruguay plaatste zich als beste of een na beste nummer drie ook voor de kwartfinales.

Natuurlijk werd er zo nu en dan wel iets geprobeerd maar uiteindelijk bleef het bij een bloedeloze 0-0. Het Venezolaanse thuispubliek is nog niet zo gewend aan resultaatvoetbal en ergerde zich mateloos aan La Vinotinto. Als de bal weer eens op knappe wijze vijf minuten in de ploeg was gouden kwam dit Venezuela op een striemend fluitconcert te staan. Men had de dure kaartjes niet voor een salonremise gekocht.

Breaking news voor alle voetbalmakelaars, CasaSpider heeft een zeer getalenteerde Venezolaan gespot. Het is de nummer 16, Edder Pérez (Wikipedia) die op leenbasis uitkomt voor het Portugese Maritimo. Kennelijk is hij dus al eens door iemand anders gespot. Hoe dan ook, hij is een begenadigd technicus. Feyenoord?

Aanstaande zaterdag treedt Venezuela in de kwartfinales aan tegen... wederom Uruguay, maar deze keer in San Cristóbal. Een salonremise is uitgesloten. Ook Brazilie-Chili gaat in de herhaling. De Chilenen hebben vast extra aandacht voor Robinho die alle goals tot dusverre van Brazilie voor zijn rekening nam.

In de film The Prestige (imdb) uit 2006 worden de illusionisten Robert Angier en Alfred Borden na een noodlottig ongeval rivalen voor het leven. In deze film is geen plaats voor salonremises, gedreven door haat en obsessie gaat men over lijken. Het verhaal speelt aan het eind van de negentiende eeuw, in de tijd dat Edison en Tesla met electriciteit experimenteerden.

In het begin was de film voor mij moeilijk te volgen, niet zozeer omdat wij hem in het Spaans bekeken maar veel meer door de kostuums van meer dan 200 jaar geleden. Hierin ziet iedereen er al ongeveer hetzelfde uit. Voeg daarbij dat er heel wat vermommingen plaatsvinden met mijn toch al slechte gezichtsherkenningsvermogen en het wordt duidelijk dat ik regelmatig aan Lucy moest vragen wie nu wie was.

Desalniettemin is The Prestige een ijzersterke film die van mij een 8 krijgt. Een cijfer waar La Vinotinto zaterdag blind voor tekent.